หมื่นสวรรค์สิ้นโลกา Online

ตอนที่ 196 : หมื่นสวรรค์สิ้นโลกา Online Ep.196 - รองเท้าตัวตลก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,964
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 696 ครั้ง
    23 ม.ค. 63

หมื่นสวรรค์สิ้นโลกา Online Ep.196 - รองเท้าตัวตลก


บนเฉินเตี้ยนเฮ่า ซางหยิงฮ่าวที่กำลังมองไปบนจอม่านแสง ถึงกับผิวปาก ‘วิ้ว’ ออกมา


“นับตั้งแต่เริ่มลงมือจนทุกอย่างจบลง เขาใช้เวลาไปเพียงแค่ 2วินาทีเท่านั้นเอง นี่มันนับว่าเป็นศิลปะโดยแท้” เขายกมือขึ้นลูบคาง ปากเอ่ยชื่นชม


“ศิลปะ? การฆ่าคนที่แม้กระทั่งคิ้วก็ยังไม่ทันขยับนี่เรียกว่าศิลปะอย่างงั้นหรอ?”เหลียวฮังกล่าว


“แล้วคุณจะให้เรียกว่ามันอะไรล่ะ?”


“ฉันรู้สึกเหมือนกับว่ามันเป็นการตัดผลไม้มากกว่า แกก็เห็นนี่ ดาบนั่นวาบผ่าน ตามด้วยน้ำผลไม้สีแดงที่ทะลักล้นออกมา” สีหน้าของเหลียวฮังค่อนข้างตื่นเต้น


“ … ฉันว่าตัวฉันที่เป็นหัวหน้านักฆ่านี่หนักแล้วนะ แต่คุณนั่นแหละที่หนักยิ่งกว่า อย่างกะคนบ้าโดยแท้”


“ขอแก้ไขนะ ฉันเป็นนักวิทยาศาสตร์ ไม่ใช่คนบ้า”


แต่แล้วจู่ๆเหลียวฮังก็คิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เขาชี้ไปบนจอม่านแสงและเอ่ยถาม “แล้วเจ้าเด็กนั่นล่ะ? ก่อนหน้านี้เจ้าเด็กนั่นทำอะไรมาก่อน?”


“ก็ … คงเป็นนักเรียนล่ะมั้ง ไม่สิได้ข่าวว่าถูกเชิญไปเป็นศาสตราจารย์นี่นา แต่ยังไงก็เถอะ ฉันไม่เคยเห็นเขาเข้าไปยุ่งวุ่นวายกับชั้นเรียนเลย” ซางหยิงฮ่าวกล่าวอย่างไม่แน่ใจ


“ใต้เท้าผู้ทรงเกียรติ กู่ฉิงซาน คือผู้นำสูงสุดแห่งรัฐบาลกลาง” เสียงของเทพธิดากงเจิ้งดังขึ้น


เหลียวฮังกับซางหยิงฮ่าวหันมามองหน้ากันวูบหนึ่ง และยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้


“ดูเหมือนว่าฉันจะต้องรีบเรียนรู้เทคนิคการแฮ็คเพื่อเอาอย่างเจ้าหนูนั่นให้ได้ซะแล้ว … ” เหลียวฮังพึมพำเสียงต่ำ


กลับมาทางฝั่งหอยุทธ


ติ๊ง!


“การฆ่าประสบความสำเร็จ ได้รับพลังวิญญาณ 10 แต้ม แต้มพลังวิญญาณปัจจุบัน : 10 ”


กู่ฉิงซานมองไปยังแต้มพลังวิญญาณที่เพิ่มเข้าไปในระบบ ห้วงอารมณ์แปรเปลี่ยนเป็นมีความสุข


เขาสะบัดเลือดที่ติดอยู่บนใบดาบและกล่าวว่า “ขอโทษที ดูเหมือนว่าประสาทหูของนายคงอดวิวัฒนาการซะแล้วในครั้งนี้”


เย่เฟย์หยูที่อยู่อีกด้านนิ่งอึ้งไปนาน ก่อนที่เขาจะเริ่มตอบสนองต่อสิ่งที่เกิดขึ้น


ในสายตาของเขา เห็นแค่เพียงกู่ฉิงซานที่วาดดาบออกไป ชายนักฆ่าฉีกมิติหนีหาย แต่ตัวกู่ฉิงซานก็หายตัวติดตามไปพร้อมๆกับอีกฝ่ายเช่นกัน


