10 ช่องตารางรัก (Yaoi) END

ตอนที่ 18 : [15] น่ารักเองนี่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 62,141
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,871 ครั้ง
    11 มิ.ย. 63

แจ้งคนที่นิยายขึ้นแจ้งเตือนสองรอบนะคะ พอดีเรากำลังเช็คว่านิยายไม่ขึ้นแจ้งเตือน รึแจ้งเตือนดีเลย์ (คนที่ขึ้นแจ้งต้องขอโทษด้วยจ้า)



[15] ตารางช่อง 9 เชิญชวนเป็นผล : น่ารักเองนี่

(ยังไงก็ตั้งใจเรียนบ้างนะ อย่าเอาแต่เล่นเกม)

“ครับๆ เพชรรู้ จริงๆ ก็ว่าจะอ่านหนังสืออยู่เนี้ย แต่นึกขึ้นมาได้ว่าลืมชีทไว้ที่บ้านเนี่ยแหละ”

(งั้นก็รีบกลับมาเอา จะได้ใช้อ่านสอบ)

“อืม เดี๋ยวเย็นวันนี้เพชรเข้าไปเอาเลย ตอนเย็นพี่พลอยอยู่บ้านป่ะครับ หรือว่าจะออกไปกับพี่ทัต” ผมพูดไปก็หมุนเก้าอี้ตรงหน้าโต๊ะคอมฯ ไปทางซ้ายทีขวาที

(ฉันไม่แน่ใจน่ะสิ เอางี้ เพชรจะถึงแล้วลองไลน์ถามดู ถ้าสักหกโมงทุ่มนึงฉันอาจจะเลิกงานแล้ว)

“ก็ได้ เลิกงานไวๆ นะ อยากเจอ”

เสียงหัวเราะใสกิ๊งของพี่พลอยลอดมาตามสาย (เมื่อวานซืนก็เพิ่งเจอ เจออะไรบ่อยๆ)

“ก็ไม่ได้เจอหน้าทุกวันนี่ อุตส่าห์กลับบ้านก็ต้องอยากเห็นหน้าอยู่แล้วดิ”

(เพชรโตแล้วนะ เดี๋ยวพอเรียนจบก็ต้องทำงาน ฉันไม่ใช่ภรรยานายที่จะได้เจอหน้ากันทุกวัน)

ผมห่อปาก “พี่พลอยคิดไกลเกินไปแล้ว เพชรยังปีหนึ่งอยู่เลยเหอะ”

ภรรยาเหรอ...

แฟนผมยังไม่มีเลย นับประสาอะไรกับภรรยาเล่า

ถึงจะว่าอย่างนั้น แต่สมองผมกลับคิดภาพไปตามคำพูดพี่พลอย หน้าหล่อๆ ของไอ้พี่กาจก็ลอยเข้ามา

มโนภาพคือพี่กาจทำหน้านิ่งๆ อย่างทุกทีอยู่ในชุดผ้ากันเปื้อนมือถือตะหลิวออกมารอรับอยู่ตรงหน้าประตู ตอนนั้นผมก้าวลงมาจากรถแล้วเดินไวๆ เข้าไปเขย่งเท้าหอมแก้มคนที่สูงกว่าเกือบเป็นคืบก่อนยิ้มแย้มพูดว่า กลับมาแล้วจ้ะที่รัก

อึ๋ย...

ไม่ๆ ไม่มีทาง ไอ้พี่กาจจะไม่มีทางได้เป็นภรรยาผมเด็ดขาด! มันโคตรจะไม่เข้าเลยเหอะ แทนที่จะตัวลอยที่เห็นคนรักออกมารับที่หน้าประตู ผมว่าผมต้องขนลุกขนพองก่อนซะมากกว่า

ผมส่ายหน้าแรงๆ จนเกือบเป็นสะบัดหัว แต่ต่อมาตัวก็แข็งทื่อเมื่อนึกขึ้นได้ เดี๋ยวก่อนนะ... เมื่อกี้ผมคิดถึงเรื่อง คนรัก ใช่มั้ย? แล้วทำไมผมดันคิดภาพไอ้พี่กาจเป็นคนรักของตัวเองไปได้ละวะ

ผมซุกหน้าลงกับแขนด้วยความรู้สึกกระอักกระอ่วนแปลกๆ

(เพชร ได้ยินมั้ยเนี่ย มัวแต่ทำอะไรอยู่)

“คิดถึงคนรัก เฮ้ย ไม่ใช่! คิดว่าจะเดี๋ยวคืนนี้จะเริ่มอ่านหนังสือตรงไหนดีอ่ะ”

