10 ช่องตารางรัก (Yaoi) END

ตอนที่ 14 : [11] จูบที่ไม่ได้เมา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 61,765
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,034 ครั้ง
    11 มิ.ย. 63



[11] ตารางช่อง 8 ของขวัญแทนใจ : จูบที่ไม่ได้เมา

ผมว่าช่วงนี้ไอ้พี่กาจมันดูเหงาๆ นะ

ไม่รู้ดิ นอกจากจะใจดีผิดปกติแล้ว ผมกับพี่มันยังคุยกันบ่อยมาก พูดว่าทุกวันเลยดีกว่า ถึงจะไม่ได้เห็นหน้าบ่อยเพราะเรียนอยู่คนละคณะ พี่กาจอยู่ปีสาม ธรรมดาที่งานจะเยอะเป็นพิเศษ แต่พี่มันก็อุตส่าห์ทักไลน์มาด้วยคำถามสั้นๆ อย่างนำนองว่า เลิกรึยัง กลับถึงห้องแล้วใช่มั้ยเป็นประจำ พอผมตอบก็จะอ่านแล้วเงียบไปเหมือนพอใจแล้ว

เมื่อวานก็ด้วย ผมที่อาบน้ำเสร็จกะว่าจะนอนดูหนังไซไฟมันส์ๆ คนเดียวในคืนวันศุกร์ให้เต็มที่ จู่ๆ พี่กาจดันโทรมาหา เหมือนจะเหงาเพราะอีกฝ่ายบอกผมว่ากำลังทำงานอยู่แต่กลับไม่ยอมวางสาย กลายเป็นว่าผมต้องเสียบหูฟังฟังเสียงลมหายใจแผ่วเบาของพี่มันไปพร้อมๆ กับหนังที่ยิงกันถล่มทลาย

ดูแปลกไปใช่ไหม อย่างตอนนี้...

“นี่พี่ไม่พอใจผมรึเปล่า”

“...”

หัวคิ้วของพี่กาจยังชนกันอยู่หน่อยๆ

พี่มันไม่พูดอะไรแต่ผมก็จับความรู้สึกหงุดหงิดไม่พอใจที่แผ่กระจายออกมาได้ชัดเจน

“จริงดิ พี่ไม่พอใจผมเรื่องอะไรเนี่ย”

คนไม่พอใจน่าจะต้องเป็นผมมากกว่ามั้ง ผมเพิ่งกลับมาจากข้างนอกเหนื่อยๆ ตอนที่กำลังจะเดินขึ้นห้องก็เจอร่างสูงยืนกอดอกพิงผนังดักอยู่ใต้ตึกคอนโดฯ ของตัวเองโดยไม่บอกไม่กล่าว

พี่กาจใช้สายตาดุๆ เป็นเชิงบังคับให้ขึ้นรถมากับเขา ตั้งคำถามเสียงเรียบว่าผมออกไปไหนมา ทำไมปิดเครื่อง พอผมตอบทั้งที่ยังงุนงงกับสถานการณ์ว่าเพิ่งกลับมาจากดูหนัง พี่แกก็เหมือนจะไม่พอใจขึ้นมาทันที เงียบไปไมได้พูดอะไรออกมาอีกจนบรรยากาศมันเริ่มอึมครึ้มชอบกล ผมจะไม่สนใจก็ได้ แต่ก็ไม่อยากให้คนข้างๆ มันหงุดหงิดแบบนี้

“พี่ไม่พอใจที่ผมไปดูหนังคนเดียวไม่ยอมชวนเหรอ” ผมลองเดา “น้อยใจ?”

“ไร้สาระ”

เอ้า กูโดนแล้วหนึ่งดอก

“งั้นพี่ไม่พอใจอะไรล่ะ ถ้าเป็นเพราะผมไม่รับโทรศัพท์ก็ขอโทษด้วยครับ ดูหนังอยู่ก็เลยปิดเครื่องอ่ะ นี่ไอ้ฉัตรมันโทรมาผมก็ไม่ได้รับเหมือนกันนะ”

“แล้วทำไมไม่โทรกลับ”

“ผมเห็นว่าช่วงนี้งานพี่ยุ่งๆ โทรไปเดี๋ยวก็กวน กะจะให้พี่โทรมาเองอีกรอบไง”

“อ้อ ดีนี่ คิดแทนกูอีก”

ผมกะพริบตา “นี่สรุปคือพี่ไม่พอใจที่ผมไม่ยอมโทรกลับว่างั้น”

นัยน์ตาสีเข้มของพี่กาจขยับมองมา ส่วนตัวผมตอนนี้ขยับเบี่ยงไปหา เอียงหัวเข้าใกล้เพื่อจะมองหน้าอีกฝ่ายชัดๆ

“คราวหน้าโทรกลับหากูทุกครั้ง เข้าใจมั้ย”

คำพูดที่ได้ยินทำให้ผมเลิกคิ้วขึ้นสูง แต่เพราะไม่อยากเสียเวลาง้อพี่มันนานเลยรีบตอบรับ

“โอเคๆ ต่อไปผมจะโทรกลับทุกครั้งเลยครับ เพราะงั้นพี่ก็เลิกขมวดคิ้วทำท่าไม่พอใจผมได้แล้ว”

“กูไม่ได้ไม่พอใจมึง” พี่มันเงียบไปนิด “...กูหงุดหงิดตัวเองมากกว่า”

หงุดหงิดตัวเอง?

