เปลี่ยนเป็นรัก #กันตั้ม

ตอนที่ 26 : ตอนที่23 >>จับมือไว้แล้วไปด้วยกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 383
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    14 เม.ย. 60

ตอนที่23 จับมือไว้แล้วไปด้วยกัน



Tum part

"ตั้ม กินข้าวก่อนสิ่ลูก ค่อยไปสอบ" แม่ผมเรียกผมไปกินข้าวเหมือนปกติ เหมือนกับเมื่อวานนี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้นงั้นแหละ
"ไม่เป็นไรแม่ หนูไม่หิว"
"งั้นไปกันเลยก็ได้ปะ พ่อเสร็จแล้ว" พ่อพูดก่อนจะลุกจากโต๊ะอาหารแล้วเดินนำผมไปขึ้นรถ
"งั้นหนูไปแล้วนะ หวัดดีครับแม่"
"ตั้งใจทำข้อสอบนะลูก"
.
.
.
"โกรธแม่หรอตั้ม"พ่อถามขึ้นเมื่อเริ่มออกรถมาได้ซักพัก แม่คงเล่าทุกอย่างให้พ่อฟังแล้ว ผมคิดว่าพ่อจะโกรธแน่ๆ แต่ผิดคาดพ่อผมกลับนิ่งกว่าที่คิด เลยทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นมาหน่อย พ่อไม่ใช่คนเก็บอาการเก่งเหมือนแม่ การที่พ่อนิ่งแบบนี้ก็เป็นไปได้สูงว่าพ่ออาจจะไม่โกรธ
"ป่าว หนูแค่ไม่รู้ว่าตัวเองต้องรู้สึกยังไงกับสิ่งที่เกิดขึ้น พ่อ หนูขอโทษนะที่หนูทำให้พ่อผิดหวังอะ"
"พ่อก็ไม่ได้ผิดหวังอะไรหนิ ชีวิตเอ็ง เอ็งก็ต้องเลือกเอง พ่อแม่อะเลี้ยงได้แต่ตัว พ่อไม่เคยหวังให้เอ็งมาทำตามใจพ่อแม่หรอก แต่พ่อก็เข้าใจที่แม่เขาเป็นแบบนี้ และพ่อก็คงช่วยอะไรไม่ได้ เอ็งต้องเลือกเองว่าจะยอมทำตามที่แม่บอก หรือจะเอาชนะใจแม่เขาให้ได้"
"หนูก็ต้องสู้สิ่พ่อ หนูคงไม่ยอมปล่อยพี่กันไปง่ายๆแน่ๆ"
"แต่ตั้มอย่าลืมนะ เรื่องนี้คนตัดสินใจไม่ใช่เอ็งคนเดียว เอ็งอยากสู้ แต่เอ็งก็ต้องถามแฟนเอ็งด้วยว่าเขาพร้อมจะสู้ไปกับเอ็งรึเปล่า และไหนจะพ่อแม่ทางเขาอีก เขาจะรับได้รึเปล่าก็ไม่รู้ เอ็งจะไหวหรอ"
"ไหวสิ่พ่อ เอาชนะใจพี่กันยากกว่านี้อีกหนูยังทำได้มาแล้ว แล้วครั้งนี้ ทำไมหนูจะทำไม่ได้"
"พ่อกับแม่รักตั้มนะลูก เพียงแต่คนเราความคิดความเข้าใจและประสบการณ์มันต่างกัน ถ้าเอ็งอยากให้แม่คิดเหมือนเอ็ง เอ็งก็ต้องแสดงมุมของตัวเองให้แม่เขาได้เห็น"
"ครับพ่อ"
"สู้ๆนะลูก ตั้งใจสอบด้วย อย่ามัวแต่คิดมาก"
"บ๊ายบาย รักพ่อนะ"ผมหอมแก้มพ่อแรงๆก่อนจะเปิดประตูลงจากรถมา
.
.
.
หลังสอบเสร็จผมกับไอ้แกงเดินมาทางโต๊ะที่มีพวกพี่กันนั่งอยู่
