10 ช่องตารางรัก (Yaoi) END

ตอนที่ 2 : [0] หัวตาราง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 66,604
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,042 ครั้ง
    11 มิ.ย. 63



[0] หัวตาราง : บทลงโทษ

ครืด ครืด

เสียงครืดๆ ของมือถือที่ตั้งอยู่ใกล้โคมไฟข้างหัวเตียงสั่นจนปลุกให้ผมตื่น ผมนอนนิ่งกะพริบตาหน้ายู่อยู่พักใหญ่ สุดท้ายตลบผ้านวมที่ทั้งกอดทั้งห่มเป็นก้อนออก ลืมตาปุ๊บก็เห็นผ้าม่านตรงระเบียงเปิดอยู่ แสงส่องมาสว่างจ้า

มิน่าล่ะผมถึงซุกกับผ้านวมแบบนั้น เพราะลืมปิดม่านก็เลยนอนคลุมโปง

มือเอื้อมไปจับโทรศัพท์ก่อนอันดับแรก วันนี้ผมมีเรียนสิบโมงครึ่ง เพราะตื่นก่อนเวลานาฬิกาปลุกเลยยังไม่ดัง

Hakuna matata : (ส่งสติกเกอร์)

Hakuna matata : มีใครตื่นแล้วบั้งงง วันนี้กูมีเรียนเช้าอ่ะ

Hakuna matata : แล้วเที่ยงนี้ใครว่างตรงกัน มากินข้าวแคนทีนวิดวะดิ

ไอ้ฉัตรมันขาดความอบอุ่นรึไงวะ บางทีผมก็นึกสงสัยนะ มันดูเป็นคนเฟรนด์ลี่ เพื่อนน่าจะเยอะ แถมน่าจะสนิทกับเพื่อนในคณะมากกว่ามารัวไม่หยุดในกรุ๊ปไลน์นี้ด้วยซ้ำ

ผมไม่ตอบข้อความมัน แต่เลื่อนออกไปตอบพี่พลอยแทน พี่พลอยจะทักมาด้วยสติกเกอร์อรุณสวัสดิ์น่ารักทุกเจ็ดโมง พอผมตื่นผมก็จะพิมพ์รายงานตัวกลับไป มันเริ่มเป็นแบบนี้ตั้งแต่ตอนที่พ่อกับแม่ผมเสียเมื่อหลายปีก่อน พอพวกเราเหลือกันแค่สองคน พี่พลอยเลยทั้งเป็นห่วงทั้งดูแลมากกว่าเดิม ผมเข้าใจนะ ไม่ได้รู้สึกรำคาญอะไรด้วย

Hakuna matata : มีคนอ่านแต่ไม่ตอบกูอ้ะ

TaTa : กูเองแหละ

Hakuna matata : เออ มึงคนนึง แล้วก็มีอีกคน ไอ้เพชรแน่ๆ ชอบอ่านแล้วไม่ตอบ

TaTa : มึงก็อย่าไปกวนมันดิวะ ไอ้เพชรมันตื่นเต้นอยู่ เย็นนี้มันต้องเจอบทลงโทษโคตรพิเศษ

ไอ้สันขวานต้า ผมอุตส่าห์ลืมแล้วแท้ๆ

ผมขมวดคิ้วทำหน้ายุ่งใส่จอกรุ๊ปแชท สุดท้ายก็ล็อคหน้าจอแล้วโยนลงบนเตียง ลุกขึ้นหยิบผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำ

คอนโดฯ ที่ผมอยู่ตอนนี้ไม่ได้เพิ่งซื้อนะ มันเป็นคอนโดฯ สภาพเก่ากลางใหม่ที่ผมได้รับมรดกตกทอดมาจากพี่ทัตอีก ที่นี่มีห้องนอนห้องเดียว ส่วนด้านนอกแบ่งโซนเป็นห้องนั่งเล่นและห้องครัวอยู่ด้วยกันอย่างลงตัว ดูๆ ไปแล้วเหมาะกับพักสองคนมากกว่า แต่ผมอยู่คนเดียวได้ไม่มีปัญหาอะไร

ผมอาบน้ำ เวฟข้าวกล่องสองกล่องที่ซื้อตุนไว้กินไปเล่นทวิตไปแบบเอื่อยเฉื่อย สุดท้ายพอเข็มสั้นขยับไปที่เลขสิบถึงได้หยิบกระเป๋า ไม่ลืมส่องกระจกยาวที่แขวนไว้ใกล้ตู้เก็บรองเท้าอย่างตั้งอกตั้งใจก่อนออกจากห้อง เพราะคอนโดฯ ที่นี่ตั้งอยู่หลังมหา’ลัย วันไหนนึกครึ้มก็จะขี่จักรยานไปแทน แต่ถ้าร้อนๆ แบบวันนี้ก็เป็นซีวิคคันเดิมนั่นแหละ

ผมถึงห้องเรียนอีกทีก็ตอนสิบโมงสิบห้า วิชาบรรยายสุนทรียศาสตร์เห็นได้ชัดว่าน่าเบื่อ ห้องเลยยังโล่ง

ความจริงแล้วคณะนี้ผู้หญิงก็ถือว่าเยอะมากเลยนะ เพราะมีสาขาอย่างพวกนาฏศิลป์และแฟชั่นดีไซน์อะไรเทือกนั้น แต่สำหรับเอกการออกแบบของผมอัตราชายหญิงถือว่าพอๆ กัน

คาบเรียนตั้งแต่สิบโมงครึ่งเริ่มไปเรื่อยๆ กระทั่งพักเที่ยง ยิ่งเวลาเคลื่อนไปมากเท่าไหร่ มากเท่าไหร่ ผมก็อยู่ไม่สุขมากขึ้นเท่านั้น เมื่อชั่วโมงสุดท้ายหมดไป ผมก็ถอนหายใจยาวเหยียด

ไม่ต้องเดาหรอกว่าเรื่องอะไร ก็บทลงโทษโคตรพิเศษนั่นแหละ

 

ห้องเชียร์ของคณะศิลปกรรมศาสตร์เป็นโรงยิมเก่าของตึก ถึงจะเก่าแต่พื้นปาร์เก้ที่เหยียบอยู่ก็วาววับ ตอนที่รุ่นพี่สั่งรวมแล้วบรรดาปีหนึ่งวิ่งกรูเข้ามา เสียงรองเท้าผ้าใบเสียดสีจนหูแทบแตก

ผมและปีหนึ่งอีกหลายร้อยชีวิตนั่งเรียงตามแถวที่พวกพี่เขาจัดให้ตั้งแต่วันแรก หลังตรงไหล่ตั้งมองไปข้างหน้าห้ามเคลื่อนไหว ผมแอบชำเลืองมองแล้วเห็นว่าสีหน้าเพื่อนร่วมคณะแม้จะเรียบสนิท แต่ลึกๆ แล้วมันคงจุกไปกับคำว่าอัดอั้นตันใจ ยิ่งมีบรรดาปีสองยืนล้อมรอบกระจายอยู่ก็ยิ่งตัวเกร็งมากกว่าเดิม

ไอ้พี่ว้ากที่ขู่ผมเมื่อวานตอนนี้ยืนมือไพล่หลังจ้องมองมาด้วยนัยน์ตาคมกริบ

“เมื่อวานมีคนลืมป้ายชื่อเอาไว้...”

