10 ช่องตารางรัก (Yaoi) END

ตอนที่ 22 : [18] ขี้หึงไม่รู้เหรอ?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 57,925
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,542 ครั้ง
    29 มี.ค. 61



[18] ตารางช่อง 10 วาจาจากใจ : ขี้หึงไม่รู้เหรอ?

ผมมองแฟ้มบทลงโทษที่เพิ่งเขียนตรงช่องตาราง 9 เสร็จเมื่อกี้ก่อนคว่ำมันลงกับโต๊ะ

เมื่อวานผมได้อัพสเตตัสเจ้าปัญหานั่นเป็นหลักฐานแล้ว แต่รูปที่ใช้ไม่ใช่รูปตั๋วคู่ที่ถ่าย แต่เป็นภาพคู่ผมกับพี่มันเลยต่างหาก หลังจากที่ตัวเอง เอิ่ม... นั่งจับมือกับพี่มันตลอดหนังทั้งเรื่อง พี่มันก็ดูท่าทางอารมณ์ดีมาก ทั้งยอมให้ถ่ายและให้แท็กหาโดยที่เจ้าตัวเข้าไปกดรับให้เดี๋ยวนั้นเลย อารมณ์ดีขนาดพูดกวนตีนใส่ก็ไม่โกรธอ่ะ

และแน่นอน สเตตัสนั่นของผมแม้จะไม่มีแคปชั่นแต่ไลค์พุ่งยังกะยอดไลค์ดาราเมื่อมีหน้าหล่อๆ ของไอ้พี่กาจแปะอยู่

“น้องเพชรครับ”

เสียงเรียกทำให้ผมที่นั่งอยู่คนเดียวหันไปมอง คิ้วแทบจะชนกันเมื่อเห็นร่างที่เดินเข้ามาใกล้

“พี่คุณ?”

“เจอเราพอดีเลย” พี่คุณพยักหน้าว่าพร้อมกับนั่งลงตรงข้ามผมทันที แม้ปากจะยิ้มแต่ท่าทางดูเหนื่อยๆ เหมือนวิ่งมาเป็นกิโลฯ ผมมองสำรวจแล้วยกมือไหว้

“หวัดดีครับ มาทำอะไรที่คณะผมอ่ะพี่”

“พี่มีธุระนิดหน่อยน่ะ จริงด้วย น้องเพชรครับ ไลน์เมื่อวาน...”

“อ้อ...” ผมเอากำปั้นทุบฝ่ามือ “จริงด้วย ไลน์... เมื่อวานผมจะเข้าไปตอบอยู่แหละครับ แต่บังเอิญมีเรื่องเข้ามาทำให้ทำก่อน ผมเลยลืมไปเลยอ่ะ โทษทีครับ”

จำได้มั้ย พี่คุณเคยทักไลน์มาบอกว่าอยากจะชวนผมไปกินข้าวที่หน้าร้านสุกี้เมื่อหลายวันก่อน แต่หลังจากวันนั้นพี่คุณก็ไม่ได้ทักมาชวนอย่างที่บอกไว้ ผมเลยคิดว่าอีกฝ่ายแค่ชวนเล่นๆ ไม่คิดว่าจู่ๆ เมื่อวานพี่เขาจะทักมา

“ไม่เป็นไรๆ พี่แค่จะคุยกับเรานิดหน่อยน่ะ ว่างมั้ย เดี๋ยวพี่เลี้ยงข้าวด้วยก็ได้”

คราวนี้ผมทำหน้าลำบากใจขึ้นมานิดหน่อย “อืม ผมว่า...”

ถ้าไปกันสองคนผมเริ่มรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมานิดๆ ตอนที่ตอบรับในไลน์คราวนั้น เรื่องของผมกับพี่กาจยังไม่ได้เป็นแบบตอนนี้ ผมไม่อยากให้พี่กาจเข้าใจผิด ถึงผมจะไม่ได้คิดอะไรกับพี่คุณ และมั่นใจว่าพี่เขาก็ไม่ได้คิดอะไรกับผมก็เถอะ แต่พี่คุณเองก็เป็นคนดังของมอ พี่แกเป็นถึงเดือนมหาลัยเมื่อสองปีก่อนเลยนะ เกิดมีเรื่องลงเพจอีกผมคงลำบากใจอ่ะ...

“น้องเพชรไม่โอเคเหรอ”

“ไม่ใช่ๆ ผมไม่อยากเป็นข่าวกับคนดังไง” ผมตอบขณะหัวเราะเจื่อนๆ “งั้นถ้าให้เพื่อนผมไปด้วยได้มั้ยล่ะครับ”

ตอนแรกผมก็จำไม่ได้และไม่ใส่ใจนั่นแหละว่าพี่คุณเองก็เป็นคนที่ถูกอัพรูปลงในเพจด้วย ขนาดไอ้พี่กาจผมยังจำไม่ได้เลย แต่ตอนที่คิรินทะเลาะกับพี่กาจในโรงอาหารผมก็ดันนึกสงสัยขึ้นมา กลับไปไล่เปิดดูโพสต์เก่าๆ อย่างจริงจังก็เลยได้เห็น ปกติแล้วนอกจากโพสต์ที่มีเรื่องของตัวเอง ผมก็ไม่สนใจโพสต์อื่นของแอดมินหรอก ถึงเพิ่งได้มารู้เอาทีหลังนั่นแหละ

ยิ่งมีข่าวกับคิรินด้วยแล้ว ...พี่คุณจะเคยคุยๆ ขั้วๆ กับคิรินยังไงผมไม่แน่ใจ เวลาพี่คุณทักมาผมก็ตอบไปตามมารยาท เห็นว่าไม่มีความจำเป็นที่จะไปเงียบไปหยิ่งใส่เพราะอีกฝ่ายคบกับคิริน เพราะผมก็บริสุทธิ์ใจไง

“แต่พี่อยากให้น้องเพชรไปคนเดียวมากกว่า อืม... น้องเพชรไม่ต้องกังวลนะครับ พี่ไม่ได้จะ...”

“ผมรู้ๆ”

...ผมก็ไม่ได้หลงตัวเองถึงขนาดคิดว่าคนหน้าตาดีจะมาชอบหรอกน่า

“งั้นก็คงไม่มีปัญหาใช่มั้ย หรือเรากลัวเรื่องของไอ้กาจ?”

“...”

“คือ... โอเค พูดตรงๆ คือที่อยากให้ไปกินข้าวเพราะมีเรื่องจะขอร้องน้องเพชรนิดหน่อย”

คราวนี้ผมเปลี่ยนไปเป็นแปลกใจ พี่คุณเองก็มีทีท่าลำบากใจไม่น้อย แม้จะนึกสงสัยแต่ผมก็ว่าเสียงสูง

“ผมเนี่ยนะ”

“ครับ ตอนนี้ต้องน้องเพชรแล้วแหละ”

“งั้นพูดตรงนี้ก็ได้ครับ เรื่องอะไร...”

