10 ช่องตารางรัก (Yaoi) END

ตอนที่ 9 : [7] ตารางช่องพิเศษ : กาจ (PART 1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 54,717
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,989 ครั้ง
    11 มิ.ย. 63



[7] ตารางช่องพิเศษ : กาจ (จัดเต็ม 200%)

เรื่องความสัมพันธ์ของผมกับคิริน มันเป็นปัญหาคาราคาซังมานานแล้ว...

ผมรู้จักกับอีกฝ่ายมาตั้งแต่ปีก่อน ช่วงนั้นเป็นช่วงมหาลัยปีหนึ่ง และคิรินประมาณมอสี่มอห้า คิรินเป็นเด็กตัวเล็กๆ ที่มีหน้าสวยหวานเหมือนกับผู้หญิง เวลาพูดจามักจะช้อนสายตามองแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงออดอ้อนแบบที่ขนาดผู้ชายด้วยกันเองเห็นท่าทีอ่อนแอบอบบางอย่างนั้นแล้วยังใจอ่อน แต่ไอ้เชสเคยพูดไว้ว่าน้องเป็นคนที่น่าหมั่นไส้

คิรินเป็นเกย์ ใครๆ ก็รู้ แต่ผมไม่ใช่เกย์ ผมไม่เคยชอบผู้ชายมาก่อน จะมีก็แต่กับคิรินแค่คนเดียวเท่านั้น เหตุผลที่ทำให้ผมเลือกชอบคิรินไม่ใช่เพราะหน้าตาหรือความขี้อ้อน แต่มันเป็นเพราะเราเคยรู้จักกันมาก่อนต่างหาก

ผมกับคิรินไม่ได้เป็นแฟนกัน คิรินรู้ดีว่าผมสนใจ รู้ว่าผมเคยตามจีบ แต่ก็ไม่เคยให้ผมเป็นมากกว่าคนรู้ใจ ผมบอกไม่ถูกว่าคิรินชอบผมรึเปล่า แต่คิรินเคยบอกว่าฐานะที่เป็นอยู่ตอนนี้คือผมสามารถศึกษาหรือคบกับคนอื่นได้ ตัวคิรินเองก็เหมือนกัน คิรินเป็นเด็กหน้าตาสวยหวาน ไม่เคยปิดบังเรื่องที่ตัวเองชอบผู้ชาย ดังนั้นเลยมีผู้ชายวนเวียนอยู่รอบตัวมากมาย

เป็นเหตุผลว่าทำไมพวกเพื่อนของผมถึงไม่ชอบคิริน

อย่างตอนนี้ก็เหมือนกัน

ผมจ้องมองภาพถ่ายเช็คอินลงเฟซบุ๊คของคิรินนิ่ง ภาพผู้ชายตัวเล็กที่ยิ้มหวานให้กล้องคู่กับไอ้คุณ เดือนมหาลัยสองปีก่อน ...และเหมือนทุกคนจะเห็นว่ามันอยู่ในตำแหน่งคู่แข่งของผม

ถ้าเป็นตอนแรกบางทีคงจะรู้สึกหัวเสียอยู่เหมือนกัน แต่เวลานี้ผมกลับไม่ได้รู้สึกมากขนาดนั้น

“ไอ้กาจ ชวนมาดื่มนะเว้ย ไม่ใช่มานั่งจิ้มโทรศัพท์”

ไอ้ลิโป้ที่นั่งโซฟาตรงหัวโต๊ะว่าอย่างหงุดหงิด มันคงเห็นแล้วว่าผมดูรูปใครอยู่

ผมถอนหายใจนิดหน่อย กดพักให้จอมืดดับไป

“ก่อนว่ากูดูไอ้เหรียญไอ้เชสก่อนเหอะ”

เพื่อนอีกสองคนที่นั่งอยู่คนละฝั่งหน้าแทบทะลุเข้าไปในจอมือถือทั้งคู่ “ไอ้สัดเหรียญ สัดเชส มัวแต่ตีป้อมปัญญาอ่อนอยู่นั่นแหละ ดูเพื่อนมึงบ้างสิวะ มันเอาแต่ดูรูปไอ้เด็กนั่นไม่เลิกแล้วเนี่ย!

ผมหรี่ตาใส่มัน ดูไม่เลิกอะไร กูเพิ่งจะเลื่อนมาเจอเนี่ย

ผม ไอ้เชส ไอ้เหรียญ แล้วก็ไอ้น็อตเรียนอยู่วิศวะ แต่ไอ้โป้เป็นคนเดียวที่เรียนอยู่ศิลปกรรม กลุ่มแปลกๆ แบบนี้เป็นมาตั้งแต่ช่วงปีหนึ่งแล้ว ตอนปีหนึ่งไอ้น็อตและไอ้ลิโป้อยู่หอพักของมหาลัยห้องข้างๆ กัน พอพวกมันสนิทกันก็เลยพลอยมาสนิทกับพวกผมตามไปด้วย ลิโป้มันเคยบอกว่าอยู่กับพวกผมแล้วสบายใจกว่าอยู่กับเพื่อนในคณะตัวเอง

“แป๊บนะ จะจบเกมแล้วเนี่ย เข้าๆๆ เออ! นั่นแหละ!” ไอ้เชสเสียงดัง สุดท้ายก็วางมือถือลงกับโต๊ะ “ไหน ไอ้กาจทำไม”

“มันดูรูปไอ้เด็กคิริน”

“มึงเป็นแม่กูเหรอไอ้โป้” ผมว่าอย่างอดไม่ได้

แม่งขี้ฟ้องอย่างกับเด็กผู้หญิง

“ไอ้โป้มันหวังดีกับมึงต่างหากไอ้กาจ มึงนี่ก็จริงๆ เลย เมื่อไหร่มึงจะเลิกยุ่งกับไอ้เด็กนั่นสักทีวะ เด็กมันอ่อยไปทั่วขนาดนั้นยังจะชอบมันลงเนาะ เพื่อนไม่ให้ผ่านก็ต้องฟังกันหน่อยดิ”

“เดี๋ยวนะ ถ้าเพื่อนไม่ให้ผ่านทุกคน ไอ้กาจมันไม่ต้องกลายเป็นชายชราผู้เคยหล่อหนังเหนียวแต่ไม่มีเมียหรอวะ”