“เฮือก” หลายคนสูดลมหายใจ เชื่อมั้ยว่าบรรดาผู้หญิงคณะผมที่กรี๊ดกร๊าดความหล่อของเฮ้ดว้ากตอนแรกตอนนี้ก็ถอนตัวหายลับกันไปหมด

“แต่ก่อนที่ผมจะมาไล่บี้ว่าเป็นของใคร... คุณเพชรณภูมิ”

ผมค่อยๆ ยกมือขึ้น “อยู่นี่ครับ”

“ดี ผมนึกว่าคุณจะขี้แตกอีกวันซะแล้ว ลุกขึ้นครับ”

ผมขยับอย่างเชื่องช้า เดินแหวกบรรดาเพื่อนๆ ออกไปช้าซะยิ่งกว่า มีหลายคนมองตามมา แต่ผมไม่อยากหันไปสบตาใคร ก่อนวิ่งเข้าห้องเชียร์มาผมก็ทำใจเนรมิตรหน้าตัวเองให้เป็นฝาบ้านเรียบร้อยแล้วด้วย

ผมหยุดยืนอยู่ข้างๆ รออีกฝ่ายสั่ง

“คุณจะมายืนโชว์ตัวอะไรตรงนี้ ถอยไปทางโน้นนู่น!”

“อ้าว”

มันไม่ได้จะให้ผมเต้นท่าอุบาทว์ๆ โชว์เพื่อนหรอกเหรอ

ผมขมวดคิ้วนิดๆ แม้จะนึกไม่พอใจที่อะไรนิดอะไรหน่อยก็ถูกตะคอกใส่หน้า แต่เท้าก็ยอมเดินถอยออกไปด้านหลัง ด้านนั้นมีมีโต๊ะติดเก้าอี้ที่พวกพี่ๆ เขาน่าจะยกมาจากข้างนอกตั้งอยู่ นอกจากจะมีกองชีทเนื้อหาเพลงและรูปแบบเชียร์แล้ว ยังมีกระเป๋าวางเต็ม คนที่นั่งอยู่ตรงนั้นเป็นพี่กะเทยปีสามคนหนึ่ง พี่แกนั่งไขว่ห้างบิดเอว พอเห็นผมก็รีบกวักมือใหญ่

“น้องเพชรณภูมิ ทางนี้เลยค่ะ”

ผมพาสติที่ยังสับสนไม่หายเดินเข้าไปหา ไม่ลืมยกมือไหว้ “หวัดดีครับ”

“อ๊าย เด็กหน้าใส หวัดดีจ้า พี่ชื่อปริ๊นเซสนะจ๊ะ ห้ามเรียกปริ๊นเฉยๆ ต้องมีเซสด้วย มาๆ นั่งเลยจ้ะ นี่น้ำนะ”

ผมรับน้ำขวดเล็กมาถือก่อนนั่ง เดี๋ยวนะ นี่ผมเป็นคนโดดเชียร์ใช่มั้ย ทำไมมันถึงรู้สึกเหมือนไม่ใช่วะ

“พี่เป็นรุ่นพี่หน่วยพิเศษ มีชื่อว่าหน่วยควบคุมเด็กดื้อโดดเชียร์2018สำหรับน้องเพชรเด็กโดดเชียร์เพื่อเด็กโดดเชียร์โดยกลุ่มพี่ว้าก สมาชิกในทีมได้แก่พี่ปริ๊นเซสคนสวยระดับแอนโดรเมด้า สวยระดับดาราจักร สวยยิ่งกว่าดาว! และพี่โป้ เฮ้ดว้ากของเรานั่นเองจ้า!” เสียงแปร๋นว่ารัว ก่อนจะปรบมือแปะๆ ให้ตัวเองขณะที่ผมมองอย่างอึ้งๆ มือเผลอตบตามไปตอนไหนไม่รู้

นี่กู... จำต้องได้รับเกียรติ์ขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย

“เอ่อ ยินดีเป็นอย่างยิ่งเลยครับ”

“ว้าย เด็กสุภาพ!”

“ไอ้ปริ๊นเซส มึงอย่ามัวแต่คุยเล่น แจกแจงเรื่องที่จะลงโทษมันสักที” ไอ้พี่ปีโป้ที่คงจะว้ากน้องจนเสร็จสมอารมณ์หมายแล้วเดินเข้ามาใกล้ หน้ายังตึงไม่เปลี่ยนแปลง พอมาหยุดอยู่ข้างโต๊ะก็ดึงขวดน้ำออกจากมือของผมเฉย

“ตามบัญชาค่า เอ้า นี่จ้ะน้องเพชรของพี่”

ผมยื่นมือไปรับแฟ้มจากอีกฝ่าย สายตาของทั้งคู่ที่มองกดดันทำให้ผมต้องดึงกระดาษที่เย็บเข้าด้วยกันสองสามแผ่นออกมา บรรทัดแรกถูกพิมพ์ด้วยฟอนท์อังสนาตัวใหญ่เบ้อเริ่มสีดำว่า ‘ภารกิจลงโทษ’

ปากผมเหมือนจะอ้าออกน้อยๆ ด้วยความทึ่ง ไม่ทึ่งไม่ได้หรอก ผมอยากจะย้ำอีกครั้งว่า ผมแค่โดดเชียร์สามวัน โอเค อาจจะโกหกพวกพี่เขาด้วย แต่มันถึงขนาดต้องร่ายภารกิจลงโทษมาให้เป็นหน้าๆ เลยหรอวะ

 

‘ภารกิจลงโทษ เกมจีบหนุ่มฮอต

ผู้ทำภารกิจ ณภูมิ ตั้งเกียรติโสภา (เพชร)

เป้าหมาย ก่อการ กฤษดาการ (กาจ)

ระยะเวลาทำภารกิจ : 2 เดือน (กรณีต่อรองวันกรุณาปรึกษาสตาฟฟ์)

รายละเอียดภารกิจ : ผู้ทำภารกิจจะต้องจีบเป้าหมายให้สำเร็จตามสิบตารางด้านล่าง โดยในแต่ละตารางจะต้องเขียนความสำเร็จ รวมทั้งความรู้สึกต่อแต่ละตารางมาด้วย ในระหว่างที่ทำภารกิจตลอดระยะเวลาหนึ่งเดือน ผู้ทำภารกิจถือเป็นผู้ถูกลงโทษ ห้ามมิให้คนนอกที่ไม่เกี่ยวข้องนอกจากนายปกรณ์(ลิโป้) และนางสาววทันยู(ปริ๊นเซส) เข้ามามีส่วนรู้เห็นด้วยเป็นอันขาด’

 

เหี้ย!

