[ReBoRn] นักฆ่าสาวกับเหล่าตัวละครรีบอร์น [จบ]

ตอนที่ 46 : Chapter Happy The Ending

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,942
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 152 ครั้ง
    1 ม.ค. 62



      กริ๊ง~~~ ตู้ม! 


     "หาว~"มือบางที่ได้ขว้างนาฬิกาปลิวไปฝังกับผนังห้องยกปิดปากหาวเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเมื่อกี้ นัยตาสีดำที่หางตามีน้ำตาคลอหันไปมองซากนาฬิกาปลุกอย่างสงสัยเล็กน้อย

     "ทำไมซากนาฬิกาถึงกองตรงนั้นได้วะ...อ่า ช่างเหอะ"ยูเอะพึมพำเบาๆเกาหัวแกรกๆก่อนจะหยิบโทรศัพท์ที่หัวเตียงมาดู เมื่อเห็นก็ถึงกับนิ่ง

     "สงสัยนาฬิกาโทรศัพท์พัง..."นิ้วโป้งกดปิดเครื่องและเปิดใหม่อีกครั้ง แต่เลขนาฬิกายังคงเดิม

     "เหมือนเดิม...รึตาฝาดวะ"ยูเอะกระพริบตามองเวลาในโทรศัพท์แต่ก็คงเหมือนเดิม

     "เวลาโทรศัพท์ไม่เสีย...ตาไม่ได้ฝาด งั้น..."


      9:10 คือเวลาจริง...กูนั้นสาย ได้ตายจริง


     "กุ-สาย-อีก-แล้ว เดอะแฟลชมาสิงกูเดียวนี้นะโว้ยยยย!"เพียงแวบตาเดียวร่างในผ้าห่มก็หายวับไปกับสายลม...


      - ชั้น1 ของบ้าน -


      ยูเอะกระโดดลงบันไดอย่างไม่แคร์กระโปรงที่ใส่อยู่ และโดดลงมาอย่างสวยงามและฝ่าดงสงครามกลางบ้านและจากไปอย่างไม่ลืมกล่าวลา


     "พวกแกก็อย่าสู้กันจนบ้านถล่มนะเว้ย!!!?"


      ทำไมรู้สึกเดจาวู...


 ++
 ++++
 ++++++
 ++++
 ++


      เมื่อถึงตอนเย็น วันนี้เป็นวันสอบวันสุดท้ายเพื่อเลื่อนขึ้นชั้นเรียนต่อไป สิ่งที่รู้สึกอยากบอกหลังสอบเสร็จก็คือ วันสอบคือนรก เกรดตกคือความบรรลัย จะว่าไปตอนนี้ก็หนึ่งปีกว่าแล้วสินะที่เราอยู่กับพวกนั้นมานี่น่า ร่างบางโซซัดโซเซชนนู่นชนนี้จนหงายหลังไม่หลายรอบ แต่ก็สามารถกลับบ้านมาได้อย่าง...เอ่อ จะว่าปลอดภัยไม่ก็ไม่ใช่ จะอันตรายใกล้ตายก็ไม่เชิง เรียกสั้นๆก็ซอมบี้น่ะล่ะครับท่านผู้ชม ยูเอะเปิดประตูบ้านมาก่อนจะยืนสตั้นไปสัก 3วิเศษๆเห็นจะได้ แต่ก็ปิดประตูอย่างแรงจนแทบพัง ร่างบางหันหลังเดินไปเอาหัวโชกกำแพงรั้วบ้านอย่างบ้าคลั่ง


     "เมื่อกี้...กุเข้าผิดบ้านใช่ไหม กุเมาข้อสอบจนตาฝาดใช่รึเปล่า ใครก็ได้ตอบกุที"ยูเอะพึมพำส่ายหัวที่อาบด้วยเลือดอย่างบ้าคลั่งจนคอมีเสียงกระดูกดังกร๊อบทุกการส่าย


