10 ช่องตารางรัก (Yaoi) END

ตอนที่ 15 : [12] เลือกให้ก็ใส่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 57,785
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,095 ครั้ง
    11 มิ.ย. 63



[12] ตารางช่อง 9 เชิญชวนเป็นผล : เลือกให้ก็ใส่

“ไอ้เพชรณภูมิ”

“อ้าว พี่โป้”

ผมหยุดเท้าที่จะก้าวไปทางบันไดขึ้นตึกเรียนอย่างแปลกใจ คนที่เปิดประตูห้องทางขวามือออกมาคือไอ้พี่ปีโป้ เฮ้ดว้ากที่เดี๋ยวนี้ผมไม่ค่อยได้เห็นหน้าบ่อยนักยกเว้นแต่เวลาเอาตารางลงโทษไปส่ง

วันนี้พี่ลิโป้อยู่ในเชิร์ตนักศึกษาแต่กางเกงยีนส์ขาดเข่าผิดระเบียบ รองเท้าก็เป็นรองเท้าแตะช้างดาวพื้นขาวอีกต่างหาก หน้าตาพี่แกดูจะง่วงๆ เหมือนว่าพอลุกจากเตียงก็เปลี่ยนเสื้อแล้วตรงมาที่นี่เลย ผมกวาดสายตามองขึ้นๆ ลงๆ สุดท้ายก็เอ่ยถามด้วยสีหน้าติดจะเป็นห่วง

“พี่ปีโป้ พี่ไหวนะ”

“กูจะเหลวเป็นเยลลี่ก็ตอนมึงถามเนี่ยแหละ” พี่มันเดินมาหา “กูแวะเอาเอกสารมาให้อาจารย์ เดี๋ยวจะกลับไปนอนต่อแล้ว วันนี้คงเข้าเรียนไม่ไหวว่ะ”

“ช่วงนี้พี่ก็งานยุ่งเหรอ”

“งานที่เอกไม่มีอะไรมากหรอก แต่พอดีอาจารย์ที่กูรู้จักเขามาขอช่วยให้เป็นตัวแทนตอนไปออกบูธเกี่ยวกับพวกโพรดักซ์สินค้า เหมือนแกจะอยากเสนอตัวกูให้บริษัทมาทาบทามน่ะ เลยยุ่งๆ”

“อ้าว งั้นก็ดีเลยดิพี่ จบปีสี่ปุ๊บจะได้มีงานทำเลยไง”

“ไม่รู้ดิ กูอยากไว้คิดตอนเทอมสองมากกว่า ที่บ้านกูเองก็มีธุรกิจอยู่แล้วด้วย เลยลังเล” พี่เขายกมือขึ้นเสยผมยุ่งๆ พูดเสียงเหนื่อยๆ แต่แล้วก็เปลี่ยนมาจ้องหน้าผม “ว่าแต่มึงเหอะ กระจกห้องนี้มองเห็นที่ข้างตึกพอดี ใครมาส่งล่ะ”

“เห็นแล้วแต่ก็ยังถามนะครับ”

พี่โป้ฟังแล้วยิ้ม แต่ไม่ใช่ยิ้มแซวล้อเลียน ที่จริงพี่โป้ก็เคยแซวเรื่องผมกับพี่กาจอยู่นะ แต่วิธีพูดของพี่มันไม่ได้ฟังแล้วระคายหูเหมือนพี่เชส รึพวกเพื่อนผมอย่างไอ้ฉัตรไอ้ต้า

“เออ กูแค่อยากรู้ว่ามึงจะกล้ายอมรับมั้ย สนิทกันมากขึ้นกว่าเดิมแล้วนี่”

ผมหน้าระอา ไอ้พี่โป้ก็รู้ทั้งรู้ว่าเรื่องของผมกับพี่กาจเป็นยังไงบ้างแล้ว แต่ก็ยังแกล้งพูดเหมือนไม่รู้อะไร

“ก็นะครับ ตามประสารุ่นพี่รุ่นน้องอ่ะ”

“หึ มึงจะพูดแบบนั้นก็เอาเหอะ” พี่มันเอื้อมมือมาวางบนหัวผมแล้วจับโยกไปมาเหมือนจะหมั่นไส้ “กูไม่ว่างจนกว่าจะมิดเทอมเสร็จนู่นเลย เรื่องตารางก็ไม่ต้องรีบล่ะ ไว้เจอกันอีกทีตอนเลี้ยงสาย”

“โอเคครับ งานก็สู้ๆ นะพี่”

“ขอบใจ กูไปล่ะ” พี่โป้โบกมือแล้วเดินอย่างเชื่องช้าเหมือนซอมบี้ไปทางลานจอดรถ

เรื่องเลี้ยงสายพี่แตงกวาไลน์มาบอกผมแล้วตั้งแต่เมื่ออาทิตย์ก่อน เนื่องจากปู่รหัสของผมกับสายพี่โป้เป็นเพื่อนสนิทกัน พวกพี่แกตกลงเป็นหลังสอบมิดเทอมเพราะเช็คมาแล้วว่าคณะศิลปกรรมสอบเสร็จก่อนคณะอื่น เลยมีวันหยุดเหลือ