ผมยิ่งสับสนไปกับอีกฝ่ายเข้าไปใหญ่ นี่คงไม่ได้ทำงานหนักมากไปจนแบบ... คล้ายๆ กับเป็นบ้าอะไรงี้ใช่มั้ย

“ต่อไปนี้ถ้าจะไปไหนก็ไลน์รึโทรมาบอกกูด้วย” พี่กาจพูดขึ้นมาอีกครั้งตอนที่ผมกำลังคิดเรื่อยเปื่อย

“หา...”

“ทุกครั้ง เข้าใจมั้ย?”

“ไม่เข้าใจอ่ะ” ผมส่ายหน้าหวือ “ถ้าผมไปขี้ก็ต้องไลน์บอกพี่ด้วยรึไง”

“ถ้ามึงจะบอกกูก็ไม่มีปัญหา”

“ตลกละครับ ทำไมผมจะต้องบอกพี่ด้วยไม่ทราบ”

“เพราะกูอยากรู้”

“นี่พี่จะ...”

“แล้วก็เป็นห่วง”

“...!

ผมอ้าปากค้าง คำพูดที่เตรียมจะพ่นออกมาก่อนหน้านี้ชะงัก

สมองลืมไปฉับพลันว่าตัวเองตั้งใจจะเอ่ยอะไรออกมา จู่ๆ หูเหมือนได้ยินเสียงประหลาดจากอกข้างซ้ายดังก้อง

เป็นห่วง? เป็นห่วงเนี่ยนะ ที่แท้แล้วพี่กาจมีนิสัยใจดีเป็นห่วงรุ่นน้องแบบนี้หรอกเรอะ...

“เข้าใจมั้ยไอ้แมวจ้อย”

“อะ...หา”

“ที่กูพูดเมื่อกี้”

“เข้าใจแล้ว ผมจะบอกพี่ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงเลย พอใจยัง พี่อย่ามารำคาญผมทีหลังละกัน”

คราวนี้พี่กาจทำเสียงเยาะหน่อยๆ “กูเป็นคนพูดเองแล้วจะรำคาญมึงทำไม”

เจตนาของพี่มันก็คือจะเสียดสีผมว่าฉลาดน้อยนั่นแหละ...

“แล้วทำไมไปดูหนังคนเดียว ไม่มีเพื่อนไปด้วยรึไง”

รถจอดไฟแดงที่สี่แยก มองเห็นป้ายวินาทีขึ้นนานเกือบร้อยสามสิบ พี่กาจเลยมีโอกาสหันมามองหน้าผม ผมที่จ้องพี่มันอยู่ฝ่ายเดียวตั้งนานพอถูกสบตาเข้าก็เผลอหลบก้มลงมองไอโฟนสีดำที่ตั้งอยู่บนตัก

“ปกติผมก็ไปดูคนเดียวประจำหรอก ไม่เห็นจะต้องชวนใครเลย”

“คราวหน้าอยากดูก็ทักมา”

“พี่จะไปดูกับผมเหรอ” ผมว่าอย่างแปลกใจ “ปีสามงานยุ่งจะตาย”

“ยุ่งกูก็ไปได้”

พี่กาจทำให้ผมรู้สึกกระอักกระอ่วนแปลกๆ อีกแล้ว วันนี้พี่แกเป็นอะไรเนี่ย

“ก็ได้ครับ งั้นคราวหน้าผมจะชวนก็แล้วกัน”

พี่กาจหันกลับไปมองถนนกว้าง เรียวปากหยักยกยิ้มน้อยๆ อย่างพอใจ

สปอร์ตสีดำเลี้ยวเข้าคอนโดมิเนียมหรูใจกลางเมือง ยามที่เฝ้าประจำป้อมทางเข้าด้านหน้ารีบกุลีกุจอเดินเข้ามาทำความเคารพ กดปุ่มยกแผงกั้นขึ้นก่อนเดินตามมาโบกมืออำนวยความสะดวกให้ถอยรถเข้าจอดยังที่จอดประจำ

ผมหันซ้ายหันขวามองรอบๆ อย่างสนใจ ที่พักนี่หรูกว่าคอนโดฯ ของผมที่พี่ทัตเลือกซื้อเพราะตั้งอยู่ใกล้มหาลัยค่อนข้างมาก ตึกสูงชะลูดหลายชั้น ตอนที่ขับผ่านถนนใหญ่ด้านหน้าเมื่อกี้ผมเห็นสถานีบีทีเอสด้วย

“นี่คอนโดฯ พี่เหรอ”


============================= 40%

มาแล้วววว โอย วันนี้มาสาย พอดีมีปัญหานิดหน่อย เราเคลียร์ตอนนี้ไม่ทัน(+มีธุระเข้ามาพอดี) Orz ตอนนี้เราขออนุญาตแบ่งลงทีละสามก่อนนะคะ


