10 ช่องตารางรัก (Yaoi) END

ตอนที่ 21 : [17] โรงหนังทุกที่ก็มืด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 56,760
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,538 ครั้ง
    1 พ.ค. 61



[17] ตารางช่อง 9 เชิญชวนเป็นผล : โรงหนังทุกที่ก็มืด

ครืด ครืด

มือที่กำลังจิ้มปูอัดอีกอันเข้าปากชะงัก พอรู้สึกว่ามือถือที่ใส่ไว้ในกระเป๋าเสื้อข้างซ้ายตัวเองสั่น ผมพ่นลมหายใจแบบเซ็งๆ ไม่ได้หยิบขึ้นมาดูแต่อ้าปากกินปูอัดอีกสองสามชิ้นแล้วค่อยสไลด์ปลดล็อค

ใคร...อ้อ ก็ไอ้พี่กาจนั่นแหละ

เมื่อเช้าตอนผมตื่นขึ้นมาพร้อมกับอาการโคตรปวดหัวหน้าก็ยุ่งไปหมด มองไปรอบๆ ก็เห็นว่าตัวเองกลับมานอนในห้องแล้ว ก็คงเป็นพี่มันที่ไปกับผมเมื่อคืนพากลับมาส่ง ปวดหัวก็ชวนหงุดหงิดพออยู่ละ พอคิดถึงเรื่องที่พี่มันกวนตีนเมื่อวานก็ยิ่งเซ็งกับตัวเองเข้าไปใหญ่ พออาบน้ำสระผมเสร็จปุ๊บ ผมก็เห็นข้อความไลน์จากพี่กาจ...

วันนี้พี่มันมีเรียนทั้งวันไง แต่จะแวะมารับผมตอนช่วงเที่ยงอย่างปกติ แต่ผมก็พิมพ์ตอบกลับไปว่าวันนี้จะขี่จักรยานไปเอง จากนั้นรีบคว้ากุญแจแล้วออกมาจากห้องทันที

“ทำไมทำหน้าแบบนั้นไอ้เพชร ลูกชิ้นน้าก็แถมให้แล้วนี่ ไม้แกน้ายัดปูอัดแถวเพิ่มให้ตั้งหนึ่ง เมียมารู้กูโดนบ่นแน่”

“ผมลูกค้าประจำนะ แถมมันต้องมีบ้างดิ”

ผมโบกมือให้น้าเข้ม น้าแกเป็นหนึ่งในพ่อค้าขายลูกชิ้นหน้ามอที่มักจะชอบมาซื้อและคุยด้วยบ่อยๆ ตอนนี้ผมนั่งอยู่ใกล้พุ่มดอกเข็มด้านหลังซาเล้งแผงลูกชิ้นของน้าแก ก้มลงมองมือถือที่ปลดล็อคแล้วก็เห็นว่าที่สั่นก็มาจากพี่กาจส่งไลน์มา

Gaj : ตอบได้แล้ว กูเป็นห่วง

Gaj : อยู่ไหนแมวจ้อย มึงมีเรียนแค่สองคาบนี่

Gaj : เพชร

และอีกหลายๆ ตั้งแต่ตอนที่ผมบอกว่าผมจะมามหาลัยเองแล้ว

Petch : (ส่งสติกเกอร์)

ผมส่งสติกเกอร์กวนตีนกลับไปแม่ง ข้อความขึ้นอ่านอย่างรวดเร็ว แต่ผมก็ยัดมือถือกลับแล้วจิ้มลูกชิ้นต่อ

เข้าปากหนึ่งคำแล้วหมุนไม้อันเล็กในมือเล่น

พอพี่กาจมันพิมพ์กลับมาว่าผมงอนรึเปล่า ผมไม่รู้จะพิมพ์ตอบกลับไปยังไง ไม่ต่างจากเมื่อวานที่ผมบอกไปว่าผมไม่ได้คิดไรนั่นแหละ เมื่อวานตอนเห็นพี่กาจกับพี่อุ๋งอิ๋งตัวเองก็ไม่ชอบใจ แต่ถ้าจะให้ผมไปโวยวายใส่พี่มันก็ไม่ใช่

ผมไม่รู้นะว่าคนที่เขาอยู่ในช่วงคุยศึกษารึจีบกันมันเป็นยังไง ถึงผมจะไม่พอใจจริงๆ แต่ตอนนี้ผมกับอีกฝ่ายยังไม่ใช่แฟนกันนี่ จะให้ผมไปหึงรึแสดงออกมาชัดเจนแบบนั้นมันโอเคเหรอ ...ผมไม่รู้

ครืด ครืด ครืด

ถ้าพี่มันยังไม่หยุดนะ ผมจะฟลัดสติกเกอร์ใส่แล้วนะเว้ย

“เพชร เดี๋ยวน้ามานะ”

“ไปไหนอ่ะ”

“ขี้ๆ เดี๋ยวมา”

ผมรีบลุกพรวด “เดี๋ยวๆ เข้ามอเหรอ ผมว่าจะเข้าพอดี เดี๋ยวผมขี่ไปส่งที่ห้องน้ำเอง”

น้าเข้มไม่พูดไรมาก คงเพราะปวดสุดๆ ผมแขวนถุงลูกชิ้นที่ยังกินไม่หมดไว้ตรงแฮนด์ พอขึ้นคร่อมจักรยานปุ๊บน้าแกก็รีบก้าวเข้ามานั่งซ้อนทันที รีบบอกให้รีบปั่นก่อนจะไม่ไหวผมเลยรีบให้ตามคำขอ

ปกติผมเห็นเหล่าพ่อค้าแม่ค้าที่ตั้งแผงด้านหน้าทั้งวันมักเข้ามาใช้บริการห้องน้ำในมอกันอยู่แล้ว แล้วก็ไม่มีอาจารย์หรือยามเข้ามาว่าด้วย แต่ตอนผมปั่นไปตามถนนเทปูนเส้นเล็กในมอ ...กลับมีรถสปอร์ตสีดำคันวาววับขับเข้ามาตีขนาบข้าง

พอกระจกถูกเลื่อนลง ผมก็มองเห็นไอ้พี่กาจที่ชะโงกหน้าจากฝั่งคนขับมามอ

คิ้วพี่มันมุ่นเข้าหากันนิดๆ ส่วนหน้านิ่งสนิท

...พี่มันหาผมเจอได้ไงวะ

“เพชร ใคร?”

