หมื่นสวรรค์สิ้นโลกา Online

ตอนที่ 1 : หมื่นสวรรค์สิ้นโลกา Online - Ep.1 บ่อกักศพ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 27,933
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,935 ครั้ง
    16 ก.ค. 62

หมื่นสวรรค์สิ้นโลกา Online - Ep.1 บ่อกักศพ


ท่ามกลางพายุฝนที่โหมกระหน่ำตลอดทั้งวันคืน มือข้างหนึ่งค่อยๆตะกายโผล่ขึ้นมาจากบ่อกักศพ


เมื่อเห็นฉากนี้ ทหารลาดตระเวณก็เหลียวหลังกลับ ห้อตะบึงด้วยความหวาดกลัว มุ่งตรงกลับไปยังค่ายทหาร


หลังจากได้รับรายงานดังกล่าว สิบโทก็กล่าวว่าเขาจะเป็นคนไปดูเอง ก่อนที่จะคว้าดาบยาวกับตะเกียงไฟ แล้วเดินออกจากค่ายไป


ไกลออกไปจนสุดสายตา สิบโทก็เห็นร่างๆหนึ่งกำลังนั่งอยู่ข้างบ่อกักศพ


สิบโทยื่นตะเกียงไฟไปเบื้องหน้า 


แสงตะเกียงไฟที่วูบไหว เผยให้เห็นถึงเกราะหนังของกองทัพรุ่นมาตรฐานที่ขาดวิ่น ขณะเดียวกัน อีกฝ่ายก็เหลียวหลังมาทางแสงไฟเช่นกัน


ดาบยาวในมืออีกข้างของสิบโทกำแน่นขึ้นโดยสัญชาติญาณ และเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “ใครอยู่ตรงนั้น?”


ท่ามกลางเสียงสายฝนโถมกระหน่ำ ทำให้เสียงที่ตอบกลับมาค่อนข้างคลุมเครือ “ทหารกองหน้าคนนี้ยังไม่ตาย(คือคนเดียวกับที่ยื่นมือขึ้นมาจากบ่อกักศพ) แต่เขาบาดเจ็บสาหัส และไม่อาจเขยับร่างกายได้”


ไม่อาจขยับร่างกายได้ ..?


สิบโทเพ่งพินิจชายปริศนาที่อยู่เบื้องหน้าอย่างช้าๆ ดาบในมือยื่นออกไปพลางกล่าวว่า “เดิมทีกองพันแนวหน้ากับกองพันของเราก็เหมือนพี่น้องกัน มาเถอะ ขอฉันดูอาการของเขาหน่อย”


“ขอบคุณ”


“ด้วยความยินดี … ไปลงนรกซะ!”


ดาบยาวกวาดผ่านสายฝน เหล็กบนใบมีดสาดประกายเย็นเยียบ หวดไปตรงคอของชายปริศนา


ดาบของสิบโทช่างดุดันและรุนแรง มันวูบผ่านคอของชายปริศนา จนอีกฝ่ายร่วงตกลงไปในบ่อกักศพ


สังหารในดาบเดียว!


มุมปากของสิบโทยกสูงขึ้น เขาทำท่าสะบัดเลือดที่ติดอยู่ตรงคมดาบ โดยไม่รอให้น้ำฝนชะล้าง และเตรียมเก็บมันกลับเข้าฝัก แต่ในตอนนั้นเอง มือของเขาก็พลันชะงักงัน นั่นก็เพราะคมดาบที่ควรจะได้สูบเลือดของอีกฝ่ายกลับว่างเปล่า!


เมื่อเห็นฉากตรงหน้า สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป “อะไร--”


ไม่ทันจะหายสงสัย ร่างที่เดิมถูกลอบฟันจนร่วงตกลงไป จู่ๆก็พุ่งพรวดขึ้นมา และกวัดแกว่งบางสิ่งที่สาดประกายเย็นเยียบในมือของเขา สับลงไปยังแขนข้างที่ถืออาวุธของสิบโท!