“ไอ้โง่เหรียญ กูก็ไม่ได้ถึงขนาดนั้นไหมล่ะ ตอนนี้จริงๆ ขอแค่ใครก็ได้ที่ไม่ใช่เด็กคิรินเนี่ย”

ถ้าถามว่าในกลุ่มผมใครที่ไม่ชอบคิรินมากที่สุดก็คงจะเป็นเชสและลิโป้

แทบจะทุกวันก็ว่าได้ที่ผมจะต้องได้ยินคำต่อว่าคิรินออกจากปากพวกมัน ไอ้โป้เองก็ไม่ถูกกับไอ้คุณเลยพลอยไม่พอใจหนักเข้าไปอีก นานๆ เข้าผมก็เริ่มชิน รู้ดีว่าไอ้พวกนี้มันเป็นห่วง ...รึอาจจะรำคาญแกมขัดใจด้วย

“ถ้ามึงอยากได้ถูกใจตัวเองขนาดนั้นไม่แนะนำให้ไอ้กาจเลยละวะ”

ไอ้น็อตที่นั่งอยู่ตรงข้ามพูดขึ้น ผมหันไปทำหน้ายุ่งใส่มันทันที ...ไอ้นี่ชอบหาเรื่องให้ผมตลอด

“เออว่ะ!

“ไอ้โป้ คณะมึงสาวๆ เยอะนี่หว่า มีใครน่ารักๆ บ้างมั้ย เอิ่ม แต่เอาเป็นผู้ชายดีกว่าว่ะ เผื่อไอ้กาจได้รู้จักแล้วจะเลิกสนใจไอ้เด็กคิรินนั่นได้บ้าง แบบสวยๆ มีมั้ย สวยกว่าไอ้คิรินอ่ะ”

“ถ้าสวยกว่าก็ต้องผู้หญิงแล้วปะวะ” ไอ้โป้ว่าอย่างนั้น แต่เสือกทำหน้าครุ่นคิด

“พวกมึงก็รู้ว่ากูไม่ชอบผู้ชาย เลิกคิดอะไรปัญญาอ่อนได้แล้ว”

“โอ๊ย ของแบบนี้มันก็ไม่แน่หรอกเว้ย ตอนนี้มึงสนใจด้านหลังอยู่ ก็ต้องหาด้านหลังให้มึงเนี่ยแหละครับเพื่อน”

“อย่ากวนตีนไอ้เชส มึงลืมไปแล้วมั้งว่าวันนี้ใครออกค่าเปิดขวดให้”

“สหายกาจคนดี!

“ไอ้กิ้งก่า” น็อตมันด่าเข้าให้

“สัดน็อต กูเป็นห่วงเพื่อน มึงไม่ห่วงก็แล้วไปอย่ามาด่าคนอื่นเขาอีก”

“ไอ้กาจมันจะทำอะไรก็เรื่องของมันเหอะน่า มันไม่ได้โง่ มันทำอะไรมันรู้ขอบเขตตัวเองดี มึงอ่ะอยู่นิ่งๆ บ้าง”

“โอ๊ยยย คมมาก คนดีมากครับเพื่อนครับ”

ไอ้สองคนนี้มันเถียงกัน แต่ผมที่เป็นหัวข้อสนทนาหันไปเรียกสาวมาชงเหล้าเพิ่มโดยพยายามไม่หันไปใส่ใจ ตอนแนบแก้วเหล้าเข้ากับปาก หูก็ได้ยินเสียงตะโกนดังลั่นของใครบางคนเข้าซะก่อน

ที่ตรงนี้เป็นเขตพื้นยกระดับสำหรับพวกวีไอพี โซนบาร์ปกติแล้วจะมีแต่พวกผู้ใหญ่เป็นส่วนมาก พอได้ยินลีลาการพูดคุยเหมือนพวกเด็กวัยรุ่นก็เลยทำให้พวกเราทั้งโต๊ะหันมองตามไป

“ไอ้ฉัตรนี่หว่า” ไอ้เชสเกาหัวแกรกๆ “อะไรวะ วันนี้กูเพิ่งเอานามบัตรไอ้กาจให้ไป มันก็เอามาใช้ซะละ”

คนที่เพิ่งเดินเข้ามาเป็นผู้ชายหน้าเข้มๆ คนนึง ฟังจากที่ไอ้เชสพูดดูเหมือนจะเป็นรุ่นน้องปีหนึ่งคณะผม ผมอยู่ปีสามก็จริง แต่ไม่ได้ทำหน้าที่อะไรเป็นพิเศษให้กิจกรรมเชียร์ ไอ้เชสไอ้เหรียญก็ด้วย จะมีก็แต่ไอ้น็อตที่ถูกโหวตให้เป็นเฮ้ดว้าก ถึงบางครั้งผมจะถูกไหว้วานให้ไปนั่งขู่รุ่นน้อง แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจจะจำหน้าพวกปีหนึ่งนัก

ส่วนนามบัตรที่ไอ้เชสหมายถึงคือนามบัตรสีเงินของผม ผับกึ่งบาร์หรูแห่งนี้ถูกเปิดในนามตระกูล กฤษดากร ของปู่ บัตรสีเงินนั่นเป็นบัตรวีไอพี ผมเคยให้ไอ้สี่ตัวนี้ไปเป็นกล่องเผื่อเวลาที่ไม่ได้มากินด้วยกัน

“ไปเรียกมันมานั่งด้วยกันดีป่ะ”

“ตลกละไอ้เชส อย่าลืมว่ากูเป็นเฮ้ดว้าก เสียลุคหมด”

“แหม ก็แค่ไอ้ฉัตรคนเดียว ว่าแต่มันมากับใครวะ ไม่ใช่คณะเรานี่” เชสเลิกคิ้วมอง “โอ๊ะ ทำไมเพื่อนมันน่ารักจัง”

พอคำว่าน่ารักหลุดออกมาจากปาก ทุกคนก็มองตามทันที แต่คนน่ารักที่คิดว่าผู้หญิง กลับเป็นผู้ชาย...