ขาเผลอชะลอความเร็วลง “พี่กาจ...”

“ไอ้แมวจ้อย จอดจักรยาน”

“เดี๋ยวนะ อะไรของพี่เนี่ย”

“หยุดรถ”

“หยุดอะไร ผมกำลัง...”

“เพชร ค่อยคุยทีหลังได้มั้ย จะไม่ไหวแล้ว!” น้าเข้มตะโกนเร่งจนผมแทบสะดุ้ง รีบหันกลับไปตั้งใจปั่นเพราะกลัวน้าแกไม่ไหวตอนที่ยังนั่งซ้อนหลังผมอยู่จริงๆ

และเหมือนจะยิ่งทำให้ไอ้พี่กาจไม่พอใจ แต่เพราะหน้าผมเองก็เริ่มไม่พอใจแล้วเหมือนกันพี่มันถึงไม่พูดอะไรขึ้นมาอีก ยังคงขับพอร์ชขนาบข้าง กระจกก็เปิดอยู่อย่างนั้น นอกจากมองทางแล้วก็ยังชำเลืองมองมาทางผมกับน้าเข้มเป็นพักๆ

กระทั่งผมเลี้ยวไปจอดหน้าอาคาร น้าเข้มแกก็ตบบ่าผมเป็นเชิงขอบคุณแล้วรีบวิ่งหายเข้าไปทันที

ผมยังไม่ทันหมุนหัวจักรยานเพื่อเลี้ยวกลับ เสียงคุ้นเคยก็ดังขึ้นจากทางด้านหลัง

“ไอ้แมวจ้อย”

“...”

“ทำไมวันนี้ดื้อ” พี่มันก้าวเข้ามาใกล้ผมที่ยังอยู่บนจักรยาน “แล้วตกลงเมื่อกี้ใคร”

“คนรู้จัก”

“คนรู้จักไหน?”

“น้าแกขายลูกชิ้นอยู่หน้ามอนู่น” ผมว่าแบบไม่ค่อยใส่ใจมาก แต่เหมือนพี่กาจจะยังสนใจ

“น้าขายลูกชิ้นมาซ้อนจักรยานมึงได้ไง”

“เพราะเขาปวดขี้ ผมเลยอาสาพาขี่เข้ามา เดี๋ยวนะ พี่สนใจขนาดนั้นเลย?”

พอพูดแบบนั้น ร่างสูงๆ ตรงหน้าก็เหมือนจะนิ่งไป พี่มันมองหน้าผม สุดท้ายก็ยกมือขึ้นมาเสยผม ถอยหายใจแล้วพึมพำอะไรบางอย่างกับตัวเองออกมาโดยที่ผมไม่ได้ทันฟัง

และก่อนจะทันได้ทำอะไรต่อ พี่มันก็เอื้อมมือมาจับแฮนด์จักรยานผมเอาไว้ บอกสั้นๆ แค่ให้ผมขยับไปนั่งยังที่นั่งด้านหลัง ส่วนพี่มันก็ขึ้นมาเป็นคนขับแทนผม ปั่นฝ่าแดดไปที่ตึกวิศวะฯ

 

“ไอ้แมวจ้อย เลิกงอนได้แล้ว”

“...”

ผมปรายตามองคนพูดนิดหน่อย แต่แล้วก็ดึงสายตากลับมามองจอไอโฟนเหมือนเดิม

“กับอิ๋งไม่ได้มีอะไรแล้ว ได้ยินมั้ย หันมามองกูนี่” มือหนาๆ ของพี่มันกุมแก้มผมทั้งสองข้างแล้วดันให้หันมาสบตาด้วย

“อะไร”

“เลิกงอน”

ผมขยับดึงหน้าตัวเองออกจากมืออีกฝ่าย “นี่ในมอ ห้ามจับ”

หลังจากพี่มันเป็นฝ่ายขับจักรยานผมมาถึงตึกเรียน ผมกับพี่กาจก็นั่งตรงม้านั่งกันแค่สองคน เพราะคาบเรียนผมเลิกแล้ว แต่พี่กาจยังมีอยู่ พี่มันเลยลากผมมาที่นี่

และพอนั่งลงปุ๊บ พี่มันก็เริ่มเปิดบทสนทนาเรื่องเมื่อวานขึ้นมาทันที

“กูเลิกคุยกับอุ๋งอิ๋งตั้งแต่ตอนปีสอง” พี่มันเอามือมาวางไว้บนหัวผม

ผมบอกแล้วว่าตัวเองไม่พอใจก็จริง แต่ไม่รู้ว่าสถานะตอนนี้มันมีขีดจำกัดอะไรมั้ย รึบางทีผมอาจจะคิดลึกวางมันอยู่ในกรอบมากเกินไป... พอนึกซ้อนแบบนี้ขึ้นมาก็ถอนหายใจอย่างเซ็งๆ แต่ไอ้พี่กาจที่เห็นท่าทีของผมปุ๊บก็ชะงักไป

“ช่างเหอะพี่”

“แมวจ้อย ถ้าไม่พอใจกู มึงพูดได้ทุกอย่าง”

“...”

