[ReBoRn] นักฆ่าสาวกับเหล่าตัวละครรีบอร์น [จบ]

ตอนที่ 44 : Happy birthday Gokudera Hayato

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,557
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 72 ครั้ง
    9 ก.ย. 61


ไรท์ : สุขสันต์วันเกิดไอ้โกคุ(?) มาแก่ขึ้นอีกปีพร้อมผมเลย ก็ไม่เข้าใจว่าทำไมผมต้องเกิดวันเดียวกับคนน่าหมั่นไส้อย่างคุณได้กัน ทั้งที่ผมออกจะหล่อกว่าคุณ(//เสยผม?) แต่ทำไมสาวถึงสนใจคุณมากกว่าเล่า(//กลอกตา)

 โกคุเดระ : ฉันจะไปรู้เรอะ!//ปาระเบิดใส่

 ไรท์ : หึ เคะ-น้อย~//วาร์ปหลบระเบิดมายืนตรงหน้าโกคุเดระพร้อมยกมือมาตบหัวเบาๆสองที/แสยะยิ้มอย่างผู้ชนะ

 โกคุเดระ : เคะน้อยบ้านแกเซ่! ไอ้ไรท์เตอร์!!!//หน้าแดงด้วยความ...อายหรือโกรธดีละเนี่ย? และปาระเบิดใส่รอบสอง

 ไรท์ : วู้ว อย่าเล่นของอันตรายสิครับ//กระโดดถอยหลังหลบระเบิด/หยิบบุหรี่มาสูบ

 โกคุเดระ : หึ๊ย! แล้วสรุปว่าที่มาเรียกตอนดึกๆนี่มีอะไรไม่ทราบ ไม่บอกมาฉันกลับล่ะ!

 ไรท์ : อ่า รู้แล้วน่า พอดีจะให้เจอคนคนหนึ่งหน่อยละกัน วันนี้ถือเป็นวันพิเศษน๊า//กรีดนิ้วและวาดวงแหวนเวทย์อัญเชิญด้วยเลือด

 โกคุเดระ : ห๊า?//ตีหน้างงก่อนจะหลับตาเพราะแสงที่สว่างวาปหลังไรท์พึมพำอะไรสักอย่าง

---------

  "ไง ฮายาโตะ..."เสียงหวานคุ้นหูดังขึ้นเรียกให้โกคุเดระลืมตาไปมองก่อนจะเบิกตากว้างอย่างอึ้งและตะลึง

  "ท่านแม่..."โกคุเดระเอ่ยอย่างยากลำบาก พยายามควบคุมเสียงตัวเองไม่ให้สั่น ตัวแข็งค้างจนคนมองในมุมมืดแอบรำคาญ

  "ไปกอดแม่คุณซะสิ จะทำไรก็รีบทำแล้วกัน"ไรท์ยกเท้าออกจากมุมมืดและถีบเข้าให้ที่หลังโกคุเดระให้ถไลไปสู่อ้อมอกแม่[ทำไมมันแปลกๆ--]

  "อย่าถีบกันสิเฟ้ย!..."โกคุเดระหันไปแวดใส่ ซึ่งไอ้ตัวกระทำอย่างไรท์ก็ยังคงผิวปากสูบบุหรี่มองดูห่างๆในมุมมืดทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้อยู่จนน่าหมั่นไส้

  "เอ่อ...ท่านแม่"โกคุเดระเปลี่ยนหันไปมองแม่ที่รักของตนด้วยสายตาคิดถึงอาลัยอาวรณ์ ถึงอยากจะถามว่ามาได้ไง แต่คำถามนั้นก็ไม่สำคัญเท่าความรู้สึกตอนนี้แล้ว


    คิดถึง โหยหาปานจะตาย


  "โตขึ้นมากเลยนะ ฮายาโตะ.." 'โกคุเดระ เอริน่า' [ไรท์มั่วชั่วคราวนะ] บอกบุตรชายคนเดียวของตนด้วยเสียงอ่อนโยน

