เปลี่ยนเป็นรัก #กันตั้ม

ตอนที่ 23 : ตอนที่ 20 >>คู่จิ้นหรือคู่จริง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 393
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    22 ม.ค. 60

ตอนที่ 20 คู่จิ้นหรือคู่จริง


Gun part

"ออกไปถ่ายรูปก็ถ่ายเฉยๆนะ อย่าให้มันถึงเนื้อถึงตัวให้มันมากนัก" ผมบอกตั้มหลังจากละครเวทีรอบสุดท้ายของเราจบไป และตอนนี้พวกผมกำลังจะออกไปถ่ายรูปกับทุกคนที่มาชมในรอบสุดท้ายนี้
"รู้แล้วๆ สั่งจัง บ่นมากๆแก่เร็วนะเว่ย"
"ถึงกูจะแก่ มึงก็ไม่มีสิททิ้งกูตั้ม"
"ไม่ทิ้งหรอกกก รักขนาดนี้ใครจะทิ้งลง"
"ปากดีไปเหอะ"
"ตั้ม พร้อมมั้ย"จะใครละครับ ก็ไอ้ตูมตามคนเดิมนั่นแหละ และอะไรคือการที่มึงเนียนมาจับมือแฟนกูครับ
"ไม่ต้องถึงกับจับมือก็ได้ม้าง"ผมทำเป็นพูดลอยๆ แต่ก็จงใจให้มันได้ยินแหละครับ
"ทำไมวะ หรือมึงหวง"ไอ้ตูมตามมันส่งยิ้มกวนมาให้ผมส่วนไอ้ตั้มก็นะแม่งยืนนิ่งให้มันจับเลยนะมึง
"ทำไมกูต้องหวง หึ ไร้สาระ" แวบนึงผมเห็นสายตาไม่พอใจจากไอ้ตั้ม ที่ส่งมาให้ประโยคนี้ของผม เล่นเอาผมรู้สึกผิดขึ้นมานิดๆเพราะดูเหมือนว่าผมจะพูดแรงไป เรื่องที่ผมกับตั้มคบกันยังไม่มีใครรู้ แม้แต่กับเพื่อนพวกผมก็ยังไม่ได้บอก มีแค่พี่แก้มที่รู้ เพราะเขาลุ้นมานาน ถ้าไม่ยอมบอกเขาคงงอนพวกผมตาย แต่จริงๆกับพวกเพื่อนผมก็ไม่ได้ปิดบังนะ ก็กะว่าถ้าพวกมันถามก็จะบอกแต่พวกมันก็ไม่ได้ถาม คงเพราะเห็นว่ามันไม่ได้มีอะไรแปลกไปมั้ง