ทั้งแขนทั้งอาวุธ ถูกตัดจนแยกออกจากลำตัว ลอยเคว้งขึ้นไปบนอากาศ หมอกโลหิตที่สาดกระจายไปทั่ว แต่มันก็ถูกสายฝนในยามค่ำคืนกลืนหายไปในพริบตา


ความเจ็บปวดเริ่มแผ่ซ่าน สีหน้าของสิบโทเผยให้เห็นถึงความไม่อยากจะเชื่อ สายตาของเขาสะท้อนกับร่างที่กระโจนขึ้นมาตรงหน้า


และก็เป็นวินาทีเดียวกันกับที่มีดสั้นถูกขว้างพุ่งตรงเข้าทะลุเบ้าตาของเขา


ความเจ็บแปลบเกิดขึ้นแค่เพียงชั่วพริบตา จากนั้นทุกอย่างก็จมลงสู่ความมืด


ไม่กี่ลมหายใจต่อมา


ชายปริศนาก็ดึงมีดสั้นของตนออกมาจากเบ้าตาของอีกฝ่ายพร้อมกับเอี้ยวตัวหลบออกไปทางด้านข้าง


และปล่อยให้เดชไอ้ด้วนที่บัดนี้ดูราวกับร่างไร้กระดูกมิอาจควบคุมแข้งขาให้ยืนไหว ร่วงตกลงไปในบ่อกักศพที่เต็มไปด้วยโคลนตม


ชายปริศนาถือมีดสั้นเอาไว้และยืนอยู่ตรงนั้นอย่างเงียบๆ


สายฝนยามค่ำคืนที่โถมกระหน่ำลงมาจากฟากฟ้าค่อยๆชะล้างโคลนที่ปกปิดใบหน้าของชายปริศนาออก เผยให้เห็นถึงใบหน้าที่อ่อนเยาว์ และคู่ดวงตาที่ใสกระจ่าง


แต่พริบตาเดียว ดวงตาใสกระจ่างนั้นก็พลันเปลี่ยนเป็นคมกริบ


ร่างที่พึ่งร่วงลง ไร้ซึ่งเรี่ยวแรงเมื่อครู่ จู่ๆก็เริ่มโป่งพองขึ้น พร้อมกับเสียงแปลกๆดังกุกกักในท้องของเขา


ชายหนุ่มสูดหายใจลึกพลางกระชับมีดในมือแน่น จากนั้นก็ยกมันขึ้นเหนือหัว …จ้วง! จ้วงแทงลงไปยังท้องของสิบโทเต็มกำลังแบบไม่ยั้ง!


พริบตานั้น เสียงกรีดร้องหวีดแหลมอันน่าหวาดหวั่นที่มิใช่เสียงของมนุษย์ดังลอดออกมา พร้อมๆกับเลือดที่พุ่งออกมาตามรูที่ถูกมีดจ้วงแทงจนเป็นชั้นหมอกสีดำ ท้องของสิบโทเดี๋ยวก็ยุบจนตัวลีบ เดี๋ยวก็โป่งพองขึ้นจนบวม … ดูราวกับว่ามีบางสิ่งที่อยู่ภายในนั้นกำลังดิ้นรนขัดขืน


แคว่ก--! 


วินาทีนั้นเอง จู่ๆท้องของสิบโทก็ถูกกรีดออกจากภายใน พร้อมกับกรงเล็บสีดำทมิฬที่ยื่นออกมา!


ไม่รั้งรอให้กรงเล็บที่น่าหวาดหวั่นราวกับมารร้ายนั้นแผลงถทธิ์ ชายหนุ่มใช้มือทั้งสองข้างกระจับมีดในมือ และจ้วงแทงลงไป ก่อนที่จะเริ่มบิดคว้านอย่างโหดร้าย


“ตายซะ!”