ยังไม่ถึงเวลาเลิกจริง บ่ายสามกว่าๆ อาจารย์ก็ปล่อยคลาส ผมไม่ได้รีบเพราะมัวแต่ขอแลกไลน์กับเพื่อนเพื่อให้มันส่งรูปแนวข้อสอบมิดเทอมที่ทันจดมาให้ กระทั่งระหว่างที่เดินออกจากห้อง จู่ๆ พี่ปริ๊นเซสก็โทรศัพท์มาหา บอกว่าอยากจะชวนผมไปกินมื้อเย็นด้วยกัน ให้แวะลงมาหาที่โต๊ะใต้ตึก

“หวัดดีครับ พี่ปริ๊นเซส พี่...”

“ยัยนี่ชื่อเยลลี่จ้ะ”

พี่ปริ๊นเซสแกนั่งอยู่กับเพื่อนต่างคณะอีกคน พี่เขาสวยมาก ตาโต จมูกโด่ง ปากอวบๆ ทาลิปสติกสี่แดงอมชมพูแวววาว และที่สำคัญคือมีหน้าอกคู่ใหญ่ซึ่งดันเสื้อนักศึกษาออกมาจนกระดุมแทบปริ

“น้องเพชรของพี่ ไม่ต้องตกหลุมรักเลยนะ อีเยลลี่มันไม่ใช่ชะนีจ้ะ”

“อะไรนะพี่”

“พี่เป็นกะเทยจ้า”

“ครับ?” คราวนี้ผมชะงัก มองหน้าคนสวยอย่างอึ้งๆ แม้จะได้ยินเสียงแหบห้าวที่พยายามดัดให้เล็กลงเป็นหลักฐานแล้วเมื่อกี้ แต่ก็ยังอดถามไม่ได้ “พี่... ไม่ใช่ผู้หญิงเหรอครับ โห สวยเหมือนผู้หญิงเลย”

“อ๊ายย ชมกันแบบซื่อๆ แบบนี้ชอบที่สุด” พี่เขาหัวเราะคิกคัก “พี่ไม่ใช่ผู้หญิงค่า นี่ไปทำมา ลองจับดูสิจ๊ะ”

พี่เยลลี่แอ่นอกพลางดึงมือผมจะให้ไปจับหน้าอกของตัวเอง แต่พี่ปริ๊นเซสรีบดึงกลับมาก่อน

“เดี๋ยวเหอะนังลี่! ไหนตกลงกันแล้วไงว่าไม่ลวนลามเด็กคณะฉัน”

“ฉันก็ไม่ได้ลวนลามน้องนี่” พี่เยลลี่หันมาขยิบตาให้ “แต่พี่ยินดีให้น้องเพชรลวนลามพี่นะจ๊ะ”

“อีนี่! น้องมันมีผัวแล้ว”

ผมสะดุ้ง หันขวับมองคนพูดทันที ...เดี๋ยวนะ ผมมีผัวเมื่อไหร่วะ

“ผัว? อ๋อออ พ่อสุดหล่อวิศวะน่ะเหรอยะ แต่ตอนนี้ผัวน้องเขาไม่อยู่นี่ นิดๆ หน่อยๆ จะเป็นไรไป”

“เดี๋ยวพี่ ผมเป็นผู้ชายจะมีผัวได้ไง”

“อุ๊ยตาย น้องเขาว่างี้อ่ะ”

“เด็กมันปากแข็ง”

“...” ผมฟังแล้วได้แต่พ่นลมออกทางจมูกแรงๆ ...จู่ๆ ไอ้พี่กาจก็กลายมาเป็นผัวผมไปซะฉิบ

“แล้วนี่มีใครอีกมั้ยอีปริ๊นเซส ชวนมาอีกสิ น้องเพชรคนเดียวจะไปพอได้ไง”

“ฉันโทรหาน้องแชมป์แล้ว ส่วนลิโป้วันนี้ไม่มา ตาอาร์มก็ดันไปเดตกับแฟน จริงด้วย ยังมีพี่โกลด์อีกคนนี่”

“โทรเลย! ขอหล่อๆ ไม่ก็น่ารักนะ หน้าโหดหนวดเฟิ้มไม่เอานะยะบอกเลย ไม่เป๊ก”

...นี่พวกพี่เขาชวนผมมากินข้าวแน่เหรอวะ

ในตอนที่กำลังลังเลจะเอ่ยปฏิเสธ มือถือในกระเป๋ากางเกงก็สั่นครืดขึ้นมาจนเกือบสะดุ้ง ผมหยิบขึ้นมาดูก่อนขอตัวเดินแยกไปหาที่เงียบๆ คนเดียวเพื่อรับสาย

“ว่าไงพี่”

(เลิกรึยัง) เสียงทุ้มเรียบนิ่งตามสไตล์ของอีกคนลอดมาตามสาย

“แล้วครับ เมื่อชั่วโมงก่อนนี่เอง”

(แล้วทำไมไม่ไลน์มาบอก)

“รุ่นพี่โทรมาชวนกินข้าวพอดีอ่ะ คุยเพลินไปนิดนึง”

(ชวนกินข้าว? ใคร?)