ผมเตรียมจะสะบัดกระดาษในมือทิ้ง แต่พอเห็นสายตาของไอ้พี่ปีโป้ก็จำกล้ำกลืนถือเอาไว้ตามเดิม ไม่อยากส่องกระจกหรือลองทายสีหน้าตัวเองตอนนี้เลยว่ามันจะเป็นยังไง

“นี่มันบ้าอะไรวะพี่!”

“สุภาพหายไปไหนไอ้เพชรณภูมิ กูรุ่นพี่มึงนะ”

มันก็เลิกคุณผมครับกับผมแล้วป่ะวะ

“โอเคๆ พี่ นี่มันบ้าอะไรครับพี่ครับ ผมแค่โดดเชียร์ แต่พี่ให้ผมไปตามจีบผู้ชายเนี่ยนะ”

ไอ้พี่ปีโป้เหมือนคิ้วกระตุก “มึงว่ายังไงนะเพชรณภูมิ มึงบอกว่ามึง ‘แค่’ หรอ”

“ก็ได้ๆ ผมผิดเองแหละที่โดดเชียร์อ่ะ ต่อไปผมจะไม่ทำแล้วพี่ แต่ไอ้เนี้ยผมว่ามันเกินไปหน่อยนะครับ”

พวกลงโทษแบบเข้าไปจีบหรือตะโกนบอกรักผมพอจะเห็นมาบ้างหรอก แต่ไอ้ที่ผมจะโดนมันไม่ใช่ไง! ของผมมันกินระยะเวลายาวสองเดือน แถมต้องจริงจังขนาดห้ามให้คนอื่นรู้อีกต่างหาก ไปเอาใครก็ไม่รู้มาเกี่ยวด้วยเนี่ย ยังไงก็เกินไปชัดๆ

“มึงทำผิดเอง มึงก็ต้องโดนลงโทษ”

“พี่ แต่ไอ้ชื่อก่อการอะไรเนี่ยมันชื่อผู้ชายนะ ผมก็ผู้ชาย พี่จะให้ผมไปจีบผู้ชายได้ไง”

“มึงก็เคยหนิ” ไอ้พี่ปีโป้มันสวนกลับมาหน้านิ่ง แต่มองดีๆ จะแอบเห็นแววขบขันอยู่ในตา

ผมขมวดคิ้ว “เคยอะไรพี่”

“คุยกับผู้ชายไง เมื่อวานกูได้ยินเพื่อนมึงตะโกนซะดังลั่น”

“...!!”

“กรี๊ดดด จริงเหรอคะน้องเพชร!!”

ผมอ้าปากหวอ ขณะที่พี่ปริ๊นเซสแกเปล่งเสียงแหลมสูงทันที ตาที่ติดขนตาปลอมมาซะยาวกะพริบพรึ่บพรั่บ พี่แกจะเอื้อมมือมาทางผม ขนลุกวูบจนต้องรีบถอยห่าง ไอ้สัดฉัตรมันหาเรื่องให้ผมแล้วมั้ยล่ะ

“ไม่ใช่แล้ว! ผมก็แค่คุยตามที่เพื่อนมันแนะนำ ผมชอบผู้หญิงพี่!”

“อะไรจะใช่จะไม่ใช่ผมไม่สน” พี่แกเข้าโหมดสุภาพจริงจังอีกครั้ง “ผมสั่ง คุณทำ จบ”

“พี่โป้ ผมขอเหอะ” ผมส่งสายตาอ้อนวอนไปให้พี่แก “นะพี่โป้ พี่จะให้ผมไปเต้นก็ได้ พี่จะเอาท่าไหน อุบาทว์แค่ไหนผมยอมหมด ผมยอมให้พี่พาคนมารุมหัวเราะใส่หน้ากลางสนามบาสด้วยเลยก็ได้ ขอแค่ไม่เอาไอ้ภารกิจนี่อ่ะ”

นี่ผมลงให้สุดๆ แล้วนะ ขาดแต่ไม่ก้มลงไปกราบเบญจางคประดิษฐ์กับเลียรองเท้าพี่แกเนี่ยแหละ

“คุณเพชรณภูมิ ผมไม่อยากพูดซ้ำๆ แล้วนะ ถ้าไม่ทำตามผมเล่นเพื่อนคุณทั้งคณะแน่”

ให้ตายเหอะ! ผมอ่อนไหวกับอะไรแบบนี้

ผมเม้มปาก ในหัวเต็มไปด้วยคำด่าทอร้อยแปดพันเก้า วิญญาณของบรรพบุรุษไอ้พี่โป้คงสะดุ้งเป็นทิวแถวแล้วมั้ง

แม้ในใจจะด่า แต่สีหน้าแววตาผมเต็มไปด้วยท่าทีอ้อนวอนอย่างน่าสงสาร ไอ้พี่โป้ไม่มองหน้าผมเลยสักนิด มันกอดอกปักหลักจะให้ทำตามท่าเดียว สีหน้าท่าทางเอาจริงไม่กลับคำทำให้ผมถอนหายใจออกมา

นี่ผม... ต้องไปตามจีบผู้ชายจริงดิ

ความจริง หากจะทำตัวเป็นคนจริงไม่ทำตามไม่สนใจคำสั่งพี่มันก็ได้อยู่หรอก แต่หลังจากนั้นผมคงโดนเพื่อนทั้งคณะยำตีนเอาตายแน่นอน ผมเชื่อว่าไอ้พี่โป้มันมีอำนาจมากพอที่จะทำ บางทีผมไม่ควรหาเรื่องแล้วก้มหน้ายอมรับชะตากรรมดีกว่า มนุษย์เป็นสัตว์สังคม ถ้าต้องอยู่คนเดียวตลอดสี่ปีผมต้องลำบากแน่ๆ

กลั้นใจแค่สองเดือน ...‘แค่’ ผมจะพยายามคิดแบบนั้น

ลมหายใจถูกพ่นอีกรอบ รู้สึกว่าเสียงโคตรจืดเจื่อน “แต่ผมจีบคนไม่เก่งนะพี่ นี่ผู้ชายด้วย”

“อุ๊ย ไม่ต้องห่วงค่าน้องเพชร พี่มีตารางให้เราด้วยนะ อยู่อีกหน้านึง เปิดดูสิจ๊ะ”

ผมเปิดกระดาษตามคำพี่เขา แล้วก็ต้องเห็นว่าอีกหน้ามีตารางอย่างที่ว่าจริงๆ ตารางแนวนอนมีสามช่อง ช่องแรกคือคำว่าภารกิจ ช่องสองคือความสำเร็จ ช่องสามคือผลสรุปและความเห็นซึ่งเป็นช่องเดียวที่ไม่มีเนื้อหา

ตารางมีทั้งหมดสิบข้อ สิบภารกิจ...

