เหนือคุณเท่ากับแฟน (Yaoi) END

ตอนที่ 9 : [8] เดือนปีสามมันเป็นบ้าไปแล้ว (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 32,508
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,719 ครั้ง
    14 ก.ย. 62



[8] เดือนปีสามมันเป็นบ้าไปแล้ว

นั่นคือ...ความซวยทั้งหมดนับตั้งแต่ผมเจอไอ้คุณ

ผมมองตัวเองที่สะท้อนจากกระจกบานยาวซึ่งติดอยู่ด้านในประตูตู้เสื้อผ้านิ่ง หน้าที่ซีดสลับแดงจากไข้หายไปแล้ว ร่องรอยซึ่งเป็นหลักฐานทั้งหมดก็ไม่มีแล้วเช่นกัน สำรวจจนถี่ถ้วนแล้วผมก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

ไม่ได้ถอนหายใจเพราะรู้สึกแย่ แต่เพราะความโล่งอกต่างหาก

ไม่เหลืออะไรก็จะไม่คิดอะไร

ตั้งแต่เกิดมาก็มีเรื่องซวยๆ มากมายเป็นสิบเป็นร้อย แต่ผมกล้าบอกเลยว่า... เหตุการณ์ในคืนวันเกิดไอ้อาร์ตเป็นสิ่งที่ซวยที่สุดในชีวิตของผม ตอนนั้นผมตื่นขึ้นมาเพราะเสียงเคาะประตูเอ่ยบอกหมดเวลาเช่าห้องของพนักงานผับ คิ้วขมวดแน่น มึนงงเหมือนถูกปล่อยทิ้งไว้กลางป่าร้างคนเดียว ร่างกายให้ความรู้สึกพิลึกเหมือนไปออกรบมาทั้งคืน

ทุกอย่างประดังประเดเข้ามาในหัวจนสับสนไปหมด ทีแรกผมจำอะไรไม่ได้ ปะติปะต่ออะไรไม่ชัดเจน แต่เมื่อกวาดสายตาไปรอบๆ ความทรงจำทั้งหมดเมื่อชั่วโมงสองชั่วโมงก่อนก็กลับมา

หน้าซีดเผือด

หูได้ยินเสียงฝักบัวตกกระทบพื้นดังมาจากในห้องน้ำ สมองเดาออกได้ทันทีว่าใครใช้มันอยู่ ข้างๆ เตียงมีผ้าเช็ดผมผืนเล็กเปียกหมาดพาดตากไว้ ส่วนเนื้อตัวผมแม้จะมีร่องรอยน่าเกลียดแต่ก็สะอาดสะอ้าน เสื้อผ้าทั้งหมดของตัวเองถูกพับเป็นระเบียบวางเอาไว้ตรงโซฟาด้านข้าง บ๊อกเซอร์ที่วางอยู่ด้านบนสุดทิ่มแทงตา

สิ่งที่ผมทำตอนนั้นคือกัดฟันทนเจ็บลุกขึ้นจากเตียงด้วยใบหน้ายุ่งเหยิง สวมเสื้อให้เรียบร้อยเหมือนเดิมแล้วพุ่งออกมาจากห้องทันที ไม่พูดไม่ตอบโต้กับพนักงานที่เคาะประตูใดๆ ทั้งนั้น เรียกแท็กซี่กลับมาที่ห้องด้วยตัวเอง

เหี้ย... เหี้ยเอ๊ย เหี้ยมากๆ

ไอ้คุณ ...เร็วๆ

ผม... ทำอะไรทุเรศๆ แบบนั้นลงไปได้ยังไง เป็นบ้าไปแล้วเหรอ ความอับอายทุเรศตัวเองพุ่งเข้ามากระแทกจนสีหน้าโคตรจะย่ำแย่ สำหรับผู้ชายแท้ๆ คนหนึ่ง การมีอะไรกับผู้ชายด้วยกันเป็นเรื่องที่ยอมรับได้ยากมาก

ผมโกรธไอ้เชี่ยคุณ แน่นอนอยู่แล้ว แต่... โกรธตัวเองมากกว่า

ผมเป็นฝ่ายรั้ง เป็นฝ่ายบอกให้มันทำ...

เพราะหนีความจริงไม่ได้ ใครจะรู้ว่าวันต่อมาผมจมอยู่กับความคิดที่ไม่สามารถละทิ้งเรื่องนี้ได้จนป่วย วันแรกผมเจ็บตรงนั้นมาก แถมยังแสบหน้าอกจนต้องหาพลาสเตอร์มาปิดกันเสียดสีกับเสื้ออีกต่างหาก กระทั่งวันต่อๆ มาถึงค่อยยังชั่ว แต่ไข้ดันทำให้ปวดเมื่อยกล้ามเนื้อ ปวดหัว ปวดนั่นปวดนี่ ไม่อยากกินอะไร อาการเยอะแยะน่ารำคาญสุมเข้ามา และไม่หายไปสักที