พี่กาจพยักหน้า นิ้วเรียวสวยนั่นกดชั้นสี่สิบ

“พี่พาผมมาที่นี่ทำไมอ่ะ”

จะว่าไปแล้วผมก็ยังไม่ได้ถามอีกฝ่ายเลย ตั้งแต่เจอหน้ากันก็มัวแต่พะวักพะวงอยู่กับการทำให้พี่มันหายไม่พอใจจนไม่ทันได้ถามเหตุผลว่าทำไมถึงไปดักรอผมถึงที่

ร่างสูงไม่ตอบอะไร เดินนำผมออกจากลิฟต์ไปยังห้องหนึ่ง ไม่ได้หยิบคีย์การ์ดขึ้นมาปลดล็อคแต่ดึงมือจับประตูผลักเข้าไปด้านในทันที สิ่งแรกที่ผมได้ยินคือเพลงแนว NCS ดังลั่น ตามด้วย...

“ไอ้ฉัตรถอยก่อนๆ จะตายแล้วถอยไปยิงหลังเลย เออ แบบนั้นแหละ เอ้า... ตายเฉย”

“เฮ้ย เดี๋ยวดิ ตายได้ไงอ่ะ เลือดก็ยังเหลือกระจึ๋งนึงอ้ะ ครีปอ่อ”

“โอ๊ย ไม่ใช่ไอ้เหี้ย มึงโดนเกราะสะท้อนตาย ฮ่าๆๆ ยืนอยู่ข้างหลังจู่ๆ แม่งวูบ”

ผมหันไปมองพี่กาจหน้ายุ่ง

“นี่พี่พาผมมาเจออะไรเนี่ย”

“ไอ้เหรียญเลี้ยงเหล้า” พี่กาจรั้งแขนผมให้เข้าไปด้านใน มือรีบดึงประตูปิดตามหลังเพื่อไม่ให้เสียงดังรบกวนคนข้างห้อง “พวกมันอยากให้มึงมาด้วย”

ผมมองพี่เชส พี่เหรียญ และไอ้ฉัตรที่นั่งเล่นเกมมือถืออยู่บนพื้น กวาดสายตาเลยไปทางพี่น็อตที่หยิบนั่งเทน้ำแข็งพลางหยิบนู่นนี่มาใส่แก้วมือเป็นระวิงก่อนหันกลับมาทางหน้าหล่อๆ ของเจ้าของห้องอีกครั้ง

“พี่ลืมไปรึเปล่าว่าผมไม่ใช่เด็กวิศวะนะ”

“เกี่ยวอะไรแมวโง่”

“ก็เห็นมีแต่เด็กคณะพี่”

ไอ้พี่กาจยิ้มมุมปาก “ชวนไอ้โป้แล้ว แต่พอมันรู้ว่ามึงจะมาก็เลยไม่มา”

เห็นท่าทางแบบนั้นแล้วเดาไม่ยากว่าพี่กาจคงกำลังนึกสมน้ำหน้าเพื่อนอยู่ในใจ ไอ้พี่ปีโป้ยังคงไม่รู้ว่าเหยื่อของตัวเองอย่างผมและพี่กาจรู้เรื่องหมดแล้ว

“กินข้าวเย็นรึยังไอ้แมวจ้อย”

ผมส่ายหน้า พี่กาจเลยดึงให้ผมเดินตามไปยังห้องทางซ้ายมือโดยที่ยังไม่ทันได้ทักทายใคร

ห้องครัวของพี่กาจเป็นครัวสไตล์ไอส์แลนด์คิทเช่น บนโต๊ะหินอ่อนสีขาวสะอาดมีกล่องพิซซ่าขนาดกลางวางเอาไว้อยู่ด้วย มีสองกล่องที่เปิดฝาอ้าไว้และเหลือแค่ถาดเปล่า ในถุงยังมีกล่องของกินเล่นแยกอีกสองกล่อง

“ดีนะที่บอกให้พวกมันเหลือเอาไว้ มานั่งนี่”

“พี่กาจกินแล้วเหรอ”

เจ้าของห้องส่ายหน้า และนั่นทำให้ผมชะงัก “อย่าบอกนะว่าพี่รอผม”

“อย่างน้อยมึงก็ไม่ได้โง่ไปหมดทุกอย่างนะ” พี่กาจยังคงความเป็นตัวเองด้วยการตอบที่แทรกถ้อยคำเสียดสีเล็กๆ แต่ผมฟังแล้วไม่ได้นึกเคืองเหมือนเมื่อก่อนเพราะรู้ว่าพี่มันก็แค่คนปากร้ายใจดี

ผมรีบขยับเข้าไปดึงมือเขาออกจากกล่องพิซซ่า

“เดี๋ยวผมทำให้ครับ พี่นั่งเฉยๆ ก็พอ”

