เล่ห์รักบุหงารำไป

ตอนที่ 10 : บทที่ 5 - 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 73
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    21 ก.พ. 64


 

 

ยามค่ำคืนในย่านดาวน์ทาวน์นั้นแสนจะคึกคัก รถยนต์ต่างวิ่งกันขวักไขว่ไปมา สองข้างทางและลานจอดต่างเต็มไปด้วยรถยนต์จอดแน่นขนัด ผู้คนต่างออกมาสังสรรค์ในวันสุดท้ายของวันทำงาน ก่อนหยุดเสาร์อาทิตย์ ร้านอาหารย่านดาวน์ทาวน์จึงคึกคักเป็นพิเศษแน่นขนัดไปด้วยผู้คน

บุหงาเองก็ยุ่งไม่ต่างกัน เนื่องจากลูกค้าที่เข้าร้านนั้นเต็มแทบทุกโต๊ะและมีหลายคนที่ยืนคอยอยู่นอกร้าน เธอต้องเร่งนำจานจากโต๊ะที่ทานเสร็จแล้วไปส่งให้จอร์จจัดการล้างน้ำร้อนก่อนยัดเข้าเครื่องล้างจาน

“บุ งา....” นาเดียร์พยายามตะโกนเรียกชื่อเธออย่างยากลำบาก เธอสบถออกมาเป็นภาษาจีนผสมอังกฤษ ซึ่งไม่ต้องเดาก็รู้เป็นเพราะชื่อเธอเรียกยากเกินไป

“คะมาดาม”

“เธอไปช่วยแอนนาจัดการออเดอร์ออนไลน์ ส่วนจานนี่ให้จอร์จทำไป” นาเดียร์ตะโกนแข่งกับเสียงผัด ต้ม ทอด ภายในครัว ไหนจะเสียงตะโกนออเดอร์ ภายในครัวยุ่งวุ่นวาย ควันจากการทำอาหารที่เล็ดลอดจากเครื่องดูดควัน เสียงจานส้อมกระทบกัน

วันศุกร์ช่างเป็นวันนรกแตกสมกับที่มาร์คบอกเอาไว้จริงๆ

“แต่จานเยอะนะคะ” เธออดจะแย้งไม่ได้ ในระหว่างที่ยืนคุยกันนี้ ฮานะยกถาดใส่จานว่างเปล่ามาวางบนเคาน์เตอร์เพิ่มอีก บุหงาไม่คิดว่าจอร์จจะจัดการจานพวกนี้ได้ทัน

“เธอมีหน้าที่ทำตามคำสั่ง” ดูเหมือนมาดามนาเดียร์จะไม่ชื่นชอบความเห็นของเธอนัก เจ้าของร้านชาวจีนถลึงตาใส่เธอ ฮานะรีบพยักหน้าให้เธอทำตามที่หล่อนบอกซะ ก่อนที่งานจะชะงักไปมากกว่านี้

“ค่ะ” บุหงารับคำ ก่อนจะเดินไปยังเคาน์เตอร์อีกฝั่งตรงข้ามของครัว ตรงนั้นมีเคาน์เตอร์สเตนเลส บิลคำสั่งซื้อเขียนด้วยลายมือหวัดๆ โทรศัพท์สำหรับรับสายสั่งอาหาร ออเดอร์ที่เสร็จแล้วรอจัดใส่ถุง ทุกอย่างกองอยู่บนเคาน์เตอร์นั่น

“แอนนา” เธอสะกิดเรียกแอนนาฝรั่งสาวหนึ่งในไม่กี่คนในครัวที่ไม่มีเชื้อสายจีน เธอเป็นหญิงสาวร่างอวบอิ่มตามแบบฝรั่ง อายุสามสิบกว่าปี แอนนากำลังรับโทรศัพท์และกดออเดอร์ที่ลูกค้าสั่งเข้ามาลงในไอแพด เธอชี้ไปยังอาหารที่ถูกจัดใส่กล่องแต่ยังไม่ได้ทำการปิดผนึกและใส่ถุงให้เรียบร้อย

