10 ช่องตารางรัก (Yaoi) END

ตอนที่ 6 : [4] จักรยานกับมื้ออาหารเย็น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 50,173
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,066 ครั้ง
    11 มิ.ย. 63



[4] ตารางช่อง 3+4 : จักรยานกับมื้ออาหารเย็น

ผมจูงจักรยานผ่านสวนบ่อปลาไนอ้อมสะพานมาหยุดอยู่หน้าตึกคณะเภสัช เวลานี้ทุกคณะปล่อยกลับบ้านหมดแล้ว เด็กเภสัชบางคนที่หันมาเห็นผมเข้าก็โบกไม้โบกมือให้อย่างน่ารัก

หลังจากมีรูปผมปรากฏอยู่ในเพจผมก็ไม่ได้แปลกใจอะไรเท่าไหร่กับการที่มีคนใจกล้าบางคนเข้ามาทักมาเรียกชื่อแล้ว แต่จะดีใจมากกว่านี้ถ้าพวกเธอทักเพราะอยากสานสัมพันธ์ ไม่ใช่ทักเพราะสนุกสนานอยากจะรู้เรื่องผมกับไอ้พี่กาจ แต่ก็เอาเถอะ ผมหมายมั่นปั้นมือไว้แล้วว่าหลังจากจบบทลงโทษสับปะรังเคนี่ ผมจะแก้ข่าวตัวเองใหม่ซะ

ผมพิงจักรยานไว้กับโต๊ะใต้ต้นไม้สูง โลมาเคยบอกว่าคณะตัวเองรับน้องเข้มงวดจริง แต่ไม่ค่อยโหดเท่าไหร่ เน้นไปที่อบรมและเตือนเรื่องการเรียนและการใช้ชีวิตในคณะยากๆ มากกว่า

“เพชร โทษทีนะที่รบกวนอ่า”

โลมาวิ่งเข้ามาใกล้ หน้าใสๆ ที่แต่งเครื่องสำอางยิ่งดูน่ามองมากขึ้นกว่าเดิม

“ไม่เป็นไร เอ้านี่ ไปยืมพี่ปริ๊นเซสมาให้ พี่เขามีเพื่อนอยู่เอกนาฏศิลป์พอดี แต่เก่าไปหน่อย ใช้ได้นะ”

“แค่นี้ก็ดีแล้ว ขอบใจมากนะ” โลมารับเครื่องประดับในถุงอย่างดีไปถือไว้ จากนั้นก็มองหน้าผมแบบขำๆ “เราทำให้เพชรรีบจนไม่ได้จัดการตัวเองรึเปล่าเนี่ย ไปล้างหน้าล้างตาก่อนมั้ย”

โลมาคงหมายถึงไอ้จุกมะพร้าวและหน้าที่เลอะเปรอะแป้งของผม

“วันจันทร์คณะเพชรจะจบแล้วไง พวกรุ่นพี่เลยแม่งหาเรื่องแกล้งทำโทษกันซะสนุก”

“ดีอ่ะ คณะเรารุ่นพี่ดันไปเขม่นกับคณะทันตะ นี่มีนัดบูมแข่งกันหลีดเลยพลอยลำบากไปด้วย หลังเราจะหักแล้วเนี่ย” โลมาบ่น “แล้วยังต้องยืมอุปกรณ์เพชรอีก อยู่คนละคณะแท้ๆ ฝากขอบคุณรุ่นพี่เพชรด้วยนะ”

“โอ๊ย ไม่ต้องเกรงใจหรอก”

โลมาก็ยังเป็นเพื่อนที่ดีและน่ารักเสมอ แต่ไม่ต้องเกรงใจพี่ปริ๊นเซสขนาดนั้น เพราะเจ๊แกก็บอกผมมอยู่ว่าถ้ามีโอกาสให้แอบถ่ายรูปหรือหยิบของอะไรของไอ้พี่กาจกลับมาตอบแทนบ้าง

...โคตรจะไม่เต็มเลยใช่มั้ยรุ่นพี่ผมแต่ละคน

“แล้วนี่อีกนานป่ะ ไปกินข้าวเย็นกันมั้ย พรุ่งนี้วันเสาร์ด้วย”

“เอ๊ะ เพชรไม่ไปกับพี่กาจเหรอ”

“หืมม”

เดี๋ยวๆๆ ทำไมกูต้องไปกับไอ้พี่กาจด้วย ไม่ใช่แม่มันมั้งที่ต้องพาลูกไปกินข้าวอ่ะ

เอ่อ... แต่เอาความจริงก็จะไปหามันอยู่หรอกครับ แต่ไอ้พี่เชสดันบอกว่ามันหนีหน้าไปกับคิรินตั้งแต่เชียร์นิเทศเลิกแล้ว ดีที่ไอ้พี่โป้มันให้เวลาตารางช่องนี้ผมหลายวันหน่อย ไม่งั้นก็คงเครียดขี้แตกขี้แตนอยู่เนี่ย ไม่รู้อะไรกันนักกันหนา

“เมื่อวันก่อนเราไปกินหมูกะทะกับพวกไอ้ฉัตรมาไง ฉัตรกับต้ามันบอกว่าช่วงนี้ไม่มีใครเห็นหน้าเพชรเลยเพราะว่าเพชรกำลังจริงจังกับการตามจีบพี่กาจอยู่”

หึ ขนาดไม่เจอหน้าแม่งยังหาเรื่องกวนอารมณ์ผมให้ขุ่นได้เลยนะไอ้สองตัวนั้น

“เพชรก็ไม่ได้ไปวิ่งตามไล่ขนาดนั้นป่ะวะ ก็ต้องอยากไปกินข้าวกับเพื่อนมั่งดิ ว่าไง ให้รอมั้ย”

