เปลี่ยนเป็นรัก #กันตั้ม

ตอนที่ 17 : ตอนที่ 14 >>ชอบก็จีบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 383
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    5 ธ.ค. 59

ตอนที่ 14 ชอบก็จีบ


Tum part

“พี่กันวันนี้ผมไปเองนะ” บอกพี่กันก่อนจะหยิบกุญแจรถตัวเองแล้วออกจากห้องไปโดยไม่รอคำตอบ พี่กันก็คงชินแล้ว ที่ผมเป็นแบบนี้เพราะตั้งแต่ที่พี่กันจูบผมวันนั้น จนวันนี้ก็อาทิตย์นึงแล้ว ผมก็พยายามเลี่ยงการเจอหน้าเขาตรงๆมาโดยตลอด ผมขับรถไปเรียนเอง พยายามกลับดึกๆเพราะไม่อยากเจอพี่กัน  ส่วนพี่กันสองสามวันมานี่เขาก็ออกไปกินเหล้าทุกคืนที่ผมรู้ก็เพราะว่าก่อนไปเขาจะไลน์มาบอกผมตลอด

“อ่าวตั้ม มาแล้วหรอกินไรมายังหิวป่าว”พี่ตูมตามเป็นคนแรกที่ทักผมเมื่อผมมาถึงห้องซ้อมและทักทายรุ่นพี่คนอื่นๆเสร็จแล้ว

“พี่ตูมตามหวัดดีครับ ยังเลยพี่ ผมยังไม่หิวอะ”

“พี่แก้มหวัดดีครับ พี่นิว พี่เมย์หวัดดีครับ”ผมยืนคุยกับพี่ตูมตามอยู่ไม่นานก็ไดยินเสียงพี่กันทักทายรุ่นพี่คนอื่นๆ แต่ผมก็ไม่ได้สนใจที่จะหันไปมองถึงหูผมจะฟังอยู่ก็เถอะว่าเขาคุยกับใครบ้าง

“ตั้ม อเมริกาโน่กับแซนวิส”พี่กันเดินมาตรงหน้าผมแล้วยื่นกาแฟกับแซนวิสมาให้ผม พอผมรับไว้เขาก็เดินออกไปเลย ไม่ทันให้ผมได้ขอบคุณเขาด้วยซ้ำ คงจะไม่พอใจเรื่องพี่ตูมตามอีกตามเคยนั่นแหละ

“พี่ตูมตาม เดี๋ยวไว้คุยกันนะพี่ผมขอไปกินแซนวิสก่อน”พี่ตูมตามพยักหน้ารับรู้ผมเลยรีบเดินออกมาหาพี่กัน ผมเริ่มจะเหนื่อยใจกับตัวเองแล้วนะทำไมผมเป็นคนแบบนี้วะแค่ผมเห็นพี่กันไม่พอใจอะไรนิดหน่อย ผมก็ตามง้อเขาแล้ว แล้วแบบนี้เมื่อไหร่ผมจะตัดใจได้ซะทีวะ และทั้งๆที่รู้แต่ผมก็ทำให้ตัวเองแคร์เขาน้อยลงไม่ได้ซักที

“ช่วยกินหน่อยดิ ผมกินไม่หมด”ผมยื่นแซนวิสอีกคู่นึงให้พี่กันที่นั่งอยู่พี่กันก็เงยหน้าขึ้นมามองผมนิ่งๆ แล้วก็เบือนหน้าหนี

“พี่กันโกรธอะไรอีกแล้ววะเนี่ย”

“พี่กันนนน ปิ่นซื้อแซนวิสกับน้ำผลไม้มาฝาก”พี่กันกับผมหันไปตามเสียงเล็กๆนั่นพร้อมกัน ก็เจอกับปิ่นที่กึ่งวิ่งกึ่งเดินมาพร้อมกับถุงแซนวิสกับน้ำผลไม้ในมือ พอผมหันไปมองพี่กันก็เป็นจังหวะเดียวกับที่พี่กันมันหันมามองผมพอดี ผมเลยรีบยัดแซนวิสคู่ที่เหลืออยู่เข้าปากแล้วรีบเดินออกมาโดยไม่สนว่าพี่กันจะคิดยังไง

“ตั้ม!!” พี่กันเรียกผม เรียกไปเหอะ เรียกให้ตายผมก็ไม่กลับไปหรอกใครจะไปอยากอยู่กับสถาณการณ์แบบนั้นวะ

.