ดูเหมือนว่าพี่กาจจะไปยืนรอผมอยู่ที่คอนโดฯ นานมาก พี่มันไม่ได้กินมื้อเย็นพร้อมพวกเพื่อนๆ แต่ออกไปรับผมเพื่อรอกินพร้อมกัน หนังรอบทุ่มหนึ่งของผมกว่าจะเลิกก็เกือบดึก และผมก็ลืมเปิดเครื่องกระทั่งกลับมาด้วย

พี่มันทำให้ผมรู้สึกผิดนิดๆ

“ผมใช้ไมโครเวฟนะ”

“อืม”

“พี่รอผมน่าจะหิว ผมให้สี่ชิ้นเลย”

“ไม่ต้อง มึงอยากกินกี่ชิ้นก็เอาไป ยังมีอย่างอื่นอีก”

ผมกับพี่กาจนั่งกินพิซซ่าอยู่ในห้องครัวเงียบๆ โดยมีเสียงเพลงและเสียงพูดคุยของคนในห้องนั่งเล่นยังลอดมาเป็นระยะ ...ช่างเป็นบรรยากาศที่โคตรแตกต่างกันสิ้นดี

“อ้าว ไอ้น้องเพชร มาตั้งแต่เมื่อไหร่ว้า”

ตอนที่ยกขวดโค้กขึ้นมาซดปิดมื้อ เสียงไอ้พี่เชสก็ดังขึ้นพร้อมกับร่างของเจ้าตัวที่เดินเข้ามาในครัว หน้าพี่มันแดงนิดๆ คงเพราะก่อนหน้านี้เล่นเกมไปดื่มไปเยอะ

หูผมได้ยินเสียงพี่กาจจิ๊ปากอย่างหงุดหงิด “อย่าเดินพล่านไอ้เชส”

“พล่านอะไรเล่า วู้ว กูยังไม่เมาน่า รับรองไม่ไปแอบหาที่อ้วกแบบเมื่อก่อนแน่นวลล” พี่มันยิ้มแฉ่ง ไม่สะเทือนกับสีหน้ารังเกียจของผมและพี่กาจ “ว่างายยยไอ้น้องเพชร มาตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมไม่มาทักกันหน่อย น้อยใจนะเนี่ย”

“ก็ผมเห็นพี่เล่นเกมอยู่นี่”

“เฮอะ ใช่ซี้! ก็ตอนนี้เพชรกับไอ้กาจกลมเกลียวกันขนาดนี้แล้วนี่นา ศิราณีอย่างพี่ก็คงไม่มีประโยชน์อีกต่อไป” พี่เชสพูดตัดพ้ออย่างกับผู้หญิง เดินเข้ามาใกล้ผมที่นั่งอยู่บนเก้าอี้สูงแล้วหันหลังเอนตัวพิงมาทางผม

เป็นเพราะพี่มันโถมแรงมาทั้งตัว ผมก็เลยถูกดันไปทางพี่กาจจนแทบจะล้มไปนั่งตักมันอยู่รอมร่อ

“โอ๊ย ไอ้พี่เชส! ตัวหนักอย่างกับควาย”

พี่กาจลุกขึ้นยืนใช้มือรวบจับเอวผมไว้ไม่ให้หล่น ส่วนอีกข้างก็ยกขึ้นไปดันศีรษะกลมๆ ของเพื่อนตัวเอง ใช้แค่มือเดียวไอ้พี่เชสก็เซไปอีกทางได้อย่างน่าอัศจรรย์

“ใจร้ายย”

ผมมองสภาพเริ่มเมาของพี่เชสตามด้วยแขนที่เปื้อนรอยซอสพิซซ่าเป็นทางยาวของตัวเองอย่างเซ็งๆ

“พี่กาจ ผมขอยืมใช้ห้องน้ำอาบน้ำได้ป่ะ”

คนฟังมองตามสายตาผมก่อนผงกศีรษะ “มานี่”

เจ้าของห้องดันร่างหนักๆ ของไอ้พี่เชสให้พิงลงกับเก้าอี้ก่อนเดินนำพาผมไปทางอีกห้อง เมื่อหลอดไฟสีขาวกลางเพดานทำงานก็มองเห็นว่าเป็นห้องนอนกว้างตกแต่งเรียบๆ ด้วยโทนสีขาวเทาห้องหนึ่ง น่าจะเป็นห้องนอนของพี่กาจนั่นแหละ ผมเห็นน้องผักกาด ตุ๊กตาแมวขาสั้นที่เคยให้พี่มันไว้วางคว่ำหน้าอยู่ตรงหัวเตียงด้วย

“ห้องน้ำทางนู้น เดี๋ยวเอาผ้าขนหนูกับเสื้อให้”

“เฮ้ย ไม่เป็นไรพี่ ผมใส่ตัวเดิมได้”

“แน่ใจ?” พี่กาจเลิกคิ้วข้างหนึ่ง มองมาเหมือนจะสื่อว่าผมสกปรก

“เอ่อ งั้นขอยืมก็ได้”

พี่กาจเดินไปหยิบผ้าขนหนูผืนใหม่มาส่งให้ผม “ถ้าไม่อยากออกไปก็อยู่ในห้องนี้ กูจะไปนั่งดื่มเป็นเพื่อนไอ้น็อต”

