เกมรักพ่ายหัวใจ (E-Book)

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 271
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    27 ส.ค. 63

  

sds

ห้างสรรพสินค้าหรูหราใจกลางเมือง รวบรวมร้านค้าจากแบรนด์ชั้นนำของโลกมาไว้ในห้างมากมายหลายยี่ห้อ ชมพูหรือชมพูนุช หญิงสาววัยทำงานย่างยี่สิบเก้า ไม่ได้มาเดินห้างสรรพสินค้าแห่งนี้บ่อยนัก เนื่องจากอยู่ไกลจากที่พักของเธอและข้าวของภายในห้างแห่งนี้นั้น ล้วนแต่เป็นของราคาแพง ที่พนักงานเงินเดือนธรรมดาอย่างเธอ ต้องใช้เวลาหลายเดือนในการเก็บเงินเพื่อมาซื้อของสักชิ้นในห้างแห่งนี้ ทว่าหากพูดถึงร้านอาหารนานาชาติด้านใน ชมพูก็พอจะสู้ได้อยู่หรอก เธอจึงมาที่นี่เป็นบ้างครั้ง ยามทำยอดขายโฆษณาให้ช่องได้เกินทะลุเป้า

ส่วนสาเหตุที่ทำให้ชมพูมาเดินห้างแห่งนี้ในช่วงเวลาบ่ายของวันธรรมดา ทั้งที่ควรทำงานงกๆ อยู่หน้าคอมหรือออกไปพบลูกค้า ก็เพราะว่าเธอมีนัดพิเศษกับ ‘พี่ชานนท์’ อดีตนักดนตรีมือเบสวง HOW? วงดนตรีชื่อดัง มีเพลงฮิตติดอันดับคลื่นวิทยุชั้นนำของประเทศทุกครั้งที่ออกเพลงมา กระทั่งหมดสัญญาไปเมื่อหลายเดือนก่อน นอกจากนี้ยังพ่วงตำแหน่งแฟนของเพื่อนสนิทของเธออย่างเบญญา และเขายังเป็นรุ่นพี่สมัยเรียนมัธยมศึกษาอีกด้วย ส่วนสาเหตุที่เธอยอมออกมาหาเขาที่ห้างแห่งนี้ ก็เพราะพี่ชานนท์ตั้งใจจะซื้อกระเป๋าไปเซอร์ไพรส์เพื่อนสนิทของชมพู โดยมาขอความช่วยเหลือจากเธอในการเลือกกระเป๋า

แน่นอนว่าชมพูได้ทำการบ้านมาอย่างดีถึงแนวโน้มที่เบญญาจะเลือกกระเป๋าใบไหน ขนาดเท่าไหร่ สีอะไร หญิงสาวยิ้มเผล่ออกมายามคิดไปถึงตอนหลอกถาม.. ไม่สิ ทำทีเป็นปรึกษาเบญญาเรื่องกระเป๋าไปทำงานแล้วส่งรูปแต่ละยี่ห้อให้เพื่อนเลือก ซึ่งยี่ห้อที่เบญญาเลือกนั้น มีร้านอยู่ในห้างนี้พอดี เธอจึงนัดพี่นนท์มาที่นี่

ส่วนขณะนี้ชมพูกำลังเดินไปยังที่ตั้งร้านกระเป๋าจุดมุ่งหมายในครั้งนี้ โดยมีพี่ชานนท์ไปคอยอยู่แล้ว ชมพูเป็นหญิงสาวผอมสูง แม้จะไม่สูงเท่านางแบบ แต่ก็ยังเกินมาตรฐานหญิงไทยนิดหน่อย ให้เธอได้ภูมิใจเล็กๆ ไหนจะระบบเผาผลาญที่ดีจนแทบไม่ต้องออกกำลังกายก็ยังผอมได้อยู่