คนถูกถามนิ่งไปนิดนึง แต่แล้วก็ถอนหายใจเบาๆ “น้องเพชรก็รู้ใช่มั้ยว่าพี่กับไอ้โป้มีปัญหากัน ...เมื่อสองวันก่อนพี่บังเอิญเจอมันที่ผับ แล้วทะเลาะกันจนมีอุบัติเหตุนิดหน่อย...”

“...” ผมฟังแล้วอ้าปากค้าง เห็นสีหน้าคนพูดดูรู้สึกผิด

“พี่รู้มาว่าหลังจากวันนั้นมันป่วย เลยไปขอเบอร์มันมาจากคณะกองกลาง แต่พอมันรู้ว่าพี่โทรไปก็ดันไม่รับ”

ผมไม่ได้พูดอะไร แล้วก็ไม่ได้ถามรายละเอียดอะไรเพิ่มเติมด้วย ถ้าให้ลองเดาเอาเองน่าจะเป็นสองคนนี้ทะเลาะกันแล้วบังเอิญไอ้พี่โป้มันได้รับผลกระทบมากกว่าที่พี่คุณคิด พี่เขาถึงได้รู้สึกผิด พวกเพื่อนๆ พี่โป้เองก็รู้ว่าพี่ปีโป้แกไม่ถูกกับพี่คุณ ถ้าพี่คุณไปขอช่วยคงไม่มีใครยอม ...พี่เขาถึงมาคุยกับผม

“...”

“ส่วนเรื่องที่พี่อยากให้เพชรช่วยน่ะ...”

 

ตอนที่อาจารย์ที่สอนคาบสุดท้ายปล่อย ผมก็โทรไปหาพี่กาจ พี่แกบอกผมว่าวันนี้มีนัดดื่มและชวนผมไปด้วย

“ไม่เอา ไม่ไปอ่ะ ผมไม่ใช่เด็กคณะพี่นะเว้ย”

(ตามใจ งั้นเดี๋ยวกูไปส่งมึงก่อน)

“เฮ้ย ไม่ต้องก็ได้ครับ เลิกแล้วก็ไปกับพวกพี่น็อตเลยก็ได้ จะได้ไม่ต้องลำบาก”

(แล้วมึงจะกลับยังไง)

“ผมจะแวะไปหาไอ้ต้าพอดีอ่ะ ไม่นานหรอก เดี๋ยวให้มันไปส่งก็ได้”

(อย่าเถลไถลล่ะ)

“ผมไม่ใช่เด็กป่ะ ตอนยังไม่รู้จักพี่ก็กลับเองประจำ”

ได้ยินเสียงหัวเราะทุ้มๆ ของพี่มันลอดมาตามสาย (ถึงห้องแล้วไลน์บอกกูด้วย)

“โอเคคค” ผมลากเสียง “พี่อ่ะแหละ อย่าดื่มให้มันเยอะเกินละกัน”

พี่มันหัวเราะเบาๆ อย่างอารมณ์ดี (อืม รู้แล้ว)

ได้ความแบบนั้นปุ๊บผมก็แวะไปหาไอ้ต้าที่คณะ ออกไปกินข้าวนั่งคุยกันได้สักพักก็ขอให้มันขับมอเตอร์ไซค์ไปส่งที่หอพักหนึ่งหน้ามอ ตอนแรกมันจะรอไปส่งผมที่คอนโดฯ แต่พอเห็นสายเข้าจากสาวที่คุยอยู่ผมก็รีบไล่มันอย่างเกรงใจ

หอพักชายไม่ได้เข้มงวดเรื่องคนเข้าออกเท่าไหร่ ผมเดินผ่านลุงคนเฝ้าหอที่นั่งกางหนังสือพิมพ์อ่านตรงโต๊ะม้าหินอ่อนขึ้นไปด้านบนได้อย่างง่ายดาย ระเบียงทางเดินหอนี้ค่อนข้างมืด เลยรีบสับเท้าไวๆ ด้วยความหลอนไปเคาะประตูห้อง

ก๊อก ก๊อก

ปัง ปัง จากเคาะ ผมเริ่มจะเปลี่ยนเป็นทุบ

“แม่ง กูนอนอยู่นะโว้ย จะทุบเสียงดังหาสวรรค์วิมา... ไอ้เพชรณภูมิ?”

ผมฉีกยิ้มเมื่อประตูถูกเปิดออก “โห สภาพดูไม่ได้เลยนะพี่โป้”

“อะไรวะ มึงมาทำไมเนี่ย”

เจ้าของห้องอย่างพี่ลิโป้ตอนนี้อยู่ในชุดกางเกงขายาวและเสื้อแจ็กเก็ตรูดซิปสูงถึงคอ ผมเผ้ายุ่งเหยิง รวมทั้งหน้าที่ตอนนี้ทั้งซีดทั้งแดง ท่าทางก็ดูอิดโรย ขนาดคุยกับผมยังต้องเกาะขอบประตูไว้เพื่อทรงตัว

“ผมจะเอาตารางมาให้พี่ตรวจอ่ะดิ”

“มึงจะรีบอะไรขนาดนั้นไอ้เด็กเวร กูไม่ตายวันตายพรุ่งหรอก” พี่มันวีน

“เฮ้ย ป่วยอยู่อย่าแช่งตัวเองสิ มาๆ เดี๋ยวผมช่วยพยุงละกัน” ผมว่า ไม่รอให้อีกคนอนุญาตก็ขยับเข้าไปยกแขนอีกฝ่ายพาดไหล่ช่วยประคองไปทางเตียงนอนเล็กหลังเดียวกลางห้อง

ไอ้พี่โป้เอนหลังตามอย่างว่าง่าย ทั้งที่หน้าตอนนี้ยังดูมึนๆ อึนๆ “มึงรู้ห้องกูได้ไง”

“ถามพี่พลมา แล้วก็รู้จากพี่เขาด้วยว่าวันนี้พี่ไม่มามอเพราะไม่สบาย นี่ผมเห็นว่าไม่มีใครว่างมาพยาบาลพี่ก็เลยอาสามาให้แทนเลยนะเนี่ย ผมแวะซื้อของมาให้ด้วยนะ”

“ไอ้เหี้ยพลแม่ง...” พี่มันเข่นเขี้ยว “มึงไม่ต้องมาดูแลกูหรอก พวกไอ้กาจออกไปดื่มนี่ ไปเฝ้าผัวมึงนู่นไป”

“หือ พี่รู้ได้ไงว่าพี่กาจมันออกไปดื่ม”

