คัดลอกลิงก์เเล้ว

[Au Fic Reborn !] Love you,but I can't show.

โดย Silver Sage

นี่เป็นคู่ D18 ค่ะ (หลงรักคู่นี่ก็ควรอ่านนะคะ) อยู่ในระดับของผู้นิยมวายประมาณ NC-15 ค่ะ

ยอดวิวรวม

997

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


997

ความคิดเห็น


2

คนติดตาม


3
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  5 พ.ย. 52 / 19:56 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ไม่ยากมาก ชอบหรือไม่ชอบ บอกมา เม้นมา คิดยังไงก็เรื่องนี้ก็เม้นมาเล้ย !!!! มาแลกเปลี่ยนความคิดกัน

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 5 พ.ย. 52 / 19:56

บันทึกเป็น Favorite


ร้อน...อึดอัด...หายใจไม่ออก...

                แกร๊ก...

                อาการเป็นยังไงบ้าง ? เสียงกระซิบเบา ๆ ที่คุ้นเคยดังขึ้นข้างเตียง ชายหนุ่มผมดำที่นอนอยู่ทำได้เพียงปรือตาขึ้นมองอย่างยอกลำบาก และพบเงาราง ๆ ของ 2 ร่างยืนคุยกันอยู่

                ไข้ยังสูงอยู่ครับ ว่าแต่งานของบอสเสร็จแล้วเหรอครับ ?

                อืม...เรียบร้อยแล้วล่ะ นายไปทำอย่างอื่นเถอะ เดี๋ยวทางนี้ฉันจัดการเอง ว่าแล้วอีกฝ่ายก็เดินออกจากห้องไป ร่างสูงที่ยืนอยู่ถอนหายใจหนักหน่วงก่อนจะหันมามองร่างที่นอนอยู่

                เฮ้อ ! เป็นไงล่ะ อยากอวดเก่งดีนัก คำว่าที่มาพร้อมกับรอยยิ้มนั้นสร้างความขุ่นเคืองให้เขาได้ไม่น้อย แล้วยังฝ่ามือใหญ่ที่มาลูบหัวเขาอีก

                มันน่าฟาดให้มือหักจริง ๆ !

                เคียวยะ เด็กดื้อ !”

                ฉะ...ฉันไม่ใช่เด็กดื้อนะ !!!!” แล้วจู่ ๆ ร่างที่นอนอยู่ก็ลุกพรวดขึ้นมาพร้อมกับออกหมัดไปยังหน้าหล่อ ๆ นั่น แต่ทว่ากำปั้นนั้นก็ถูกกำรอบด้วยมือใหญ่ มารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ร่างทั้งร่างถูกตรึงไว้กับที่นอนโดยร่างสูง ฮิบาริส่งเสียงฮึดฮัดไม่พอใจที่พลาดท่าง่าย ๆ แบบนี้ ขณะที่อีกฝ่ายหัวเราะเบา ๆ

                นายเนี่ยเป็นม้าพยศจริง ๆ เลยน้า~” ดีโน่เอ่ยเบา ๆ ก่อนกระซิบข้างหู อยากปราบให้อยู่หมัดจัง

                นะ...นี่ !”

                แต่วางใจได้ ฉันไม่ทำอะไรคนป่วยหรอก ว่าแล้วดีโน่ก็ผละออกจาก คนป่วย พร้อมกับคว้าผ้าขนหนูที่วางอยู่บนหน้าผากของฮิบาริมาชุบน้ำที่อ่างข้างเตียง

                ฉันเกลียดนาย ออกไปซะ คำพูดของฮิบาริทำให้ดีโน่กระตุกยิ้มเล็กน้อยก่อนจะวางผ้าไว้ที่เดิม

                ออกน่ะ ออกแน่...แต่นายต้องหลับซะก่อนฉันถึงจะไป พูดจบเจ้าตัวก็ล้มตัวลงนั่งพร้อมกับยักคิ้วให้กับสายตาเอาเรื่องของคนป่วย