ชายหนุ่มเอ่ยออกมาเพียงสั้นๆ


ทันใดนั้นท้องของสิบโทที่กำลังยุบๆพองๆอย่างบ้าคลั่งก็หยุดนิ่ง พร้อมกับกรงเล็บของมารร้ายที่แหวกออกมาค่อยๆหยุดนิ่งร่วงลงไปตามแรงโน้มถ่วง และไม่ขยับเขยื้อนอีกเลย


ทุกอย่างจมลงสู่ความเงียบ


เลือดสีดำไหลทะลัก ออกมาจากศพของสิบโทอย่างช้าๆ


เมื่อเห็นเลือดสีดำที่หลั่งริน ชายหนุ่มก็ดูจะผ่อนคลายลงเล็กน้อย และดึงมีดสั้นเล่มนั้นอออกมา


เขาก้มลงไปมองศพที่บัดนี้บิดเบี้ยวจนดูแปลกประหลาดบนพื้นดินและเอ่ยพึมพำกับตนเองว่า


“ ‘ฉาก’ นี้น่าแปลกเสียจริง ไม่รู้ว่ารางวัลจากภารกิจนี้จะเป็นอะไร”


ชายหนุ่มตะโกนออกไปเบาๆด้วยน้ำเสียงที่เจือความคาดหวังสามส่วน “ระบบ!”


หนึ่งลมหายใจ … สองลมหายใจ … สามลมหายใจ


เวลาค่อยๆไหลผ่านไปอย่างสงบ แต่กลับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น


ท่ามกลางค่ำคืนที่มืดมิด มีเพียงเสียงสายฝนและสายลมที่โหมกระหน่ำอันไร้ที่สิ้นสุด


ชายหนุ่มเอียงคอด้วยความฉงน ก่อนที่จะเหลือบกลับมามองร่างของมารไร้วิญญาณที่นอนแน่นิ่งอยู่ในบ่อกักศพ จากนั้นก็เบนสายตาไปยังทหารอีกคนหนึ่งที่พึ่งมาถึง บัดนี้เจ้าตัวอยู่ในสภาพสั่นกลัวจนนั่งงุดอยู่บนพื้นดิน ริมฝีปากของเขาสั่นสะท้าน


“น่าแปลก”


ชายหนุ่มเอ่ยออกมาด้วยความสับสน “หรือว่าภารกิจยังไม่จบ?”



ระบบยังคงไร้ซึ่งการตอบสนองใดๆ … เป็นเครื่องหมายยืนยันว่าภารกิจยังไม่จบลงโดยสมบูรณ์


ชายหนุ่มจ้องมองไปยังทหารคนดังกล่าว และในตอนนั้นเอง เขาก็รู้สึกว่าตนเองได้พลาดอะไรบางอย่างไป


ชายหนุ่มครุ่นคิดเรื่องนี้อยู่สักพักหนึ่ง พลางเดินก้าวไปมาอย่างเหม่อลอย


ก่อนหน้านี้ จิตใจของชายหนุ่มมุ่งความสนใจไปแต่กับการสังหาารมาร แต่สำหรับช่วงเวลานี้ อารมณ์ความรู้สึกต่างๆเริ่มกลับมาอีกครั้ง เขารู้สึกว่าร่างกายเริ่มขยับได้อย่างเชื่องช้า ความเจ็บปวดเริ่มขยายออกไปทุกหนแห่ง เจ็บปวดราวกับจะตาย


ขาทั้งสองราวกับถูกยึดไว้ด้วยตะกั่ว ทุกย่างก้าวรู้สึกอ่อนล้าจนแทบจะต้องเค้นพลังทั้งหมดมาใช้


มีบางอย่างผิดปกติ


ในช่วงเวลาวันสิ้นโลก เขาพยายามอย่างยิ่งยวดจนสุดท้ายก็สามารถสังหารจอมมารลงได้ แต่ผลลัพธ์คือเขาไม่สามารถล็อคเอาท์ออกจากเกม ตรงกันข้าม กลับมาโผล่ในสถานที่ประหลาดแห่งนี้แทน


ที่นี่มันที่ไหนกันแน่?


