หมื่นสวรรค์สิ้นโลกา Online

ตอนที่ 10 : หมื่นสวรรค์สิ้นโลกา Online Ep.10 - ห้ำหั่นกับปรมาจารย์นักสู้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,304
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,479 ครั้ง
    18 ก.ค. 62

หมื่นสวรรค์สิ้นโลกา Online Ep.10 - ห้ำหั่นกับปรมาจารย์นักสู้


ทั้งห้องถูกปกคลุมไปด้วยความมืดมิด และมีเพียงโคมไฟระย้าดวงเดียวแขวนอยู่บนเพดาน แต่ก็ดูเหมือนว่ามันจะเสียมานานแล้วเนื่องจากเต็มไปด้วยฝุ่นเกาะ


สงหู่กวาดสายตาไปทั่วห้องอย่างรวดเร็ว


ไม่มีห้องนั่งเล่น หรือห้องครัว ภายในเป็นเพียงห้องโล่งๆยาวๆจนแทบจะไม่สามารถวางตู้กับเตียงพร้อมกันได้ หากไม่วางซ้อนกัน


ไม่มีแม้กระทั่งห้องน้ำ


สภาพแวดล้อมเช่นนี้ ด้อยยิ่งกว่าสลัมเสียอีก


ตรงข้ามกับสงหู่มีชายคนหนึ่งนั่งอยู่ริมขอบหน้าต่าง คนๆนั้นก็คือหัวหน้ากลุ่มนักฆ่าใต้ดิน


ไม่มีใครคนอื่นอยู่อีก เป้าหมายไม่ได้อยู่ที่นี่


เจ้าพวกฉลาดน้อย น่าเสียดายที่พวกมันไม่เข้าใจว่ายามเมื่อเผชิญหน้ากับตัวตนที่แข็งแกร่ง การต่อรองราคา มันก็มีแต่จะทำให้ตนเองเจ็บปวดยิ่งขึ้นเท่านั้น


สงหู่ตรงไปกระชากคอเสื้ออีกฝ่าย ก่อนทียกเขาจนเท้าลอยเหนือพื้นและกล่าว “เจ้าขยะ ส่งตัวเด็กคนนั้นมาซะ ไม่อย่างนั้นฉันสาบานได้เลยว่าพวกแกทุกคนต้องตาย”


อีกฝ่ายจ้องมองเขา แต่ไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา


คิ้วของสงหู่ยกสูงขึ้น และเตรียมที่จะทำให้อีกฝ่ายทุกข์ทรมาน


ทันใดนั้นเองความรู้สึกไม่ดีบางอย่างก็วาบเข้ามาในจิตใจของเขา


สงหู่เหลียวหลังกลับอย่างฉับพลัน กล้ามเนื้อทั่วร่างบิดเป็นเกลียว จากนั้นทั้งร่างของเขาก็ขยายขึ้น แข็งแกร่งขึ้น


เกือบจะในทันทีสงหู่ได้กลายร่างเป็นยักษ์ตัวใหญ่ที่สูงกว่าสามเมตร!


“ฮ่า!”


สงหู่คำรามก้องจนเห็นฟันและเขี้ยว มือทั้งสองหวดกระแทกอย่างรุนแรงไปในอากาศ


พร้อมกับเสียงคำรามที่หยุดลง ร่างของสงหู่เซเล็กน้อยก่อนจะถอยไปหลายก้าว จนแผ่นหลังแนบกับผนังข้างหน้าต่าง


ผนังแตกร้าวจนเป็นรอยแยก


สงหู่ก้มหัวลง จับจ้องสิ่งที่อยู่ในมือของเขา


“ลูกศร? นับว่าเป็นสิ่งที่ยากจะพบเห็นจริงๆ”สงหู่ยังคงกำลูกศรไว้ขณะเดียวกันก็ขบคิด


ก่อนจะเงยหน้าขึ้นอย่างฉับพลัน เพราะเบื้องหน้าเขาตรงประตูได้ปรากฏร่างที่ถือธนูยาวรูปทรงแปลกตาอยู่ในมือ


“แกมัน … เจ้านักเรียนยาจกคนนั้น!”