.

.

“ตั้มตูมตาม คู่เราพี่ว่าโอเคแล้ว แต่พี่อยากเห็นซีนที่ตั้มกับตูมตามจูบกัน ตอนทำแผลให้ตูมตามโอเคมั้ยซีนนั้นมันยังเหมือนตั้มแข็งๆอยู่ถ้าตั้มยังทำไมได้อีก พี่จะให้จูบจิงนะ”พี่นายสั่งพวกผมส่วนคนอื่นๆก็แยกกันซ้อมอยู่ก่อนจะรันรวม

“โอเคครับ” พี่ตูมตามเป็นคนตอบส่วนผมก็พยักหน้ารับน้อยๆ

“โอเคงั้นเราสองคนประจำที่ รอพี่สั่ง”

“โอเค ทั้งสองคนพร้อมนะ”ผมกับพี่ตูมตามพยักหน้าตอบพี่นายเพื่อเป็นสัญญาณว่าผมพร้อม  คนอื่นๆที่ซ้อมอยู่ก็หยุดซ้อม แล้วมาดูผมกับพี่ตูมตามรวมถึงพี่กันกับปิ่นด้วย นั่งนี่แทบจะสิงกันอยู่และ

“ห้า! สี่! สาม! สอง!

“พี่ปรก! ผมบอกพี่กี่ครั้งแล้ว ว่าไม่ให้มีเรื่อง ทำไมพี่ไม่ฟังผมบ้างวะ”ผมพูดกับพี่ตูมตามที่รับบทเป็นพี่ปรก ส่วนผมรับบทเป็น ปั้น เป็นน้องชายแท้ๆของพี่กันที่ชื่อวินในเรื่อง ตามบทตอนนี้ผมต้องทำแผลให้พี่ตูมตาม แล้วก็ต้องโมโหมากด้วยซึ่งบอกเลยว่าตอนนี้ผมเหมาะมากที่จะเล่นบทโมโห เพราะผมอินมาก!

“พี่ขอโทษนะปั้น แต่มันมาหาเรื่องพี่ก่อนปั้นอย่าโกรธพี่นะ”พี่ตูมตามส่งสายตาอ้อนมาให้ผมที่ทำแผลมุมปากให้เขาอยู่ พร้อมกับมองตาเขาไปด้วย พี่ตูมตามค่อยๆเลื่อนมือตัวเองมาจับมือผมที่ทำแผลให้เขาอยู่และค่อยๆโน้มหน้าตัวเอง เข้ามาหาผม

“เดี๋ยว! หยุด!”พี่นายสั่งให้ผมสองคนหยุดก่อนที่หน้าพี่ตูมตามจะถึงองศาที่วางไว้

“ตั้ม ใช่ที่ซีนนี้ตั้มต้องโมโห ช่วงโมโหตั้มเล่นดีแล้ว แต่ตั้มต้องปรับอารมณ์ตัวเองให้ทัน ตอที่ตูมตามกำลังจะจูบ ตั้มต้องอ่อนลงกว่านี้ แต่เมือกี้นี้หน้าตั้มยังดูโมโหอยู่เลย”

“ขอโทษครับพี่”

“ไม่เป็นไร อ่า เอาใหม่นะ”

“พี่ปรก! ผมบอกพี่กี่ครั้งแล้ว ว่าไม่ให้มีเรื่อง ทำไมพี่ไม่ฟังผมบ้างวะ”

“พี่ขอโทษนะปั้น แต่มันมาหาเรื่องพี่ก่อนปั้นอย่าโกรธพี่นะ”พี่ตูมตามส่งสายตาอ้อนมาให้ผมและทำเหมือนเดิมผมพยายามจะไม่โฟกัสพี่กันกับปิ่นอีกเพื่อให้ตัวเองไม่โมโห จนถึงตอนที่พี่ตูมตามกำลังจะโน้มหน้ามาหาผมตอนนั้นผมมองเลยไหล่พี่ตูมตามไปก็เจอพี่ปิ่นนั่งซบไหล่พี่กัน ตั้งใจดูและลุ้นผมกับพี่ตูมตามอยู่ ส่วนพี่กันก็มองมาทางนี้นิ่งๆด้วยสายตาที่ผมอ่านไม่ออก แค่นั้นมันก็ทำให้ออรมณ์ผมมันรู้สึกแย่ขึ้นมาอีก