ชายหนุ่มขมวดคิ้วมุ่น ก่อนที่จะเดินไปยังทหารที่นั่งอยู่บนพื้น และทักทายแบบทหารโดยการตะเบ๊ะ


“ฉัน กู่ฉิงซาน จากกองพันทหารม้า รายงานตัว”


“หน่ะ .. นาย...  นายฆ่าหัวหน้า!” ทหารคนนั้นกล่าวอย่างตะกุกตะกัก


“เขาไม่ใช่มนุษย์” กู่ฉิงซานจ้องสำรวจทหารอย่างละเอียดแล้วเอ่ยปากสวนกลับไป


ทหารคนนี้สวมเกราะหนังรุ่นมาตรฐานที่ล้าสมัย ชุดหนังนี้ไม่มีแม้แต่ ‘พลังวิญญาณ’ คอยขับเคลื่อน กล่าวง่ายๆคือ ในบรรดาเหล่าทหารทุกคนที่กู่ฉิงซานรู้จัก ไม่มีเลยแม้แต่คนเดียวที่ใส่เจ้าของโบราณไร้ค่านี้


กู่ฉิงซานก้มลงมองดูเครื่องแบบของตนเอง และก็พบว่ามันเป็นรุ่นโบราณเช่นกัน อุปกรณ์เดิมที่เขาเคยสวมใส่หายไป


นี่มันน่าแปลกเกินไป


นายทหารได้เบนสายตาไปยังหัวหน้าของเขาที่นอนอยู่ในบ่ออย่างรวดเร็ว แต่ก็ไม่พบความผิดปกติใดๆ เนื่องจากสภาพศพถูกฝนและโคลนกลบจนเกือบมิด


เขาจึงเอ่ยออกมาอย่างลังเลว่า “แต่ .. แต่นายฆ่าเขา! นายรู้ได้ยังไงว่าเขาไม่ใช่มนุษย์?”


กู่ฉิงซานตอบสวนกลับไปทันที “ตอนแรกฉันก็ไม่แน่ใจ จนกระทั่งเขาเป็นฝ่ายเปิดฉากลงมือก่อน”


กล่าวจบ กู่ฉิงซานก็เดินไปยังศพที่อยู่เบื้องหน้าของทหาร แล้วดึงมันขึ้นมาจากบ่อเพื่อให้ทหารมองใกล้ๆ


“เห็นนี่ไหม นี่มันเป็นแค่เปลือกนอกที่มีไว้กักเก็บสายเลือดมาร”


จากนั้น กู่ฉิงซานก็ใช้มีดสั้นผ่าท้องของสิบโท และคว้านมือเข้าไปข้างในก่อนจะลากร่างสีดำหมึก ที่มีรูปร่างแปลกประหลาดสะดุดตา น่าขยะแขยงราวมอนสเตอร์ออกมา


เมื่อได้เป็นสักขีพยานในการพบพานร่างของมอนสเตอร์ด้วยตาตนเอง นายทหารที่ตกใจอยู่แล้วก็ตกใจยิ่งกว่าเดิมจนแทบสิ้นสติ


แต่เมื่อนายทหารย้อนนึกไปถึงเหล่าพวกพ้องที่ค่อยๆทยอยกันตายลงอย่างลึกลับในช่วงหลายวันมานี้ คู่ดวงตาของเขาก็เผยให้เห็นถึงความหวาดกลัวในจิตใจ ก่อนที่สุดท้ายจะเรียกสติกลับมาแล้วรู้สึกขอบคุณชายหนุ่มเบื้องหน้า


เมื่อจิตใจกลับมามั่นคงแล้ว เขาจึงเริ่มเอ่ยถามออกไป “นายเรียกว่ากู่ฉิงซาน?”


“ถูกต้อง”


“กองพันทหารม้า?”


“ถูกต้อง”


“บัตรยืนยันตัวตนล่ะ?”


