ธิดาเทพ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,580 Views

  • 6 Comments

  • 103 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    42

    Overall
    2,580

ตอนที่ 14 : บทที่13 ไขปริศนาการตาย{ฮูหยินรอง} 50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 607
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    18 ม.ค. 62


นางก้าวขาออกมาได้เพียงไม่กี่ก้าวก็ต้องชะงักเท้าทันทีลมห่าใหญ่พัดวูบผ่านร่างตนเองไป!!
... อย่าบอกนะว่าตามออกมา?

หันซ้ายแลขวาก็ไม่เห็นว่าจะมีอะไรจึงถอนใจอย่างโล่งอกตามความเคยชิน

วูบ! เฮ้ย! ผี....

แม้จะบอกว่าไม่ได้หวาดกลัวแล้วแต่ก็อดตกใจไม่ได้จู่ๆก็โผล่มายืนประจันหน้าในระยะประชิดตัวเช่นนี้ก็ผวาน่ะสิ!! ใจเต้นตูมตามแทบทะลุมานอกอก

"มีอะไรจะบอกข้ารึ? " ผีสตรีนางนั้นถอยออกไปก่อนจะชี้มือไปยังทิศทางหนึ่ง จินฮวาเพียงปรายตามองไปยังทิศทางนั้น!! มารดามันเถอะนั่นใช่ทางไปสระน้ำร้างหรือเปล่า? ผีตาบอดมองเห็นด้วยรึหรือว่าชี้ไปมั่วซั่ว อดที่คิดอย่างมีอคติไม่ได้

..... ลืมถามชื่อจากเฮ่ยฟงสรุปฮูหยินรองชื่ออะไรหรือข้าต้องเรียกว่าแม่รอง

เพียงแค่คิดในใจแต่ปรากฎว่าที่พื้นดินกลับมีตัวอักษรผุดขึ้นมาราวดอกเห็ด.. อะไรกัน? เขียนกลับหัวใครมันจะไปอ่านได้??

"เฮ่ยซิน"

เสียงใคร? ประสาทสัมผัสตื่นตัวหันวับไปมองยังที่มาของเสียงเสียงจากใครบางคนนั่นเองแต่พอหันกลับมาอีกที ผีฮูหยินรองก็หายไปแล้ว...

"นางชื่อ... เฮ่ยซิน" ยังมีย้ำให้ฟังอีกด้วยน้ำเสียงหลอนๆเย็นๆเช่นนี้นางไม่ค่อยอยากได้ยินเท่าไหร่ "อย่ายุ่ง...เกี่ยวเรื่องนี้"

ในเมื่อมีการกล่าวเตือนมาจากภูติผี จินฮวาก็ย่อมต้องสงสัยแต่ทว่าหากจะถามออกไปตรงๆนั้นก็ไม่ใช่วิสัย! ใช่หรือเปล่านะ?

"หากข้ายุ่ง" นี่คือวิธีหลอกถามล้วงลับข้อมูลออกมาวิธีหนึ่ง

"อย่ารู้" เพียงแค่เห็นอาภรณ์ที่อีกฝ่ายสวมใส่ก็นับว่าน่ากลัวแล้วพอเห็นใบหน้าซีดๆนั่นอีกหลอนพอสมควรสามารถทำให้หวาดผวาไปอีกนาน

แต่จะว่าก็ว่าผีจวนนี้น่ากลัวจริงๆกลางวันแสกๆยังลอยไปลอยมาไม่กลัวแสงแดดรึน่าแปลกใช่ชีวิตอย่างกับเป็นมนุษย์อยู่ปะปนกับคนเป็นโครตหลอน

"ท่านเป็นใครมาห้ามข้าเล่า... ข้าจะยุ่ง"

.... จงบอกความลับออกมาห้ามข้าด้วยเรื่องอันใด????

"อันตราย" ดวงตาดำมืดหันมามองสบตากับจินฮวานางถึงกับสะท้านเฮือกลืมไปแล้วจริงๆว่าเมื่อคืนนางเห็นอะไรบางอย่างที่น่ากลัวจากใครบางคน เมื่อจดจำได้ พลัน! เหงื่อแตกซิกๆขึ้นตามไรผม อากาศค่อนข้างร้อนแปลกๆอีกแล้วยิ่งบริเวณต้นคอร้อนวูบวาบ

ปานพระจันทร์เสี้ยวส่องแสงเพียงครู่ก็หายวับไปแต่นางไม่มีโอกาสได้เห็นถึงความผิดปกตินี้มีเพียงใครบางคนเท่านั้นที่เห็นดูท่าทางอีกฝ่ายจะตกใจไม่น้อยและถอยห่างออกไป

"ท่านเป็นใคร... กันแน่แล้วมาอยู่ที่จวนนี้ได้อย่างไร"

"จำมิได้"

..... ผีความจำเสื่อมด้วยรึ?


ตำหนักธิดาเทพ... 


ลูกแก้ววิเศษที่บัดนี้โดนมนต์ดำกลืนกินไปครึ่งลูกส่องแสงประกายเรืองรองอีกครั้ง เซียงชุ่ยลืมตาขึ้นจากการทำสมาธิก่อนจะรีบรวบชายอาภรณ์ตรงไปหาลูกแก้ววิเศษที่กำลังเปล่งแสง


"ทุกคนแล้วเข้าลูกแก้วเปล่งแสงแล้ว" นางตะโกนเรียกศิษย์ในตำหนักอย่างดีใจหากลูกแก้วส่องแสงนั่นก็แสดงว่าความชั่วร้ายที่เกาะกินบดบังพลังแห่งเทพจันทรากำลังจะหายไปนับว่าเป็นลางที่ดีเพราะตั้งแต่หัวหน้าธิดาเทพคนก่อนตายไปลูกแก้วในตำหนักก็กลายเป็นสีดำแม้จะเพียงครึ่งเดียวแต่ทว่าหากไม่เร่งหาวิธีขจัดไปเกรงว่าในภายภาคหน้าทุกอย่างจะเลวร้าย


"เร็วเข้าจัดตั้งพิธีบวงสรวงเทพจันทรา"

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #6 KAGAMI_LIS (@KAGAMI_LIS) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 10:26

    รอต่อไปคะ
    #6
    0