เสน่หาม่านหัวใจ (E-Book)

ตอนที่ 26 : บทที่ 13 - วางแผน (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,549
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 64 ครั้ง
    5 พ.ค. 62



ปัง!


น้ำฝนกระแทกประตูรถปิด ไม่คิดจะสนใจว่ารถเฟอร์รารี่ที่เธอนั่งมาเรียนตลอดมันราคากี่ล้าน เธอเดินจำอ้าวเข้าไปด้านในตึกเรียน ส่วนหนึ่งเพราะความโมโห อีกส่วนคือเธอกำลังสายแล้ว โชคดีที่วันนี้เรียนชั้นล่าง เธอจึงไม่ต้องปีนขึ้นชั้นสูงนัก ไม่งั้นกล้ามขาต้องขึ้นแน่


“น้ำฝนมาช้าจังวันนี้” บุหงาหันมากระซิบคุยกับเธอ น้ำฝนเข้าห้องเรียนมาชนิดเส้นยาแดงผ่าแปด อาจารย์เข้าห้องตามหลังเธอมาไม่นาน


“เหงื่อแตกเลย วิ่งมาเหรอ น้ำไหม” อาจารย์ยังคงง่วนอยู่กับการเปิดคอมฯ แป้งจึงแอบยื่นน้ำมาให้เธอกินได้


“ขอบคุณ” น้ำฝนคงไม่รู้ว่าแก้มเธอเปล่งปลั่งเป็นสีอมชมพูมากแค่ไหน


“เดี๋ยวคุยกันหลังเลิกเรียนนะ” ดื่มน้ำเข้าไปอึกใหญ่ พอใจแล้วจึงคืนแป้ง พร้อมกับบทเรียนที่เริ่มขึ้น



 

น้ำฝนฟุบหน้าลงกับโต๊ะหลังเลิกคลาสเรียน เพื่อนในห้องทยอยออกกันไปหมดแล้ว เหลือแต่พวกเธอ หญิงสาวรู้สึกว่าวันนี้เพลียกว่าทุกวัน อาจจะเพราะเมื่อคืนพักผ่อนน้อย ไหนจะเรื่องเมื่อเช้าอีก ทั้งยังต้องรีบวิ่งมาเรียน ไม่เพลียจะไหวเหรอ


“ไหวเปล่าวะแก” บุหงามองสภาพเพื่อนที่ฟุบอยู่บนโต๊ะด้วยความสงสาร คิดเอาเองว่าเมื่อคืนเพื่อนคงทะเลาะกับแฟน จนไม่ได้นอน ถึงได้มาโรงเรียนสาย แป้งเองก็จับตามองน้ำฝนเงียบๆ


“ไหว” น้ำฝนพยักหน้า ดันตัวเองให้ลุกขึ้นมานั่ง นึกขึ้นได้ว่ามีเรื่องจะปรึกษาเพื่อน


“เออแก เรื่องแฟนแกน่ะ สรุปว่าไง”


เพราะวันนี้น้ำฝนมาช้า เพื่อนเลยไม่เห็นว่าคุณวีขับรถมาส่งเธอตามปกติ น้ำฝนถอนหายใจ บุหงาถามมาอย่างนี้ก็ดี เธอจะได้เข้าเรื่องที่อยากปรึกษาเลย


“วีว่าวันนั้นเขาไปดื่มกับเพื่อน เจอยัยดาวคณะนั่น ถลามานั่งตัก เขาบอกนั่งไม่กี่วิ วีก็ผลักออก” น้ำฝนเล่าไปตามที่ปฐวีบอกมา


“แกเชื่อแฟนแกเหรอ” แป้งเอ่ยถาม อันที่จริงมันก็เป็นเรื่องปกติอยู่แล้วที่คนเป็นแฟนกันจะเชื่อใจกันมากกว่าคนอื่น