ฟังแล้วขนลุกแปลกๆ ที่ผู้ชายด้วยกันมาชมผู้ชายว่าน่ารัก แต่พอเห็นคนที่มันว่า สมองผมกลับไม่ได้ปฏิเสธ

ก็น่ารักอย่างที่มันว่าอยู่หรอก

ไอ้เด็กฉัตรเดินนำเพื่อนผู้ชายอีกคนเข้ามา

มันเป็นผู้ชายที่มีส่วนสูงพอๆ กับผู้ชายเอเชียส่วนมาก แต่หากเทียบกับกลุ่มผมแล้วเรียกว่าเตี้ยก็ไม่ผิด อาจจะน้อยกว่าไอ้เชสที่ตัวเล็กสุดในกลุ่มสักห้าเซ็นฯ เด็กคนนี้ไม่ได้หน้าสวยหวานแบบคิริน แต่มีผิวขาวๆ ปากนิดจมูกหน่อยดูจิ้มลิ้ม มองไปแล้วหน้าเด็กกว่าอายุจริง และท่าทางเป็นคนแต่งตัวเก่ง เสื้อผ้าที่มันมิกซ์มาผมยังยอมรับเลยว่าดูเท่ไม่น้อย

“ว้าว ถ้ากูเป็นผู้หญิงจะต้องตกหลุมรักน้องชายคนนี้แน่ๆ ฮ่าๆๆๆ”

ทุกคนทำหน้าพิลึก แต่ที่พิลึกกว่าก็คือไอ้เชส พวกผมน่าจะชินกับมันได้แล้วแท้ๆ

“ไอ้เพชรณภูมิ...” ไอ้ลิโป้พึมพำ

“หือ มึงรู้จักเหรอวะโป้ มันไม่ได้เป็นเด็กมออื่นหรอกเหรอ”

คนถูกถามทำหน้ายุ่ง “ปีหนึ่งคณะกูเอง มันโดดเชียร์มาได้สามวันแล้ว”

“อ้าว” ไอ้เชสเหมือนจะหน้าเหลอไปที่เห็นว่าเด็กที่ตัวเองถูกโฉลกตั้งแต่แรกเห็นกลายเป็นเด็กเกเรขึ้นมาซะอย่างนั้น “แล้วมึงว่าไง ไม่ทำโทษน้องมันเหรอวะ รึน้องมันป่วย”

“ป่วยเหี้ยไร ปีสองแม่งยังส่งภาพมันคีบตุ๊กตาที่ห้างเมื่อตอนเย็นมาให้กูอยู่เลย” คนพูดถอนหายใจหงุดหงิด “แต่แรกกูก็ไม่ได้อยากมาเป็นเฮ้ดว้ากอะไรนี่ด้วย ปีนี้ไม่ใช่แค่ไอ้เด็กนี่ที่โดด ยังมีอีกหลายคน พอพวกปีสี่รู้ก็เลยว่าลงมาให้กูทำโทษเด็กโดดให้เข้มงวดกว่านี้ กูถึงได้เครียดเพราะยังนึกวิธีลงโทษพวกแม่งไม่ออกเลยนี่ไง”

“วิธีทำโทษเหรอวะ...”

ผมไม่ได้ไปใส่ใจไอ้สองตัวนั้นเท่าไหร่นัก ละสายตาออกจากร่างเล็กๆ เมื่อน้องไอ้ลิโป้มันนั่งหันหลังให้ กลับมายกแก้วเหล้าที่พนักงานชงให้ขึ้นดื่มต่อช้าๆ หูยังได้ยินเสียงพูดคุยตะโกนของไอ้เด็กฉัตรแว่วมาเป็นระยะ แม้จะนึกรำคาญแต่ก็ไม่มีอารมณ์จะเรียกให้คนไปตักเตือนเท่าไหร่ เพราะบางทีโต๊ะผมเองไอ้เหรียญก็เคยเรื้อนเสียงดังเหมือนกัน

“ไอ้โป้มึงได้ยินเหมือนกูมั้ย น้องมันคุยกับผู้ชายได้ด้วย งั้นก็ยิ่งเข้าทางเลย เอาตามนี้แหละ”

“กูยอมใจความคิดมึงจริงๆ ไอ้เชส”

หางตาผมเห็นไอ้สองตัวนี้แอบคุยกัน สุดท้ายไอ้ลิโป้ก็ลุกขึ้นจากที่นั่ง ตีหน้านิ่งเดินไปทางโต๊ะปีหนึ่งโต๊ะนั้น

ระยะห่างพอสมควรทำให้พวกผมที่นั่งอยู่ได้ยินไม่ค่อยชัดนัก แต่จับใจความได้ว่าไอ้ลิโป้มันไปต่อว่าน้องเขาที่โดดเชียร์ ผมเพิ่งเคยเห็นลุคเข้มๆ ของมันเป็นครั้งแรก ปกติแล้วเคยเห็นแต่มุมสบายๆ เซอร์ๆ ของมันก็เท่านั้น ท่าทางมันจะแสดงลุคเฮ้ดว้ากได้สมจริงไม่น้อย เพราะหน้าน่ารักๆ ของน้องมันเจื่อนแทบจะเหลือสองนิ้ว

“ฮ่าๆๆ มึงดูหน้าไอ้โป้กับน้องเพชรดิ”

หึ มันไม่เคยคุยกับไอ้เด็กเตี้ยนั่นแท้ๆ แต่คำพูดคำจาเรียกซะสนิทสนม

“เพื่อนไอ้ฉัตรนี่น่ารักทั้งนั้นเลยแฮะ พวกมึงดูน้องดัดฟันอีกคน เทียบกับน้องเพชรแล้วชอบคนไหน”

“มึงเป็นเกย์เหรอวะเชส...” ไอ้เหรียญก็ยังคงซื่อบื้อสมเป็นมัน คำถามนั่นเล่นเอาผมและไอ้น็อตหันไปมองเป็นตาเดียว

“พ่องสิวะ แค่ถามเฉยๆ ว่าไงไอ้กาจ น้องเพชรเป็นไงมั่ง”

ผมมองหน้าคนถามด้วยสีหน้าเหมือนมองคนปัญญาอ่อน ไม่ตอบอะไรมันไปทั้งนั้น

“...”

ใครจะรู้...

