คัดลอกลิงก์เเล้ว

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้













วันนี้ล็อกเกอร์ของฟุริฮาตะ โคคิ ก็โดนงัดเหมือนเคย...


















________________________________________________________________________________________________________

Talk;

          สวัสดีค่า ชาร่าเอง ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะ นี่เป็นฟิคที่ตั้งใจเขียนในวันแดงฟุริค่ะ เย้~ สำหรับฟิคเรื่องนี้เป็นเรื่องที่แปลกๆ เพราะคนเขียนกำลังป่วงๆ บวมๆ (หัวเราะ) ยังไงก็ขอฝากเรื่องนี้ด้วยนะคะ

     ปล. - สำหรับ serendipity ขออภัยที่มาช้านะคะ ยังกำหนดวันไม่ได้เลย ยังไงก็ขอโทษจริงๆนะคะ
           - เนื้อหาต่อไปนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องกับบุคคลหรือสถานที่ใด เป็นแค่จินตนาการของคนเขียนเท่านั้น
           - ติชมได้นะคะ ><
           - สุขสันต์วัน "แดงฟุริ"

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 12 เม.ย. 59 / 18:55

บันทึกเป็น Favorite










วันนี้ล็อกเกอร์ของฟุริฮาตะ โคคิ ก็โดนงัดเหมือนเคย...





เหตุการณ์นี้เริ่มเกิดขึ้นมาเรื่อยๆหลังจากการแข่งขันรอบวินเทอร์คัพสิ้นสุดลง..





               เมื่อถึงเวลาเข้าชมรมและตั้งใจจะเก็บสัมภาระเอาไว้ ปรากฏว่า แม่กุญแจที่เขากดล็อกเองกับมือกลับบุบลงไปเหมือนโดนค้อนทุบ พร้อมกับบานประตูล็อกเกอร์ที่แง้มออกมา เมื่อเปิดออกดูเขาพบจดหมายที่ถูกเขียนด้วยลายมือสุดปราณีตว่า






"I love you to the moon and black."

อ..เอ่อ รักนายถึงพระจันทร์กับสีดำ??






               อ่า..ช่างเรื่องความหมายมันไปก่อน...


               
               พอเขาลองถามคนอื่นๆดู ก็ไม่มีใครเลยที่พอจะจับอะไรที่ผิดสังเกต เพราะฉะนั้นเขาจึงแอบเข้ามาซุ่มดูพร้อมๆกันกับคาวาฮาระและฟุคุดะจนรุ่งเช้า




......แต่ก็ไม่มีอะไรผิดปกติ




               เขาและเพื่อนๆจึงแยกย้ายกลับบ้าน แต่พอกลับมาที่ชมรมอีกที สภาพล็อกเกอร์ก็เป็นเหมือนทุกวันที่ผ่านมา




หรือจะเป็นผี...




               แค่คิดประโยคนี้ขึ้นมา ฟุริฮาตะก็ขนหัวลุกไปหมด สกิลการสั่นกลัวของเขานั้นถือว่าอยู่ระดับเซียน จนคนที่เข้าชมรมมาทีหลังต้องปลอบอยู่เสียนาน และเมื่อตั้งสติได้นั้น




เขาจึงลองปรึกษาคุโรโกะดู...




               "อืม.. งั้นลองตั้งกล้องไว้ดีไหมครับ? ผมเพิ่งได้มา" คุโรโกะบอกกับคนขี้กลัว "นี่ครับ ผมเอามาพอดี" เด็กหนุ่มพูดพร้อมกับยื่นกล้องให้อีกคนด้วยรอยยิ้ม


               "อ๊ะ! ขอบใจนะคุโรโกะ!" ฟุริฮาตะรับมาด้วยความซึ้งใจ พลางคิดว่า คุโรโกะนี่เป็นที่พึ่งพิงของเขาจริงๆ





วันต่อมาหลังจากที่ตั้งกล้องไว้...

    
ฟุริฮาตะรีบเข้ามาในชมรมเพื่อมาดูภาพที่ถูกบันทึกไว้ ภายในกล้องดูเหมือนจะไม่มีอะไรผิดปกติ จนกระทั่ง...





เวลา 3.30 น. เขาได้ยินเสียงฝีเท้าพร้อมๆกับมีเงาที่รูปร่างเหมือนคนค่อยๆเดินเข้ามาในห้องล็อกเกอร์


               เงาสีดำนั้นหยุดที่ล็อกเกอร์ของเขาก่อนจะใช้อะไรบางอย่างทุบที่แม่กุญแจอย่างแรง แต่น่าแปลก..






