เกมรักพ่ายหัวใจ (E-Book)

ตอนที่ 9 : บทที่ 4 - 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 65
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    14 ก.ย. 63

  

sds

ช่วงเช้าของวันชมพูหมดเวลาไปกับการขายงานให้ลูกค้ามาลงโฆษณา สิ่งที่น่าโมโหคืออาร์มไม่เอาเอกสารที่เธอให้เตรียมไปเสนอลูกค้ามาด้วย ต้องเสียเวลาวิ่งกลับมาเอาเอกสาร เกือบไปหาลูกค้าเลยเวลานัด เละเทะตั้งแต่เช้า ดีที่แก้ปัญหาทันและลูกค้าให้งบมาเยอะพอสมควร ทั้งเป้าหมายที่ลูกค้าต้องการนั้น อยู่ในช่วงวัยที่สามารถลงโฆษณากับรายการทีวีที่อนลเพิ่งไปอัดมา แน่นอนว่าพอเป็นพระเอกดัง ราคาค่าโฆษณาก็แพงขึ้น แต่ลูกค้าทุ่มไม่อั้น

“ทำไมแกลืมเอกสารสำคัญขนาดนี้ได้อาร์ม” ชมพูนั่งบนเก้าอี้ที่ทำงานของตัวเอง หากแต่เก้าอี้กลับหันไปทางอาร์มในอีกทิศทางตรงกันข้ามกับโต๊ะ

“ผมมีเรื่องต้องคิดนิดหน่อย”

“เลยลืมเอกสาร” ชมพูเลิกคิ้วขึ้น นี่มันข้อแก้ตัวประสาอะไร นอกจากจะสิ้นคิดและไร้ความรับผิดชอบที่สุดแล้ว หญิงสาวไม่สามารถคิดอะไรอย่างอื่นได้อีก เธอส่ายหน้าเอือมระอา มีนิดเมียงมองมาเรื่อยๆ

“แกรู้ใช่ไหม คำตอบที่แกให้มันใช้ไม่ได้”

“รู้ครับ”

แม้จะตอบว่ารู้ แต่คอกลับตั้งขึ้นดั่งไม่ยอมรับ อาร์มดูจะหงุดหงิด เด็กหนุ่มวัยเพิ่งจบการศึกษาเมาทำงานที่นี่ได้ไม่นาน เคยเป็นเด็กน่ารักกว่านี้ สายตาของอาร์มที่มองมาเหมือนกำลังโทษชมพูมากกว่ารู้สึกผิด มันทำให้ชมพูร่ำๆ จะตวาดเด็กนี่ ตัวเองทำผิด กลับไม่สำนึกเลย ถ้าไม่ได้นิดช่วยวิ่งเอาไปให้จะเกิดอะไรขึ้น ลูกค้ารายงานหัวหน้าขึ้นมา พี่โมโดนเฉ่งคนแรก ตามด้วยเธอ

“แกมีปัญหาอะไรกับฉันหรือเปล่า” ดูแล้วอาร์มไม่น่าจะจะมีปัญหากับเธอ เพียงเพราะชมพูว่าเรื่องนี้แน่ หญิงสาวขยับแขนขึ้นกอดอกนั่งไขว่ห้าง มองหน้าเด็กหนุ่มที่ฉายวับถึงความโกรธขึ้งออกมา

หรือเธอไปแย่งมันกินข้าวตอนไหน

“เมื่อวานพี่ขึ้นไปที่จอดรถผู้บริหารทำไม” อาร์มยิ้มเยาะเธอ เมื่อชมพูแสดงความแปลกใจผ่านสีหน้า และขยับกายนั่งตัวตรง

“พี่ไม่ควรทำอย่างนี้ แผนกเราจะเสียหาย” มันพูดต่อ นิดที่นั่งข้ามเริ่มไม่เข้าใจเรื่องราว จับต้นชนปลายไม่ถูก ขนาดชมพูยังตกใจไปชั่วครู่ ก่อนจะเข้าใจทุกอย่างได้ชัดขึ้น อาร์มคงแอบตามเธอขึ้นไปด้านบน แล้วเห็นไปกับอนล นี่คงเข้าใจว่าเธอกิ๊กกับอนลอยู่