(อะไร มีแฟนแล้วเหรอเรา) พี่พลอยหัวเราะอีกแล้วพอได้ยินสิ่งที่ผมหลุดปากออกไปชัดเจนทุกคำ (เอาเหอะ เดี๋ยวฉันจะไปทำงานต่อแล้ว อย่าลืมที่บอกล่ะ ตั้งใจอ่านหนังสือ จะได้คุ้มกับเงินค่าเทอมที่ป๊ากับม๊าเขาจ่าย)

“แน่นอน! รับรองตลอดสี่ปีจะไม่มีเอฟหลุดมาให้ช้ำใจสักตัวเลย”

ผมบอกลาพี่สาวอย่างอ้อยอิ่งอยู่สักพัก แต่พอวางสายแล้วก็ไม่ได้ไปอ่านหนังสือเตรียมสอบมิดเทอมที่เหลือวันสุดท้ายอย่างที่รับคำพี่พลอยไป เฮ้ย ไม่ใช่ผมรับคำพี่สาวส่งๆ หรอกนะ แต่เป็นเพราะรู้ดีว่าตัวเองเอาอยู่และยังไม่มีปัญหากับการเรียนตอนนี้ต่างหาก อีกอย่างชีทสรุปที่ถ่ายเอกสารมาทั้งสามชุดก็ดันลืมเอาไว้ที่บ้านด้วย

ไอ้วันที่ผมกลับบ้านปิดโทรศัพท์ไม่คุยกับใครนั่นแหละ

หลังจากหงุดหงิดสับสนกับสเตตัสนั้นของคิริน ผมก็ปิดเสียงมือถือยาวๆ วางทิ้งไว้แบบที่แตะนับครั้งได้อย่างน่าเหลือเชื่อ ผมบอกตัวเองว่าผมไม่ชอบใจที่ไอ้พี่กาจมาจูบมาทำตัวสนิทสนมกับผมแต่ก็ยังออกไปหาคิริน แต่ใจลึกๆ ก็รู้...

ผมอาจจะ... อืม หึง?

...รึเปล่าก็ไม่แน่ใจ ผมไม่ใช่ผู้รอบรู้ทางด้านความรักนี่หว่า ถ้าเปรียบเป็นเวลคงสองเต็มสิบเองเถอะ

ตอนที่พี่กาจบอกผมว่ากำลังจีบ ผมทั้งโล่งใจ แล้วก็แปลกๆ ในใจ

ผมไม่ได้รังเกียจที่พี่กาจเป็นผู้ชายเลย เพราะตั้งรับไม่ทันกับการที่จู่ๆ พี่มันมาบอกตรงๆ ว่าจีบเหมือนหมัดฮุคซ้ายมากกว่า... ทำไมถึงซ้ายน่ะเหรอ ก็แม่งฮุคเข้าหัวใจพอดีเลยมั้ง!

เรื่องที่มันจับมือยืนพูดกับผมอยู่หน้ามอเป็นนานสองนานก็ลามระบาดอย่างกับเชื้อไวรัสไปทั่วมหาลัย รูปที่ลงในเพจมีทั้งมุมไกล มุมใกล้ มุมแอบอยู่หลังพ่อค้าขายลูกชิ้น แล้วก็วิดีโอด้วย เรื่อง จูบทุกคนไม่ได้ยิน แต่เรื่อง จีบ ...ไม่เหลือ

ส่วนเรื่องคิริน แม้จะยังสงสัย แต่พี่กาจบอกว่าไม่มีอะไรแล้วผมเลยเลือกจะไม่ถาม ปล่อยให้เวลาเป็นตัว...

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูติดต่อกันทำเอาผมสะดุ้งโหยง

ที่นั่งเหม่ออยู่ตรงโซฟารีบกระเด้งตัวสาวเท้าไวๆ ไปเปิดประตู

“ครับๆ มาแล้... พี่กาจ!?”

ปากผมอ้าค้างเมื่อร่างสูงในชุดธรรมดาๆ แต่ดันออกมาโคตรเท่ยืนอยู่ตรงหน้า

“เปิดช้า ทำอะไรอยู่”

“หือ ช้า? นี่ผมวิ่งมาเปิดเลยนะ”

“มึงคงขาสั้นมาก กูเคาะตั้งนานแล้ว”

นานแล้ว? เอ่อ นี่ผมมัวแต่เหม่อคิดถึงเรื่องพี่มันจนไม่ได้ยินเสียงเคาะประตูเลยเหรอเนี่ย

“...”

