หมื่นสวรรค์สิ้นโลกา Online

ตอนที่ 105 : หมื่นสวรรค์สิ้นโลกา Online Ep.105 - อาหาร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,017
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,227 ครั้ง
    20 ต.ค. 62

หมื่นสวรรค์สิ้นโลกา Online Ep.105 - อาหาร


“การปลุกสกิลทั้งหมดเสร็จสมบูรณ์แล้ว แต้มพลังวิญญาณที่เหลือ : 530/20”


ครึ่งชั่วโมงผ่านไป


ถังที่เต็มไปด้วยอาหารวิญญาณก็ถูกกู่ฉิงซานกินจนเกลี้ยง


เขาก้มลงมองถังไม้ใบใหญ่ที่ว่างเปล่าและอดไม่ได้ที่จะคิดออกมา


กินเข้าไปเยอะขนาดนี้ตัวฉันจะไม่กลายเป็นเม็ดข้าวแบบเดียวกับมันเลยหรือ?


ตอนแรกเขารู้สึกประหลาดใจ จากนั้นพอลองคิดดูดีๆจึงเข้าใจในที่สุด


ผู้ฝึกยุทธธรรมดา แน่นอนว่าย่อมไม่สามารถกินได้มากมายขนาดนี้


มันจะต้องเป็นฉินเซี่ยวโหลวที่ปรุงส่วนผสมอะไรบางอย่างลงไปอย่างแน่นอน


สามารถทำให้คนๆหนึ่งสวาปามอาหารวิญญาณเต็มถังไม้ใหญ่จนหมดได้โดยที่เขาไม่ทันจะรู้สึกตัว ฝีมือในการปรุงอาหารวิญญาณของเขาช่างยอดเยี่ยมจนเกินบรรยายจริงๆ


กู่ฉิงซานค่อนข้างจะชื่นชมอีกฝ่ายอย่างแท้จริง


“ศิษย์น้องสาม


ห่านขาวยืนอยู่เบื้องหน้าประตูทางเข้าห้องโถง และกำลังโบกปีกข้างหนึ่งไปมาเพื่อเรียกเขา


“สามารถออกมาได้หรือไม่ ออกมาขยับแข้งขาเพื่อปรับตัวให้เข้ากับขอบเขตใหม่”


“ตกลง”


กู่ฉิงซายเอ่ยตอบกลับด้วยความยินดี


เขาเดินออกไปและก็พบกับซิวซิวที่กำลังนั่งอยู่ใต้กำแพงวัง ในมือของเธอถือชามถ้วยใหญ่ ขณะที่กำลังยกซดมันด้วยปากเล็กๆ


ฉินเซี่ยวโหลวนั่งอยู่ตรงบริเวณพื้นที่เปิดโล่งในทางเข้าวัง ในมือถือกระบี่ยาว และกำลังร่ายรำไปตามสายลมด้วยท่วงท่าที่เปล่งประกายคล้ายพยัคฆ์


“ที่แท้ศิษย์พี่สองก็เป็นผู้ใช้กระบี่” กู่ฉิงซานกล่าว


ใบหน้าของฉินเซี่ยวโหลวเริ่มแดงซ่าน ทว่าเขาก็ทำราวกับว่าไม่ได้ยินสิ่งใด


ห่านขาวจึงถือโอกาสนี้กล่าวอย่างเงียบๆ “แท้จริงแล้วเมื่อก่อนเขาเป็นผู้ชมชอบดาบ ทว่าในช่วงการทดสอบประจำปี เขามีโอกาสได้พบเจอกับหนิงเยว่ฉาน เลยถูกเธอทุบตีอย่างกระทันหัน”


ห่านขาวส่งเสียงฮึออกมา


ทันใดนั้นกู่ฉิงซานก็พลันตระหนักได้ถึงคำกล่าวที่ครั้งหนึ่งกงซุนซีเคยได้กล่าวเอาไว้


“ … พวกผู้ฝึกดาบเหล่านั้นชอบโอ้อวดสำแดงพลังของตนจนเกินควร นางคันไม้คันมือทนไม่ไหว จนต้องออกไปทุบตีพวกเขา”


“และนางก็มักจะมอบโอกาสให้แก่อีกฝ่ายเสมอ ทว่านั่นต้องแลกมาด้วยการคุกเข่าอ้อนวอน เมื่อนั้นนางจึงจะหยุด”