  "ท่านแม่...ข้าคิดถึงทันเหลือเกิน"โกคุเดระที่ได้ยินดังนั้นจึงกอดเอริน่าแน่นขึ้นเพื่อยืนยันคำพูดของตน ขอบตาร้อนผ่าวอย่างอดไม่ได้ที่น้ำตาจะโรยริน

  "ลูกแม่ เจ้าโตแล้ว อย่าร้องไห้สิ"เอริน่ายิ้มขำเบาๆและยกมือลูบหัวลูกชายตัวเองอย่างเบามือแกมอ่อนโยน

  "แต่ผมอดกลั้นไม่ได้นิครับ"โกคุเดระว่า

  
    ไร้เสียงสะอื้น ไร้การฟูมฟาย มีแต่ความคิดถึงที่ส่งความรู้สึกให้อีกฝ่ายอย่างสงบพร้อมน้ำตาที่หยาดกระทบ


  "เจ้านี่น่า...ฮายาโตะ เดี๋ยวแม่ต้องไปแล้ว แม่ขอมอบบางอย่างให้แก่เจ้า"เอริน่าดันตัวลูกชายตัวเองออกห่างจากตัวเองสักพัก ถึงโกคุเดระไม่อยากให้เธอไป แต่ก็คงไม่ได้ เพราะความจริงที่แม่ของเขาไม่ได้อยู่บนโลกนี้แล้วก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลง

  "อะไรงั้นหรอ ท่านแม่"โกคุเดระถาม เอริน่ายิ้มเบาๆ ก่อนจะโน้มตัวไปจูบที่หน้าผากของเขาอย่างอ่อนโยน และกล่าวเสียงแผ่วพร้อมเรือนร่างที่ค่อยๆไล้กลายเป็นละอองสีทองสว่างสวย

  "สุขสันต์วันเกิดนะ ฮายาโตะ มีความสุขมากๆ ขอให้ร่างกายเจ้าแข็งแรงทุกประการ ปกป้องพวกพ้องของเจ้าให้ถึงที่สุด ใช้ชีวิตที่เหลือแทนแม่ด้วยละ...แม่รักลูกนะ ฮายาโตะ"คำกล่าวสุดท้ายฝังลึกลงใส่ความทรงจำของโกคุเดระ ก่อนที่ร่างละอองสีขาวค่อยๆลอยขึ้นไปสู่ฟากฟ้าสีครามในยามกลางคืน 


    ช่างเป็นอะไรที่สวยงามดีจริงๆ


    วิน(ไรท์)คิดพลางมองเล็บของตัวเองที่มีเลือดสีดำออกตามซอกเล็บอย่างน่ากลัวจากผลข้างเคียง ว่าแต่ทำไมเขาถึงรู้สึกดีนิดๆ(?)ที่เห็นเลือดตัวเองฟ่ะ อ่า...ช่างเถอะ วินเบนสายตาไปมองโกคุเดระที่ยืนมองละอองวิญญาณสีทองนั้นลอยหายไป ผมปิดหน้าจนไม่รู้ว่าทำหน้ายังไง วินเห็นดังนั้นเลยรู้สึก...


  "หมั่นไส้โว้ย!"วินกระโดดถีบหลังโกคุเดระจนเจ้าตัวล้มลงไปนอนกลิ้งเป็นปลาหมึกคลุกดิน(?)ทันที

  "อะไรของแกวะไอ้ไรท์วิน!"โกคุเดระลุกมาโวยวาย ตะกี้กำลังซึ้ง ทำบรรยากาศเสียหมด[โทษทีนะ แต่เรื่องนี้ทำซึ้งไม่เป็นหรือไม่ก็อยู่ได้ไม่นานนักหรอก--] 

  "หมั่นไส้ว่ะ ยืนเป็นพระเอกAV เอ้ย! MV อยู่ได้นะเอ็ง"

  "แล้วฉันผิดอะไรล่ะฟ่ะ!!?"

