เกมรักพ่ายหัวใจ (E-Book)

ตอนที่ 5 : บทที่ 2 - 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 66
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    6 ก.ย. 63

  

sds

“อนล นั่นใครเหรอ รู้จักกับชานนท์ด้วย” หนุ่มผู้จัดการส่วนตัวอนลและอดีตผู้จัดการวง HOW? เอ่ยถามนักแสดงหนุ่มที่ตนรับหน้าที่ดูแลมาตลอดหลายปีด้วยความแปลกใจ ปกติแม้อนลจะไม่ใช่คนถือตัว แต่ก็ไม่ได้ทักทายพนักงานและคุยยาวขนาดนี้ ยังไม่รวมถึงชื่ออดีตมือเบสเพื่อนร่วมวงอีก

นี่เขาพลาดอะไรไปหรือเปล่า

อนลกระตุกยิ้มระหว่างก้าวขาขึ้นไปนั่งภายในรถตู้คันใหญ่ที่ใช้สำหรับเดินทางไปทำงานของตัวเอง พี่หนุ่มตามขึ้นมานั่งเบาะข้างเคียงเช่นกัน เขารอให้รถออกตัวจึงหันไปตอบพี่หนุ่ม

“นั่นแฟนชานนท์ครับพี่ ไม่คิดฝันเลยว่าจะอยู่ใกล้แค่นี้”

“แฟนชานนท์ทำงานที่นี่งั้นเหรอ” พี่หนุ่มมีสีหน้าแปลกใจ

“แต่ชานนท์กลับไปอยู่บ้านนี่” แม้เขาจะเป็นผู้จัดการส่วนตัวให้อนลต่อ แต่ความสัมพันธ์ระหว่างคนอื่นๆ ในวงของหนุ่มนั้นไม่ได้แย่ ยังพูดคุย ถามไถ่กันดี

“ใช่ไหมพี่ ตอนแรกผมยังงงเลย ก็พี่เป็นคนบอกผมเอง ไหงแฟนมันอยู่กรุงเทพฯ มันจะย้ายกลับทำไม ถ้าผมไม่บังเอิญไปเจอมันเลือกกระเป๋าให้แฟนอยู่ก็คงคิดอย่างพี่”

“งั้นเหรอ” หนุ่มก็ยังคิดว่ามันเหลือเชื่ออยู่ดี

“แล้วนี่ไปทักแฟนชานนท์อย่างนี้วางแผนอะไรอยู่หรือเปล่า เรื่องค่ายอีก” ยิ่งรู้จักกันมานานก็ยิ่งรู้ไส้รู้พุงดี อนลไม่ตอบแต่ยักคิ้วกวนให้ผู้จัดการหงุดหงิดเล่น อนลหันไปสนใจรถที่ติดหนึบบนถนนด้านนอก ปล่อยให้พี่หนุ่มถอนหายใจด้วยความเหนื่อยหน่าย

“ต่างคนก็ต่างหมดสัญญากันแล้ว อนลจะคิดแค้นอะไรกันอีก” กับไท อนลไม่สนใจเลยสักนิด ส่วนชินกับอิสระที่กำลังฟอร์มวงใหม่ อนลดูจะไม่สนใจเท่าไหร่ แม้กับอิสระจะมีเรื่องกันมาตลอด คงเพราะเกรงใจชินที่ดีกับตัวเองมาตลอด ถึงจะงี่เง่าแค่ไหน ชินเป็นคนเดียวที่ใจเย็นกับอนล ส่วนชานนท์...

พี่หนุ่มลอบมองเสี้ยวหน้าหล่อเหลา จมูกโด่งเป็นสันของอนลแล้ว เขาได้แต่พ่นลมหายใจออกมา ไม่รู้อนลเจ้าคิดเจ้าแค้นอะไรชานนท์นัก ทั้งที่มองแล้วชานนท์ไม่ใช่คนที่พุ่งเข้าใส่เจ้าตัวด้วยซ้ำ หลายครั้งอนลก็เป็นคนกวนบาทาเพื่อนร่วมวงด้วยซ้ำ อย่างแกล้งมาสาย หรือไม่ยอมซ้อม ทำตัวเป็นเด็กมีปัญหา