ไอ้เชสและไอ้ลิโป้มันทำให้เรื่องราวในชีวิตผมวุ่นวายขึ้นมาจนได้


================ 35%

ที่เราลงแบบดราฟท์ไว้ตั้งแต่เมื่อวานมีแค่ 35 เปอค่ะ TT (สำหรับคนที่แจ้งเตือนจนรำคาญต้องขอโทษด้วยเน่อ)

วันนี้ดันออกมาทำธุระ เลยกันกลับดึกแล้วไม่ได้ลงไว้ก่อนนะคะ แต่ถ้ากลับถึงทันจะเพิ่มให้บวกเป็น 60

แอนด์เนื่องจากตอนของกาจยาวมากกกกก (ยาวสุดละทั้งเรื่อง 555) เลยแบ่งเป็นสองพาร์ทนะคะ



เพราะในอีกหลายวันต่อมา... เด็กของไอ้ลิโป้ก็มาปรากฏตัวขึ้นที่ตึกวิศวะ

มันมาพร้อมจักรยานที่ปั่นตีแหกโค้งเสียเด่น ร่างเล็กๆ หันซ้ายหันขวามองหาเพื่อนตัวเองที่นั่งอยู่โต๊ะเดียวกับพวกผม ไอ้เชสมองเห็นน้องมันตั้งแต่ไกล แต่พออีกฝ่ายเดินเข้ามาที่โต๊ะกลับตีหน้าซื่อถามเหมือนไม่รู้จัก ผมเองก็มองอีกฝ่ายนิดหน่อย พอเห็นว่าไม่ได้มีอะไรเกี่ยวกับตัวเองก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรอีก กระทั่งมาสังเกตเห็นท่าทีแปลกๆ ของไอ้เชสเข้า

ผมไม่ได้โง่ เป็นเพื่อนกับไอ้ห่านี่มากี่ปีทำไมจะเดาไม่ได้ ดูเหมือนว่าที่น้องเขามาที่นี่ไม่ใช่มีเป้าหมายที่เด็กฉัตร แต่เป็นผมต่างหาก ไอ้เชสและไอ้ลิโป้คงทำอะไรงี่เง่าลงไปจนได้ แม้กระทั่งไอ้น็อตที่เหลือบมองอยู่ไกลๆ ยังดูออก

มันให้ไอ้น้องเพชรมาจีบผม...

น้องมันเอ่ยเสียงจ้อยๆ อยู่ข้างหู ผมที่รู้เจตนาเลยเลือกที่จะไม่ตอบ ใช้คำไม่เป็นมิตรเพื่อให้เด็กนี่ล่าถอยไป

เพชรดูไม่เหมือนเกย์ และไม่ได้มีท่าทีว่าจะชอบผมด้วย ดังนั้นผมเลยคิดว่าถ้าต่อว่าแรงๆ ไปน้องมันคงจะล้มเลิก แต่เหมือนผมจะประเมินอีกฝ่ายต่ำไปหน่อย

...มันถึงได้ใจกล้าขนาดตะโกนซะลั่นตึก

“ฮ่าๆๆ โอ๊ย ไอ้น้องเพชรนี่มันสุดยอดไปเลยจริงๆ ว่ะ”

พอพวกผมทิ้งตัวนั่งในห้องเรียน ไอ้เชสที่ยังหัวเราะไม่เลิกก็กุมกรามหัวเราะต่อไป

หน้าผมไม่ได้สนุกไปกับมันด้วย ตาจ้องไปที่เพื่อนเขม็ง “มึงกับไอ้ลิโป้ทำเหี้ยอะไรลงไปอีก”

“ทำอะไร? กูเปล่า” มันตีหน้าซื่อ “น้องมันชอบมึง เกี่ยวอะไรกับกูกับไอ้โป้วะ”

“กูไม่ได้โง่ ไอ้เชส”

พวกมันไม่ชอบคิริน ผมรู้ แต่ถึงขนาดยัดเยียดคนอื่นมาให้โดยไม่ถามความสมัครใจของผมมันก็ไม่ใช่เรื่อง

ไอ้เด็กนั่นเองก็ดูกล้ำกลืนฝืนทน มันจำเป็นแล้วเหรอที่ต้องลากน้องมันเข้ามายุ่งด้วย

“ไม่รู้ๆ กูไม่รู้อะไรทั้งนั้นแหละ อาจารย์เข้าแล้ว ตั้งใจเรียนเว้ย!

“...” ผมได้แต่มองไอ้เชสที่เสแสร้งทำเป็นสนอกสนใจเนื้อหาในโปรเจ็กเตอร์กว่าทุกทีอย่างหงุดหงิด ไม่พูดอะไรอีกเพราะรู้ดีเค้นมันไปก็เท่านั้น ยังไงซะไอ้สองตัวนี้ก็ตีเนียนไม่ยอมรับอยู่ดี

ผมยอมรับว่าตัวเองเป็นคนดังที่คนทั่วมอต้องรู้จัก แฟนเพจของมหาลัยมีแอดมินและสายที่คอยส่งรูปไปอัพเดตเยอะถึงขนาดตัวผมเองก็คิดไม่ถึง พอเป็นเรื่องเกี่ยวกับผม คนที่มาเกี่ยวข้องก็เลยพลอยเป็นที่จับตามองไปด้วย เรื่องและรูปของเพชรกระจายว่อนอยู่ในเพจภายในพริบตา ตอนที่ผมเห็นครั้งแรกก็ได้แต่ถอนหายใจ

ไม่ได้นึกสงสารไอ้เด็กจอมยุ่งนั่น เพราะว่ามันเลือกทำตามลิโป้เอง ก็ต้องยอมรับเองกันไป

 

ผมทึ่งกับความอดทนของเพชรอยู่เหมือนกัน

ไม่คิดว่ามันจะยังหอบหน้ามาถึงแคนทีนวิศวะทั้งที่มีข่าวว่าตัวเองชอบผู้ชายลือไปทั่วมหาลัย

ตอนที่มันซื้อน้ำมาให้แล้วทำพูดจาเหมือนเป็นห่วงเป็นใยคงไม่รู้ว่าผมเห็นปากเล็กๆ แอบเบ้ไปตั้งกี่รอบ ดูน่าหมั่นไส้จนผมเองก็อยากจะเอื้อมมือไปดีดปากนั่นแรงๆ เข้าให้สักที

เด็กเวร ไม่ใช่มันรึไงที่วิ่งโร่มาตามจีบผม แล้วยังมีหน้ามาแอบทำสีหน้าแบบนี้ใส่คนอื่นอีก เวลาไอ้เตี้ยนี่มันแสร้งฉีกยิ้ม ถึงจะดูน่ารัก แต่พอฝืนมันก็ดูคล้ายแยกเขี้ยวมากกว่า ผมพยายามไม่ไปใส่ใจน้องมันมาก นั่งตอบไลน์คิรินและเพื่อนคนอื่น คิรินดูจะสนใจเรื่องของเพชรอยู่เหมือนกัน แต่ก็ไม่ได้ถามอะไรเจาะจงเท่าไหร่

ผมรู้ดีว่าลึกๆ แล้วคิรินก็แอบไม่พอใจ แล้วก็รู้ว่าคิรินคงจะไม่ชอบที่ผมซึ่งชอบอีกฝ่ายอยู่มีคนอื่นเข้ามายุ่งด้วย

บางทีผมเองก็สับสน ผมชอบคิรินแบบที่เคยชอบอย่างเมื่อก่อนรึเปล่า...