“กูกับมึงยังไม่ได้เป็นอะไรก็จริง แต่มึงมีสิทธิ์”

พี่มันพูดเหมือนอ่านใจผมได้อ่ะ...

“...”

“โอเค เพราะกูใจร้อนเอง อยากเห็นว่ามึงเองก็มีท่าทีกับกูบ้างเหมือนกัน”

ผมที่เอาหมัดเท้าอยู่ตรงแก้มขยับนิ้วชี้เคาะไปมานิดหน่อย ไม่ได้เบี่ยงหน้ามองแต่ขยับแค่สายตา ผมมองเห็นหน้าหล่อๆ ของพี่กาจผ่านผมด้านหน้าของตัวเอง ซึ่งพอพี่กาจเห็นก็เลื่อนฝ่ามือที่วางอยู่กลางหัวผมมาเสยให้เบาๆ

“เพราะงั้นถ้ามึงไม่พอใจกู มึงก็พูด กูจะได้เข้าใจ”

“พี่... รู้จักน้องรหัสพี่โป้ได้ไง”

“ยอมรับแล้วเหรอว่างอนกู”

“ถ้าไม่อยากบอกก็...”

“กูรู้จักเพราะไอ้โป้” พี่มันรีบพูดขึ้นมาทันที “ช่วงนั้นมันเห็นกูมีปัญหาเรื่องคิรินก็เลยแนะนำคนอื่นให้”

ผมทำหน้าประหลาด ไอ้พี่โป้นี่ท่าทางจะไม่ชอบคิรินจริงจัง หาคนนู้นคนนี้มาประเคนให้เพื่อนมั่วไปหมด

“เมื่อคืนกูแค่อยากให้มึงหึงก็แค่นั้น”

“...”

“ตอนแรกเห็นมึงมีทีท่าแบบนี้กูก็ดีใจอยู่หรอก แต่กูไม่ชอบที่มึงทำเหมือนไม่สนใจกูมากกว่า”

พี่กาจสบตากับผมที่มองกลับไปแบบนิ่งค้างโดยไม่หลบ รอยยิ้มตรงมุมปากเปลี่ยนเป็นยิ้มบางๆ มือยังขยับเสยผมหน้าม้าให้ ผมชักจะรู้สึกว่าตัวเองต่อบทสนทนากลับไปไม่ถูกขึ้นมา...

เพราะพี่กาจนิสัยเหมือนผู้ใหญ่ ในความไม่มีเหตุผลบางครั้งของพี่มันพอมาคุยก็รู้ว่าในใจพี่มันก็มีเหตุผลของพี่มันตลอด แถมหลังๆ มานี้คิดอะไรก็พูดออกมาตรงๆ จนผมคิดว่า ...ไอ้พี่กาจคนหยิ่งที่เจอกันแรกๆ มันหายไปไหนแล้ววะ

“เลิกงอนได้รึยัง”

“...”

“ถ้ายังไม่หายกูจูบนะ”

ผมกลอกตา น่ารักอยู่ได้แป๊บเดียวจริงๆ สิน่า ให้ตาย

“พี่นี่ดูไม่เหมือนเป็นคนแบบนี้เลยนะ” พอพี่มันพูดแบบนั้นมาผมถึงเลือกคำพูดสวนกลับไปได้

“แบบนี้คือแบบไหน”

“ก็ลามกไง”

“แค่กับมึง”

โห ยังหน้าด้านพูดเสียงเรียบต่อได้อีก

“ผมกำลังว่าพี่อยู่นะ”

“อืม ตอนเย็นอยากกินอะไร” พี่มันเปลี่ยนเรื่องเฉย

“มาถามอะไรตอนนี้”

“กำลังตามใจมึง”

ผมเกือบสำลักน้ำลาย เพราะรู้สึกว่าพี่มันกำลังทำตัวกึ่งง้อเล็กๆ ที่ดูตลกแปลกๆ ...มันก็ต้องแปลกอยู่แล้วดิ ก็ทุกทีพี่มันก็ให้ผมเป็นฝ่ายเลือกอยู่แล้วอ่ะ

แต่ถึงอย่างนั้นวิธีง้อเด็กน้อยของมันก็น่ารักจนทำให้ผมแอบหัวเราะ

“งั้นไปดูหนัง”

คนฟังพยักหน้าอย่างว่าง่าย “หลังกูเลิก”

ไอ้พี่กาจยังมีเรียนช่วงบ่ายอีกสองคาบ ส่วนผมที่เลิกแล้วก็ถูกพี่มันหนีบเข้าไปนั่งรอในห้องเรียนด้วย ตอนแรกก็กลัวๆ อาจารย์ของพี่มันจะว่าอยู่หรอก ขอไปรอห้องสมุดอีกคนก็ไม่ยอม สุดท้ายต้องเข้ามานั่งตัวลีบอยู่ในห้องเรียนของเหล่ารุ่นพี่วิศวะปีสาม แน่นอนว่าผมตัวลีบจริงๆ ไม่ใช่ลีบเพราะโดนด่านะ ...โดนแซวเนี่ยแหละสาด

ไอ้ประโยค มาเรียนแค่เนี้ยก็ต้องพาแฟนมาด้วยเหรอกลายเป็นประเด็นเมื่อไอ้พี่กาจยิ้มมุมปากรับ ไม่ปฏิเสธ กว่าจะหันไปตั้งใจเรียนกันหน้าผมก็แทบไม่เหลืออะไรให้อายแล้ว

สี่สิบนาทีต่อมา ในที่สุดไอ้พี่กาจก็เลิก ผมแทบจะคว้าแขนพี่มันแล้วฉุดกระชากลากถูให้ออกจากห้องเรียนอย่างกับหนีเพลิงไหม้ รู้ดีว่าถ้ายังอยู่ในห้องนั่นก็คงไม่วายถูกคนอื่นแซวเล่นอีกแน่

และเพราะตกลงว่าจะมาดูหนัง พวกเราเลยมาหยุดที่พาราก้อน ในตอนที่เข้าคิวรอซื้อตั๋ว ผมก็หันไปถามพี่กาจที่ยืนซ้อนตัวแทบติดกันด้านหลัง “พี่ไม่มีงานมีอะไรต้องทำใช่ป่ะ”

“ทำไม?”