“ไม่ได้คิดแค้นอะไร แค่อยากช่วย” ยักไหล่ แค่นึกถึงท่าทางลอยตัวเหนือปัญหาของชานนท์ เขาก็นึกอยากต่อยหน้าแม่ง พานคิดไปถึงเรื่องชกต่อยที่เกิดขึ้นกันเมื่อตอนไปออกงานที่เชียงใหม่ มันไม่ใช่คนคอยห้ามแบบชิน แต่เป็นคนที่คอยช่วยให้อิสระกระทืบเขาได้สะดวก

วันนั้นหลังจากถ่ายละครเสร็จ อนลมีคิวไปเล่นดนตรีที่ผับแห่งหนึ่งต่อ ปกติหลังจากเสร็จงานเขาต้องรีบไปสแตนด์บายรอกับเพื่อนร่วมวง เพียงแต่วันนั้นเขาไม่อยากทำ เหลือเวลาอีกตั้งชั่วโมงกว่าหลังจากทำงานเหนื่อย ถ่ายละครมาทั้งวัน ยังต้องไปร้องเพลงต่อ อนลจึงเลือกจะไปพักผ่อนที่โรงแรมก่อนออกไปผับในเวลาที่เรียกได้ว่าฉิวเฉียด

ซึ่งเขาก็จงใจชวนเพื่อนร่วมงานในกองละครไปด้วย หนึ่งในนั้นคือเพียงดาว นักแสดงสาวสวยที่เล่นเป็นเพื่อนนางเอกรวมเข้าไปด้วย เธอกับเขาแอบมความสัมพันธ์กันมาสักระยะ โดยที่อีกฝ่ายก็ต้องการเกาะเขาดัง ทั้งที่อีกมือก็ยังไม่ปล่อยจากชานนท์มือเบสของวง ซึ่งนั่นไม่ใช่ปัญหา ความสัมพันธ์ของเรามันไม่ได้จริงจังอะไรอยู่แล้ว เป็นเพียงการให้ประโยชน์กันและกัน

ซึ่งบอกตามตรงที่เขายอมกิ๊กกั๊กกับเพียงดาวส่วนหนึ่งก็เพราะหญิงสาวมีความสัมพันธ์กับชานนท์อยู่ การแย่งเพียงดาวมา เขาอาจได้เห็นมันเดือดจัดบ้าง แต่ไม่เลย น่าเสียดายชะมัด

เรื่องนั้นช่างมันเถอะ หลังจากร้องเพลงเสร็จ เขาก็โดนพี่หนุ่มเรียกขึ้นห้องมาเคลียร์เพราะตามหาตัวเขาไม่เจอ ทำให้วงเสี่ยงจะต้องแคนเซิลงานกะทันหัน

เขาเดินตามไอ้ชานนท์และพี่หนุ่มเข้าไปในห้อง ก่อนจะโดนเล่นทีเผลอ โดนอิสระผลักไปข้างหน้า เกือบหัวทิ่มดีที่ยั้งกายทัน ในขณะที่ชานนท์เบี่ยงตัวหลบไปยืนมุมห้อง มีไทเดินตามไป

“แน่จริงมึงอย่าเล่นทีเผลอสิวะไอ้อิสระ! ” เขาแสยะยิ้มพร้อมมีเรื่องกับเพื่อนได้ทุกเมื่อ และคนอย่างไอ้อิสระมันไม่มีวันยอม อิสระจึงเงื้อมือขึ้นสูง ชินร้องห้ามทำท่าจะเข้ามาช่วย หากโดนไทคว้าตัวไว้

“ห้ามต่อยหน้า พรุ่งนี้อนลมีถ่ายละคร” เสียงพี่หนุ่มลอยมาจากอีกมุมของห้อง อนลสบถคำหยาบออกมาในลำคอ แม่งไม่ต่างจากบอกให้ต่อยได้ แค่ไม่ให้โดนหน้าก็พอ คราวนี้กลายเป็นอิสระได้ใจ มันจึงเปลี่ยนจากจะต่อยหน้ามาเป็นต่อยท้อง ที่เขาเกร็งตัวรอเอาไว้แล้ว เขาผลักมันออกห่างจากตัวก่อนจะใช้เท้าถีงแม่งให้ไปกองกับพื้น ทำท่าจะเข้าไปซ้ำ แต่ไอ้ชานนท์ที่ยืนคอยอยู่แล้ว เข้ามาล็อกตัวอนลเอาไว้ เปิดโอกาสให้อิสระได้ลุกขึ้นมาเอาคืน