พี่มันเหมือนอ่านใจได้ ผมยิ้มกว้างทันที

“ได้เหรอ ขอบคุณครับ งั้นผมไปอาบน้ำก่อนนะ”

ผมเข้าไปใช้ห้องน้ำของอีกฝ่ายทันที ตอนแรกว่าจะแช่ไอ้อ่างทรงกลมขนาดใหญ่นั่น แต่เป็นเพราะเกรงใจก็เลยเดินเข้าส่วนฝักบัวแทน ตอนสระผมหูได้ยินเสียงปิดประตูดัง เหมือนไอ้พี่กาจจะกลับออกไปด้านนอกแล้ว

ได้อาบน้ำก็เหมือนว่าจะสดชื่นขึ้น ผมสวมเสื้อที่ไอ้พี่กาจเอามาให้ แม้จะตัวใหญ่แต่ก็เหมาะสำหรับใช้นอน ผมถือวิสาสะก้าวขึ้นเตียงขนาดใหญ่กลางห้องแล้วนอนแผ่หลาอย่างสบายใจ มือถือไอ้พี่กาจรุ่นเดียวกับผม ชาร์จเจอร์ที่ตั้งอยู่ตรงหัวเตียงเลยใช้ด้วยกันได้ ผมพลิกตัวขยับไปนั่งเอนหลังพิงหัวเตียงเล่นโทรศัพท์ ทำราวกับอยู่ในห้องตัวเอง

...ก็พี่มันอนุญาตแล้วนี่หว่า

ผมนอนเล่นมือถือไปเรื่อยๆ จนตาเริ่มปรือ เตียงและแอร์เย็นฉ่ำในห้องกว้างของพี่กาจสบายเป็นพิเศษ แม้จะมีเสียงเพลงจากวงเหล้าข้างนอกทะลุเข้ามาแผ่วๆ ก็ไม่ได้รบกวนต่อมง่วงของผมแต่อย่างใด

มือคว่ำมือถือลงกับอกหลับไป มารู้สึกตัวเคลิ้มๆ ขึ้นมาก็ตอนที่ได้ยินเสียงเปิดประตูอีกครั้ง

ผมซุกเสี้ยวหน้าครึ่งหนึ่งไว้กับหมอนนุ่ม เปิดเปลือกตาขึ้นมองเมื่อมีเงาดำของใครบางคนก้มทาบทับลงมา

“หือ ...พี่กาจ?”

วงหน้าของพี่กาจขยับก้มลงมาใกล้จนได้กลิ่นแอลกอฮอลล์จากลมหายใจแผ่ว นัยน์ตาคมปลาบประสานเข้ากับผม มองเห็นเป็นประกายแวววาวที่ชวนให้รู้สึกวูบวาบแปลกๆ

ผมเผยอปากจะเอ่ยพูดอะไรบางอย่าง แต่พี่กาจกลับก้มหน้าลงมาประกบปากเข้ากับผมเสียก่อน

ฝ่ามือหนาขยับมาค้ำยันเตียงข้างใบหูจนรู้สึกได้ถึงแรงที่ยวบยาบลงไป ขณะที่อีกข้างลูบอยู่ที่ขมับและหน้าผากของผม ริมฝีปากอุ่นร้อนเม้มขยับช้าๆ สติที่ยังสับสนทำให้ตัวเองดันเผลอหลับตารับจูบของอีกคนโดยไม่ทันขัดขืน มันอ่อนโยนจนหัวใจเต้นเป็นจังหวะงงๆ และยิ่งควบคุมไม่ได้เมื่อเรียวลิ้นแตะย้ำที่ริมฝีปากล่างเหมือนเป็นเชิงคะยั้นคะยอยอมเปิดรับ

“พี่กาจ... อืม” ผมสูดลมหายใจผ่านทางปากไปได้แค่เฮือกเดียว คนตรงหน้าก็แนบลงมาใหม่ ส่งลิ้นชื้นๆ เข้ามาสัมผัสกับลิ้นของผมจนสมองมึนชาไปหมด รู้สึกได้ถึงรสชาติขมๆ ของเหล้าที่คงมีใครสักคนชงให้ดื่ม

นานเกือบหลายนาที...

ตาผมมองเห็นเส้นใยบางใสค่อยๆ จางหายไปตอนที่ริมฝีปากพี่มันผละออกไป น่าอายจนหน้าร้อนวูบ

“พี่กาจ... เดี๋ยว”

ผมพยายามเค้นเสียงสั่นๆ ออกมาจากลำคอตอนที่พี่กาจเปลี่ยนเป้าหมายจากปากเป็นลำคอแทน สัมผัสแผ่วๆ ชวนจั๊กจี้จนผมห่อไหล่ส่งเสียงประหลาด

“อ๊ะ เดี๋ยว หยุด พี่กาจ หยุดก่อน”

มือทั้งสองข้างของผมยกขึ้นไปกุมแก้มอีกคนไว้แล้วดันให้หน้าพี่มันเงยขึ้นจากไหปลาร้าตัวเอง

“...”

“...”