“พี่ปริ๊นเซส พี่กะเทยเพื่อนไอ้พี่โป้ไง”

(มึงตอบตกลงไปแล้ว?)

“ก็ครับ”

(แล้วกูล่ะ)

“เอ่อ” ไอ้พี่กาจทำเอาผมอ้าปากเหวอ นึกคำพูดไม่ออกขึ้นมาชั่วขณะ

(เอาเหอะ กินเสร็จแล้วบอก เดี๋ยวกูไปรับ มึงไม่ได้เอารถมานี่)

“...”

(เงียบ? ได้ยินที่กูพูดมั้ยไอ้แมวจ้อย)

“พี่กาจ นี่พี่ก็เลิกแล้วใช่ป่ะ” ผมไม่ตอบ แต่ถามสวนกลับไปแทน

(อืม)

“งั้นพี่มารับผมเลยก็ได้ครับ จอดรอข้างๆ ตึกเหมือนเดิมนะ”

ผมไม่รอให้พี่กาจตอบอะไรกลับมา กดปุ่มตัดสายแล้วเดินกลับไปทางโต๊ะซึ่งรุ่นพี่สองคนยังนั่งหัวเราะคิกคักกันอยู่ ผมส่งยิ้มนำทัพไปให้ก่อน สุดท้ายก็ก้มหัวน้อยๆ เอ่ยพูดเป็นเชิงขอโทษขอโพย

“พี่ปริ๊นเซส พี่เยลลี่ คือ... ผมไปด้วยไม่ได้แล้วอ่ะพี่”

“อ้าว! ทำไมล่ะจ๊ะ นี่พี่อุตส่าห์โทรเรียกมาเพิ่มได้อีกสองคนแล้วนะ”

“พอดีผมมีธุระอ่ะครับ ขอโทษด้วยนะ”

“ธุระอะไรจ๊ะ แล้วพวกพี่ล่ะ” พี่เยลลี่ทำหน้าเสียใจ “เลื่อนก่อนไม่ได้เหรอ ไปกินข้าวกับพวกพี่ก่อน ธุระไว้วันอื่น นี่พี่อุตส่าห์หาวันว่างตรงกับอีปริ๊นเซสได้แล้วแท้ๆ เชียวนะ”

“เอ่อ...”

ผมหลุดสีหน้าลำบากใจ

ยังไงดีล่ะ ช่วงหลังๆ ผมกับพี่กาจออกไปกินข้าวเย็นด้วยกันบ่อยมากจนเกือบเป็นเรื่องปกติไปแล้ว ถึงจะไม่ได้นัดกันล่วงหน้า แต่มันก็เหมือนรู้ๆ กันอยู่ ไอ้พี่กาจมันถึงได้พูดเหมือนรอจะไปกินกับผมนี่ไง แล้วผมก็ไม่ได้บอกพี่มันล่วงหน้าด้วย

“เพชรอ้ะ...” พี่ปริ๊นเซสทำปากจู๋เหมือนจะงอน พี่แกทำท่าจะบ่นผมออกมาอีกแต่แล้วกลับเงียบไป หน้ามู่ทู่เปลี่ยนไปเป็นกรุ้มกริ่ม สายตามองเลยร่างผมไปทางหน้าตึกคณะ “แหมๆ พี่เข้าใจแล้วว่าทำไมจู่ๆ ดันมาบอกว่ามีธุระ”

พอร์ชคันสีดำขับตีโค้งเลี้ยวเข้ามาก่อนจอดสนิท เสียงเครื่องยนต์สปอร์ตทำให้บรรดานักศึกษาศิลปกรรมที่อยู่รอบๆ พากันมองตามเป็นตาเดียว เกินครึ่งคงจะรู้กันอยู่แล้วว่าเป็นรถของใคร

...ผมได้แต่อ้าปากค้าง

ทำไมพี่มันมาไวจังวะ แล้วผมบอกให้ไปจอดหลบๆ ที่ข้างตึกไม่ใช่รึไง!

“สายเมื่อกี้คงจะเป็นผัวโทรตามสินะยะ เด็กติดแฟน!

“ร้ายอ่ะ ผิดนัดพวกพี่ๆ ไปกับคนหล่อซะงั้น”

“...”