“ฉันคิดว่าเขาไม่น่าจะโกหก อีกวันฉันกลับไปที่ห้อง เขายังนอนไม่ตื่นเลย ท่าทางจะเมาหนัก แถมในห้องก็ไม่มีร่องรอยอะไรผิดสังเกต” น้ำฝนไม่อาจขยายความไปถึงสัญญาของเธอกับเขาได้ รวมถึงเรื่องที่เขาไล่ให้เธอมาจัดการดาวคณะให้ออกจากวงโคจรไปซะ


 “เดี๋ยว..” บุหงายกมือแทรก “นี่แกอยู่ห้องเดียวกับวีเหรอ” บุหงาตาโต ไม่คิดว่าเพื่อนรักของเธอจะพัฒนาไปไกลถึงขั้นอยู่ร่วมห้องกับสุดหล่อคณะวิศวฯ


“เอ้อ ใช่” สูดหายใจเข้าปอด เธอลืมเรื่องนี้เสียสนิท


“เพื่อนฉันไวมากจ้า” บุหงาค้อนขวับให้เพื่อน ซิวสุดหล่อวีคณะวิศวฯ ไปกินอย่างน่าตกใจแล้ว นี่ยังอยู่ห้องเดียวกันด้วย แม้จะเป็นเรื่องปกติของคนเป็นแฟนกันก็เถอะ แต่บุหงาอิจฉา! เธอลืมไปหมดเลยที่เมื่อวันก่อนเคยมึนตึงใส่เขาที่นอกใจเพื่อนเธอ


“กลับมาเรื่องดาวคณะก่อน” แป้งดึงบุหงากลับมา ถึงอย่างไรนั่นก็เรื่องส่วนตัวเพื่อน


“แกแน่ใจนะว่าเขาไม่นอกใจแก” แป้งดึงสติให้ทุกคนกลับมาเข้าเรื่องอีกครั้ง น้ำฝนพยักหน้า เธอไม่คิดว่าเขาจะโกหก แล้วไอ้วิธีพิสูจน์ที่เขาสรรหามานั่นอีก แค่คิดหน้าเธอก็แดงก่ำ


“น้ำฝนแกเป็นอะไร หน้าแดงเชียว” บุหงาถามเพื่อนด้วยความเป็นห่วง ส่วนแป้งส่ายหัว พอเข้าใจได้ลางๆ ว่าเพื่อนคงไปไหนถึงไหนกับสุดหล่อนั่นแล้ว


“เปล่าๆ แกว่าฉันทำยังไงดีให้ยายนั่นไม่มายุ่งวุ่นวายกับวี” หญิงสาวรีบปัดเรื่องนั้นออกจากหัวไปซะ เธอกลับมาทำหน้าจริงจัง


“ทำยังไงน่ะเหรอ” บุหงาเปลี่ยนโหมดเข้าสู่ระบบครุ่นคิด


“ต้องแสดงความเป็นเจ้าของไหม ว่าผู้ชายคนนี้น่ะของฉัน”


แป้งพยักหน้าเห็นด้วย อดที่จะสอดปากออกมาไม่ได้ “ตอนแรกคิดว่าบุหงาจะเสนอให้ไปตบดาวคณะซะแล้ว”


“บ้าเหรอ” บุหงาร้องลั่น “เราเด็กทุนกันนะ ขืนไปตบโดนถอดทุนกันพอดี” ส่ายหัว วิธีนี้ไม่ดีแน่นอน


“ก็เผื่อไว้ วันนั้นตรงบันไดขึ้นอาคาร หน้าตาเหมือนจะถลาไปตบเขา”


“แหม ถ้ายัยนั่นเริ่มก็คงมีวางมวยบ้างล่ะ” บุหงาไม่ยอมหรอกนะ แต่พ่อแม่เธออาจช็อกที่ลูกมีเรื่อง


“เรื่องนั้นช่างเถอะ บุหงาจะให้แสดงความเป็นเจ้าของยังไง ทุกวันนี้วีเขาก็มารับมาส่งฉันนะ” น้ำฝนว่า ไม่มีอะไรจะแสดงออกได้ชัดเจนกว่านี้แล้วนะ