"ไงมึง เป็นไงบ้าง"ไอ้แกงถามผมแล้วหัวเราะน้อยๆให้ผม ก่อนผมจะหย่อนตูดลงข้างพี่กันด้วยซ้ำ วันนี้อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาครับ ทั้งไอ้แกง พี่ฮั่น พี่เต๋า พี่คชา ทุกคนรู้เรื่องผมกับพี่กันหมดแล้ว เพราะพี่กันเป็นคนเล่า ก็หลังจากที่ผมกลับบ้านกับพี่เต๋อแหละไอ้แกงบ่นจะเป็นจะตาย ที่ผมไม่ยอมบอกมัน และนี่พี่แก้มก็ยังไม่รู้ แต่คิดว่าป่านนี้คงรู้แล้วแหละเพราะเจ้แกไลน์มาบอกผมว่าจะรอคุยกับผมที่บ้าน
"สบายดี๊ สบายม๊ากกก ทุกคนไม่ต้องเป็นห่วงเลยนะ"
"เหอะ มึงสบายมาก แล้วมึงถามไอ้หน้ามืดนี่รึยัง ว่ามันสบายกับมึงมั้ย"พี่เต๋าพูดแล้วปรายสายตาไปทางพี่กันที่ทำหน้าเครียดอยู่
"เฮ่ย นี่พี่เครียดอะไรเนี่ย ไหนพี่บอกผมไม่ต้องคิดมากไง"ผมเอื้อมมือไปเขี่ยนิ้วพี่กันที่วางอยู่บนโต๊ะเล่น เพราะไม่อยากให้เขาคิดมาก อะไรวะ เมื่อคืนปลอบผมซะดิบดี มาวันนี้ซีเรียสเองซะงั้น
"ไม่คิดมากก็แย่ละ ทำหน้าเครียดตั้งแต่เช้าจนตอนนี้เนี่ย"พี่ฮั่นเสริม
"ไอ้กัน มึงจะคิดมากไปทำไมวะ ไหนๆครอบครัวมึงก็จะกลับไทยอาทิตหน้าแล้ว มึงก็ให้พ่อแม่มึงยกขันหมากไปสู่ขอไอ้ตั้มเลยดิ"ความคิดพิเรนๆแบบนี้คงเป็นใครไปไม่ได้หรอกครับนอกจากพี่คชาคนดีคนเดิม คนที่ไม่เคยสนใจใคร
"โห่คชา นี่ความคิดหรอเนี่ย อยากให้ไอ้กันโดนพ่อไอ้ตั้มเอาลูกซองเป่าหัวรึไง"พี่เต๋ารีบแย้ง และมันก็ทำให้พี่คชาส่งสายตาไม่พอใจกลับมา
"จะรักมันก็ต้องกล้าๆป้ะ ถ้าอ่อนก็อยู่แบบเต๋าไปนี่แหละ"
"เต๋าอ่อนตรงไหน!"
"ก็!!...."
"ก็อะไร!!"อยู่ๆพี่คชาก็ชะงัก พี่เต๋าเลยยิ่งไม่ยอมรีบเถียงเข้าไปใหญ่
"ป๊าว"
"หยุดๆ พวกมึงหยุดเถียงกันได้และ แค่นี้กูก็ปวดหัวจะตายอยู่แล้วเนี่ย อย่าให้ต้องปวดหัวกะมึงสองคนอีกเลย"
"อย่าไปคิดมากเลยมึง เดียววันนี้เราไปเตะบอลแก้เครียดกันดีกว่า"พี่ฮั่นปลอบพี่กัน ส่วนพี่กันก็หันมามองหน้าผมเซ็งๆ
"ไปเตะบอลก็ดีนะพี่ พี่ชอบนิ อีกอย่างได้อยู่กับเพื่อนด้วย ได้ไม่คิดมาก
"แต่กูอยากอยู่กับมึง อยากนอนกอดมึง อยากมีมึงไปนั่งเฝ้ากูเตะบอล"
"โอ้ยยยยยย!!!"พี่กันไม่พูดเปล่า ยังเอาแขนมารัดตัวผมเข้าไปกอดอีก เลยเรียกเสียงโอ้ยอย่างหมันใส้จากทุกคนมาเต็มๆ จริงๆตอนแรกผมก็เครียดนะ แต่หลังจากได้คุยกับพ่อเมื่อเช้าผมก็รู้สึกดีขึ้นเยอะเลย อย่างน้อยก็ยังมีพ่อที่เข้าใจผม และยิ่งมาเจอพี่กันอ้อนๆอีก มันยิ่งทำให้ผมมีแรงที่สู้กับเรื่องนี้ขึ้นอีกเป็นกองเลย