"ตูมตาม ตั้มเอาหน้าใกล้ๆกันหน่อยดิ"ผมหันไปมองไอ้คู่ข้างๆที่มันมองหน้ากันแล้วทำหน้าเขินใส่กันอยู่ ไม่รู้แม่งจะเขินอะไรนักหนา
"ทำแมะ หึงรึงะ"ผมหันกลับไปหาพี่แก้มแล้วทำหน้าไม่สบอารมณ์ใส่เขา
"ก็แค่หมันใส้"
"หูยยยแกดูดิ พี่กันทำหน้าน่ารักอะเหมือนงอนพี่แก้มเลยยย"พอน้องๆพูดจบผมก็หันไปยิ้มให้น้องเขาหน่อยนึงแล้วก็หันไปหาไอ้ตั้ม มันก็มองผมอยู่พอดีครับสงสัยจะได้ยินที่น้องพูด
"เฮ้ย พี่ตูมตามทำไรเนี่ย"ไอ้ตั้มร้องขึ้นแล้วพยายามดึงมือไอ้ตูมตามที่ปิดตาตัวเองออก
"ไม่ให้มอง หวง"
"กรี๊ดด/แกกกกก/หูยยย พี่ตูมตามบอกว่าหวงตั้ม"แต่ละเสียงที่ดังมากระทบโสตประสาทผมนี่มันโคตรจะไม่ลื่นหูเอาซะเลย
"อะทุกคน อีกสิบห้านาทีจะหมดเวลาแล้วนะคะ ถ่ายกันให้เต็มที่น้าาา"
"รีบนะครับจะหมดเวลาแล้ว ส่วนคู่จิ้นก็ลดความหวานหน่อยนะ มดขึ้นแล้วสงสารแม่บ้าน ฮ่าๆ"เสียงพิธีกรชายหญิงแซวผ่านไมค์มาจากข้างเวที
พวกผมถ่ายรูปกันอีกไม่นานพิธีกรก็ประกาศหมดเวลา พวกผมเลยต้องหยุดถ่าย นักแสดงคนอื่นๆก็เริ่มทะยอยเข้าไปแล้ว จนถึงพี่แก้มและไอ้ตูมตาม แต่พอตั้มกำลังจะเดินเข้าบ้างผมก็จับข้อมือมันไว้ก่อน 
"กรี๊ดดดด/แกๆๆๆๆๆๆ/ฉันไม่ได้เห็นคนเดียวใช่มั้ย/)฿&฿,;?.;(?&&"ทั้งโรงละครเกิดเสียงดังขึ้น เมื่ออยู่ๆผมก็ดึงตั้มให้หันกลับมาประกบปากกับผม แต่แค่ปากแตะปากนะ แต่ก็นานอยู่เพราะตั้มมันด็ไม่ได้ผลักออกไม่ใช่ไรหรอกครับตั้มมันอึ้งทำไรไม่ถูกไปแล้ว
"ทำไรเนี่ย"
"สบายใจละ ปะ"ผมยิ้มให้ไอ้ตั้มก่อนจะดึงมือมันเดินกลับไปที่หลังเวที
"เมื่อกี้มีไรอะ อยู่ๆทุกคนก็กรี๊ด"พี่แก้มเป็นคนแรกที่ถามเมื่อผมเข้ามาถึงหลังเวที
"ไม่รู้ดิพี่"ผมตอบพี่แก้มไปยิ้มๆ ส่วนพี่แก้มก็ทำหน้าไม่เชื่อแต่ก็ไม่ได้คาดคั้นต่อ
"อะขอบคุณทุกๆคนเลยนะที่ทำให้งานนี้ผ่านไปได้ด้วยดี"อาจารย์นัย อาจารย์ที่เป็นที่ปรึกษาของชมรมและของคณะเข้ามากล่าวขอบคุณและชื่นชมพวกผมอีกมายมาย ก่อนจะปล่อยให้แยกย้ายกันไปเปลี่ยนเสื้อผ้าและกลับบ้าน
"เล่นไรวะพี่กัน"ไอ้ตั้มหันมาโวยวายทันทีที่กลับเข้ามาที่ห้องแต่งตัว เพื่อจะเปลี่ยนเสื้อผ้า
"ทำไมอะ หรือมึงเขิน"
"ไม่ได้เขิน"
"แอะ เขินก็บอกเขินดิตั้ม"
"ก็ผมไมได้เขินหนิ โว้ะ"
"อ่าๆ ไม่เขินไม่เขิน กลับๆ"

"พี่กัน กำลังจะกลับแล้วหรอคะ"ก่อนที่ผมกับตั้มจะก้าวขึ้นรถน้องปิ่นก็เดินมาเรียกผมไว้ซะก่อน ผมหันไปมองไอ้คนข้างๆก็เห็นมันทำหน้าไม้สบอารมณ์อยู่ เมื่อกี้มันยังเขินอยู่เลย ขี้หึงจะวะ แต่ยอมได้ครับให้มันหึงเหอะ ผมชอบ
"กำลังจะกลับแล้วครับ นี่ปิ่นจะไปไหนเนี่ย"
"คือ ปิ่นว่าจะมาชวนพี่กันไปทานข้าวอะคะ กำลังจะไปรอที่โรงละครเลย แต่พี่กันเลิกซะก่อน ยังดีที่มาทัน"ผมหันไปมองไอ้ตั้มอีกที่มันทำเป็นไม่สนใจ แต่ผมก็ดูออกอยู่ดีว่ามันกำลังจะงอน
"ขอโทษนะปิ่นพี่คงไปไม่ได้อะ แฟนพี่มันเหนื่อยมันคงอยากกลับห้องแล้ว"ตั้มหันมาทำหน้าอึ้ง ผมก็เอื้อมมือไปกุมมือมันไว้
"แฟน? พี่กันคงไม่ได้หมายถึงตั้มใช่มั้ยคะ"
"พี่หมายถึงตั้มนี่แหละครับ พี่ขอตัวก่อนนะ ปะตั้ม"ผมใช้จังหวะที่น้องปิ่นอึ้งอยู่ รีบเปิดประตู แล้วดันตั้มมันขึ้นรถไปก่อนที่ผมจะเดินอ้อมไปนั่งประจำที่คนขับ