“พี่นนท์คะ” เพียงแค่เข้าใกล้ร้านกระเป๋าแบรนด์ดัง เธอก็เห็นพี่นนท์ยืนเล่นโทรศัพท์อยู่บริเวณหน้าร้าน รีบโบกไม้โบกมือทักทายอีกฝ่าย ชมพูไม่สามารถห้ามใจไม่ให้ยิ้มกว้างชนิดที่เกินพอดีนี้ไปได้เลย ในเมื่อสมัยมัธยมพี่ชานนท์นั้นเป็นหนุ่มหล่อประจำโรงเรียน ทั้งยังเป็นนักดนตรี มีวงเป็นของตัวเอง เธอยังเคยไปยืนกรี๊ดพี่เขากับเบญญาอยู่เลย แม้จะแอบเสียใจที่พี่พีทนักร้องนำตอนม.ปลาย แต่งงานไปแล้วก็เถอะ ส่วนเพื่อนเธอกับพี่นนท์นั้นนอกจากบ้านอยู่ข้างกัน พ่อแม่เป็นเพื่อนสนิทกัน ก็เคยคบกันมาเมื่อตอนม.ปลาย แต่เลิกกันไปนานจึงเพิ่งกลับมาคบกันอีกครั้งหลังพี่นนท์โดนพักงานแล้วกลับไปบ้าน

“ชมพู พี่ขอโทษนะ ที่ต้องรบกวน” แค่เดินเข้ามาใกล้ พี่นนท์ก็รีบขอโทษขอโพยที่ต้องให้เธอลางานมาช่วยเขาเลือกกระเป๋า และในฐานะเพื่อนสนิทเบญญาและน้องที่ดีของพี่นนท์ ชมพูไม่ลังเลเลยที่จะบอกเขาว่าไม่เป็นอะไร

“เข้าไปด้านในกันเลยไหมคะ เดี๋ยวพี่นนท์ต้องขับรถกลับต่างจังหวัดอีกอีก” ถึงแม้ชมพูจะสูง แต่เมื่อเทียบกับพี่นนท์แล้วก็ถือว่ายังเตี้ยกว่ามากอยู่ดี เธอจึงต้องเงยหน้าคุยกับเขา ชานนท์พยักหน้าเห็นด้วย ก่อนที่ทั้งสองจะพากันเข้าไปด้านในร้านเพื่อเลือกซื้อกระเป๋ากัน

หากการกระทำทุกอย่างของทั้งสองคนกลับตกอยู่ในสายตาคนผู้หนึ่งตลอด อนลมาทานข้าวร้านอาหารญี่ปุ่นชั้นถัดไปนี่เอง เขากำลังจะเดินไปดูเสื้อที่อยู่ร้านถัดจากกระเป๋า ทำให้เห็นชานนท์เข้า จำได้ว่าพี่หนุ่มผู้จัดการส่วนตัวของเขาเคยบอกเรื่องอดีตเพื่อนร่วมวงว่าย้ายกลับไปอยู่บ้านเกิด แต่นี่กลับมาเดินกับสาวกลางกรุง หรือจะแฟน?

ชายหนุ่มเดาะลิ้น มองตามคนทั้งคู่เข้าไปด้านในร้านกระเป๋าแบรนด์ดังระดับโลกโดยฝีมือคนไทยที่เขามักเข้าไปซื้อกระเป๋าให้สาวๆ ที่เคยควง

อนล ธนศักดิ์ พระเอกดาวรุ่งของช่องทีวีสาธารณะแห่งหนึ่ง ชายหนุ่มผู้มีทั้งรูปและทรัพย์พรั่งพร้อม เขาเป็นทายาทบริษัทอสังหาริมทรัพย์ชื่อดังของประเทศ หากแต่หลังจากเรียนจบจากเมืองนอก อนลเลือกที่จะเป็นนักร้องในค่ายแห่งหนึ่งกระทั่งเป็นนักร้องนำวง HOW? มากกว่าจะไปช่วยพ่อบริหารบริษัท อนลนั้นหน้าตาดีและมีแววเป็นพระเอกละครหลังได้เล่นซีรีส์เรื่องสั้นกับทางช่องทีวีที่เป็นเจ้าของค่ายเพลงอยู่ จนกระทั่งถูกดันขึ้นมาให้เป็นพระเอกละครหลังข่าว ท่ามกลางกระแสข่าวลือถึงปัญหาในวง รวมถึงเรื่องผู้หญิงที่ดูจะเป็นเรื่องที่สื่อหยิบยกมาเล่นบ่อยๆ กระทั่งยุบวงHOW? ด้วยเหตุผลการหมดสัญญาตามที่ค่ายแถลง ทว่าคนวงในรวมถึงแฟนคลับบางคนก็รู้กันดี นอกจากสาเหตุเรื่องหมดสัญญาแล้ว ยังมีเรื่องปัญหาในวงที่สั่งสมมานานเป็นเหตุให้คนในวงซึ่งประกอบไปด้วย ไทมือคีย์บอร์ด ชินมือกีตาร์ อิสระมือกลองและชานนท์มือเบส ไม่ต่อสัญญาแยกย้ายกันไปตามทางเดินของตัวเอง