โลมาทำหน้าลำบากใจ “แต่เรายังซ้อมอีกนานเลยนะ เพชรไปก่อนเลยก็ได้ อีกอย่าง...” ตาโตๆ ของโลมาเหลือบไปทางอีกด้านเหมือนไม่ได้ตั้งใจ และย่อมเป็นธรรมดาที่ผมจะมองตามไป

สายตาของโลมาหยุดอยู่ที่ร่างสูงซึ่งนั่งอยู่ที่เก้าอี้อีกด้าน ผมหรี่ตามองฝ่าความมืดไปเพราะจุดนั้นแสงส่องไม่ค่อยถึง เลิกคิ้วนิดหน่อยเมื่อเห็นว่าเป็นไอ้แทน เพื่อนใหม่ที่ตั้งแต่วันนั้นผมก็ไม่ได้เจอหน้ามันอีกเลย

“ไอ้แทนนี่”

“เอ้อ... อืม ใช่ แทนน่ะ”

ผมโบกมือทักทาย ไอ้แทนเองที่มองมาอยู่แล้วก็พยักหน้าเบาๆ ระหว่างที่ผมวุ่นวายอยู่กับเรื่องไอ้พี่กาจ ไอ้สี่คนนี้มันคงไปเฮฮาปาร์ตี้จนสนิทสนมกันถึงขนาดนี้เลยสินะ

“อ้อ มีนัดกับไอ้แทนแล้วเหรอ”

“เอ่อ อืม พอดี... แทนจะไปส่งที่บ้าน” โลมาว่าอึกอักเหมือนเกรงใจผม เห็นแบบนั้นเลยเอื้อมมือไปตบไหล่แปะๆ

“เฮ้ย ไม่เป็นไร ไม่ต้องคิดมาก เอาไว้วันอื่นก็ได้ หรือไม่ก็รอเชียร์จบทุกคณะ ถึงตอนนั้นค่อยนัดกันอีกที”

“อ่ะ อืม ได้สิ จะรอเพชรทักมานะ งั้นเราให้ซูกัส แล้วก็นี่ทิชชู่เปียก เอาไว้เช็ดแป้งออก”

“ขอบใจ งั้นเพชรไปละนะ ไปก่อนนะเว้ยแทน ส่งโลมาให้ถึงบ้านนะ!

ผมจูงจักรยานออกมาจากตึกเภสัชด้วยมือข้างเดียว อีกข้างก็ใช้ทิชชู่โลมาเช็ดคราบแป้งเด็กขาวๆ นี่ออกจากหน้าไปด้วย วันนี้ผมว่าจะไปหาอะไรกินหน้ามอสักหน่อย เพราะคอนโดฯ ตัวเองอยู่หลังมอ ธรรมดาที่จะเริ่มเบื่อบ้าง แถมหน้ามอมีร้านอาหารญี่ปุ่นกึ่งเกาหลีราคาไม่แพงเปิดอยู่ เมื่อคืนผมเจอคลิปในเฟซเลยดันอยากกินขึ้นมา

เท้าเดินเรื่อยๆ ไปแบบไม่เร่งรีบ แต่แล้วก็ต้องชะงัก หันขวับไปทางซ้ายเพราะหางตาบังเอิญเห็นอะไรคุ้นๆ

“...”

หืม ไอ้พี่กาจนี่หว่า...

ผมขมวดคิ้วจ้อง นั่นมันไอ้พี่กาจคนหยิ่งชัดๆ มานั่งสูบบุหรี่อะไรอยู่ใกล้พุ่มไม้มืดๆ คนเดียววะ

หัวผมหันซ้ายหันขวาเพราะนึกว่าจะได้เจอหน้าสวยๆ หวานๆ ของคิริน แต่ปรากฏว่าก็ไม่เห็นใครเลย พอร์ชสีดำของมันก็ไม่ได้จอดอยู่แถวนี้เหมือนกัน

โธ่ๆๆ นั่งเป็นหมาหงอยเชียว ถูกทิ้งมารึไง

พอเห็นท่าทางน่าเวทนาของพี่มันบวกกับโอกาสอันหาได้ยากยิ่ง ผมก็ลืมเรื่องหอมแก้มนรกน่าอายเมื่อวานไปฉับพลัน หมุนแฮนด์จักรยานให้วนกลับไปหา

“พี่กาจ มานั่งจ๋องอะไรมืดๆ คนเดียวอ่ะพี่”

“มึงอีกแล้วเหรอ” นั่นคือสิ่งแรกที่พี่แกเอ่ยเมื่อเห็นหน้าผม

“พี่เชสบอกว่าพี่ออกไปกับเด็ก ทำไมยังอยู่ในมออ่ะ”

“ไม่ต้องเสือก”

ผมเลิกคิ้ว รู้สึกเหมือนพี่มันจะอารมณ์ไม่ค่อยแจ่มใสสักเท่าไหร่ แต่อารมณ์ไม่แจ่มใสของอีกฝ่ายนั่นแหละที่ทำให้ผมแจ่มใสยิ่งนัก ผมนั่งลงบนขอบฟุตบาทข้างๆ พี่แก พี่กาจไม่ได้ขยับหนี มองผมนิดหน่อยแล้วดูดบุหรี่โง่ๆ ต่อไป

“ไปกินข้าวด้วยกันมั้ย เดี๋ยวผมเลี้ยง”

“กูมีตังค์”

“อยากเลี้ยงไง ไหนๆ พี่ก็ว่างอยู่แล้วนี่ ไปกินเป็นเพื่อนผมดีกว่า ผมว่าจะไปกินอาหารญี่ปุ่นหน้ามอ”

“ไม่มีอารมณ์ มึงจะไปไหนก็ไปไปไอ้แมวจ้อย”

“ผมไปแน่ครับ แต่ไปกับพี่นะ” ผมพยายามเอารอยยิ้มที่สื่อให้เห็นว่าตัวเองช่างเป็นคนดีร่าเริงส่งไปให้ “ไปกับผมรับรองจะเป็นมื้ออาหารที่เหมือนได้นั่งกินกับฮ่องเต้แน่นอน”

“สารรูปอย่างมึงเนี่ยนะ” อีกคนใช้ตาคมๆ เหล่มอง “กูคงได้อายชาวบ้านมากกว่า”

“...”