                ไอ้คนดื้อด้าน !” ชายหนุ่มผมคำกล่าว แต่อีกฝ่ายหัวเราะร่วน

                ดื้อด้าน ? ฉันว่านั่นมันนายมากกว่าที่ดื้อออกไปฝึกกลางหิมะโดยใส่เสื้อเชิ้ตกับกางเกงนักเรียนจนเป็นไข้กลับมานี่ไง พูดจบคนพูดก็หัวเราะต่อ ส่วนฮิบาริตอนนี้เริ่มหงุดหงิดมากขึ้นเรื่อย ๆ

                ทุกทีฉันก็ทำแบบนี้ เพียงแต่ว่าอากาศที่อิตาลีมันหนาวกว่าญี่ปุ่นก็เท่านั้นเอง !

                อ้าว ! ได้เวลากินยาแล้วนี่นา ดีโน่พูดเมื่อเหลือบไปเห็นเวลาที่นาฬิกาบนผนัง นายได้กินอะไรบ้างรึยัง ?สิ้นเสียงฮิบาริก็มองคนตรงหน้านิ่ง

                ไม่จำเป็นหรอก เอายามาเถอะ ว่าแล้วดีโน่ก็ส่ายหัวพรืด

                เฮ้ย ! ไม่ได้หรอก กินยาตอนท้องว่างมันไม่ค่อยดี เอางี้...เดี๋ยวฉันมา นายนอนไปก่อนก็แล้วกัน ดีโน่พูดก่อนจะเดินออกจากห้องไป ฮิบาริถอนหายใจแผ่วเบาแล้วหลับตาลง ทั้ง ๆ ที่คิดว่าจะแค่พักสายตาแต่สุดท้ายเขาก็ผล็อยหลับไป

                เฮ้ ๆ เสียงปลุกกับแรงเขย่าเบา ๆ ที่แขนทำให้ฮิบาริต้องลืมตาขึ้นมา ดีโน่ถอนหายใจอย่าง
โล่งอก

                เฮ้อ...นึกว่าเป็นไข้จนหมดสติไปแล้วซะอีก นายนี่หลับลึกจนน่ากลัวเลยนะ หนุ่มผมทองบ่นอุบอิบ

                มาทำไมอีก คนจะนอน พูดจบฮิบาริก็ทำท่าจะหลับตาลงอีกครั้ง แต่ดีโน่ไม่ยอม

                นี่ ๆ ไม่ต้องเลย ลุกขึ้นมากินอะไรก่อนซะดี ๆ ว่าแล้วเขาก็ฉันร่างที่กำลังจะหลับให้ลุกขึ้นนั่งขณะที่คนโดนกวนเริ่มมองตาขวาง

                แต่ฉันจะนอน

                ไม่ได้ นายต้องกินซุปนี่แล้วก็กินยาก่อนถึงจะนอนได้ ดีโน่ชี้ไปที่ชามซุปกับยา ฮิบาริเหลือบมองมันเล็กน้อย

                นายกินเองก็แล้วกัน ฉันนอนล่ะ แล้วเจ้าตัวก็ล้มตัวลงนอนทันที

                เฮ้ย ! เดี๋ยวเด้ ! ลุกขึ้นมาก่อน !” ดีโน่โวยพร้อมกับกระชากผ้าห่มออก แต่ฮิบาริยึดมันไว้แน่น ผ่านไปหลายนาทีดีโน่ก็ไม่สามารถงัดตัวเด็กเอาแต่ใจลุกขึ้นมาได้

                โอเค งั้นเดี๋ยวเจอดีแน่ ดีโน่พูดทิ้งท้ายก่อนจะออกจากห้องไป ในขณะที่ฮิบาริแอบยิ้มกริ่มให้กับชัยชนะของตัวเอง แล้วโผล่หัวออกมาจากผ้าห่มหอย่างสบายใจ แต่ทว่า...

                ปึ้ง !