“เสียหายยังไง” อนลยังไม่ได้แต่งงานมีลูกมีเมียสักหน่อย จะว่ากันตามตรงคือแฟนยังไม่มีเป็นตัวเป็นตนด้วยซ้ำ การที่ชมพูจะนัดเจอกับอนลไม่น่าจะทำให้บริษัทหรือแม้กระทั่งแผนกเสียหายตรงไหน

“ก็พี่ไปกับผู้ชาย” น้ำเสียงเริ่มตะกุกตะกัก ยามเหตุผลที่มีให้ไม่หนักแน่นพอ

“เขาเป็นถึงพระเอกดัง” ยังไม่ยอม

“แกไปกับใครชมพู” คราวนี้นิดถึงกับตาเขย่าแขนชมพู คนอื่นในแผนกเลยมองมาด้วยความสนใจ รวมถึงพี่โมที่ต่อให้ทำเป็นจ้องจอคอม ยังชะเง้อโผล่หน้าออกมาจากคอกกั้น

“เดี๋ยวก่อนแก” ยกมือห้ามนิด จ้องหน้าอาร์มจนเจ้าตัวหลบตา

“การที่ฉันจะไปไหนกับใคร มันเป็นสิทธิ์ของฉัน แกใช่พ่อ ไม่ใช่ผัว มายุ่งกับเรื่องของฉันไม่ได้ ตราบใดที่คนที่ฉันไปด้วยเขาไม่ได้มีพันธะหรือมีแฟนที่จะทำให้ฉันมีปัญหาเรื่องศีลธรรม”

“พี่ยอมรับแล้วใช่ไหมว่าคบกับเขา” อาร์มแทรกถามหน้าตาตื่น

“นี่มันเรื่องของฉัน ไม่ใช่เรื่องของแก” ตอบสวนไปทันควัน “แทนที่แกจะเอาเวลามาใส่ใจเรื่องฉันไปกับใครที่ไหนเมื่อไหร่ เอามาใส่ใจเรื่องงานดีกว่าไหม เพราะถ้าแกยังมีพฤติกรรมทำให้งานมีปัญหาอย่างนี้ ฉันคงต้องส่งเรื่องไปที่พี่โม” ไม่ต้องขยายความต่อว่าเรื่องจะไปถึงไหนอีก เด็กใหม่ที่ผ่านโปรมาไม่ได้เท่าไหร่อย่างอาร์มเสียวสันหลังวาบ

“ครับ” เด็กหนุ่มรับคำเสียงอ่อย ถึงกระนั้นเขาก็ยังไม่ย่อท้อต่อเรื่องชมพู เหลือบตามองรุ่นพี่สาวในชุดเดรสสีชมพูอ่อนยาวเกือบถึงเข่า ดูสวยงามกว่าทุกวัน ทั้งยังขับผิวเจ้าตัวสุด เขาปลอบใจตัวเองว่าพระเอกนั่นก็แค่เห็นพี่ชมพูเป็นของเล่น ไม่นานก็ถูกทิ้ง ที่เข้ามาทักมาคุยเมื่อวันก่อน ก็แค่หวังฟันและเขาจะเป็นคนปลอบใจเธอเอง

กระหยิ่มยิ้มย่องกับตัวเอง จึงเงยหน้าขึ้นมายิ้มลุแก่โทษให้แก่พี่ชมพู

“ขอโทษครับ คราวหน้าจะไม่ให้เรื่องนี้อีกครับ”

“ดีมาก”

แรงตบลงบนบ่าทำให้อาร์มอมยิ้ม มองชมพูด้วยสายตาชื่นชม ซึ่งหญิงสาวก็ยิ้มตอบอย่างไม่คิดอะไร แม้จะรำคาญอาร์มเวลาตามตื๊อเธอบ้าง หากชมพูก็ไม่ใจร้ายต่อได้ลงยามเด็กมันสำนึกผิดอย่างนี้

“แกทำงานดีฉันก็ชม ทำงานไม่ดีฉันก็ต้องว่าบ้าง เข้าใจฉันนะ”