      ฉันต้องตาฝาดแน่ๆ! วอททท!!! สึนะที่เปิดต้นคอขาวๆนั่งอยู่บนโซฟา โกคุเดระที่ทำเป็นหนุ่มแบดบอยนั่งประกบขวาสึนะ ยามาโมโตะนั่งปลดกระดุมเสื้อหมดทุกเม็ดเผยเห็นซิคแพคพร้อมถือเบสบอลโชว์แสดงถึงการบอกว่ามีซิคแพคเพราะกีฬาเบสบอลที่เขาชอบจนแทบจะแต่งงานกับมันนั่งประกบซ้ายสึนะ เรียวเฮถอดเสื้อออกเหลือแต่กางเกงชูมัดขึ้นเหมือนปฏิญาณบางอย่างที่อยู่ๆก็ไม่อยากเข้าใจ ฮิบาริกับมุคุโร่ที่เอาทอนฟากับสามง่ามไขว้กันเป็นกากบาทเหมือนทางกันไม่ให้เข้า ส่วนพวกวาเรียนั่งเก๊กซะยิ่งใหญ่โดยมีคนที่ปลดกระดุมเชิ้ตไม่ก็โยนทิ้งไปกองกับพื้นให้เลวี่เก็บ(...) พวกสัตว์หางกับเอ็นมะก็นั่งมองแบบเงียบๆมุมห้อง นี่มันเกิดไรขึ้นนน!? 


     "ใจเย็น...ใจเย็นๆก่อน"ยูเอะทาบอกลูบไปมาพยายามเรียกสติตัวเองกลับมา และกลั้นหายใจเปิดประตูเข้าไปใหม่ก่อนจะถอนหายใจ เมื่อเห็นว่าภาพที่เห็นคือการทะเลาะกันแบบปกติ

     "ก็ปกติดีนิ เฮ้อ..."

     "อะไรปกติงั้นหรอ?"

     "ชิส! คาปูชิโน่ร่วง!!?"ยูเอะสะดุ้งเฮือก เมื่อจู่ๆมีคนโผล่หน้ามา เขาอายุประมาณ16-17 ได้มั้ง? หน้าคุ้นๆแหะ

     "อุทานได้ฮาดีนะ ผมชื่อแรมโบ้ครับ ได้ยินเรื่องคุณมาจากสึนะแล้ว"

     "ระ-แรมโบ้เรอะ?"


      เดี๋ยวสิ! แรมโบ้มันต้องเด็กกว่านี้ไม่ใช่รึไงฟ่ะ นี่มันแรมโบ้ 10ปีต่อมาชัดๆ!!


     "คนนี้น่ะหรอที่ฮายาโตะเล่า"อ-อาเจ๊เบียงกี้! ยัง ยังไม่หมด ฮารุ เคียวโกะ ฟูตะ(อายุ20) นานะ อี้ผิง(เท่าแรมโบ้) เห้ยยย! นี่มันมาหมดบ้านเลยป่ะเนี่ย!?

     "ยูเอะ...ค่ะ"เธอก้มหัวทำความรู้จัก

     "ฉันชื่อซาซางาวะ เคียวโกะ ได้ยินเรื่องมาจากสึคุงแล้วนะ คุณดูเป็นคนดีมากเลย!"เคียวโกะยิ้มให้อย่างเป็นมิตร


      คน..ดี? 


     "ขอบคุณนะคะ"ยูเอะยิ้มบางๆกึ่งสมเพชให้ตัวเอง เธอเนี่ยนะคนดี คนที่ฆ่าคนไปทั่วแบบเธอน่ะนะ...

     "ฮาฮิ! ส่วนฉันชื่อมิอุระ ฮารุ ยินดีที่ได้รู้จักค่า ส่วนพี่สาวสวยๆนี่ชื่อเบียงกี้ เด็กถักเปียชื่อี้ผิง คนที่ใส่ผ้าพันคอชื่อฟูตะ คนสุดท้ายคือคุณแม่ของคุณสึนะ ซาวาดะ นานะค่า!"ฮารุแนะนำตัวคนอื่นๆพลางผายมือไปตอนพูดถึงคนนั้นๆด้วย


      สาวร่าเริงไม่ต่างกับในอนิเมะเลยแหะ


     "ยินดีที่ได้รู้จักนะจ๊ะ สึคุงคงรบกวนหนูหลายอย่างเลยสินะ"นานะถาม จริงๆเธอก็มาที่นี่ครั้งหนึ่งแล้ว ใครเคยอ่านน่าจะรู้

     "ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ก็ไม่ได้รบกวนอะไรมากเลยค่ะ"


      ไม๊!...ได้รบกวนจริงๆ แค่ลูกชายคุณคับคล้ายคับคาว่าจะมีสองบุคลิก เป็นเสะดีๆนี่เองค่ะ


     "ยูเอะจังช่วยตามพวกเรามาที่ห้องโถงบนชั้นสามหน่อยได้ไหม?"อี้ผิงถาม

     "เอ๊ะ ก็ได้นะคะ ทำไมหรือ?"ยูเอะเอียงคอถามอย่างสงสัย แต่ก็เพิ่มความงงไปอีกเมื่อสาวๆเอานิ้วทาบปากตัวเองพลางขยิบตาให้

     "ความลับจ๊ะ"


      ยูเอะเลยต้องจำใจยอมตามหนุ่มสาวไปดีๆและพึ่งสังเกตว่าพวกที่ทะเลาะกันประจำมันหายหัวไปหมดเลย หายไปไหนวะ? 


