เกมรักพ่ายหัวใจ (E-Book)

ตอนที่ 22 : บทที่ 11 - 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 60
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    22 ต.ค. 63

  

sds

ถึงอนลจะบอกว่าไม่ปล่อยเธอไปง่ายๆ ทว่าหลังจากมื้ออาหารเย็นอันน่าอึดอัด เขาก็พาเธอมาส่งที่คอนโดโดยสวัสดิภาพ ชมพูกังวลแทบตายกลัวเขาจะตามขึ้นห้องโดยใช้คำขู่มาเป็นข้ออ้าง ยอมรับโล่งใจขึ้นเยอะเลย เมื่อเห็นท้ายรถเขาขับออกจากคอนโดไป อย่างน้อยเธอจะได้มีเวลาหายใจหายคอได้สะดวกขึ้นหน่อย

ชมพูรีบวิ่งขึ้นห้องไป หวังในวันพรุ่งนี้ทุกอย่างในชีวิตเธอจะดีขึ้นมาอีกหน่อยก็แล้วกัน

แต่เหมือนเธอจะหวังมากเกินไป ชมพูตื่นเช้ามาพร้อมกับไลน์ที่เด้งหารัวๆ จากเพื่อนรักช่างแต่งหน้าอย่างใหญ่ที่เจอกันเมื่อตอนไปภูเก็ต ใหญ่ส่งลิ้งก์ข่าวซุบซิบดาราเพจดังมาให้ ชมพูรู้จักเพจนี้ดี ด้วยเข้าไปอ่านข่าวดาราบ่อยๆ ทั้งข่าวส่วนใหญ่แม่นเกือบเก้าสิบเปอร์เซ็นต์

ไม่น่าเชื่อเลย วันนี้เธอจะได้กดลิงก์เข้าไปอ่านข่าวตัวเอง

ชมพูรอให้โหลดหน้าข่าวไม่นาน ก็เห็นรูปรถแมคลาเรนสีเหลืองเด่นของอนลอยู่ในเฟรม มันเป็นช่วงจังหวะที่เธอกำลังก้าวลงจากรถ โชคดีที่คนถ่ายนั้นอยู่ด้านข้างและเป็นเวลากลางคืน ทำให้เห็นหน้าเธอไม่ชัดเจนนัก บริเวณรอบๆ รถนั้นคุ้นตาเธอดี ในเมื่อมันข้างล่างคอนโดเธอนี่เอง ไม่แค่นั้นยังมีอีกรูปหนึ่งอีก เป็นรูปภายในโรงแรม อนลกำลังเดินตามเธอไปยังลิฟต์ เพื่อนขึ้นไปบนห้องหลังทานอาหารเช้าตอนเกือบเที่ยงเสร็จ โชคดีอีกเช่นกันที่เพจเลือกจะปล่อยรูปเพียงด้านหลังของเธอ ส่วนอนลนั้นเห็นหน้าด้านข้าง

เรจิน่า - ร้ายนะยะ พาผู้ชายขึ้นห้อง

ชมพูอ่านข้อความใหญ่ผ่านๆ เธอกำลังกังวล คอมเม้นต์มากมายที่ถามไถ่กันเข้ามาว่าผู้หญิงในรูปนั้นคือใคร

เรจิน่า - ช็อกไปแล้วหรือไงยะ

เรจิน่า – คบกับพระเอกดังก็อย่างนี้คนจับตามอง

ชมพู Pink! - ไม่ได้คบย่ะ

เรจิน่า – ไม่ได้คบ แต่คือไปภูเก็ตด้วยกัน สาบานว่าไม่ได้นอนห้องเดียวกันด้วยสิยะ

ถ้าเป็นข่าวคนอื่นเธอก็คงไม่เชื่อเหมือนกัน ชมพูนั่งหัวฟูอยู่บนเตียง ตาเหลือบมองนาฬิกา เข็มยาวขยับเคลื่อนไปทุกขณะที่เธอนั่งจิ้มมือถืออยู่อย่างนี้ ชมพูกำลังจะไปทำงานสาย

ชมพู Pink! - แกว่าฉันทำไงดี

เรจิน่า - ถามผัวพระเอกแกสิ!