“ถ้ามีจะได้ไว้ดูวันอื่นไง ผมไม่ได้ซีเรียสขนาดนั้น”

พี่มันส่ายหน้า “วันนี้ไม่มี กูยังว่างตามใจมึงได้อีกหลายชั่วโมง”

ผมยังไม่ทันตอบอะไร แถวก็มาถึงผมกับไอ้พี่กาจพอดี หนังที่เราตกลงกันเป็นแนวหนังที่ทั้งผมและพี่กาจดูได้ ตอนแรกพี่มันจะตามใจผม แต่ผมไม่ยอม สุดท้ายเลยได้เป็นหนังทหารรบกลางเมืองเรื่องหนึ่ง

“แบบเอนิกม่า สองคนครับ”

“เฮ้ย! จะบ้าเหรอ”

“อะไร” พี่มันหันมาทำหน้างง

“ดูธรรมดาก็พอแล้ว เอ่อ เมื่อกี้ไม่เอานะครับ เอาเป็นโอเปร่าซีทก็ได้ครับ สองคน”

ผมรีบหันไปยิ้มแหยให้พนักงานคนสวยที่อ้าปากหวอทำหน้าตะลึงงันเมื่อเห็นเด็กนักศึกษาชายมากันสองคนแต่ดันจองโรงซะแพงหูฉี่ รีบจ่ายรีบหยิบตัวแล้วรีบดึงแขนไอ้คนอวดรวยออกมา

“พี่นี่ปกติมาดูหนังก็เลือกโรงแพงแบบนี้ตลอดเลยรึไง จะติดสบายเกินไปมั้ง” ผมพูดตอนที่ก้มมองตั๋วคู่ขณะนั่งรออาหารอยู่ในร้าน ยังมีเวลาอีกชั่วโมงกว่าก่อนหนังจะเข้า

“เปล่า เพราะมากับมึงต่างหาก”

“ง้อสาวพี่ก็ทุ่มทุนแบบนี้เหมือนกันป่ะ” ผมหรี่ตามองอย่างหมั่นไส้

“จะหลอกถามกู?” พี่กาจถามกลับ ใบหน้าหล่อๆ นั่นเหมือนจะยิ้มแต่ก็ดูแทบไม่ออก “กูไม่เคยง้อสาวที่ไหน ง้อแต่กับมึง ไม่ต้องหึง”

“นี่ผมไม่ได้หึงเหอะ”

“แล้วทำไมหน้าเริ่มบึ้ง”

“ก็เพราะพี่กวนตีนผมนี่ไง”

“อ้อ” คิ้วเข้มๆ นั่นเลิกขึ้น “ไม่ได้หึงกูสักนิดเลย?”

“พี่จะอยากรู้อะไรขนาดนั้นนน”

“หึ เอาเถอะ”

พี่กาจตัดบท เป็นจังหวะเดียวกับที่อาหารซึ่งสั่งไว้ถูกยกมาเสิร์ฟพอดี

จานอาหารถูกเลื่อนมาไว้ตรงหน้าผม ผมมองมันแล้วเหลือบสายตาขึ้นมองพี่กาจ สุดท้ายไม่รู้ว่าอะไรสั่งให้พูดออกไป

“ผม... หึงก็ได้”

“อะไรนะ”

พี่กาจดูจะอึ้งไป เหมือนไม่คิดว่าผมจะพูด ส่วนผมแม้จะเริ่มรู้สึกใจไม่สงบก็เลือกไม่มองหน้าอีกฝ่าย ว่าซ้ำ

“ผมบอกว่าผมหึงก็ได้”

“ทำไมต้องมีก็ได้”

“โอเค จริงๆ แล้วผมอาจจะหึง ไม่รู้ดิ ผมไม่ชอบที่พี่ปล่อยให้พี่อุ๋งอิ๋งนั่งเบียดแบบนั้นทั้งๆ ที่พี่บอกว่าพี่จีบผมอยู่ ส่วนที่พูดว่าไม่ได้หึงเมื่อกี้คือไม่ได้หึงจริงๆ แค่รู้สึกว่าพี่ใช้เงินเยอะเกินไปแล้วก็เท่านั้นเอง”

กลั้นใจพูดออกมารวดเดียวจบครบฉับไว อธิบายความรู้สึกที่เกิดขึ้นทั้งเมื่อวันเลี้ยงสายรหัสและตอนนี้ออกมาทุกอย่าง มันโคตรจะอายก็จริง แต่นึกถึงก่อนหน้านี้ที่พี่กาจก็พูดสิ่งที่คิดออกมาให้ผมฟัง ผมเลยรู้สึกว่าควรจะพูดอะไรบ้าง

แต่คำพูดผมทำเอาพี่มันเงียบไปครู่ใหญ่

“ที่มึงห้ามไม่ให้จูบรึหอมแก้ม...”

“...”