สองวันก่อนไอ้เพชรณภูมิมาเยี่ยม ผมไม่ได้บอกว่าป่วย แต่พอน้องมันบอกว่ารู้จากไอ้พล ถึงจะไม่อยากให้มันเห็นสภาพตัวเองตอนนี้ลึกๆ แล้วก็แอบดีใจ

ปลื้มใจอยู่ได้ไม่ถึงวัน วันต่อมาก็โคตรหัวเสียเมื่อรู้ว่าที่ไอ้เพชรรู้เรื่องผมที่จริงมาจากไอ้คุณ ซึ่งไอ้คุณก็น่าจะรู้นี้มาจากพวกไอ้พลต่ออีกทีนั่นแหละ

ไอ้คู่กรณีผมแม่งบุกมาถึงบ้าน พูดอะไรน่าขนลุกอย่างการจะรับผิดชอบ

อย่างที่รู้ว่านิสัยไอ้คุณแม้สำหรับผมจะกวนตีน แต่มันก็ดูเป็นคนรับรู้ว่าอะไรควรไม่ควร ถึงได้บอกจะรับผิดชอบ แม้ที่พูดจะเป็นไปตามหน้าที่ ผมกับมันไม่ถูกกัน ใจมันเองก็ไม่ได้อยากให้เป็นแบบนี้หรอก

แต่ผมเองก็ไม่ได้ต้องการไง แค่ให้ผมรู้ว่าที่ตัวเองมีท่าทีเชิญชวนมันแบบนั้นเป็นเพราะฤทธิ์ของเจลหอมที่ใช้ก็ดีใจแล้ว มันเองก็แตะโดนเจลนั้นไปไม่น้อยเหมือนกัน ตอนหลังถึงได้ยอมรับคำเชิญชวนแปลกๆ ของผมอย่างว่าง่าย

ทบทวนไปทบทวนมา ตั้งแต่เจอมันชีวิตผมก็ฉิบหายวอดวายหนักหน่วง จนตอนนี้ลึกๆ เริ่มกลัวโชคชะตาขึ้นมาแล้ว...

เอาเหอะ ตามใจมึง

นึกถึงมันตอนที่ถูกถามว่าชอบผมรึเปล่าแล้วสิ่งที่แสดงออกมาคือใบหน้าคิดหนักก็แม่งโคตรน่าหงุดหงิด หน้าผมเริ่มยุ่ง แต่สมองก็รีบปลอบประโลม

ช่างแม่ง เลิกคิด!

ปัดเรื่องไอ้คุณทั้งหมดให้ออกไปจากหัว มองดูความเรียบร้อยของตัวเองอีกครั้ง พอเห็นว่าไม่มีความโทรมหลงเหลืออยู่แล้วจริงๆ ก็คว้าแฟ้มคว้ากุญแจรถเดินออกจากหอ

ขับไอ้เซ็กเธาว์มาถึงมอ พอเดินไปที่หน้าตึกเสียงตะโกนคุ้นเคยของไอ้สหัสก็ดังทันที

“ไอ้โป้”

“มาเช้าดีนี่”

“มึงด้วย นี่หายดีแล้วเหรอวะ”

“เออ ก็ได้นอนหลายวัน”

ไอ้พลกวาดสายตามองหน้าผม จากนั้นพยักหน้า “หายดีก็ดีละ กูอยากจะบอกว่า สามวันนี้งานกองตรึม”

ผมหน้าเมื่อยทันควัน “เลคเชอร์ไว้มั้ย เดี๋ยวตอนเย็นกูยืมไปถ่ายเอกสาร”

“กูไม่ได้จด แต่เอาของไอ้พู่ถ่ายเอกสารมาแล้ว เดี๋ยวเอาให้”

ไอ้สหัสที่เห็นสีหน้าเหมือนถูกชดใช้กรรมของผมก็หัวเราะขำ “มึงนี่ยังไงวะ ถ้าตอนนั้นไม่กลับแท็กซี่แล้วให้ไอ้พลไปส่งก็คงไม่ต้องมาไม่สบายงานกองท่วมหัวแบบนี้ละ”

“...” ให้ไอ้พลไปส่งน่ะสิกูจะฉิบหายกว่าเดิม สภาพนั้นให้คนอื่นเห็นได้เหรอ

“น่าๆๆ อย่าทำหน้างั้น เดี๋ยวกูช่วยดูงาน พี่โป้สุดหล่อหยุดเรียนไปหลายวันอาจารย์ถามหา ไอ้ปริ๊นเซส ไอ้อาร์ต ไอ้เพชรก็มาถาม อ้อ ไอ้คุณด้วย เมื่อวานมันยังไลน์มาหาเลยว่ามึงได้บอกพวกกูมั้ยว่าอาการเป็นไงแล้วบ้าง”

“...”

“มันถามทุกวัน หนักกว่าไอ้อาร์ตอีกนะ ฮ่าๆๆ เห็นมะ แบบนี้ก็ทำให้สนิ...”