แม่งหมาหมู่

เพียงนึกถึงมือที่วางไว้บนตักก็กำแน่น เขาตวัดสายตามองไปยังพี่หนุ่ม แม้อีกฝ่ายจะเป็นคนอนุญาตให้อิสระต่อยเขา ทว่าอนลก็เคารพอีกฝ่ายเกินกว่าจะโกรธพี่หนุ่มได้ รู้ว่าที่พี่หนุ่มอนุญาตเพราะเขาก็มีส่วนผิด เพียงแต่กับคนอื่นเขาพาลเกินกว่าจะคิดไปตามเหตุและผลได้

“พี่ก็ไม่อยากให้เราเอาผู้หญิงมาเกี่ยว”

“ก็ถ้าผู้หญิงไม่เล่นด้วย ผมจะทำอะไรได้” ยักไหล่ ก่อนจะหยิบหูฟังมาใส่หู เป็นอันตัดบทสนทนาระหว่างอนลกับพี่หนุ่ม นึกไปถึงหญิงสาวที่เขาเจอวันนี้ ชมพูแต่งตัวมาทำงานด้วยชุดที่ดูภูมิฐาน ในขณะเดียวกัน เขาก็สังเกตเห็นว่าเธอไม่ได้หิ้วกระเป๋าที่ชานนท์ซื้อหรือของเขาเช่นกัน

ผู้หญิงคนนี้แปลก

ปกติเวลาผู้หญิงเห่อของใหม่ ต้องรีบหยิบออกมาใช้ไม่ใช่เหรอ เขาจึงตัดสินใจเข้าหาอีกฝ่ายด้วยท่าทีอ่อนลง ไม่แข็งกร้าวหรือตรงไปตรงมาอย่างตอนเพียงดาว ที่จงใจทอดสะพานให้เขาอยู่แล้ว มุมปากยกยิ้มพอใจ

ค่อยน่าตื่นเต้นขึ้นมาหน่อย

 

ชมพูวางแผนจะกลับมาคิดวิธีรับมืออนลทันทีที่ถึงห้อง แต่เมื่อต้องเบียดเสียดกับคนมากมายขึ้นรถไฟฟ้ามายังคอนโดที่ตัวเองอาศัยอยู่ สภาพเธอไม่ต่างจากผ่านสงครามโลกครั้งที่สองมาเลยสักนิด หญิงสาวถอดรองเท้าส้นสูงวางกองไว้แถวๆ หน้าประตู เดินโซซัดโซเซไปนั่งแปะอยู่บนโซฟาหน้าทีวี หยิบรีโมทขึ้นมาเปิดทีวีเป็นลำดับต่อไป ก่อนจะวางกองกระเป๋าไว้บนโต๊ะกระจก แล้วเดินเข้าไปในห้องนอนเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า

ชมพูกลับออกมาตรงส่วนรับแขกอีกครั้งด้วยชุดเสื้อยืดกางเกงขาสั้น เธอเปิดตู้เย็นหาน้ำดื่ม ไม่ลืมหยิบอาหารแช่แข็งที่มีติดตู้ไว้ตลอดไปเข้าไมโครเวฟ ปกติหากไม่เหนื่อยเกินไป ชมพูจะแวะซื้อกับข้าวหน้าบริษัทหรือสั่งอาหารมาทาน แต่วันนี้เธอเหนื่อยเกินกว่าจะทำอะไรต่อได้แล้ว ทั้งประชุมเจอเจ้านายด่า รับมือกับอนล อาหารแช่แข็งคือคำตอบ

สปาเกตตีซอสมะเขือเทศใส่หมูสับตั้งหอมฉุยอยู่บนโต๊ะทานข้าว ชมพูย้ายไปนั่งบนเก้าอี้ข้างโซฟา ตาก็ดูรายการทีวีในช่วงเย็นพวกรายการข่าวบันเทิงที่เอาดารามาอ่านข่าวกัน ฟังพิธีกรเม้าท์มอย แล้วก็ตักอาหารเข้าปากไปด้วย ให้สมองได้พักเหนื่อยชั่วคราว