ผมเริ่มหน้าบึ้ง

มือเอื้อมไปดึงหนังยางที่รัดเป็นจุกต้นมะพร้าวออก เออ กูลืมไปเลย ถึงว่าหน้าผากมันเย็นๆ

“อย่าเล่นตัวนักเลยน่า ไหนๆ พี่ก็ไม่ได้ไปเดตกับเด็กพี่แล้วก็ไปกินข้าวกับผมนี่ไง” ผมลุกขึ้น กวักมือเป็นเชิงเร่งเร้า “ถ้าพี่ขยะแขยงเรื่องที่ผมจีบพี่ พี่ก็คิดซะว่านั่งกินข้าวกับรุ่นน้องต่างคณะคนนึงก็ได้”

“...”

“ลุกเร็วดิพี่กา... อื้อ!

ในตอนที่ก้มหน้ายื่นไปหาพี่แก หน้าผมก็เป็นอันถูกฝ่ามือหนาๆ ตะปบแปะแล้วดันออกจนแทบหงายไปข้างหลัง และเพราะผมกำลังอ้าปากพูดอยู่ มือของพี่มันปาดโดนลิ้นเต็มๆ “อี๋ เค็ม ทำอะไรเนี่ยพี่ เฮ้ย อย่าเช็ดผมสิ!

“น้ำลายมึงเองแท้ๆ”

“มันโดนมือพี่แล้วก็ติดเชื้อโรคแล้วอ่ะ”

คนตรงหน้าผมแค่นเสียงทำหน้านิ่งๆ ดูแล้วช่างกวนตีนเหลือเกิน พี่มันจี้ดับบุหรี่กับพื้นถนนก่อนเปิดซองเขี่ยแล้วทิ้งก้นเอาไว้ในนั้น ร่างสูงขยับลุกขึ้น พอมายืนอยู่ใกล้ๆ กันแบบนี้แล้วผมก็เห็นว่าตัวเองช่างมีส่วนสูงที่น่าสงสารนัก

“นำไป”

“หือ” ผมกะพริบตาปริบๆ กับโทนเสียงเรียบเรื่อย แต่แล้วก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อสมองหมุน “พี่จะไปกับผมเหรอ!?”

“ถ้ามึงโง่นักกูจะเปลี่ยนใจ”

“ไม่ๆ ผมฉลาดครับ ตกลงเป็นอาหารญี่ปุ่นนะพี่”

ผมว่า พอเห็นอีกฝ่ายไม่มีทีท่าปฏิเสธอะไรก็เดินไปทางจักรยาน เอาขาตั้งขึ้น “ปั่นจักรยานออกไปละกัน จะเอารถหรูของพี่ออกไปป่านนี้คงไม่มีที่จอดอ่ะ เอิ่ม... พี่คงไม่อายนะถ้านั่งจักรยานอ่ะ”

“...”

“โอเคๆ” ผมรีบว่าต่อเมื่อเห็นสีหน้ารำคาญของมัน รีบขยับแฮนด์ไปให้อีกฝ่าย “อ่ะ”

พี่กาจจ้องมองจักรยานแล้วขยับขึ้นมองหน้าผม “มึงเข้าใจอะไรผิดรึเปล่า”

“เข้าใจอะไรผิด?”

“ถ้าอยากจะให้กูไปด้วยมึงก็ต้องเป็นคนปั่น”

หะ...

“ผมปั่น?” ผมทำหน้าพิลึก “นี่พี่คิดว่าตัวเองตัวเล็กกระจุ๋มกระจิ๋มเหมือนจุลินทรีย์ในยาคูลท์รึ...โอ๊ย เจ็บนะเว้ย!

ผมโวยวายทันทีเมื่อไอ้พี่กาจเอามือมาดีดปากผมอย่างแรงจนรู้สึกชาแปล๊บๆ ผมขมวดคิ้วเตรียมจะต่อว่า แต่พอเห็นคนตรงหน้าหรี่ตาจ้องมองมาก็จำใจกล้ำกลืนกลับลงคอไป สารเลวเอ๊ย

“ปากมึงแบบนี้อยากจะให้กูเปลี่ยนใจจริงๆ ใช่มั้ย”

“เฮ้ย ไม่เอาสิ มาๆ เดี๋ยวผมขี่เองก็ได้”

ผมรีบขึ้นไปนั่งก่อน ใช้สองขาเหยียบพื้นให้มั่นเพื่อรอให้ไอ้พี่กาจนั่งซ้อนโดยที่ไม่พลัดตกลงไปทั้งคู่

“ผมจะปั่นละนะ”

แน่นอนว่าคนข้างหลังก็ไม่ใช่จุลินทรีย์อย่างที่บอก ผมจึงต้องออกแรงมากถึงสองเท่ากว่าปกติ

นี่กูลงทุนทำถึงขนาดนี้เลยนะ...