     "ถึงแล้วล่ะ เดี๋ยวพวกเราขอเข้าไปก่อน พอให้สัญญาณก็เข้ามาเลยนะ"เบียงกี้อธิบาย

     "อา...ค่ะ"ยูเอะพยักหน้าเข้าใจ ก่อนพวกนั้นจะเข้าไปในห้องทิ้งให้ยูเอะมองประตูตาปริบๆประมาณ 5-6นาทีได้


      น่าสงสัยสุดๆ


     "เข้ามาเลยจ๊ะ!"เสียงด้านในเรียก ยูเอะก็ก้าวไปเปิดประตูออก


     "ยินดีต้อนรับกลับคร้าบ!/ค่า!/เว้ย!"เสียงตะโกนดังมา ยูเอะเบิกตากว้างมองภาพภายใน ในห้องถูกจัดโต๊ะตั้งอะไรมากมายเป็นแนวตั้ง บนโต๊ะมีอาหารและขนมต่างๆ ทุกคนต่างยืนเป็นที่ๆของตัวเอง ด้านหลังผนังถูกห้อยด้วยคำว่า 'สุขสันต์ปีใหม่' ที่ดูตัวหนังสือจะเบี้ยวหน่อยๆแต่พออ่านได้ คงจะศึกษาการเขียนภาษาไทยมาสินะ แต่ตอนพวกเขามาครั้งแรกทุกคนไม่ต้องแปลกใจหรอกว่าทำไมเธอคุยกับพวกเรารู้เรื่อง เห้ย! อย่ามาดูถูกคนที่เคยไปเรียนแลกเปลี่ยนที่ประเทศญี่ปุ่นตั้ง 2ปีสิเว้ย! 


     "...."ยูเอะได้แต่เงียบอึ้ง หยิบมือถือเปิดดูวันที่ในมือถือ วันที่1 มกราคม...ปีใหม่แล้วเรอะ!?

     "อ้าวๆ อย่าบอกนะว่าเจ้าหญิงลืมดูวันที่น่ะ ไม่ไหวเลยน๊า"

     "โทษที เมาๆหน่อย"ยูเอะกุมขมับนวดเล็กน้อย

     "เอาล่ะๆ เจ้างานมาแล้ว มาเริ่มงานฉลองกันแบบสุดขั้ว!"

     "โอ้ว!?"ทุกคนต่างก้มกินอาหารเล่นเกมต่างๆ ยูเอะถึงจะงงอยู่บ้าง แต่ก็ดูมีความสุขดี บ้านที่เคยกว้างใหญ่และดูโดดเดี่ยวหายไปในพริบตา

     "นี่ ทุกคน"เสียงเรียกของยูเอะทำให้ทุกคนชะงักหันมามองประมาณว่ามีอะไร

     "ไม่ว่ากับคนที่มาที่นี่นานแล้วหรือพึ่งมา มันทำให้ฉันคิดว่าบ้านหลังนี้มันดูไม่เหงา มันดูมีสีสันขึ้นเป็นกอง ถึงแม้ฉันต้องมาคอยเสียตังค์เพราะค่าซ่อมบ้านที่พังด้วยฝีมือของพวกนายนาย"

     "แต่ยังไงก็เถอะ ครั้งนี้ฉันจะพูดแค่ครั้งเดียว..."

     "ขอบคุณนะ"ยูเอะยิ้มกว้างให้ทุกคนโดยไม่รู้ตัวว่าเผลอปล่อยดาเมจใส่ทุกคนไปโดยไม่รู้ตัว


      มันดู...น่ารักและดูสว่างไสวกว่าแต่ก่อน


     "อื้ม! ไม่เป็นอะไรหรอก"ยามาโมโตะยิ้มตอบ

     "มาๆ! มาปาร์ตี้กันค่า!"ฮารุลากยูเอะไปร่วมวงที่นั่งล้อมครบกันทุกคน ในมือถือพลุกระดาษครบทุกคน เมื่อครบแล้วฮารุก็พยักหน้าให้สัญญาณ


      ปัง! ปัง! ปัง!


