เปลี่ยนเป็นรัก #กันตั้ม

ตอนที่ 11 : ตอนที่ 8 >>เริ่มต้นกันใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 336
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    10 พ.ย. 59

ตอนที่ 8 เริ่มต้นกันใหม่


Tum part


ผมยืนทำใจอยู่หน้าห้องนอนของพี่กันอยู่นานมากตอนนี้ อยากจะเข้าไปคุยกันให้รู้เรื่อง ก่อนหน้านี้ พี่กันเดินหนีผมออกมาจากห้องซ้อม ไม่เปิดโอกาสให้ผมอธิบายอะไรเลย แต่ก็ถือว่ายังดีที่เขาไม่หนีผมไปไหน ยังยอมกลับมาที่ห้องนี่

“พี่กัน”ผมส่งเสียงเรียกพี่กันออกไป แต่พี่กันก็ไม่ยอมตอบกลับมา

“พี่กัน ผมเข้าใจนะถ้าพี่จะเกลียดผม ผมก็ไม่มีอะไรจะแก้ตัวหรอก ทุกอย่างมันก็เป็นอย่างที่พี่ได้ยินนั่นแหละ ผมชอบพี่ ชอบมาตั้งนานแล้ว ชอบ ตั้งแต่ที่รู้ว่าพี่เป็นพี่รหัสของผม พอผมรู้ว่าพี่ชอบพี่แก้ม ผมเลยบังคับให้พี่แก้มช่วยผม ผมขอโทษ เอาเป็นว่า ถ้าพี่ไม่สบายใจที่จะอยู่กับผมต่อ ผมจะเป็นคนไปเอง” ขนาดผมพูดขนาดนี้ เขายังไม่ตอบอะไรผมกลับมาซักคำ ผมว่าเขาคงจะไม่อยากเห็นหน้าผมอีกแล้ว แหละ ทั้งโกหกทั้งไปชอบเขา เขาคงไม่หายโกรธผมง่ายๆแน่

“ฮัลโหล ไอ้แกง มึงอยู่บ้านใช่ป้ะ”ผมเดินออกมาโทหาไอ้แกงตรงระเบียง

(เออดิ มึงจะให้กูไปอยู่ไหนอะ)

“กูขอไปนอนกับมึงซักอาทิตย์นึงได้มั้ยวะ”

(ได้สิ่เพื่อน แค่นี้เอง ว่าแต่มีมีไรป้ะวะ ทะเลาะกับพี่กันอ่อ)

“เรื่องมันยาวอะ แต่กูว่า กูจะไปหาหออยู่ ช่วงอาทิตย์นี้กูเลยอยากไปอยู่กับมึงก่อน”

(ตามใจมึงแล้วกัน แล้วคืนนี้มึงจะมานอนเลยมั้ย)

“ก็คงไปเลยอะมึง เดี๋ยวกูเก็บของก่อน” ผมคุยกับไอ้แกงอีกสักพักก็วางสายไป ผมทรุดตัวนั่งเอนหลังลงกับเบาะนั่งตรงระเบียง ที่ๆผมมักจะมานั่งเล่นกีต้ากับพี่กันบ่อยๆ ผมคงไม่มีโอกาสได้ทำแบบนั้นอีก เพราะผมเองที่เล่นขี้โกงมาตั้งแต่แรก



ผมนั่งอยู่นาน มารู้สึกตัวอีกทฟ้าก็เริ่มมืดแล้ว ผมเลยเดินเข้ามาในห้องแล้วค่อยๆหยิบข้าวของที่ผมจำเป็นต้องใช้ และเสื้อผ้า บางส่วนใส่กระเป๋า พอผมเดินออกมาจากห้องนอนสายตาผมก็ไปประทะเข้ากับพี่กันที่เดินออกจากห้องตัวเองที่อยู่ตรงข้ามห้องผมพอดี พี่กันมองหน้าผมหน่อยๆก่อนจะเบนสายตาไปที่กระเป๋าในมือผม ผมยืนนิ่งอยู่สักพักในใจผมภาวนาให้เขารั้งผมไว้สักนิด แต่ก็เปล่าประโยชน์เขาไม่พูดอะไรออกมาซักคำ นอกจากเบนสายตาออกจากรัศมีที่มีผมอยู่แล้วเดินเข้าไปในครัวแทน พอพี่กันเดินเข้าครัวไปผมพูดตรงๆว่าน้ำตาผมคลอเลย ทั้งเสียใจทั้งน้อยใจ เหมือนว่าที่ผ่านมาสิ่งที่ผมทำไปทั้งหมดมันไม่มีอะไรเลย ตอนนี้ขาผมสั่นมาก แทบจะไม่มีแรงเดินเวยซ้ำ แต่ผมก็ต้องพยายามรวบรวมแรงทั้งหมดที่ผมมีค่อยๆก้าวขาเดินออกมาจากห้อง ผมเดินออกมาไม่นานก็ถึงหน้าลิฟท์ ในที่สุดน้ำตาที่ผมพยายามกลั้นมันไว้ก็ไหลออกมา ผมทรุดตัวลงนั่งกลับพื้นอย่างไม่แคร์ว่าใครจะมาเห็นมั้ย ผมมีรู้สึกอายหรืออะไรเลย ตอนนี้ความรู้สึกที่ผมมีอย่างเดียวคือ ผมรู้สึกเหมือนหัวใจสลาย ผมผิดหวังอย่างที่ไม่เคยผิดหวังอะไรขนาดนี้มาก่อน เหมือนสิ่งที่ผมทำมามันผิดทั้งหมด ที่สำคัญผมไม่มีสิทโทษใครเลย มันเป็นเพราะผมเอง เพราะผมเองคนเดียวที่ทำให้เรื่องนี้มันเกิดขึ้น และจบลงแบบนี้