และกู่ฉิงซานสามารถจินตนาการถึงฉากนั้นได้อย่างสมบูรณ์


กู่ฉิงซานหันไปมองห่านขาวและพบว่าห่านขาวก็กำลังมองมายังเขาอยู่เช่นกัน


หนึ่งคนหนึ่งห่านสบตากันและกัน ในแววตาของแต่ละเต็มไปด้วยความหมายอันลึกซึ้ง


“นี่ … พอทราบข่าว ท่านอาจารย์จะต้องออกไปแก้แค้นคืนให้แก่ศิษย์พี่สองใช่หรือไม่” กู่ฉิงซานเอ่ยถาม


“ไม่แก้แค้น นอกจากนี้ยังมอบน้ำยาวิญญาณอันแสนมีค่าและหาได้ยากยิ่งแก่หนิงเยว่ฉานอีกด้วย” ห่านกล่าว


พรวด!


กู่ฉิงซานหลุดขำออกมา และพยายามนึกภาพตามอย่างจริงจัง


ทว่าหากดูจากพฤติกรรมต่างๆของฉินเซี่ยวโหลวแล้ว การที่เธอจะเลือกยืนอยู่ข้างหนิงเยว่ฉานไม่นับว่าน่าแปลกใจใดๆ


“เอาล่ะๆ ศิษย์น้อง” ฉินเซี่ยวโหลวโบกกระบี่ยาวไปมา “วันนี้ข้าในฐานะศิษย์พี่ จะอยู่ช่วยสอนสั่งเจ้าให้หลอมรวมเป็นหนึ่งกับขอบเขตใหม่เอง”


ระหว่างกล่าว เขาก็สยายผมยาวที่ดูทรงเสน่ห์ ร่ายรำกระบี่ยาวออกมาถึงเจ็ดชุด ทำเอาซิวซิวเก็บความรำคาญเอาไว้ไม่ได้จนต้อง แหวะ ออกมาคำหนึ่ง


“ขอบคุณท่านมาก ศิษย์พี่สอง” กู่ฉิงซานเอ่ยถามอย่างลังเล “ว่าแต่ศิษย์พี่อยู่ในขอบเขตใดกัน?”


ห่านข่าวกล่าวแทรก “เขาและหนิงเยว่ฉานเป็นนักบุญเฉกเช่นเดียวกัน ทว่าพื้นฐานวรยุทธกลับห่างไกลกันลิบ ตอนนี้เขาอยู่ในขอบเขตก่อตั้งขั้นกลาง”


ส่วนหนิงเยว่ฉาน เธออยู่ในขอบเขตก่อกำเนิดขั้นสมบูรณ์แบบแล้ว


ฉินเซี่ยวโหลวจิกสายตาไปยังห่านขาวครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยกล่าว “หนิงเยว่ฉานเป็นพวกที่มีพรสวรรค์ระดับสัตว์ประหลาด ส่วนข้านั้นเป็นเพียงคนปกติธรรมดาทั่วๆไป”


“ปกติกระนั้นหรือ นั่งสมาธิได้เพียงหนึ่งส่วนแปดชั่วยามก็สัปหงก ฝึกฝนเพลงกระบี่ได้ไม่ถึงหนึ่งส่วนสี่ชั่วยามก็บ่นว่าเหนื่อย มีเวลาทั้งวันแต่กลับใช้ไปในการฝึกฝนแค่เพียงครึ่ง อีกครึ่งไม่กินก็นอน นี่เจ้ายังกล้าเรียกตนเองว่าเป็นผู้ฝึกยุทธอีกหรือ? ” ห่านขาวกล่าวอย่างโกรธเกรี้ยว


“นั่นก็เพราะข้า-- ข้ามัวแต่มุ่งเน้นสมาธิไปกับการฝึกหกศิลป์ยังไงล่ะ” เมื่อไม่อาจโต้แย้งได้ เขาจึงเดินตรงมายังกู่ฉิงซานและกล่าว “มาเถิดศิษย์น้อง ลองจัดมาซักสองกระบวนท่าซิ”