ผมกลืนน้ำลาย ฟันกัดริมฝีปากล่างเมื่อได้สบเข้ากับแววตาประหลาด

“นี่... พี่เมาอีกแล้วเหรอ”

“...”

“ทำไมพี่เมาแล้วต้องมาจูบผมด้วยวะเนี่ย” ผมเอ่ยปากว่าเสียงขุ่น แต่ตลอดเวลาก็ยังได้ยินเสียงหัวใจงี่เง่าของตัวเองเต้นรัวไม่หยุด นึกโชคดีที่ไอ้พี่กาจยังไม่มีสติ

“พี่น็อตผสมให้พี่มากไปใช่มั้ย ถ้าเมาแล้ว... อื้อ!

ไอ้พี่กาจกวนตีนด้วยการดึงมือผมออกแล้วก้มลงมาจุ๊บแรงๆ ที่ปากอีกครั้ง

“ไม่ได้เมา”

“ไม่เมาก็... หะ!

“กูไม่ได้เมา”

เสียงทุ้มย้ำอีกครั้งชัดถ้อยชัดคำจนผมอ้าปากค้าง

“...”

“อย่าทำหน้าน่ารัก”

“...”

“กูจะอยากจูบมึงอีกรอบ”

“พี่...พี่กาจ นี่ นี่พี่...”

ผมรู้สึกว่าปากตัวเองสั่น มองหน้าหล่อๆ ของคนที่โน้มคร่อมอยู่เหนือตัวเองอย่างตื่นตะลึง ในใจคิดว่าจะต้องพูดอะไรบางอย่าง แต่สมองกลับควบคุมอวัยวะไม่ได้

“หึ” พี่มันยิ้มนิดๆ แต่ไม่ใช่ยิ้มมุมปากอย่างทุกทีจนผมตาแทบพร่า “นอนต่อเถอะ”

“...”

เสียงพี่กาจไม่ได้ดังเลย แต่เหมือนกับมาดังก้องอยู่ในหูผม แม้เจ้าของห้องจะเดินออกไปแล้วก็ยังรู้สึกเหมือนไอร้อนของอีกฝ่ายหลงเหลือวนเวียนอยู่รอบๆ

ผมม้วนผ้านวมผืนหนาขึ้นมาพันทั้งหน้าทั้งตัวจนแทบเป็นก้อนกลม

ไม่รู้เหมือนกันว่าหลังจากนั้นกล่อมสติตัวเองยังไงให้นอนหลับลงทั้งๆ ที่สมองมีแต่เหตุการณ์ก่อนหน้าเต็มไปหมด

ไม่ได้เมา!? ไอ้พี่กาจมันไม่ได้เมาเนี่ยนะ...


========================== 80%

ใครหวังพาขึ้นคอนโดสองต่อสองอยู่ มันไม่ใชชชชชช่ 5555


ปล. ตอนแรกเมื่อวานว่าจะมาลงแบบปกติเนี่ยแหละค่ะ แต่บังเอิญมีเรื่องยุ่งเข้ามา Orz แม่เจ้าาาา

เราทำเรื่องยื่นบอกที่มอไปตั้งแต่ปลายปีที่แล้วว่าจะไม่ไปรับปริญญา จู่ๆ ดันมีชื่อขึ้นว่าต้องไปรับซะงั้น ทีนี้ยุ่งยันลำไส้เลย นี่คือไม่ได้เปิดเวิร์ดปั่นคู่นี้มาสองวันแล้วด้วย 5555 เมื่อวานก็จำไม่ได้เลยว่าโทรคุยกับใครไปบ้าง รู้สึกฮอตขึ้นมาทันตา (ถุยย)


ผมตื่นขึ้นมาเพราะเสียงดังก๊องแก๊งจากข้างนอก

ในห้องนอนยังมืดอยู่เพราะหน้าต่างถูกผ้าม่านสีเทาทึบรูดบังแสงเอาไว้ มิน่าล่ะผมถึงนอนแล้วรู้สึกสบายมาก มากจนตอนนี้ก็ยังงัวเงียอยากนอนอีกนิด ผมใช้ข้อนิ้วถูปลายหางตาขณะวาดขาลงบนพื้น เดินสะโหลสะเหลออกไปด้านนอก

จากตรงนี้มองเห็นตรงเคาน์เตอร์ห้องครัวได้พอดิบพอดี ร่างสูงคุ้นเคยของพี่กาจก้มๆ เงยๆ อยู่ตรงนั้น ผมเลยเดินหน้าอึนๆ เข้าไปพิงกรอบประตูส่งเสียงแหบๆ แบบคนเพิ่งตื่นนอนเรียกเบาๆ

“พี่กาจ...”