                จับไว้ อย่าให้ดิ้นได้ล่ะ สิ้นเสียงสั่งเหล่าชายชุดดำก็ตรงมาที่เตียงแล้วจัดการล็อคเจ้าตัวปัญหาไว้อย่างแน่นหนา ส่วนฮิบารินอกจากจะขัดขืนไม่ได้เพราะพิษไข้แล้วยังโวยวายไม่ได้อีกเพราะมือใหญ่ของดีโน่ปิดปากไว้

                เฮ้อ...ในที่สุดก็ทำให้อยู่เฉย ๆ ได้ซักที ดีโน่พูดพลางส่งยิ้มให้สายตาเคือง ๆ นั่น เอ้า ! ท่าทางคงอัดอั้นมาก งั้นจะปล่อยให้พูดก็ได้ ว่าแล้วเขาก็เปิดปากของฮิบาริให้

                ไอ้บ้า ท่าทางอยากตายมากนักรึไง พอพูดได้ คำพูดที่ไม่น่าฟังก็หลุดออกมาทันที

                อ้า...ไม่รู้สิ แต่ว่าตอนนี้นายต้องกินซุป กินยา แล้วก็หายซะ พูดจบดีโน่ก็ตักซุปขึ้นแล้วจ่อที่ริมฝีปากของฮิบาริ แต่เจ้าตัวเม้มมันจนปิดสนิท ชายผมทองหัวเราะเล็กน้อย

                ให้ตายสิ ถึงไหนถึงกันเลยนะนายเนี่ย แต่...ไม่เป็นไร ฉันรู้ว่าจะจัดการนายยังไง ดีโน่ยิ้มหวานก่อนจะบีบจมูกของฮิบาริ ผ่านไปครู่หนึ่งริมฝีปากบางก็เปิดออก ดีโน่ไม่รอช้าจัดการกรอกซุปเข้าปากทันที แล้วปล่อยให้ฮิบาริมหายใจ เขาทำอย่างนี้สลับกันไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งซุปหมด

                เอาล่ะ... ดีโน่พูดพลางหอบเพราะเหตุการณ์เมื่อครู่ทำเอาเขาเสียเหงื่อไปไม่ใช่น้อย ต่อไปก็กินยาล่ะนะ...

                อย่าคิดว่าฉันจะยอมนายไปตลอดนะ ฮิบาริพูดลอดไรฟัน ดีโน่พยักหน้าอย่างกวน ๆ

                อ๋อเหอร ๆ งั้นก็มาลองดูหน่อยเป็นไง พูดจบดีโน่ก็จัดการทำแบบเมื่อครู่ แต่ครั้งนี้ไม่ง่ายเหมือนครั้งแรก ดูเหมือนว่าลูกน้องของดีโน่จะเริ่มหมดแรงในการจับตัวฮิบาริล็อคไว้ได้ เขาไม่รอช้าจัดการคว้าทอนฟาที่ซ่อนไว้ข้างเตียงออกมาแล้วจัดการฟาดไปที่ตัวของดีโน่เต็มแรง !

                ผัวะ !!!

                โอ๊ย !” คนผมทองร้องลั่นก่อนจะคว้าแขนของฮิบาริที่ทำท่าจะหวดลงมาไว้ ให้ตายสิ...นายนี่มันเด็กดื้อจริง ๆ อย่างนี้คงต้องใช้วิธีนั้น... ว่าแล้วดีโน่ก็จัดการกรอกยาเข้าไปในปากของตัวเอง และใช้มืออีกข้างบีบปากของบาริให้เผยอออกก่อนจะทาบริมฝีปากของตนลงมา ฮิบาริทั้งดิ้นและขัดขืนเต็มที่แต่การที่ดิ้นขัดขืนมาเกือบชั่วโมงแถมยังมีไข้อีก ทันก็เริ่มทำให้เขาอ่อนแรง มือที่เคยกำทอนฟาแน่นเริ่มคลายออกจนกระทั้งทอนฟาร่วงหล่นลงไปข้างเตียง ขณะที่ดีโน่กำลังป้อนยาทางปากอยู่นั้นเหล่าลูกน้องต่างก็พากันทยอยออกจากห้อง ซึ่งพวกเขาคงไม่อยากรบกวนเวลาส่วนตัวต่อจากนี้