ผมคุยกับคิรินไม่ค่อยรู้เรื่องเพราะไอ้เด็กเพชรเอาแต่พูดจาจ้อยๆ กวนอยู่ข้างหูไม่หยุด โดนมันตามตื๊อผมก็อารมณ์เสียเหมือนกัน สุดท้ายพอต่อว่ามันไป น้องมันก็คงจะหงุดหงิดขึ้นมาไม่ต่าง ตั้งแต่วันแรกที่ด่ามันไปก็พอเดาได้อยู่ว่ามันไม่ชอบผม แต่เพราะมีคำสั่งไอ้ลิโป้ค้ำคอเลยได้แต่ใช้คำพูดกวนตีนมากวนผมกลับ

อะไรคือหน้าผมเป็นที่นิยมในหมู่ตุ๊ดวะ...

ก่อนที่จะเผลอตบกะโหลกไอ้เด็กยุ่ง ผมก็เลือกเดินหนีออกมาหน้าโรงอาหาร

“พี่กาจ!

คิรินวิ่งเข้ามาหาผม ตาคู่หวานช้อนมองขณะทำปากยื่นเหมือนไม่พอใจหน่อยๆ “ทำไมคุยไลน์แบบนี้ล่ะครับ คุยยังไม่ทันเสร็จก็เงียบไป นี่ผมไปหน้ามอมาพอดี เลยแวะมาหาพี่ได้”

ผมคลี่ยิ้มแล้วลูบหัวอีกฝ่ายเบาๆ “โทษที พี่คุยกับเพื่อนอยู่”

คิรินขมวดคิ้วหน่อยๆ ชะโงกหน้าผ่านไหล่ของผมมองเข้าไปด้านในแคนทีน “นั่นคนที่มาจีบพี่เหรอครับ”

“ไม่มีอะไรหรอก มันโดนไอ้โป้แกล้งมาเฉยๆ”

“แน่ใจนะฮะ ไม่ใช่พี่กาจจะเปลี่ยนใจไปชอบคนอื่นนอกจากคิรินแล้วนะ”

“...”

น้องทำหน้าหยอกเย้า “แบบนั้นคิรินไม่ยอมนะครับ”

ผมไม่ได้ตอบอะไร เอ่ยอาสาพาคิรินกลับไปส่งที่ตึกนิเทศเอง

ผมตอบคิรินไม่ได้ ผมชอบคิรินก็จริง แต่ก็ไม่ใช่หมายความว่ามันจะเป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ ได้ ไม่แน่ว่าบางทีไอ้ความสัมพันธ์คาราคาซังแปลกๆ ตอนนี้ อาจเป็นผมที่เลือกหยุดเองก็ได้

ชั่วโมงต่อมาคือวิชาช่วงบ่าย วิศวะปีสามทั้งยากแล้วก็งานยุ่งกว่าตอนเป็นเฟรชชี่เยอะมากๆ แต่ไอ้พวกที่สบายยังไงก็สบายอย่างนั้น โดยเฉพาะไอ้เชสและไอ้เหรียญ มันดูไม่ได้เกรงใจอาจารย์เลย เอาแต่แอบเปิดโทรศัพท์เล่นเกมตีป้อมอะไรสักอย่างที่ติดนักติดหนาแล้วหัวร้อนด่ากันเองไปมาจนผมกับไอ้น็อตเริ่มรำคาญเพราะอยากตั้งใจเรียน

ติ๊ง ไอโฟนสีดำส่งเสียงแจ้งเตือน พอก้มลงไปมองก็เห็นว่ามีเพื่อนใหม่แอดมาในเฟซบุ๊ค

‘Napoom Tungkiatsopa’

ณภูมิ ตั้งเกียรติโสภา?

ผมกดเข้าไปดูโปรไฟล์ของอีกฝ่าย แต่แล้วก็ต้องขมวดคิ้วเพราะคนที่แอดมาตั้งรูปประจำตัวเป็นแมวขนฟู สเตตัสไม่มีห่าอะไรเลยตั้งแต่เมื่อปีก่อน ผมไม่รับเพื่อนไม่สนิทในเฟซซะด้วย กับไอ้แมวนี่เลยปล่อยทิ้งไว้อย่างนั้น

Napoom Tungkiatsopa พี่กาจ นี่เพชร คนที่จีบพี่อ่ะ รับแอดด้วยนะครับ

ไม่กี่นาทีต่อมาข้อความก็ถูกส่งมา สุดท้ายผมถึงบางอ้อว่าเป็นใคร ณภูมิคือไอ้เพชรณภูมิของไอ้โป้มันนี่เอง

แยกกันแล้วมันยังไม่วายตามมากวนผมได้อีก ท่าทางมันมุ่งมั่นกับการทำตามเฮ้ดว้ากสินกำตัวเองน่าดู

ผมยังคงไม่สนใจมัน เวลาผ่านไปอีกหลายชั่วโมง ไอ้น็อตเรียกให้ไปช่วยนั่งดูมันว้ากรุ่นน้อง ตอนนั้นไอ้เด็กนั่นก็ส่งข้อความมาอีกเยอะแยะเต็มไปหมด ผมมองโปรไฟล์รูปแมวแล้วได้แต่นึกเบื่อหน่าย อ่านแต่ไม่ตอบรับข้อความมัน

จะว่าไปไอ้เพชรมันใช้รูปแมวก็สมกับตัวเองอยู่นะ เด็กเหี้ยอะไรแม่งชอบมาร้องแง้วๆ พูดจ้อยๆ อยู่ข้างหูเหมือนแมวเวลาเรียกร้องความสนใจ แมวจะเข้ามายุ่งด้วยต่อเมื่อมันอยากได้อาหารหรืออะไรสักอย่างจากคน ไอ้เด็กนี่ก็ไม่ได้ต่างกันเท่าไหร่ หึ... มันเป็นไอ้แมวจ้อยพูดมาก