กู่ฉิงซานหยิบบัตรประจำตัวออกมา ก่อนที่จะจ้องมองมันแล้วโยนไปให้อีกฝ่ายตรวจสอบ


บัตรใบนี้ดูจะมีน้ำหนักมากกว่าที่เขาคิด


ด้วยเทคโนโลยีการหลอมกลั่นในปัจจุบันนี้ บัตรประจำตัวทหารจึงสมควรที่จะสามารถถูกปรับแต่งจนบางเบาราวกับกระดาษ อย่างไรก็ตาม บัตรใบนี้กลับหนักเสียยิ่งกว่าแผ่นเหล็ก


ในใจของชายหนุ่มเกิดความสับสนและงงงวยขึ้นเรื่อยๆ


นายทหารรับบัตรประจำตัวมาแล้วเพ่งมองมันอย่างรอบคอบ พื้นที่ทั้งหมดของบัตรเขียนเอาไว้ว่า ‘กองพันทหารม้า กู่ฉิงซาน’ เพียงหกตัวอักษรจีนสั้นๆ


บัตรประจำตัวที่ใช้ยืนยันนี้เป็นของจริง


นายทหารถอนหายใจยาว ความตึงเครียดบนใบหน้าของเขาจางหายไป เผยให้เห็นถึงเพียงความเหน็ดเหนื่อย “ในที่สุดก็มีคนจากกองพันอื่นมาเสียที มาเถอะ เราไม่ควรที่จะอยู่ข้างนอกนานจนเกินไป นายควรตามฉันกลับไปยังค่ายทหาร”


ที่เขาพูดมาก็จริง กู่ฉิงซานพยักหน้าและเอ่ยเสียงเรียบ “ตกลง”


นายทหารคืนบัตรประจำตัวกลับไป จากนั้นก็หันหลังเดินนำกลับไปยังค่าย


กู่ฉิงซานรับมันกลับมา พลางก้มลงมองอย่างละเอียด


บัตรใบนี้ไม่ใช่เพียงแค่หนัก แต่เนื้อวัสดุทั้งหมดมันทำจากบรอนซ์ ตัวอักษรก็ดูจะสลักเอาไว้แบบหยาบๆ ดูน่าเกลียดและล้าสมัยโดยสมบูรณ์


ล้าสมัย … 


กู่ฉิงซานรู้สึกว่ามีแสงสว่างวาบเข้ามาในหัว พร้อมกับความหวาดกลัวที่เริ่มจู่โจมขึ้นในจิตใจ


เขาเชิดหน้าขึ้นอย่างแรง สายตาจ้องเขม็งไปยังแผ่นหลังของทหารที่เดินนำอยู่เบื้องหน้า


เกราะหนังโบราณ ..


คำตอบของฉากอันแปลกประหลาดทั้งมวล คือความคิดที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ กู่ฉิงซานอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามออกไปเสียงดังว่า “เฮ้สหาย นี่มันปีอะไรงั้นหรอ”


นายทหารเหลียวหลังกลับมาพลางเหลือบมองเขาด้วยสายตาแปลกๆ “ราชวงศ์เฉิงปีที่ 681”


กู่ฉิงซานสะดุ้งโหยง


ฉับพลันนั้นเอง แสงสีฟ้าที่บรรจุไว้ซึ่งข้อมูลต่างๆก็หลั่งไหลออกมาอย่างบ้าคลั่ง ดังคลื่นทะเลที่โถมกระหน่ำ ลึกเข้าไปดวงตาที่เปล่งประกายของกู่ฉิงซาน


ปง!


เสียงจักรกลเย็นเยียบเปล่งขึ้นมาอย่างกระทันหัน


“เวลานี้คือ ช่วงราชวงศ์เฉิงปีสุดท้าย”


“การสะพัดของเวลามีความเสถียร...ยืนยัน  , การฝ่ามิติและห้วงเวลา… ยืนยัน”


“พิพากษา : การหลบหนีจากวันสิ้นโลกเสร็จสมบูรณ์!”