                ไง...ยอมได้แล้วสินะ ดีโน่เอ่ยหลังจากที่ถอนริมฝีปากออก เขายิ้มเมื่อเห็นใบหน้าที่แดงก่ำของอีกฝ่ายที่ไม่รู้ว่าแดงเพราะพิษไข้หรือจูบเมื่อกี้กันแน่

                ผู้ใหญ่รังแกเด็กป่วย ฮิบาริพูดเสียงเบาจนแทบเป็นเสียงกระซิบ และเสียงนั้นมันก็ทำให้คนฟังรู้สึกใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวมากขึ้นเรื่อย ๆ

                อืม...นายจะพูด จะว่าอะไรฉันก็ช่างเถอะ พูดจบดีโน่ก็จูบที่แก้มแล้วเลื่อนใบหน้าไปกระซิบข้างหู ตอนแรกก็คิดว่าจะไม่ทำอะไรหรอกนะ แต่นายอยากทำเสียงแบบนั้นเอง ใครจะไปทนไหวล่ะ ว่าแล้วเขาก็ลากริมฝีปากลงไปที่ต้นคอพร้อมกับทิ้งรอยจาง ๆ ไว้ด้วย ส่วนฮิบาริได้แต่เจ็บใจที่ขัดขืนคนคนนี้ไม่ได้ไม่พอ ร่างกายของเขามันยังทรยศเจ้าไปตอบสนองความต้องการของเจ้าหัวฟักทองนี่อีก !

                ฝากไว้ก่อนเถอะ...ถึงทีเราเมื่อไหร่จะเอาคืนให้สาสมเลย !

                2 วันต่อมา...

                แค่ก ๆ เสียงไอของคนที่นอนอยู่บนเตียงดังไปทั่วห้อง พร้อมกับที่ชายหนุ่มผมดำเดินเข้ามาในห้องพอดี เขาส่ายหน้าน้อย ๆ ก่อนจะเดินไปยังขอบเตียง

                สมน้ำหน้า ฮิบาริเอ่ยในขณธที่ดีโน่ขมวดคิ้วเล็กน้อยอย่างไม่ชอบใจนัก

                ใจร้าย ที่ฉันเป็นอย่างนี้ก็เพราะนายนะ ไม่คิดจะรับผิดชอบเลยรึไง คนป่วยท้วงเสียงเบาอย่างออดอ้อน นอกจากจะไม่ได้รับความเห็นใจจากคนตรงหน้านี้แล้ว ยังโดนหมัดหนัก ๆ อัดเข้าที่ท้องอีกต่างหาก

                สมควรแล้วที่เป็นแบบนี้น่ะ พูดจบฮิบาริก็เดินออกจาห้องไป ดีโน่ได้แต่มองตามอย่างผิดหวังก่อนจะนอนหลับเพื่อพักผ่อน โดยหารู้ไม่ว่าตอนที่เขาหลับสนิทไม่รู้เรื่องอะไรนั้น มีชายผมดำร่างบางคอยเช็ดตัวให้ด้วยรอยยิ้มบางอย่างมีความสุขที่ได้ดูแลคนคนนี้บ้าง...

                คู่นี้มันจะหวานกันเกินไปแล้วนะ ! อิจฉาโว้ยยยยยย !!!!!

 

THE END

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Silver Sage จากทั้งหมด 28 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 12 มีนาคม 2553 / 20:44
    อ๊ากกก!! หวานซะ!!
    #2
    0
  2. วันที่ 6 พฤศจิกายน 2552 / 15:37
    หนุกโฮกกกกกกกกกกกกกกกกก
    คู่นี้ช่่างหวานกันอะไรเช่นนี้>////<~~
    #1
    0