เขาไม่ลังเลเลยสักนิดที่จะเดินตามทั้งสองคนเข้าไปในร้าน ตั้งใจจะไปทักทายอดีตเพื่อนร่วมวงสักหน่อย ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับชานนท์ไม่ได้ถือว่าดีนัก ออกจะดิ่งลงเหวด้วยซ้ำ หลังเกิดเหตุชกต่อยในวง แม้ชานนท์จะไม่ใช่คนชก แต่มันก็ไม่ได้เข้ามาห้าม ทั้งยังล็อกเขาไว้พร้อมให้ไอ้อิสระต่อยด้วยซ้ำ ภายนอกชานนท์ดูไม่ได้เข้าข้างใคร ออกจะนิ่งเงียบ แต่เขารู้ว่ามันก็หมั่นไส้เขาเหมือนกับไอ้อิสระนั่นแหละ เพียงแต่มันฉลาด ตีหน้าเฉยชา ทำตัวเหนือกว่าใคร อดไม่ได้ที่จะแค่นยิ้มส่งเสียงเหอะออกมาจากลำคอ

ยามเขาเข้าไปด้านในชานนท์กำลังเดินเลือกกระเป๋ากับผู้หญิงคนนั้นที่เขาคลับคล้ายคลับคลาดั่งเคยเจอที่ไหนมาก่อน หากแต่อนลนั้นนึกไม่ออก พนักงานประจำแบรนด์รีบเข้ามายกมือไหว้เชื้อเชิญให้เขาเข้าไปด้านใน คู่หนุ่มสาวไม่ได้หันมาให้ความสนใจกับผู้มาใหม่ เรียกได้ว่าดั่งอยู่ในโลกของตัวเอง อนลทำทีให้พนักงานพาเดินดูสินค้า ยิ่งเดินเข้าไปใกล้ยิ่งได้ยินเสียงหัวเราะหวานใสจากสาวเจ้า เขาอดจะเหลียวไปมองแผ่นหลังบอบบางภายใต้ เสื้อเปิดไหล่สีม่วงอ่อน โชว์ให้เห็นลาดไหล่ขาวนวลจนเขาเผลอไล่สายตาไปถึงลำคอขาวผ่องของอีกฝ่าย

 

“ขนาดของกระเป๋ารุ่นนี้หนูว่าพอดีกว่าอีกใบนะคะพี่นนท์ ใบนั้นใหญ่ไป อีกอย่างเบญเป็นคนชอบสีเรียบ ไม่มีลูกเล่นมาก” ชมพูกำลังทำหน้าที่เลือกกระเป๋าให้แฟนเพื่อนอย่างแข็งขัน มีชานนท์คอยขอคำแนะนำและพนักงานช่วยอีกแรงหนึ่ง

“ปกติพี่เห็นเบญมีแต่กระเป๋าใบสีน้ำตาลกับสีดำ พี่เลยคิดว่าซื้อสีอื่นให้จะดีกว่า” ชานนท์มองกระเป๋าที่พนักงานนำมาให้เลือกบนตู้กระจก

“เบญก็บ่นเหมือนกันค่ะ เวลาซื้อกระเป๋าชอบเลือกแต่สีเดิมๆ” ชมพูอมยิ้มนึกถึงบทสนทนายามหลอกให้เพื่อนช่วยเลือกกระเป๋าเมื่อวันก่อน คู่รักคู่นี้นี่คิดเหมือนกันเลย