บุหงาไม่แน่ใจว่าต้องทำอะไรนัก แอนนาเองก็ยุ่งเกินกว่าจะอธิบายเป็นคำพูดได้ บุหงาจึงเลือกทำอะไรที่ง่ายๆ เช่นการพับแต่ละกล่องให้เรียบร้อย ดูออเดอร์ในที่เสียบบิลใบแรกๆ แล้วแบ่งอาหารชนิดไหนเป็นของออเดอร์ไหน

“วันศุกร์มักจะเป็นอย่างนี้เสมอ” แอนนาหันมาพูดกับเธอหลังจากวางสาย เธอดึงบิลที่เพิ่งปริ๊นท์ออกมาจากเครื่องไปเสียบไว้ตรงที่เสียบบิล ก่อนคนครัวจึงมาดูและรับออเดอร์ไปทำอาหาร

“วุ่นวายมาก มาร์คเตือนฉันแล้ว” บุหงาอดจะเอ่ยถึงผู้ช่วยพ่อครัวที่ได้หยุดวันนี้ด้วยความอิจฉาไม่ได้ แอนนามองเธอนิ่งสักครู่

“ฉันรู้ เขามักจะเข้ากับสาวๆ ได้ดีเสมอ” แอนนาขยิบตาให้ พลางขยับตัวมาดูในสิ่งที่เธอทำ ท่ามกลางความวุ่นวายในครัว บุหงารู้สึกสงบอย่างประหลาด ยามอยู่ในมุมตรงนี้ ไม่ได้วิ่งวุ่นรับจานไปล้างอย่างปกติ บุหงาไม่แน่ใจว่าแอนนาต้องการสื่ออะไร เธอปัดสิ่งรบกวนจิตใจออกไปทันที แอนนาดึงบิลอาหารที่ทำเสร็จแล้ววางหน้ากล่องอาหารแต่ละชุดที่บุหงาจัดการไว้แล้ว

RRRrrr

เสียงโทรศัพท์ร้านดังขึ้นอีกครั้ง แอนนาถอนหายใจ เอื้อมมือไปจับโทรศัพท์แต่ยังไม่ยกหูมองหน้าบุหงา

“จัดอาหารพวกนี้ใส่ถุง อย่าลืมติดบิลลงบนกล่องบนสุดหรือบนถุง แล้วออกไปส่งให้โรบินทางหลังร้าน ถ้ายังไม่มา เอากลับมาวางไว้บนเคาน์เตอร์ข้างหน้า”

“ได้ค่ะ” บุหงารับคำ ก่อนจะรีบเดินไปทางหลังร้าน เมื่อเปิดประตูออกไปฝั่งตรงกันข้ามเป็นลานจอดรถขนาดไม่ใหญ่มาก จอดรถได้ประมาณสิบห้าคัน ทางขวามือของเธอมีถังขยะสีเขียวขนาดใหญ่ตั้งอยู่แบบที่ชอบเห็นตามในภาพยนตร์

“ไง อาหารที่ต้องส่งใช่ไหม” โรบินเป็นเด็กหนุ่มเอเชียเชื้อสายจีน เขากำลังยืนสูบบุหรี่อยู่ อากาศยามกลางคืนนั้นมีลมพัดอ่อนๆ โชยให้ได้กลิ่นบุหรี่ลอยมากับลม บุหงาแอบนิ่วหน้า พยายามซ่อนสีหน้าภายใต้เงาของตัวอาคาร

“ใช่ โรบินใช่ไหม” เธอเห็นเขาผ่านๆ ตอนแนะนำตัว โรบินพยักหน้า โยนบุหรี่ลงกับพื้นก่อนใช้เท้าขยี้ดับมัน เขายื่นมือมารับบรรดาถุงอาหารไปจากมือเธอ

“วันศุกร์นรกแตก” เขาบ่นพึมพำ แต่แน่ล่ะเธอได้ยิน บุหงายิ้มขำ เธอไม่มีปัญหากับการพบเจอเพื่อนใหม่

