เปลี่ยนเป็นรัก #กันตั้ม

ตอนที่ 15 : ตอนที่ 12 >>ทบทวน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 398
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    27 พ.ย. 59

ตอนที่ 12 ทบทวน

Gun part

ผมเดินออกมาจากห้องตั้มด้วยความรู้สึกที่มันโหวงๆในอกอย่างบอกไม่ถูก มันรู้สึกพูดไม่ออก เป็นครั้งแรกที่ตั้มมันพูดออกมาจากปากตัวเองว่าจะตัดใจ โดยที่ผมไม่ต้องขอเลยด้วยซ้ำ ทั้งๆที่มันก็ดีแล้ว มันคือสิ่งที่ผมต้องการมาตลอด ผมอยากเป็นพี่น้องกับมัน เหมือนกับพี่น้องสายรหัสคนอื่นๆ แต่ทำไมมันต้องมาชอบผมด้วย วันที่ตั้มมันไปถามพี่แก้มว่าใครคือพี่รหัสของมัน วันที่มันรู้ วันที่มันบอกกับพี่แก้มอย่างมั่นใจว่ามันจะจีบผม พี่แก้มก็รู้ว่าผมไม่ชอบผู้ชายแน่ๆ วันนั้นพี่แก้มมาบอกผม เพราะเขารู้ว่ายังไงตั้มมันก็จีบผมไม่สำเร็จ ตอนนั้นผมโคตรจะช้อค เพราะผมก็เอ็นดูมันไม่น้อยตั้งแต่ที่ผมเห็นมันครั้งแรก ยิ่งพอได้มันมาเป็นน้องรหัส ผมก็ยิ่งดูจะห่วงจะหวงมันมากๆ แต่ทั้งหมดนั้นที่ผมทำหรือรู้สึกกับมัน ผมพูดได้เลยว่าผมให้มันได้แค่ในฐานะน้องชาย พอผมรู้ว่ามันชอบผม ผมเลยไม่กล้าบอกกับมันตรงๆ แต่ผมก็ไม่อยากให้มันจีบผมต่อ ผมเลยขอให้พี่แก้มช่วย พี่แก้มเขาก็เต็มใจช่วย เพราะเขาก็กลัวตั้มมันจะผิดหวัง แต่ผมก็ไม่คิดว่าตั้มมันจะดื้อด้านขนาดนี้ ขนาดว่าต่อหน้ามันผมแสดงให้มันเห็นตั้งมากมายว่าผมชอบพี่แก้ม และผมจริงจังกับพี่แก้ม แต่มันก็ยังไม่ยอมตัดใจ วันนี้มันเลยต้องเจ็บแบบนี้ ผมรู้นะว่าการที่ผมรั้งมันให้อยู่ตรงนี้ทั้งๆที่ผมไม่ได้รักมันมันดูเห็นแก่ตัว แต่ถ้าปล่อยมันไปตัวผมเองก็คงทนไม่ไหวเหมือนกัน ผมไม่อยากเสียมันไป