“รูปไง เหมือนที่ยัยลูกปลาถ่ายรูปลงนั่นแหละ” บุหงาแจกแจงเมื่อคิดอะไรดีๆ ออก


“ใครลูกปลา?” แป้งเป็นฝ่ายเลิกคิ้วถาม


“ดาวคณะชื่อลูกปลาจ้าคุณแป้ง” เพื่อนสาวที่ดูจะเชี่ยวชาญเรื่องเป็นที่สุดตอบ


“อ้าวเหรอ ไม่รู้นี่” แป้งเกาหัว ทุกวันนี้ที่รู้เรื่องคนอื่นเพราะอานิสงส์จากขาเมาท์อย่างบุหงาทั้งนั้น


“ว่าแต่รูปนี่คือฉันต้องให้พวกแกไปแอบถ่าย เวลาฉันเดินกับวีเหรอ” น้ำฝนทำหน้าปุเลี่ยน ถ้าจะให้ทำอย่างนั้น เธอว่าเธอทำไม่ได้


“ไม่ใช่ ให้แกน่ะอัปเดทรูปคู่กันลงไอจีบ้าง อย่างแอคเคาน์วีน่ะ ให้เขาลงรูปแกบ้างสลับๆ กันไป” บุหงาเริ่มอธิบาย เป็นอีกครั้งที่น้ำฝนยิ้มแหย


“ฉันไม่ได้เล่นไอจีล่ะแก” ปกติเธอทำงานงกๆ กับอ่านหนังสือ ไม่ได้มีเวลามาเล่นไอจีอย่างใครเขาหรอก ไอ้รู้จักน่ะรู้ แค่ไม่คิดจะสนใจ


“พอกับแฟนแกเลย มีก็เหมือนไม่มี อัปล่าสุดชาติไหนก็ไม่รู้” บุหงาบ่น น้ำฝนยิ้มขำ


“นี่แกส่องไอจีแฟนฉันเหรอ” น้ำฝนพูดถึงคุณวีว่าแฟนได้เต็มปากเต็มคำ มันเป็นไปเอง เธอแก้ตัวในใจ


“แหม ก็มีบ้าง” บุหงายิ้มกระมิดกระเมี้ยน ไม่สนว่าทั้งแป้งและน้ำฝนจะส่ายหัวให้กับท่าทางของเธอ หญิงสาวยื่นมือไปตรงหน้าน้ำฝน


“เอาโทรศัพท์แกมา เดี๋ยวฉันสมัครให้ จะฟอลไอจีแฟนแกให้เลย กลับไปก็อย่าลืมให้เขาฟอลกลับล่ะ ลงรูปเสียด้วย” น้ำฝนไม่นึกอิดออด รีบยื่นโทรศัพท์ส่งไปให้ ถึงแม้เธอจะไม่ใช่สายโซเชียลมีเดีย แต่ก็รู้ดีถึงประโยชน์ของมัน เธอไม่ต้องลงไปโวยวายกับใคร แค่อัปรูปนิดๆ หน่อยๆ คนคงรู้กันทั่วแล้ว ปัญหาคือคุณวีจะยอมให้ความร่วมมือไหมนี่สิ


ถ้าหากยอม มันจะกลายเป็นงานกล้วยๆ ไปเลย เธอไม่ต้องคิดอะไรให้วุ่นวายอีก จะให้ไปด่าใส่ดาวคณะ.. ลูกปลา เธอไม่อยากเปลืองน้ำลายหรือเปลืองพลังมากมายขนาดนั้น ถ้าไม่ได้โดนกระทำก่อน


“แล้วหลังจากนี้ ถ้าแฟนแกไปเที่ยวผับเที่ยวอะไรอีก ตามไปหน่อยก็ดี ไปคุม” บุหงาง่วนอยู่กับการสมัครไอจีให้เธออยู่ ส่วนคนที่แนะนำคือแป้ง นี่มันเป็นเรื่องเหนือความคาดหมายพอควร


“ขอบใจนะแป้ง”


“อื้อ เมื่อวานวีมาตามแก พอบอกว่ากลับไปแล้ว ไม่พอใจน่าดูเลย โดนโกรธหรือเปล่า”