ผมหมดคำพูด

รู้สึกอยากจ้ำอ้าวหนีขึ้นมาฉับพลันแต่ก็ทำไม่ได้เพราะไอ้พี่กาจเดินลงจากรถมาแล้ว พี่มันก้าวดุ่มๆ เดินเข้ามาหา สาวๆ หลายคนส่งเสียงอย่างดีอกดีใจ และเปลี่ยนมาเป็นจับกลุ่มซุบซิบเมื่อเห็นพี่มันหยุดอยู่ตรงหน้าผม

“ไอ้แมวจ้อย”

ผมเค้นเสียงผ่านลำคออย่างยากลำบาก “พี่กาจ ผมบอกให้พี่จอดข้างๆ ตึก...”

“จะเดินให้เมื่อยทำไม ด้านหน้าก็จอดได้” มันนิ่วหน้าเหมือนมองว่าผมโง่

“พี่ไม่เห็นคนอื่นรึไง”

พี่กาจกวาดตามองไปรอบๆ ตอนที่ผมว่า สุดท้ายก็ตอบด้วยสีหน้าเรียบนิ่งแบบที่ชอบทำ “เห็น แล้วไง”

สาดด

“ตกลงจะเอายังไง”

“ไม่ไปแล้วค่า! จู่ๆ น้องเพชรก็มาบอกยกเลิก” เป็นพี่ปริ๊นเซสที่นั่งมองพี่กาจตาค้างอยู่ตั้งนานแทรกขึ้นมา มีแอบหันมาส่งค้อนให้ผมนิดหน่อยก่อนจะขยับตัวลุกขื้นยืนด้วย พี่แกส่งยิ้มหวานเยิ้มให้คนหล่อ “เฮ้อ ได้แต่แอบมองไกลๆ คนเดียวบ้าง ในเพจบ้างอยู่ตั้งนาน เพิ่งจะได้มาอาศัยบารมีรุ่นน้องคุยด้วยก็วันนี้แหละ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ”

“ครับ”

“นั่นเยลลี่ค่ะ ส่วนนี่มายปริ๊นเซส สักครั้งในชีวิต... เรียกชื่อให้ฟังหน่อยสิคะ” พี่ปริ๊นเซสแกพูดเสียงออดอ้อนเป็นเชิงหยอกเย้า ตาที่ล้อมกรอบด้วยขนตาปลอมกะพริบวิบวับส่งไปให้

เห็นแบบนั้นผมก็กลั้นยิ้ม พยักหน้าให้พี่กาจที่หันมามอง “เรียกดิพี่ นี่รุ่นพี่ผมนะ”

“อืม มายปริ๊นเซส...”

“กรี๊ดด! ค่ะ! ฉันคือเจ้าหญิงของคุณ”

“...”

คนฟังถึงกับมีสีหน้าเหมือนกินยาขม

ท่าทางน่ารักๆ ของพี่กาจทำให้ผมหัวเราะขึ้นมาอย่างอดไม่อยู่ รู้หรอกน่าว่าพี่ปริ๊นเซสแกมีเจตนาจะแกล้งเล่นเฉยๆ แต่พอเห็นหน้าตลกๆ แบบนั้นของพี่กาจแล้วอารมณ์ก็เปลี่ยนเป็นดีขึ้นมาทันตา

“จะไปรึยังไอ้แมวจ้อย”

“ฮ่าๆ ป่ะ ไปแล้วก็ได้ อย่าเพิ่งหน้าบึ้งนะ พี่ผมแค่แกล้งเล่นเฉยๆ” ผมพูดเสียงกลั้วหัวเราะ “ไปแล้วนะพี่ปริ๊นเซส พี่เยลลี่ วันนี้ขอโทษด้วยนะพี่ เอาไว้วันหน้ามาชวนใหม่นะ”

“ย่ะ! เอาเถอะ รอบหน้าพี่จะชวนกาจด้วย จะได้ไม่มีปัญหา ขับรถกลับดีๆ นะคะที่รัก จุ๊บ”

ท้ายประโยคยังไม่วายชะม้ายชายตาใส่อีกคน พี่กาจพยักหน้านิดๆ เอื้อมมือไปคว้าเป้ของผมที่วางอยู่บนโต๊ะแล้วรีบเดินกลับไปที่รถทันที ผมมองขำๆ บอกลาพวกพี่เขาอีกสองสามประโยคถึงได้วิ่งตามไป

“มึงจะกินข้าวกับกูใช่มั้ย”

“ก็อย่างนั้นแหละพี่ ไม่งั้นเดี๋ยวมีคนงอน”

พี่มันทำเสียงขึ้นจมูกเบาๆ “กลับห้องก่อน สักหกโมงค่อยออกมา”

“แล้วแต่คนขับเลย”