กว่าจักรยานจะขยับอย่างเชื่องช้ามาถึงหน้าร้านอาหารญี่ปุ่นหน้ามอผมก็หอบแฮ่ก เหงื่อไหลย้อยเหมือนวิ่งขึ้นลงภูกระดึงมาสักสิบรอบ ต่างจากอีกคน ระหว่างทางมันทั้งด่าทั้งบ่นผมที่ขับอืดอาดไม่ทันใจ พอถึงที่ก็เดินตัวปลิวเข้าร้านไปก่อน ไม่มีขอบคุณไม่คอยอะไรทั้งสิ้น ทิ้งให้ผมแทบคลานเอาจักรยานไปจอดหลบไว้อีกทางคนเดียว

พอตามเข้าไปในร้านก็เห็นไอ้พี่กาจเปิดเมนูเลือกอยู่ก่อนแล้ว พนักงานสาววัยรุ่นยืนประกบโต๊ะมองมันตาหวานเชื่อม ไม่ใช่แค่พนักงานหรอก นักศึกษาหญิงแท้และไม่แท้หลายคนในร้านก็กรี๊ดกร๊าดกันใหญ่

เหอะ

ผมแอบทำหน้าหน่ายใส่มัน นั่งลงตรงข้ามแล้วหยิบเมนูมาดูบ้าง

“พี่สั่งได้ตามใจชอบเลยนะ ผมบอกแล้วว่าผมเลี้ยงเอง” ผมว่า ทำให้ดูป๋าเอาไว้ก่อน เผื่ออะไรๆ มันจะง่ายขึ้นมาบ้าง

“กูไม่ซาบซึ้งเป็นบุญคุณหรอกนะ”

มันอ่านใจได้รึไงวะ

ผมกับไอ้พี่กาจสั่งอาหารเป็นเซ็ตให้ตัวเองกันอย่างละชุด ตอนแรกนึกว่าพี่มันจะกวนตีนสั่งแพงๆ มาเยอะแยะซะอีก

ระหว่างรออาหารผมก็หยิบเอามือถือขึ้นมาเช็คสิ่งที่ต้องทำนิดหน่อย เอาล่ะ สิ่งที่ผมต้องได้วันนี้คือเบอร์โทรศัพท์ของจริง แล้วก็รูประหว่างทานอาหารสองต่อสองเป็นหลักฐาน ...ตลกไม่ออก ขอเบอร์ว่ายากแล้ว ถ่ายรูปยิ่งแล้วใหญ่

ครู่ต่อมาอาหารก็ทยอยมาเสิร์ฟ ผมทำเป็นจัดแจงจานแล้วเอ่ย

“ถ่ายรูปกันพี่”

“มึงเป็นผู้หญิงรึไง”

“ผู้ชายก็ถ่ายได้เถอะ อุตส่าห์ได้มากินกับคนดังทั้งทีผมก็ต้องถ่ายเก็บไว้หน่อยดิ”

“กูหิว กูจะแดกแล้ว”

“ไม่เป็นไร พี่กินไปเลย เดี๋ยวผมเอง” ผมฉีกยิ้ม กระโจนออกจากที่นั่งตัวเองไปนั่งปุลงบนเก้าอี้ข้างพี่แก หมุนโทรศัพท์ที่เข้าแอพกล้องเตรียมพร้อมไว้ตั้งแต่แรกแล้วเพื่อถ่ายให้เห็นหน้าตัวเอง พี่กาจ และบรรดาจานบนโต๊ะ “โอ๊ย!

แต่ใครจะรู้ว่าไอ้พี่กาจมันผลักหัวผมตอนกดชัตเตอร์พอดิบพอดี

“ไอ้พี่กาจ หน้าผมออกมาทุเรศเลยเนี่ย” ผมมองภาพที่ถ่ายได้แล้วบ่นออกมาเสียงขุ่น เดิมทีก็ไม่ได้จะตั้งท่าเก๊กให้หล่ออะไรขนาดนั้น แต่มันกลับเป็นภาพหน้าเหวอน่าเกลียดๆ ของผมตอนที่หัวถูกมือหนาของไอ้พี่กาจตะครุบเข้าเต็มๆ เนี่ยสิ

และเหมือนอีกคนจะทันเห็นภาพที่ถ่ายได้ หน้าหล่อๆ เลยมีรอยยิ้มกวนตีนแปะอยู่

“ปกติหน้ามึงก็ทุเรศอยู่แล้ว กลับที่ไปนั่งกินดีๆ ได้แล้วไป เสียเวลา”

“รู้แล้วน่า”

ไอ้หล่อนิสัยเสียเอ๊ย ...แต่ก็ยังดีที่ได้รูปมาละวะ

ผมกลับไปนั่งที่แล้วลงมือกินอาหารที่ตัวเองสั่งมาทันที วันนี้เชียร์ผมก็เลิกค่อนข้างช้า ไหนจะเถียงกับไอ้พี่กาจตั้งนาน กว่าจะได้ออกมาท้องก็ร้องจนกิ่วไปหมดแล้ว พวกเราต่างฝ่ายต่างกิน มีเงยหน้าขึ้นจากจานก็ตอนที่ผมเขี่ยวาซาบิในของตัวเองไปให้อีกคนพร้อมฉีกยิ้มเอ่ยว่าไม่กินเผ็ดแค่นั้นแหละ

ไอ้พี่กาจเป็นคนกินเร็ว มันกินเสร็จก่อนผมสักพักแล้ว ยังดีที่ยังมีความเป็นคนอยู่บ้างไม่ได้เสียมารยาทกลับก่อน

“แป๊บนะพี่ ขอผมสั่งไอติมด้วย”

“มึงยังจะกินอีกเหรอ”

“ของคาวแล้วก็ต้องของหวานล้างปากสิครับ พี่จะเอาอะไรมั้ย”