 

ภารกิจ

1. ทำความรู้จัก

ความสำเร็จที่ต้องได้ : ชื่อ ชื่อเล่น วันเกิด กรุ๊ปเลือด สิ่งที่ชอบ สิ่งที่ไม่ชอบ นิสัย

2. โซเชียลดั่งสะพาน

ความสำเร็จที่ต้องได้ : เป็นเพื่อนกันในเฟซบุ๊คและไลน์

3. เบอร์โทรศัพท์สื่อรัก

ความสำเร็จที่ต้องได้ : เมมเบอร์ ได้เบอร์โทรศัพท์ของจริง

4. มื้ออาหารแสนหวาน (ระดับ 1) ในมหาวิทยาลัย , รอบมหาวิทยาลัย

ความสำเร็จที่ต้องได้ : ร่วมโต๊ะด้วยกัน พร้อมแนบหลักฐานรูปคู่

5. ของขวัญแทนใจ (ระดับ 1)

ความสำเร็จที่ต้องได้ : เป้าหมายรับของขวัญแทนใจที่ซื้อให้ พร้อมหลักฐานรูป

6. เชิญชวนเป็นผล (ระดับ 1) มามหาวิทยาลัยด้วยกัน , มาที่ตึกศิลปกรรมด้วยกัน

ความสำเร็จที่ต้องได้ : ด้วยตาของปกรณ์หรือวทันยู

7. มื้ออาหารแสนหวาน (ระดับ 2) ทานข้าวข้างนอกสองต่อสอง

ความสำเร็จที่ต้องได้ : กินข้าวด้วยกันข้างนอกสองต่อสอง อาทิ ห้าง ร้านอาหาร , เช็คอินลงเฟซบุ๊ค

8. ของขวัญแทนใจ (ระดับ 2)

ความสำเร็จที่ต้องได้ : ได้รับของขวัญจากเป้าหมาย พร้อมหลักฐานรูป

9. เชิญชวนเป็นผล (ระดับ 2) ดูหนังด้วยกัน

ความสำเร็จที่ต้องได้ : ดูหนังด้วยกันสองต่อสอง , เช็คอินลงเฟซบุ๊ค

10. วาจาจากใจ

ความสำเร็จที่ต้องได้ : สารภาพรักพร้อมขอเป็นแฟน

 

ผมเงยหน้าขึ้นจากกระดาษ “ถามจริงๆ นะ พวกพี่สองคนเกลียดอะไรผมรึเปล่า”

“ผมไม่เคยเกลียดรุ่นน้องพร่ำเพรื่อ”

“โอ๊ยยย น่ารักแบบน้องเพชรใครจะเกลียดลงคะ”

เหรอ แล้วหลักฐานในมือผมมันคงจะเป็นวิญญาณมั้ง

ถูกลงโทษด้วยการตามจีบผู้ชายคนนึงมันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ นะ แล้วนี่มันดันเลเวลอัพขึ้นมาอีกเพราะมีตารางแนบมาด้วย ผมบอกไม่ถูกจริงๆ ว่ามันดีหรือไม่ดี เรียกว่ามีทั้งข้อดีข้อเสียคงจะโอเคที่สุด ข้อดีคือผมไม่ต้องมานั่งคิดสะระตะเองว่าต่อไปควรจะทำยังไงและแบบไหน แต่ข้อเสียคือข้อกำหนดในตารางนี้มันไม่ใช่เรื่องที่ทำได้ง่ายๆ เลย

อย่างข้อ 8 มีเหรอวะไปบังคับให้เขาซื้อของขวัญให้อ่ะ ปัญญาอ่อน

พี่ปริ๊นเซสเห็นสีหน้าผมก็เอื้อมมือมาลูบแขนลูบไหล่เป็นพัลวัน “อย่าทำหน้าเคร่งเครียดแบบนั้นสิคะ กาจน่ะรูปหล่อพ่อรวย น้องเพชรต้องยินดีสิที่ได้จีบกาจดีกว่าไปจีบตือโป๊ยก่ายที่ไหนก็ไม่รู้”

“เขาดังมากเหรอครับ”

“ไปอยู่รูไหนมาจ๊ะ”

“...”

เอ้า

“เปิดเพจคลังคนหน้าตาดีประจำมอเราแล้วจะรู้ รับรองตกหลุมรักขึ้นไม่ไหวแน่นอนนน”

เคยได้ยินชื่ออยู่เหมือนกัน แต่ผมนึกหน้าไม่ออกไง คนในมหาวิทยาลัยนี้มีตั้งหลายพันคน คนที่หน้าตาดีหรือเด่นดังประจำมอนอกจากเหล่าดาวและเดือนคณะต่างๆ ก็ยังมีอีกเยอะ ผมอาจจะเคยเห็นอีกฝ่ายแล้วก็ได้ แต่ผมเป็นผู้ชาย พื้นฐานก็ไม่ได้ตามสนใจอะไรเรื่องของผู้ชายด้วยกันเองอยู่แล้ว อีกอย่างผมเล่นทวิตเตอร์ซะเป็นส่วนใหญ่ด้วย

“รู้เรื่องแล้วใช่มั้ย”

“ไม่อยากรู้ก็ต้องรู้มั้งครับพี่ ขนาดนี้” ผมหันไปตอบเสียงเนือยกับพี่โป้ พี่แกตบหัวผมเบาๆ ทีนึง

“อย่าประชดประชันผม อย่าลืมว่าผมยังเป็นเฮ้ดว้ากของคุณอยู่ ไป” พี่แกบุ้ยหน้า “เรียบร้อยแล้วก็กลับไปนั่งประจำที่ได้แล้ว ตารางแรกง่ายๆ ผมให้เวลาคุณวันเดียวพอ พรุ่งนี้ตอนเย็นเอาผลมาให้ผมรึปริ๊นเซสตรวจด้วย”

ผมจะพูดอะไรได้อีกนอกจาก “ครับ”

“เหลืออีกไม่กี่วันกิจกรรมก็จะจบแล้ว อดทนหน่อย อย่าให้ผมเห็นว่าคุณโดดอีกล่ะ”

“...”

“อ้อ ลืมไปเลย ในกระดาษบอกแล้วว่าจีบก็คือจีบ ถ้าผมรู้ว่าคุณเข้าหาแบบอื่น คุณโดนหนักกว่านี้แน่”

“...”