“ดูอะไรอยู่วะไอ้กาจ เขาเรียกมึงมาตีหน้าขรึมใส่ปีหนึ่งนะเว้ย” ไอ้เหรียญที่นั่งแดกขนมว่าเสียงอู้อี้ เป็นเหตุให้ไอ้เชสที่นั่งอยู่ข้างๆ รีบเสือกชะโงกมาดูหน้าจอผม

“ณภูมิ? น้องเพชรเหรอวะ”

“มึงไม่ต้องเสือก”

“วู้ว มึงรับน้องมันดิวะ มันอุตส่าห์แอดมาหาเลยเนี้ย”

“มันไม่ได้เป็นอะไรกับกู ไม่จำเป็นต้องรับ” ผมหันมือถือหนีเพราะรู้นิสัยไอ้เวรนี่ดี เดี๋ยวพอผมเผลอมันจะหาโอกาสพุ่งมือมาจิ้มก่อกวนอีก และเพราะคิดว่าวันนี้ไม่ทำ วันอื่นมันก็ต้องทำ ผมเลยลบชื่อณภูมิออกจากช่องรีเควสต์เพื่อนซะ

“มันจะเป็นเมียมึงในอนาค... โอ๊ย ห่ากาจ!

ผมตบหัวมันอย่างแรง “มันจะไม่เป็นอะไรกับกูทั้งนั้น”

“ใจร้ายชิบ น้องแม่งออกจะน่ารัก”

ไอ้เชสบ่นงึมงำทิ้งท้าย แต่พอเห็นผมทำหน้าเอาจริงก็ยอมขยับออกไป

คณะวิศวกรรมมีแต่ผู้ชาย ขึ้นชื่อเรื่องรับน้องโหดเป็นธรรมดาอยู่แล้ว ไอ้น็อตทั้งสั่งซ่อมทั้งสั่งบูมพวกรุ่นน้องไปไม่รู้กี่รอบ กว่าจะปล่อยก็ตอนที่คณะอื่นๆ เขาให้แยกย้ายกลับก่อนไปได้สักพักแล้ว ปีสองและกลุ่มเฮ้ดว้ากต้องรอให้รุ่นน้องทยอยกลับไปให้หมดก่อนถึงจะเช็คสถานที่ได้ ระหว่างนั้นพวกปีสี่งานล้นจนหายหน้าหายตาไปก็เพิ่งโผล่หน้าเข้ามาหา

พวกมันนัดแนะชวนกันไปดื่มแถวหลังมอ แต่ผมปฏิเสธเพราะนัดกินข้าวเย็นกับคิรินไว้ตั้งแต่เที่ยง

และในตอนที่ปิดประตูสตาร์ทรถ ผมก็หลุดหน้าตกใจเมื่อจู่ๆ มีร่างเล็กของใครบางคนกระแทกตัวนั่งลงข้างๆ

“...ไอ้แมวจ้อย”

มันคาดเบลท์เอาเองเสร็จสรรพพร้อมส่งสีหน้าเหมือนจะท้าทาย

ให้ตายเหอะ ไอ้เด็กเหี้ยนี่มันไม่ยอมแพ้จริงๆ

ผมคิดอย่างหงุดหงิด สงสัยต้องหาเวลาไปเค้นไอ้ลิโป้แล้วมั้งว่ามันขู่อะไรไว้ เด็กนี่ถึงก้มหน้าก้มตาทำตามสั่งท่าเดียว

ผมจ้องมองตาสีเข้มสองคู่ที่ชะโงกเข้ามาใกล้ แก้มขาวๆ และริมฝีปากจิ้มลิ้มที่อยู่ห่างไปไม่ถึงคีบชวนให้นึกหมั่นไส้ซะจนอยากดึงแรงๆ แล้วสั่งสอนว่าให้เลิกตามตอแยคนอื่นแบบนี้ได้แล้ว แต่ก็แค่คิด ผมขยับถอยห่างจากมันจนอีกฝ่ายเข้าใจผิด ตั้งคำถามยุ่งยากออกมา ไอ้แมวจ้อยมันคงนึกสงสัยว่าทำไมผมถึงทำท่ารังเกียจมันตั้งแต่แรกเจอ

หึ เพราะผมรู้แผนโง่ๆ ของไอ้ลิโป้ไง แต่รู้แล้วพูดอะไรไม่ได้ ไอ้ลิโป้เองก็เป็นเฮ้ดว้าก ยิ่งอยู่คนละคณะกับผมด้วย ผมไม่อยากไปก้าวก่ายคำสั่งของเฮ้ดว้ากคณะอื่น เลยทำแบบนั้นไปเพื่อให้ไอ้แมวจ้อยไปคุยกับพี่มันเองให้รู้เรื่อง

ใครจะคิดว่ามันกลับพูดจากวนตีนจนผมอารมณ์เสีย เรื่องต่อว่าคิริน ไอ้พวกเชสเองก็พูดบ่อยจนผมชินแล้ว แต่คำพูดของไอ้แมวจ้อยมันเหมือนกระทบผม มันลามปามมากเกินไป

“ผมหัวร้อนไปหน่อย โทษทีครับ”

สีหน้าสำนึกผิดกับน้ำเสียงอ่อยๆ ของร่างเล็กข้างกายที่ดังขึ้นต่อจากนั้นทำให้ผมถอนหายใจออกมา

อารมณ์ลดลงอย่างรวดเร็วจนผมเองก็ไม่ทันรู้สึกตัว

สุดท้ายพอเห็นว่าเพชรเองก็เป็นเด็กรู้ความเหมือนกัน เลยใจอ่อนยอมให้ไลน์และรับมันเป็นเพื่อนในเฟซจนได้

เห็นท่าทางดีใจของมันแล้ว ผมห้ามมือตัวเองไม่ให้เอื้อมไปดึงแก้มมันไว้ทันก่อนเหยียบคันเร่งออกไปอย่างแรง

ค่ำนั้นผมไปกินข้าวกับคิริน แต่ตัวเองรู้ตัวดีว่าบรรยากาศระหว่างเรามันไม่เหมือนเดิม ตั้งแต่คิรินเข้าไปยุ่งกับไอ้คุณ ผมไม่เอ่ยปากพูดอะไรก็จริง ยังติดต่อกับน้องเหมือนเดิมก็จริง แต่ความรู้สึกผมก็ใช่ว่าจะเหมือนเดิม

คืนนั้นผมปฏิเสธที่จะไปหาน้องเขาอย่างทุกครั้ง

“พี่กาจจะไปหาผู้หญิงคนอื่นเหรอฮะ”

“เปล่าหรอก พี่เหนื่อยๆ น่ะ”

“แต่คืนนี้ผมไม่มีอะไรทำ ถ้าพี่กาจไม่อยู่ พี่คุณบอกจะมาหาผม...”