“...” พี่มันส่ายหน้า

“พี่อิ่มแล้วใช่ป่ะ งั้นดีเลย” ผมหยิบไอโฟนตัวเองที่วางไว้ข้างๆ ขึ้นมา “ขอเบอร์หน่อยดิพี่”


==================== 50%

ขอเบอหน่อยยยย <3


“นี่คือเหตุผลที่มึงเลี้ยงกูใช่มั้ย” ไอ้พี่กาจทำหน้าเบื่อๆ

“ก็ทั้งใช่และไม่ใช่อ่ะ ศูนย์อะไรครับ”

“กูไม่ให้”

“อ้าว” ผมหน้าเหลอหลา นิ้วที่เตรียมจะจิ้มหมายเลขถึงกับชะงัก ไม่คิดว่าพี่แกจะตอบมาแบบนี้เพราะผมรู้สึกว่าพี่กาจมีทีท่าอ่อนลงให้ผมเยอะกว่าวันแรกที่เจอกันมาก “นี่พี่ยังเล่นตัวอยู่อีกเหรอ ไม่มีอะไรจะเสียแล้วให้ๆ มาเหอะน่า”

พี่มันจ้องเขม็ง “หืม”

“โอ๊ย ล้อเล่นครับล้อเล่น ผมแค่อยากได้เบอร์พี่มั่งอ่ะ พี่ก็เห็นว่าทั้งเฟซทั้งไลน์ที่ให้มาผมไม่เคยไปกวนพี่เลยนะ ไว้ใจได้ ผมไม่โทรไปกวนใจไม่ไปทำให้เด็กพี่เข้าใจผิดหรอกครับ”

“แล้วจะเอาไปทำไม ไลน์ก็มีอยู่แล้ว”

“ไลน์มันต้องใช้เน็ตนี่ เกิดวันไหนผมหลงทางอยู่ในป่าดงดิบจะได้โทรหาให้คนมาช่วยได้เยอะๆ ไง”

“มึงหลงทางในบ้านตัวเองได้ด้วยเหรอ”

สัด กวนตีน

ผมหน้าบึ้งมองมัน “พี่อย่ากวนผมดิ”

“ก็เหมือนที่มึงกวนกูนั่นแหละ”

“นั่นผมแค่อยากให้เราสนิทกันเฉยๆ”

“หึ” มันยิ้มเหมือนรู้ทัน ผมมองแล้วได้แต่กลอกตา “หน้าบูดเป็นตูด เอามา”

ฝ่ามือหนาๆ ยื่นมา ตาผมไล่มองไปตามนิ้วเรียวสวยของมันอย่างอึ้งๆ “พี่จะให้เบอร์ผมใช่ป่ะ”

“ถ้ากูไม่ให้เดี๋ยวมึงก็ป้วนเปี้ยนไม่เลิกอีก น่ารำคาญ”

“นับว่าพี่ฉลาด” ผมไม่ใส่ใจสีหน้าของอีกฝ่าย ปลดล็อคแล้วยื่นไปให้พี่มันทันที ระหว่างนั้นไอติมก้อนรสชาเขียวของผมก็ถูกยกมาเสิร์ฟพอดิบพอดี

ผมรับโทรศัพท์คืนมา มองเห็นหมายเลขสิบหลักหราอยู่ พี่มันให้เบอร์ผมจริงๆ ด้วย

อารมณ์เบ่งบานเหมือนดอกกุหลาบพร่างน้ำค้างในยามเช้า ไม่ได้ดีใจที่ได้รับเบอร์คนดังหรอกนะ แต่เป็นเพราะตารางสามกับสี่นี้สำเร็จง่ายซะจนให้สะกดคำว่าเหลือเชื่อยังได้ ผมยิ้มพิมพ์ชื่อของมันแล้วเซฟเก็บเอาไว้ในเครื่อง กระทั่งกินไอศกรีมถ้วยนี้หมดก็เรียกเก็บเงิน พี่กาจจะล้วงหยิบกระเป๋าสตางค์ แต่ผมส่งของตัวเองให้พนักงานก่อน

“พอร์ชพี่อยู่ตึกวิศวะใช่มั้ย เดี๋ยวผมปั่นไปส่งก็แล้วกัน” ผมที่ยังอารมณ์ดีอยู่เสนอ

“ไม่ต้อง มึงจะไปไหนก็ไป”

“ทำไมอ่ะ เดินไกลนะ พี่ชอบเดินเหรอ”

“ถ้าให้ซ้อนจักรยานมึงกูว่าเดินเท้าเองก็ไม่ต่างกันนักหรอก”

เอ้า แล้วมันเป็นเพราะใครละฟะ!

“ผมไม่ใช่นักเล่นกล้ามป่ะพี่จะได้มีแรงปั่นโดยที่มีผู้ชายตัวเท่าควายซ้อนได้เร็วขนาดนั้นอ่ะ”

เพี๊ยะ

“โอ๊ย” มันตีหน้าผากผม

“ถ้ากูรู้ว่าพูดด้วยแล้วมึงจะมากวนส้นตีนแบบนี้กูไม่เสียเวลาเปิดปากด้วยดีกว่า”

“เออๆ ผมขอโทษ ถ้าพี่ไม่ซ้อนจักรยานผมแล้วจะยังไง รึพี่เป็นคนขับมั้ย”

“ไม่ต้อง เดี๋ยวกูจะแวะไปค้างหอไอ้น็อต” พี่เขาว่าเสียงเรียบ ขยับสายตาไปทางตึกหอพักสูงๆ ที่อยู่ถัดไปไม่กี่ซอย

“โอเค งั้นเอาไว้เจอกันครับพี่ บาย”