จู่ๆ ก็อยากเป็นโจโฉ จะได้สั่งประหารลิโป้ให้ตายตกตรงหน้าไปเลย หึ

 

ตกเย็น พอพี่ว้ากปล่อยให้เหล่าปีหนึ่งกลับบ้านแล้ว ผมก็เดินสะพายกระเป๋าตรงไปยังลานจอดรถ มือก็กดโทรศัพท์เล่นไปด้วย กรุ๊ปไลน์ที่สั่นครืดคราดทั้งวันมีข้อความเข้ารวมร้อยกว่าข้อความ

ผมกดเข้าไป ไม่ได้ใส่ใจร้อยกว่าที่พวกมันพิมพ์สนทนากัน ลังเลอยู่พักหนึ่ง สุดท้ายก็จิ้ม

Petch : มีใครรู้จัก กาจ ก่อการ กฤษดาการ บ้าง

Hakuna matata : พี่กาจอ่ะนะ

TaTa : กาจ ก่อการคนนั้นอ่ะนะ

Petch : เขาปีสามใช่ป่ะ เป็นเดือนคณะเหรอ

Hakuna matata : ทำไมจู่ๆ มึงสนใจพี่เขาขึ้นมาเนี่ย

Dolphin <3 : ไม่ใช่เดือน เคยเห็นตัวจริงที่ร้านชาบูหน้ามออ่ะ หล่อนะ

TaTa : กูไม่ได้สนใจขนาดนั้นอ่ะ เคยได้ยินแต่ชื่อ หน้าจำไม่ค่อยได้ละ เขาอยู่คณะเดียวกับไอ้ฉัตรนี่

Hakuna matata : ช่ายยย ปีสามวิดวะคณะกูเอง เขาอยู่กลุ่มเดียวกับพี่ที่กูสนิทอ่ะ คนที่กูบอกว่านามสกุลเดียวกับเจ้าของที่เราไปดื่มมาเมื่อวานก็พี่แกเนี่ยแหละ ทำไมจ๊ะน้องเพชร อยากศัลยกรรมเบ้าหน้าตามหรา

Hakuna matata : เอางี้ มาหากูกับไอ้ต้าที่ซุ้มชานมไข่มุกหน้ามอดิ ขก พิม กูรอทุ่มนึงแล้วจะออกไปแดกข้าว

Petch : โลมากับแทนล่ะ

Dolphin <3 : คณะเรามีหลีดอ่ะ เราโดนซ้อม พี่เขายังไม่ปล่อยเลย นี่พักอยู่

TAN : กลับบ้านแล้ว

แปลว่าเหลือแค่ไอ้ตัวกวนตีนเบอร์หนึ่งและเบอร์สองสินะ ผมมองจอสมาร์ทโฟนนิ่งๆ อยู่พักใหญ่ แต่แล้วก็เลือกที่จะตอบตกลง ไอ้ต้าถ่ายรูปร้านมาให้ดู ปรากฏว่าร้านอยู่หน้ามออีกซอยนึงนี่เอง ผมเลยไม่ขับรถแต่เดินไปแทน

ร้านชานมไข่มุกเป็นซุ้มเล็กๆ แต่มีโต๊ะกลมสองโต๊ะใต้ร่มตั้งพื้นคันใหญ่ ไอ้ฉัตรกับไอ้ต้านั่งกันอยู่แค่สองคน ผมเลยเดินไปดึงเก้าอี้จากอีกโต๊ะมานั่งกับพวกมัน

“เพิ่งเลิกเหรอ” ผมถาม

“เออดิ กูโดนเรียกซ่อมลุกนั่งไม่รู้กี่รอบ ขาสั่นพั่บๆ เป็นลูกกวางแรกเกิดแล้วเนี่ย” ไอ้ฉัตรพูดพลางเคี้ยวเม็ดไข่มุกพลาง “แล้วยังไง มึงถามถึงพี่กาจสุดหล่อคณะกูเพื่อ”

“ก็กูถูก...!” ผมหุบปากฉับ เมื่อสมองส่วนหนึ่งตะโกนห้ามเอาไว้ก่อน

“มึง? มึงอะไร”

“กู...” ผมว่าเสียงกล้ำกลืน “กูชอบหน้าพี่เขามาก อยากรู้จัก”

“หะ”

ทั้งคู่เหมือนจะงงๆ พวกมันจ้องมาที่ผมกันใหญ่ ก็แน่ล่ะสิ ถึงจะคบกันไม่ได้ยาวนานเป็นสิบปีขนาดนั้น แต่ผมไม่เคยเอ่ยพูดอะไรทำนองนี้มาก่อน พวกมันจะงงก็ไม่แปลกหรอก

“กูชอบหน้าพี่เขา”

“เอ่อ อย่าบอกนะว่ามึงอยากศัลยกรรมตามจริงๆ อ่ะ”

“จะบ้าไง กูบอกแล้วว่าอยากรู้จักเฉยๆ” ผมปาดนิ้วโป้งกับจอมือถือตรงหน้า เข้าแกลเลอรี่แล้วเปิดตารางสิบข้อที่ถ่ายรูปเก็บไว้ “กูอยากรู้ชื่อ ชื่อเล่น วันเกิด กรุ๊ปเลือด สิ่งที่ชอบ สิ่งที่ไม่ชอบ นิสัยของพี่คนนั้น”

“หา...”

คราวนี้พวกมันอ้าปากค้างไปเลย ผมว่าอย่างกระดากปาก “ทำไมพวกมึงชอบให้กูพูดซ้ำๆ”

“ก็ดูที่มึงพูดสิวะ สาธยายมาขนาดนี้ไม่ใช่แค่อยากรู้จักแล้วมั้ง เหมือนมึงจ้องจะแดกพี่เขามากกว่า”

“...”

“หึๆ ไม่น่าเชื่อเลยนะว่าแค่กูแนะนำให้มึงคุยกับผู้ชายไปแค่ครั้งเดียว มึงจะขนาดนี้เลยอ่ะ” ไอ้ฉัตรเอ่ยล้อๆ ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่มองมา ถึงจะดูกวนอวัยวะเบื้องล่างแต่ก็ดูออกว่ามันแค่พูดจาคึกคักไปตามประสา “แล้วดูดิ ชอบใครไม่ชอบ ดันไปชอบพี่กาจเนี่ยนะ มึงจะโดนพี่เขาต่อยกลับมาอ่ะดิ”

“ต่อย... ต่อยเลยเหรอวะ”

“ถึงเห็นหน้าตาดีนิ่งๆ ในรูป แต่ตัวจริงดุจะตายห่า เดินสวนทีไรขนลุกยันหมาที่บ้าน แต่สาวๆ ยังตามกรี๊ดอยู่นะ เดินไปไหนแถวนั้นแทบจะกลายสภาพเป็นเกี๊ยวอัดก้อนอ่ะ” มันยักไหล่ “ก็เงี้ยแหละ ผู้หญิงชอบคนลุคเรียบนิ่ง”

“พี่เขามีแฟนแล้วไม่ใช่เหรอ ผู้ชายด้วย กูแว้บๆ เห็นในเพจ”

ผมขมวดคิ้วทันทีที่ได้ยินจากปากไอ้ต้า มีแฟนแล้ว? แฟนเป็นผู้ชายด้วย นี่ผมต้องจีบคนมีเจ้าของแล้วเนี่ยนะ?