“ทราบแล้ว” กู่ฉิงซานเรียกดาบพิภพออกมาด้วยความสุข


ฉินเซี่ยวโหลวยกกระบี่ขึ้นป้องกันเอี้ยวตัวไปด้านข้างและกล่าว “ในฐานะที่เจ้าเป็นศิษย์น้อง ข้าจะให้เจ้าเป็นคนเริ่มลงมือโจมตีก่อนในกระบวนท่าแรก”


“เช่นนั้นไม่ขอขัดศรัทธา” กู่ฉิงซานกระชับดาบแม่นมั่น และโถมโจมตีไปยังเบื้องหน้า


การโจมตีของดาบแรกดูธรรมดายิ่ง และความเร็วของมันก็ไม่มากเกินไป เป็นสิ่งที่ผู้ฝึกยุทธสามารถต้านทานได้


นี่มันเป็นเพียงการแลกเปลี่ยนวรยุทธระหว่างคนในนิกายของตน ดังนั้นจึงจำต้องรักษามารยาทเอาไว้


ในนิกาย หากเรามัวแต่เชิดหน้าไม่สนใจฟ้าดิน ศิษย์พี่ศิษย์น้องก็จะไม่เห็นหัวคุณ ทว่าหากคุณทำดีกับศิษย์พี่ศิษย์น้อง พวกเขาก็จะให้เกียรติคุณ คอยช่วยเหลือไม่จากไปไหน หากกู่ฉิงซานลงมือเต็มกำลังแบบไม่ไว้หน้าศิษย์พี่ แล้วต่อไปในอนาคตเขาจะอยู่ร่วมกันได้เช่นไร?


“ต้องอย่างนั้น เข้ามาเลย!” ฉินเซี่ยวโหลวมองไปยังกระบวนท่าดังกล่าว ก่อนจะพยักหน้าและวาดกระบี่ขาวออกไปต้อนรับ


‘เพลงกระบี่แยกสะบั้น!’


ปงงงง!


“อ๊าาาาา”


บนท้องฟ้า ปรากฏเสียงกรีดร้องลอยตามลงมา


ฉินเซี่ยวโหลวถูกกวาดกระเด็นออกไปด้วยคมดาบนี้ ก่อนจะข้ามผ่านไปยังหลังกำแพงวังที่สูงลิบ  ลอยไกลออกไปในท้องฟ้า เหลือทิ้งไว้เพียงจุดสีดำและหายวับไปไม่อาจมองเห็นได้อีกเลย


กู่ฉิงซานชะงักงัน


เขารีบหันไปทางห่านขาวและเอ่ยอธิบาย “ข้ามิได้ใช้กระบวนท่าใดๆเลย แม้กระทั่งพลังวิญญาณก็ยังไม่ได้ใช้”


พอได้ฟังห่านขาวก็หัวเราะ มันกระพรือปีกพับๆและเอ่ยกล่าว “นั่นเป็นสิ่งที่เขาสมควรได้รับ ยิ่งไปกว่านั้นเจ้ามิสังเกตหรือ ยามนี้เจ้าได้ก้าวเข้าสู่ขอบเขตใหม่แล้ว ดังนั้นดาบพิภพจึงได้ปลดพลังส่วนหนึ่งของมันที่ถูกกักเก็บไว้ออกมา เรื่องนี้ไม่อาจตำหนิเจ้าได้”


ห่านขาว “โดยปกติแล้วศิษย์พี่สองของเจ้ามักจะใช้เวลาฝึกฝนไปกับการปรุงยา ส่วนเทคนิคกระบี่นั้น … นี่คงนับว่าเป็นครั้งที่ห้ากระมังที่เขาดูจะตั้งใจฝึกฝนมัน ”


ใบหน้าของกู่ฉิงซานปรากฏเส้นเลือดปูดโปน


นั่นมันไม่ใช่สิ่งที่ขอบเขตระดับก่อตั้งสมควรจะทำไม่ใช่รึไง


ศิษย์พี่เซี่ยวโหลวจำต้องฝึกฝนอย่างอื่นเสียบ้าง จะมาอ้างว่าตนมุ่งเน้นฝึกฝนอยู่กับหกศิลป์ไม่ได้หรอกนะ


หนึ่งส่วนแปดชั่วยามต่อมา


ฉินเซี่ยวโหลวทิ้งตัวลงนั่งบนพื้น ใบหน้าเขาบวมเป่งจมูกเต็มไปด้วยเลือด ทั่วทั้งใบหน้าบ่งบอกถึงความหงุดหงิดใจ