“เฮ้ย”

ไอ้สหัสชะงัก พอมันเห็นสีหน้าเคร่งเครียดของผมก็หุบปากลงทันควัน

“กูบอกแล้วนี่ว่าไม่ต้องพูดถึงไอ้คุณให้กูฟังอีก พวกมึงจะไปเที่ยวไปดื่มกับมันอะไรงี้กูไม่ว่า แต่กูไม่อยากรู้เรื่องมัน แล้วก็ถ้ามันถามอะไรเรื่องกูก็ไม่ต้องไปบอกด้วย”

ก่อนหน้านี้ผมก็เคยพูดแบบนี้ไป แต่ก็ดูไม่จริงจังเท่านี้ พวกมันสองคนหันไปมองหน้ากันเองเหมือนจะงงๆ แต่เพราะเห็นทีท่าของผม เลยพยักหน้าอย่างว่างาย

“เออๆ”

ผมตบบ่าวพวกมันคนละข้าง “ขอบใจ ขึ้นห้องเลยเหอะ ตรงนี้ร้อน”

คราวนี้กูขอชีวิตสงบสุขแบบเดิมกูกลับมาจริงๆ เถอะ...

 

และไม่รู้ว่าเพราะผ่านเรื่องซวยที่สุดในชีวิตตั้งแต่ยังไม่เบญจเพสมาแล้วรึเปล่า ตั้งแต่วันที่ผมกลับมาเรียนหลังจากหายป่วย ชีวิตก็เพิ่งได้ความสงบสุขจริงๆ คืนมาสักที

ผมไม่ได้เสวนากับไอ้คุณอีกเลย ไม่ได้หมายความว่าไม่เจอหน้านะ ตายังเห็นว่าเช้าๆ มันมานั่งที่ตึกศิลปกรรมทุกวัน ท่าทีแม่งเหมือนคอยดักเจอใคร เห็นปุ๊บก็จะเลี่ยงอ้อมไปอีกทางก่อนขึ้นอาคารทันที เลิกไปนั่งที่หน้าตึกถาวร พวกไอ้พลกับไอ้สหัสก็ไม่ได้พูดถึงมันให้ฟังอีก อ้อ พูดดิ แต่พูดว่าตอนนี้มันอยู่ไหน กำลังจะไปไหนถ้ารู้ เพื่อให้ผมเลี่ยงการปะทะได้ทัน

ผมเหมือนสยองไอ้คุณไปแล้ว ไม่ใช่สิ... สยองความซวยเวลาเจอกับมันมากกว่า

ใช้เวลาเคลียร์งานที่หยุดไปสามสี่วันให้เรียบร้อย พอชีวิตเริ่มลงตัว ไอ้เชสก็โทรมาชวนผมได้เหมาะเจาะพอดี มันนัดผมที่ร้านสเต๊กหน้ามอ ไปถึงก็เจอมันนั่งยิ้มแป้นแล้นหน้าบานอยู่คนเดียว ท่าทางอย่างเพี้ยน

“น้องโป้ๆๆ ทางนี้จ้า”

“น้องบ้านมึงอ่ะ” ผมนั่งลง รับเมนูมาเปิดดู “อารมณ์ดีเชี่ยไรมา”

“อิๆๆๆ”

“...” ตาผมหรี่ลงเป็นขีด

“อารมณ์ไม่ดีได้เหรอ ถ้ามึงมาเป็นกูแล้วเห็นว่าช่วงนี้ไอ้กาจกับไอ้น้องเพชรแม่งอย่างสวีตกันอ่ะ”

พูดถึงเรื่องนี้ มุมปากผมก็ขยับขึ้นบ้าง

ใช่ ไอ้กาจมันบอกชอบเพชรไปแล้ว ช่วงที่มีสอบมิดเทอมไอ้เชสมันโทรมารายงานให้ผมฟังอยู่ จำได้ว่าตอนนั้นตัวเองยืนถือมือถือแนบหูนิ่งค้างเป็นหุ่นอยู่ตรงระเบียงทางเดินตึกคณะเป็นนาที

...ไอ้กาจมันเป็นฝ่ายบอกชอบเลยนะเว้ย

ถึงไอ้เพชรมันจะยังไม่ได้ตอบรับแต่เท่าที่สังเกตก็เหมือนจะรู้สึกดีๆ ด้วย ตะกอนความรู้สึกผิดระคนหวั่นใจที่หลอกทำให้พวกมันสองคนเข้าใกล้กันก็เหมือนจะถูกละลายลงทีละน้อย

อย่างน้อย... มันก็กลายเป็นด้านดีๆ

“มันดูชอบไอ้เพชรมากกว่าเด็กคิรินอีกนะเว้ย”

“จริงดิ?”

“เออ แผนเราสำเร็จด้วยว่ะไอ้โป้ ไฮไฟว์!

ผมยกมือไปแปะมือมันโดยที่ยิ้มยังเกลื่อนใบหน้า

“แหมะ พวกเรานี่มันเยี่ยมยอดจริงๆ”

ผมขำ “แต่ถ้าพวกมันรู้เข้า...”