Gun part

ตอนนี้ผมนั่งดูคู่ไอ้ตั้มกับไอ้ตูมตามรันซีนคู่กับพี่นายอยู่ โดยมีปิ่นนั่งซบไหล่ลุ้นไอ้คู่นี้อยู่ แต่คนที่ลุ้นกว่าน้องปิ่นก็คงไม่แพ้ผม ที่ในใจผมตอนนี้มันร้อนมากอยากให้ไอ้ซีนนี้มันผ่านไปไวๆ ในใจผมภาวนาให้ไอ้ตั้มมันเล่นให้ผ่านๆไปซักที เพราะถามันไม่ผ่านคราวนี้พี่นายให้มันจูบจริงแน่ๆ ซึ่งผมไม่ต้องการให้มันเป็นแบบนั้น เมื่อสองสามวันที่ผ่านมานี่คู่ไอ้ตั้มแม่งมีซ้อมแต่ฉากจูบไม่รู้มีอะไรแม่งเยอะแยะหลายฉากขนาดนั้น ยิ่งกว่าคู่หลักอย่างผมกับพี่แก้มอีก และแม่งก็ดันซ้อมไม่ผ่านซักที ไม่รู้พี่นายแม่งจะมาตรฐานสูงไปไหน และเพราะไอ้ฉากจูบนี่แหละที่มันทำให้ตัวผมเองเริ่มรู้สึกว่าตัวเองเริ่มที่จะมีอาการที่คนอื่นๆเขาเรียกกันว่า “หวงก้าง” อยู่ในตัวเล็กน้อย พอผมไปปรึกษาพวกเพื่อนผม แม่งก็บอกว่าเป็นแบบนี้กับไอ้ตั้มมานานและ แต่ทำไมผมไม่ยักกะรู้ตัวเลยวะ

“ตั้ม!!! พี่ว่า พี่คงต้องให้ตั้มจูบจริงแล้วว่ะ สายตาตั้มมันยังโมโหปรกอยู่เลยอะ”ผมสะดุ้งออกจากความคิดตัวเองทันทีที่ได้ยินคำว่าจูบจริงออกมาจากปากพี่นาย ไม่ใช่พี่มันไม่ได้โมโหไอ้ปรกหรอก มันโมดหผมนี่แหละ

“เอางั้นก็ได้พี่”อะไร ก็ได้อะไรมึงตั้ม ไม่ได้ กูไม่โอเค

“พี่นาย พี่!! ผมว่าให้ตั้มมันพักก่อนมั้ยพี่ พี่ให้มันซ้อมฉากจูบแต่เช้ามันจะไปได้ได้ไง เป็นผมผมก็ทำไม่ได้ ผมว่าซักบ่ายๆให้มันรันอีกทีถ้าไม่ได้ค่อยจูบจริงดีกว่ามั้ยพี่ พี่ก็ดูคนอื่นไปก่อน”ผมค้านขึ้นมาก่อนก่อนที่พี่นายจะสั่งรันต่อ จนปิ่นหันมามองหน้าผมงงๆ แต่ผมไม่สนใจแล้วครับตอนนี้ก็ผมไม่ให้มันจูบจริงอะ

“แต่ไอ้ตั้มมันซ้อมมสามวันแล้วนะ”

“อีกแค่ครึ่งวันนะพี่ ถือว่าผมขอ และผมจะสอนไอ้ตั้มมันเอง”

“แน่ใจนะมึงจะทำได้”

“ได้พี่ เดี๋ยวบ่ายพี่เรียกไอ้ตั้มรันต่อได้เลย”

“ตามใจและกัน พี่เชื่อมึง ตั้มกับตูมตามไปพักก่อนไป บ่ายรันต่อ”

“ตั้มมานี่”พอพี่นายอนุญาตผมก็ลุกขึ้นไปดึงไอ้ตั้มออกมาทันที ก่อนจะพามันไปที่ห้องเก็บชุดข้างๆไอ้ตั้มมันก็ตามผมมาแบบไม่ค่อยเต็มใจเท่าไหร่