เช้านี้ผมเข้ามาปลุกไอ้ตั้มเหมือนอย่างปกติ แต่พอผมเข้ามาก็เจอไอ้ตั้มมันนอนอยู่ที่พื้น ที่เดิมที่ผมทิ้งมันไว้
"ตั้ม ตั้ม ตื่น"ผมเขย่าตัวมันเบา รู้สึกถึงความร้อนที่แผ่ออกมาจากตัวมัน ตั้มมันค่อยๆลืมตาขึ้นมา พอมันเห็นหน้าผมมันก็เบือนหน้าหนี แล้วก็ค่อยๆลุกขึ้นมาพร้อมกับทำหน้าแหยๆ มือผมก็ช่วยประคองมันลุกขึ้นอีกแรง
"ปวดหัวหรอ แล้วทำไมมานอนที่พื้นแบบนี้เนี่ย"
"ไม่เป็นไร พี่ไปก่อนเลย เดี๋ยววันนี้ผมไปเอา"ตั้มมันพูดแต่ก็ยังไม่ยอมสบตาผม
"ไม่ต้องไปแล้ววันนี้ ตัวร้อนขนาดนี้จะไปยังไง"
"ไม่เป็นไร ผมไปได้"ตั้มพยายามประคองตัวเองเดินไปทางห้องน้ำ แต่ตัวมันก็ยังเซหน่อยๆ
"ตั้ม อย่าดื้อ กลับไปนอนบนที่นอน"ผมเดินไปดึงข้อมือตั้มมันเบาๆ แต่มันก็ยังคงขัดขืนอยู่
"ปล่อยผม"ด้วยความดื้อของมันตั้มมันก็พยายามดึงข้อมือตัวเองกลับ แต่ผมไม่ปล่อยแต่เปลี่ยนเป็นยกตัวของมันขึ้นพาดบ่าผมแทน 
"พี่กัน ทำไรเนี่ย ปล่อยผม"ตั้มมันเยายามดิ้น ตัวมันก็ไม่ใช่เบาๆ ดีที่เตียงมันอยู่ใกล้ ผมเลยเอามันมาปล่อยที่เตียงได้อย่างปลอดภัยทั้งผมทั้งมัน
"นอนไป ไม่ต้องไปไหน เดี๋ยวพี่บอกไอ้แกงให้ลาอาจารให้ และเดี๋ยวไปต้มโจ๊กแล้วก็เอายามาให้กิน" ผมกดมันลงบนเตียงแล้วห่มผ้าให้มันเสร็จสรรพพร้อมกับยื่นคำขาด ตั้มมันก็ไม่เถียงอะไรต่อ เพียงแค่เมินหน้าหนีผมก็แค่นั้น 
ผมออกมาจากห้องไอ้ตั้มก็โทรหาไอ้แกง แล้วก็เพื่อนผมให้ลาเรียนให้ ก่อนจะไปต้มโจ๊กซองแล้วหายามาให้ตั้มมันถามว่าทำไมผมไม่ออกไปซื้อโจ๊กง่ายกว่ามั้ย คือผมไม่กล้าออกไปเพราะผมกลัวไอ้ตั้มมันหนีออกไปตอนผมไม่อยู่ ตอนนี้นั่นคือสิ่งที่ผมกลัวมาก ผมกลัวตั้มมันจะหนีผมไป ผมกลัวที่จะเปิดประตูเข้ามาพบว่ามันไม่อยู่กับผมแล้ว 
"ตั้ม ตื่นมากินข้าวกินยาก่อนเร็ว"ผมปลุกไอ้ตั้มที่มันนอนหลับอยู่ ตั้มมันก็ลืมตาขึ้นมาแล้วค่อยๆหยัดตัวขึ้นพิงกับหัวเตียง
"อ่ะ"ผมตักโจ๊กขึ้นมาเป่า แล้วยื่นไปตรงปากตั้ม 
"ผมกินเองได้"ตั้มพยายามเอื้อมมือมาดึงถ้วยโจ๊กไปจากมือผม แต่ผมเอาหลบก่อน
"พี่ป้อน"ผมยื่นคำขาดด้วยสีหน้าที่จริงจังตั้มมันก็ถอนหายใจเบาๆ แต่ก็ก็ยอมให้ผมป้อนแต่โดยดี 
"ถ้าร้อนบอกนะ"ผมป้อนตั้มไปก็พยายามจะชวนมันคุยไปด้วยแต่มันก็ไม่พูดกับผมเลย ถามคำก็ตอบคำ บางทีมันก็ไม่ตอบด้วยซ้ำ ผมไม่ชอบที่มันเป็นแบบนี้เลย
"อ่ะ กินยาก่อน"ผมส่งยากับน้ำให้ตั้มเมื่อมันกินเสร็จตั้มมันก็รับไปกิน แล้วถดตัวลงนอนหันหลังให้ผม ผมก็ดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวให้มัน ก่อนจะเอาถ้วยกับแก้วน้ำออกไปเก็บแล้วกลับเข้ามาหาตั้ม ผมนั่งลงข้างๆมัน ฝั่งที่มันหันหน้าไป ผมนั่งมองหน้าซีดๆของมัน ผมก็ยิ่งรู้สึกผิด เพราะผมเอง มันถึงเป็นแบบนี้ที่ผ่านมาผมก็คบแต่กับผู้หญิงถึงจะแค่แป๊บเดียว คู่นอนของผมก็มีแต่ผู้หญิง อยู่ๆจะให้ผมมาชอบไอ้ตั้มมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ผมยังไม่เคยมีความรู้สึกรักใครแบบจริงจังซักครั้ง แต่ในชีวิตผม ผมก็ยังไม่เคยรู้สึกว่าขาดใครไม่ได้ขนาดมันมาก่อน มันยิ่งทำให้ผมไม่มั่นใจในความรู้สึกที่ผมมีให้มัน แต่ด้วยความที่มันเป็นผู้ชาย ผมก็ผู้ชาย จะให้ผมคิดหรอว่าความรู้สึกนี้มันคือความรัก ผมก็ต้องขอฟันธงไว้ก่อนว่าผมรักมันแบบน้อง แต่ถึงอย่างงั้นมันก็สำคัญกำชีวิตผมเกินกว่าที่ผมจะปล่อยมันไปเหมือนกัน
"พี่กัน"ผมชะงักมือที่กำลังลูบหัวตั้มมันอยู่ ผมนึกว่ามันหลับไปแล้วซะอีก
"ในเมื่อพี่ไม่ได้รักผม พี่ปล่อยผมไปไม่ได้หรอ"ตั้มมันลืมตาขึ้นมาสบตากับผมที่มองมันอยู่
"อย่าถามแบบนี้อีก เพราะไม่ว่าตั้มจะถามอีกกี่ครั้ง พี่ก็ไม่ให้ตั้มไปไหน"ผมพูดกับมันปกติ ไม่มีการใส่อารมณ์ใดๆอีกเพราะแค่นี้บรรยากาศระหว่างผมกับมันก็แย่พอแล้ว
"แต่ถ้าผมอยู่อย่างงี้ผมก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่ผมจะตัดใจได้"
"นอนได้แล้ว เดี๋ยวพี่มา"ผมลุกออกมาจากห้องนั้นเพราะกลัวตัวเองจะไปใส่อารมณ์กับตั้มมัน เพราะมันพูดเรื่องออกไปอยู่ที่อื่น