“กลับ เข้าห้อง”ผมร้องให้อยู่ไม่นานก็มีคนมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าผม แล้วก้มลงมาหยิบกระเป๋าของผมขึ้นมาถือไว้ผมค่อยๆเงยหน้าขึ้นไปตามเสียงนั้น พอเห็นว่าเป็นใครเท่านั้นแหละน้ำตาผมมันไหลมาเหมือนคนไม่เคยร้องไห้มาก่อนในชีวิต

“หยุดร้องไห้ได้แล้ว กลับห้องกัน”พี่กันพอเห็นว่าผมไม่ยอมลุกขึ้นเขาก็ย่อตัวลงมานั่งยองๆอยู่ตรงหน้าผมแล้วค่อยๆเอื้อมมือมาเช็ดน้ำตาให้ผมที่มันยังไหลไม่หยุด

“ผมขอโทษ”ผมเลยหน้าขึ้นไปบอกพี่กันทั้งน้ำตา พี่กันเอามือมาโน้มคอผมให้ไปซบอยู่ที่อกเขาแล้วลูบหัวผมเบาๆ

“กลับเข้าไปคุยกันดีๆในห้องครับตั้ม ถ้ายังไม่ยอมลุกตอนนี้พี่ไม่ให้โอกาสตั้มแล้วนะ”พอพี่กันผมขู่แบบนั้นผมก็ต้องยอมลุกแล้วเดินตามเขากลับเข้าห้องมาโดยที่เขาเป็นคนถือกระเป๋าให้ผม พอเรากลับมาถึงห้อง พี่กันก็พาผมออกไปนั่งที่ระเบียง เรานั่งกันอยู่สักพักแต่ก็ไม่มีใครยอมเปิดปากพูดก่อน

“พี่กัน ผมขอโทษ”สุดท้ายก็เป็นผมเองที่เป็นฝ่ายเปิดประเด็นขึ้นก่อน และในเมื่อผมทำผิด การเปิดประเด็นโดยการขอโทษดูจะเป็นคำที่ดีที่สุดสำหรับผมในตอนนี้

“ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ตั้มชอบพี่”

“ตั้งนานแล่ว”

“เมื่อไหร่”พี่กันเริ่มเสียงแข็งขึ้นกว่าเดิมนิดหน่อย

“ตั้งแต่ผมเข้าโรงพยาบาลล่ะมั้ง”ผมคิดว่าตอนนั้นอะนะ

“ทำไม”พี่กันจ้องหน้าผม ไม่เปิดโอกาสให้ผมได้หลบสายตาเขาเลย

“เพราะพี่คอยดูและเอาใจใส่ผมละมั้ง”

“แปลว่าถ้าพี่ละเลย ไม่สนใจตั้ม ตั้มก็จะไม่ชอบพี่งี้หรอ”

“ก็คงงั้นแหละ แต่จะมาเปลียนอะไรตอนนี้มันก็คงไม่ทันแล้วอะ ต่อให้ตอนนี้พี่เหี้ยขนาดไหน จะให้ผมตัดใจอะผมพูดเยว่ายาก”

“แต่พี่ไม่ได้คิดอะไรกับตั้มไง พี่ดีด้วย พี่เทคแคร์เอาใจใส่ ก็เพราะว่าตั้มเป็นน้องพี่” จุกสิ่ครับ มีใครใช้คำว่าน้องกับผมได้เจ็บเท่าผู้ชายคนนี้มั่ง ผมว่ามันไม่มีแล้วแหละ

“เอาเป็นว่าผมจะออกไปอยู่ที่อื่นเพื่อความสบายใจของเราสองคน”

“พี่ไม่ได้ต้องการให้ตั้มไปนะเว่ย พี่ยังอยากให้ตั้มอยู่ที่นี่ เป็นน้องพี่เหมือนเดิม ตั้มเลิกชอบพี่เหอะ”กันพูดกับผม สายตาเขามันบอกผมว่าเขาหมายความตามที่พูดจริงๆ สุดท้ายแล้วไม่ว่าจะยังไง ผมก็แพ้ ผมไม่ทางชนะผู้ชายคนนี้ได้เลย