โดนผมแกล้งถาม ไอ้พี่โป้ถึงกับหน้ายุ่ง “เอ่อ... ก็กูมีเพื่อนอยู่เอกเดียวกับไอ้กาจไง! รู้ว่าทุกวันที่ 15 เอกมันมีกินเลี้ยง”

“อ้อ เหรอครับ แต่ไงพี่ก็ไม่ต้องไล่ผมหรอก อุตส่าห์มีคนไหว้วานให้มาดูสภาพพี่ทั้งที”

“ไอ้พลมันหัดเป็นห่วงเพื่อนด้วยรึไง แต่ไม่ต้อง กูดูแลตัวเองได้”

ผมมองคนป่วยผู้น่าสงสารแล้วได้แต่ยิ้มปลอบ “พี่ตอนนี้ไม่ใกล้เคียงดูแลตัวเองได้เลยเหอะ ว่าแต่กินไรยังครับ”

“มวนท้อง กูกินไม่ลง”

“ไม่กินก็กินยาไม่ได้อ่ะ ผมซื้อข้าวต้มมา อ้อ มีต้มจับฉ่ายด้วยนะ เดี๋ยวไปใส่จานมาให้”

ไอ้พี่โป้ไม่ค้านอะไร ดูท่าทางจะไม่สบายหนักจริงๆ ผมหยิบจานมาเทของที่ซื้อมาลงไป แต่ระหว่างนั้นมือถือก็สั่นเพราะมีคนโทรไลน์เข้ามาพอดี พอหยิบออกมาดูแล้วก็ต้องถอนหายใจกับชื่อพี่คุณที่ปรากฏบนนั้น

ผมรับแล้วพยายามพูดเสียงเบา มืออีกข้างก็จัดการอาหารให้คนป่วยต่อ

“ผมรู้แล้วครับ อืม ใช่”

“...”

พอเหลือบมองไปทางด้านหลังก็เห็นไอ้พี่โป้จ้องเขม็งมา “ผมช่วยแค่นี้พอ จะให้นัดไปเจอไม่ไหวล่ะครับ”

ผมพูดตัดบทก่อนวางสาย เดินถือชามข้าวต้มกลับไปที่เตียง

“เอ้า กินหน่อยพี่ จะได้กินยา”

“เมื่อกี้มึงคุยกับใคร” พี่โป้สีหน้าโคตรหงุดหงิด มันเป็นเครื่องบอกใบ้ได้เลยว่าเมื่อกี้อีกคนคงจะได้ยินอยู่บ้าง

“ก็คนที่พี่ได้ยินผมเรียกชื่ออ่ะแหละ”

“มันโทรหามึงทำไม แล้วนี่มึงไปแอบคุยกับมันตั้งแต่เมื่อไหร่หาเด็กเวร!

“ไม่สบายอย่าตะโกนสิ อีกอย่างผมไม่ได้สนิทกับพี่คุณสักหน่อย”

“ไม่ต้องไปคุยกับมัน ไม่รู้รึไงว่ามันอาจหวังเคลมมึงจากไอ้กาจอยู่ก็ได้”

“บ้าละพี่ ไม่ใช่ พี่คุณแค่ขอให้ผมช่วยไรนิดหน่อย”

“ไม่ต้องไปช่วย!

พี่โป้ขึ้นเสียงจนหลุดไอค่อกแค่กออกมา ผมเลยส่งน้ำให้จิบอย่างหน่ายๆ “ผมปฏิเสธไปแล้ว พี่ไม่ต้องไปสนใจเรื่องของพี่คุณหรอกน่า กินข้าวกินยาเหอะ เดี๋ยวไม่หายไม่รู้นะ”

ไอ้พี่ปีโป้ไม่วายมองผมแบบเคืองๆ แต่ก็ยอมตักข้าวต้มเข้าปาก ผมนั่งคุยกับเจ้าของห้องกระทั่งฤทธิ์ยาทำให้พี่มันเริ่มง่วงแล้วนั่นแหละถึงได้ขอตัวกลับก่อน

ผมโบกมือเรียกแท็กซี่ให้ไปส่งที่หลังมอ แต่ระหว่างทาง ไอโฟนที่นอนนิ่งอยู่ในกระเป๋าก็สั่นครืดคราดรัวๆ อีกแล้ว

ผมถอนหายใจอย่างเซ็งๆ เพราะรู้สึกว่าวันนี้ชักจะฮอตแปลกๆ

Cheshire Cat : ไอ้เพชร มาช่วยหน่อยเร็ววว

Cheshire Cat : (ส่งรูปภาพ)

Cheshire Cat : มารับไอ้กาจดิ้ ถ้าเพชรมารับพวกนี้จะได้ยอมให้มันกลับ

ผมขมวดคิ้วเมื่อเห็นว่าภาพที่พี่เชสส่งมาคือภาพของไอ้พี่กาจที่กำลังโดนพี่อุ๋งอิ๋งรายเดิม แต่ชุดโคตรเซ็กซี่มากกว่าเดิมพยายามจะหาทางเข้ามาใกล้

แม่ง ฮอตของจริงก็ไอ้พี่กาจเนี่ยแหละวะ

ผมพ่นลมหายใจอย่างเซ็งๆ ถึงจะเห็นว่าหน้าพี่กาจในรูปก็ดูยุ่งเหยิงไม่พอใจก็เถอะ

“ลุงครับ ไม่ต้องไปแล้วหลังมอ เปลี่ยนไปที่ผับ...เลย”

ยี่สิบนาทีต่อมาแท็กซี่เขียวเหลืองก็มาจอดหน้าผับเป้าหมาย ผับนี่ก็ผับที่ไอ้ฉัตรเคยนัดมาแล้วมันใช้นามบัตรสีเงินเพื่อเข้าเป็นวีไอพีนั่นแหละ เพียงแต่ตอนนี้ผมไม่มีบัตรเงิน แถมอายุก็ยังไม่ถึง เลยต้องโทรหาพี่เชสเพื่อบอกให้พาพี่กาจออกมา

แต่ไอ้พี่เชสกลับออกมาคนเดียวซะงั้น...