“ไอ้แมวจ้อย” พี่มันเงยหน้าขึ้นมามองผม “กูทำมึงตื่นเหรอ”

“ไมพี่มาอยู่นี่ได้อ่ะ”

“อยู่อะไร นี่ห้องกู” พี่มันละมือจากสิ่งที่ทำอยู่แล้วเดินอ้อมเคาน์เตอร์มาหาผม หน้ายุ่งหน่อยๆ ที่เห็นว่าผมเหมือนจะยังไม่ตื่นดี “ลุกแล้วก็ไปอาบน้ำ กูซื้อข้าวมาให้แล้ว”

“อืม ขอบคุณครับ”

“เสื้อตัวใหม่หยิบเอาในตู้ แล้วอย่าให้กูเห็นว่ากลับไปนอนอีกนะ”

ผมพยักหน้า เดินเชื่องช้ากลับเข้าไปในห้อง คว้าผ้าเช็ดตัวผืนเมื่อวานติดมือเข้าห้องน้ำ

ตอนที่เปิดฝักบัวรอให้น้ำอุ่น ผมก็เอนพิงกระจกเกือบทั้งตัว แทบจะหลับได้อีกรอบหากเนื้อกระจกไม่เย็นเฉียบจนเรียกสติ หน้ายื่นเข้าไปจ่อให้โดนน้ำจนสมองเริ่มจะแจ่มใสขึ้นมาทีละนิด ...และเท่านั้นแหละ จากน้ำอุ่นๆ กลับรู้สึกว่าร้อนแทบลวก

เหี้ยแล้ว

ผมยังอยู่ห้องพี่กาจนี่หว่า

เมื่อคืนผมนอนค้างห้องพี่มัน... พี่กาจเข้ามาในห้อง จูบ... บอกผมว่าไม่ได้เมา...

พี่มันทำแบบนั้นทำไม?

ความสับสนเริ่มกลับมาอีกครั้ง ผมหมุนปิดฝักบัว เดินไปเช็ดตัวในห้องแต่งตัวที่ล้อมรอบด้วยตู้เสื้อผ้าหกบานติดกันเป็นรูปตัวยู แก้มผมแดงก่ำแต่หน้ากลับจืดเจื่อนสิ้นดี มือหยิบเอาเสื้อเชิร์ตสีขาวสักตัวของพี่มันขึ้นมาสวม พับแขนยาวรุ่มร่ามขึ้นไปไว้บริเวณข้อศอก ชายเสื้อตกลงมาคลุมถึงขาอ่อน เพราะผมตัวเตี้ยกว่าไอ้พี่กาจพอสมควรเลยเลือกยืมกางเกงขาสั้น

แต่งตัวเสร็จแล้วแต่ผมยังไม่กล้าออกไป ผมเดินไปหยิบมือถือของตัวเองที่วางนิ่งอยู่บนหัวเตียง เห็นไอโฟนอีกเครื่องของไอ้พี่กาจวางอยู่ข้างกันแล้วรู้สึกแปลกๆ ขึ้นมายิ่งกว่าเดิม

...สมองพยายามสะกดให้ตัวเองเลิกคิด

ผมสูดลมหายใจเข้าปอดหนักๆ ตัดสินใจทำเป็นหน้าหนาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นก่อนเดินออกไปนอกห้อง

พี่กาจย้ายร่างตัวเองจากห้องครัวมานั่งอยู่ตรงโซฟา สภาพห้องเละเทะเมื่อคืนเวลานี้สะอาดเรียบร้อยเหมือนไม่เคยกลายเป็นสถานที่ตั้งวงเหล้ามาก่อน

“ทำหน้าเหี้ยอะไรของมึงแมวจ้อย”

สีหน้าผมอาจจะนิ่งไม่เนียนจนพี่มันถาม แต่คำพูดคำจาที่ยังดูเหมือนเดิมก็ทำให้ผมหายใจหายคอคล่องขึ้น ผมทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาข้างๆ ตอนที่พี่กาจเอื้อมมือมาเลื่อนจานข้าวผัดวางไว้ให้

“ถ้าโมโหหิวก็รีบกิน”

“แล้วนี่คนอื่นๆ ล่ะครับ”

“ไล่ไปตั้งแต่เช้าแล้ว แม่บ้านเขาจะมาทำความสะอาด”

“อ้าว งั้นผมก็...”

“กินไปก่อน กูจะไปทำงานหน่อย” ไอ้พี่กาจพูดแทรกขึ้นมาก่อน มันตะปบมือลงบนหัวผมเบาๆ ตอนที่ขยับตัวลุกขึ้น เดินไปดึงมู่ลี่ตรงหน้าต่างบานเล็กก่อนหายเข้าไปยังห้องอีกทางนึง พี่มันเปิดประตูห้องนั้นอ้าค้างไว้

ผมมองตามหลังร่างสูงๆ นั่นไปก่อนจะหันมาตั้งหน้าตั้งตาตักข้าวผัดเข้าปาก

ตอนแรกคิดไว้ว่าตัวเองจะรีบขอตัวกลับก่อนเพราะไม่อยากอยู่สู้หน้าอีกฝ่ายนานๆ แต่พอแอบเดินไปเห็นพี่มันนั่งทำงานหน้าดำคร่ำเครียดอยู่อีกห้องก็รู้สึกว่าไม่อยากกวน กลับมานอนเล่นโทรศัพท์อยู่ตรงโซฟาเงียบๆ กระทั่งเวลาผ่านไปอีกหลายชั่วโมง สุดท้ายมื้อเย็นวันนั้นเราก็ออกไปกินข้าวด้วยกันอีกครั้งก่อนที่พี่กาจจะพาผมมาส่งที่ห้อง