"ผมรักพี่ รัก รักพี่พี่กัน"
"ตั้ม ตั้ม"ผมพยามจะปลุกตั้มมันขึ้นมาเพราะดูเหมือนว่ามันจะเพ้อเพราะฤทธิไข้ ตัวมันร้อนขึ้นอีกแล้ว เหงื่อก็ออกเต็มไปหมด วันนี้ทั้งวันไข้มันขึ้นๆลงๆทั้งวัน ผมต้องคอยเช็ดตัวให้มันตลอดเพื่อให้ไข้มันลด
"ปล่อยผมไปได้มั้ย ผมเหนื่อย"ตั้มพี่ขอโทษ ผมไม่รู้ว่าตัวเองจะทำอะไรได้ดีกว่านี้อีกมั้ย
"ตั้ม ได้ยินพี่มั้ยตั้ม"ผมเขย่าตัวตั้มแรงขึ้น ตั้มมันก็สะดุ้งตื่นมามองหน้าผมงงๆ
"พี่กัน ผมปวดหัวอะ"
"ตั้มไข้ขึ้น เดี๋ยวพี่เช็ดตัวให้นะ ตั้มนอนเหอะ" ผมเอาผ้าขนหนูที่ชุบน้ำหมาดๆซับเหงื่อให้ตั้ม ตั้มมันก็ค่อยๆหลับไปผมซับเหงื่อมันไปก็มองหน้าของมันไป มารู้ตัวอีกทีปลายจมูกของผมก็แตะเข้ากับหน้าผากมนของมันแล้ว ผมรีบดันตัวเองขึ้นมามองหน้ามันที่หลับไม่รู้เรื่องอยู่ นี่ผมคิดอะไรของผมอยู่กันแน่วะเนี่ย ทำไมผมถึงทำแบบนั้น หรือผมควรจะต้องทบทวนความรู้สึกตัวเองใหม่ก่อนที่อะไรๆมันจะแย่กว่าเดิม
"กลับมาเป็นตั้มคนเดิมของพี่นะ แล้วพี่สัญญาว่าพี่จะคิดเรื่องของเราอีกที"






ไรท์มาแว๊ววววว พาพี่กันมาโด้ยยย เราฟังความรู้สึกตั้มกันมาตลอด วันนี้เรามาฟังความรู้สึกพี่กันกันบ้าง จริงๆนางก็น่าเห็นใจนะ ไม่ใช่ผู้ชายทุกคนหรอกที่จะยอมรับว่าตัวเองชอบผู้ชายได้ง่ายๆเหมือนน้องตั้ม เห็นใจนางด้วย อย่าแอนตี้นางงง
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

164 ความคิดเห็น

  1. #161 aoy (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 00:08
    อ่านแล้วจี๊ดที่ใจจริงๆๆ สงสารตั้มอะ เชียร์พี่ตูมตาม
    #161
    0
  2. #100 Kpug (@katepug) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2559 / 16:50
    โอ๊ยยยย ขัดใจพี่กันจริงๆเลย
    สงสารตั้มมากกกกกกก มาอยู่แบบนี้ มีแต่เจ็บกับเจ็บ ฮืออออออออ
    #100
    0
  3. #99 ลูกหนู (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 21:07
    รีบทบทวนนะพี่กัน ก่อนที่อะไรมันจะสายไปกว่านี้ สงสาร ตั้มเจ็บมามากพอละ เหนใจพี่เช่นกัน แต่ก้ออยากให้สมหวังเร็วๆๆ รักนะ #กันตั้ม
    #99
    0
  4. #98 The color ink (@wi_ponpong) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 20:44
    พี่กัน รีบๆรู้ใจตัวเองซะนะ ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกิน เร็วๆแหละ ทั้งกัน ทั้งไรท์ 5555
    #98
    0
  5. #97 JaneNoRitz68 (@janenoritz68) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 20:41
    งุ้ยยยย อาการอย่างนี้เค้าเรียกว่ารักแบบคนรักค่ะ 
    เห็นใจพี่กันนะ แต่สงสารตั้มอ่ะ รู้ใจตัวเองเร็วๆนะพี่กัน

    รอตอนต่อไปนะค่ะไรท์ ><
    #97
    0