“ทำไมไม่บอกไอ้พี่กาจให้พี่มันออกมาเลยเล่า พี่จะเข้าๆ ออกๆ ทำไมอ่ะ”

“พี่มารับเราเข้าไปต่างหาก”

“หะ ผมไม่ได้จะมาเที่ยวนะ พี่บอกให้ผมมารับพี่กาจไม่ใช่ไง”

“ก็มารับไง แต่เพชรต้องเข้าไปรับข้างในนู่น ถ้าไอ้พวกนั้นเห็นว่าเมียไอ้กาจมาตามจริงจะได้ยอมให้กลับง่ายๆ”

“ไอ้พี่เชส ผมเป็นผู้ชาย เมียอะไรล่ะ”

“เรื่องนั้นหรอกเรอะ” พี่มันงึมงำ “อ่ะๆ งั้นผัวก็ได้ ถ้าคนอื่นเห็นว่าผัวไอ้กาจมาตามจะได้ไม่เป็นปัญหา นี่พวกพี่ซวยชัดๆ เลยนะเว้ย ที่บังเอิญมาเจอกลุ่มของยัยอุ๋งอิ๋งนั่นพอดีอ่ะ”

“เจอกันในร้านเนี่ยเหรอ”

“เออสิ คิดว่าพี่นัดมารึไง” คนพูดทำหน้าเข็ดขยาด “กลุ่มยัยนั่นน่ากลัวจะตาย พอเห็นไอ้กาจไอ้น็อตรึคนอื่นที่หล่อๆ เข้าก็ขอร่วมโต๊ะด้วยเฉย ไอ้กาจทำหน้าไม่พอใจใส่ก็ไม่ไป นี่พวกกูไม่ได้มันส์กันเลยเนี่ย จะไล่ก็เห็นว่าเป็นผู้หญิง พูดยากอีก”

“แต่ถ้าผมพาไอ้พี่กาจกลับก่อนพวกพี่ก็ไม่ได้ดื่มด้วยกันเลยนะ”

“โอ๊ยย พาเมียมึงกลับไปเห้อออ ถ้าไอ้กาจไปแล้วพวกพี่อาจได้แดกกันสบายๆ บ้าง”

พี่เชสพาผมมาถึงโต๊ะใหญ่เป็นส่วนตัวมุมหนึ่งของร้าน ตอนแรกผมนึกว่าพวกพี่ๆ เขาจะมากันหลายคนมากกว่านี้ แต่ปรากฏว่าเป็นกลุ่มขนาดย่อมที่มีทั้งปีสอง สาม แล้วก็สี่แค่ราวๆ สิบกว่าเกือบยี่สิบคนเท่านั้น

ไอ้พี่กาจนั่งหันหลังให้ผม ส่วนข้างๆ ห่างออกไปช่วงตัวคือพี่อุ๋งอิ๋งที่พยายามจะเข้ามาใกล้

“อ้าว น้องเพชรแฟนไอ้กาจนี่”

“พี่กาจ มีคนมาอ่ะ!

“เฮ้ย ไอ้กาจ เมียมาตามว่ะ”

ทันทีที่พวกพี่ๆ บางคนหันมาเห็นผมเข้าก็โห่เสียงดังยกใหญ่ เมียบ้างแฟนบ้างจนผมได้แต่ปลง

“แมวจ้อย”

พี่กาจที่รีบหันมาตามคำของเพื่อนทำหน้าแปลกใจ “มาได้ยังไง”

“นู่น” ผมบุ้ยหน้าไปทางพี่เชส “เพื่อนพี่แหละไลน์มาบอก”

“กูจะโทรถามมึงพอดีว่าทำไมยังไม่ไลน์มา”

“ก็ผมยังไม่ทันกลับห้องเลยนี่” ผมว่า แต่ก็เหลือบตาไปทางพี่อุ๋งอิ๋งซึ่งจ้องเขม็งมาอย่างไม่พอใจ ผมเห็นนะว่าตอนแรกพี่เขาทำเป็นเมาไม่มีแรงจะผวาซบใส่ไอ้พี่กาจ พอพี่มันลุกขึ้นนี่ทรงตัวได้เองขึ้นมาเชียว

มองไปแล้วมันก็อดจะขำในความพยายามพี่เขาขึ้นมานิดๆ ไม่ได้

“กูบอกให้มึงมาด้วยกันแล้ว”

พี่กาจพูดขึ้นตอนที่เห็นผมจ้องใครอยู่ ใช้มือหนาๆ มาดึงแก้มผม “ไม่มีอะไรเลย อย่าหึงล่ะ”

“ยังไม่ได้ทำอะไรเลยยย”

“กูไม่ได้อยากยุ่ง เขามาเอง”

“รู้แล้วครับ พี่เชสบอกแล้ว”

พี่กาจมองไปทางพี่เชสนิดหน่อย “หึ ทำตัวเป็นประโยชน์เหมือนกันนี่”

“พี่เชสบอกให้ผมมารับพี่เนี่ย จะกลับรึยั...”

“สต๊อป!!” มีเสียงใครสักคนบนโต๊ะรีบโพล่งขัดขึ้นมา “ทานโทษนะฮะไอ้คู่นี้ ใครอนุญาตให้กลับไม่ทราบ”

“กูต้องขอมึง?” พี่กาจหันไปตอบ

“สาด มึงกลายเป็นคนกลัวเมียไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไอ้กาจ มายังไม่ถึงสองชั่วโมงเลย รีบไปไหนวะ!

“เออแม่ง มาสวีตต่อหน้ากูแล้วจะหนีกลับเฉย นั่งลงเลย!” พี่หน้าหนวดคนนึงลุกขึ้นมาลากคอไอ้พี่กาจพร้อมกับผมให้กลับไปที่โต๊ะ “น้องเพชรก็อย่าเพิ่งใจร้ายขู่ไอ้กาจสิครับ ให้มันได้เฮฮากับพวกพี่หน่อย”

“เอิ่ม ผมยังไม่ได้ขู่อะไรเลยนะ”

“อืมม เยี่ยม! แฟนที่ดีต้องแบบนี้ น้องเพชรมาดื่มด้วยกันมา มาๆ เฮ้ย พวกมึงเอาแก้วให้แฟนไอ้กาจสิวะ!

“ไม่ต้อง น้องมันไม่ดื่ม”

พี่กาจที่นั่งตัวติดกับผมหันไปตอบแทนซะเสร็จสรรพ แต่ผมก็ไม่ได้ท้วงอะไรเพราะตอนนี้ก็ไม่มีอารมณ์ดื่มจริงๆ

“พี่ก็อย่าดื่มเยอะล่ะ”

“รู้แล้ว มีมึงเป็นห่วงกูกินไม่เยอะหรอก” พี่มันพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉยเหมือนทุกที แต่พอหันไปสบตาจะเห็นแววอารมณ์ดีจากนัยน์ตาคมๆ นั่น “ทนอีกแป๊บก็แล้วกัน”

ผมพยักหน้าอย่างช่วยไม่ได้

“ไอ้กาจนี่ พอคุยกับแฟนแล้วเปลี่ยนไปเลยนะ” พี่ปีสี่คนนึงที่นั่งเท้าคางมองอยู่พูดขึ้น

“นั่นดิ กูก็เพิ่งเคยเห็นว่าถ้ามันมีคนที่ชอบจริงๆ แล้วจะเป็นแบบนี้”

“ใช่มะพี่ หน้ามันอบอุ๊นอบอุ่นจนผมอยากสมัครเป็นแฟนมันอีกสักคนด้วยแล้วเนี่ย” ไอ้พี่เชส...