ไหง...ไหงมันเป็นแบบนี้ได้วะเนี่ย

 

สรุปตารางช่องที่ 8 ของขวัญแทนใจ (ระดับ 2)

ความสำเร็จ : ได้รับของขวัญจากเป้าหมาย เสื้อยืดสีดำ

ความคิดเห็น เสื้อตัวนี้เท่นะ พี่เชสบอกว่ารสนิยมไม่เลวด้วย 5555 ไม่ได้ออกเงินเองมันก็ดีแบบนี้ อารมณ์เวลามีคนซื้อให้กับซื้อเองมันก็จะต่างกันราวฟ้ากับดินเลย


================================= 100%

แต่งไม่ทันอ้ะ เท่านี้ก่อนนะคะ

รอบหน้าห้าสิบเหมือนเดิมแน่นอนนนน TT

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.034K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,954 ความคิดเห็น

  1. #5931 Spices_smile (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2563 / 23:49
    เเบบบบบบบบบบ
    #5,931
    0
  2. #5887 NatapornJan (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 03:30
    พี่กาจจะทำเหมือนไม่มีไรเกิดขึ้นไม่ได้นะคะ
    #5,887
    0
  3. #5814 dang24 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 16:51

    congraturation ย้อนหลังที่จบการศึกษาค่ะไรต์

    #5,814
    0
  4. #5776 a.mm (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 09:45
    พี่กาจ พี่จูบน้องมากกว่าหนึ่งครั้งแล้วนะ🌝🌝
    #5,776
    0
  5. #5718 zCiel (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 01:00
    เขินจังเลยยน่ะะะะะะ
    #5,718
    0
  6. #5681 theskyandsea (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:35
    พี่กาจจะจูบน้องแล้วทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นไม่ได้นะ
    #5,681
    0
  7. #5656 meelee2 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 19:52
    ดีต่อใจ
    #5,656
    0
  8. #5641 MaiNatkamon (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 20:37
    เขินพี่กาจ
    #5,641
    0
  9. #5616 0818770547 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 21:26
    พี่กาจ เริ่มรุกน้องแล้ว
    #5,616
    0
  10. #5599 TigKie_18 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 15:29
    อินี่ใจเต้นโครมครามๆๆ​ บาปอีกแล้ว​
    #5,599
    0
  11. #5449 onkgoon (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 06:26
    ร้ายกาจ!!!!!!!!! น้องเพชรเลิกสับสนได้แล้วววววว
    #5,449
    0
  12. #5402 Sweet_Memory (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 23:25
    บ้าจริงงงงง พี่กาจจจจจจจ ไม่เมาจริงนะ ห้ามหลอก!!
    #5,402
    0
  13. #5318 Sspringlove (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 20:44
    อ้ะหืออออออ ดี~
    #5,318
    0
  14. #5222 Kttjj (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 18:23
    พี่กาจจจจ รุนแรงกับหัวใจมาก;-;
    #5,222
    0
  15. #5217 Micky Petch (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 15:58
    ใจไม่ดีเลยค่ะ ใจสั่นไปหมดดดด
    #5,217
    0
  16. #5174 aqua.b (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 21:13
    พี่กาจมันร้ายอะ ฮื่ออออออ ไวไฟมากค่ะ หนูเพชรงงหมดแล้ววววววว
    #5,174
    0
  17. #5146 baekbow (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 17:17
    โดนพี่มันรุกแรงไปถึงกับมึนเลยหรอลูก สงสารอ่ะ // คนพี่ก็ไม่รู้ไปเคลียร์กับคิรินมาหรือยัง แต่มาวอแวน้องแบบนี้ถ้ายังไม่เคลียร์ก็อย่าทำดีกว่า เดี๋ยวน้องจะซวย
    #5,146
    0
  18. #5129 ojay2 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 13:39
    โอ้ยย ทำตัวเหมือนแฟนกันไปใหญ่แล้วน้าา
    #5,129
    0
  19. #5066 Mr-mztxx (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 00:00
    แหล่วๆๆๆๆๆๆๆ
    #5,066
    0
  20. #5037 PATASIQI (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 03:57
    งือออ พี่กาจ เขินนนนนนนนนนน
    #5,037
    0
  21. #5005 ieieoma (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 17:33
    งืมมๆๆชอบบยย
    #5,005
    0
  22. วันที่ 20 เมษายน 2561 / 17:41
    รวดเร็วทันใจ อะไรยังไงกันคะพี่กาจจจจ
    #4,929
    0
  23. #4900 ทวะ. (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 13:23
    แหม่ นึงว่าจะรวบหัวรวบหาง
    #4,900
    0
  24. #4792 yayee25 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 13:15
    พี่กาจเริ่มรุกละ..
    #4,792
    0
  25. #4575 mai146 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 21:21
    โง้ยยยยย เขินว้อยยย
    #4,575
    0