“คิริน...” ผมสูดลมหายใจหนักๆ สุดท้ายก็พ่นออกมาช้าๆ “ช่างเหอะ พี่ไปนะ”

“พี่กาจ เดี๋ยวสิฮะ!!

ผมตอบไม่ได้ว่าต่อจากนี้เรื่องผมกับคิรินจะเอายังไง

ผมเป็นคนนี่หว่า ผมเองก็มีช่วงเวลาที่สับสนกับตัวเองเหมือนกัน

 

วันต่อมาไอ้แมวจ้อยก็ยังคงมาหาผมที่คณะ

มันมาพร้อมซื้อเครปกลิ่นหวานๆ ที่ดูไม่เข้ากับผมสักนิดมาฝาก ในตอนที่ไอ้ตัวจ้อยมันเปิดปากเกริ่น ผมก็เผลอเดาในใจไปว่าวันนี้มันมาหาผมมีเป้าหมายอะไรอีก เสียงแง้วๆ มันดังอยู่ข้างหู

ผมป่วย หรือบางทีผมอาจจะเหนื่อย ท่าทีนิ่งเฉยไม่สนใจที่ทำกับไอ้แมวจ้อยมาตลอดถึงเปลี่ยนไป ไอ้เพชรมันเป็นเด็กร่าเริง แม้จะดูอินดี้อยู่บ้าง แต่มันก็ทำให้คนที่เพิ่งรู้จักกันได้ไม่กี่วันเปลี่ยนความรู้สึกที่มีต่อตัวเองได้ซ้ำแล้วซ้ำอีก ที่เปลี่ยนไม่ได้หมายความว่าผมชอบมันอย่างที่ไอ้เชสต้องการ แต่อีกใจก็ยอมรับว่ามันเป็นเด็กที่ไม่เหมือนใครจริงๆ

อย่างที่เคยบอกว่าผมไม่ชอบผู้ชาย ไม่ได้สนใจคนไหนนอกจากคิริน ขนาดเพื่อนด้วยกันเองยังไม่ชอบเวลาสกินชิพกับพวกมัน แต่พอไอ้เตี้ยมันเอื้อมมือมาจับมือของผม ทั้งผมและมันไม่ทันรู้สึกตัว

ผมอยากต่อยปากไอ้เชสจริงๆ

นอกจากจะทำตัวเป็นไอ้ขี้แซวอย่างเดียวไม่พอ ยังชวนไอ้เด็กจุ้นนี่ไปดื่มที่คอนโดฯ มันอีก เพราะเรื่องนี้เป็นแผนลับๆ ของเพื่อนผมสองตัว ถ้าเพชรไป ไอ้ลิโป้ก็อดแดกไปตามระเบียบ

มันยังทำตัวเป็นศิราณีจัดแจงให้เพชรมานั่งกับผม ทุกคนในกลุ่มดูออกว่ามันปลื้มเพชรมาก และมันอยากให้น้องมันได้เสียเป็นเมียผมถึงขนาดไหน ...ฟังแล้วดูบ้าฉิบหาย

หึ ขนาดน็อตเองมันยังมากระซิบกับผมตอนดื่มอยู่เลยว่าไอ้เชสทำตัวอย่างกับคุณหญิงแม่ของผม

“ฮัลโหลๆ พวกมึง ดื่มอย่างเดียวไม่มัน เรามาเล่นเกมด้วยดีกว่า”

ผมหน้ายุ่ง

มันนึกว่าผมไม่เห็นตอนที่ไอ้สองตัวจุ้นนั่นกระซิบกระซาบสีหน้ามีเลศนัยรึไง

กลุ่มของผมมีกฏอยู่ว่าหากไปดื่มที่ห้องใคร คนนั้นจะต้องเป็นฝ่ายดูแลเพื่อนและเลี้ยงเหล้า พอวงแยกก็ต้องเก็บกวาดเอาเอง แต่ว่ามีสิทธิ์ที่จะควบคุมให้คนอื่นทำตาม ไอ้เชสถึงมีโอกาสทำอะไรปัญญาอ่อน

แต่ผมก็ไม่ได้ซีเรียสอะไรขนาดนั้น ยังขำไปกับพวกมันตอนที่แกล้งกันไปมาอยู่เลย

“เอาล่ะ! กูเป็นพระราชา กูขอสั่งให้...” ไอ้เหรียญตะโกนเสียงดัง “ไอ้น้องเพชรหอมแก้มไอ้กาจ!

ไม่รู้ว่าไอ้พวกนี้ไปตกลงอะไรกัน แต่สีหน้าเหมือนกลืนยาขมของไอ้แมวจุ้นมันก็ชวนอยากให้สมน้ำหน้าใส่สักที

“...”

“...”

เกมงี่เง่า...

และบางทีอาจจะเป็นตัวผมที่งี่เง่ากว่า ตอนที่ปากนุ่มๆ ของมันแตะลงบนแก้ม ผมได้กลิ่นหอมๆ ของน้ำยาปรับผ้านุ่มที่ผสมกลิ่นกายเป็นเอกลักษณ์...