พี่กาจขับไปทางคอนโดฯ ของตัวเอง ผมไม่มีปัญหาอะไรเพราะรู้ดีว่าพอกินข้าวเย็นเสร็จพี่มันก็ต้องขับมาส่งผมอยู่ดี

พอขึ้นมาถึงห้องผมก็กระโดดขึ้นไปนอนแผ่หลายึดโซฟาทันที ปล่อยให้เจ้าของห้องเดินเข้าไปอาบน้ำ แต่แค่ยี่สิบนาทีต่อมาพี่มันก็กลับมาพร้อมชุดตัวใหม่และกลิ่นสบู่หอมฟุ้ง ใช้สายตาส่งมาเป็นเชิงให้แบ่งเนื้อที่บนโซฟาให้ด้วย

วันนี้พี่แกคงจะพักจากไอ้งานยุ่งๆ นั่น ถึงได้หยิบรีโมทขึ้นมากดเปิดดูโทรทัศน์เงียบๆ ผมก็นั่งเล่นมือถือไปเรื่อยๆ จนตาดันเหลือบไปเห็นไอโฟนของพี่กาจที่ตั้งอยู่บนโต๊ะสว่างวาบ

พี่กาจไม่เห็น ผมเลยพูดขึ้นมาเสียงเบา

“พี่กาจ คิรินไลน์มา”


============================ 50%

อิๆ    /ถูกต่อย


เบาๆ ไม่เครียดดด


“อืม หยิบมา”

พี่มันพูดโดยที่ตายังจ้องทีวี ส่วนผมขมวดคิ้วเข้าหากันหน่อยๆ “หยิบเองดิ”

“ไม่เห็นเหรอว่ามันอยู่ริมฝั่งมึง”

“ก็เห็น... แต่ผมกำลังขี้เกียจ หยิบเองครับ”

“หน้าบึ้ง”

“อะไร”

“หน้าน่ะ บูดเป็นตูดแล้ว”

ผมนิ่งไป มือเผลอยกขึ้นลูบหน้าตัวเอง “ใครหน้าเป็นตูด”

ไอ้พี่กาจยิ้มมุมปาก “ก็มึงนี่ไง ทำไม ไม่อยากให้กูคุยกับคิริน?”

ตัวผมที่เอนพิงโซฟานิ่มอยู่ตั้งแต่แรกเด้งขึ้นมานั่งหลังตรงทันที ตอนนี้แหละที่ผมรู้สึกตัวแล้วว่าตัวเองกำลังหน้าบึ้ง เสียงที่พูดออกไปเลยติดจะห้วนนิดๆ “ทำไมผมต้องไม่อยากให้พี่คุยกับคิรินด้วย”

“นั่นสิ ทำไมมึงไม่ลองถามตัวเองดูล่ะ”

“ไอ้พี่กาจ พี่กวนตีนผมไง”

ผมหันไปมองหน้าอีกฝ่ายอย่างหงุดหงิด ตอนแรกนึกว่าจะได้เห็นสีหน้ากวนอารมณ์อย่างที่คิดไว้ แต่กลับเป็นสีหน้าเรียบเฉยพร้อมแววตาสื่อความหมายประหลาดที่ผมเองก็ไม่เข้าใจมองสบมา

ผมเม้มปาก ยืดแขนไปหยิบไอโฟนบ้านั่นโยนลงไปที่ตักของคนข้างตัว

“เอ้า เอาไป”

“...”

พี่กาจหยิบมือถือของตัวเองขึ้นมา ตอนแรกผมคิดว่าพี่มันจะแค่ดูเฉยๆ แต่พอเห็นว่าอีกฝ่ายรับไปกดรหัสปลดล็อคหน้าจอก็พูดขึ้นมาเสียงเบา “เดี๋ยวมา ผมหิวน้ำ”

ผมเข้าห้องครัวมาโดยที่ไม่รอให้เจ้าของห้องอนุญาต เปิดตู้เย็นแบบสองประตูเพื่อหยิบขวดน้ำเย็นฉ่ำออกมา ในตอนที่นรินใส่แก้วผมก็เหม่อมองแก้วน้ำสีใสที่เริ่มขึ้นไอทั้งที่หน้ายังยุ่งเหยิง

ไม่อยากให้พี่กาจคุยกับคิรินงั้นเหรอ

ไม่ได้ จะจริงไม่จริงผมก็คิดแบบนั้นไม่ได้ แล้วก็ไม่สมควรจะคิดเลยด้วย เพราะถ้าหากผมคิดแบบนั้น มันก็หมายความว่าผม หึงพี่กาจไม่ใช่รึไง...

 

“มึงจะทำหน้าแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่”

“...”