“ครับ”

“ไปทำงานต่อเถอะ” ชมพูหมุนเก้าอี้จะกลับมาสนใจงานตัวบ้าง กลับโดนชมพูจับเก้าอี้ไว้

“ใคร!” เพื่อนสนิทในที่ทำงานถามเสียงเข้ม จ้องเธอตาเขม็ง

“ไม่บอก” ลอยหน้าลอยตาให้อยากรู้ไปอย่างนี้แหละ แกล้งนิด เจ้าตัวร้องโอดครวญโวยวายจะถามเอาจากอาร์ม แต่พอไปคาดคั้น เด็กมันกลับไม่ยอมบอก ที่จริงถ้านิดไปถามคนอื่นในแผนกก็น่าจะพอรู้คำตอบได้แล้ว ในเมื่อวันที่เธอลงลิฟต์ไปกับอนล มีพยานอยู่หลายคนเชียว

 

คิวถ่ายละครอนลยังไม่หมด แม้จะปิดกล้องไปเมื่ออาทิตย์ก่อน พระเอกหนุ่มก็ยังโดนเรียกมาถ่ายแก้บางฉาก และหลีกเลี่ยงไม่ได้เลยที่จะต้องเจอกับเพื่อนนางเอกอย่างเพียงดาว จากข่าวที่ได้มา ดูเหมือนเรื่องหน้าจะได้เลื่อนขั้นเล่นเป็นนางเอกกับเขาแล้ว

“ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะอนล” คำทักทายแรกจากคนที่เคยควงกันอยู่พักหนึ่ง หญิงสาวลงนั่งเก้าอี้ข้างอนลที่กำลังรอเข้าฉากอยู่ การนั่งข้างกันของพระเอกและเพื่อนนางเอกที่เคยมีข่าวด้วยกันมา เรียกความสนใจได้จากใครหลายคน อนลยังคงรักษาสีหน้าได้เรียบเฉย ทั้งยังถามสารทุกข์สุกดิบกับเพียงดาวอีก

“สบายดีไหม”

“สบายดีค่ะ อนลล่ะคะ ช่วงนี้เงียบไปเลย” เงียบในที่นี้คือไม่มีข่าวคราวกับสาวที่ไหนเลย ขนาดคนวงในยังบอกไม่ได้ว่าช่วงนี้อนลกำลังควงกับใครอยู่หลังตัดความสัมพันธ์กับเธอไป

“งานยุ่งน่ะ” อนลวางบทลงบนตัก รับรู้ทางหาตาว่าผู้จัดการส่วนตัวกำลังป้วนเปี้ยนมาใกล้ๆ คงกลัวมีข่าวอีกรอบ ทั้งปัญหาวงและเรื่องเพียงดาวมาพร้อมกันจนค่ายยังเรียกอนลไปบ่น ถึงอย่างนั้นเมื่อเทียบกับเพื่อนร่วมวงแล้ว ค่ายเพลงและช่องก็ยังโอ๋เขาอยู่ดี เพราะสามารถทำเงินมากมายมหาศาลให้

“แหม งั้นเหรอคะ” แม้จะขัดใจที่อนลตอบเพียงแค่นั้น เพียงดาวก็ทำอะไรมากไม่ได้ นอกจากทำเสียงกระเง้ากระงอด ให้ดูน่ารักน่าชัง อนลไม่ได้สนใจท่าทางของหญิงสาวมากนัก เรียกว่าไม่สนใจเลยจะดีกว่า นึกเปรียบเทียบเพียงดาวกับชมพูไม่ได้

ระหว่างสองคนนี้ไม่แปลกใจที่ชานนท์จะเลือกชมพู เพียงดาวเห็นแก่ตัวเกินไป อย่างมานั่งข้างกันอย่างนี้ เผลอๆ พรุ่งนี้ก็คงมีข่าวหลุดออกไปอีก เพียงดาวสามารถทำทุกทางให้ตัวเองได้อยู่หน้าสื่อเรียกความสนใจจากผู้คน เพื่อจะได้มีงานเข้ามา ในมุมหนึ่งอนลก็พอเข้าใจบ้าง ดาราที่มีกระแส หรือประชาชนให้ความสนใจไม่ว่าจะเรื่องดีหรือเสีย มันหมายถึงงานที่เข้ามา อย่างน้อย ละครเรื่องใหม่ที่เพียงดาวกำลังจะได้เป็นนางเอกก็คือคำตอบ ถึงอย่างนั้นการมีข่าวตลอดก็ไม่ใช่สิง่ที่เขาชอบ