(เสียงโทรศัพท์ตั้ม)

"ครับพ่อ"

(ตั้ม พ่อมาถึงแล้วนะ อยู่ที่ลานจอดรถหน้าตึก)

"โอเคพ่อ เดี๋ยวหนูรีบไป"

"พี่กันพ่อมาแล้ว ผมกลับละนะ"
"พี่จะไปส่ง"
"ไอ้กันจะดีอ่อวะ"พี่ฮั่น
"เออ นั่นดิ"พี่เต๋า
"กูว่ามึงเสนอหน้าไปเหอะไอ้กัน ยังไงถ้าเกิดไรขึ้น พวกกูพามึงส่งโรงพยาบาลทัน ชัวร์"
"ไอ้ชา / คชา"พี่ฮั่นกับพี่เต๋าหันมาทำหน้าดุใส่พี่คชาพร้อมกัน
"กูจะไป กูอยากให้พ่อตั้มเห็น ว่ากูจริงใจกับเขา"อ๊ากกกก เขินๆๆๆๆ

แป๊ะ!!

"นี่มันใช่เวลามาเขินหรอมึง"พี่กันตบหัวผมอะ แม่งรู้ได้ไงวะว่ากูเขิน
"เจ็บนะเว่ย"
จุ้บ ดับ ชีวิตผมดับแล้ว พี่กันแม่งเกี่ยวคอผมไปจูจุ้บตรงที่มันตบอ่าาา
"หยุดเขินแล้วไปได้แล้วตั้มพ่อมึงรอแย่แล้ว"พี่กันลุกจากโต๊ะแล้วเอื้อมมือมาดึงข้อมือผมให้ลุกตาม แล้วพาผมเดินไปที่ลานจอดรถ พ่อคงเห็นผมเดินมากับพี่กันเลยเปิดประตูออกมายืนนอกรถ
"พี่กัน นี่พ่อผม พ่อนี่พี่กัน"
"สวัสดีครับ" พ่อพยักหน้ารับไหว้แล้วยิ้มให้พี่กัน
"นี่หรอแฟนตั้ม"
"ครับ"พี่กันเป็นคนตอบนะครับไม่ใช่ผม
"อื้ม ตั้ม ขึ้นรถปะ กลับบ้าน"พอพ่อไม่ค่อยสนใจ พี่กันทำหน้าจ๋อยเลยแฮะ
"ชื่อกันใช่มั้ยเราอะ"แต่ก่อนพ่อจะขึ้นรถ พ่อก็หันกลับไปถามพี่กันก่อน
"ครับ"
"สู้ๆนะ ชนะใจแม่ตั้มให้ได้ล่ะ"คำพูดของพ่อเรียกรอยยิ้มกว้างจากหน้าจ๋อยๆของพี่กันได้เยอะยิ่งกว่าตอนที่ผมบอกรักพี่กันอีกอะ

"พ่อ ขอบคุณนะ ที่เข้าใจหนูอะ"
"ก็พ่อมีลูกอยู่คนเดียว ไม่เข้าใจเอ็งจะให้เข้าใจใคร แหม่ ไอ้เราก็อุตส่าเก็บเงินไว้ให้ลูกชายคนเดียวแต่งเมีย แต่ดันจะได้ค่าสินสอดซะเอง"พ่อพูดแล้วหัวเราะร่า พ่อรู้ได้ไงวะ ว่าผมเป็นเมียอะ
"อะ อะไรพ่อ ใครบอกว่าพ่อจะได้สินสอด พ่ออาจต้องเสียให้เขาก็ได้"ผมยืดอกให้พ่ออย่างภาคภูมิใจ(หรอวะ)
"โถ่ไอ้ตั้ม พ่อดูปร้าดเดียวก็รู้และ อย่างเอ็งจะกดไปพี่เขาได้หร้อ อมพระมาทั้งวัดพ่อก็ไม่เชื่อ"
"โห่พ่อ!"
"หรือไม่จริง"
"วุ๊ ไม่คุยด้วยแล่ว"
"ฮ่าๆๆๆ เถียงไม่ได้ล่ะสิ่ไม่ว่า"








ไฮทุกคนนนน ขอบคุณทุกคอมเม้นนะคะ ขอบคุณทุกคนเลย 
ขอบคุณที่คิดถึงไรท์ คิดถึงฟิคเรื่องนี้ คิดถึงทุกคนมากๆเหมือนกัน 
มีความสุขและมีกำลังใจทุกครั้งที่ได้เห็นทุกตัวอักษร ทุกยอดวิวของทุกคน 
อัพช้าบ้างอะไรบ้างก็อย่าลืมกันนะ สัญญาว่าจะแต่งให้จบ #ชูสามนิ้ว
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

164 ความคิดเห็น

  1. #163 -Meeye- (@-Meeye-) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 15:39
    ไรท์หาย😢
    #163
    0
  2. #162 kat89 (@kat89) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 19:51
    มาต่อไวๆนะค่ะไรท์
    #162
    0
  3. #159 Maynie (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 21:37
    พ่อยังรู้เลยตั้มว่าใครเป็นเมีย 555

    พ่อน่ารักอ่ะ มาต่อไวๆนะฮับ *^*
    #159
    0
  4. #158 4689 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 13:30
    ชอบๆพ่อรู้ได้ไงว่าผมเป็นเมีย5555. รีบมาต่อเลยไรท์. สู้ๆคร้าบ
    #158
    0
  5. #157 SudarathNakmat (@SudarathNakmat) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 22:14
    สนุกกๆๆ มาต่ออีกนะค่ะไรท์
    รออยุ่คะ
    #157
    0