กู่ฉิงซานถือดาบพิภพในมือ และใช้ออกด้วยท่วงท่าต่างๆราวกับกำลังร่ายรำอย่างช้าๆ


“ที่แท้หลังจากที่ทะลวงฝ่ามายังขอบเขตใหม่ บัดนี้ฉิงซานก็สามารถเรียกความแข็งแกร่งของดาบพิภพให้มาอยู่ที่ 60000จินต่อแรงกระแทกแล้ว” ในปากฉินเซี่ยวโหลวเอ่ยงึมงำ


ห่านขาวยืนอยู่ข้างๆได้เอ่ยออกมา “เจ้าต้องเรียนรู้ที่จะสื่อสารกับพลังวิญญาณและดาบพิภพ จากนั้นดาบพิภพก็จะได้ล่วงรู้ถึงสิ่งที่เจ้าคิด รับรู้ถึงห้วงอารมณ์ของเจ้า”


“ทราบแล้ว” กู่ฉิงซานเอ่ยรับคำหนึ่ง ในมือควงสะบัดดาบพิภพและเริ่มต้นฝึกฝนกระบวนท่าดาบ


เมื่อใดก็ตามที่เขาร่ายรำดาบ คลื่นความทรงจำก็ค่อยๆตื่นขึ้นมาทีละน้อย


ยิ่งร่ายรำดาบได้รวดเร็วมากขึ้นเท่าไหร่ ในจิตใจของเขาก็ยิ่งย้อนระลึก และรับรู้ได้ถึงวิถีดาบได้รวดเร็วยิ่งขึ้นเท่านั้น ภาพของพวกมัน ค่อยๆฟื้นคืนกลับเข้ามาในจิตใจทีละน้อยๆ


ในขณะนี้ ความแข็งแกร่งของกู่ฉิงซานเติบโตขึ้นอย่างก้าวกระโดด


เขาจดจำได้ว่า ในชีวิตก่อนหน้า ตลอดช่วงทั้งเจ็ดปีแรก เขาเอาแต่ฝึกฝนดาบ ฝึกฝนมันอย่างหนักราวกับปีศาจร้าย จนสุดท้ายในหัวใจของเขาก็นึกคิดถึงได้เพียงแต่เรื่องเกี่ยวกับดาบ


ในวันหนึ่ง ขณะที่เขาต่อสู้ในแนวหน้า ทันใดนั้นสายตาของเขาก็หันไปเห็นนักพรตเป่ยหยวนและสามมารนักปราชญ์พุ่งเข้าปะทะกัน


ไม่ว่าเผ่ามารจะใช้ออกด้วยกลวิธีใด นักพรตเป่ยหยวนกลับเพียงแค่ใช้ออกด้วยหนึ่งกระบวนท่ารับมือกับศัตรูเบื้องหน้าเท่านั้น


เพียงมอง กู่ฉิงซานก็พลันตระหนักได้ถึงความเที่ยงแท้ของเทคนิคดาบ


สุดท้ายแล้วเขาจึงได้ข้อสรุปว่า เทคนิคดาบสุดท้ายแล้วก็เป็นเพียงการขยับดาบที่เร็วขึ้น หรือช้าลง เบาลง หรือหนักขึ้น เพียงเท่านั้น


นั่นคือวันที่เขาได้ตระหนักถึงเจตจำนงที่แท้จริงของดาบของเขา


ตั้งแต่วินาทีนั้นเป็นต้นมา กู่ฉิงซานก็ค่อยๆโดดเด่นขึ้นทีละขั้น ปีนป่ายขึ้นไปจนถึงจุดสูงสุด จนสามารถคว้าตำแหน่งนักดาบนิรันดร์ได้สำเร็จ


และในโลกใบนี้ ด้วยการที่เขามีระบบซึ่งสามารถปลุกเทคนิคดาบขึ้นมาได้อย่างง่ายดาย ทำให้ความก้าวหน้าของกู่ฉิงซานสามารถอธิบายได้ว่าฝึกฝนวันหนึ่ง เทียบเท่าเดินทางไปได้พันลี้!