เมื่อชายคนนั้นปรากฏตัวไปอีกตำแหน่งนึง กู่ฉิงซานก็เป็นวิญญาณตามติด ไปปรากฏตัวในจุดนั้นด้วย ขณะที่ดาบยาวในมือยังคงถูกหวดฟาดออกไปดังเดิม


เมื่อชายนักฆ่าเห็นภาพตรงหน้า เขาก็ฉีกมิติหนี หายวับไปยังอีกตำแหน่งนึงอีกครั้ง


และกู่ฉิงซานก็หายวับไป ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าอีกฝ่ายดังเดิม พร้อมกับคมดาบที่ยังคงวาดอยู่ และวาดผ่านคอของอีกฝ่ายไปในที่สุด


ทุกสิ่งอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว แม้กระทั่งเย่เฟย์หยูก็ยังไม่ทันจะได้ตอบสนอง


อย่างไรก็ตาม สุดท้ายเขาก็เอ่ยปากออกมาด้วยดวงตาขุ่นเขียว “ฉันก็ลืมไปซะสนิทเลย ว่าเจ้าหมอนั่นมันลื่นเป็นปลาไหล เผลอนิดเดียวก็หลุดมือไปซะแล้ว”


“เอ้า ฉันให้นาย” กู่ฉิงซานโยนหัวที่พึ่งถูกฟันขาดไปให้เย่เฟย์หยูและหันหลังเดินจากไป


“นั่นนายจะไปไหนน่ะ?” เย่เฟย์หยูเอ่ยถาม


“ไปเปิดสมองควอนตัมดูนายถ่ายทอดสด” กู่ฉิงซานกล่าว


“ไว้หลังจากนี้ นายจะต้องช่วยฉันจัดการเรื่องประสาทหูด้วยนะ” เย่เฟย์หยูตะโกนข้ามหลังเขา


กู่ฉิงซานโบกมือโดยมิได้หันกลับไปมอง และหายตัวไปหลบอยู่ในมุมถนนมุมหนึ่ง


ตั้งแต่ที่เกมแห่งชีวิตนิรันดร์ครั้งล่าสุดจบลง ผู้คนนับไม่ถ้วนในโลก ต่างก็กำลังเฝ้ารอคอยถึงผลลัพธ์ในครั้งนี้


บางคนถึงขั้นวางสมองควอนตัมส่วนบุคลเอาไว้บนโต๊ะ เพื่อเฝ้ารอดูสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น


หนึ่งนาทีผ่านไป สองนาทีก็ผ่านไป


แต่สมองควอนตัมยังคงนิ่งเงียบ


ผู้คนถอนหายใจออกมาโดยพร้อมเพรียง


ดูเหมือนว่าในครั้งนี้ จะมีบางคนได้รับชีวิตนิรันดร์ไปครอบครองแล้วจริงๆ


แถมยังไม่มีใครสามารถหาตัวเขาได้ และไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร


ได้แอบเพลิดเพลินกับชีวิตอมตะอย่างลับๆ ..


ในระหว่างที่ผู้คนกำลังคิดถึงเรื่องนี้อยู่นั้นเอง จู่ๆสมองควอนตัมก็สาดแสงขึ้นอย่างฉับพลัน


สมองควอนตัมทั่วโลก ฉายภาพขึ้นมาโดยอัตโนมัติ


พร้อมกับใบหน้าของเพชฌฆาตตัวตลกที่ปรากฏขึ้นบนจอม่านแสง


เขาอุ้มร่างที่หลงเหลือเพียงโครงกระดูกในท่าเจ้าหญิง ขณะที่วางหัวกระโหลกที่พึ่งถูกตัดสะบั้นลงในอ้อมอกของร่างโครงกระดูกไร้หัว


กระดูกสีเทาอ่อนควบคู่ไปกับรองเท้าบูทสีดำ นี่มันอุปกรณ์ที่พวกเขาคุ้นเคย ทว่าบัดนี้กายเนื้อของเจ้าของได้หายไป