“แล้วจะให้กูยืนอยู่ข้างหน้าอีกนานมั้ยแมวจ้อย”

หน้าผมเริ่มบึ้งบ้างเมื่อเจอท่าทีของพี่มัน “เดี๋ยวดิ เมื่อวานพี่ก็เพิ่งมา วันนี้ก็อีกแล้วเหรอ”

ใช่ เมื่อวานหลังจากมันแวะมารับผมไปกินข้าวแล้วพามาส่งก็ขลุกตัวอยู่ในห้องผมตั้งหลายชั่วโมง พอผมถามบ่อยๆ เข้าว่าไม่อ่านหนังสือสอบเหรอ พี่มันก็หยิบชีทออกมาวางแปะไว้ แต่ไม่ได้อ่านนะ นอนดูทีวีโน่น

“ทำไม? กูมาไม่ได้”

“ก็ไม่ใช่ เอ่อ แล้วนี่พี่ขึ้นมาได้ไงอ่ะ ไม่มีคีย์การ์ดนี่”

“พี่นิติผู้หญิงจำหน้ากูได้”

“...”

ให้ตายย

เจ๊พร ถ้าเกิดไอ้พี่กาจมันไปปล้นฆ่าห้องอื่นเข้า เจ๊นี่ถือเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดเลยนะ

ผมกลอกตาอย่างเหลือเชื่อ มือผลักประตูปิดตามหลังอย่างช่วยไม่ได้เมื่อไอ้พี่กาจเดินเข้าไปด้านในราวกับว่าห้องนี้เป็นห้องของตัวเองแล้ว พี่มันหิ้วถุงข้าวที่ซื้อมาไปทางห้องครัว หยิบจานช้อนอย่างละสองมาเองซะเสร็จสรรพ

เจ้าของห้องตัวจริงอย่างผมได้แต่กะพริบตาปริบๆ มอง

“นั่ง”

“เอิ่ม...”

“ทำหน้าโง่ทำไม ไม่กินรึไงข้าวเที่ยง”

นี่พี่มันจีบผมอยู่จริงเหรอวะ ปากแม่ง

“พี่มาทำไมเนี่ย ไม่อยู่ติวหนังสือกับพวกพี่เชสเหรอ เห็นพี่แกบ่นๆ ตั้งแต่เมื่อวานละ” ผมว่าพลางเลื่อนจานข้าวขนาดใหญ่พิเศษที่พี่มันซื้อมาฝากมาหยิบช้อนตักเข้าปากอย่างว่าง่ายตามที่อีกคนต้องการ

“อยู่กับพวกมันก็ไม่ได้อ่าน”

“อยู่กับผมพี่ก็ไม่เห็นจะอ่าน ดูอย่างเมื่อวานดิ”

พี่กาจไหวไหล่นิดๆ “อย่างกูไม่จำเป็นต้องอ่านมากมายหรอก”

“โอ๊ย เก่งครับเก่ง”

คนข้างตัวแบนิ้วทั้งสี่ขณะยกมือขึ้นมาเล็งเป้าไว้ที่หน้าผากผมจนต้องหลับตาปี๋ แต่ต่อมากลับต้องเบิกโพลงเมื่อแทนที่จะเป็นมือกับกลายเป็นจมูกกับปากของพี่มันกดแรงๆ ลงที่ข้างแก้มผมแทน

ฟอด

“ไอ้พี่กาจ! อีกแล้วนะ”

ตั้งแต่มันบอกกับปากว่ากำลังจีบ พี่มันก็นึกอยากจะเข้ามานั่งเบียดกับผมก็นั่ง จะหอมแก้มก็หอม ผมไม่ได้รังเกียจอะไรหรอก แต่ชักจะรู้สึกว่ามันไม่ใช่ละ พี่มันแค่จีบนะ มันไม่ได้เป็นแฟนผมนะเว้ย

“อะไร”

“ไม่ต้องมาทำหน้าเหมือนไม่มีอะไรเลย ห้ามทำงี้อีก”

“ทำงี้คือ?”

ก่อนหน้านี้พี่มันว่าผมเรื่องที่ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ เหอะ ดูตัวเองตอนนี้ซะก่อน

“หอมแก้ม...” แม้จะรู้สึกหน้าร้อนแต่ก็เคือง “พี่บอกว่าพี่จีบผม คนจีบกันที่ไหนเขาหอมแก้มกันล่ะ”

“ก็กูนี่ไง”

“หน้าหนา” ผมว่าอย่างหมั่นไส้แล้วลุกพรวดจากโซฟาไปยืนอีกด้านอย่างรวดเร็วเพราะคิดว่าเดี๋ยวพี่มันแม่งต้องหันมาเฉ่งแน่นอน แต่แล้วกลับต้องแปลกใจเมื่ออีกฝ่ายแค่ยิ้มมุมปาก

“มึงโทษตัวเองเหอะ”

“...?”

