เล่ห์รักบุหงารำไป

ตอนที่ 8 : บทที่ 4 - 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 99
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    17 ก.พ. 64


 

 

 

มื้อเย็นนี้บุหงาตั้งใจทำผัดกะเพราไข่ดาว เมนูธรรมดา แต่ทำให้คลายคิดถึงบ้านได้ หญิงสาวได้ใบกะเพรากำน้อยๆ แต่แพงแสนแพงมาผัด บุหงาไม่มีปัญหากับการทำอาหาร เธอโดนเข้าครัวตั้งแต่เด็กๆ แทบจะเป็นหนึ่งในไม่กี่อย่างที่แม่ยอมให้เธอลงมือทำ แม่เชื่อว่าฝีมือการทำอาหารจะมีประโยชน์ในการแต่งงานมีครอบครัว

หลังจากเปิดที่ดูดควันและโรยใบกะเพราลงในกระทะเป็นอย่างสุดท้าย บุหงาจึงตักราดกับข้าวสวยที่เพิ่งหุงเสร็จร้อนๆ ตามด้วยไข่ดาวที่ทอดเตรียมเอาไว้ เธอเก็บบางส่วนไว้ในทัพเพอร์แวร์ รอให้เย็นค่อยนำไปใส่ตู้เย็น เก็บไว้ทานพรุ่งนี้เช้าได้ เธอเดินถือจานมาวางบนโต๊ะรับแขก เปิดโทรศัพท์ดูอะไรเรื่อยเปื่อย

อาจารย์ประจำคลาสแนะนำให้ดูและฟังข่าวหรือละครบ่อยๆ จะช่วยเรื่องการฟังให้เข้าใจมากขึ้น ยามทานข้าวเธอจึงมักเปิดทีวีดูไปด้วย ฟังออกบ้าง ฟังไม่ออกบ้าง ก็ยังได้ผ่านหู

นอกจากนั้นยังมีแก้วไวน์ทรงสูงตั้งอยู่ข้างเคียง ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ บุหงาได้ซื้อทั้งน้ำอัดลมและไวน์แดง มาไว้ทานยามนึกครึ้มใจ เธอเอื้อมมือไปหยิบแก้วไวน์ขึ้นมาจิบ มันไม่ได้อร่อยอะไรมากมายในความรู้สึกของบุหงา ทว่ามันช่วยเรื่องการนอนหลับได้ดี ทุกครั้งที่ทำงานกลับมาเหนื่อย บุหงาแค่จิบไวน์นิดๆ หน่อยๆ ก็ช่วยให้เธอนอนหลับสบายมากขึ้น หลังผ่านการทำงานอย่างหนักมาในช่วงเย็น

ติ๊ง!

แจ้งเตือนข้อความเข้า ทำเอาคนที่กำลังจิบไวน์ชะงัก บุหงาก้มลงมองโทรศัพท์ที่วางบนโต๊ะกระจกใส ข้างจานข้าว

ดีใจมากที่คุณชอบบ้านหลังนั้น ได้ยินมาว่าคุณเริ่มเรียนแล้ว เป็นอย่างไรบ้าง ยากหรือไม่ - ชาลส์

ชาลส์ชวนเธอคุยต่อ ท่ามกลางเสียงนักข่าวรายงานสภาพอากาศในวันพรุ่งนี้ บุหงาตัดสินใจหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดอ่านเพื่อจะพิมพ์ข้อความตอบชาลส์ สายตาเหลือบมองจานข้าวที่ยังคงถูกทิ้งเอาไว้ไม่ได้แตะสักที

ไม่ยากเลยค่ะ - บุหงา เธอกดส่งข้อความแรกไปก่อน หันมาตักข้าวเข้าปาก

คุณทานข้าวหรือยังคะ? - บุหงา ถามเขาไปตอนนี้ เหลือบสายตามองนาฬิกาบนหน้าจอ ในเวลาทุ่มกว่า บางทีเขาอาจตอบเธอมะรืนนี้ก็เป็นได้

กำลังจะออกไปกินครับ - ชาลส์

เธอสะดุ้งตกใจเมื่อเขาตอบกลับเธอมาทันที

ผมกำลังออกไปหาอะไรกินที่ผับกับเพื่อน คุณล่ะ - ชาลส์

บุหงานิ่วหน้า ใช้ช้อนเจาะไข่แดงให้ไหลเยิ้มลงมาใส่ข้าว ดูน่ากินจนน้ำลายสอ ผับนี่จะมีอะไรทานให้อิ่มไหม จากที่เธอเคยหนีที่บ้านไปเข้าผับและจบไม่สวย มันไม่มีอะไรให้กินมากนัก ส่วนใหญ่เป็นของทานเล่น

ทานแล้วค่ะ - บุหงา

หญิงสาวเกิดอยากแกล้งเขาขึ้นมา เธอจัดแจงวางจานลงบนโต๊ะ จัดมุมนิดหน่อย ก่อนส่งรูปอาหารเย็นของเธอไปให้เขา

กำลังทานเลยค่ะ - บุหงา

จะบาปไหมนะ บุหงานึกขำกับตัวเอง แล้วลงมือทานต่อ รอว่าเขาจะตอบกลับเธอมาว่าอย่างไร

กะเพราใช่ไหม! ผมชอบกินมาก แม่ผมชอบทำให้กินตอนอยู่กับท่าน ให้ตาย คุณกำลังทำท้องผมร้อง - ชาลส์

ต้องขอโทษด้วยค่ะ - บุหงา

กะเพราที่ฉันทำก็อร่อยมากๆ นะคะ – บุหงา

แค่ดูรูปก็รู้ครับ – ชาลส์

ความจริงฉันมีเรื่องจะสอบถามคุณหน่อยค่ะ - บุหงา

เขาดูจะปากหวาน ตักข้าวเข้าปากอีกคำ ไม่ได้สนใจฟังข่าวเลยสักนิด ตาจ้องโทรศัพท์รอชาลส์ตอบ