ถ้าจริงนี่ไอ้พี่โป้มันจะยิ่งไร้สาระมากกว่าเดิมอีกนะ ลากเขามาเกี่ยว แถมเขายังมีคนรักแล้วอีกอ่ะ

“รู้สึกว่าจะไม่ใช่แฟนนะ เหมือนเป็นคนที่พี่แกชอบเฉยๆ ว่ะ เคยได้ยินไอ้พี่เชส พี่ที่กูสนิทอ่ะพูดๆ อยู่ว่ารู้จักกันมานานละ เอิ่ม กูก็ไม่ค่อยรู้เรื่องพี่แกเท่าไหร่ด้วยแฮะ” มันยกมือเกาหัว

“พี่เขาเป็นเกย์เหรอ” ผมถาม ไอ้ฉัตรฟังแล้วทำท่าเหมือนนึกคิดนิดหน่อยก่อนตอบ

“ไม่น่าจะใช่ม้าง กูก็เคยเห็นเขาคุยกับผู้หญิงนะ คงแค่ปีหนึ่งหน้าสวยนั่นคนเดียวมั้ง ชื่ออะไรนะ คิๆ อะไรสักอย่าง”

ยิ่งฟังยิ่งเริ่มรู้สึกเครียด ผมไม่ค่อยอยากจะเข้าไปยุ่งกับคนที่ชื่อกาจ ก่อการสักเท่าไหร่ แล้วก็คิดว่าฝ่ายนั้นเองก็คงไม่ชอบใจแน่ๆ ถ้าถูกผู้ชายเข้าหาแบบนี้ ดีไม่ดีผมอาจจะถูกต่อยฟันร่วงกลับมาแบบที่ไอ้ฉัตรว่าก็ได้ ตอนแรกคิดแบบขี้โกงอยู่เหมือนกันว่าจะเข้าหาแบบรุ่นพี่รุ่นน้อง แต่ดันโดนวาจารู้ทันของไอ้พี่โป้มาสกัดดาวรุ่งซะก่อน

ผมว่า... ไอ้พี่โป้ทำอะไรไม่สมกับเป็นผู้ใหญ่เลย มันจะเอามันส์เอาสนุกอย่างเดียวชัดๆ

“ไอ้เพชร หน้าเครียดเลยมึง อะไรวะ นี่มึงอยากรู้จักพี่กาจจริงดิ”

“เออ”

มันพิจารณาผมสักพัก จู่ๆ ก็เบิกตากว้างลุกขึ้นตะโกน “เหี้ยละ มึงชอบพี่เขาหรอ!”

“ไม่ใช่โว้ย ก็บอกแล้วไงว่าอยากรู้จัก แล้วมึงเป็นอะไร ทำไมชอบแหกปาก”

ไอ้ฉัตรนั่งลงพอหันไปรอบๆ แล้วเห็นว่าทุกคนไม่เว้นแม้กระทั่งเจ๊ขายชานมมองมาที่มันเป็นตาเดียว “แหะๆ ก็ดูที่มึงมาพูดๆ ถามๆ แล้วมันคิดได้อย่างนี้นี่หว่า เอางี้ดิ พรุ่งนี้เที่ยงๆ มึงมาที่คณะกู เดี๋ยวกูพามึงไปเจอเอง”

ผมไม่ให้คำตอบมันในทันที แต่ขบริมฝีปากคิด สุดท้ายก็เป็นหมาจนตรอกของแท้ “เดี๋ยวกูส่งตารางเรียนให้”

“ขอให้ทำความรู้จักสำเร็จนะเว้ยมึง แต่ตอนนี้ไปกินข้าวเหอะ กูหิวละ มึงไปด้วยกันมั้ยเพชร” ต้าที่นั่งฟังเงียบๆ มาสักพักถาม มันเก็บกระเป๋าตังค์และโทรศัพท์เข้ากระเป๋ากางเกง เตรียมลุกขึ้นยืน ผมเลยยืนด้วย

“ไม่ล่ะ กูจะกลับแล้ว ไว้เจอกัน”

ผมโบกมือลาแล้วเดินย้อนกลับมาในมอ ฮอนด้าซีวิคน้องชายของผมยังจอดอยู่ที่ลานจอดรถ ผมเข้าไปนั่งประจำที่คนขับ สตาร์ทเครื่องเปิดแอร์แต่ยังไม่ยอมออกรถ นั่งคิดนั่นคิดนี่อยู่สักพัก สุดท้ายหยิบมือถือมากดเข้าแอพตัวเอฟสีขาวพื้นสีน้ำเงินที่ไม่ได้เข้ามาเป็นชาติเศษ หลังจากสมัครและเล่นอยู่ได้สองสามปี ผมก็ต้องไปต่างประเทศเลยทิ้งร้างไว้

บัญชีนี้สมัครไว้ช่วงม.ต้น มีเพื่อนอยู่แค่หลักสิบ เมื่อก่อนอาจจะมากกว่านี้แต่พวกเขาคงลบผมออก รูปประจำตัวเป็นแมวตัวนึงที่เคยเลี้ยงไว้ ไม่มีใครแท็กหา สเตตัสส่วนมากมีแค่เช็คอินตามสถานที่ต่างๆ แต่มันก็นานหลายปีแล้ว

นิ้วเลื่อนไปพิมพ์ชื่อเพจคนหน้าตาดีของมหา’ลัย เพจมีคนถูกใจราวๆ ห้าหมื่นคน ถือว่าเยอะพอสมควรเลยนะ ให้เดาคือน่าจะมีคนนอกมหาวิทยาลัยมากดถูกใจอยู่เยอะเลย โพสล่าสุดก็เมื่อสี่สิบนาทีกว่าๆ ก่อนหน้านี้เอง

 

คลังคนหน้าตาดีมหาลัย S ได้เพิ่มรูปภาพใหม่ 3 ภาพ

48 นาที กรุงเทพมหานคร, Thailand

มงลงแล้วค่า อยากเข้าไปยืนตรงกลางตรงนั้นแทนที่น้องคิรินมากๆ หูยย งานดี๊ดี

#กาจวิศวะปี3 #คุณนิเทศปี3 #คิรินนิเทศปี1

ถูกใจ 1.0K ความคิดเห็น 455 รายการ แชร์ 94 ครั้ง

 