“อยากทำหน้าตาน่ารักให้กูอยากหอมเองนี่”

พี่มันพูดแบบนั้น... แล้วก็ก้มหน้าก้มตากินข้าวของตัวเองต่อไปเหมือนไม่มีอะไร

ส่วนผมน่ะเรอะ ยืนนิ่งหน้าเปลี่ยนสีอยู่ที่เดิม พี่มันไม่ได้หันมาตีหน้าผากผม ผมก็เลยยกมือตีตัวเองแทนซะเลย

ไอ้...ไอ้พี่กาจที่ขยันหยอดนี่น่ากลัวชิบเป๋ง

 

แล้วพี่มันก็สิงสถิตอยู่ในห้องผมตลอดทั้งบ่ายอย่างที่คิดเอาไว้ ผมนอนเล่นพลิกไปพลิกมายึดโซฟา ส่วนพี่กาจนั่งอยู่บนพื้นใกล้ๆ ใกล้ขนาดที่ผมหันหน้าไปทางขวามือก็มองเห็นท้ายทอยของพี่มันอยู่ห่างไปไม่กี่คืบ

ผมชำเลืองไปทางพี่กาจที่มือข้างหนึ่งดูจอมือถืออีกข้างถือชีทเนื้อหามองสลับเหมือนเปรียบเทียบอยู่สักพัก

“พี่กาจ พี่จะกลับเมื่อไหร่”

“จะรีบไล่กูไปไหน” พี่แกถามเสียงเรียบทั้งที่ยังไม่ได้มองหน้า

“เฮ้ย เปล่าไล่ ที่ถามเพราะเดี๋ยวผมจะแวะออกไปข้างนอกต่างหาก ถ้าพี่ไม่อยากกลับก็รอที่ห้องคนเดียวก่อนได้ป่ะล่ะ”

“ไปข้างนอก? ไปไหน”

“กลับบ้านอ่ะ ผมลืมชีทไว้ที่บ้าน”

“อืม...” พี่มันครางรับอยู่ในลำคอ ผมแอบขยับเบี่ยงวงหน้าไปมองหน้าหล่อๆ ของอีกฝ่าย เห็นคิ้วเข้มมุ่นเข้าหากันน้อยๆ อย่างคนครุ่นคิด “งั้นก็ไป”

“แล้วพี่...”

“กูขับให้”

“เดี๋ยวนะ พี่จะไปด้วยเหรอ”

คราวนี้พี่กาจหันหน้ามามอง “ก็พูดอยู่ไม่ใช่เหรอ”

“แต่พี่ดูชีทอยู่นี่ ผมขับไปเองก็ได้น่า ไม่นานหรอก เดี๋ยวก็กลับมาละ”

“อย่าให้กูพูดหลายๆ รอบ จะไปรึยัง”


=========================== 50%

คิดถึงเรามั้ยยย TT ตอบแล้วจะดีใจ

ขอพากาจกี้ไปเปิดตัวแป๊บ


พอพี่มันถามแบบนั้นผมก็เลยจำต้องหันไปมองนาฬิกาแขวนผนัง เข็มสั้นชี้ที่เลขสี่เกือบห้าแล้ว ตอนแรกว่าจะอยู่รอเจอหน้าพี่พลอย แต่คิดไปคิดมาก็เปลี่ยนใจ กลับมากินข้าวแถวๆ นี้คงจะโอเคกว่า จะได้ไม่กลับถึงห้องดึกเกินไป

ผมหันไปบอกพี่กาจ พี่แกเลยเอื้อมมือไปคว้ากุญแจขณะที่ผมวิ่งไปล้างหน้าล้างตาในห้องน้ำ

ไอ้พี่กาจมันบอกให้เอารถมันไป ผมไม่ได้ค้านเพราะไม่ใช่คนขับ คอยบอกทางพี่มันไปเรื่อยๆ เพราะเป็นรถสปอร์ต แม้บางจุดจะติดยาวแต่พอพ้นตัวเมืองมาแล้วใช้เวลาแป๊บเดียวก็ถึง บ้านของเสี่ยกับซ้ออยู่ในโครงการจัดสรรของคนมีเงิน ไม่ได้อยู่นอกเขตกรุงเทพฯ แต่จากที่นี่ไปมหาลัยนับว่าไกลเอาเรื่อง พี่ทัตเลยต้องซื้อคอนโดฯ ใกล้ๆ มอไว้

“ซ้ายมือเลยพี่”

พี่กาจมองลอดกระจกตามที่ผมชี้ “อ้อ ลูกคุณหนู”