“นิดหน่อย” เธออ้อมแอ้มตอบ


“แต่เข้าใจกันแล้วก็ดี” แป้งพยักหน้า แม้จะสงสัยเรื่องที่ทั้งคู่คบกัน มันดูปุบปับไปบ้าง


“ไอ้น้ำฝน นี่แกไม่มีรูปคู่กันเลยเหรอ” เสียงโหวกเหวกโวยวายจากบุหงาทำให้ทั้งสองคนต้องหันไปมองที่หญิงสาว

“โวยวายอะไรอีกบุหงา” แป้งบ่น เพื่อนเธอชักเสียงดัง


“ในมือถือไอ้น้ำฝนไม่มีรูปคู่เลย รูปมันเองยังแทบไม่มี” บุหงาบ่น ความจริงจะโทษเพื่อนก็ไม่ได้ ปกติเวลาถ่ายก็ใช้โทรศัพท์เธอถ่ายแล้วค่อยส่งให้ทั้งนั้น


“ก็เขาไม่ค่อยชอบให้ถ่ายรูป” เธอแก้ตัวออกไปอย่างนั้น


“ไม่ได้นะ สำหรับผู้หญิงการที่ผู้ชายไม่ยอมถ่ายรูปด้วย ไม่อัปรูปคู่เราลงสื่อ มันเป็นสัญญาณของการนอกใจ หรือเราไม่ใช่คนเดียวที่เขาคบ” บุหงาทำน้ำเสียงขึงขัง ใบหน้ายังเกรี้ยวกราดพร้อมกินหัวเธอ


“แกต้องจัดการเรื่องนี้ ถ้าเขาไม่ยอมก็เลิกเลย ไม่ชัดเจนอย่างนี้ไม่ได้”


น้ำฝนคิดตามในสิ่งที่บุหงาพูด เธอไม่เคยคิดถึงด้านนี้มาก่อนเลย นี่หรือเปล่าที่ทำให้ลูกปลามั่นใจท้าชน หลังจากหายเงียบไป


โอ้โห โลกของคนมีคู่นี่มันช่างซ้ำซ้อนเสียจริง


“เดี๋ยว แล้วแกรู้ได้ไง” ทั้งเธอและแป้งต่างถามเป็นเสียงเดียวกัน ในเมื่อถ้าไม่นับการที่เธอคบคุณวีแบบหลอกๆ พวกเราทั้งกลุ่มต่างโสดกันทั้งนั้น


“กระทู้ในพันทิปเยอะแยะ” บุหงาขมวดคิ้วมองพวกเธอเหมือนมาจากนอกโลก ไม่รู้จักหาข้อมูลข่าวสารบ้าง


“อ้อ” น้ำฝนหันไปพยักหน้าให้กับแป้ง เจ้าแม่พันทิปมาเอง


“อย่าลืมไปจัดการล่ะ” บุหงาส่งโทรศัพท์คืน น้ำฝนรับมาดู พบว่าเพื่อนจัดการกดติดตามทั้งตัวเอง แป้ง และปฐวีเรียบร้อยแล้ว 


“ขอบคุณมากทั้งสองคนมากเลย” น้ำฝนอยากจะเข้าไปกอดเพื่อนๆ ติดที่ว่า ห้องเรียนเริ่มมีคนเข้ามาแล้ว พวกเธอจึงรีบเก็บของเข้ากระเป๋า ออกไปนอกห้องให้คนมาเรียนต่อ


TALK

มาแล้วค่า บุหงานี่เป็นผู้เชี่ยวชาญมากเลย

มีใครมีเพื่อนแบบนี้ไหมคะ?

พรุ่งนี้งดลง 1 วันนะคะ เจอกันวันอังคารค่า


 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 64 ครั้ง

173 ความคิดเห็น

  1. #29 ondara (@ondara) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 18:00
    ถ้าลงรูปคู่ในไอจี แล้วพ่อแม่รวมทั้งคนงานในบ้านจะเห็นมั้ย
    #29
    0