“กูคงทำไม่ได้แน่ๆ ถ้ามึงยังน่ารักแบบนี้”

ผมแทบโขกหน้าผากตัวเองลงกับโต๊ะแรงๆ “ถึงผมห้ามพี่ก็ไม่เคยฟังอยู่แล้วนี่”

“แปลว่าจูบได้?”

“กินข้าวมั้ย”


=============================== 50%


คุยกันๆ (ข้ามได้นะ 555)

เราเข้าใจที่มีคนไม่พอใจการกระทำบางอย่างของตัวละครนะคะ แต่แต่ละตัวละครมีนิสัยแล้วก็เหตุผลที่เลือกทำต่างกันออกไป เพราะงั้นเราเลยเข้าใจ และยินดีอ่านเม้นท์ทุกเม้นท์เลย <3 (บางคนก็เม้นท์ได้ตลกน่ารักมากเลยย)

ช่วงนี้ของนิยายกำลังอยู่ในระยะที่ทั้งสองคนศึกษากันและกันและค่อยๆ ปรับเปลี่ยน

เพราะงั้นด่ากาจได้ เพราะมันทำให้รู้สึกว่ากาจเองก็เป็นคนธรรมดา ถ้ากาจไม่มีจุดตัดสินใจผิดบ้างรึส่วนที่แย่เลยก็จะดูแปลกๆ (กาจจะกลายเป็นเทวดาได้ 555 /ไม่ๆ กลับลงมาบนดินก่อน)


นิยายใช้การบรรยายด้วยตัวละครตัวใดตัวนึงมันเลยสื่อสิ่งที่อยู่ในใจของตัวละครอื่นๆ ไม่ได้ในช่วงนั้นๆ ถ้าตัวละครอื่นไม่พูดเราก็จะไม่รู้เหตุผลว่าเขาคิดอะไร อย่างของไอ้พี่โป้ในตอนที่ 2 นี่พี่แกนี่เละยิ่งกว่าซีเรียลแช่นมสามชั่วโมงเลยนะ 555 ทั้งๆ ที่คนคิดอะไรแผลงๆ เหมือนนิสัยนี่คือเชสแท้ๆ (เชสลอยตัวอ่ะ)

ตรงนี้ก่อนแต่งเองเราก็รู้แล้วค่ะว่าตัวละครกำลังทำอะไรไม่มีเหตุผลมารองรับอยู่ และเพชรเองก็คิดว่าพี่โป้ไม่สมเหตุสมผลในตอนบรรยายก็มีความคิดทำนองติพี่โป้แทรกอยู่เหมือนกัน

อาจจะมีบางคนที่รู้สึกว่าดูไม่จริงแล้วเลิกอ่านไปก่อน TT แต่คนที่อ่านมาถึงตรงนี้เราก็ขอบคุณมากๆ เลยค่ะ (มีหลายๆ คนอ่านให้แล้วก็เม้นท์ให้ เลิฟฟฟ ไม่เม้นท์แต่เข้ามาอ่าน กดกำลังใจเราก็ดีใจแล้วจ้า)


/กอดนะคะ


เมื่อวันก่อนพิมพ์คุยยาวไป ต่อนี้นะคะ 55



พอออกมาจากร้านอาหาร เวลาเหลืออีกหนึ่งชั่วโมงกว่าๆ ผมเลยชวนไอ้พี่กาจไปเดินดูหนังสือเล่น จริงๆ ใจก็อยากหาเกมเล่นอยู่นั่นแหละ แต่ดูเหมือนที่พาราก้อนจะไม่มีเกมเซ็นเตอร์

หนึ่งชั่วโมงทำให้ท้องผมกลับมาว่างอีกครั้งได้ ก่อนเข้าโรงเลยมารอต่อแถวซื้อป๊อปคอร์นและเป๊ปซี่ ตอนที่ผมบอกว่าจะซื้อขนม แม้พี่มันจะทำหน้าหน่ายๆ แต่ก็ควักกระเป๋าตังค์ตัวเองมายัดใส่มือโดยที่ผมไม่ได้ขอเฉย ของฟรี 555

ผมหิ้วของกินกลับไปทางพี่กาจซึ่งนั่งรออยู่ตรงโต๊ะตัวกลมๆ มือหยิบตั๋วหนังออกมาเช็คเวลาอีกรอบ แต่พอมองๆ มันแล้วก็ดันนึกอะไรขึ้นมาได้ ผมนั่งลงตรงโซฟาบ้าง หยิบมือถือขึ้นมาเข้าแอพฯ กล้อง ซูมไปทางไอ้ตั๋วสองใบที่วางอยู่คู่กับบรรดาขนม เพราะไม่ใช่หน้าตัวเองเลยไม่ค่อยเรื่องมากเท่าไหร่ ถ่ายให้ภาพออกมาดูไม่อวดมากไปก็พอแล้ว

เอ่อ... ถึงจะพยายามไม่อวดว่าได้ดูหนัง แต่พอเดี๋ยวลงเฟซมันก็ดูเหมือนอวดว่าได้มากับไอ้พี่กาจอยู่ดี

“พี่กาจ ผมแท็กนะ”

“หืม?”