กว่าจะรู้ตัว ผมแม่งหนีเข้าห้องไอ้เชสมาซะอย่างนั้น


=================== 100%

รวมอีก 100% นะคะ ขอโทษที่เมื่อวานมาแค่นิดเดียววว

ขอบคุณคนที่เม้นท์ให้มากๆ เลยนะคะ เราอาจจะไม่ได้ตอบอะไรเพราะเข้ามาอัพปุ๊บก็ไปทำอย่างอื่นต่อ (รวมทั้งแต่งนิยายต่อ 555) แต่เราอ่านของทุกคนน้า อ่านแล้วชื่นใจด้วย เม้นท์ก็เป็นเหมือนกำลังใจให้ค่ะ ขอบคุณมากๆ เลย

ส่วนเรื่องอัพนิยายทุกวัน ตอนนี้ยังได้อยู่อีกสักพักค่ะ งานและกองเรียนยังไม่สุมหัว ยังเป็นผู้เป็นคนอยู่ 555


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.989K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,954 ความคิดเห็น

  1. #5926 Spices_smile (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2563 / 10:36
    ห้วยยยยยยย น่ารัก
    #5,926
    0
  2. #5905 streamzaa (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 00:05
    เพชร=แมวจ้อย
    คิริน=แมวจ๋อย(หวงก้าง)
    #5,905
    0
  3. #5882 NatapornJan (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 00:59
    ที่มาของคำว่าแมวจ้อยสินะ เก็บอาการเก่งจริง ชอบเพื่อนอิพี่ ชงแก้วแตก5555 คิรินหวงก้างเด้อ
    #5,882
    0
  4. #5783 ratchani1738 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 22:06
    หุ หุ

    ....
    #5,783
    0
  5. #5700 ~PiToN~ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:08
    คิรินหวงก้าง
    #5,700
    0
  6. #5679 theskyandsea (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:58
    พี่กาจมองน้องเพชรมาตั้งแต่แรกแล้วสินะ เขินนนนน คิรินคือแบบหวงก้างมากๆ อยากให้พี่กาจถอยออกมาแล้วพี่จะมีความสุขมากเลยนะ
    #5,679
    0
  7. #5670 Sunshine (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:07
    ถ้าทนไม่ได้ก็หนีเข้าห้องไปเถอะค่ะ... ดีแล้ว~
    #5,670
    0
  8. #5613 0818770547 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 16:14

    พี่กาจ ทำงัย ให้น้องสนอ่ะ
    #5,613
    0
  9. #5594 TigKie_18 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 13:48
    พี่กาจคิดดีๆเหอะ​ พี่กาจไม่โง่หรอกเรารู้​ จะไปรอคนขี้อ่อยทำไม​ ในเมื่อคนดีๆก็มารออยู่​ อิอิ

    #เชียร์น้องเพชร
    #5,594
    0
  10. #5593 TigKie_18 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 13:39
    พี่กาจคิดดีเหอะ​ พี่กาจไม่โง่หรอกเรารู้​ จะไปรอคนขี้อ่อยทำไม​ ในเมื่อคนดีๆก็มารออยู่​ อิอิ

    #เชียร์น้องเพชร
    #5,593
    0
  11. #5571 earlynight (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 02:15
    คิรินทำตัวเหมือนตัวเองดีมากเลยอะ ทั้งๆที่ทำแบบนี้แล้วกาจจะยิ่งถอยห่าง
    #5,571
    0
  12. #5555 อ๊ากกก (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 20:53

    ถ้าเราเป็นเพื่อนพี่กาจเราก็ไม่ชอบคิรินอ่ะ

    #5,555
    0
  13. #5515 manancy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 13:19
    ฮืออออออออออออ เราเขิลคุนนักเขียน เราเขิลลลลล
    #5,515
    0
  14. #5504 Janjoonbear (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 16:21
    อ่านไปตัวบิดไป งื้ออออออ เขิลลลลล
    #5,504
    0
  15. #5485 mytty (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 09:23
    คิรินอะไม่แปลกใจเลยทำไมเพื่อนพี่กาจไม่ชอบ
    #5,485
    0
  16. #5444 onkgoon (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 04:55
    งุ้ยๆๆๆเขินนนนนน หวั่นไหวได้แล้วพี้กาจจจจจจ
    #5,444
    0
  17. #5423 0986958101 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 17:32
    เขิลลลลล
    #5,423
    0
  18. #5396 Sweet_Memory (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 22:43
    หวั่นไหวล่ะสิพี่กาจจจ
    #5,396
    0
  19. #5384 HaeEun980 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 22:49
    ความในใจพี่กาจ อิอิ
    #5,384
    0
  20. #5364 ต๊อกแต็ก (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 21:33
    พี่กาจคะ หวั่นไหวให้น้องแมวแล้วแน่ๆๆๆๆ
    #5,364
    0
  21. #5345 maygot72 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 18:41
    ใตเต้นเลยย ตั้งแต่ตอนที่พี่กาจพูดเรื่องของเพชร ฮือออ ใจบางงง แล้วเราก็รู้สึกว่าตอนแรกขอบคิริน น่ารักอยู่ แต่ว่าพอไปๆมาๆ กูเกลียดอินี่ค่ะ5555
    #5,345
    0
  22. #5216 Kttjj (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 14:21
    รู้สึกไม่ชอบคิรินทากๆ
    #5,216
    0
  23. #5209 Micky Petch (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 11:44
    ใจบางไปหมด พี่กาจหวั่นไหวกับเพชรแล้ว
    ไม่ชอบคิรินมากเลย เป็นคนไม่ชัดเจน
    #5,209
    0
  24. #5160 aqua.b (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 19:29
    โอ้ยยยยเขิน พี่-ๆๆๆๆๆหวั่นไหวล่ะซี้ เลิกสนใจคิรินเหอะ ทำตัวเองล้วนๆจริงๆ ยัยหนูเพชรของมิ๊ดีกว่าเย้ออออออ น่ารักกกกกก
    #5,160
    0
  25. #5130 baekbow (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 13:48
    เชี่ยยยย คือแบบ...นี่พี่มันหวั่นไหวกับน้องแล้วจริงดิแต่โคตรพีคเลยที่สรุปไม่ใช่แผนของโป้คนเดียว นี่มันรู้ทั้งกลุ่มเลย โถ น้องเพชรของพี่ หนูเป็นเหยื่อที่น่าสงสารมากลูก 555 แต่ตอนนี้ก็ทำให้รู้อะไรหลายๆอย่าง คิรินอะไรนั่นก็ฟังๆแล้วไม่เห็นน่าชอบตรงไหน กาจก็หล่อขนาดนี้ไปตามตื๊อคนๆเดียว นี่รู้สึกว่ามันไม่ใช่อ่ะ ยิ่งกับคนแบบนี้ยิ่งไม่ใช่เลย แต่ขอกรี๊ดก่อนพี่มันหวั่นไหวกับน้องอ่ะ งื้อออออออ แต่คนน้องยังเห็นเฉยๆอยู่เลย ฮาาาา
    #5,130
    0