“ไอ้แมวจ้อย”

“อะไรครับ หน้าผมก็ปกติ” ผมว่าโดยที่ไม่ได้หันไปมองคนถาม

ความจริงหูได้ยินตั้งแต่พี่มันถามประโยคแรกแล้ว แต่เพราะไม่อยากตอบเลยแกล้งทำเป็นว่าไม่ได้ยิน มองซ้ายมองขวาดูแผงของขายรอบๆ ตัวแทน

พี่กาจถอนหายใจออกมา “กูไม่ได้คุยในเชิงที่มึงคิด”

“คุยอะไรครับ”

“กับคิริน”

“พี่จะคุยรึไม่ได้คุยมันก็ไม่เกี่ยวกับผมนี่ พี่อย่าเพิ่งชวนผมคุยดิ ผมกำลังเลือกของอยู่นะ” ผมพูดแบบนั้น ก่อนจะสาวเท้าไวๆ เดินนำพี่มันเข้าไปยังร้านเสื้อผ้าผู้ชายล็อคหนึ่งทันที

ตอนนี้ผมกับพี่กาจเดินย่อยอาหารกันอยู่ที่จตุจักร หลังจากที่พี่มันถามผมก่อนหน้านี้ว่าอยากกินข้าวที่ไหนแล้วผมเลือกตอบแบบหาเรื่องว่าให้นั่งบีทีเอสมาลงหมอชิตแล้วเดินหาเอาตามข้างทาง นึกอยากจะให้พี่มันหัวเสียเพราะอีกฝ่ายทำให้ผมหัวเสียขึ้นมาก่อนด้วยคำพูดพวกนั้น ...มันเป็นการเอาคืนแบบเด็กๆ ผมรู้เว้ย แต่มันอดไม่ได้นี่นา

ผมพยายามบังคับให้ตัวเองไม่หงุดหงิด แต่อารมณ์ไม่ใช่สิ่งที่จะใช้สมองสั่งได้

ไอ้เรื่องที่ผมไม่พอใจที่เห็นพี่กาจคุยกับคิรินอะไรนั่นก็ไม่อยากไปนึกถึง อย่าบังคับให้ต้องนึกถึงเลย เพราะมันทำให้ผมอัดอัดใจเปล่าๆ ...พี่กาจกับคิรินชอบพอกัน ตัวเองรู้แค่นี้ก็พอ

ผมหยิบเสื้อสกรีนลายตัวหนึ่งขึ้นมาดู

“ซื้อให้ใคร”

ไอ้พี่กาจที่เดินตามหลังเข้ามาขมวดคิ้วถาม มันคงเห็นว่าผมไม่ได้หยิบไซส์ประจำของตัวเอง

“พี่ทัต”

“ผู้ชาย?”

“ก็ต้องผู้ชายดิ นี่ร้านเสื้อผู้ชาย”

“ใคร รุ่นพี่มึง?” พี่กาจจ้องผม ผมเห็นสีหน้าพี่แกผ่านกระจกยาวที่ตั้งอยู่ใกล้ๆ

“ไม่ใช่อ่ะ สามีพี่สาว”

“อ้อ...”

“ไม่ต้องทำหน้าแบบนั้นก็ได้ ผมไม่ให้พี่ออกเงินให้แบบครั้งที่แล้วหรอกน่า”

“กูซื้อให้ได้อยู่แล้ว แต่ว่า...” พี่กาจเงียบไป ยกมือขึ้นตีหน้าผากผมเบาๆ “เลือกให้กูด้วยตัวนึง”

“พี่ก็มาด้วยกัน เลือกเองดิ”

“กูอยากให้มึงเลือกมากกว่า”

“ผมรสนิยมดีว่างั้น แต่ไม่เอาอ่ะ พี่เลือกเองเหอะ” ผมปฏิเสธแล้วหันกลับไปทางราวแขวนเสื้ออีกครั้ง

ไอ้พี่กาจก็อยู่ตรงนี้ ให้เจ้าตัวเลือกแบบที่ชอบเองดีกว่า ถ้าผมเลือกให้แล้วพี่มันเกิดไม่ถูกใจ วางทิ้งไว้ไม่ใส่ขึ้นมาผมก็รู้สึกแย่เปล่าๆ ถ้าเลือกแล้วใช้เงินตัวเองซื้อให้เป็นเชิงของฝากก็ว่าไปอย่าง

“ไอ้แมวจ้อย เลือกมา” ไอ้พี่กาจดูจะไม่ยอมแพ้ มันยืนกอดอกส่งเสียงเย็นชิดติดหลังผม

“นี่พี่ขี้เกียจเลือกเองขนาดนั้นเลย?”