“ตารางช่องที่เก้าของไอ้พี่โป้ไง ผมแท็กพี่นะ พี่โป้มันไม่ได้เขียนไว้ว่าต้องเป็นรูปผมกับพี่ เพราะงั้นก็ใช้แค่รูปตั๋วก็พอแล้วมั้ง ถ้าแท็กแล้วพี่รับไอ้พี่โป้คงรู้อยู่หรอกน่าว่าผมมากับพี่จริงๆ”

พี่กาจฟังแล้วเงียบไปพักนึง แต่ต่อมาก็รับคำเบาๆ ในลำคอ “อืม”

“พี่อย่าลืมไปรับด้วยนะเว้ย ตั้งตรวจสอบไทม์ไลน์นี่ครับ”

“นี่มึงยังต้องทำไอ้นี่อยู่อีกเหรอ”

คำถามของพี่กาจทำให้ผมผงกหัวขึ้นมอง “เพราะเพื่อนพี่นั่นแหละ”

ผมว่าแค่นั้น ก็ประเด็นเรื่องที่พี่ปีโป้แกจะให้ผมรู้จักกับพี่กาจมันสำเร็จไปแล้ว แต่ประเด็นที่ลงโทษผมมันยังนี่แหละ

พี่กาจไม่พูดอะไรอีก ผมเลยสนใจโทรศัพท์ในมือต่อ พอถ่ายภาพที่จะสื่อให้เห็นว่ามาดูหนังได้แล้วก็เข้าเฟซเตรียมจะตั้งสเตตัส ผมลังเลอยู่โคตรนานว่าจะไม่พิมพ์อะไรเลยหรือจะพิมพ์สั้นๆ ลงไปดี

“ไอ้แมวจ้อย”

“หือ”

“ที่มึงชวนกูมาดูหนัง คงไม่ใช่เพราะบทลงโทษของไอ้โป้ใช่มั้ย”

นิ้วผมที่จิ้มมือถือชะงัก เงยหน้าขึ้นไปมองคนพูดทันที ซึ่งพี่มันก็กำลังจ้องมองมา

“พี่หมายถึง... ที่ผมชวนนี่อ่ะนะ”

“ใช่”

“...” ผมขมวดคิ้วมองพี่มันอย่างแปลกใจ ไหงจู่ๆ ...

พี่กาจก็เป็นพี่กาจ นอกจากสีหน้าเรียบๆ แล้วก็ไม่ค่อยแสดงความรู้สึกอะไรมากนัก แต่ผมก็รับรู้อารมณ์ของพี่มันได้

“ที่มึงยอมให้กูเข้าหา ไม่ใช่เพราะเรื่องนี้อย่างเดียวใช่มั้ย”

ผมอึ้งไป ไม่ได้นึกว่าพี่มันกำลังคิดแบบนี้อยู่

มองเห็นนัยน์ตาคมสีดำสนิทของพี่กาจวูบไหวไปชั่วขณะนึง และเพราะพี่เขายังจ้องผมอยู่ ผมเลยพูดสิ่งที่อยู่ในใจสวนกลับไป “ในร้านอาหารผมเพิ่งพูดไปนะว่าผมอาจรู้สึกหึงพี่ก็ได้ ผมบอกแล้วว่าผมไม่พอใจที่พี่สนิทกับพี่อุ๋งอิ๋ง ถ้าผมไม่คิดอะไรกับพี่จริงๆ อ่ะผมก็ต้องบอกแต่แรกแล้วดิว่าไม่ชอบ เห็นผมทำตามตาราง แต่ผมก็ไม่ได้ลงทุนขนาดนั้นนะครับ”

“อืม กูรู้” พี่กาจตอบมาแบบนั้น

“ผม...”

“เอาเถอะ” พี่มันตัดบท “จะเข้ารึยัง”

“หา อ้อ อืม”

“งั้นก็ลุก”

พี่กาจลุกขึ้นยืนเต็มความสูง และเพราะพี่มันนิ่งรอ ผมเลยต้องขยับลุกขึ้นจากที่นั่งด้วย ไอ้ที่จะพูดตอนแรกก็กลายเป็นว่าไม่ได้พูด สเตตัสที่พิมพ์ค้างไว้ก็ยังไม่ได้กดโพสต์

พี่กาจเป็นฝ่ายถือถังป๊อปคอร์นให้ ส่วนผมก็ได้แต่เดินตามไปอย่างมึนๆ ปนกังวลหน่อยๆ

ผมอยากคุยให้รู้เรื่องมากกว่านี้ แต่ดูเหมือนสถานการณ์จะไม่อำนวยเท่าไหร่

พวกเราเดินเข้ามาในโรงหนังมืดๆ ที่นั่งที่ซื้อไว้ก่อนหน้าเป็นโซฟานุ่มๆ แถวด้านบนสุด และตอนนี้ที่กำลังฉายอยู่บนจอขนาดยักษ์ยังเป็นโฆษณาหนังเรื่องอื่น ในโรงกว้างพอจะมีคนอยู่บ้างแต่ก็ไม่เยอะมากเพราะหนังเรื่องนี้เข้าฉายได้หลายวันแล้ว

พอผมและพี่กาจนั่งปุ๊บ ก็ไม่มีใครพูดอะไรออกมาอีกเลย มือถือผมยัดเก็บลงไปในกระเป๋าตั้งนานแล้ว ตั้งแต่ไอ้พี่กาจมันตัดบทเหมือนไม่ได้ใส่ใจรึติดใจอะไรแล้ว แต่ผมที่เห็นท่าทีอีกฝ่ายกลับยังรู้สึกไม่ค่อยสบายใจ

หนังฉายไปสักพัก แต่ผมดูไม่รู้เรื่องสักนิด ในหัวมีแต่เรื่องพี่มัน แป๊บๆ เดี๋ยวก็หันไปมองหน้า สุดท้ายเลยตัดสินใจ

ผมหมุนตัวหันไปหา ลังเลนิดหน่อยตอนที่ดึงเสื้ออีกฝ่ายเบาๆ

“พี่กาจ...”