ชมพู Pink! - ไม่ใช่ผัว

ชมพูกลอกตาไปมา เธอหงายหลังลงนอนบนเตียง พลิกตัวไปมา หรือเธอควรจะคุยกับอนลดี เม้มริมฝีปากเข้าหากัน หลังจากโดนเขายียวนเมื่อวาน ถ้าเป็นไปได้ชมพูก็ไม่อยากเจอเขาเลย

“ไม่ทันแล้วที่รัก ผมไม่ปล่อยคุณไปง่ายๆ อย่างนั้นหรอก”

ประโยคที่เขาพูด รอยยิ้มและน้ำเสียงที่เขาใช้ ลอยขึ้นมาในสมองเธอย่างชัดเจนจนชมพูอดขนลุกไม่ได้

เรจิน่า - อย่างน้อยก็ไม่เห็นหน้าแกนะ แต่หลังจากนี้ทำอะไรก็ระวังๆ หน่อย แทนที่เขาจะขึ้นห้องแก แกก็ไปขึ้นห้องเขาซะ ราคาคอนโดมาพร้อมกับความเป็นส่วนตัว

ชมพู Pink! - ไม่ไป

ชมพูพิมพ์ตอบไปแบบไม่ต้องคิดอะไรเลย ชมพูตัดสินใจโยนโทรศัพท์ลงข้างกาย ไม่อยากคุยกับใหญ่ต่อ เดี๋ยวตีกันเปล่าๆ ตัดสินใจลุกขึ้นปอาบน้ำอาบท่าให้สดชื่น ตั้งสติกับตัวเองก่อนดีกว่า

RRRRrrrrr

แค่ก้าวขาเดินออกมาจากห้องน้ำโทรศัพท์ก็ดังลั่น ชมพูมีเวลาแค่นุ่งผ้าเช็ดตัวเดินออกมากดรับสายอย่างรวดเร็ว โดยไม่ได้ดูชื่อคนโทรด้วยกลัวรับไม่ทัน

“สวัสดีค่า”

“พี่ชมพู เห็นข่าวหรือยัง” น้ำเสียงคนปลายสายไม่ปกตินัก มันแฝงด้วยความไม่พอใจ แน่นอนเธอจำได้ทันทีว่าใคร ‘อาร์ม’ ชมพูถึงกับพ่นลมหายใจออกมาด้วยความหงุดหงิด เธอทิ้งตัวลงนั่งบนเตียง รู้ดีบทสนทนาระหว่างเธอกับเด็กในแผนกต้องกินพลังงานมากแน่

“เห็นแล้วทำไม”

“เป็นข่าวอย่างนี้มันคงจะเอาพี่อยู่หรอกนะ”

“เอาไม่เอาก็เรื่องของฉันไหม”

“พี่คิดว่าเขาจะหยุดที่พี่หรือไง”

“จะหยุดไม่หยุดแล้วเกี่ยวอะไรกับแก” เธอปล่อยให้เด็กนี่เข้าใจผิด เพราะรำคาญเกินทน เวลาดีก็คุยรู้เรื่อง ยิ่งกับต่อหน้า จะไม่ค่อยกล้าขึ้นเสียงมากนัก นอกจากตอนหลุด

“นี่ผมหวังดีกับพี่นะ”

ชมพูถึงขนาดต้องยกมือขึ้นมากุมขมับ หวังดีกับผีน่ะสิ รู้หรอกว่าอยากเสียบแทน

“อาร์ม” เธอเสียงอ่อนลงก็จริง แต่ข้างในคือพร้อมจะเผาไอ้อาร์มทิ้งทันทีที่มีโอกาส

“ขอบคุณในความหวังดี แต่ไม่เป็นไร ฉันดูแลตัวเองได้ ขอบคุณมาก”

“พี่...”

“แค่นี้นะ”

วางสายใส่ทันที ไม่คิดจะฟังเด็กนั่นพูดอะไรต่ออีก แค่นี้เธอก็ปวดหัวจะตายอยู่แล้ว ยังต้องมาเจอเรื่องไม่เป็นเรื่อง ขนาดเว้นระยะชัดเจนขนาดนี้มันยังไม่เข้าใจอีกเหรอ เธอไม่ได้ชอบ ไม่ได้พิศวาสเลยสักนิด ออกจะรำคาญด้วยซ้ำ ถ้าไม่ติดว่าตอนปกติมันก็พอคุยรู้เรื่องอยู่บ้างและต้องทำงานร่วมกัน จึงไม่อยากมีปัญหา

“เฮ้อ...”

​TALK

มาแล้วค่า หายไปอาทิตย์หนึ่ง กลับไปคิดอะไรหลายอย่างมา 

เน่ว่าจะลงนิยายอีกเรื่องควบคู่ไปด้วย น่าจะได้เริ่มลงอาทิตย์หน้าค่ะ 

กำลังหาแนวทางที่ใช่ของตัวเอง มีติดขัดบ้างอะไรบ้าง ขอโทษด้วยนะคะทุกคน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น