ภาพอันน่าสะพรึงนี้ทำให้หลายคนถึงขั้นกลั้นหายใจ


เพชฌฆาตตัวตลกเริ่มเอ่ยปาก


“สวัสดีขอรับทุกท่าน กระผมคนเดิม ผู้รับใช้ที่ซื่อสัตย์ของพวกท่านนั่นเอง วันนี้ก็เป็นอีกเช่นเคยที่กระผมได้มาเก็บเกี่ยวชีวิตของผู้ที่ทำให้ทุกท่านเกิดความหวาดกลัว”


“ทุกท่านสามารถเรียกกระผมว่า เพชฌฆาตตัวตลก”


“ดูเหมือนว่า กระผมจะเคยบอกไปแล้วนะ ว่ามนุษย์ทุกคน ไม่ว่าใครก็ตามที่เข้าร่วมในเกมแห่งชีวิตนิรันดร์ โชคชะตาของเขาจะมีเพียงความตายเท่านั้นที่รออยู่”


เพชฌฆาตตัวตลกก้มลงมองหัวกะโหลกที่ถูกสะบั้นในอ้อมแขน ค่อยๆสะอื้นร่ำไห้อย่างช้าๆ


มันเอ่ยด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย “แล้วทำไม ทำไม ..  ทำไมกัน ทำไมคุณไม่เชื่อฟัง และซุกซนเข้าไปร่วมเล่นเกมนี้”


ทันทีที่กล่าวจบ สองมือของมันก็คว้าจับและชูรองเท้าสีดำขึ้นไปบนท้องฟ้า ห้อยร่างโครงกระดูกไร้หัวที่สวมใส่รองเท้าคว่ำลงกับพื้น จากนั้นก็เขย่าๆๆๆๆๆ อย่างแรง


ชิ้นส่วนต่างๆของร่างโครงกระดูกไร้หัวกระจัดกระจายเป็นหลายส่วน ทั้งหมดร่วงหล่นลงสู่พื้น


หลงเหลือทิ้งไว้เพียงคู่รองเท้าบูทที่ยังคงอยู่ในมือของตัวตลก


ตัวตลกหันไปมองรอบๆด้วยรอยยิ้มเย็นชาแข็งค้าง


ในที่สุดมันก็ก้มลงมองบนมือของตนและเอ่ยกล่าวด้วยความประหลาดใจ “เอ๋ๆๆ? นี่มันอะไรกัน จู่ๆกระผมก็มีรองเท้าบูทคู่นี้ได้อย่างไร”


มันยกรองเท้ายื่นเข้าไปใกล้กับตัวกล้อง ให้ทุกคนได้เห็นถึงรายละเอียดของรองเท้า


“อ่า .. ช่างเป็นคู่รองเท้าที่งดงาม … ”


ตัวตลกเอ่ยด้วยน้ำเสียงแห่งความสุข ขณะที่มันกำลังเริ่มสวมใส่รองเท้าบูทลงในเท้าของตนด้วยท่าทีงุ่มง่าม


และเท้าของมันที่กำลังสวมใส่ เห็นได้ชัดว่าเป็นส่วนเท้าของเกราะรบต่อสู้ แต่ใครจะรู้ รองเท้าบูทสีดำกลับขยายใหญ่ขึ้นโดยอัตโนมัติ และสวมครอบเท้าของเขาได้โดยง่าย


“ใช้ได้ ใช้ได้”


ตัวตลกเอ่ยด้วยความพึงพอใจ มันลองใช้รองเท้านั้นนั่งๆ เดินอยู่กลางอากาศ


ตัวตลกจ้องมองไปยังจอม่านแสง ลดเสียงลงจนกลายเป็นกระซิบ “ได้ยินมาว่ารองเท้าบูทคู่นี้สามารถเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ของมันได้ เรามาพิสูจน์ดูกันว่ามันจะเป็นจริงดังที่ว่าไหม?”