พี่กาจหันมาตามเสียงเรียก ผมชะงักไปตอนที่เห็นใบหน้าซึ่งถูกแสงวับๆ แวมๆ จากหนังทอดมากระทบ

“...”

พี่มันจ้องแบบนั้นจนผมแม่งเกือบลืมสิ่งที่จะพูด แต่ก็พยายามดึงสมาธิกลับมา เรียกซ้ำอีกครั้ง

“พี่กาจ”

“อืม”

“พี่จะ... รออีกแป๊บนึงได้มั้ย”

“...”

ผมรู้สึกแปลกๆ อยู่บ้างเวลาต้องมาพูดอะไรทำนองนี้ แต่ก็คิดว่าก่อนหน้านี้ตัวเองก็ยังพูดตามตรงออกไปได้เลย ตอนนี้เองก็น่าจะพูดให้มันรู้เรื่องไปเลยเหมือนกัน

“ผมรู้สึกดีกับพี่จริงๆ แต่พี่เข้าใจใช่มั้ย ผมไม่เคยชอบผู้ชายมาก่อน ...ผมไม่ได้รังเกียจพี่นะครับ! ผมไม่พอใจอย่างที่บอกจริงๆ เวลาเห็นพี่อยู่กับคนอื่น แต่ผมก็อยากมั่นใจ...”

ผมอยากมั่นใจทั้งตัวเอง แล้วก็มั่นใจในตัวพี่กาจมากกว่านี้ด้วย

“อืม ไม่เป็นไร กูรู้”

“ร... รู้ว่าอะไร”

“รู้ว่ามึงหึงกู”

“เอ่อ...”

“เห็นหน้ามึงกูก็รู้แล้ว” พี่กาจว่า เสียงลำโพงยักษ์ในโรงมืดๆ ทำให้พี่มันต้องขยับเข้ามาใกล้ผมมากกว่าเดิม “กูรู้ว่ามันยาก กูต้องให้เวลา...”

“...”

“กูรู้จักกับมึงไม่นานเท่าที่รู้จักกับคิรินก็จริง แต่กูรู้ตัวว่าชอบมึง”

“...”

“มาก”

ผมชักจะเริ่มรู้สึกว่าหน้าตัวเองร้อน

“บอกแล้ว ว่ากูแค่ไม่พอใจตารางนั่น แค่คิดว่ามึงยอมมากับกูเพราะตารางเฮงซวยบอกให้ทำ...”

“ผมอยากมาอยู่แล้วต่างหาก!” ผมรีบสวนขึ้นเพราะไม่อยากให้พี่มันเข้าใจผิด “ผม... งอนพี่นิดนึงเรื่องที่พี่อุ๋งอิ๋งชวนพี่ไปดูหนัง ผมก็เลยชวน ไม่ได้นึกถึงเรื่องตารางนั่นเลย เพิ่งมานึกได้ตอนกินข้าวเสร็จ เห็นว่าพอดีเลยทำๆ ไปก็แค่นั้นอ่ะ”

“...”

พี่กาจขยับมามองหน้าผมให้ถนัดกว่าเดิม คราวนี้ปากมีรอยยิ้มน้อยๆ

“พี่... โอเคใช่มั้ย”

“อืม”

ดีที่แสงไฟจากโรงไม่สว่างมากพอให้พี่กาจเห็นสีหน้าผม และผมเห็นแววตาของพี่มันชัดเกินไป

โรงหนังทุกที่ก็มืดแบบนี้แหละ ความจริงผมเป็นคนที่ดูหนังในที่มืดๆ นานๆ แล้วจะเริ่มตาล้า แต่วันนี้กลับนึกขอบคุณขึ้นมาที่มันไม่ได้สว่างจ้าจนเห็นทุกอย่าง

“...!”

ตอนที่จมอยู่กับความคิด ไอ้พี่กาจก็เลื่อนมือมากุมมือผมเอาไว้จนสะดุ้งโหยง

“ดูแบบนี้สนุกกว่า”

“...”

กับ... หนังทหารรบสงครามเนี่ยนะ?

ภาพนักแสดงชาวตะวันตกในชุดลายพรางถูกยิงจนร่างกลิ้งตกลงไปกระแทกโดนกับระเบิดขนาดย่อมไม่ได้ชวนให้โรแมนติกเอาซะเลย แต่ผมก็ไม่ได้ดึงมือออก ปล่อยให้อีกคนจับต่อไป

ทั้งที่หนังแม่งกดดันขนาดนี้ เหลือเชื่อที่ผมกลับนั่งอมยิ้มเหมือนคนบ้าได้

 

สรุปตารางช่องที่ 9 เชิญชวนเป็นผล (ระดับ 2)

ความสำเร็จ : ดูหนังด้วยกันสองต่อสอง , เช็คอินลงเฟซบุ๊ค

ความคิดเห็น หนังเรื่อง... สนามรบปิดประเทศ ค.สนุกห้าดาว


=============================== 100%

ที่รัก เรามาล้าววว

เมื่อวานไม่ได้จงใจจะผิดนัด แต่เพราะทีมที่เชียร์ไม่ชนะ /ถูกต่อย

หยอกเล่นน 555 เมาส์มันเหมือนจะพังๆ ค่ะ เวลาจะเลื่อนขึ้นลงในหน้านิยายทรมานทรกรรมมาก หมุนวีลขึ้นมันลงให้เฉ้ย พิมพ์แล้วขัดใจเลยไม่ได้แต่งมาสามสี่วันแล้ว ...ดีนะที่มีตุนเอาไว้ประมาณนึง Orz