ผมโบกมือ ไอ้พี่กาจทำแค่มองเฉยๆ แล้วอาศัยจังหวะถนนโล่งข้ามไปอีกฝั่ง ผมมองตามแผ่นหลังกว้างนั่นไปครู่หนึ่ง สุดท้ายก็หมุนกลับไปยังทิศที่จอดจักรยานตัวเองเอาไว้บ้าง มือล้วงเข้าไปหยิบกุญแจโซ่คล้องล้อจักรยานขึ้นมา ในตอนที่เสียบเข้ากับแม่กุญแจ ผมก็บังเอิญนึกอะไรขึ้นมาได้

เดี๋ยวก่อนนะ ตอนที่ผมได้เบอร์มาแม่งลืมโทรเช็คไปซะสนิทเลยนี่หว่า เกิดเบอร์ที่มันให้มาเป็นเบอร์นายหมานายแมวที่ไหนไม่รู้ผมก็เสียโง่อ่ะดิ

ผมรีบควักเอาไอโฟนออกมา จิ้มไปที่ชื่อ พี่กาจวิศวะภาวนาในใจว่าขออย่าให้เป็นอาม่าที่ไหนไม่รู้เลย

(ฮัลโหล)

สัญญาณรอสายถูกเปลี่ยนไปเป็นเสียงทุ้มแหบห้าว

“ฮัลโหลๆ!

(ครับ?)

“พี่กาจ?”

(ไอ้แมวจ้อย?)

ผมถอนหายใจอย่างโล่งอก เบอร์พี่มันจริงๆ

(ไหนมึงบอกจะไม่โทรกวน โทรมาทำไม)

“ก็ผมลืมคอนเฟิร์มเบอร์ไง เกิดพี่แกล้งผมให้เบอร์คนอื่นรึกดเบอร์มั่วๆ มาผมทำไงล่ะ” ผมว่า หนีบโทรศัพท์เอาไว้ระหว่างหูและไหล่ พอเลื่อนรถจักรยานออกมาได้ปุ๊บ ศีรษะที่ขยับไปอีกทางก็มองเห็นร่างสูงเด่นๆ ที่เพิ่งจะแยกกันยังอยู่ฟากตรงข้าม “พี่กาจๆ หันหลังมาเร็ว”

(...)

ปลายสายยอมหันมา สีหน้าดูยุ่งเหยิง

“ด้านหลังพี่มีกลุ่มกะเทยยืนจ้องตาเป็นมันเลยอ่ะ กลับดีๆ นะ ระวังโดนกะเทยฉุด”

ไอ้พี่กาจทำท่าจะพูดอะไรออกมา แต่ผมไม่เปิดโอกาสให้มันด่า หัวเราะสะอกสะใจใส่แล้วตัดสายหนี รีบตวัดขาคร่อมจักรยานแล้วปั่นตรงกลับเข้าไปในมหาลัยทันทีโดยไม่หันกลับไปมองอีกเลย

ไม่รู้สิ... ตอนแรกผมเกลียดมันมากๆ เพราะมันตั้งแง่รังเกียจและอคติใส่ผมก่อน แต่พอฝ่ายนั้นยอมคุยด้วย แม้จะไม่ใช่บทสนทนาที่ราบรื่นอะไรขนาดนั้น ส่วนตอนนี้ ยอมรับว่ายังเหลือแค่ความหมั่นไส้เท่านั้นแหละ

 

คุณชาญ คุณจะทำอย่างนี้กับฉันไม่ได้นะคะ คุณมันคนใจดำ!’

ปิ๊ป

ศิษย์พี่สาม จับมือข้าไว้เร็วเข้า! ศิษย์พี่สาม!’

ปิ๊ป

ผมนั่งกดรีโมททีวีเปลี่ยนช่องไปมาอยู่บนโซฟา พอกลับมาถึงก็อาบน้ำสวมชุดนอนมานั่งเช็ดผมหารายการดูไปเรื่อยๆ ตอนแรกกะว่าจะเปิดคอมฯ เล่นเกม แต่เปลี่ยนใจเพราะไม่อยากคุยกับไอ้ฉัตรไอ้ต้าให้มันแซวอีก

ครืด ครืด มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะเตี้ยสั่นจนของบนนั้นกระเพื่อมเบาๆ

ผมปล่อยผ้าขนหนูผืนเล็กลงพาดไหล่ เอื้อมไปหยิบมันมาดู แปลกใจนิดหน่อยที่เห็นว่าเป็นไอ้ต้าแชร์และแท็กอะไรบางอย่างมาที่หน้าเฟซผม ปกติเวลาไปดื่มแล้วไอ้พวกนั้นอยากลงรูปก็ไม่เคยแท็กมาเพราะรู้ว่าผมไม่เล่น

ไอ้ต้ามันแชร์โพสจากเพจคลังคนหน้าตาดีมา พร้อมใส่หัวใจไว้อันนึงโดดๆ

โนๆๆ ไม่ต้องเสียเวลาทายเลยว่าโพสจากเพจนั้นคืออะไร

...ก็ไม่พ้นผมกับไอ้พี่กาจ

ผมถอนหายใจส่ายหัว เนื่องจากเริ่มจะชินชาแล้ว และก็คงจะเป็นอย่างนั้น ถ้าหากผมไม่เห็นว่าคราวนี้ไอ้ที่ลงน่ะมันไม่ใช่แค่ภาพอย่างเดียว แต่ว่ามาทั้งภาพทั้งคลิปเลย

 