“เอ่อ ก็ฉิบหายอ่ะจ้า”

เห็นหน้าไอ้เชสผมก็ขำออกมาอีก ความรู้สึกเหมือนย้อนไปเป็นเด็กแล้วทำภารกิจอะไรบางอย่างเพื่อช่วยโลกได้สำเร็จยังไงอย่างนั้น คิดๆ แล้วก็ตลกดีเหมือนกัน

ผมนั่งกินพลางคุยพลางกับไอ้เชสอยู่ได้พักใหญ่ๆ มันจะชวนผมไปนั่งเล่นที่ห้องต่อ แต่ผมปฏิเสธเพราะรู้ดีว่าเดี๋ยวพอไปถึงพวกแม่งก็ทิ้งให้ผมอยู่คนเดียวเพราะแม่งหายหัวไปเล่นเกม สุดท้ายเลยทางใครทางมันแยกกันกลับ

หอผมอยู่หน้ามอ ใกล้ๆ เลยไม่ได้รีบร้อนมากนัก เลือกจะเดินเข้าเซเว่นก่อนกลับ ว่าจะซื้อเครื่องดื่มไปตุนไว้

เปิดตู้หยิบเบียร์ยี่ห้อประจำออกมาสามสี่กระป๋อง แต่พอหมุนตัวผมก็ชะงักเมื่อเกือบจะชนเข้ากับคนที่ยืนรอกำลังจะหยิบของในตู้แช่ตู้เดียวกัน

“ขอโทษครั...”

“...”

“...”

ไอ้คุณ...

ไหงเป็นมันอีกแล้ววะ คนบนโลกนี้มีเป็นร้อยเป็นล้าน จะบังเอิญได้เหี้ยไปไหม?

สีหน้าผมกลืนไม่เข้าคายไม่ออกในวินาทีแรก ไม่รู้ทำไมสมองถึงผุดภาพคืนวันเกิดไอ้อาร์ตขึ้นมา

สติหลุดไปช่วงหนึ่ง แต่ต่อมาก็ควบคุมตัวเองได้ดี ประคองกระป๋องเบียร์ในมือไว้ให้มั่น เบี่ยงตัวเล็กน้อยเพื่อจะอ้อมมันไปทางเคาน์เตอร์จ่ายเงิน

“โป้”

“...” เท้าผมหยุด

“กูไปหา...”

“ไอ้คุณ เลือกเสร็จยังวะ ไอ้ดริวรออยู่ด้านหน้านะโว้ย” ไอ้คุณยังพูดไม่ทันจบ เสียงเพื่อนผู้หญิงของมันก็ดังแทรกขึ้นมา

ผมไม่ได้หันไปมอง เลือกจะก้าวเท้าต่อ รีบวางของที่หยิบมาให้พนักงาน ได้รับถุงสินค้าได้รับเงินทอดก็ออกจากร้านสะดวกซื้อทันที เห็นตั้งแต่ตอนจ่ายเงินแล้วว่าบรรดาเพื่อนไอ้คุณยืนรออยู่หน้าเซเว่น ไอ้หัวแดงก็เห็นผมเหมือนกัน มันเบิกตาโตตั้งท่าจะเอ่ยปากอะไรสักอย่าง แต่ผมไม่เปิดโอกาสให้ รีบเดินห่างออกมา

ผมขับเซ็กเธาว์กลับมาถึงหอตัวเอง จอดแล้วล็อคให้เรียบร้อยก็ขึ้นมาเอาเบียร์แช่ตู้เย็น หยิบผ้าขนหนูเดินเข้าห้องน้ำ อาบน้ำสระผมให้กลิ่นและฝุ่นที่ติดมาจากข้างนอกออกไป

อาบน้ำอุ่น แต่ออกมาเปิดแอร์ซะเย็นฉ่ำ กระโดดลงไปนอนแผ่หลากลางเตียงก็ส่งเสียงงึมงำในลำคออย่างพอใจ

มือเอื้อมไปหยิบมือถือที่วางชาร์ตตรงหัวเตียงมาเล่น แต่พอหน้าจอสว่างวาบพร้อมแจ้งเตือนอะไรบางอย่างเด่นหรา คิ้วก็ขมวดเข้าหากันยุ่ง

Kittikun Piampaiboon ได้ส่งคำขอเป็นเพื่อนถึงคุณ



==================== 50%


“...”

เชี่ยอะไรวะ

ผมเข้าไปในเฟซบุ๊คทันที พอกดดูโปรไฟล์คนที่เพิ่งแอดมาก็ทำสีหน้าพิลึก

มึงยังกล้าแอดกูมาอีกเหรอ กวนตีนกันอีกรึไง หรืออะไร? คำถามร้อยแปดพันเก้าอยู่ในสมองผม แต่สิ่งที่ทำก็คือกดตรงปุ่มปฏิเสธทันทีอย่างไม่รีรอ

Kittikun ได้เพิ่มเพื่อนด้วย Line ID

ยังไม่ทันจะอะไร แจ้งเตือนไลน์ก็เด้งขึ้นมาตามหลังติดๆ

สัด แม่งไปเอาไอดีไลน์กูมาจากไหนวะ

ผมกดบล็อค

Kun_089 ได้เริ่มติดตามคุณ

“...”