ตัวตลกเหยียดแขนออก ยื่นมือชี้ลงไปยังรองเท้าบูทที่สวมและกล่าว 


“เปลี่ยนเป็นสีแดงให้กระผมหน่อยซิ”


และรองเท้าบูทก็กลายเป็นสีแดง


“ไม่ ไม่ ไม่ ไม่เอาละ กระผมไม่ต้องการแค่สีแดง แต่ขอมีสีเหลืองด้วย”


แล้วรองเท้าบูทสีแดงก็แปรสภาพกลายเป็นสีแดงสลับเหลืองในทันที


“กระผมต้องการให้รองเท้าเปลี่ยนรูปทรงเป็นปลายแหลม”


หัวรองเท้าที่ทู่มน ในที่สุดก็เปลี่ยนรูปทรงเป็นหัวยาวแหลม … แหลมจนเกินกว่าจะใช้งานได้จริง


เพชฌฆาตตัวตลกยกมือทั้งสองขึ้นมากุมปาก แสร้งแสดงละครด้วยท่าทีแปลกใจ


ทันใดนั้นเอง มันก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง ปากเอ่ยกล่าวด้วยความปิติยินดี “มีคนเข้าร่วมในเกมแห่งชีวิตนิรันดร์ นั่นเลยเป็นเหตุให้กระผมได้รับรองเท้าบูทคู่นี้มา!”


มันยกเท้าของตนขึ้น เพื่อที่จะให้ผู้คนสามารถมองเห็นรองเท้าที่สวมใส่อยู่ได้อย่างเต็มตา


“เกมแห่งชีวิตนิรันดร์ แกเห็นรึเปล่า?”


“เกมสวมหน้ากากบ้าบออะไร นั่นแกคิดจะเปิดงานแฟนซีรึไง สุดท้ายทุกอย่างที่แกทำมันก็ไร้ค่า!”


ตัวตลกหัวร่องอหงาย


ในขณะนี้ เศษเสี้ยวในจิตใจที่คิดจะเสี่ยงโชคของทุกผู้คนก็แตกสลายลง


ผู้คนจำนวนมาก เดิมก็มิใช่ตัวโง่งมอยู่แล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงบังเกิดความคิดกันไปต่างๆนาๆ


เกมแห่งชีวิตนิรันดร์แม้จะลงมือเปลี่ยนกฏ ช่วยปกปิดสถานะของผู้เล่นอย่างเข้มงวดแล้วก็ตามที แต่สุดท้ายคนชนะก็มิอาจรอดพ้นเงื้อมมือของตัวตลกไปได้


เดิมในตอนแรก พวกเขาคิดว่าบางทีตัวตลกคงอาจจะใช้เพียงแค่โครงกระดูกเพื่อข่มขวัญให้ทุกคนหวาดกลัว


อย่างไรก็ตาม เมื่อมองไปยังคู่รองเท้าบูทที่ไม่ว่าจะเป็นรูปร่างหรือคุณสมบัติก็ไม่แตกต่างไปจากรางวัลของแชมเปี้ยนส์ โครงกระดูกที่ตัวตลกทิ้งขว้างลงมาอย่างไม่ใยดี คงไม่แคล้วเป็นกระดูกของแชมเปี้ยนส์เป็นแน่


นรกเถอะ เห็นได้ชัดว่า แม้จะปกปิดตัวตนด้วยหน้ากากแล้วก็ตามที สุดท้ายเพชฌฆาตตัวตลก ก็ยังไล่ตามมาฆ่าสังหารได้อยู่ดี


นี่มันชักจะแปลกเกินไปแล้ว


มันไม่สามารถอธิบายได้เลย


มองไปยังจอม่านแสง เพชฌฆาตตัวตลกเริ่มเอ่ยปากอย่างจริงจังเป็นครั้งแรก “รองเท้านี่ดีมากก็จริง แต่กระผมก็ยังหวังว่าจะได้รับอุปกรณ์สวมใส่มากยิ่งขึ้นกว่านี้”


“บางทีหลายๆท่านยังอาจจะเต็มใจเข้าไปมีส่วนร่วมกับเกมแห่งชีวิตนิรันดร์ในครั้งถัดไปอยู่ก็ได้ ถ้าอย่างนั้น พอชนะกลับมา ก็ช่วยเอาอุปกรณ์ดีๆอย่างเจ้ารองเท้าบูทคู่นี้กลับมาให้หน่อยจะได้ไหม?”


“แม้จุดจบของท่านจะไม่แตกต่างไปจากแชมเปี้ยนส์คนนี้ แต่โปรดมั่นใจได้เลยว่า กระผมจะเก็บรักษา รางวัลที่ท่านแลกมาด้วยหยาดโลหิต เอาไว้ให้เอง!”


