เกมรักพ่ายหัวใจ (E-Book)

ตอนที่ 16 : บทที่ 8 - 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 61
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    29 ก.ย. 63

  

sds

ชมพูไม่เห็นวี่แววของเพียงดาวเลยสักนิด หลังลองเดินหารอบโรงแรมแล้วจึงขึ้นมาบนห้อง หญิงสาวโทรปรึกษาเบญญาและพี่ชานนท์ โดยเพื่อนสนิทพยายามปลอบใจ บางทีเพียงดาวอาจจะแค่บังเอิญมาเที่ยวภูเก็ตพอดี ไม่ได้พักที่เดียวกันอย่างที่กังวลหรอก เธอภาวนาให้เป็นอย่างนั้นนะ เพียงแต่มันคิดไปในทางที่ดีไม่ได้เลย ทั้งเรื่องรูปและเพียงดาว

พนักงานเพิ่งเอายามาให้หลังจากเธอเข้ามาในห้องได้ไม่นาน จากที่โกหกอนลว่าปวดหัว เธอก็ชักจะปวดจริงๆ แล้ว จึงกินยาแก้ปวด กะจะเข้าห้องไปนอนพักสักเล็กน้อย หากแต่เมื่อเข้าห้องไปแล้ว เธอก็พบกับชุดเดรสเปิดไหล่สีชมพูด้านบนไล่ระดับตรงกลางเป็นสีก่อนจะเป็นสีชมพูอีกครั้งตรงชายกระโปรง ตรงกระโปรงผ้าด้านข้างเพื่อให้เดินเหินได้สะดวก เพราะตัวชุดค่อนข้างรัดรูป ข้างกันยังมีกล่องเครื่องประดับติดยี่ห้อที่พอผ่านหูผ่านตามาบ้าง ชมพูไม่กล้าเปิดดูของข้างในเลยทีเดียว ที่ขาดไม่ได้เลยคือกระเป๋าถือ รวมถึงรองเท้าส้นสูงด้านล่างข้างเตียง เรียกได้ว่าเตรียมมาครบชุด พร้อมให้เธอใส่ไปดินเนอร์กับอนลเลยทีเดียว

หญิงสาวอดไม่ได้ที่จะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปส่งไปให้เพื่อนสนิทดู ไม่ลืมกระแนะกระแหนชายหนุ่มที่กำลังถ่ายแบบอยู่ด้านล่าง

ชมพู Pink! - ถึงว่าทำไมมีแต่ผู้หญิงอยากคบด้วย ป๋าอย่างนี้นี่เอง

กระนั้นชมพูก็ยังอดหยิบชุดมาทาบกับตัวส่องกระจกบานใหญ่ในห้องไม่ได้ เธอเป็นผู้หญิง อย่างไรก็รักสวยรักงาม มีของพวกนี้มาอยู่ตรงหน้าก็ต้องจับ ต้องคลำเป็นของธรรมดา จากที่จะนอนพักผ่อน เลยไม่ได้พักเลย กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็ตอนอนลทักมาถามเรื่องชุดใส่ได้ไหม ตัวเขาถ่ายแบบเสร็จแล้ว กำลังขึ้นมาแต่งตัวรับเธอลงไปดินเนอร์ด้วยกัน

“ตายแล้ว” ชมพูหน้าตาตื่นคว้าชุดเข้าไปเปลี่ยนในห้องน้ำ ชุดนั้นใส่ยากอยู่เหมือนกัน เมื่อซิปที่อยู่ด้านหลังนั้นสุดแสนจะเอื้อมไปดึงลำบาก ชมพูเม้มริมฝีปากแน่น เธอได้ยินเสียงกุกกักดังจากนอกห้องนอน เดาว่าอนลคงกลับขึ้นมาบนห้องแล้ว หน้ามุ่ยออกมายืนมองตัวเองในกระจก หันหลังเห็นซิปที่เธอรูดขึ้นไปได้เยอะแล้ว

“ถ้าไปขอให้เขาช่วยจะโดนหาว่าอ่อยไหมเนี่ย”

ถึงจะบ่นออกมาอย่างนั้น สุดท้ายเธอก็เปิดประตูห้องนอนเล็กแง้ม มองออกไปด้านนอก ตาดำขลับมองซ้ายมองขวาหาอนล

บางทีเขาอาจเข้าห้องไปแล้ว

หลุบตาลงต่ำ คิดกับตัวเองจะรออีกหน่อย นั่งรอเขาออกมา เขาน่าจะมาเรียกเธอ ตอนนั้นค่อยให้เขาช่วย เม้มริมฝีปาก เขาก็นะ เลือกชุดให้เธอใส่ยากจริง ดีนะเสื้อชั้นในที่เตรียมมาถอดสายได้ เธอจึงสามารถใส่ชุดเปลือยไหล่ที่เขาเตรียมมาได้