ผมเลิกคิ้ว กดรูปให้ขยายใหญ่เต็มจอ ภาพทั้งสามภาพมีคนสามคนอยู่ในนั้น มีผู้ชายตัวสูงๆ สองคนยืนประจันหน้ากัน แล้วก็อีกร่างหนึ่งเล็กๆ ตรงกลางซึ่งหันหน้าเข้าหากล้อง น่าเสียดายที่คนถ่ายอยู่ไกลเกินไป ผมก็เลยมองหน้าพวกเขาไม่ชัดเท่าไหร่ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าใครเป็นใคร แต่จากหน้าเล็กๆ เท่าเม็ดถั่วเขียวก็ยังพอดูออกว่าทั้งสามหน้าตาดี

ผมเปลี่ยนไปกดอ่านความคิดเห็นแทน เผื่อคอมเม้นท์จะทำให้พอเดาออกว่าคนไหนเป็นใครได้บ้าง

 

Jame'mii Thanatrob จะเอาคนไหนก็เลือกสักคนมั้ยอ่ะคะะะคิริน

ทิชา ละอองแก้ว พี่กาจพี่คุณก็หล่อ น้องคิรินก็สวย ดีกรีเดือนนิเทศปีนี้ด้วย นี่เราดูซีรี่ส์อยู่รึงั๊ยยยย

Aungkana Eng เพิ่งเข้ามอมาก็เห็นวิ่งไปหาคนนู้นคนนี้ทั่วเลยนี่น้องคิรินอ่ะ แต่ยอมรับนะว่าหน้าสวยมาก

แฟนชื่อมอส สมพงษ์ ไม่รู้ เรารู้แต่พี่กาจโสดดดด กูจวองงง

Cherry BoBo จองอะไร ของประชาชนย่ะ อีมอสมาดูเมียมึงด่วนๆ @Moss S.

 

“อืม...” ผมงึมงำในลำคอ นิ้วชี้ข้างที่ว่างอยู่เคาะพวงมาลัยดังป๊อกๆ

ดูเหมือนคนตัวเล็กๆ ที่ยืนอยู่ตรงกลางจะชื่อคิริน น่าจะเป็นคนที่ไอ้ฉัตรพูดถึงว่าพี่กาจ ก่อการคนนี้ชอบอยู่ ผมหลุดสีหน้าพิลึกนิดนึงพอคิดว่าภาพตรงหน้าคือเหตุการณ์คึกชิงนาย แต่นิ้วก็เลื่อนต่อลงไปยังโพสข้างล่าง ดูเหมือนแอดมินจะไปถ่ายดาวเดือนคณะต่างๆ มาด้วย โพสเลยค่อนข้างเยอะ

สุดท้ายผมก็หยุดเมื่อเจอโพสที่มีชื่อ ‘กาจ’ เขียนอยู่

 

คลังคนหน้าตาดีมหาลัย S ได้เพิ่มรูปภาพใหม่ 6 ภาพ

เมื่อวานนี้ เวลา 11.28 น. กรุงเทพมหานคร, Thailand

โอ๊ยยย กาจขาาาาา เห็นดุๆ แบบนี้แต่ก็ใส่เสื้อได้น่ารักเว่ออออ

#กาจวิศวะปี3

ถูกใจ 2.4K ความคิดเห็น 603 รายการ แชร์ 194 ครั้ง

 

ผมมองภาพผู้ชายคนหนึ่งนิ่ง ยอมรับจากใจจริงว่าผู้ชายคนนี้หล่อ โอเค ก็ได้ หล่อมาก ส่วนสูงผมไม่รู้เพราะภาพนี้มีเขาอยู่คนเดียว พี่กาจเป็นคนขาวที่มีดวงตาเรียวคม จมูกโด่งน่าอิจฉา และริมฝีปากหยักที่รับกับแนวสันกรามได้พอดิบพอดี เรียกได้ว่าอวัยวะทุกส่วนบนใบหน้าพอประกอบออกมาเป็นผู้ชายคนนี้แล้วดูมีเสน่ห์มากถึงมากที่สุด

พี่แกเลือกซื้อข้าวอยู่ที่แคนทีน สีหน้าเรียบนิ่ง เสื้อช็อปสีเลือดหมูสวมทับเสื้อยืดสีขาวสกรีนข้อความว่า ‘meow

ผมนั่งเลื่อนภาพเขาสลับไปสลับมา สุดท้ายก็เผลอเหม่อจนจอโทรศัพท์มืดดับไปเอง

สมองผมทำงานเร็วปรื๋อจนเริ่มเหนื่อย โยนมือถือไปไว้เบาะข้าง ตัดสินใจถอยรถออกเพื่อกลับคอนโดฯ

แต่ใครจะรู้ เหมือนคืนนั้นผมหลับไปด้วยการกล่อมปลอบใจตัวเอง


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.042K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,954 ความคิดเห็น

  1. #5946 YanisaCH (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 22:14
    แง้น้องงง
    #5,946
    0
  2. #5918 ppoi212 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2563 / 21:44
    เป็นการลงโทษที่ควรฟ้องคณะกรรมการมหาลัยมาก คือให้ไปหลอกลวงคนอื่นไม่ต่างจากพวกทุเรศพนันกันท้าจีบแล้วเอามาขำกันเลย แล้วคืออิคนสั่งนี่รับผิดชอบผลที่ตามมาได้หรอ
    #5,918
    0
  3. #5913 CUTE_VILLAIN (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 14:02
    ล้อเล่นกับความรู้สึกคนอื่นไม่ดีน้า
    #5,913
    0
  4. #5904 PRF. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2562 / 23:49
    ไม่ชอบการลงโทษแบบนี้เลยแฮะ...ไม่อินสุดๆ
    #5,904
    0
  5. #5875 NatapornJan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 18:20
    สงสารน้องเพชร ลงโทษอะไรเนี่ยยย บอกใครก็ไม่ได้
    #5,875
    0
  6. #5852 elfeleves (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 08:58
    การลงโทษโดยการเอาความรู้สึกมาเล่นเนี้ย (ไม่ว่าจะเป็นการวางแผน ซ้อนแผน หรือรู้กันแล้ว) ก็แย่หมด
    ความรู้สึกคนมันไม่ใช่ของเล่น

    ถ้าเพชรชอบขึ้นมาจริงแล้วเค้าไม่เล่นด้วย ยังไง?
    ถ้าจบแล้วกาจชอบ แต่เพชรไม่ ยังไง?
    #5,852
    0
  7. #5848 sAMUSAI (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 19:05