เอ่อ ผมกับไอ้พี่กาจยังไม่ได้เป็นแฟนกันเหอะ ฟังที่ทุกคนพูดแล้วเหมือนผมกับพี่มันแต่งงานกันแล้วอ่ะ แถมไอ้พี่กาจดูจะชอบใจ เพราะพี่แกนั่งยิ้มมุมปาก ไม่ค้านไม่อะไรทั้งสิ้น

“ถุย มึงอย่ามาทำเป็นอวยอาร์เซนอลเกินหน้าเกินตาไอ้เชส เอฟเอนัดวันก่อนของมึงก็คาบ้าน”

“วันนึงเป็ดตัวนั้นก็เดินมา ตัวมันสีแด๊งแดง ฮะ...อะไรนะพี่ เมื่อกี้ผมไม่ทันฟัง มัวแต่ร้องเพลง มันก็จะก๊าบๆ”

โต๊ะใหญ่เฮฮาบ้างด่ากันบ้างไปเรื่อย แต่มีบรรยากาศอึดอัดนิดๆ แฝงอยู่เพราะกลุ่มพวกพี่อุ๋งอิ๋งยังปักหลักนั่งด้วยไม่ยอมไปไหน บรรดาผู้ชายมีความเกรงใจสาวๆ เลยพูดตามใจปากมากไม่ได้ ผมแอบเห็นพี่น็อตที่นั่งอยู่ด้านตรงข้ามถูกเพื่อนพี่อุ๋งอิ๋งอีกคนเกาะติดจนหน้ายับยุ่งไปหมด ส่วนไอ้พี่กาจ... แม้จะโดนพี่อุ๋งอิ๋งจ้องแต่เธอก็ไม่กล้าเข้ามาใกล้เหมือนตอนแรก

คงเพราะเห็นทุกคนเข้าใจว่าผมเป็นแฟนพี่กาจ ต่อหน้าคนเยอะแยะถ้าเธอยังพยายามจะเข้าหาพี่กาจอีกก็จะถูกมองว่าน่าเกลียด พี่เขาเลยได้แต่ส่งสายตาเชือดเฉือนมาให้ ผมไม่ได้สนใจพี่เขา กระทั่ง...

“น้องเพชรคะ”

เจอเธอดักอยู่หน้าห้องน้ำ... เยี่ยมไปเลย ให้ตาย


========================= 60%

ตอนนี้หาที่ตัดยากจีๆ 5555

มีใครเดาเรื่องพี่คุณผิดบ้าง เรื่องนี้เราวางโครงไว้หมดตั้งแต่ต้นจนจบแล้ว ใครหวังให้พี่คุณเป็นตัวร้ายระดับบิ๊กๆ โน่วว 5555 เรียกว่ามาสร้างสีสันนิดๆ หน่อยๆ ดีกว่า ชีวิตนี้หลากสีพอแล้ว


ปล. ใครแฟนลิเวอร์พูลกับอาร์เซนอล เราขออภัยด้วยนะคะ เขียนตามท้องเรื่อง TT

ปล.สอง เรื่องโป้กับคุณถ้าไม่มีเพชรอยู่ในฉากก็ไม่มีการพูดถึงนะคะ เราไม่เน้น เพราะมันจะไปดันให้ความรู้สึกว่าทุกคนรอบตัวละครหลักเป็นคู่รักชายชายหมดเลย Orz



“ว่าไงครับ”

“ได้คุยสักที พี่คิดว่าน้องเพชรน่าจะรู้จักพี่นะคะ พี่มั่นใจว่าพี่กาจน่าจะเล่าอะไรให้ฟังอยู่บ้าง”

ยิ่งมองใกล้ๆ แบบนี้ก็ยิ่งเห็นว่าเธอเซ็กซี่โคตรๆ เสื้อที่สวมวันนี้ก็รัดรูปยิ่งกว่าวันก่อนซะอีก

“ครับ พี่กาจเคยบอกว่าพี่กับพี่เขาเคยคุยกัน”

“เราเคยกันมากกว่านั้นค่ะ”

ผมเลิกคิ้ว “อ๋อ โอเคครับ เคยมากกว่านั้น”

“น้องเพชรไม่เข้าใจเหรอคะ” พี่อุ๋งอิ๋งเลิกคิ้ว เธอกอดอกแล้วก้าวเข้ามาใกล้จนรองเท้ากระทบพื้นดังตึกๆ เพราะเธอสวมส้นสูงอยู่ใบหน้าของเราเลยอยู่ระดับเดียวกัน “พี่กำลังบอกว่าพี่กับพี่กาจ เรา...”

“ผมเข้าใจครับ”

“...”

“แต่ที่ไม่เข้าใจคือพี่มาบอกผมทำไมครับ ในเมื่อมันก็แค่เคย” ผมตอบตามตรง

“น้อง!

หน้าสวยๆ ของพี่อุ๋งอิ๋งอึ้งไปพักหนึ่ง ต่อมาเธอก็เรียกผมเสียงสูงอย่างไม่พอใจ

เดี๋ยวก่อน ที่พูดไปผมไม่ได้มีเจตนาจะเสียดสีอะไรอีกฝ่ายนะ ผมพูดเพราะใจผมก็คิดอย่างนี้ต่างหาก ผมเชื่อว่าพี่กาจไม่ได้มีอะไรกับเธอแล้วจริงๆ ...แม้มันจะน่าหงุดหงิดที่ถูกผู้หญิงเข้ามาชวนทะเลาะด้วยวาจาอ้อมโลกงงๆ อย่างนี้ก็เถอะ

“พี่ไม่คิดเลยนะว่าหน้าแบบน้องเพชรจะปากกล้าเหมือนกัน”

“...”

“ปากพูดแบบนี้ได้ก็น่าจะคิดอะไรให้มันได้มากกว่านี้สักหน่อยนะคะ”

“โอเค พี่อุ๋งอิ๋งอยากจะบอกอะไรผม พูดตรงๆ ก็ได้ครับ”

พี่เขาเงียบไป ต่อมาก็แสยะยิ้มเฉย “แบบนี้ก็ดีเหมือนกันค่ะ ถือว่าพี่เตือนก็แล้วกันนะคะ ยังไงเราก็รุ่นพี่รุ่นน้องเอกเดียวกัน น้องเพชรก็น่าจะรู้ใช่มั้ยคะ ว่านอกจากเด็กที่ชื่อคิรินแล้วพี่กาจก็ไม่ได้ชอบผู้ชายที่ไหนอีก”

“ครับ เหมือนจะได้ยินมาแบบนั้น”

“แล้วน้องเพชรคิดเหรอคะ ว่าพี่กาจเขาจะจริงจังกับน้อง”

ผมยักไหล่ “ผมก็คิดอยู่นะครับ”

คราวนี้ผมจงใจยียวน เพราะพี่อุ๋งอิ๋งแสดงท่าทางน่าหมั่นไส้มาก่อน พอผมพูดให้เธอหน้าเขียวได้ก็ตลกดีเหมือนกัน

“น้องเพชร พี่จะบอกไว้นะว่าพวกกะเทยแอ๊บแบบน้องคบกับพี่กาจที่ชอบผู้หญิงไม่รุ่งหรอก”

“...”