ผมเกือบสำลักน้ำลายพอได้ยินสิ่งที่อีกฝ่ายพึมพำ

“ไม่ใช่แล้ว นี่บ้านพี่ทัต สามีพี่สาวผมหรอกเว้ย พี่คนที่ผมซื้อเสื้อที่เจเจให้วันนั้นไง” ผมรู้สึกว่าตัวเองพูดปฏิเสธซะรัวก็หัวเราะตามหลังนิดหน่อย “ผมก็คนธรรมดาเนี่ยแหละ ไม่ใช่ลูกคุณหนูอะไรทั้งนั้นอ่ะ เรียกว่ามาอาศัยเขาอยู่มากกว่า ถ้าจะเรียกลูกคุณหนูผมว่าเก็บเอาไว้เรียกพี่เหมาะกว่ามั้ง”

“...” พี่กาจไม่พูดอะไร ผมเลยหันไปเปิดกระจกตะโกนเรียกให้คุณลุงคนสวนมาช่วยปลดล็อคประตูรั้วให้

บ้านของเสี่ยกับซ้อไม่ได้ดูหรูหราปานคฤหาสน์อย่างที่เห็นกันในละครหลังข่าวนะ ไอ้บ้านใหญ่ๆ โต๊ะกินข้าวยาวหลายเมตรนั่นลืมไปได้เลย บ้านนี้ก็แค่บ้านหลังใหญ่ในย่านคนมีเงินธรรมดา มีเนื้อที่กว้างแต่ตกแต่งง่ายๆ แค่นั้น มองดูจากข้างนอกจะดูโมเดิร์น แต่ด้านในตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์แบบจีนๆ ที่ดูแล้วโคตรจะไม่เข้ากันเอาไว้เต็มไปหมด

ตอนแรกผมกะว่าจะให้อีกคนรออยู่ในรถแล้ววิ่งขึ้นไปหยิบของแป๊บเดียว แต่คิดไปคิดมาเดี๋ยวผมต้องแวะไปไหว้ซ้อก่อน ถ้าอีกฝ่ายชวนคุยพี่มันอาจนั่งรอเก้อ ก็เลยลากให้ลงมาด้วยกัน

“อ้าวเพชร”

แม่พี่ทัตที่นั่งเปิดไอแพดดูเกมออฟโทรนเสียงดังลั่นอยู่ตรงโซฟาทักทันทีเมื่อเห็นผมกับพี่กาจ

ผมยกมือไหว้ “ผมลืมของอ่ะซ้อ เลยแวะกลับมาเอา”

“มาก็ดีแล้ว มานั่งนี่ก่อนๆ”

ซ้อรีบหยุดซีรี่ย์มากวักมือเรียก พวกผมก็เลยต้องเดินเข้าไปนั่งบนโซฟาสีขาวตัวยาวฝั่งตรงข้าม ซ้อกวาดตามองพี่กาจอย่างสนใจ ไม่น่าแปลกใจเท่าไหร่เพราะตั้งแต่กลับมาไทยผมยังไม่เคยพาเพื่อนมาที่นี่เลย

“ซ้อ นี่พี่กาจ รุ่นพี่ผม”

“จ้ะ หวัดดีลูก หน้าคุ้นๆ นะเรา” ซ้อยกมือรับไหว้พี่กาจขณะยังไม่ละสายตาออกจากหน้าพี่มัน “อืมม ใช่หลานชายคนเล็กของคุณธรงค์รึเปล่า”

“...”

ไอ้พี่กาจเหมือนจะชะงักไป ผมเป็นฝ่ายเลิกคิ้วเมื่อเห็นว่าพี่มันดูจะอึนๆ ปากเลยเอ่ยตอบแทนให้

“นั่นปู่พี่มันอ่ะ”

“มิน่า ก็ว่าคุ้นๆ ป้าเคยบังเอิญเจอพี่สาวเราที่ห้างอยู่ครั้งนึง เธอเปิดรูปเราให้ป้าดูอยู่ ดีเลย มาแล้วก็อยู่คุยกันแป๊บนึงนะ” ซ้อแกยิ้มกว้าง “ไปเพชร ไปเอาน้ำในตู้เย็นมาให้รุ่นพี่หน่อย เอาเก๊กฮวยเกล็ดน้ำแข็งในช่องฟรีสมาให้ม๊าด้วยนะ”

“โอเคครับ พี่กาจ เดี๋ยวผมมานะพี่”

พอพี่กาจพยักหน้าให้ ผมก็มองอีกฝ่ายอย่างสำรวจตรวจตราอีกเล็กน้อยก่อนจะลุกขึ้นเดินไปทางห้องครัว