    อย่าว่าพี่โป้เลยย พี่โป้ออกจะน่ารักก
    #5,848
    0
  8. #5786 gnat (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 01:10
    เป็นการลงโทษที่แย่มาก การลงโทษให้าำนึกมีตั้งมากมายที่มีประโยชน์มากกว่านี้ มันเป็นการเล่นความรู้สึกมากเกินไป///ชูป้ายไฟเพชร
    #5,786
    0
  9. #5771 Noname07 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 22:29
    เริ่มได้กลิ่นมาม่าแง่มๆ
    #5,771
    0
  10. #5769 a.mm (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 19:16
    หรือพี่กาจจะรู้เห็นเป็นใจกับแผนนี้ !!!
    หรือพี่อาจจะแบบอยากให้เพื่อนเลิกชอบคนที่พี่แกชอบอยู่เลยแบบใช้น้องเป็นเหยื่อ!!!
    #5,769
    0
  11. #5754 JinsNaser (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 12:04
    ถ้าเป็นจริงๆไม่ค่อยโอเคเลยอะ อ่านยังรู้สึกอึดอัดแทนน้อง 555555
    #5,754
    0
  12. #5748 Chompoo_mg (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 21:10
    อิพี่กาจอาจจะรู้เห็นเป็นใจก็ได้ อาจจะชอบน้องมาก่อน!!

    ไม่เอาแล้วเดี๋ยววืดดด
    #5,748
    0
  13. #5747 baby-m2 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 02:10
    ตอนแรกกะจะเม้นด่าอิพี่โป้อะไรนั่นสักหน่อย แต่พออ่านเม้นคนอื่นก็เริ่มคิดตาม [แต่อิพี่มันชอบน้องคิรินอะไรนั่นไม่ใช่แง๊ะ?] แต่อย่างงั้นก็เถอะ!! มันใช่เรื่องของมึ*ที่ต้องไปให้เค้าจีบคนอื่นป่าววะ[หยาบนิดนึง ซอรี่~~] ถ้าเป็นเรานะ ให้ตายกฟ้ไม่ทำอ่ะ เล่นกับความรู้สึกคน ใช่เรื่องอ๋อวะ พี่มึ*[หยาบอีกนิด ซอรี่~~~] ทำแบบนี้เท่ากับไม่สนใจความรู้สึกคนอื่นเลยนะ นอกจากความสะใจหรืออะไรก็ตามที่จะได้จากการลงโทษเนี้ยอ่ะ โครตไม่โอเค ถ้ามีในชีวิตนี่ยิ่งแย่ ขนาดนี้ไปเล่นเองมั้ยอิบทลงโทษอะไรนี่อ่ะ เหอะะ //อินๆๆ ขออภัย ไม่ได้พาดพิงถึงใครหรืออะไรเลยนะ แต่มันขึ้นนน
    #5,747
    0
  14. #5711 zCiel (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 01:08
    ต้องมีเงื่อนงำ ชั้นสัมผัสดั้ย!!!!
    #5,711
    0
  15. #5586 TigKie_18 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 09:50
    อิพี่โป้ให้อิน้องเพชรจีบพี่กาจเพืรอตัดคู่แข่งป้ะวะ
    #5,586
    0
  16. #5568 earlynight (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 23:42
    มันแปลกๆอะ ให้จีบแบบนี้ต้องไม่ธรรมดาแน่!
    #5,568
    0
  17. #5478 mytty (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2561 / 19:29
    มันต้องมีเบื้องหลัง
    #5,478
    0
  18. #5476 Crema' (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 03:17
    ไม่ใช่ว่าพี่กาจชอบน้องอยู่แล้วแต่ให้เพื่อนช่วยให้น้องมาจีบนะ!?
    #5,476
    0
  19. #5389 Sweet_Memory (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 21:12
    รุ่นพี่ก็เยอะแท้!! แต่เหมือนจะต้องมีจุดประสงค์มากกว่าการแกล้ง!
    #5,389
    0
  20. #5374 rajel (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 17:00
    ชอบเนื้อเรื่องนะคะ แต่เกลียดรุ่นพี่แบบนี้อะ พ่อแม่ก็ไม่ใช่ แค่โดดเชียร์เอง ท่าทางชอบเล่นกับความรู้สึกคนอื่นอะ
    #5,374
    0
  21. #5359 smile (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2561 / 16:02
    เห็นด้วยกับ คห.ล่าง ว่ารุ่นพี่เวนจริงๆ เป็นนี่ไม่ทำนะ ไร้สาระ ถ้าเราจีบเขาแล้วเกิดเขาชอบจริงๆ แต่เราไม่ได้ชอบเขา หรือเราชอบเขาจริงๆแต่เขาไม่ชอบเรา มันเหมือนเล่นกับความรู้สึกคนอ่ะ จะพยายามไม่ซีเรียสเพราะยังไงก็แค่นิยาย ใจเย็นเย็นนนนนนนนนนน 55555
    #5,359
    0
  22. #5355 ladyinvisible (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 18:36
    รุ่นพี่เวนมากอ่ะ ไม่เห็นจุดประสงค์ที่ดีใดๆเลย รำคาญรับน้องแบบนี้ อ่อนี่ผ่านมาละนะถึงพูดได้ ไร้สาระ
    #5,355
    0
  23. #5310 Sspringlove (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 23:39
    เชี่ย ถ้าให้เราไปทำอะไรแบบนี้เราไม่ยอมนะ ไม่เอาอ่ะ ต้องไปจีบใครก็ไม่รู้ ยิ่งเป็นคนดังอีก คิดแล้วรู้สึกมันยากโคตร ถึงเราจะไม่ค่อยสนใจโลก แต่นี่ดูดิ คนดังของมหาลัยขนาดนั้น อดคิดไม่ได้เลยถ้าแฟนคลับเค้ารู้เราไม่ตายเลยหรอวะ555 ยิ่งเป็นพวกกลัวการถูกเกลียดด้วย ㅠ3ㅠ
    #5,310
    0
  24. #5305 quasine (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 16:17
    เป็นการลงโทษที่ถ้าไม่รู้จักกันหรือเป็นแค่รุ่นพี่รุ่นน้องไม่ได้สนิทมาก เราจะเกลียดพี่คนนั้นทันที มันเป็นการลงโทษที่ไร้สาระและเล่นกับความรู้สึกมาก ไม่รู้หรอกว่ามีเหตุผลอะไร แต่เราจะแบล็คลิสคนสั่งเราทันที แต่นี่มันนิยายอ่ะเนอะ เรื่องไม่เกิดก็ไม่ได้รักกัน ขออ่านต่อก่อนค่ะ อุอิ
    #5,305
    0
  25. #5301 + SaiChil + (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 20:14
    บทลงโทษยิ่งกว่าประกวดเดอะเฟสอี๊กกก แต่พี่โป้ทำดีค่ะ เยิฟๆ 55555
    #5,301
    0