ห่านขาวจ้องมอง และจู่ๆสองตาก็หรี่แคบลง


มันเอ่ยพึมพำอย่างแผ่วเบา “สกิลดาบกลับมีความก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว นี่มันดูคล้ายพรสวรรค์ในหกศิลป์ของฉินเซี่ยวโหลวอยู่เล็กน้อย ดูเหมือนว่าแท้จริงแล้วศิษย์ผู้นี้จะถือกำเนิดมาเพื่อใช้ดาบจริงๆ”


เมื่อถึงช่วงบ่าย ฉินเซี่ยวโหลวในที่สุดก็อดรนทนต่อไปไม่ไหว เขาต้องกระโดดออกไปต่อสู้แลกเปลี่ยนวรยุทธกับกู่ฉิงซานอีกครั้ง เพื่อกู้ศักดิ์ศรีให้แก่ตนเอง


ในฐานะที่เขาเป็นศิษย์พี่ หากพ่ายแพ้ด้วยน้ำมือศิษย์น้อง แล้วเขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนกัน


ยิ่งไปกว่านั้น กู่ฉิงซานเองก็พึ่งก้าวขึ้นสู่ขอบเขตก่อตั้ง ขั้นวรยุทธด้อยยิ่งกว่าเขา หากเซี่ยวโหลวยังไม่อาจเอาชนะได้ มันคงจะน่าอัปยศเกินไป


หลังจากที่แลกเปลี่ยนกันไปไม่กี่กระบวนท่า กู่ฉิงซานกวาดดาบออกไปเบาๆ ส่งกระบี่ยาวของฉินเซี่ยวโหลวลอยหลุดออกจากมือไป


ฉินเซี่ยวโหลวชะงักงันด้วยความตกตะลึง ก่อนจะหัวเราะฮะฮะฮ่าสามครั้ง และถอนหายใจอีกสามที จากนั้นจึงเดินไปหยิบกระบี่ยาว


ห่านขาวเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแปลกๆ “เป็นอะไรของเจ้า หัวเราะออกมาทำไม?”


“ข้าหัวเราะทำไมน่ะหรือ” ฉินเซี่ยวโหลวกล่าว “ในนิกายของเรา เจ้ามันเป็นห่าน ส่วนข้าก็มิชมชอบการฝึกยุทธ ซิวซิวก็ยังเด็กเกินไป สุดท้ายมีศิษย์น้องสามเป็นผู้ฝึกดาบ ข้าดีใจที่ในที่สุดคนที่สมควรต้องได้รับการสนับสนุนอย่างแท้จริงก็ปรากฏตัวขึ้นมาเสียที”


ห่านขาวถามต่อ “แล้วที่เจ้าถอนหายใจเล่า?”


ฉินเซี่ยวโหลวเดินแบกกระบี่ตรงไปหยุดอยู่เบื้องหน้าห่านขาวและกล่าว “ศิษย์พี่ใหญ่ ข้าจำได้ว่าท่านเคยมอบเทคนิคกระบี่ ‘คลื่นกระบี่ไร้ที่เปรียบ’ ให้แก่ข้าใช่หรือไม่”


“อ่า” ห่านขาวกล่าว


“ทว่าข้าจำไม่ได้แล้วว่าโยนมันทิ้งไว้ที่ใด ท่านช่วยนำมันมามอบให้ข้าอีกครั้งได้หรือไม่” ฉินเซี่ยวโหลวกล่าว


“เจ้าต้องการมันกระนั้นหรือ แล้วเจ้าจะเอามันไปทำอะไร?” ห่านขาวถาม


“ฝึกวรยุทธ” ฉินเซี่ยวโหลวกล่าว


ดวงตาของห่านขาวเบิกกว้าง เผยถึงความไม่อยากจะเชื่อ


มันหยิบแผ่นหยกที่ไม่รู้ว่าเอามาจากที่ใดและยื่นไปให้อีกฝ่าย


ฉินเซี่ยวโหลวรับแผ่นหยกมาและเอ่ย “ข้าพ่ายให้แก่ฉิงซานมันมิใช่เรื่องสำคัญหรอก ทว่าตอนนี้ในนิกายก็มีฉิงซานแล้ว หากข้ายังคงเกียจคร้านในอนาคตซักวันหนึ่ง ที่คาดว่าคงจะมาถึงอย่างรวดเร็ว เขาคงจะแซงหน้าข้าไปแล้ว”


