เกมรักพ่ายหัวใจ (E-Book)

ตอนที่ 20 : บทที่ 10 - 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 80
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    8 ต.ค. 63

  

sds

ชมพูกลับมากรุงเทพฯ ในช่วงบ่ายของวันอาทิตย์ในสภาพที่ค่อนข้างอ่อนเพลีย ซึ่งเธอไม่อยากไปนึกถึงสาเหตุและคนที่ทำให้เธอเป็นอย่างนี้ หญิงสาวแยกกับอนลทันทีที่ถึงสนามบิน ซึ่งเขาก็ไม่ได้ตามตื๊อหรืออย่างไร ซึ่งมันทำให้เธอหายใจได้คล่องคอขึ้นมาอีกนิด หลังจากวันนั้นชมพูกลับมาทำงานตามปกติ เธอน่าจะเชื่อเบญญาตั้งแต่ทีแรก หรือแม้กระทั่งคำพี่นนท์ ส่วนเรื่องที่เกิดขึ้นคืนนั้น เธอไม่อยากยอมรับเท่าไหร่ อนลเก่ง อย่างน้อยเขาก็นึกถึงคู่นอนด้วย ไม่ผลีผลาม เอาแต่ใจตัวเอง ซึ่งเรื่องนั้นช่างมันเถอะ

ส่ายหัวไปมา ขณะยกกาแฟร้อนขึ้นมาจิบ มันก็แค่ผ่านมาแล้วผ่านไป ถ้าเบญญารู้เธอต้องหูชาแน่ นี่เพื่อนเธอคงระแคะระคายอยู่บ้าง ในเมื่อหลังจากกลับภูเก็ตเธอไม่พูดถึงอนลให้เบญญาฟังเลย รวมถึงเรื่องสัญญาพี่ชานนท์ด้วย

“แกถูกจับได้แล้วใช่ไหม” นั่นไง คิดไม่ทันขาดคำ แค่เธอยกหูรับโทรศัพท์ เพื่อนก็เอ่ยถามในสิ่งที่สงสัยทันที

“อื้อ” อ้อมแอ้มตอบออกไป ขณะเดินเลี่ยงไปยังลานจอดรถชั้นร้านอาหาร เพื่อหามุมสงบในการคุยโทรศัพท์ เธอเดินหลบมุมไปยังหลังต้นเสา เพื่อจะได้คุยได้สะดวก ลมเย็นพัดโชยมาจากด้านนอก ตอนนี้ฝนกำลังตั้งเค้ามา ท้องฟ้าเต็มไปด้วยเมฆ บดบังแสงอาทิตย์

“มีอะไรที่ฉันควรรู้มากกว่านี้ไหม เช่นแกโดนเขาทำอะไรหรือเปล่า”

เบญญามีตาทิพย์หรือเปล่า ซึ่งจะบอกว่าเขาทำเธอ ก็ไม่ค่อยถูกนัก ในเมื่อเธอค่อนข้างให้ความร่วมมือกับเขาดีขนาดนั้น

“ไม่มีหรอก”

“แน่ใจเหรอ เท่าที่ฟังพี่นนท์มา ดูอนลจะไม่ใช่คนดีขนาดนั้นนะ”

“ไม่รู้สิ” ยักไหล่ ก็ผ่านมาสามวันแล้ว ไม่เห็นเขามาตามมาเอาเรื่องอะไร

“แล้วเพียงดาวล่ะ”

“ไม่เจอเหมือนกัน” อันนี้โกหก

“ยังไงก็ระวังตัว คิดดูขนาดพี่นนท์ย้ายกลับมาอยู่บ้าน เขายังคิดใช้แกเป็นเครื่องมือเลย”

“อื้อ รู้แล้วน่า” เพียงแต่ชมพูคิดไม่ออกว่าเขาจะมาไม้ไหนนี่สิ หรือจะบีบให้เธอออกจากงานกัน กดวางสาย ยกกาแฟขึ้นมาจิบอีกรอบ ตั้งใจจะยืนเล่นตรงนี้สักอีกห้านาทีค่อยกลับเข้าไปทำงานต่อ

“ยืนคนเดียวไม่เหงาหรือไง”

สะดุ้ง

ชมพูหันขวับไปมองคนที่เพิ่งเจอหน้ากันเมื่อวันอาทิตย์ด้วยความตกใจ เขาอยู่ในชุดเสื้อยืดกางเกงยีน หน้าไม่ได้แต่ง ผมไม่ได้เซต ดูเรียบเสียจนแปลกใจ

“อนล”

“ไงครับน้องชมพู ไม่เจอกันตั้งสามวัน คิดถึงพี่ไหม” เขาส่งรอยยิ้มพิมพ์ใจมาให้ เพียงแต่ชมพูกลับเกิดความหวาดระแวง

“ไม่” ตอบเสียงแข็ง ถือแก้วในมือแน่น ถ้าเขาเข้ามาเธอจะสาดกาแฟร้อนใส่หน้าคอยดู ซึ่งอนลเองก็ดูออก เขาจุ๊ปาก

“ดุจัง” เขาว่า

“เย็นนี้กินข้าวด้วยกันหน่อยเป็นไงครับ จะได้คุยเรื่องของเรากันด้วย” ชมพูทำท่าจะปฏิเสธ อนลยกนิ้วขึ้นมาส่ายห้ามเอาไว้

“พี่ว่าหนูไม่ควรปฏิเสธพี่นะ” เขาส่ายหัวช้าๆ “อย่าลืมเรื่องที่หนูโกหกพี่ด้วยล่ะ”

“เกี่ยวอะไรกัน” ชมพูนิ่วหน้า

“เกี่ยวสิ พี่โดนทำร้ายจิตใจนะ”

“ต้องการค่าทำขวัญหรือไง ทำอย่างกับตัวเองเข้าหาเขาด้วยจิตใจบริสุทธิ์อย่างนั้นแหละ” ประชดเข้าให้บ้าง คนอะไรเอาดีเข้าตัว เอาชั่วให้คนอื่น

“ไม่เชื่อพี่เหรอ” อนลทำหน้าเหมือนโดนทำร้ายจิตใจอย่างหนัก มันทำให้ชมพูต้องกลอกตาไปมากับความไม่น่าเชื่อถือนี้เลยสักนิด

“งั้นชมพูคงไม่อยากให้พี่เอาคืนกับชานนท์ใช่ไหม” เขาเปลี่ยนท่าทีทันใด จากสีหน้ายียวนกวนโมโหเธอเมื่อครู่ กลายเป็นจริงจัง เจ้าเล่ห์และเอาจริง มันทำให้ชมพูเกิดกลัวขึ้นมาทันทีที่สบตากับเขา

อนลเคยขู่เรื่องงานไล่อาร์มออกมาก่อน

คนเรามีสองประเภท

ขู่แล้วทำได้จริง กับขู่ไปอย่างนั้น ซึ่งสำหรับอนลที่มีทั้งพาเวอร์และฐานะในการใช้เส้นสาย มันคงไม่ยากสำหรับเขาเลยสักนิด

“ได้ แค่กินข้าวใช่ไหม”

“ครับ มาคุยเรื่องของเราดีกว่า” เขายกข้อมือขึ้นมาดูนาฬิกา “เดี๋ยวพี่มารับเย็นนี้ที่เดิม อย่าหนีล่ะ” ยื่นหน้าเข้ามายิ้มให้ ก่อนจะผละออกไปขึ้นรถที่จอดรออยู่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น