“ไปคบเกย์กะเทยด้วยกันเถอะค่ะ!

หน้าผมเริ่มตึง “พี่อุ๋งอิ๋ง พูดให้ดีนิดนึงครับ ผมไม่ใช่กะเทย”

“ไม่ใช่อะไร ก็เห็นๆ อยู่ อย่ามาทำเป็นแอ๊บเลยค่ะ น้องก็ไม่ต่างอะไรกับคิรินหรอก”

เหมือนคิริน?

เดี๋ยวนะ ผมเหมือนคิรินตรงไหนวะ! คือผมไม่ได้มีเจตนาจะว่าอะไรคิรินมันนะเว้ย แต่คือใครๆ ก็รู้ใช่มั้ยว่าคิรินเป็นเกย์ บอกว่าผมเหมือนคิรินก็ไม่ต่างอะไรกับบอกว่าผมเป็นเกย์ไม่ใช่เหรอ...

ถ้าเป็นผู้ชายผมคงดึงคอเสื้อมาง้างหมัดคุยแล้ว แต่เพราะร่างเซ็กซี่ตรงหน้าเป็นผู้หญิง เลยได้แต่คุมอารมณ์ไว้

“อ้อ พี่ไม่เชื่อที่ผมพูดเหรอครับ”

“จะให้เชื่อ...!” เสียงโทนแหลมของพี่อุ๋งอิ๋งเงียบไปเมื่อเห็นผมยิ้มให้ สีหน้าเหมือนเหยียดหยามคนอื่นก่อนหน้านี้กลายเป็นตกใจเมื่อเห็นผมสาวเท้าเข้าไปใกล้ “จะทำอะไรยะ จะตบฉันเหรอไอ้เกย์”

“...”

“อย่าเข้ามานะ ไม่งั้นฉันร้องนะ!

ผมยังไม่พูดอะไร ปากยังยิ้มขู่อีกฝ่าย พอร่างตรงหน้าถอยหลังไปผมก็ก้าวตาม ก้าวต่อก้าว

กระทั่งหลังเธอติดกับผนังฝั่งตรงข้ามห้องน้ำ เลยได้แต่หยุดนิ่ง เวลานี้หน้าพี่อุ๋งอิ๋งซีดเผือด พี่เขาก็คงจะรู้ว่าถ้าทะเลาะกันตัวเองก็สู้แรงผู้ชายไม่ได้อยู่ดี ทีแรกผมว่าจะขู่แค่นี้ แต่พอนึกว่าพี่เขาด่าผมเป็นเกย์ซะสาดเสียเทเสีย เลยทาบมือมือขวาลงข้างใบหูเสียงค่อนข้างดังจนร่างเซ็กซี่สะดุ้งเฮือก “ฉะ... ฉันจะร้องจริงๆ นะไอ้เกย์”

“พี่กล้าเหรอ” ผมแกล้งก้มหน้าลงไปใกล้จนได้กลิ่นน้ำหอม

“ยะ... อย่านะยะ!

“เชื่อรึยังครับว่าผมไม่ใช่เกย์ ถ้ายังผมจะ... อุ๊บ!

ฟุ่บ!

“...!!

“...!!

ผมเบิกตากว้าง มองเห็นตาสวยเฉี่ยวของพี่อุ๋งอิ๋งที่อยู่ห่างไปไม่กี่เซ็นฯ ก็เบิกกว้างไม่ต่างกัน

“ทำอะไรกัน!

เสียงเข้มของพี่กาจดังขึ้นเหมือนเสียงฟ้าผ่ากลางผับ มันเรียกสติผม

เหี้ย!

ผมรีบผวาถอยห่างจนเกือบสะดุดร่างอวบอ้วนของชายในชุดสูทที่เมาล้มอยู่บนพื้นด้านหลัง รีบหันหน้าไปยังตรอกทางเข้าห้องน้ำก็เห็นว่าพี่กาจยืนนิ่งอยู่

ใบหน้าเรียบเฉย กับตาคู่คมๆ ที่เรียบสนิทซะยิ่งกว่า นั่นแหละเป็นหลักฐานว่าพี่มันกำลัง... โคตรโมโหเลย

“พี่ พี่กาจ...”

“มึงทำอะไรไอ้แมวจ้อย” พี่กาจเดินดุ่มๆ เข้ามาจับข้อมือผมแล้วดึงไปใกล้ๆ

“เดี๋ยว คือ... ผมไม่ได้ทำอะไรเลย ไม่ดิ ความผิดของไอ้ลุงบ้าเนี่ยแหละ!” ท้ายประโยคผมตะโกนเสียงสูง ชี้นิ้วไปทางตาลุงหัวล้านที่ยังเมาปลิ้นหัวเราะพร้อมสะอึกไปด้วยบนพื้นข้างตัว

ตอนที่ผมก้มหน้าลงไปใกล้พี่อุ๋งอิ๋งเพื่อจะขู่เธอ จู่ๆ ลุงคนนี้ก็เดินเมาโซซัดโซเซเข้ามากระแทกหลังผมอย่างแรง และเพราะไม่ทันตั้งตัวปากผมก็เลย... ชน... กับเธอ... แม่งเอ๊ย!

“มึงจูบอุ๋งอิ๋ง” พี่กาจยังว่าเสียงเข้ม

“ไม่ใช่! ผมบอกแล้วว่าลุงนี่แหละแม่งชนผมอ่ะ ผมแค่ขู่พี่เขาเฉยๆ นี่พี่!” ผมหันไปเรียกพี่อุ๋งอิ๋งที่ช็อคค้างยังยืนตัวแข็งทื่ออยู่ที่เดิม “พี่อุ๋งอิ๋ง เมื่อกี้เรายังทะเลาะกันอยู่เลย แล้วผมจะไปจูบพี่ได้ไง ใช่มั้ย”

“จูบ... กรี๊ดดด! อี๋ๆๆ ไอ้เด็กบ้า แกจูบฉัน!