"พี่กัน"ตั้มเรียกผมหลังจากที่มันอึ้งและเงียบไปนาน
"หืม"
"ทำไมพี่ถึงบอกปิ่นเรื่องเราอะ"
"ก็เรื่องจริงป้ะล่ะ"
"ก็ใช่แต่...ผมไม่คิดว่าพี่จะกล้าพูด"
"ก็มึงไม่สบายใจไม่ใช่อ่อ" ไอ้ตั้มทำหน้างงว่าผมรู้ได้ไง ในเมื่อมันไม่เคยพูดเรื่องพวกนี้เลย แถมไม่แสดงออกว่าสนใจด้วยซ้ำแต่ผมก็รู้เพราะเอาจริงๆมันไม่มีใครชอบความคลุมเครือหรอกครับที่ผมรั้งตั้มไว้แบบนี้มันก็คงมากพอแล้ว อย่างน้อยๆผมก็ควรให้มันเชื่อใจผมได้ซักเรื่อง "กูรู้ว่ามึงไม่สบายใจเรื่องคนที่กูคุยๆอยู่ก่อนจะคบกับมึง แต่กูก็เคลียตัวเองอยู่ถึงกูอาจไม่เคยบอกมึงก็เถอะ เรื่องอื่นกูคงไม่กล้าบอกให้มึงเชื่อใจกูหรอกตั้ม แต่เรื่องนี้มึงเชื่อใจกูได้ อย่างน้อยมึงสบายใจได้เลย กูจะไม่มีทางมีคนอื่นในระหว่างที่เรายังคบกันอยู่ เชื่อใจกูนะ"
"อือ ผมเชื่อ"
"มึงก็ห้ามมีนะตั้ม"
"จะบ้าอ่อ น้องตั้มรักพี่กันจะตาย"ตั้มมันพูดแล้วเอื้อมเมือมาหยิกแก้มผมอย่างหมันเขี้ยว ทะเล้นจริงเล้ยไอ้เด็กนี่ ผมขอความมั่นใจอีกนิดนะก่อนจะบอกรักมัน เพราะผมไม่อยากให้คำพูดผมเป็นตัวผูกมัดความรู้สึกมัน ถ้าเกิดวันนึงความรู้สึกผมมันบอกว่ามันนไม่ใช่

"พี่กันถืออันนี้ อันนี้ อันนี้ด้วย"
"ไอ้ตั้มมึงกะให้พี่ตายเลยไง้"ไอ้ตั้มมันโยนสัมภาระนู่นนี่นั่นทันที่ที่ลงจากรถได้ ส่วนตัวมันก็เดินนำหน้าผมเข้าล้อบบี้ไปเลยไม่ช่วยแล้วยังจะไม่รออีกนะ นี่มึงรักกูจิงมั้ยเนี่ย ปากก็บอกรัก แต่ที่ผ่านมานี่มึงใช้กูเยี่ยงทาสเลยนะตั้ม
"เอ้า ไอ้นี่นึกจะหยุดก็หยุด"ผมบ่นไอ้ตั้มที่อยู่ๆก็หยุดเดิน ทั้งที่ยังอยู่ ตรงล้อบบี้อยู่เลย เล่นเอาผมเบรกแทบไม่ทันเพราะเอาแต่บ่นมันในใจอยู่
"พี่เต๋อ!"











มาแว๊ววววววว สั้นไปหน่อยโปรดอภัย เอาไว้จะชดเชยให้นะค๊าามีตัวละครเพิ่มมาโด้ยย
นั่นคือพี่เต๋อ (กราบสวัสดีค่ะ555) ว่าแต่นางเป็นใครมาทำอะไร ติดตามกันเนอะ ใกล้จบเข้าไปทุกทีล้าววววส์ ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่าน เข้ามาตาม เข้ามาคอมเม้นต์นะคะ คิดถึงทุกคนนะจุ้บๆ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

164 ความคิดเห็น

  1. #142 Jane Janer (@jane7900) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:47
    รออยู่นะค้า กลับมาต่อเร็วๆน้าาา
    #142
    0
  2. #141 Kpug (@katepug) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 15:55
    ใครเนี่ยยยย!!! เดาว่าพี่ชายไหม หรือใครสักคนที่จะมาทำให้พี่กันมั่นใจว่า รัก ตั้มจริงๆ อิอิอิ
    #141
    0