“พี่เป็นอะไรของพี่เนี่ยพี่กัน”

“พี่มีเรื่องจะคุยกับตั้ม”

“จะคุยอะไรอีกอะ ถ้าจะคุยเรื่องพี่ตูมตามผมไม่คุยนะ เพราะผมว่าเราคุยกันมามากพอแล้วคุยกันทีไรแม่งก็ทะเลาะกันทุกที”ไอ้ตั้มมันทำหน้าเซ็งก่อนจะเบือนหน้าหนีผม มันคงเหนื่อยกับเรื่องนี้จริงๆ ผมก้ก็รู้ตัวนะว่ามันงี่เง่า แต่ผมก็อดโมโหไม่ได้

“เปล่า”

“แล้วพี่มีไรอะ”พอไม่ใช่เรื่องไอ้ตูมตามตั้มมันก็ยอมหันหน้ามาคุยกับผมดีๆครับ

“กูไม่ให้มึงจูบจริงนะ”

“ไหนพี่บอกไม่ใช่เรื่องพี่ตูมตามไง”

“ก็ไม่ใช่ กูไม่ได้หมายถึงกับไอ้ตูมตาม กูหมายถึงทุกคน”

“พี่กำลังทำตัวเป็นหมาหวงก้างอยู่ พี่รู้ตัวป้ะวะ”

“รู้”พอผมตอบไปแบบนั้นตั้มมันก็ไม่พูดต่อแต่มันส่งสายตาไม่เข้าใจมาแทน

“ถ้าพี่จะบอกมึงว่า พี่ให้โอกาสมึงจีบพี่ มึงจะว่าไง”

 

 

 

 

พี่กันให้โอกาสตั้มแล้วนะ แล้วตั้มละว่าไง โอกาสมาช้าไปมั้ย ตอบให้พี่กันชื่นใจหน่อยซิลูก

แล้วทุกคนคิดว่าไงจะให้ตั้มตอบไรดี 555 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

164 ความคิดเห็น

  1. #111 mook (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 20:01
    เอาแล้ววววพี่กันเปลี่ยนใจแล้วววว

    ไรต์ตอนนี้น้อยจุงเบย
    #111
    0
  2. #110 Lay (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 16:51
    เอ่อ ตั้มเจ็บมาเยอะล่ะนะ ใจแข็งเข้าไว้ เราก็มีดีเหมือนกัน

    พี่กันถ้ารู้ตัวแล้วก็ควรจีบน้องนะทำไมต้องให้ตั้มจีบด้วย

    ไม่โอเคค่ะไรท์ ควรให้ตั้มเล่นตัวบ้าง เป็นต่อบ้าง #อินหนัก
    #110
    0
  3. #109 The color ink (@wi_ponpong) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 22:27
    พี่กันให้โอกาสตั้มขนาดนี้ ตั้มก็ลุกสิค่ะรอไรอยู่ รักเค้าไม่ใช่เหรอ ลุกเลยตั้ม สู้ๆ กว่าแต่พี่กันเหอะ รู้ตัวสักที่ ว่าตัวเองก็รักตั้มอะ แหม ทำเป็นเล่นตัว เดี๋ยวก็เกินแก้ จะหาว่าเค้าไม่เตือนนะ
    #109
    0
  4. #108 หวาน (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 22:16
    อร้ายยย. ค้างมากกกกก

    รอนะคะ โอ้ยลุ้นๆ
    #108
    0
  5. #107 YouandYou (@sriwangogo) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 22:15
    อะไรค่ะกันค่ะ ขนาดนี้แล้วค่ะคุนนน คุนควรจะตั้มค่ะ ไม่ใช่ให้ตั้มมาจีบคุน แบบไหนเนี่ยกันแบบไหน วู้วว ตั้มเล่นตัวหน่อยดิ เอาให็เข็ด เวลานั้นเขาชอบก็ไม่ชอบเขา วู้วว เวลานี้ทำมาเป็นน อึหึ 55555 อิน!! ต่อด่วนค่ะ!! ขอยาวกว่านี้!5555
    #107
    0
  6. #106 djuh (@djuh) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 22:00
    เล่นตัวไปเลยตั้มลูก ขี้เกียจจีบแล้วรึอะไรว่าไป หมันไส้พี่กัน =_= โลเลจริงเชียว
    #106
    0