“นายเป็นคนที่สามที่ฉันได้ยินประโยคนี้” ถ้ามีเวลาเธอก็อยากจะทำความรู้จักเพื่อนร่วมงานมากกว่านี้ แต่งานในครัวยุ่งมาก เธอจึงต้องรีบกลับไปช่วยแอนนาหรือไม่ก็จอร์จต่อ ใครสักคนที่ต้องการให้เธอช่วย บุหงาคิดอย่างเหนื่อยหน่าย คืนนี้คงเป็นอีกคืนที่เธอต้องกลับบ้านไปพร้อมอาการปวดเมื่อยตัวจากการทำงานหนัก

“หวังว่าคงไม่ใช่มาร์คที่พูด” โรบินยิ้มเยาะ นั่นทำให้บุหงาเกิดความสงสัย สองคนนี้ดูท่าคงมีปัญหากัน ก่อนที่เธอจะได้มีโอกาสถามในสิ่งที่สงสัย โรบินก็จัดการเอาอาหารใส่ลงไปในกล่องพลาสติกเก็บความร้อนที่ถูกติดล็อกไว้กับรถเครื่องและขี่ออกไปอย่างรวดเร็ว

 

บุหงาช่วยแอนนาจัดการออเดอร์ด้วยการแพ็กกล่องใส่ถุง ตรวจเช็กให้แน่ใจว่าอาหารที่ลูกค้าสั่งนั้นใส่ลงถุงครบไม่มีข้อผิดพลาด เสียงโทรศัพท์ยังคงดังเรื่อยๆ ถึงอย่างนั้นก็ยังมีเวลาพักให้บุหงาได้ไปจัดการจานชั้นโตที่พนักงานเสิร์ฟจะมาตั้งไว้บนโต๊ะสเตนเลสส่งต่อหน้าที่ให้เธอนำไปล้าง บุหงายกจานเหล่านั้นไปหาจอร์จ เธอระวังอย่างสุดความสามารถ ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นในวันนี้ น่ากลัวว่ามาดามนาเดียร์เจ้าของร้านจะโมโหจนไล่เธอออกจากร้านได้ทันที

ทุกคนต่างวิ่งวุ่นในงานของตัวเอง หลังจัดการย้ายจานไปตรงแผนกล้างจานได้มากพอควรแล้ว บุหงาจึงกลับมาช่วยแอนนาต่อ การพับกล่องอาหารให้ปิดแน่นและใส่ถุงนั้นง่ายกว่าการยกจานทีละมากๆ เยอะเลย ถึงอย่างนั้นออเดอร์ที่เยอะเกินไปก็สามารถทำให้เกิดข้อผิดพลาดได้ จากคนครัว คนจัดออเดอร์ใส่ถุง พนักงานส่ง ทุกอย่างมีปัญหาได้

“บู งา” เสียงตะโกนเรียกจากมาดามเดียร์ทำเธอขนลุกซู่ มือที่กำลังแปะบิลลงบนถุงอาหารแข็งค้าง มาดามเดินปรี่เข้ามาหาเธออย่างรวดเร็ว

“ไปช่วยงานเสิร์ฟหน่อย”
 

เธอรอกระทั่งมาดามเดินห่างออกไปแล้วถึงได้พ่นลมหายใจออกมาอย่างหงุดหงิด ถ้านี่คือการฝึกงาน บุหงาคงทำงานเป็นทุกแผนกไปแล้ว หวังว่าเธอจะไม่ทำจานคว่ำใส่ลูกค้าก็แล้วกัน

 

TALK

มาลงบุหงาให้อ่านกันแล้วค่า เมื่อวานบ้านเน่ไฟดับตั้งแต่8โมงเช้ายันเกือบสองทุ่ม
 

ตอนบ่ายต้องหนีไปห้างเลย ไม่งั้นไม่ไหว ร้อนเหลือเกินค่ะ ทำให้มาลงนิยายไม่ได้ ขออภัยด้วยนะคะทุกคน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น