“กูบอกให้เลือกก็เลือกมาเหอะน่า มึงเลือกให้คนอื่นได้แล้วเลือกให้กูไม่ได้รึไง”

ให้ตายเหอะ ผมยังรู้สึกหงุดหงิดพี่มันไม่หายเลยนะ แล้วมันยังมีหน้ามาพูดเหมือนหาเรื่องอีก

“ก็ได้ แต่ถ้าผมเลือกให้แล้วพี่ต้องใส่นะเว้ย”

“เออ เลือกมาเถอะ”

ผมหันไปแยกเขี้ยวทำหน้ายุ่งใส่พี่มันไปทีนึง ก่อนจะเดินวนไปอีกราวเพื่อหาเสื้อเหมาะๆ ให้ไอ้คนจู้จี้ขี้บังคับ ผมหยุดอยู่ตรงเสื้อยืดสกรีนคำด้วยตัวอักษรต่างๆ น่ารักบ้าง ตลกบ้าง รื้อหาอยู่นานสุดท้ายก็ตัดสินใจหยิบตัวนึงลงมาจากราว เดินถือกลับไปหาพี่มันโดยทีใบหน้ามีรอยยิ้มกวนอวัยวะแปะอยู่ ชูตัวที่เลือกได้ให้อีกฝ่ายดู

เสื้อยืดสีดำที่สกรีนอักษรสีขาวตรงกลางว่า ควายน้อยเหนือขึ้นไปเป็นเขาควายอันเล็กๆ สองอัน

“หึ อันเนี้ยแหละเหมาะกับพี่มาก”

“...”

ไอ้พี่กาจหรี่ตามอง แต่ผมไม่สนใจ เอาเสื้อที่ว่าทาบกับหุ่นสูงๆ ของมันทันที

พี่กาจโชคดีที่เกิดมาหน้าตาดีเลยใส่ชุดแบบไหนก็ไม่น่าเกลียด หากเป็นคนแบบพี่เชสคงไม่แปลกอะไร แต่คนที่มักทำหน้านิ่งๆ พอมาอยู่กับเสื้อแบบนี้แล้วมันก็ดูตลกดีเหมือนกัน

พี่มันทำให้ผมนึกถึงมุมน่ารักๆ ตอนที่ใส่ชุดเหมียวแล้วถูกแอบถ่ายลงเพจมอ

“อืมม...” ผมกัดกระพุ้งแก้มกลั้นหัวเราะ แต่สุดท้ายก็ทนไม่ไหว “ฮ่าๆๆ เหมาะจริงๆ ด้วยอ่ะ”

“...”

“ผมเลือกอันนี้แหละ ถ้าไม่อยากเอาก็ไม่เป็นไรนะ แต่ผมไม่เลือกให้ใหม่แล้ว”

พี่กาจก้มลงมองเสื้อในมือผมนิดหน่อย

“มึงเลือกอะไรมากูก็เอาทั้งนั้นแหละ”

“...”

มือผมชะงัก

ยังไม่ทันได้พูดอะไรต่อ พี่กาจก็หยิบเสื้อตัวนั้นส่งไปให้แม่ค้าซะแล้ว

 

Korkarn kritsadakarn ได้เพิ่มรูปภาพใหม่

56 นาทีที่แล้ว

เลือกให้ก็ใส่

เชส มอหกทับสี่ข้างถังขยะ, ปภพ เกียรติเจริญคุณ, Tar poramate และคนอื่นๆ อีก 967 คน

 

เชส มอหกทับสี่ข้างถังขยะ อัยยะ นานๆ จะเห็นเพื่อนกูเขียนแคปชั่น ใครเลือกให้มึงวะสาดดด ลายเหมาะกับมึงมาก คนในความคิดกูป๊าวว ไอ้กาจระดับสองกำลังเลื่อนระดับเป็นสองครึ่งแล้วโว้ย

> ตอบกลับ < ปภพ เกียรติเจริญคุณ ระดับสองคืออะไรอ่ะ

> ตอบกลับ < ไอ้เหรียญ ไอ้โง่ ไอ้ตกข่าว!

Tarika indy ใครเลือกให้คะพี่กาจของหนูวว

Tar poramate เขร้ ลายโคตรเท่เลยพี่ 55555

Princess mymy หวีดดดดร้องงง นี่คือที่ปฏิเสธเจ้าหญิงแล้วไปกันสองคนใช่มั้ยคะ

ทิชา ละอองแก้ว พี่กาจ กับคิรินหายกันไปเลยง่าาาา

Cherry BoBo คราวหน้ารับของจากน้องบ้างสิคะพี่กาจจจ ;-;

 

นี่อาจเป็นสเตตัสในรอบปีของพี่มันที่มีแคปชั่น สั้นๆ พร้อมกับรูปเสื้อยืดสีดำที่ผมเป็นคนเลือกให้มันเมื่อชั่วโมงก่อน

ผมได้แต่ยืนนิ่งอยู่กลางห้องพักของตัวเองด้วยความสับสน ...นับวันยิ่งไม่เข้าใจพี่มันมากขึ้นทุกทีๆ