“แต่จะซื้อสีฉูดฉาดไปให้เขาก็คงไม่ใช้ เพราะกังวลเวลาไม่ได้ใช้สีเดิมที่คุ้นเคย” ชมพูโคลงศีรษะไปมา แม้เบญญาจะบ่นว่ามีแต่สีน้ำตาลสีดำ แต่เพื่อนรักก็ยังคงแนะนำกระเป๋าสีน้ำตาลให้เธออยู่ดี กระนั้นเพื่อนเธอยังมีความโลเลอยู่บ้างระหว่างกระเป๋าสีเขียวมีขอบด้านล่างสีครีม ดูสวยแบบมีคลาสในขณะเดียวกันก็ไม่น่าเบื่อเพราะมีสีสันมากกว่าสีน้ำตาลเรียบทั้งใบ

“ใบนี้ค่ะ” ชมพูหยิบกระเป๋าใบนั้นขึ้นมาชูให้พี่นนท์ดู “เบญลังเลระหว่างกระเป๋าใบนี้กับใบสีน้ำตาลค่ะ ถ้าให้ซื้อเองเบญคงเอาสีน้ำตาลเพราะเคยชินกับการใช้สีอย่างนั้น ทั้งที่จริงแล้วก็ชอบใบนี้ไม่ต่างกัน”

ชานนท์มองตามอย่างเห็นด้วย เมื่อกระเป๋าใบที่ชมพูถือนั้นสวยและเหมาะกับเบญญาอย่างที่สุด

“งั้นเอาใบนี้ครับ” ชานนท์ยื่นบัตรเครดิตไปให้พนักงานจัดการทันที ไม่ลืมหันมาถามชมพูรุ่นน้องจากโรงเรียนเดียวกันด้วยความใส่ใจ

“ชมพูล่ะ อยากได้ใบไหนหรือเปล่า”

“พี่นนท์จะซื้อให้หนูเหรอคะ” แสร้งทำเสียงตื่นเต้น นัยน์ตาเปล่งประกายแวววับอย่างที่สุดจนชานนท์หลุดยิ้มออกมา หากชะงักไปเมื่อสายตาไปสบกับคนด้านหลังชมพู

“อ้าว... บังเอิญจัง” เสียงทักทายจากผู้มาใหม่ทำชมพูชะงักยิ้มค้างหันไปมองคนที่ถือวิสาสะมายืนข้างกายเธอ ก่อนแววตาจะเปลี่ยนเป็นไม่พอใจ ทั้งยังเผลอบิดปากด้วยความหมั่นไส้ คนที่สูงพอๆ กับพี่ชานนท์ และไม่อยากยอมรับหรอกนะว่าอนลน่ะหล่อกว่าพี่ชานนท์อีก สมกับเป็นพระเอกละคร ยิ่งคิดใบหน้าชมพูยิ่งบิดเบ้

“มาซื้อกระเป๋าให้แฟนเหรอนนท์” อนลทักทายอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงติดจะยียวนเล็กน้อย ไม่ลืมหันไปยิ้มโปรยเสน่ห์หวังผลให้คนที่เขาคิดว่าเป็นแฟนของอดีตเพื่อนร่วมวง

“อืม” ชานนท์ครางรับอย่างขอไปที และอนลไม่ใช่ไม่รู้ อดีตมือเบสวง HOW? ไม่อยากเสวนากับตน ชานนท์ชอบทำตัวเหมือนอยู่เหนือปัญหานั่นแหละที่อนลไม่ชอบอีกฝ่าย อยากปั่นประสาทให้ชานนท์ตบะแตก เป้าหมายของเขาจึงเปลี่ยนมาเป็นหญิงสาวข้างกายเข้าแทน

“สวัสดีครับ” เขาเอ่ยพร้อมยิ้มทักทายอันทรงเสน่ห์ที่ไม่ว่าสาวคนไหนเห็นต้องเขินม้วนต้วน ขนาดชมพูที่แม้จะไม่ชอบอีกฝ่ายเพราะกิตติศัพท์พระเอกหนุ่มที่ได้ยินมาจากเบญญาเรื่องที่เกิดขึ้นในวงไม่น้อยเลยทีเดียว ยังอดหน้าขึ้นสีไม่ได้ ต้องกล่าวคำทักทายอนลคืนด้วยใบหน้าขึ้นสีระเรื่อเล็กน้อย