“เรื่องพื้นฐานวรยุทธเขาจะสูงส่งหรือด้อยกว่าข้า นั้นก็ไม่นับว่าต้องนำมาใส่ใจ ทว่าหากเป็นในกรณีที่มีคนกล่าวหาว่าท่านอาจารย์สายตาไม่แหลมคม ที่เลือกคนอย่างข้ามาเป็นศิษย์ … เช่นนั้นคงยอมไม่ได้”


“กรรีนั้นมันคงไม่ดีแน่ ข้าไม่สามารถยอมให้ใครมาก่นด่าลับหลังท่านอาจารย์ที่เคารพได้”


“ข้าจำต้องพยายามให้หนัก จะดีจะร้ายก็ต้องเข้าถึงวิถีกระบี่ให้จงได้ คอยดูเถอะ”


“ก่อนที่มันจะสายเกินไป ข้าจะไม่เกียจคร้านอีกต่อไปแล้ว”


“ศิษย์พี่ใหญ่ ศิษย์น้องชาย ศิษย์น้องหญิง ข้าตัดสินใจแล้วว่าจะขอเก็บตัวชั่วคราว”


ระหว่างกล่าว เขาก็ก้มลงมองแผ่นหยก และเดินจากไปพร้อมเจตนารมณ์อันคุกรุ่น


ในบริเวณพื้นที่เปิดโล่งทางเข้าวัง พลันตกลงสู่ความเงียบ


กู่ฉิงซานเอ่ยชื่นชมออกมาคำหน่ง “ศิษย์พี่สองเป็นคนที่มุ่งมั่นดีจริงๆ”


ซิวซิวพยักหน้าเห็นด้วย “เมื่อครู่นี้ แม้จะเพียงชั่วพริบตาเดียว ทว่าข้ากลับรู้สึกได้ว่าเขากลับกลายดูหล่อเหลาอยู่นิดหน่อย”


ห่านขาวส่งเสียงฮึฮะ ทว่าสายตาของมันกลับเต็มไปด้วยความสุข


“เจ้าเด็กบ้านี่ ในที่สุดก็เติบโตขึ้นซะที”


ห่านขาวกล่าว “ฉิงซาน ยามเมื่อเจ้าได้แลกเปลี่ยนวรยุทธกับเซี่ยวโหลวในครั้งหน้า ข้าอนุญาติให้เจ้าใช้พลังสายฟ้าจากธาตุทั้งห้าได้”


ซิวซิวเอ่ยด้วยความประหลาดใจ “ว่าไงนะ? เมื่อครู่ศิษย์พี่สามมิได้ใช้ออกอย่างเต็มกำลังหรอกหรือ?”


ห่านขาวหันไปมองกู่ฉิงซานและกล่าว “เขาใช้ออกด้วยพละกำลังเพียงสามส่วนเท่านั้น”


เมื่อเห็นว่ากู่ฉิงซานเผยท่าทีอึดอัด ห่านขาวจึงเอ่ยต่อว่า “มันไม่สำคัญหรอกว่าหากทำเช่นนั้น เจ้าจะมีชัยเหนือเขานับครั้งไม่ถ้วน เนื่องเพราะหากไม่มีตัวกระตุ้นแรงๆเสียบ้าง เซี่ยวโหลวก็คงจะนิ่งเฉยไม่คิดก้าวหน้าเป็นแน่”


“ตกลง” กู่ฉิงซานถอนหายใจและกล่าว “ก็แค่ข้าได้ทานอาหารวิญญาณของเขาทุกวี่วัน เลยรู้สึกไม่ค่อยดีที่จะโค่นล้มเขา”


“ว่าแต่พอพูดถึงเรื่องกิน” จู่ๆซิวซิวก็เอ่ยถามออกมา “ศิษย์พี่สองจากไปแล้ว ทีนี้พวกเราจะกินอะไรกันล่ะ?”