สงหู่รู้จักผู้มาเยือนตรงหน้าดี ในใจเขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตกตะลึง


เพียงแค่ลูกศรดอกนี้ สงหู่ต้องใช้กำลังทั้งหมดเข้าต้านทาน


ฝีมือระดับนี้ไม่ใช่นักธนูธรรมดา ทั้งหมดนี้มิใช่สิ่งที่นักเรียนม.ปลายควรจะมี


แต่ที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นก็คือ หลังจากที่สืบประวัติย้อนหลังไปกว่าสองปี เขากลับไม่พบว่าอีกฝ่ายมีความแข็งแกร่งใดๆเลย!


เจ้าหนูนี่ ภายใต้หน้ากากที่ดูธรรมดา กลับซ่อนความแข็งแกร่งถึงเพียงนี้เอาไว้ มันวางแผนจะทำอะไรกันแน่?


ท่าไม่ดีแล้ว หากยังไม่รีบประชิดตัวทันที ตอนนี้ไม่ว่าจะเราหรือเจ้าเด็กนั่นโอกาสที่จะสังหารอีกฝ่ายก็มีพอๆกัน!


เมื่อคิดถึงจุดนี้ สงหู่ก็ตบเท้าทั้งสอง ทะยานทั้งร่างตรงไปยังเบื้องหน้า


กู่ฉิงซานก็เคลื่อนไหวเช่นกัน!


ศรอีกดอกถูกปล่อยออกไป!


ศรดอกนี้มุ่งเป้าตรงไปยังหน้าอกของสงหู่ และด้วยการที่เข้าทะยานปรี่เข้ามาอย่างเร็วรี่ทำให้ไม่มีเวลาที่จะหลบเลี่ยง


สงหู่เหยียดมือทั้งสองออกไปอีกครั้ง และตบมันลงบนอากาศเบื้องหน้า


ปัง!


ศรที่ยิงออกมาถูกหยุดกลางอากาศ แต่ก็ส่งผลให้สงหู่ถอยหลังไปกว่าสองก้าวเนื่องจากแรงปะทะ


หากแต่สงหู่ดูจะไม่ใส่ใจมัน เขากลับเผยรอยยิ้มออกมา


“ศรดอกนี้ทรงพลังมากจริงๆ แต่กับร่างกายอันบอบบางของแก ฉันกลัวว่าแกคงจะดึงสายธนูได้อีกไม่นาน”


สงหู่ขยับคอจนเสียงดังแกร๊ก และเอ่ยเยาะเย้ย “เจ้าหนู แกจะโจมตีแบบนี้ได้อีกสัักกี่ครั้งกันเชียว”


กู่ฉิงซานชะงักไป ก่อนจะกล่าวสั้นๆ “ก็หลายครั้งอยู่นะ”


สายธนูถูกดึงขึง พร้อมกับมือที่ผละออกไป


ยิงต่อเนื่อง!


ระหว่างทั้งสองดูเหมือนจะปรากฏแสงสีฟ้าเป็นเส้นสายพุ่งตรงมาจากทิศทางของกู่ฉิงซาน โดยมีเป้าหมายเป็นร่างของสงหู่


สงหู่ฟาดแขนครั้งแล้วครั้งเล่าด้วยกำลังทั้งหมดที่มีเพื่อปัดป้องลูกศร จนถอยร่นติดกำแพง


แรงปะทะของศรแต่ละดอกเกือบจะเทียบเคียงได้กับหวูเต๋าระดับปรมาจารย์นักสู้ที่ทุ่มโจมตีสุดกำลัง!  หากสงหู่รามือเมื่อไหร่ เป้าหมายต่อไปของลูกศรก็คงไม่พ้นร่างกายของเขา


สงหู่ไม่คาดคิดจริงๆว่าตนที่เป็นถึงหวูเต๋าระดับปรมาจารย์นักสู้จะถูกกดดันโดยเด็กม.ปลายแบบนี้


และฉากนี้ก็กำลังถ่ายทอดสดผ่านโฮโลแกรมส่งไปทางฝั่งของนายน้อยหยุนเช่นกัน


“ไอ้เด็กเปรต แกฆ่าฉันไม่ได้หรอก พอลูกศรหมดเมื่อไหร่ นั่นแหละคือเวลาตายของแก”สงหู่คำรามด้วยความโกรธ


กู่ฉิงซานกล่าวขณะที่มือของเขาไม่หยุดนิ่ง “แกไม่สามารถอดทนรอจนถึงเวลานั้นได้หรอก .. ลาก่อน!”