“แล้วแต่พี่ละกัน ถ้าพี่อยากให้มันเป็นแบบนั้น ผมก็จะพยายาม เอ้อ สรุปผมรับเล่นละครเวทีกับพี่แก้มนะ ผมไปนอนและ ฝันดี” ผมบอกลาพี่กันแล้วกำลังจะเดินเข้าห้องนอนตัวเอง

“เดี๋ยวตั้ม”พี่กันเดินมาจับที่ข้อมือผมไว้ก่อนที่ผมจะเดินเข้าห้อง

“พรุ่งนี้ไปเรียนพร้อมกันนะ”

“อือ” ผมตอบแล้วดึงข้อมือตัวเองออกจากมือพี่กันเบาๆแล้วเดินกลับเข้าห้องตัวเองมารู้สึกถึงความร้อนที่มันเอ่ออยู่นัยตา บอกกับตัวเองได้เพียงว่าโชคดีแค่ไหนแล้วที่เขายังอยากมีผมเป็นน้อง

*

*

*

มาต่อให้แล้ววววววววววววววว ในต่อไวมากนะ คงต้องคอมเม้นให้ไรท์แล้วแหละที่มาลงต่อไวขนาดนี้ เอาเป็นว่า ถ้าคอมเม้นต์ของเรายังดีงามอยู ตอนต่อไปก็อีกไม่นานบอกแค่นี้ บายยย

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

164 ความคิดเห็น

  1. #70 Kpug (@katepug) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 10:03
    โอ๊ยยยยยยยยย เศร้าอ่ะ
    น้ำตาไหลเลยตอนที่พี่กันบอกว่าให้ตั้มเลิกชอบ
    มันเจ็บเกินไป ฮือออออออออออ
    สงสารตั้มมากเลย เฮ้อออออ พี่กันนะพี่กัน
    ไปเชียร์ตูมตามแทนดีกว่าไหม ขอบทละครที่แบบสวีทสุดๆไปเลย ให้พี่กันกระอักเลือดไปเลย ชิ!!!
    #70
    0
  2. #69 Lay (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 21:26
    อ้าว!!แล้วหวงทำไมล่ะ งี้ก็พี่ตูมตามเชิญค่ะ
    #69
    0
  3. #68 mook (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 06:48
    ไรต์ทำร้ายจิตใจตั้มมมมมมมมม

    อินเกินไปหน่อยย



    สู้ค่ะไรต์
    #68
    0
  4. #67 Gift603 (@9iftza) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2559 / 12:52
    สงสารตั้ม ย้ายไปอยู่ที่อื่นเถอะยิ่งอยู่ใกล้ยิ่งเจ็บ พี่กันจะยื้อน้องทำไม ยิ่งพูดแบบนั้นกับตั้ม ตั้มยิ่งเจ็บ สงสารตั้มจับใจ #ทีมวรา
    #67
    0
  5. #66 ลูกหนู (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2559 / 11:15
    จะเอาแบบนี้ช่ายไหมพี่กัน ได้ ทำร้ายจิตใจตั้มขนาดนี้ เด๋วจิโดนมิช่ายน้อย #ทีมวรา ไรท์ รีบมาต่อนะ อยากทำให้พี่กันต้องง้อตั้ม แต่...... อย่าให้ตั้มต้องไปเปลี่ยนใจชอบคัย เท่านั้นพอ รักนะจุ๊ฟฟฟฟ
    #66
    0
  6. #65 sweetdream (@lisaaholic) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2559 / 06:30
    งื้อออ สงสารตั้มมมพี่กันใจร้ายT_T
    #65
    0
  7. #64 Athita (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2559 / 05:23
    โถ่...สงสารตั้มเขาไม่รักก็มาหาหนูนี้หนูรักพี่ตั้มนะ(มันเกี่ยวมั้ย). กันทำไมไม่รักตั้มและระวังเถอะถ้ารักที่หลังระวังจะเสียใจ ต่อจากตอนนี้ไปดร่าม่าแน่เลยไช่มั้ยไรท์
    #64
    0
  8. #63 djuh (@djuh) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2559 / 00:42
    เอ่อ พี่กันคะไม่คิดอะไร แล้วรั้งไว้ทำไม อยู่อย่างนี้มันเจ็บนะ สงสารตั้มอะ เดี๋ยวยุให้ไปชอบตูมตามเลย
    #63
    0
  9. #62 "oosuoo" (@oopsuoo) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2559 / 00:24
    มาต่อเร็วๆนะ รอๆๆๆ
    #62
    0
  10. #61 nansuchaya001 (@nansuchaya001) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2559 / 23:56
    ขอบคุณค่ะ. มาต่อเร็วๆนะค่ะ
    #61
    0
  11. #60 minminkho (@minminkho) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2559 / 22:58
    เม้นค่ะๆ
    #60
    0