ทั้งสามตกลงสู่ความเงียบ ไม่อาจเอ่ยกล่าวอะไรออกมาได้


ทันใดนั้นเองจู่ๆห่านขาวก็ตีปีกพับๆ “แบบนี้ไม่ดีแน่ ข้าจำต้องไปบอกเขาว่ามุ่งมั่นฝึกฝนก็ได้ แต่ห้ามลืมที่จะเตรียมอาหารไว้ให้พวกเราด้วย”


ระหว่างกล่าว ห่านขาวก็สยายปีกบินออกไป


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.227K ครั้ง

3,627 ความคิดเห็น

  1. #2308 NENE-NEKO-PRM (@NENE-NEKO-PRM) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2562 / 15:36
    55555555พ่อครัวประจำวัง????????
    #2308
    0
  2. #2292 ฟราต้า (@fraTA123) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 20:42
    อาหารรักของข้า 5555
    #2292
    0
  3. #1563 noirruliz (@panupatnew) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 00:24
    โอ้ยยยยยยย ห่วงกิน 5555
    #1563
    0
  4. #1397 This T.D. (@BOOTON) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 16:43
    บ้าน(วัง)นี้น่ารักกันจริงๆ
    #1397
    0
  5. #1388 Uaa Jirapat (@tronny) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 13:33
    ซิวๆน้อยพูดถูกกกกก
    #1388
    0
  6. #1387 Qsadgu (@Qsadgu) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 10:14
    ยังจะห่วงกินอีก
    #1387
    0
  7. #1386 มัตติก้า (@varen) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 09:16
    อย่าเพิ่งไป เอาเสบียงทิ้งไว้ก๊อนนนน 5555
    #1386
    0
  8. #1385 Nalinrat-Kip (@Nalinrat-Kip) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 09:02

    555 โถ่ ถ ถ ถ ....

    #1385
    0
  9. #1384 ทัชชัย งามสง่า (@assassin4tion) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 09:00
    เวรกรรม ของกินนี่ก้ามขาดแม้แขนจะขาดแต่ขาดอาหารของโหลวไม่ได้ 55555
    #1384
    0
  10. #1383 qwas9685 (@qwas9685) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 08:40
    5555เกือบดีแล้ววว
    #1383
    0
  11. #1382 Dojark (@Dojark) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 06:28

    อาหารของข้าาาาา!!!!!!

    #1382
    0
  12. #1381 เจ้าลูกหมู (@katay123) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 01:19
    เรื่องกินยอมไม่ได้
    #1381
    0
  13. #1380 ไม่รู้ชื่อไรดี (@hniza56) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 23:44
    555 เรื่องกินเรื่องใหญ่
    #1380
    0
  14. #1379 gean7777 (@gean7777) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 23:30
    555 โถ่
    #1379
    0
  15. #1378 Miyasaki (@palmkira) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 22:34
    แม้แต่เจ๊ยังยอมไม่ได้เรื่องของกิน 55555
    #1378
    0
  16. #1377 VFX25s (@VFX25s) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 22:31
    Line man ก็สั่งไปดิ
    #1377
    0
  17. #1376 Shadow Reader ♡♡ (@batamana) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 22:08

    เรื่องกินสำค​ั​ญ​ที่สุด 55555555



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 20 ตุลาคม 2562 / 22:09
    #1376
    0
  18. #1375 หมีจับเด็ก (@YukinoaYukino) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 21:32
    สุดท้ายก็เรื่องกิน555
    #1375
    0
  19. #1374 LahKetsarin (@LahKetsarin) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 21:18
    555 นี่คือสิ่งที่ทำให้นางรับเป็นศิษย์​สินะ
    #1374
    0
  20. #1373 จิ้งจอกกอดลูกโลก (@pimlp) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 21:10
    โอ้ยยย​ ศิษย์อาจารย์สำนักนี้.. พอๆกันเลย55555
    #1373
    0
  21. #1372 Sweet dreaM (@sugar-brown) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 20:44
    ของกินสำคัญที่สุดสินะ
    #1372
    0
  22. #1371 beekini (@beekini) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 20:38
    เรื่องกินสำคัญที่สุด 555
    #1371
    0
  23. #1370 BrisA (@ryukijang039) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 20:05

    Ha ha hahahahahahaha

    #1370
    0
  24. #1369 kiraichi (@kiraichi) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 20:04
    เจริญละ จะตั้งใจฝึกแต่ดันโดนเรียกทำอาหาร555555
    #1369
    0
  25. #1368 baimon2003 (@baimon2003) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 19:47
    รอตอนต่อไปครับ
    #1368
    0