  "หึ ช่างมันเถอะ เอ้า! เอาไป"วินโยนสิ่งหนึ่งไปให้โกคุเดระจนเขารับแทบไม่ทัน

  "อะไรฟ่ะ"โกคุเดระมองของในมือของตนที่เป็นกล่องสีขาว พอเปิดออกมาก็พบกับสร้อยข้อมืออันหนึ่งเป็นรูปคลื่นวายุ

  "หึ แม่นายฝากมาน่ะ รักษาดีๆด้วยล่ะ"

  "งั้นหรอ..."โกคุเดระพึมพำก่อนจะดูเหมือนซึมไปอีกที วินผู้เกลียดบรรยากาศแบบนี้จึงเปลี่ยนเรื่อง

  "ไปๆ จบเรื่องได้ละไอ้ขี้แย~"วินแซวโกคุเดระ

  "ใครขี้แยฟ่ะห๊ะ! ยูเอะมาเตะมันทีดิ!"

  "โหยๆ อย่าเรียกเมีย(?)มาช่วยดิ"
  
  "ไอ้ไรท์ แกตาย!!!?"โกคุเดระวิ่งมาทั้งหน้าแดงและยูเอะที่โผล่มาจากไหนไม่รู้ก็มาแจมด้วย(?) 

  "หึหึึหึ ขอจบเรื่องเลยละกัน Happy birthday นะครับคุณหมึกเคะเถื่อน~~~"วินชิ่งหนีทันที

  "ใครหมึกเคะเถื่อนไม่ทราบบบฟร้าาาา"

  "หยุดนะโว้ยยย ไอ้ไรท์"ยูเอะตะโกนไล่หลังมา

  "หยุดก็โง่แล้วคร้าบบบบ" และเกิดการเล่นไล่จับกันโดยมีเหล่าตัวละครที่เหลือยืนมองอยู่ห่างๆด้วยสีหน้าปลงๆ และฉุกคิดขึ้นมาได้


  ยูเอะไม่ใช่เมียของเจ้าหมึกนั่น แต่เป็นของฉันนะโวัยยย:เหล่าคนที่เหลือที่คิดเหมือนๆกัน


   จบเหอะ!


Happy birthday Gokudera Hayato & Happy birthday to me(?) แก่ขึ้นอีกปีแล้วนะโว้ยย มาแก่พร้อมๆกับผมเลยนะเฟ้ย นี่สินะที่เรียกว่า เราจะไม่แก่โดยลำพัง ถรุ้ย! ล้อเล่นๆ ยังไงก็ขอให้ได้คู่กับนางเอกล่ะกัน ทำคะแนนบ้างก็ดี ระวังโดนตัดหน้าละกัน หึหึหึ//หัวเราะชั่วร้ายก่อนเดินหายไปในมุมมืด 






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 72 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

359 ความคิดเห็น

  1. #341 Aum (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 10:16

    ฮายาโตะกับพี่และหนูเกิดพร้อมกัน!!! ดีใจอ่ะ พึ่งเคยเจอคนที่เกิดพร้อมกันยกเว้นฮายาโตะกับป้าหนูเป็นครั้งแรก!!!

    #341
    0
  2. #289 carapanda (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 11 กันยายน 2561 / 10:02

    รอค่าาา
    #289
    0
  3. #287 praew0009 (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 16:16
    ขอเชิญไรต์และโกคุ วางถุงกาวลงก่อนนะคะ (=_=)
    #287
    1
    • #287-1 Silverfox25147(จากตอนที่ 44)
      11 กันยายน 2561 / 06:47
      ไรท์มันเขียนบทให้ฉันเป็นอย่างงี้เองเฟ้ย! จะบอกก็ไปบอกไรท์ไป๊! : โกคุเดระ

      อ้าว ผมเกี่ยวไรฟ่ะ-- : ไรท์
      #287-1