พออาหารลงท้อง อะไรๆ ก็ดีไปหมดแม้จะเป็นเพียงอาหารแช่แข็ง ชมพูนำขยะไปทิ้ง ไม่ลืมหยิบไอศกรีมที่มีติดอยู่ในตู้เย็นออกมาทานเป็นของหวานปิดท้าย ไม่ลืมกดเข้าไปในไอจีเพื่อดูความเป็นไปในไอจีตัวเอง คอมเมนต์จากแฟนคลับของอนลไม่มีเข้ามาอีก คงเพราะเขาเลิกติดตามเธอไป แฟนคลับคงคิดว่าเขากดผิด ถึงกับมีบางคนมาคอมเมนต์ขอโทษด้วยซ้ำ

ซึ่งมาตอนนี้ชมพูไม่รู้สึกอะไรแล้ว เย็นลงกว่าเมื่อเช้าเยอะ จึงกดอัพรูปอาหารเมื่อกลางวันลงไอจี พร้อมเขียนข้อความ อร่อยหรือหิวมากเกินไปไม่รู้

ส่วนเรื่องอนล ดูจากการที่เขายอมเลิกติดตามเธออย่างง่ายดายแล้วผู้ชายคนนี้แผนสูง คิดว่าจะมาปั่นหัวเธอให้ดิ้นกับคอมเมนต์แฟนคลับเสียอีก กลับยอมถอยง่ายๆ ชมพูขนลุกซู่ ลูบแขนสองข้างป้อยๆ

หรือจะถอยดี?

ไม่เอาสิ ส่ายหัว เธอต้องสู้ เพื่อตลบหลังเขา แต่ยุทธวิธีที่จะใช้สู้เขานี่สิ คิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน ชมพูเอนกายลงนอนบนโซฟา ทีวียังคงฉายรายการไปอย่างต่อเนื่อง ชมพูไม่รู้สึกว่าเสียงทีวีรบกวนสมาธิเลยสักนิด

มีสติอย่างไรล่ะ!

เพราะต่อให้เดาว่าเขาจะมาอย่างไหน ก็มีโอกาสสูงที่จะไม่ใช่อย่างที่เธอคิด สู้ไม่คิดนำไปก่อน แต่แก้ไขไปตามสถานการณ์จะดีกว่า ขอแค่มีสติไม่คล้อยตาม ชมพูเชื่อว่าตัวเองเอารอดได้

ติ๊ง!

เสียงข้อความเข้าทำให้ชมพูต้องควานไปใต้หลังตัวเองเพื่อหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู มันเป็นข้อความทักเข้ามาในข้อความส่วนตัวไอจีจากบุคคลที่เธอไม่เคยเห็นไอดี

-ชมพู นี่อนลเองนะครับ

-ผมได้อ่านคอมเมนต์แฟนคลับแล้ว ไม่สบายใจเลย พฤหัสนี้คุณว่างไหมครับ อยากจะเลี้ยงข้าวแทนคำขอโทษ

ชมพูไล่อ่านสิ่งที่อนลพิมพ์มา โคลงศีรษะไปมา เมื่อเขายังไม่เลิกล้มความตั้งใจอยากชวนเธอไปทานอาหารด้วย แม้จะเปลี่ยนข้ออ้างมาเป็นเรื่องคอมเมนต์จากแฟนคลับ แทนที่จะคุยเรื่องพี่นนท์ก็เถอะ

“เอาไงดีน้า จะไปเลยหรือเล่นตัวก่อนดี” จ้องข้อความที่ส่งมาเมื่อสองนาทีที่แล้วอีกครั้ง ปกติผู้ชายชอบผู้หญิงเล่นตัวใช่ไหมยากดี ตัดสินใจพิมพ์ข้อความลงในช่องว่าไม่ว่าง หากตอนจะกดส่งกลับชะงัก

“เอ... หรือจะไปเจอเลยดีจะได้ไม่เสียเวลา” กดลบข้อความที่พิมพ์ไปอีกรอบ คราวนี้พิมพ์ตอบไปว่าตกลง ไม่ลืมไว้เชิงด้วยการถามถึงรายละเอียดค่ายที่อนลจะแนะนำให้พี่ชานนท์ ยกยิ้มพอใจเมื่อเขานัดสถานที่มาเรียบร้อย ฮัมเพลงอารมณ์ดี กดปิดโทรทัศน์ ลุกไปอาบน้ำ เพื่อทำงานที่ค้างจากบริษัทไว้ต่อ

 

TALK

เจอกันอีกทีวันอังคารค่า

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น