รึว่าพี่มันชอบเสื้อลายควายขนาดต้องแท็กลงเฟซเลยเหรอวะเนี่ย



============================ 100%

เรื่องเคลียร์กับคิรินเดี๋ยวพี่กาจเขาจัดให้เอง ใจเย็นๆ นะสาวๆ

จะโทษอะไรโทษใครโทษได้หมด แต่อย่าโทษเราพอ อ่อนไหวง่ายย 5555


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.095K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,954 ความคิดเห็น

  1. #5932 Spices_smile (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 01:07
    นี่ก็น้าาาาา
    #5,932
    0
  2. #5888 NatapornJan (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 03:46
    ไอ่แมวจ้อยเอ๊ยยย
    #5,888
    0
  3. #5862 s30686 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 13:51
    คิรินไม่ใช่ชะนีแต่แรดด5555ล้อเล่นๆอิอิ
    #5,862
    0
  4. #5803 Rainbow_Jang (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 18:17
    คนขี้หวงงง
    #5,803
    0
  5. #5745 itsmememe (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 16:55
    น้องว้อยยน
    #5,745
    0
  6. #5719 zCiel (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 01:20
    ยัยน้องคนซื่อ!!
    #5,719
    0
  7. #5673 Biekps99 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:23
    ทำไม​ตอนที่14อ่านไมได้อะครับ 😢😢😢
    #5,673
    0
  8. #5631 Ombremb (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 00:51
    โว๊ยน้องงงงง หาว่าอิพี่ชอบลายควาย555555
    #5,631
    0
  9. #5600 TigKie_18 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 15:42
    แมวจ้อยกับควายน้อย​ เอ้ยน่ารักว่ะ
    #5,600
    0
  10. #5563 9494 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 00:37
    คืองี้นะณภูมิของแม่ พี่เขาจีบหนูอยู่ แต่หนูไม่รู้ตัวเลยเว้ย ซึ่งดีมาก 5555555555
    #5,563
    0
  11. #5558 อ๊ากกก (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 00:55

    พี่อาการค่อนข้างหนักเอาเรื่อง5555

    #5,558
    0
  12. #5510 galepn (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 17:06
    ตลกพี่ปริ๊นเซสอะ กรี๊ด ฉันคือเจ้าหญิงของคุณ555555555555555ตลกกก
    #5,510
    0
  13. #5493 Rangsima Anne (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 05:17
    โอ๊ย น้องเพชรโดนอิพี่มันหลอกจูบจนมึนไปแล้ว 55555
    #5,493
    0
  14. #5489 Ppjk0109 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 14:14

    555555 อ่านไปอมยิ้มไป ไรทำให้เรามีความสุขมากกกก ชอบงานเขียนของไรมากๆเลยค่ะ

    #5,489
    0
  15. #5450 onkgoon (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 06:37
    น้องเพชรคือมึนมากกก หนูลูก ต้องตื่นนนนนนนนร
    #5,450
    0
  16. #5428 0986958101 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 18:48
    โอ้ยยย ไม่ไหววว
    #5,428
    0
  17. #5403 Sweet_Memory (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 23:31
    5555555 ตลกน้องอะ
    #5,403
    0
  18. #5319 Sspringlove (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 21:02
    เมื่อไหร่น้องจะชอบพี่กาจ😞
    #5,319
    3
    • #5319-2 Sspringlove(จากตอนที่ 15)
      9 พฤษภาคม 2561 / 21:03
      '-' ง่าาา
      #5319-2
    • #5319-3 Sspringlove(จากตอนที่ 15)
      9 พฤษภาคม 2561 / 21:04
      -.,- เงอะ ชอบพี่กาจเร็วๆ นะะ
      #5319-3
  19. #5176 aqua.b (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 21:31
    วุ้ยยไปคบกันให้รู้แล้วรู้รอดดดดด
    #5,176
    0
  20. #5149 baekbow (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 17:40
    เอ็นดูเด็กซึน หนูไม่รู้หรือแค่ไม่ยอมรับคะลูก // มีความเบี้ยวนัดรุ่นพี่เพื่อไปกับคนพี่ เอ็นดูน้องตามใจคนพี่สุดๆ คนพี่ก็น่ารักน้องแกล้งก็ยังชอบ 555
    #5,149
    0
  21. #5131 ojay2 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 13:51
    น้องงงงง เค้าไม่ได้ชอบเสื้อควายลูก เค้าชอบหนู
    #5,131
    0
  22. #5110 Doctorอ้วน (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 00:26
    เค้าไม่ได้ชอบควายลูกกก แมวโง่ 55555
    #5,110
    0
  23. #5095 อีธีพี (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 13:43
    แมวโง่และแมวซึน
    #5,095
    0
  24. #5018 xxxlilly (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 02:28
    อืมแมวโง่จริงๆ555555
    #5,018
    0
  25. #4988 MManatsawan (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 23:07
    น้องงงงงง เขาชอบน้อง นี่น้องยังไม่รุตัวอีกหรอ 5555
    #4,988
    0