ผมพ่นลมหายใจผ่านจมูกแรงๆ มั่นใจแล้วว่าไอ้คุณมันกำลังกวนผมอยู่แน่นอน มือกดเข้าไปตั้งค่าความเป็นส่วนตัวในไอจีที่แทบไม่ได้เข้าเลยของตัวเอง และตอนที่กำลังจะจัดการบัญชีอื่นๆ มือถือก็ดันสั่น

08099018xx สายเรียกเข้า

“ไอ้เชี่ยนี่”

ถึงจะเป็นเบอร์แปลกหน้าแต่ผมก็เดาได้ทันทีเลยว่าเบอร์ใคร ไม่เสียเวลารับและกดปุ่มแดงทันที เข้าไปบล็อคเบอร์แม่งด้วย เรียบร้อยก็นิ่งจ้องจอมือถือพักใหญ่ๆ ดูว่าจะมีช่องทางไหนพอให้มันติดต่อมากวนตีนได้อีกมั้ย แต่สุดท้ายพอไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ ถึงได้แสยะยิ้ม แต่แล้ว...

Akkapab Sorrachai ส่งสติกเกอร์

Akkapab Sorrachai อ่ะ ลากมาให้ละ

แอพฯ เมสเซนเจอร์ของเฟซบุ๊คแจ้งเตือนขึ้นมา คนทักคือไอ้เอก คนรู้จักคณะการจัดการ

Kittikun Piampaiboon ขอบใจมาก

Akkapab Sorrachai ไม่เป็นไร

Akkapab Sorrachai ไอ้โป้มันติดเงินมึงเหรอวะ

ข้อความที่เด้งต่อมาเป็นชื่อเฟซของไอ้คุณชัดๆ หลังจากมันแอดมาแล้วผมไม่รับ ส่งข้อความมาผมไม่อนุญาตตอบรับ มันก็ใช้วิธีหาคนที่เป็นเพื่อนกับผมในเฟซบุ๊คเพื่อให้คนนั้นลากสร้างกลุ่มรวมกัน

LIPO limsakul ติดเงินพ่องอ่ะ

LIPO limsakul มึงเป็นเหี้ยไรหะไอ้คุณ

LIPO limsakul แล้วใครให้เบอร์ให้ไอดีไลน์กูกับมึง

LIPO limsakul ส้นตีน

ผมพิมพ์รัวลงไป

Kittikun Piampaiboon แอดเฟซ อันบล็อคไลน์ แล้วก็เมมเบอร์กูหน่อย

LIPO limsakul มึงเป็นบ้าเหรอ

Kittikun Piampaiboon เป็นเด็กดีหน่อยเสือน้อย เร็วๆ

LIPO limsakul ไปตายซะไป

Akkapab Sorrachai เฮ้ย อย่าทะเลาะกัน

Akkapab Sorrachai ไอ้โป้ มึงก็คืนเงินไอ้คุณไปเหอะ

LIPO limsakul กูไม่ได้ติดเงินมัน

LIPO limsakul กูถูกมันรังควาน แล้วมึงก็ช่วยมันรังควานกูด้วย

Akkapab Sorrachai อ้าว...

Kittikun Piampaiboon ถ้าไม่ทำ พรุ่งนี้กูไปดักรอหน้าตึกนะ

LIPO limsakul แล้วทำไมกูต้องทำ คุยกันรู้เรื่องแล้วนี่ว่าไม่ต้องมาคุยกันอีก

Kittikun Piampaiboon หืม ตอนไหน

LIPO limsakul เหี้ยเถอะ มึงเป็นคนบอกเองว่าตามใจ ผ่านไปยังไม่ถึงอาทิตย์เลยไอ้เวรตะไล

Kittikun Piampaiboon ที่กูบอกตามใจก็คือเรื่องที่มึงบอกให้กูออกไปจากห้องต่างหาก

“...”

กูไม่เคยเจอใครที่หน้าด้านได้เท่านี้มาก่อนเลย

อ่านข้อความที่มันส่งมาแล้วได้แต่ขมวดคิ้วแน่น สมองอีกฝั่งก็พยายามคิดไปด้วยว่าทำไมจู่ๆ มันเป็นบ้าทักมาหาผม ก่อนหน้าก็คุยกันรู้เรื่องแล้ว ไม่ใช่ว่า...