คลังคนหน้าตาดีมหาลัย S ได้เพิ่มรูปภาพ 2 ภาพและวิดีโอ 1 ไฟล์

2 ชม. กรุงเทพมหานคร, Thailand

ต้องขอบคุณหนึ่งในสายของเราที่แวะเข้าห้องน้ำตึกบริหาร ออกมาที่ถนนหน้าตึกแล้วดันเจออะไรตอนค่ำๆ มืดๆ แบบนี้เข้าพอดี เป็นอะไรที่ดีต่อใจ ได้มาทั้งคลิป และทำไมน่าร๊ากกกกก

ปล แมวจ้อยคืออะไรคะ ทำไมคู่นี้มีพัฒนาการได้ถึงขนาดนี้เนี้ยยยย

#กาจวิศวะปี3 #น้องเพชรปี1

ถูกใจ 1.9K ความคิดเห็น 446 รายการ แชร์ 329 ครั้ง

 

มันเป็นวิดีโอตอนที่ผมกำลังปั่นจักรยานอย่างเอาเป็นเอาตายแล้วมีไอ้พี่กาจนั่งชิลๆ ซ้อนอยู่ด้านหลัง ในคลิปผมปั่นช้าระดับน้องๆ หอยทาก กล้องมือถือที่ถ่ายมาเห็นเงาใบไม้โผล่มาบังวับๆ แวมๆ เหมือนคนถ่ายแอบอยู่ตามสุมทุมพุ่มไม้

ปั่นให้มันเร็วๆ หน่อยได้มั้ยไอ้แมวจ้อย

แฮ่ก โอ๊ย... พี่ ผมก็เร่งสุดชีวิตแล้วเนี่ย

มึงปั่นมาเป็นชาติแล้วยังไม่พ้นตึกบริหารเลย

ก็พี่ไม่ยอมมาปั่นเองนี่หว่า

มึงอยากให้กูไปด้วยก็ต้องเป็นคนปั่น

แล้วพี่จะบ่นทำไมเล่า! นี่จักรยานนะ ไม่ใช่เครื่องบินเจ็ท

ในคลิปไอ้พี่กาจมันกำหมัดตบเข้าที่ต้นขาผมเหมือนตบก้นให้ม้า แต่แรงมันเบาๆ ซะที่ไหน ผมตกใจจนมือทั้งสองข้างที่จับแฮนด์สั่นไหวไปมา อุทานดังลั่น โอ๊ยย อย่าสิวะพี่ เดี๋ยวรถล้มนะเว้ย

ใครอนุญาตให้มึงกวนตีน

... ตอนนั้นผมทำปากขมุบขมิบแอบด่าอีกฝ่ายไม่ออกเสียง

นึกว่ากูไม่รู้เหรอว่ามึงด่ากูอยู่

เปล่าสักหน่อย...

หลังจากนั้นผมจำได้ว่าผมก็ตั้งหน้าตั้งตาปั่นต่อไป เพราะไอ้พี่กาจนั่งซ้อนอยู่ด้านหลัง ผมเลยไม่เห็นสีหน้าของมัน จะมาเห็นก็ในคลิปเนี่ยแหละ นอกจากหน้านิ่งๆ คิ้วขมวดขัดใจที่ผมขับช้า มันยังมีอมยิ้มในตอนที่พูดอะไรแล้วผมเถียงมันไม่ได้อีกต่างหาก ผมมองหน้าหล่อๆ ผ่านจอสมาร์ทโฟนแล้วได้แต่เข่นเขี้ยวคนเดียว

ถ้ากูรู้ว่าตอนนั้นมันแอบยิ้มสะใจแบบนี้นะ จะขับดริฟท์ให้กระเด็นตกลงไปปากฟาดพื้นสักที

 

Tang Jorman มึงงง มาดูโพสนี้ โอ๊ยยย ฟหกด่าสวมากกก @สายพิณ สมระดี

Jame'mii Thanatrob เคมีเข้ากันแบบแปลกๆ อ้ะ แล้วคิรินอ่ะ

แฟนชื่อมอส สมพงษ์ อะไรคือแกล้งน้องแล้วแอบยิ้มมม อ๊ายยยย อยากเป็นน้องเพชร

Cat Cat อ้ากกก ทำไมเราฟังที่น้องเพชรหอบแล้วจินตนาการไปไกลอ่ะ

Chat Chattapol เพชรเพื่อนผมเองคร้าบ เพื่อนผมจะออกเรือนล้าววว 5555 @Dolphin Bandarak @Tar poramate @Teerana Udomsil @เชส มอหกทับสี่ข้างถังขยะ

> ตอบกลับ < Tar poramate ขอแชร์นะครับบ

> ตอบกลับ < เชส มอหกทับสี่ข้างถังขยะ แท็กกูทำไมไอ้ฉัตร กูโสด ตาลุกหมดละเนี้ย

 

ไอ้เหี้ยฉัตร!

ลำพังแค่มันเม้นท์ก็หนักพออยู่แล้ว นี่มันยังสะเออะแท็กทั้งไอ้ต้า โลมา แทน แล้วก็พี่เชสเพิ่มมาอีก ผมมองอย่างหงุดหงิด ถูกแอบถ่ายคลิปไม่พอพวกเพื่อนยังไม่สนใจว่าผมเดือดร้อนมั้ย ชอบใจมั้ย มานั่งล้อเลียนอะไรกันไร้สาระอยู่ได้

ผมเลือกที่จะคอมเม้นท์เป็นครั้งแรก แต่เป็นการคอมเม้นท์ติเตียนต่อว่า หลังจากนั้นกดล็อคหน้าจอ แต่ยังไม่ทันวางโทรศัพท์กลับลงที่เดิม เฟซก็สั่นมารัวๆ

 

Napoom Tungkiatsopa ลงรูปคนอื่นโดยไม่ขอแบบนี้มันผิดพรบ.คอมพิวเตอร์นะครับ

> ตอบกลับ < คลังคนหน้าตาดีมหาลัย S น้องเพชรนี่นา โอ้ย หาเฟซอยู่ตั้งนาน

> ตอบกลับ < แฟนชื่อมอส สมพงษ์ เฟซรูปแมวนี่น้องเพชรเหรอ

> ตอบกลับ < Chat Chattapol อาหารญี่ปุ่นอร่อยมั้ยเพื่อน 555+

> ตอบกลับ < เชส มอหกทับสี่ข้างถังขยะ @Korkarn kritsadakarn

 

ไม่มีใครสนใจเนื้อข้อความของกูเลย!