ปล.สอง ตัวเองงง คนที่เจอคำผิดจุดงงรึอะไร

ถ้ายังจำได้เม้นท์บอกเค้าหน่อยยย 555 บางทีเราก็มึนๆ


ปล.สาม ใครเจอตรงไหนที่งงๆ รึว่าคำผิดบอกเราได้เลยนะคะ

เราเป็นคนพิมพ์ผิดได้งงโคตรๆ ด้วย ทำนองแบบ อยากกินข้าว แต่ถ้าในหัวนึกถึงเรื่องต่อยอยู่ มันจะกลายเป็น อยากต่อย เฉย แล้วไม่รู้สึกตัวด้วยนะ อ่านทีหลังเจอถึงงง อิเชร้ นี่ตูจะสื่ออะไร 55555

(ในต้นฉบับมีแก้แล้วบ้าง แต่เราจะหาวันอัพเดตมาแก้ทั้งหมดในเด็กดีอีกทีค่ะ)


มาติดๆ

#10ช่องตารางรัก


/ขอกอดแน่นๆ หน่อย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.538K ครั้ง

5,902 ความคิดเห็น

  1. #5892 NatapornJan (@NatapornJan) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 11:53
    เขินตามอิพี่เลยย น้องน่ารักไปแล้ว
    #5892
    0
  2. #5815 ข้าน้อย (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 18:14

    นานาจิตตังอ่ะไรต์

    #5815
    0
  3. #5812 tarun_ (@tarun_) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 11:07
    ง้อกันน่ารักกก
    #5812
    0
  4. #5785 ratchani1738 (@ratchani1738) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 07:37
    เป็นกำลังใจให้นะ
    #5785
    0
  5. #5778 a.mm (@ssunisa) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 16:27
    พี่กาจขี้ใจน้อยยย
    #5778
    0
  6. #5723 zCiel (@bloomid) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 00:43
    ฮิ้วววววววว
    #5723
    0
  7. #5605 TigKie_18 (@TigKie_18) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 17:13
    ใจหายแวบเลยตอนพี่กาจนอยด์น้องอ่ะ&#8203; น้องรีบยอมรับความู่้สึกตัวเองนะ&#8203; ไม่งั้นแย่งจริงด้วย55555
    #5605
    0
  8. #5490 Ppjk0109 (@Ppjk0109) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 16:42

    อ่านแล้วงงๆ เวลาไรเตอร์ชอบตัดฉากไปมา อย่างกินข้าวอยู่ อยู่ๆตัดมาอยู่ห้อง แบบเว้นบรรทัดเดียว หรือไม่เว้นเลย แบบ ถ้าจะตัด เราว่าเคอะชัก3-4บรรทัดจะอ่านง่ายกว่านะคะ ??’•

    #5490
    0
  9. #5455 onkgoon (@onkgoon) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 08:16
    มันใจได้แล้วน้องเพชรรรรร พี่กาจแบบว่า ยอมมากเว้อออ
    #5455
    0
  10. #5408 Sweet_Memory (@sweet_memory) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2561 / 00:09
    เหลือข้อเดียวแล้วววววว
    #5408
    0
  11. #5347 sunsun191 (@sunsun191) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 21:31
    <p>หนุกดีี ชอบๆ ดูเรียล</p>
    #5347
    0
  12. #5183 aqua.b (@angeleiei) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 23:24
    น้องงงงงง น่ารักว่ะ
    #5183
    0
  13. #5180 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 22:28
    หูยยยย หวิดดราม่าไปนิด แต่มันก็น่าน้อยใจแหละ ไม่ผิดที่กาจจะกังวลเพราะจุดเริ่มต้นที่ดึงน้องเข้ามาคือตารางนั่น แต่น้องง้อแบบนี้แล้วก็เข้าใจเนอะ ให้เวลาน้องหน่อย น้องก็ไม่ได้ปฏิเสธ แค่ต้องการความมั่นใจกว่านี้
    #5180
    0
  14. #5139 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 15:52
    งอนง้อ น่ารักกกกกกกก รอเพชรหน่อยนะ
    #5139
    0
  15. #5024 xxxlilly (@xxxlilly) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 05:12
    คุยกันตรงๆน่ารักดี
    #5024
    0
  16. วันที่ 20 เมษายน 2561 / 22:58
    มีคนนอยด์
    #4933
    0
  17. #4622 mai146 (@mai146) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 18:00
    ไรท์น่ารักจังเลยยย
    #4622
    0
  18. #4483 Tongdchr (@Tongdchr) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 12:03
    โรแม๊นซ์มากๆเลยค่ะพี่กาจ เลือดสาดเต็มจอเปงสีชมพู
    #4483
    0
  19. #4252 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 19:11
    โอ้ยพี่กาจให้เวลาเพชรหน่อยนะ
    #4252
    0
  20. #4201 CAT_NUHK (@thatcha424) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 21:32
    ดีแล้วที่มีอะไรก็คุยๆกัน
    #4201
    0
  21. #4008 Yeme_sama (@Yeme_sama) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 22:18
    ขึ้นอยู่กับเวลาแล้วละ
    #4008
    0
  22. #3979 ANTCAH-VIP (@kctop) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 13:25
    ชอบคู่นี้อ่ะ มีอะไรคุยกันตรงๆดี
    #3979
    0
  23. #3873 cmaxz. (@cmxxxx) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 12:58
    น้องงน่ารักมากจริงๆค่ะ นุไม่ไหวแล้วอิจพี่กาจ ,_,
    #3873
    0
  24. #3806 หลานเทียน (@61seconds) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 00:30
    โรแมนติกเลือดสาดกันไป 555
    #3806
    0
  25. #3648 เเม่หญิงเเพร (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 09:46
    ไรท์น่ารักจังเลยอ่ะ มาๆมากอดกันนน &#10084;&#10084;
    #3648
    0