ไม่ใช่อะไรหรอก ผมยังเป็นเด็ก (ก็จริงนี่) เลยพอเข้าใจหัวอกคนอายุไล่เลี่ยกันอยู่บ้าง เวลาต้องมาอยู่ต่อหน้าผู้หลักผู้ใหญ่แล้วอาจจะเกร็ง... รึไม่เกร็งก็ไม่รู้ล่ะ แต่ก็อดห่วงว่าพี่มันจะเบื่อขึ้นมาไม่ได้

คิดแล้วก็แอบชะโงกหน้าผ่านกรอบประตูครัวไปทางโซฟาชุดเพื่อแอบมองหน้าพี่มัน ยังเห็นว่าเรียบสนิทอย่างทุกทีก็หันมารินน้ำหวานใส่แก้ว ตามด้วยขวดพลาสติกขุ่นบรรจุน้ำเก๊กฮวยจากแผงตลาดใกล้ๆ

“อ๋อ งี้นี่เองๆ แล้วไปกันได้ดีมั้ยจ๊ะ”

“ครับ คิดว่า”

“แล้วเพชรยอมตกลงเป็นแฟนแล้วรึยั...ว้าย!

ซ่า

ขาผมที่กำลังก้าวฉับๆ ออกจากครัวถึงกับพันกันตอนที่ได้ยินคำว่า แฟน หลุดจากปากซ้อ

“ตายแล้ว เพชร ทำไมซุ่มซ่ามแบบนี้หา”

เสียงดุดังลั่นของซ้อทำให้ผมเงยหน้าขึ้นจากการประคองถาดอย่างตกใจ แล้วก็ยิ่งตกใจอ้าปากค้างมากกว่าเดิมเมื่อไอ้คนหน้านิ่งที่นั่งอยู่ตรงโซฟาตอนนี้เสื้อของมันเลอะเทอะไปด้วยน้ำหวานที่ผมถือออกมา

“ชิบหาย พี่กาจ”

“...” พี่มันมองผมด้วยสายตาปลงๆ

“เฮ้ย ผมขอโทษครับ ขอโทษ โอย เช็ด ไม่ดิ เปลี่ยนเสื้อเลยดีกว่า” ผมว่าเสียงแหยเมื่อเห็นว่าน้ำแดงเริ่มจะไหลย้อยจากหน้าอกลงไปที่ท้องจนยิ่งเปื้อนกว่าเดิม “ซ้อ ผมพาพี่มันไปเปลี่ยนเสื้อนะ”

“เออๆ รีบพาพี่เขาไปเลย”

ผมคว้าแขนพี่กาจแล้วดึงให้เดินตามขึ้นไปชั้นบนอย่างว่องไว ผลักประตูห้องนอนตัวเองแล้วดันหลังร่างสูงๆ ไปทางห้องน้ำ “รีบล้างเหอะพี่ เหนียวหมดแล้ว เดี๋ยวผมเอาชุดเปลี่ยนให้”

“แล้วเพราะใครล่ะ”

“...”

“ซุ่มซ่าม”

ผมหยุดมือที่กำลังรื้อหาเสื้อตัวใหม่มาให้อีกฝ่ายแล้วชะโงกหน้าไปถลึงตาใส่อย่างอดไม่ได้ “ผมซุ่มซ่ามเพราะพี่นั่นแหละเว้ย ไปพูดอะไรกับซ้อไว้อ่ะ ผมได้ยินนะ”

“พูดอะไร?” พี่มันทำหน้างง แต่ต่อมาก็ร้องอ้อเบาๆ “ป้าเขาถามว่ามารู้จักกับมึงได้ไง”

“อ่าฮะ?”

“กูบอกไปว่ากำลังจีบมึงอยู่”

เสื้อในมือผมแทบร่วง “ไอ้พี่กาจ พี่ไปพูดแบบนั้นได้ไง!

“มึงจะให้กูโกหก?”

“พี่ก็พูดเลี่ยงๆ ไปดิครับ! บอกว่าบังเอิญรู้จักกันก็ได้ รึบอกว่าผมถูกไอ้พี่โป้ลงโทษรับน้องแล้วมานสนิทกันก็ได้”

“จะพูดเลี่ยงไปทำไม ในเมื่อกูก็จีบมึงอยู่จริงๆ”

ผมว่าพี่กาจแม่งต้องกำลังกวนตีนผมอยู่แน่ๆ

หน้าผมบึ้ง แต่ก็เดินเอาเสื้อไปยื่นให้ “เอ้า ถอดเสื้อดิ”

“เสื้อกูรึเสื้อมึงล่ะ”

“พ่อง!