 

สรุปตารางช่องที่ 3 เบอร์โทรศัพท์สื่อรัก , สรุปตารางช่องที่ 4 มื้ออาหารแสนหวาน (ระดับ 1)

ความสำเร็จ : เมมเบอร์โทรศัพท์ของจริง , ร่วมโต๊ะด้วยกันพร้อมหลักฐานรูป

ความคิดเห็น รอบนี้ง่ายกว่าที่คิด ถ้าพี่กาจคนหยิ่งว่าง่ายแบบนี้ตั้งแต่แรกบางทีอาจจะไม่เหนื่อยใจขนาดนี้ก็ได้ แต่เพราะตอนแรกคุยกันแบบไม่ถูกโฉลก พอมาคุยกันก็เลยไม่รู้สึกเกร็ง ถือว่าดีละมั้ง แค่นี้ก็แล้วกัน ขี้เกียจเขียน


===================== 100%

ขอบคุณคนเม้นท์มากๆ เลยจ้า

พอมาถึงตรงนี้นี่ไม่รู้จะพิมอะไรทุกที 55555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.066K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,954 ความคิดเห็น

  1. #5921 Baekberry12 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 01:42
    ในคลิปคือน่ารักมากจริงๆ คือนี่อ่านแล้วยิ้มไปด้วย////อิพี่คืออมยิ้มด้วย คืออะไรเอ่ยยย อร๊ายย><
    #5,921
    0
  2. #5902 mblue2 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2562 / 18:30
    สนุกมาก ติดตามนะ
    #5,902
    0
  3. #5879 NatapornJan (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 23:24
    เอ็นดูความคิดเห็นน้อง น้องน่ารักจังลูก เอ็นดูเค้าแล้วล่ะสิอิพี่
    #5,879
    0
  4. #5873 sophitkongkaew (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 14:05
    อิพี่มีการอมยิ้มด้วย
    #5,873
    0
  5. #5806 tarun_ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 01:00
    น่ารักมากแม่ โอ้ยยยย
    #5,806
    0
  6. #5782 ratchani1738 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 18:16
    ชอบบบบ
    #5,782
    0
  7. #5732 tantanium31 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 02:01
    อห. พึ่งมาเจอเรื่องนี้ มีแววเสียตังในอนาคตแน่นอน
    #5,732
    0
  8. #5712 zCiel (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 20:51
    จักรยานท้ารัก!!
    #5,712
    0
  9. #5698 ~PiToN~ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 05:39
    เอ็นดูน้องล่ะสิ
    #5,698
    0
  10. #5678 theskyandsea (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:01
    ตอนปั่นจักรยานคือน่ารักมาก แมวจ้อยสู้เค้าาา
    #5,678
    0
  11. #5666 TKP.123. (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:12
    โลมากับเเทนมีซัมติงกันชั่ยมั่ยชั่ยยย
    #5,666
    0
  12. #5637 MaiNatkamon (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 19:18
    น่ารักอ่ะ แมวจ้อยยย
    #5,637
    0
  13. #5611 0818770547 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 12:45

    รอลุ้นภาระกิจต่อของน้อง
    #5,611
    0
  14. #5590 TigKie_18 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 10:57
    นี่เรียกใจดีกับน้องได้ยัง​ ทำน้องแต่ละคือไม่ถนอมน้องกุเลย​
    #5,590
    0
  15. #5482 mytty (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 08:29
    เริ่มดีขึ้นเรื่อยๆๆๆๆ ง้อย
    #5,482
    0
  16. #5466 jomjjamm (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 16:19
    อยากเห็นรูปคู่ที่เพชรถ่ายเลย 555555555555555
    #5,466
    0
  17. #5441 onkgoon (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 04:11
    หูยๆๆๆๆเริ่มๆๆๆน่ารักแล้วๆๆๆๆ
    #5,441
    0
  18. #5422 0986958101 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 16:58
    น่ารักเวอร์
    #5,422
    0
  19. #5393 Sweet_Memory (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 22:16
    ใกล้กัรทีละนิดแล้ววว
    #5,393
    0
  20. #5331 Vmouth (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 11:02
    โอ้ยย น่ารักอ่ะ น้องมีความแมน ชอบๆๆๆ
    #5,331
    0
  21. #5314 Sspringlove (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 00:50
    บ้าจริง นี่เรายิ้มไม่หยุดเลย 😖
    #5,314
    0
  22. #5203 Micky Petch (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 10:04
    พี่กาจมีอมยิ้ม คนเรา
    #5,203
    0
  23. #5197 Linlinlinnnn (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 06:05
    ชอบความคิดเห็น 5555555 น้องเพ้ดน่ารักมากคับ
    #5,197
    0
  24. #5153 aqua.b (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 18:12
    เอ้อน่ารักเด้อออ55555555
    #5,153
    0
  25. #5122 baekbow (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 12:01
    เอ็นดูคนพี่มีความแกล้งน้องแล้วยิ้ม อะไรยังไงคะซิสสสส // เพชรไปเม้นก็เท่ากับเปิดวาปนะลูก โดนถล่มแซวสิ 555
    #5,122
    0