“ได้ติดต่อกับชานนท์มันบ้างไหม” เขาแค่อยากให้แน่ใจว่าทางชานนท์ไม่ได้กลับมาติดต่อกับกิ๊กเก่าอีก ขนาดอนลเพียงดาวยังทำท่าอยากกลับมาหา แล้วมันจะเหลือเหรอ

“ไม่ค่ะ” เพียงดาวเหยียดริมฝีปาก กับชานนท์ดาราสาวไม่ได้ติดต่อไปแล้ว ในเมื่ออดีตมือเบสวงดนตรีชื่อดังนั้น ไม่มีความดังหรือชื่อเสียงวงมาให้เธอเกาะ เพื่อตะกายไปให้ถึงดวงดาวแล้ว ก็ไม่มีความจำเป็นอะไรที่เพียงดาวต้องกลับไปหาชานนท์อีก ไม่เหมือนอนล แม้พระเอกดังจะเขี่ยเธอทิ้งอย่างง่ายดาย แต่ชื่อเสียงและเงินทองที่ได้รับกลับมา เพียงดาวแทบไม่อยากปล่อยมือจากอนลเลยสักนิด ทั้งรูปร่างหน้าตาทุกอย่างล้วนดีกว่าใครๆ ขนาดใส่แค่เสื้อยืดสีขาวและกางเกงยีนธรรมดา ยังหล่อบาดใจขนาดนี้

“งั้นคงไม่รู้ว่าชานนท์มีแฟนใหม่”

“อย่าเรียกว่าแฟนใหม่เลยค่ะ แฟนเก่ากลับมาคบกันใหม่ดีกว่า” เพียงดาวเบะปากอย่างไม่คิดจะปิดบังความไม่ชอบใจในน้ำเสียง ยังไงอนลก็ไม่ชอบชานนท์อยู่แล้ว ต่อให้เธอพูดใส่ไฟแฟนชานนท์ พระเอกหนุ่มก็คงไม่คิดจะใส่ใจ

“หมายความว่ายังไง” นี่เขาพลาดอะไรไปหรือเปล่า

“ก็สองคนนี้เคยคบกันมาตั้งแต่สมัยเรียนม.ปลายไงคะ ขนาดยังไม่ได้กลับมาคบกันเขายังมีรูปแฟนเก่าตั้งไว้หน้าทีวีพอมีปัญหาเรื่องวง ชานนท์กลับไปบ้านก็เลยคบกัน อนลไม่เคยไปห้องชานนท์คงไม่รู้” เพียงดาวจำหน้าเบญญาได้ขึ้นใจชานนท์แสดงออกชัดเจนว่าผู้หญิงในรูปครอบครัวเขาเป็นคนพิเศษ ต่อให้ไม่ได้ติดต่อกันมานาน

อนลนิ่วหน้า ชมพูกับชานนท์คบกันช่วงที่ชานนท์กลับไปบ้านงั้นเหรอ แล้วงานที่ช่อง เพิ่งได้งั้นเหรอ?

“อนล” พี่หนุ่มเรียกชื่อพระเอกในความดูแล เมื่อหลายสายตาล้วนจับจ้องมาที่อนลและเพียงดาว

“ขอตัวก่อน” อนลจึงเดินออกจากบทสนทนากับเพียงดาวเสีย แม้ความสงสัยจะมีมากมาย แต่เมื่อต้องเข้าฉาก อนลก็พร้อมสลัดทุกอย่างทิ้งไป

 

TALK

มาลงนิยายพร้อมฝนที่ตกลงมาค่า 

ชมพูจะโดนจับได้ไหมหนอเรื่องนี้ มาลุ้นกันค่าา

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น