กู่ฉิงซานดึงพลังวิญญาณจากตันเถียนออกมา ก่อนจะผสานมันลงในศรดอกต่อไป


ฟุบ ฟุบ ฟุบ!


ลูกศรพุ่งออกจากคันธนู มันเสียดทานกับอากาศอย่างรุนแรงจนระหว่างทางเกิดเสียงหวีดหวิว


และศรดอกนี้ก็ทะลวงสองมือของสงหู่ ก่อนจะกระแทกเข้ากับหน้าอกของเขา


สงหู่กระเด็นชนเข้ากับผนังจนแตกร้าว เขาไม่อาจทานทนต่อแรงปะทะได้ และสุดท้ายก็ล้มกลิ้งลงกับพื้น


ผนังห้องทั้งหมดพังครืนลงมา ทับถมร่างของสงหู่ที่ไม่อาจคงสภาพร่างยักษ์ไว้ได้อีกต่อไป จนภาพเบื้องหน้าปรากฏเพียงสายลมยามค่ำคืนที่พัดผ่าน


“บัดซบ!”


สงหู่ค่อยๆยืนหยัดขึ้น เขาพยายามที่จะรักษาสมดุล และต้องการที่จะกลับสู่สภาพร่างยักษ์อีกครั้ง


อย่างไรก็ตาม เขาก็ต้องสิ้นหวัง เนื่องจากศรอีกดอกส่งเสียงหวีดหวิวแหวกอากาศพุ่งตรงมา


ศรดอกนี้ลากสงหู่กระเด็นตกจากตึกชั้นที่ 22ก่อนที่จะค่อยๆโค้งลงตามแรงโน้มถ่วง ร่วงลงไปในจุดที่ห่างออกไป


ต่อให้เป็นยอดปรมาจารย์นักสู้ หากตกลงจากตึกที่มีความสูงถึง 22 ชั้นก็ต้องตายอย่างไม่น่าสงสัย ยิ่งสงหู่เป็นเพียงปรมาจารย์นักสู้ ยิ่งไม่ต้องกล่าวถึง


เว้นเสียแต่ว่าจะเป็นผู้ที่เข้าสู่ขอบเขตหวูซุน(นักสู้บรรพชน) ที่ร่างแกร่งราวกับทองคำ กระดูกแกร่งราวกับเหล็กกล้า จนไม่ต้องกลัวแรงปะทะ จึงจะสามารถรอดชีวิตจากในกรณีนี้ได้


กู่ฉิงซานเดินตรงไปยังจุดที่สงหู่ยืนอยู่ก่อนหน้านี้ ก่อนจะหยิบกล้องบนอุปกรณ์สื่อสารข้นมาจากพื้นดิน


“เนี่ยหยุน?”


ปลายสายส่งเสียงตะโกนจนแทบคลั่งออกมา “ระยำ แกกล้าฆ่าคนที่อุทิศตัวให้กับตระกูลของฉัน แกสร้างปัญหาใหญ่แล้วรู้เอาไว้ซะ เตรียมตัวตายได้เลย”


กู่ฉิงซานมองไปยังภาพบนอุปกรณ์สื่อการ และโพล่งออกไป “ทางฝั่งที่แกอยู่ดูเหมือนจะเป็นคาสิโนที่ใหญ่ที่สุดในเมืองสินะ ถ้างั้นก็ช่วยรออยู่ที่เดิม อย่ารีบหนีไปไหนซะละ”


เนี่ยหยุน “แกหมายความว่ายังไง”


“ก็หมายความว่า … โปรดรอสักครู่ กูจะรีบไปฆ่ามึงเดี๋ยวนี้แหละ!”


กล่าวจบ สัญญาณจากอุปกรณ์สื่อสารในชั้นที่ 22 ก็วูบดับไป


กู่ฉิงซานมองดูชายที่นอนขดตัวอยู่ในมุมห้อง ก่อนจะหันหลังเดินจากไป


ชายหัวหน้ากลุ่มนักฆ่าใต้ดินเห็นแบบนั้น เขาก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม “ฉันไม่มีประโยชน์อะไรอีกแล้ว ทำไมนายถึงไม่ฆ่าฉัน”


“ก็เพราะฉันขอให้นายเป็นตัวล่อ นายก็ทำ ดังนั้นนายสมควรได้รับชีวิตของตัวเองกลับคืน”