“รีเซ็ตอัตลักษณ์…เสร็จสมบูรณ์ , สถานะปัจจุบัน : กองพันทหารม้า แห่งกองกำลังพิทักษ์มนุษยชาติ”


ในที่สุดเสียงจากระบบก็ดังก้องขึ้นในหัวของกู่ฉิงซาน แน่นอน หากเป็นเมื่อก่อนเขาคงจะรู้สึกสุขใจที่ได้ยินเสียงนี้ แต่ในตอนนี้สีหน้าของเขากลับมีเพียงความไม่อยากจะเชื่อ


ราชวงศ์เฉิงปีสุดท้าย … ปลายราชวงศ์เฉิง! มันเป็นปีที่เกมยังไม่เริ่ม!


นี่เป็นช่วงเวลาที่เบื้องหลังและประวัติศาสตร์ของเกมยังไม่เป็นที่ล่วงรู้ มนุษย์ในโลกจริงยังไม่ได้รับรู้ถึงความน่ากลัวของต่างโลก .. ของเกมๆนี้!


ซึ่งพวกเขาจะรู้ถึงมันก็ต่อเมื่อ … อีกหนึ่งปีต่อจากนี้!


นี่ฉันย้อนเวลากลับมาก่อนที่เกมจะเริ่มขึ้นอย่างนั้นหรือ?


ถ้าอย่างนั้นแล้วในโลกจริงเล่า? หมายความว่าในโลกจริงฉันก็จะถูกส่งกลับมายังอดีตเหมือนกันใช่ไหม?


หัวใจของกู่ฉิงซานรู้สึกหนักอึ้งจนอดไม่ได้ที่จะแหงนหน้าแล้วหันไปมองรอบๆ


เบื้องหน้าเขา นายทหารยังคงเดินนำต่อไป จนในที่สุดก็มาถึงประตูค่าย


ตรงประตูค่ายมีพลังวิญญาณวิบวับที่เกิดจากข่ายอาคมอำพรางโผล่มาปะทะสายตาบ้างเป็นครั้งคราว


หากมองจากภายนอก เลยออกไปจะเป็นเป็นเพียงที่รกร้าง กันดาร เต็มไปด้วยความมืดมิด ทว่าก็ยังสามารถมองเห็นพายุฝนที่กำลังเกรี้ยวกราดได้


กู่ฉิงซานค่อยๆยกมือของตนขึ้นมาอย่างช้าๆ และงับมันอย่างแรง


รอยฟันเรียงรายปรากฏขึ้นชัดเจนตรงบริเวณที่กัด คมของมันจมลึกจนเลือดไหลซึมออกมา


เจ็บ!


นี่มันไม่ใช่ความฝัน!


กู่ฉิงซานยืนนิ่งค้างไปราวกับรูปปั้น หยุดยืนอยู่ท่ามกลางพายุ ปล่อยให้สายลมและสายฝนจากฟากฟ้าปะทะผ่านร่างกาย



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.935K ครั้ง

3,141 ความคิดเห็น

  1. #2279 Parichat1009 (@Parichat1009) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 15:12
    กลับมาอ่านอีกรอบค่าาาา
    #2279
    0
  2. #1469 99421191 (@99421191) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 21:08
    งงหมายถึง ฆ่าจอมมารช้า โลกจริงก็จะเจอจอมมารบุกหรา
    #1469
    0
  3. #1409 ฟราต้า (@fraTA123) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 12:40
    เอ่อ....น่าจะแนวแฟนตาชีนะครับ ไม่น่าจะใช่กมออนไลน์ละ ถ้าเกิดกับชีวิตจริงๆ
    #1409
    0
  4. #1080 ฝันสีหมอก (@kasenuth) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 18:49
    ตอนแรกคืองง
    #1080
    0
  5. #817 Ieffa (@Ieffa) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 15:10
    หลังจากที่เริ่มอ่าน ตลคที่ออกมาตัวแรกได้ใช้ยศว่า สิบโท มันทำให้นึกถึง.........สิบโทเคโรโระ555
    #817
    1
    • #817-1 Ieffa (@Ieffa) (จากตอนที่ 1)
      12 กันยายน 2562 / 15:12
      หรือว่ามันคือชื่อ.....
      #817-1
  6. #811 Www (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 03:51