พี่มันเปลี่ยนสีหน้าตัวเองเป็นหรี่ตาข่มขู่ทันควัน “อะไรนะ”

เห็นท่าทางดุๆ นั่นแล้วอารมณ์เคืองของผมก็เหมือนถูกเป่าปลิวออกไปซะเกือบครึ่ง แม้หน้าจะยังยับยู่ยี่ แต่เสียงที่พูดออกไปนี่คนละทางเลย “ผมบอกว่าพี่ครับ เสื้อพี่อ่ะครับ”

“เห็นกูใจดีแล้วหัดเหลิง”

“พี่เนี่ยนะใจดี?” ผมกลอกตาพึมพำ แต่ก็รีบดันให้อีกคนเข้าไปในห้องน้ำ “รีบเปลี่ยนได้แล้ว”

ผมมองประตูห้องน้ำของตัวเองที่ปิดลง หูได้ยินเสียงน้ำไหลซู่เบาๆ พี่มันคงจะเปิดล้างคราบน้ำหวานออก ระหว่างรอผมเลยเดินไปหยิบชีทมาวางไว้แล้วนั่งรอที่ปลายเตียง คิ้วยังผูกไม่คลาย

ที่พี่กาจไปบอกซ้อแบบนั้น ผมไม่ได้โกรธหรอก มันก้ำกึ่งระหว่างอายกับกลัวมากกว่า อนาคตมันเป็นเรื่องไม่แน่นอนนี่หว่า อีกอย่างซ้อเขาก็เป็นผู้ใหญ่ ผมต้องกังวลอยู่แล้วว่าถ้าพวกเขารับไม่ได้ขึ้นมาจะทำยังไง

แต่ยังดีที่ซ้อไม่ได้เป็นแบบนั้น...

ไม่กี่นาทีต่อมาพี่กาจก็เปิดประตูออกมาพร้อมเสื้อยืดตัวใหญ่สีขาวของผม ถึงจะใหญ่สุดในตู้แล้ว แต่ก็ยังดูค่อนข้างเล็กไปหน่อยเมื่อมาอยู่บนร่างของพี่มัน

“พี่กาจ”

“อืม”

“ผมถามจริงๆ นะ ทำไมพี่ถึงมาจีบผมอ่ะ” ผมอดถามไม่ได้

“ต้องมีเหตุผล?”

“ต้องมีดิ!

“ไม่รู้”

“เอ้า!

“กูต้องเป็นฝ่ายถามมึงมากกว่า”

“หือ เรื่องอะไร?”

“ทำไมถึงทำให้กูจีบมึงได้”

หน้าของพี่กาจไม่ได้มีแววล้อเล่นหรือแสดงอารมณ์อะไรตอนที่พูดแบบนั้น ผมฟังแล้วได้ยินเสียงอวัยวะโง่ๆ ก้องตึกตักอยู่ในหู บางทีหน้าผมก็คงจะแดงอย่างทุกทีที่พี่มันพูดอะไรแบบนี้ แต่ครั้งนี้ผมก็อดหัวเราะออกมาด้วยไม่ได้

“พี่แม่ง... ขยันพูดแบบนี้จนผมกลัวจริงๆ นะเว้ย”

ไอ้พี่กาจที่ยืนเต็มความสูงอยู่ตรงหน้าไม่พูดอะไรนอกจากวางมือหนาๆ ไว้กลางหัวของผม


======================= 100%

คนอยู่บ้านมีแค่คนเดียวนะ 55555


เมื่อวานออกไปธุระแล้วกลับดึก อุตส่าห์เห็นว่าเป็นคืนวันศุกร์

กะว่าจะมาลงเพราะเห็นมีคนคิดถึงเราเยอะทั้งที Orz


แต่ พน เจอกันค่ะ (นัดนะ 555)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.871K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,954 ความคิดเห็น

  1. #5935 Spices_smile (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 08:31
    น่ารักมากเลย
    #5,935
    0
  2. #5890 NatapornJan (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 09:06
    ตรงเกินไปแล้วจ้าพี่
    #5,890
    0
  3. #5721 zCiel (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 00:56
    เปิดตัวอ้อมๆค่ะ เปิดตัวอ้ออมมมๆ
    #5,721
    0
  4. #5683 theskyandsea (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:41
    พี่กาจประกาศให้ทั่วโลกรู้ไปเลยว่ากำลังจีบน้องอยู่
    #5,683
    0
  5. #5642 MaiNatkamon (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 21:04
    พี่กาจจจจจจจ อหหหหหหหเขินพี่กายมากก
    #5,642
    0
  6. #5619 0818770547 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 13:09