“อ้อ”

วินาทีต่อมาผมก็ครางในลำคอ ...หรือว่าเรื่องไอ้เพชรณภูมิ? เพราะไอ้กาจมันบอกชอบไอ้เพชรแล้ว บอกตัดความสัมพันธ์กับคิรินแล้ว นี่มันชอบไอ้เพชรจริงๆ เหรอวะ

ผมหรี่ตา จากที่วางใจแล้วเรื่องไอ้สองคนนั้น ตอนนี้ก็มาเริ่มไม่ไว้ใจขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนหน้าไอ้คุณมันก็ไลน์ติดต่อกับเพชรด้วย ถึงผมจะพอมองออกว่าเพชรมันก็ชอบไอ้กาจ แต่มีไอ้คุณอยู่ใครจะกล้ารับประกันล่ะว่ามันจะไม่ทำวุ่นวาย

Kittikun Piampaiboon เงียบ?

Kittikun Piampaiboon ไอ้โป้ มึงกำลังจะบล็อคเฟซกูใช่มั้ย?

Kittikun Piampaiboon ถ้าทำเดี๋ยวมึงโดนแน่

รู้ดีจริงๆ นะไอ้นี่ แต่มันลืมไปรึเปล่าว่าที่พิมพ์ขู่เนี่ยใคร

ผมไม่ตอบอะไรมันกลับไปอีก กดออกจากกลุ่มที่ไอ้เอกลากมา จากนั้นเข้าไปที่หน้าเฟซไอ้คุณ มองเห็นว่ารายชื่อเพื่อนร่วมกันแม่งมีเยอะเกือบร้อยคน แต่ก็ไม่น่าแปลกใจเพราะเชี่ยนี่คนรู้จักเยอะมาก

เพื่อกันไม่ให้มันวานคนอื่นที่เป็นเพื่อนร่วมกันมาลากจับกลุ่มแบบนี้อีก ผมเลยกดบล็อคบัญชีมันอย่างไม่ลังเล

...ตามด้วยล็อคเอาท์ออกจากเฟซบุ๊คตัวเองชั่วคราว

“หึ”

ดูซิว่ามึงจะทำอะไรได้ กวนตีนดีนัก

ครืด ครืด ครืด

Boy ja : พี่โป้ ผมบอยเองนะ

Boy ja : พี่คุณคณะนิเทศฝากผมมาบอกพี่

Boy ja : ว่าเดี๋ยวพรุ่งนี้ไปหา

“...”

เห็นข้อความไลน์ผมเอาหัวโหม่งมือถือ...

 

เช้าวันต่อมา ผมตื่นขึ้นมาเพราะเสียงนาฬิกาอย่างทุกที รู้สึกง่วงๆ นิดหน่อยแต่ก็ไม่มากนักเพราะช่วงนี้มีพรีเมียร์ลีค ถึงจะยังนัดต้นๆ แต่วันไหนมีคู่ที่อยากดูก็นอนดึก สวมกางเกงยีนส์เสื้อเรียบร้อยก็ลงไปคร่อมเวสป้าขับออกจากหอ

ขี่โต้ลมไปตามถนนช้าๆ นึกไปด้วยว่าวันนี้เรียนอะไรบ้าง

มีหออยู่ใกล้ๆ นี่สะดวกกับการเดินทางมาก แค่สิบนาทีผมก็มาถึงตึกศิลปกรรมแล้ว มือหนึ่งล้วงกระเป๋ากางเกง อีกมือควงกุญแจมอเตอร์ไซค์ไปด้านหน้าตึก ตากวาดมองหาเพื่อน แต่แล้วเท้ากลับต้องชะงักเมื่อเห็นว่าเพื่อนตัวเองอยู่กับใคร ร่างสูงๆ หล่อๆ น่าหมั่นไส้ของไอ้คุณจัดจ้าแทงตากว่าใคร มันนั่งอยู่กับไอ้อาร์ตและไอ้สหัส ยังมีเพื่อนคณะนิเทศมันอีกสองคนด้วย

ปากแสยะยิ้ม

ไอ้คุณ มึงนี่โง่จริงๆ คิดว่าการดักกูหน้าตึกมันจะทำให้ได้เจอกูเหรอ เด่นขนาดนี้ เห็นแต่ไกลแล้วเว้ย

เท้าตัวเองหมุนเปลี่ยนเส้นทางอ้อมไปอีกฝั่งทันที ใช้บันไดแทนที่จะเป็นลิฟต์ขึ้นไปบนอาคาร อย่างที่รู้ว่าผมชอบมามอก่อนคาบเริ่มราวๆ สามสิบนาที ขึ้นตึกมาไวขนาดนี้หน้าห้องก็ไม่เจอใครเลย

ผมวางกระดานของตัวเองเอาไว้ตรงที่นั่งริมระเบียง เดินไปขึ้นห้องน้ำชายชั้นบนสุด ชั้นนี้พวกน้องปีสองเรียนกันอยู่ เข้ามาแทนที่จะไม่เจอใครกลับเห็นคนอื่นยืนปล่อยเบาอยู่ตรงโถด้วย

เห็นว่าเป็นผมน้องมันก็ยิ้มแหย ปากพูดอย่างเดียวมือยกไหว้ไม่ได้เพราะประคองน้องชายไว้ “หวัดดีครับพี่โป้”