     "Happy New year!!!!"


 ----------------------------

     #คุยกับไรท์#


      งายๆ หายไปนานทีก็ลงตอนจบเลย อย่ากระทืบผมนะคร้าบบบ ตอนจบก็ขอจบแบบปีใหม่เลยล่ะกัน ขอบคุณที่ติดตามมาถึงจนตอนนี้และไม่ถึงกันถึงแม้ไรท์จะดองไปบ้าง วันปีใหม่นี้ขอให้ทุกคนมีความสุข ร่างกายแข็งแรงและเป็นปีที่ดีอีกปีหนึ่ง Happy new year!


     ปล.ส่วนเรื่องพระเอกนี่ขอยกเลิกไปเด้อ กลัวบางคนไม่พอใจ(บวกกับพวกตัวเอกกำลังจะฆ่าผม) ก็เอาจบแบบนี่แม่มมม






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 152 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

359 ความคิดเห็น

  1. #358 Natsume13 (@Sayuri21) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2563 / 18:03
    ม่ายยยยย จบแบบนี้ไม่ได้
    #358
    0
  2. #357 skiki2 (@skiki) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2563 / 21:21

    จ...บ....แบ..บค้า...ง..สุดๆๆ...อึก--//มือถือบาซูก้าทศวรรษ
    #357
    0
  3. #351 rin123_ (@rin123_) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 21:51
    อยากอ่านต่อจังเลยค่ะ
    #351
    0
  4. #347 Zongkear_Zo (@Zongkear) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:26
    อ..อย่างนี้..ก..ก็ได้ ร.เหรอคะ?
    คุณไรเตอร์ //ถือมีดพร้อมน้ำตาไหล(?)
    #347
    0
  5. #343 black_lily2 (@Black_lily) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 23:51
    ม่ายยยยยอย่าทำอย่างนี้อยากอ่านต่อ
    #343
    0
  6. #329 256122 (@256122) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 22:56

    เป็นไปไม่ได้
    #329
    1
  7. #326 dogtwo601 (@dogtwo601) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 10:52

    ไรท์ ท่านจะตัดจบแบบนี้ไม่ด้ายยยยยยยยยยยยย(ร้องไห้)

    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-03.png

    #326
    1
  8. #325 Satangnaka (@Satangandomsin) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 10:41
    เดี่ยวๆอะไรคือ ซาวาดะ สึนะ(?) วอททททท!!!!
    #325
    3
    • #325-1 Attore inutile (@Silverfox25147) (จากตอนที่ 46)
      1 มกราคม 2562 / 20:43
      ผมเมาๆ ทำใจ
      #325-1
    • #325-3 Attore inutile (@Silverfox25147) (จากตอนที่ 46)
      21 มีนาคม 2562 / 18:07
      มันต่อไม่ไหวแล้วครับ ตันจริงๆ
      #325-3
  9. #324 Satangnaka (@Satangandomsin) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 10:36
    เฮ้ยยยบ!!!! อย่ามาตัดจบแบบเน้!!!!!!!T@T//////
    #324
    2
    • #324-1 Attore inutile (@Silverfox25147) (จากตอนที่ 46)
      21 มีนาคม 2562 / 18:05
      รู้สึกไปต่อไม่ได้จริงๆนั้นแหละครับ แหะๆ
      #324-1
    • #324-2 -Deen-03 (@-Deen-03) (จากตอนที่ 46)
      15 ตุลาคม 2562 / 21:43
      ไรท์ตัดยังงี้ไม่ไดน้าา NC อยู่ไหนนน555555
      #324-2
  10. #323 Kurehafuyu0v0 (@Kurehafuyu0v0) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 08:04
    อ้าว........จบแล้วเรอะ! =_=//ทืบไรท์แปป

    ปล. ไม่แน่ใจว่าไรท์จำหนูได้รึป่่าวนะ คนที่ใช้ชื่อเวลาพิมคอมเม้นชื่อว่าNokคือหนูเองงงง
    #323
    2
    • #323-1 Attore inutile (@Silverfox25147) (จากตอนที่ 46)
      1 มกราคม 2562 / 08:35
      ผมจำได้คร้าบ ก็ว่าหายไปไหนน้อ
      #323-1