“สวัสดีค่ะ”

“ผมคุ้นหน้าคุ้นจังเลย ไม่ทราบว่าเราเคยเจอกันที่ไหนมาก่อนหรือเปล่าครับ” อนลไม่ได้พูดไปเพียงเพราะปากหวาน เขาคุ้นหน้าคู่ควงของชานนท์คลับคล้ายคลับคลาเหมือนเคยเจอที่ไหนมาก่อน ทว่าเขานึกไม่ออก

ชมพูเกือบสะดุ้ง หากกลบเกลื่อนได้ทันด้วยการทำหน้านิ่วคิ้วขมวด จากนั้นจึงตอบคำถามพระเอกหนุ่ม

“ฉันทำงานอยู่ช่องที่คุณสังกัดไงคะ คงจะเคยเจอกันมาบ้าง” ชมพูยิ้มให้เขานิดๆ เธอมีชนักติดหลังอยู่ เธอกับเขาเคยเจอกันมาก่อนจริง ในตึกของช่องนั่นแหละ ตอนนั้นชมพูคุยโทรศัพท์กับเบญญาและพี่ชานนท์เพื่อนัดเจอกันยามที่อีกฝ่ายเข้ากรุงเทพฯ มา ในช่วงที่พี่นนท์ถูกพักงานเพราะการทะเลาะวิวาทกันในวงจนคนในวงถูกพักงาน ในขณะที่พระเอกหนุ่มกลับไม่โดนอะไรเลย ทั้งที่เป็นต้นเหตุของปัญหาแท้ๆ อีกฝ่ายดันมาได้ยินตอนเธอเรียกชื่อพี่ชานนท์พอดี จึงทักเธอ แน่นอนว่าตอนนั้นข่าวลือเรื่องปัญหาในวงมีออกมาแล้ว ชมพูจึงบอกเขาไปว่าพี่ชายข้างบ้านชื่อนี้ มันคงจะดีกว่าถ้าแสร้งทำไขสือหลีกเลี่ยงปัญหา ด้วยกลัวว่าเขาจะหาเรื่องพี่ชานนท์ได้

“นั่นสิครับ” เขายิ้มสุภาพ แม้จะมั่นใจว่าตัวเองไม่มีทางจำพนักงานในช่องได้หมด แต่การที่เขาคุ้นหน้าหญิงสาว ต้องมีเหตุการณ์อะไรบางอย่างที่ทำให้เขาเคยเจอเธอมาก่อน

ชมพูยิ้มตอบ แทบจะถอนหายใจโล่งอกเมื่อพนักงานนำกระเป๋าที่ถูกบรรจุใส่ถุงอย่างดีมาส่งให้ชานนท์ จะได้ออกไปจากตรงนี้สักที

“ถ้างั้นต้องขอตัวก่อน” แม้จะไม่ชอบขี้หน้ากันแค่ไหน ชานนท์ก็ยังมีมารยาทบอกลาอดีตเพื่อนร่วมวงอยู่บ้าง อนลไม่รั้งอีกฝ่ายเอาไว้ เขาพยักหน้า ก่อนจะแสร้งทักแฟนของชานนท์

“ไม่ทราบว่าคุณผู้หญิงชื่ออะไรครับ เจอกันในช่องจะได้ทักทายถูก เป็นแฟนชานนท์ทั้งทีผมกลับไม่รู้จักชื่อ” อีกครั้งที่อนลยิ้มสุภาพให้ชมพู ทว่านัยน์ตากลับเจ้าเล่ห์แสนกล ชมพูอดจะเหลือบมองพี่ชานนท์อย่างขอความช่วยเหลือ ทว่าแฟนเพื่อนกลับพยักหน้าให้บอกไป ชมพูจึงจำใจต้องบอก คิดในแง่ดี เขาก็แค่ถามไปอย่างนั้น ปกติเวลาอยู่ในช่องก็ไม่เคยจะเจอกันอยู่แล้ว ชมพูจึงจำใจตอบออกไป