ครับ? – ชาลส์

ฉันว่าจะเช่าหรือซื้อรถในระหว่างอยู่ที่นี่ค่ะ - บุหงา

เท่าที่เธอหาดู หากซื้อรถ ตัวรถที่นี่นั้นราคาไม่แพงเลย แต่ที่แพงคือประกันต่างหาก ซึ่งนั่นไม่ใช่ปัญหา เธอกลัวเรื่องการจัดการกับรถ ถ้าเธอต้องกลับไทยต่างหาก บางทีชาลส์อาจจะพอแนะนำอะไรได้บ้าง

คุณอยากได้รถ? – ชาลส์

ใช่ค่ะ ถ้ามีรถส่วนตัวจะเดินทางไปไหนมาไหนสะดวกกว่าที่เป็นอยู่ – บุหงา

เรื่องรถเดี๋ยวเราค่อยคุยกันอีกที วันศุกร์หน้าว่างไหมครับ ผมจะเข้าไปหาช่วงเย็น อรรถมันเซ้าซี้ใหญ่แล้ว ผมไม่ไปเจอคุณสักที - ชาลส์

วันศุกร์งั้นเหรอ?

มือที่กำลังตักข้าวเข้าปากหยุดนิ่ง ไปติดต่อเรื่องทำใบขับขี่คงไม่นานหรอกมั้ง

ไม่มีปัญหาค่ะ - บุหงา

ตกลงตามนั้นครับ ผมคงต้องขอตัวก่อน เพื่อนโวยวายเรียกผมให้เข้าร้านแล้ว - ชาลส์

ทานให้อร่อยนะคะ - บุหงา

เธอควรจะใช้คำว่าดื่มให้อร่อยแทนหรือเปล่านะ ช่างเถอะ บุหงายักไหล่ ตักข้าวคำสุดท้ายเข้าปาก ตามด้วยดื่มไวน์จนหมดแก้ว จึงหยิบรีโมทขึ้นมาปิดทีวี ยกจานและแก้วเปล่าไปล้างที่อ่างล้างจาน

เธอบิดขี้เกียจไปมาหลังจากจัดการทำความสะอาดครัวเรียบร้อยแล้ว ภายในบ้านนั้นเงียบสนิทเมื่อไร้เสียงของทีวี พออยู่คนเดียวแล้วมันก็เงียบเหงา บุหงาถอนหายใจ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเข้าเฟซบุ๊กเพื่อดูความเป็นไปของเพื่อนๆ เธอพิงเอวเข้ากับไอแลนด์หินอ่อนสีขาว มองจากตรงนี้ไปสามารถดูทีวีไปด้วยเตรียมอาหารไปด้วยได้

น้ำฝนถ่ายคลิปลูกสาวตัวน้อยในวัยเกือบสองขวบเล่นของเล่นอยู่บนที่นอน มีปฐวีนอนหลับยังไม่ตื่นอยู่ข้างหลังลูกสาว พีนัทเล่นของเล่นอยู่สักพักจึงหันไปเค้งตัวลงซบอกแข็งๆ ของคุณพ่อ เด็กหญิงยิ้มหวาน ยามปฐวีลูบไล้แก้มนุ่มของตัวเอง ได้ยินเสียงน้ำฝนเรียกชื่อลูกสาวด้วยน้ำเสียงรักใคร่

“พีนัทขา น้าคิดถึงหลานจังเลย”

เธออยากโทรศัพท์คุยกับเพื่อนที่เมืองไทยใจจะขาดแล้ว แม้บุหงาจะเริ่มมีเพื่อนที่นี่ หากก็ยังไม่ได้อยู่ในระดับสนิทกันที่พอจะเล่าเรื่องทุกอย่างให้ฟังได้ กับฮานะอาจจะนั่งด้วยกัน พอไปทำงานก็แยกกันอยู่ดี ส่วนมาร์คชายหนุ่มเป็นคนใจดีมาก ตอนอยู่ที่ร้านก็คอยช่วยแนะนำพนักงานในครัว การทำงานในร้าน เธอทำจานแตกก็รีบมาช่วยเก็บทั้งที่ไม่ใช่หน้าที่เขาเลย

บุหงาบิดริมฝีปากโค้งเป็นรอยยิ้ม ยามคิดถึงตอนที่มาร์ครีบไปคว้าไม้กวาดและที่โกยมาช่วยเธอ

บุหงานึกไปถึงแม่ ป่านนี้ท่านจะเป็นอย่างไรบ้างนะ จะคิดได้หรือเปล่าว่าที่เธอหนีหายไปเพราะอะไร หรือกำลังคิดจะลงโทษเธอด้วยการขังให้อยู่แต่บนห้องไปสักอาทิตย์

ยิ่งคิดยิ่งเหนื่อยหน่าย

บุหงาเดินลากเท้าไปยังห้องทำงานติดกับประตูทางเข้าบ้าน เธอดันประตูเข้าไปในห้องขนาดไม่ใหญ่ มีโต๊ะทำงานตั้งหันหน้าออกนอกหน้าต่างอยู่กลางห้อง บนนั้นมีกองหนังสือเรียนและเอกสารจัดวางไว้อย่างเป็นระเบียบ เธอเปิดไฟก้าวเท้าไปนั่งบนเก้าอี้ก่อนเริ่มทำการบ้าน

 

TALK

มาแล้วค่า มีคนรออยู่ไหมเอ่ย 5555

ช่วงเน่ยุ่งๆ เลยอาจจะมาลงนิยายช้าหน่อยนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น