“ทำอะไรอยู่ครับ”

อนลเพิ่งเดินออกมาจากห้อง ตอนที่เขาเห็นชมพูโผล่หน้ามาจากประตู เขาเกือบจะหลุดขำอยู่แล้ว ตอนเห็นเธอหลุบตาลงต่ำ ทำหน้ามู่ทู่ คล้ายขัดใจอะไรบางอย่างเสียเต็มประดา

“ชุดไม่ถูกใจคุณเหรอ” เขาเดินมาตรงหน้าประตู หวังจะเห็นหญิงสาวยอมเปิดประตูกว้าง ออกมาจากห้อง แต่ผิดถนัด เมื่อมีแค่ส่วนหัวที่โผล่ออกมาจากห้องเท่านั้น

นี่ชมพูกำลังเล่นอะไรอยู่กัน

เลิกคิ้วขึ้นสูง จับจ้องไปยังใบหน้าที่ยังคงไร้เครื่องสำอาง เธอยอมเงยหน้าขึ้นมาหาเขา เพียงแต่นัยน์ตากลับไม่ยอมสบตากันตรงๆ มันยิ่งทำให้เขาสงสัยเข้าไปใหญ่

“ฉันมีเรื่องอยากให้คุณช่วย”

“ได้สิ” คงไม่มีอะไรเหลือบ่ากว่าแรงเขาอยู่แล้ว อนลอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตกลัดกระดุมเกือบทุกเม็ดยกเว้นสี่เม็ดบนสุด ทั้งเสื้อยังพับแขนขึ้นมาอีก มันทำให้เขาดูเท่สุดๆ

“ฉันรูดซิปชุดไม่ได้” ชมพูพูดเสียงเบามาก เบาจนเขาต้องยื่นหน้าเข้าไปใกล้

“คุณอย่ายื่นหน้ามาสิ” เธอโวยวาย คราวนี้ประตูเปิดกว้างขึ้น ให้เห็นที่นอนและข้าวของบางส่วนที่ยังวางอยู่บนเตียงด้านหลัง

“ก็พี่ไม่ได้ยินนี่” เขาแก้ตัว ยิ้มออกมายามโดนเธอส่งค้อนใส่

“ฉัน รูดซิปไม่ได้” คราวนี้เธอพูดดังแล้ว เขาได้ยินเสียงชัดเจนและมันทำให้อนลพอใจเป็นอย่างมาก

“เดี๋ยวพี่ช่วย” เขาพูดคำนี้อย่างง่ายดาย กระทั่งชมพูชะงักช้อนสายตามองเขาด้วยสายตาที่ถ้าแปลเป็นคำพูดคงประมาณว่า ‘พูดบ่อยล่ะสิ’

“ขอบคุณค่ะ” ประตูห้องเปิดกว้างขึ้น ชมพูยอมขยับตัวหันหลังมาให้เขา

อนลยอมรับ เขาไม่ใช่สุภาพบุรุษที่จะไม่หาเศษหาเลยในการมองของสวยๆ งามๆ เขามองแผ่นหลังขาวเนียนด้วยความสนใจ หากก็ไม่ลืมหน้าที่ ยื่นมือไปรูดซิปขึ้น หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่นิ้วมือของเขาจะสัมผัสกับแผ่นหลังนุ่มเนียนของชมพู

เธอถอยหลังไปก้าวหนึ่งทันทีที่เขารูดซิปเสร็จ อนลอมยิ้มไพล่มือไปทางด้านหลัง สัมผัสยังติดอยู่ที่ปลายนิ้ว หน้าชมพูระเรื่อไม่ยอมสบตากับเขา

“พี่จะรออยู่ที่ห้องรับแขก ไปแต่งตัวเถอะ”

ชมพูพยักหน้าก่อนจะผลุบหายเข้าไปในห้อง อนลไม่สามารถห้ามตัวเองไม่ให้ยิ้มออกมาไม่ได้เลย ชมพูบางทีก็ดูลึกลับซับซ้อน พาลให้เขาระแวดระวัง บางครั้งก็ดูใสซื่อ ไม่ว่าจะแสดงสีหน้าอย่างไรออกมาก็ล้วนน่าสนใจไปหมด

เขาล้วงหยิบมือถือออกจากกระเป๋า ส่งข้อความไปหาเพียงดาวเพื่อนัดแนะกันอีกรอบ น่าเสียดายที่เขาต้องจับเธอให้มั่นเพื่อเค้นคอถึงความเกี่ยวพันระหว่างเธอกับชานนท์ เก็บมือถือเข้ากระเป๋า 

ยังมีเวลาอีกนิด

 

TALK

เจอกันวันพรุ่งนี้นะคะ

ขอบคุณจ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น