“อืม ดี”

ผมพยักหน้าให้ ไม่ได้พูดอะไรต่อ เห็นว่ามีคนอื่นอยู่ด้วยเลยเลี่ยงเดินเข้าไปในห้องแยกสักห้อง ทำธุระส่วนตัวของตัวเองไป หูได้ยินเสียงเปิดปิดประตูด้านนอกก็ไม่ได้สน คิดว่าปีสองคงออกไปเข้าเรียนต่อแล้ว

กดน้ำรูดซิปกางเกง แต่พอปลดล็อคแล้วเดินออกมาผมก็แทบอยากจะเดินกลับเข้าไปใหม่แล้วปิดประตูอย่างแรง

“...”

ไอ้เวรเอ๊ย

ผมจ้องคนที่ยืนยิ้มกอดอกอยู่ตรงหน้าอ่างล้างมือด้วยสีหน้าเหม็นบูด

“ตอนแรกกูคิดว่าของมึงเล็กถึงต้องเข้าห้องแยก”

“...” ผมหรี่ตา

มาถึงก็เปิดประโยคแรกด้วยถ้อยคำกวนใจทันใด มันคลายแขนลง ขยับเท้าเดินเข้ามาใกล้ผม “เห็นของจริงวันนั้นเลยรู้ว่ามึงซ่อนน้องชายขาวๆ ไว้”

“...”

คำพูดของไอ้คุณเหมือนเป็นลูกธนูยิงปักแทงใจดำ

น้องชายขาวนี่ไม่ใช่การชมเชยว่าไอ้จ้อนมีสุขภาพดีขาวสะอาดอะไรทั้งนั้น แต่มันเหมือนเป็นคำดูถูกกรายๆ มากกว่า

มีน้องหนูเหมือนเด็กผู้ชายหมายความว่ายังไง ...ก็หมายถึงกูไก่อ่อนไม่ค่อยได้ขึ้นเตียงมีเซ็กส์กับผู้หญิงไง ไอ้จ้อนขาวนี่คือคำดูถูกกันชัดๆ ถึงเรื่องที่เข้าห้องน้ำแยกจะไม่เกี่ยวกับน้องหนูขาวๆ แต่ฟังแล้วมันก็น่าหงุดหงิด

เด็กผู้ชายสมัยนี้มีเพศสัมพันธ์ทางกายกันรวดเร็ว เที่ยวเล่นบ้าง กับแฟนบ้าง ถึงผมจะไม่ใช่เชอรี่บอย แต่ก็ไม่ใช่พวกเที่ยวเร่เอากับคนอื่นไปทั่ว ถ้าไม่ใช่แฟนก็ไม่เอาเด็ดขาด และบังเอิญว่าผมเป็นคนเรื่องมากในการจะคบใครสักคน ถึงปัจจุบันผมมีแฟนไปแค่สามคนเท่านั้น เซ็กส์เลยไม่เกิดขึ้นบ่อยนัก

ไม่ซีเรียส เพราะมือตัวเองก็มี กูสาวเองได้ไม่ง้อใคร จบ โอเคนะ

“อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ” ไอ้คุณเหมือนจะเห็นสีหน้าผม มันเลยเสแสร้งยิ้มปลอบ “ขาวแบบนั้นกูชอบนะ”

“ชอบบ้านมึงอ่ะ”

“โอ๋ โอเคๆ ไม่เล่นแล้ว เสร็จธุระแล้วใช่มั้ย ออกมาคุยกันหน่อย”

“กูไม่มีอะไรจะคุยกับมึง”

“แต่บังเอิญกูมี แต่ก็มีเรียนด้วย ไม่นานหรอก”

“...” ผมไม่อยากสนใจ เดินอ้อมมันไปล้างมือตรงหน้ากระจก

ไอ้โป้มึงชิลด์ มึงชิลด์... ไม่ต้องไปสนใจ

เห็นมันถอนหายใจยิ้มๆ “เอาเหอะ งั้นในนี้ก็ได้”

“...”

“รับแอดเฟซไลน์กู แล้วเย็นนี้ไปกินข้าวกัน”

“...”

“ทำไมทำหน้าเอ๋อแบบนั้น”

ผมหุบปากที่เผลออ้าค้างลง คิ้วขมวดเข้าหากันแน่น “มึงสิเอ๋อ เป็นบ้าไปแล้วเหรอ”

“ตรงไหน?”

“กล้าพูดนะไปกินข้าวด้วยกัน” ผมเบ้ปาก “ทำไม? มึงจะหลอกถามเรื่องไอ้เพชรณภูมิจากกูรึไง”

“เรื่องน้องเพชร? เกี่ยวอะไรกับน้องเพชรด้วย?” วินาทีหนึ่งมันเลิกคิ้ว มีสีหน้าแปลกใจอย่างเห็นได้ชัด สายตานั่นทำผมสงสัยขึ้นมาวูบหนึ่ง แต่ต่อมามันก็คลายสีหน้าลงเหมือนนึกขึ้นได้แล้วว่าทำไมผมถึงพูดแบบนั้น เสียงหัวเราะแผ่วๆ ดังตามมา “ไม่ต้องกังวล ถ้าอยากรู้เรื่องน้องเพชรกูไม่ถามมึงหรอก กูแค่อยากพามึงไปกินข้าวเฉยๆ”

“...หะ?”