กู่ฉิงซานกล่าวเสร็จก็เดินจากไป และหายวับไปยังทางลงบันไดอย่างรวดเร็ว


สีหน้าของชายนักฆ่าดูจะฝืนทน เขาถอนหายใจออกมา ก่อนจะลุกขึ้น และรีบวิ่งออกไป


เขาตะโกนก้อง “หยุดก่อน นายไม่ควรจะไปที่นั่น นายกำลังพาตัวเองไปตาย ที่นั่นมียอดยุทธของตระกูลเนี่ยเหมือนกับคนที่คอยติดตามเนี่ยหยุนเฝ้าอยู่ พวกเขาอยู่ในระดับยอดปรมาจารย์นักสู้กับพวกเฉาฟ่าน(ผ่าเหล่า)!”


ภายในคาสิโน


สายตาของเนี่ยหยุนจับจ้องอยู่กับอุปกรณ์สื่อสาร และไม่ได้เอ่ยอะไรออกมาอยู่พักหนึ่ง


“นายน้อยเนี่ย ขออภัยที่ต้องกล่าว แต่ดูเหมือนว่าฉันจะชนะ”ชายสวมแว่นกันแดดเอ่ยปาก


เนี่ยหยุนผุดลุกขึ้นทันที ก่อนจะก้าวขาวิ่งออกไป


หลังจากนั้นไม่นาน  รถเหินเวหาที่มีลวดลายวิจิตรงดงามคันหนึ่งก็ทะยานขึ้นจากคาสิโน และหายลับเข้ากลีบเมฆไปอย่างรวดเร็ว


ชายสวมแว่นกันแดดมองรถเหินเวหาที่ทะยานขึ้นเหนือเมฆผ่านทางหน้าต่าง พลางกล่าวเย้ยหยัน “ดูเหมือนว่ามันจะได้รับกระทบกระเทือนจิตใจอย่างแรง โดนขู่แค่ไม่กี่คำก็วิ่งหนีไปซะแล้ว”


จู่ๆสีหน้าของชายสวมแว่นก็เปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม ก่อนจะหันหลังกลับไปโค้งคำนับและกล่าว “ฝ่าบาท โปรดสงบใจก่อนนะพะยะค่ะ ดูเหมือนว่าระหว่างภารกิจจะเกิดปัญหาขึ้นเล็กน้อย”


หญิงงามที่ก้มหลบอยู่หลังเก้าอี้เมื่อครู่ดูเปลี่ยนไปราวกับเป็นคนละคน เธอค่อยๆยื่นขึ้นอย่างช้าๆ ขณะเดียวกันก็ก้มลงมองเปลวเพลิงที่ลุกโชนอยู่ในมือของเธอ


เปลวเพลิงที่ถูกควบรวมไว้ในมือค่อยๆก่อตัวจนเปลี่ยนรูปร่างเป็นหัวกะโหลกอย่างเงียบๆ มันส่งกลิ่นอายที่เต็มไปด้วยความมืดมนออกมา


หญิงงามจับจ้องไปยังหัวกะโหลกในมือของเธอ และเอ่ยออกมาคำหนึ่ง “การปิดบังตัวตนช่างเป็นเรื่องที่น่ารำคาญยิ่ง”


เธอสะบัดฝ่ามือ ก่อนที่เปลวเพลิงจะหายวับไป



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.479K ครั้ง

3,177 ความคิดเห็น

  1. #1446 trp1021 (@trp1021) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 14:25
    จอมมาร?
    #1446
    0
  2. #404 Ppprt (@Ppprt) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 23:22
    ❤️❤️❤️❤️❤️❤️
    #404
    0
  3. #403 Tenyacha1130 (@Tenyacha1130) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 23:18
    สมองกำลังประมวลผลข้อมูล กรุณารอสักครู่.......
    #403
    0
  4. #246 SLE-30 (@sarawutsaeueng) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 15:36
    งงชิบหายเลย
    #246
    1
    • #246-1 AumStranger (@AumStranger) (จากตอนที่ 10)
      23 ตุลาคม 2562 / 19:49
      ไม่ต่างกัน
      #246-1
  5. #203 Boss Prawut (@z0928081890) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 01:57
    ระดับพลังอะไร งงไปหมด เยอะแยะเกิน
    #203
    0
  6. #110 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 09:57
    มารเหรอ
    #110
    0