....มันไม่มีเสียง




แล้ววิดีโอก็หยุดลง...




               ฟุริฮาตะค่อยๆเอื้อมมือที่สั่นเทาเปิดตู้ล็อกเกอร์ออก ก่อนจะถอนหายใจออกมาเมื่อพบว่าข้างในนั้นไม่มีอะไรที่ผิดแปลกไป


               เขาจ้องมองสิ่งต่างๆที่อยู่ข้างใน พร้อมๆกับความรู้สึกโหวงแปลกๆที่ช่องอก




ไม่มีจดหมายหรือการ์ดบอกรัก..

เป็นไปได้ไหม ว่า มีอะไรเกิดอะไรขึ้นกับเธอคนนั้น?

หรือว่านี่อาจจะเป็นแค่การเล่นสนุกของใครบางคนที่พอเบื่อแล้วก็ไป?




               เนิ่นนานที่เขายืนเหม่อลอยอยู่อย่างนั้น ก่อนที่จู่ๆความอบอุ่นที่ไม่เคยคุ้นโอบกอดเขาจากด้านหลัง



               "คิดจะจับผมหรือ โคคิ?"









และหลังจากนั้น ก็ไม่มีใครพบ ฟุริฮาตะ  โคคิอีกเลย...













I love you to the moon and black....






fin.























"สวัสดีครับ อาคาชิคุง..."


"...."

"ครับ สบายดีครับ ว่าแต่ อย่าทำของที่ผมช่วยหามาแตกหักไปก่อนนะครับ"

"...."

"ครับ ของของผมเองก็กำลังได้ที่เลยล่ะครับ อีกสักหน่อย ก็ทานได้แล้ว ไม่ต้องห่วงครับ"

"...."

"ครับ สวัสดีครับ"






มือเรียวที่ละจากโทรศัพท์ลูบไล้รูปถ่ายของบุรุษผู้เป็นแสงใหม่ของตนไปมา...





แล้วจึง ยกยิ้ม







I love you to the moon and black....














that I could eat you up.












never end.






ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Shara จากทั้งหมด 5 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

6 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 22:45
    ตอนแรกอ่านก็ไม่ได้รู้สึกอะไรแต่หลังๆเริ่มหน้ากลัว(อยากให้มีต่อเพราะทิ้งค้างแบบงงๆ??)
    #6
    0
  2. วันที่ 1 พฤษภาคม 2559 / 23:40
    เฮ้ย ชอบ !!

    สั้น ๆ ง่าย ๆ แต่ความหมายลึกซึ้ง ไม่ต้องพรรณาเยอะแยะแต่สนุกมาเลยครับ > < 
    #5
    1
    • 15 พฤษภาคม 2559 / 22:48
      ขอบคุณที่ชอบนะคะ ><
      #5-1
  3. #4 โคฮาคุ
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 12:52
    เออคือ มาแบบงงแล้วก็ไปแบบงง นั้นคือหลังอ่านจบ แต่พออ่านรอบสองออ พวกนายวางแผนกันไว้สินะ อาคาชิ คุโรโกะ หึ หึ

    รออ่านตอนต่อไปคะสู้ๆๆ
    #4
    1
    • 13 เมษายน 2559 / 13:16
      ความงงของคนอ่าน คือความสุขของเรา ว่ะฮ่ะฮ่า #โดนถีบ (?)

      ขอบคุณค่า ><
      #4-1
  4. #3 แอล
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 01:31
    สนุกมากเลย ชอบๆ

    อยากอ่านต่อแล้วสิ หึหึ เสร็จแน่

    ...โคคิ
    #3
    1
  5. วันที่ 12 เมษายน 2559 / 22:37
    หึ หึ หึ
    #2
    1
  6. #1 pasation (@pasation) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 เมษายน 2559 / 21:44
    ตอนแรกมาอย่างน่ากลัว พอตอนจบก็น่ากลัว แฮะๆแต่ชอบนะชอบมากๆๆๆๆ
    #1
    1
    • #1-1 ShararaN (@Shara_) (จากตอนที่ 1)
      12 เมษายน 2559 / 22:00
      ขอบคุณนะคะที่ชอบ T T
      #1-1