“ชมพูนุชค่ะ”

“ชมพูนุช ชื่อดอกไม้” อนลอมยิ้ม ทวนชื่ออีกฝ่าย จากนั้นจึงหันไปหาพนักงานที่ยืนอยู่ไม่ไกล สั่งให้หยิบเอากระเป๋าถือขนาดกำลังพอดี ประดับโซ่ตรงที่จับ วัสดุกระเป๋าทำจากหนัง ตัวพื้นกระเป๋าเป็นสีน้ำเงิน ส่วนที่เปิดได้เป็นสีฟ้า นอกจากนั้นตรงตัวประดับเข็มขัดด้านหน้าเป็นสีครีมและชมพู พร้อมยื่นการ์ดให้พนักงานไป

“ให้คุณผู้หญิงท่านนี้”

ชมพูตะลึง มองเขารับกระเป๋าที่จัดใส่ถุงเรียบร้อยส่งมาให้เธออย่างงงงัน เธอไม่กล้าเอื้อมมือออกไปรับ ด้วยกระเป๋าไม่ใช่ราคาถูกๆ และอีกอย่าง ไม่รู้จุดประสงค์ของการให้ด้วย

“รับไปเถอะครับ ถือว่าเป็นของขวัญ คุณมีกระเป๋าใบใหญ่ไว้ใช้สอยตอนทำงานแล้ว ก็ควรมีใบเล็กไว้สะพายเดินห้างบ้าง” เขายกยิ้ม เหลือบตามองชานนท์ที่หน้านิ่วคิ้วขมวด มั่นใจว่าอีกฝ่ายต้องไม่ชอบใจที่เขาซื้อกระเป๋าให้แฟนตัวเอง

“เอ๊ะ!” ชมพูเอียงคอ เหมือนจะเข้าใจแล้วว่าอนลเข้าใจผิดคิดว่าเธอเป็นแฟนพี่ชานนท์ หันไปสบตากับแฟนเพื่อน ก่อนจะยิ้มรับกระเป๋าจากมืออนลมาอย่างไม่ลังเล ช่วงจังหวะที่รับมานั้น มือของเธอเผลอไปโดนมือพระเอกหนุ่มเข้า จึงรีบชักมือกลับมาอย่างไว

“ไว้ผมไปทักทายที่ช่องนะครับ” อนลพูดแค่นั้นจึงขอตัวกลับก่อน ชมพูแทบจะพ่นหายใจออกมา เธอเงยหน้าสบตากับพี่ชานนท์ที่ผุดยิ้มออกมา

“ไง ได้ลาภลอยนะเรา”

“นั่นสิคะ” ยกถุงกระเป๋าขึ้นมาดู คนรวยนี่แปกดี นึกจะซื้อกระเป๋าให้ใครก็ได้

“เขาดูมีแผนนะคะ” อดจะเอ่ยออกมาไม่ได้ ถ้าไม่รู้มาก่อนว่าทั้งสองคนมีปัญหากัน ชมพูคงจะคิดว่าพระเอกหนุ่มใจดี แต่บังเอิญเธอรู้ กระเป๋าราคาใบละเป็นหมื่นอย่างนี้และให้กับแฟนของคนที่ไม่ชอบขี้หน้า ดูยังไงก็ไม่น่าจะเจตนาดีได้ เพ่งมองถุงกระเป๋ายี่ห้อดัง ก่อนจะวกไปสบตากับพี่นนท์

“อืม คงกะจะให้พี่หึงเรา”

ชมพูทำหน้าปุเลี่ยน มันคงดูตลกมากกระทั่งชานนท์ยังหลุดหัวเราะออกมา

“อนลเข้าใจผิดว่าเราเป็นแฟนพี่แล้ว ตอนอยู่ช่องต้องหาทางมาทักทายแน่” เขาเหลือบตามองถุงใส่กระเป๋าในมือชานนท์

“เอากระเป๋ามาใช้หน่อยล่ะ คนให้จะได้ดีใจ”