พอพี่แกรู้สึกตัวก็กรีดร้องขึ้นมาเสียงดังจนทั้งผมทั้งพี่กาจนิ่วหน้า ร่างบอบบางของพี่อุ๋งอิ๋งถลาเข้ามาหา เธอกางเล็บแหลมๆ ทั้งห้าเหมือนนางเสือ ผมที่คิดว่าหลบไม่ทันก็ได้แต่หลับตาปี๋

“อุ๋งอิ๋ง”

“พี่กาจ! ปล่อยค่ะ! อิ๋งจะตบไอ้เด็กบ้านี่สักที ไอ้ฉวยโอกาส ยี้ ขยะแขยง”

ผมค่อยๆ หรี่ตาดู โล่งใจที่เห็นไอ้พี่กาจเข้ามาขวางกิ๊กเก่าตัวเองไว้ได้ทันก่อนที่หน้าผมจะแหก พี่มันจับมือพี่อุ๋งอิ๋งที่ปัดป่ายไปมาพร้อมจะเข้ามาหาผมท่าเดียวไว้แน่น

“ไอ้เด็กทุเรศ!

“ขอโทษครับ” ผมว่าอย่างรู้สึกผิดที่ไปแตะเนื้อต้องตัวผู้หญิงเข้า แต่ต่อมาก็นิ่วหน้าาอย่างจริงจัง “ผมแค่ขู่เพราะพี่ใช้วาจามาว่าผมก่อน”

“อย่ามาตอแหล แกอยากจูบฉัน!

“อุ๋งอิ๋ง!” พี่กาจว่าเสียงห้วน “เลิกวุ่นวายสักที กลับไปได้แล้ว”

“พี่กาจ! พี่กาจพูดงี้กับอิ๋งได้ไงคะ มันฉวยโอกาสกับอิ๋งนะ!

“เพชรไม่มีทางจูบกับคนอื่นนอกจากพี่”

“แต่พี่ก็เห็นว่ามันจูบอิ๋ง...”

พี่กาจพ่นลมหายใจอย่างหงุดหงิด “พี่คิดว่าเธอน่าจะรู้ดีว่าอะไรเป็นอะไร”

“พี่กาจ!

“พี่จะพูดอีกครั้งนะว่าตอนนี้พี่มีคนที่ชอบแล้ว เราเองก็เลิกคุยกันไปนานแล้วด้วย เลิกวุ่นวายกับพี่ได้แล้ว”

สีหน้าดุๆ เอาจริงเอาจังของพี่กาจทำให้พี่อุ๋งอิ๋งได้แต่ขบริมฝีปากอย่างโมโห เธอใช้แววตาตัดพ้อน้อยใจมองพี่กาจ ก่อนจะหันมาถลึงตาอาฆาตแค้นให้ผม พี่เขาทำหน้าขยะแขยงใส่ก่อนจะสะบัดตัวเดินกระแทกเท้าออกไปด้านนอก

ผมถอนหายใจเมื่อร่างเซ็กซี่นั่นลับหายไป แต่ยังไม่ทันได้โล่งเต็มอก พี่กาจก็หันขวับมาประจันหน้า

พอสบตาผมก็ขนลุกซู่เหมือนยืนแก้ผ้ากลางเทือกเขาร็อกกี้

“เอ่อ พี่กาจ...”

“มานี่”

มือพี่มันข้างหนึ่งที่ยังกุมข้อมือผมไว้อยู่ลากดึงให้ตามเข้าไปในห้องน้ำ พอหยุดอยู่ตรงหน้ากระจกอีกฝ่ายก็เปิดก๊อก ใช้มืออีกข้างล้างน้ำแล้วยกขึ้นมาถูที่ริมฝีปากของผม ซึ่งผมเพิ่งเห็นว่าปากตัวเองเลอะลิปสติกสีแดงที่พี่อุ๋งอิ๋งทาไว้เป็นปื้น

“โอ๊ย! เบาๆ ดิวะพี่กาจ ผมเจ็บนะ”

“ใครให้มึงไปจูบอุ๋งอิ๋ง” เสียงพี่มันยังเย็นยะเยือกอย่างเห็นได้ชัด

“ผมบอกแล้วไงว่ามันเป็นอุบัติเหตุ! ลุงนั่นเดินเมามาชนผม”

“แล้วมึงไปเข้าใกล้เธอทำไม”

“เอ่อ... อันนั้นผมแค่จะขู่พี่เขาเฉยๆ” หน้าผมเจื่อนไปนิด แต่ต่อมาก็เปลี่ยนเป็นบึ้ง “เป็นเพราะกิ๊กเก่าพี่นั่นแหละที่มาหาว่าผมเป็นเกย์ก่อน ฟังแล้วโมโหชิบหาย ผมเลยขู่พี่เขาไปนิดๆ หน่อยๆ แค่นั้นเอง!

“ไม่มีวิธีอื่นแล้วรึไง”

“แล้วพี่จะให้ทำไงล่ะ จะให้ผมด่ากลับ?”

“วิธีไหนก็ได้ที่มึงไม่ต้องไปเข้าใกล้คนอื่น ต่อให้ไม่จูบ กูก็ไม่ชอบ”

“เดี๋ยวนะ คือผมผิด?”

นิ้วโป้งพี่กาจที่ถูอยู่ตรงริมฝีปากผมเปลี่ยนเป็นลูบเบาๆ แม้หน้าพี่มันจะยุ่งเหยิงแต่ก็ไม่ได้เย็นเป็นน้ำแข็งแล้ว

“มึงไม่ได้ผิด แต่กูหึง”

“หะ...”

“กูเป็นคนขี้หึง มึงไม่รู้เหรอ”

ผมฟังแล้วถึงกับเม้มปาก แต่ก็เม้มได้อยู่แป๊บเดียวเพราะพี่กาจคลึงมันเบาๆ ให้คลายออก “ไม่ต้องมาพูดงี้เลย อีกอย่างผมมากกว่าป่ะที่ต้องเป็นคนไม่พอใจพี่อ่ะ พี่อุ๋งอิ๋งเข้ามาหาเรื่องผมเพราะพี่นั่นแหละ รู้เอาไว้ด้วย”

“...”

“ทำหน้าแบบนั้นหมายความว่าไง”

“กำลังคิดจะจูบมึงล้างปาก”

“อย่านะเว้ย!

“...”

ไอ้พี่กาจก้มหน้าตัวเองลงมาใกล้ ขณะที่ผมหน้าแดงกระอักกระอ่วนจะถอยห่าง หลับตาแน่นอย่างตกใจ

แปะ แต่ปรากฏว่าที่รู้สึกมีแค่ปลายนิ้วที่ยังเปียกน้ำทั้งสี่ของพี่มันตีแปะลงมากลางหน้าผากเบาๆ

“หน้าตลก”

“...”