    -าจ รุกน้องเร็วไปป่ะ เขินแทนแล้ว
    #5,619
    0
  7. #5603 TigKie_18 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 16:24
    นึกว่าที่บ้านจะดราม่าซ่ะแล้ว​ ดีจัง
    #5,603
    0
  8. #5559 อ๊ากกก (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 01:30

    คนพี่ก็หยอดเก่งงงง

    #5,559
    0
  9. #5453 onkgoon (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 07:40
    อาซ้อคะะะะะะ ยกให้เลยมั้ยยยคะ
    #5,453
    0
  10. #5406 Sweet_Memory (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 23:55
    จริงจังมากกกกกกก พี่กาจโคตรเท่ห์!
    #5,406
    0
  11. #5165 baekbow (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 20:05
    อื้อหือออออ กาจรุกแรงมากจริงๆ เพิ่งบอกว่าจีบน้องไปเจอหน้าครอบครัวน้องครั้งแรกก็บอกว่าจีบน้องเลย นายแน่มากอ่ะ 555 // นี่แอบสงสัยเรื่องครอบครัวกาจตั้งแต่แรกๆแล้วนะว่ามีปัญหาอะไรหรือป่าว เหมือนกาจดูไม่อยากพูดถึงเท่าไรเลย
    #5,165
    0
  12. #5136 ojay2 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 15:27
    กาจมาแรงงงงงมากกกก
    #5,136
    0
  13. #5022 xxxlilly (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 04:20
    ฝากตัวไปอี้กก
    #5,022
    0
  14. #4910 M.U.P (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 19:14
    พี่กาจนี่มันจะตรงมากไปแล้ว 555555
    #4,910
    0
  15. #4618 mai146 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 16:44
    ดูเหมือนซ้อจะให้ผ่านนะเอ้อ
    #4,618
    0
  16. #4489 Annelida (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 21:32
    แน่ะ ขยันหยอดดดด
    #4,489
    0
  17. #4481 Tongdchr (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 10:03
    พี่กาจนี่พอเค้ารุกก็รุกหมดหน้าตักเลยนะคะ ไม่กั๊กอะไรเลย ไปยันซ้อ ชักจะสงสารน้องนิดๆ เอาใจช่วยนะจ๊ะ
    #4,481
    0
  18. #4249 Miki_milky (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 18:16
    แล้วพี่กาจสนใจอะไรในตัวเพชร ถึงได้จีบล่ะ
    #4,249
    0
  19. #4199 CAT_NUHK (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 21:03
    ยิ่งอ่านยิ่งเขินอ่ะ โอยยยย
    #4,199
    0
  20. #3800 หลานเทียน (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 23:50
    พี่เป็นคนตรง ๆ ค่ะ 555
    #3,800
    0
  21. #3355 chanyeol_teeth (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 23:23
    สนุกมากเลยค่าา ชอบการรุกของพี่เค้าจริงๆ รุกแรงอะไรขนาดเน้ /ขอถามเรื่องลำดับญาตินิดนึงนะคะ ตามเรื่องที่ตัวเองบรรยายคือ เพชรเรียกแม่พี่ทัตว่าซ้อ แต่ซ้อในภาษาจีนจริงๆมีความหมายว่าพี่สะใภ้ไม่ใช่เหรอคะ เฮียกับซ้อประมาณนี้ ถ้าเรียกเสี่ยน่าจะเรียกคู่กับคำว่าม๊านะคะ หรือเราเข้าใจอะไรผิดไปรึเปล่า พอดีงงจริงๆTT
    #3,355
    0
  22. #3348 WayVe❤ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 10:05
    อมกๆๆๆ เป็นคนตรงๆจริมๆ ตรงมากเด้อ วงวารเพชรเลยจ้าาาา ขยันหยอดอีกต่างหาก พี่เอ้ยยยยย หน้านิ่งแต่ใจไม่นิ่งเลยจ้าาาา บ้านนี้โอเค แต่กลัวบ้านนู้นอะค่ะ หวังว่าจะไม่มีอะไรเนอะ งื้ออออ
    #3,348
    0
  23. #3296 PareWaPkh (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 19:32
    รุกแรงง5555
    #3,296
    0
  24. #3110 Chopoom94 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 22:35
    ดีค่ะ พามาไหว้ผู้ใหญ่เลย ตอบแบบหน้านิ่งเสียงเรียบๆ อือหือ เดาอารมณ์บ่ถือเด้อ
    #3,110
    0
  25. #2881 ThanPKt (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 17:06
    พี่กาจจจจจจจจจอย่าทำน้องงงงงงงง รุกเเรงจนชั้นกลัว5555
    #2,881
    0