    มาจากนิยายแปลจีนเรื่อง

    All heaven armageddon online

    #811
    0
  7. #735 chomsub (@chomsub) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 02:21
    งงเหมือนกัน ตายในเกมแล้วเกิดใหม่ก็เกิดในเกมหรอ แล้วตัวตนในโลกจริงละ หรือว่าจะเหมือนอเวนเจอร์ Endgame ที่ไปเจอตัวเองอีกเวลาหนึ่ง?
    #735
    2
    • #735-1 chomsub (@chomsub) (จากตอนที่ 1)
      8 กันยายน 2562 / 02:27
      เดี๋ยวนะถ้าเกมยังไม่เริ่มงั้นนี่ก็คือโลกจริงหรอ ถ้าใช่มีมารได้ไงหว่า ถ้าสู้กับมารในโลกจริงได้แล้วเข้าเกมไปสู้อีกทำไมหว่า?(อ่านต่อๆไม่อ่านคงไม่รู้เรื่อง)
      #735-1
    • #735-2 RaynaAki (จากตอนที่ 1)
      8 กันยายน 2562 / 17:41
      ไม่ได้เกิดใหม่แต่เหมือนย้อนเวลาก่อนเกมเปิด1ปีที่พระเอกได้คือเข้าไปโลกในเกมก่อนคนอื่น1ปีให้มีเวลาได้ฟารมเวลมาตบราชาปีศาจอีกครั้งเพราะครั้งก่อนทำได้แค่ตกตายตามกันแต่โลกยังล่มสลายระบบเลยส่งย้อนเวลาอีกครั้งให้มาช่วยโลกคิดว่าตัวตนของระบบที่ส่งพระเอกมาน่าจะเป็นเทพธิดาความยุติธรรมในโลกพระเอกนั้นแหละที่พัฒนาระบบเอไอไปพอจะส่งคนย้อนอดีดได้แต่เลือกพระเอกเพราะเป็นคนเดียวฆ่าราชาปีศาจได้ถ้าให้เวลาเพื่ม+สกิวโกงน่าจะช่วยกู้โลกที่ต้องล่มสลายในอนาคต
      #735-2
  8. #548 Mixstar (@yoshigo) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2562 / 19:53
    อ่านจบตอนแรกก็ยัง งงๆ ว่ามันคืออะไร น่าจะมีเกริ่นอธิบายตอนต้นนิดนึง แต่สนุก น่าติดตาม
    #548
    0
  9. #464 wotrasit (@wotrasit) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 20:09
    อ่านประโยคแรกดันเพลอใส่ทำนอง5555
    #464
    0
  10. #395 Ppprt (@Ppprt) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 22:08
    น่าสนุกครับ
    #395
    0
  11. #241 L3esrer (@L3esrer) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 01:57
    ค่อนข้างงง
    #241
    0
  12. #204 รสทำำ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 10:04

    ไม่เคยพระเอกที่ใช้ในสกุลกู่มาก่อนเลย น่าสนใจแฮะ

    #204
    0
  13. #138 BK_boky (@BK_boky) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 19:46
    ประโยคแรกมา นึกว่าเนื้อเพลง
    ท่ามกลางพายุฝนที่โหมกระหน่ำ....5555
    #138
    2
    • #138-1 triratpay (@triratpay) (จากตอนที่ 1)
      6 สิงหาคม 2562 / 16:12
      คิดเหมือนกัน
      #138-1
    • #138-2 kcwindy (@kcwindy) (จากตอนที่ 1)
      11 สิงหาคม 2562 / 16:32
      อังกอร์
      #138-2
  14. #101 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 08:03
    กลายเป็นใครแล้วเนี่ย
    #101
    0
  15. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  16. #9 Parichat1009 (@Parichat1009) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 14:29
    ฮาเร็มป่ะคะ
    #9
    2
  17. วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 13:01
    เริ่มมาน่าสนใจ เขียนดี น่าติดตาม
    #8
    1
    • #8-1 Www (จากตอนที่ 1)
      11 กันยายน 2562 / 03:43
      เอามาจากนิยายจีนแปล

      All heaven armageddon online
      #8-1