พี่มันยิ้มมุมปาก “ถ้ามึงยังไม่พร้อม กูก็ไม่ทำหรอก”

ผมกะพริบตาปริบๆ เดาได้ว่าสีหน้าตอนนี้อาจจะกำลังเหวอ

“ไว้มึงโอเคเมื่อไหร่ ตอนนั้นกูค่อยทบดอกเอาเอง”


================================= 130%

เพชรแมน ไม่รู้จะให้ตบยังไง 55555

เมื่อวันก่อนเราอ่านคอมเมนท์ คุณโป้ เบลอว่าทำไมนักอ่านจู่ๆ ก็เรียกปีโป้ซะเพราะพริ้งขึ้นมาเชียว อ่านสักสามรอบ อ๋อ มันชื่อตัวละครนิยายตูนี่หว่า คุณเนี่ย 5555

พน เดอะเฟซจบเหมือนเดิม ไม่เบี้ยววว


ข่าวสาร(วันไหนไม่อัพ,คุยกัน)ในเพจกับทวิตนะคะ

FB > https://www.facebook.com/rosewankling/

TW > https://twitter.com/rose_wankling


มาติดๆ

#10ช่องตารางรัก

/กอดนาจาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.542K ครั้ง

5,901 ความคิดเห็น

  1. #5893 NatapornJan (@NatapornJan) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 12:55
    รักแรงก้อหึงแรงจ้าา แงง คุณโป้ปะ
    #5893
    0
  2. #5818 teddybear33 (@teddybear33) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2562 / 22:09
    โป้เสร็จคุณแล้วแหง่มๆ ไม่งั้นคุณไม่น่าจะเป็นห่วงขนาดนี้
    #5818
    0
  3. #5779 a.mm (@ssunisa) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 17:06
    โป้กับคุณมีซัมติงไรป่าวว🌝🌝
    #5779
    0
  4. #5731 0818770547 (@0818770547) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 20:33
    พี่กาจดีต่อจัย
    #5731
    0
  5. #5724 zCiel (@bloomid) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 01:43
    ท่าทางดอกจะแพงเลยนะคะ
    #5724
    0
  6. #5685 theskyandsea (@thesky13) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:53
    คุณโป้ โป้คุณจริงๆ ใช่ไหม เดามาตั้งแต่ที่น้องไปลากพี่คุณคนหล่อมาแล้ว
    #5685
    0
  7. #5672 feonixsh (@feonixsh) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:50
    อย่าบอกนะว่าพี่โป้เสร็จพี่คุณไปแล้ววววววว อิแมม่มมมมม หัวใจจะวาย ไปสปาร์กกันตอนไหวแว๊าาา
    #5672
    0
  8. #5671 Sunshine (@kaimuk-raweewan) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:28
    อห.รู้เลย -อุบัติเหตุหลังเมาแล้วไข้ขึ้นมามอไม่ได้เนี่ยมันคืออะไร //สมกับเป็นเรือที่สร้างไว้ตั้งแต่ฉากแรกที่พวกเค้าเจอกัน //คุณลิโป้
    #5671
    0
  9. #5606 TigKie_18 (@TigKie_18) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 07:30
    สงสารพี่โป้​ ไม่ได้เที่ยวกะกลุ่มเพื่อนนานละ
    #5606
    0
  10. #5512 galepn (@galepn) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 19:08
    นี่ว่าต้องมีคู่ พี่คุณกับพี่โป้แน่นวนนน จิ้นๆๆๆๆ กัดกันอย่างงี้ลูกดกเด้อ5555555555
    #5512
    0
  11. #5501 Rangsima Anne (@annerangsima) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 22:01
    น้องเพชรน่ารักอ่ะ มีน้ำใจ มิน่าพี่กาจและเพื่อนสนิทถึงชอบมาก ต่างจากคิรินที่ดูออกแนวเวลาชอบใครก็จะไม่สนเพื่อนสนิทของเขาเลย แบบนี้คบกันยากถ้าเข้ากับเพื่อนสนิทเขาไม่ได้
    วางคาแรคเตอร์น้องเพชรน่ารักมากนะคะ ดูไม่สาวไม่อ่ะ ยังมีความผู้ชายอยู่ เด็กผู้ชายน่ารัก ซนๆ ปากเก่ง ไม่กลัวใคร 555
    #5501
    0
  12. #5456 onkgoon (@onkgoon) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 08:32
    ชะนีต้องโดนตบเด้อ วอแวมาก น้องเพชรอย่าไปยอมคะะะะ
    #5456
    0
  13. #5409 Sweet_Memory (@sweet_memory) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2561 / 00:20
    พี่กาจจจจจจจจ ขี้หึงมากกกก
    #5409
    0
  14. #5255 เล็กน้ำตก-// (@nattabow) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 15:49
    ชอบตอนพวกเพื่อนๆแซว เมียมาๆๆ 55555555555555555555
    #5255
    0
  15. #5186 aqua.b (@angeleiei) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 23:45
    อีชะนี!!!อย่ามาด่าลูกฉันนะ!!!
    #5186
    0
  16. #5182 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 22:48
    ก็ถ้าจะขนาดนี้ก็คบกันเถอะจ้า จะรออะไร 555 หวังว่าอุ๋งอิ๋งจะยอมรับความจริงสักทีนะ // อุบัติเหตุระหว่างคุณโป้คือได้เสียกันสินะ ดูจากสภาพโป้แล้วคิดว่าน่าจะใช่
    #5182
    0
  17. #5141 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 16:07
    อื้อหืออออ หึงงงงงงนะ
    #5141
    0
  18. #5054 ฮ่อยจ๊อ (@21298) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 14:30
    คุณโป้ชั่ยมั่ยชั่ย
    #5054
    0
  19. #5039 PATASIQI (@PATASIQI) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 14:04
    รู้สึกได้ถึงซัมติงระหว่างคุณโป้ค่ะ
    #5039
    0
  20. #4974 manodcha (@manodcha) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 15:47
    ขำตอนจูบิโอ้ย 5555555
    #4974
    0
  21. #4955 bunyarat462 (@bunyarat462) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 21:05
    คุณโป้ด้วยคนค่ะ แฮ่มๆ -.,-
    #4955
    0
  22. #4623 mai146 (@mai146) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 18:14
    รุกแรงหึงแรง อู้ววว
    #4623
    0
  23. #4253 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 19:44
    ไม่น่าเชื่อว่าพี่กาจจะขี้หึง
    #4253
    0
  24. #4040 gniycb (@gniycb) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 21:15
    5555555 วงวารร
    #4040
    0
  25. #4032 phanomporn852 (@phanomporn852) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 16:09
    พี่โป้เมียคุณในอนาคต
    #4032
    0