สิ้นประโยคดังกล่าว เพชฌฆาตตัวตลกก็หัวเราะร่า ย่ำเท้าจนพื้นปริร้าว ทะยานตัวขึ้นไปบนท้องฟ้า หายลึกเข้าไปในชั้นเมฆ


กระทั่งร่างของตัวตลกหายตัวไปอย่างสมบูรณ์ สมองควอนคัมที่ส่องสว่างทั่วโลกก็ดับลง


ช่วงเวลาแห่งความเงียบงันหวนคืนกลับมาอีกครั้ง


มนุษย์แต่ละคนมีปฏิกริยาตอบสนองแตกต่างกันออกไป


ชายคนหนึ่งที่กำลังจ้องมองสมองควอนตัมของตนเอง ถอนหายใจ และเอ่ยอย่างแผ่วเบา “ลืมมันเถอะ ชีวิตนิรันดร์อะไรนั่นมันก็เป็นแค่กับดักไว้ใช้ล่อลวงผู้คนเท่านั้นแหละ ผมจะไม่เข้าร่วมเล่นเกมนี้เด็ดขาด”


ภรรยาที่นั่งอยู่ตรงข้ามเขา ร่ำไห้น้ำตาหยดลงมาเป็นสาย โผเข้าโอบกอดเขาไว้ในอ้อมแขน “ใช่แล้ว พวกเราไม่ต้องการที่จะมีชีวิตอยู่ตลอดไปหรอก ขอเพียงแค่คุณและฉันยังสามารถใช้ชีวิตได้อย่างปลอดภัยดี แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว”


ชายคนนั้นลูบหลังภรรยาเบาๆ  เพียงแต่ตัวเขากลับไม่รู้สึกผ่อนคลายลงเลย


เขาเอ่ยพึมพำ “ที่รัก คุณมั่นใจเถอะ เจ้าปีศาจนั่นมันน่าหวาดกลัวเกินไป ผมขอเป็นคนปกติดีกว่า ผมยอมแพ้แล้ว”


‘ใครมันจะไปยอมแพ้ง่ายๆกันล่ะยัยบ้า! บางที แค่บางทีนะ .. นี่อาจจะเป็นเพียงแค่เรื่องหลอกลวงที่ทำออกมาได้อย่างแนบเนียนก็เป็นได้ … ’


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 696 ครั้ง

3,225 ความคิดเห็น

  1. #2820 Indigo Dust (@Ulterier) (จากตอนที่ 196)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 00:49
    ก็นะ ถึง gm จะไล่แบนพวกใช้โปรแฮคไปกี่ครั้งมันก็ยังน่าท้าทาย
    #2820
    0
  2. #2813 ... (จากตอนที่ 196)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 00:03

    ไม่เชื่อไม่เป็นไรเดี๋ยวพอไถของใหม่ไปเรื่อยๆยังไงเดี๋ยวก็ต้องเชื่ออยู่ดี

    #2813
    0
  3. #2812 Ppprt (@Ppprt) (จากตอนที่ 196)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 18:15
    ห้าห้าโคตรซะใจ
    #2812
    0
  4. #2811 ยักษ์แดง (@tekatat) (จากตอนที่ 196)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 17:31
    ถ้ายังจัดการไม่ได้ คงได้ 'ของขวัญ' เป็นภูเขาแน่ๆ พวกคนโง่ๆ คิดอะไรง่ายๆมันเยอะ 55555
    #2811
    0
  5. #2810 trp1021 (@trp1021) (จากตอนที่ 196)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 16:51
    อะ ต้องลองแล้วล่ะ
    #2810
    0
  6. #2808 เร - Rae (@MoneyEarnKillAnt) (จากตอนที่ 196)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 16:36
    ไล่ฆ่าเรื่อยๆจนกว่าปีศาจประจำเกจะหมดพลัง
    #2808
    0
  7. #2805 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 196)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 15:52
    เยี่ยม มีคนให้ไถอย่างน้อยหนึ่งคน
    #2805
    0
  8. #2803 NessZero (@nesszero) (จากตอนที่ 196)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 15:42
    แล้วเกมส์ของพี่กู่ละ หันมาสนใจเกมส์พี่กู่ได้และ ทามสคริป ตัวตลก คู่กับฉากพัฒนาเกมส์ได้ละ
    #2803
    0
  9. #2802 Dark kink (@zx1669zx) (จากตอนที่ 196)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 15:25
    ก็ยังมีคนไม่เชื่อ อยู่ดี ????
    #2802
    0