“พี่นนท์ไม่ถูกกับเขาไม่ใช่เหรอคะ”

“ใช่ แต่พอคิดไปคิดมา อนลมันก็ลูกคนรวยที่โลกหมุนรอบตัวเองนั่นแหละ อย่าไปดิ้นตามมันเลย” ยักไหล่ เขาไม่ชอบที่อนลทำกับวงนัก ไม่ใส่ใจเพื่อนร่วมวงที่ไม่มีงาน ต้องรออนลคนเดียว แทนที่จะขอโทษหรือขอบคุณที่รอมันมาอัดเพลง ถ่ายเอมวี หรือทำงานอะไรก็ตาม อนลกลับคิดว่าพวกเขาต้องขอบคุณมันด้วยซ้ำที่ทำให้วงดังมาขนาดนี้

เพลงน่ะ ไม่ใช่แค่ได้นักร้องดีก็ดังได้ องค์ประกอบหลายอย่าง ทั้งเครื่องดนตรี คนแต่งเพลง แต่งทำนอง โปรดิวเซอร์เพลง ทุกอย่างทำให้ออกมากลมกล่อม

“เขาจะมาทักหนูทำไมคะ” แม้จะพอเดาได้ ถึงรับกระเป๋ามา แต่ชมพูก็อยากถามชานนท์ให้แน่ใจ

“คงอยากแย่งเราให้พี่กระอักเลือดมั้ง เหมือนตอนเพียงดาวไง”

เพียงดาวนักแสดงดาวรุ่งอีกคนของค่าย แต่ก่อนเคยรับบทเป็นตัวรอง เพื่อนนางเอก แต่เพิ่งได้รับโอกาสให้รับบทนำละครเรื่องแรกหลังจากมีข่าวให้คนพูดถึงหลายข่าวติดกัน หนึ่งในนั้นก็เรื่องที่เคยสนิทกับพี่ชานนท์ แล้วตอนหลังดันไปสนิทกับอนลแทน เหอๆ อดจะเหลือบตามองแฟนเพื่อนไม่ได้

“อะไร พี่ไม่ได้ยุ่งกับเพียงดาวแล้วนะ” ชานนท์ร้อนตัวขึ้นมาทันที ก่อนหน้านี้ที่ไปสนิทกับดาราสาวก็เพราะไม่มีแฟนเป็นตัวเป็นตน แต่ตอนนี้เขากลับไปคืนดีกับเบญญาแล้ว ชานนท์ไม่คิดจะหาเหาใส่หัวตัวเองหรอกนะ

“รู้แล้วค่ะ” ตอบรับอย่างรู้ดีพี่นนท์รอเบญญามาตั้งหลายปี จะกลับไปหาคนที่คอยแต่ตักตวงผลประโยชน์จากอีกฝ่ายทำไม

“ถ้าหนูแกล้งยอมให้เขาจีบล่ะคะ” คิดขึ้นมาเล่นๆ ก่อนที่ชานนท์จะส่ายหัว

“เราน่ะไม่ทันอนลมันหรอก” เขาไม่ได้เข้าข้างอดีตเพื่อนร่วมวงนะ แต่เสือกับลูกสุนักจิ้งจอกน่ะ ฝีมือมันคนละระดับกันเห็นๆ

“ก็แค่พูดเล่นค่ะ” ยักไหล่ จากนั้นจึงหยิบกล่องช็อกโกแลตที่เบญญาชอบทานฝากพี่นนท์ไปให้เพื่อนสนิท จากนั้นพี่นนท์จึงพาไปทานอาหารญี่ปุ่นต่อจึงแยกย้ายกันกลับ ในขณะที่ชมพูยังต้องเบียดเสียดขึ้นรถไฟฟ้ากลับคอนโด

 

TALK

มาลงอนลกับชมพูให้อ่านกันแล้วค่า

เรื่องนี้คาดว่าจะยาวกว่าชานนท์กับเบญญานะคะ 

จะลงบทที่ 1 ให้อ่านกันวันอาทิตย์นี้ค่า ช่วงนี้เน่ยุ่งๆ เลยจะแวบไปแวบมานิดนึงค่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น