อยากพาไป?

วินาทีแรกผมหงุดหงิดกับคำพูดทำนองที่ว่าเรื่องไอ้เพชรณภูมิมันถามเอากับคนอื่นก็ได้ แต่พอมาได้ยินประโยคหลังคำด่าซึ่งเตรียมจะพ่นออกไปก็จุกอยู่ในลำคอ

ผมมองมันเหมือนมองตัวประหลาด ไอ้คุณมันก็ยืนจ้องผมนิ่งอยู่พักหนึ่ง สุดท้ายโคลงศีรษะยิ้มๆ เอื้อมมือขวามาหยิบโทรศัพท์มือถือของผมซึ่งสอดอยู่ตรงกระเป๋าหน้าอกเสื้อไป

“โป้ รหัสอะไร”

กระทั่งมันถามขึ้นมา ผมถึงได้รู้สึกตัว “เฮ้ย ไม่รู้จักมารยาทเหรอ!?”

หน้าผมตึงจัด มือตวัดจะไปคว้ากลับมาแต่มันกลับขยับถอยหนี

“ไอ้คุณ” ผมเรียกมันเสียงห้วน “กูจะพูดดีๆ นะ คืนมา”

“ทำไอ้ที่บอกเรียบร้อยก่อนแล้วเดี๋ยวจะคืนให้”

“ทำไมกูต้องทำด้วย เฟซกู ไลน์กู โทรศัพท์กู”

“ก็แค่รับเฟซไลน์แค่นี้เอง”

ไอ้เหี้ยคุณโคตรหน้าด้าน มันจับโทรศัพท์ผมไว้แน่น เบี่ยงแขนหลบไปทางด้านหลัง พอผมเอื้อมตามมันก็ลูกล่อเยอะขยับชูแขนขึ้นสูง ความรู้สึกเหมือนเด็กแย่งของปัญญาอ่อนกันนี่ทำให้ผมแค่นเสียงขึ้นจมูก สบถด่าคำใหญ่แล้วใช้มืออีกข้างดึงคอเสื้อไอ้คุณไว้เพื่อรั้งให้ก้มต่ำลงมา ไอ้นี่มันสูงกว่าผม เอื้อมสุดแขนแล้วก็ยังเอาคืนมาไม่ได้

“กูบอกให้คืนมือถือกูมา” ผมว่าเสียงเย็น

“คืนแล้วรับแอดมั้ย”

“ไม่”

“งั้นเดี๋ยวกูจัดการเองก่อนแล้วค่อยคืน”

“เชี่ยเถอะ อะไรของมึงเนี่ย”

ผมยันตัวมันจนหลังติดกำแพง ตาจ้องแต่มือถือตัวเองเพื่อหาจังหวะฉวยคืน

“โป้ ระวัง เดี๋ยวก็ล้มลงไปทั้งคู่หรอก โอ๊ย”

“เอ่อ...”

“...”

“...”

ทั้งผมทั้งไอ้คุณชะงัก ตอนที่กำลังแย่งของกันจนเกือบจะเป็นมวยปล้ำกันในส้วมอยู่แล้ว เสียงหนึ่งถึงดังแทรกขึ้นมา

ผมหันไปมองตรงประตูห้องน้ำทันที แต่แล้วก็ต้องมุมปากกระตุกเมื่อเห็นว่าตรงนั้นมีนักศึกษาชายปีสองกลุ่มใหญ่ที่พากันเฮโลมาทำธุระส่วนตัวยืนอออยู่ตรงนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

พวกมันพากันจ้องมาทางผมกับไอ้คุณเป็นตาเดียว สีหน้าแต่ละคนแม้จะอึ้งๆ แต่ก็ปะปนไปด้วยความกลืนไม่เข้าคายไม่ออก สังเกตท่าทางของพวกมันผมถึงเพิ่งรู้สึกตัว

ห้องน้ำชั้นบนสุดของอาคารที่ไม่ค่อยมีใครมาเข้า เงียบเชียบมีแต่ผมกับไอ้คุณสองคน ผมดันมันไปติดผนัง ตัวท่อนล้างเบียดชิดเสียดสีกัน ส่วนมือซ้ายไอ้คุณทาบโอบอยู่ที่เอวผม...

ขนทุกเส้นพากันลุกวูบ

หน้าตัวเองแม่งโคตรย่ำแย่ แต่เหตุการณ์นี้ทำให้ผมแย่งมือถือคืนมาได้สำเร็จ รีบดีดตัวถอยห่างจากไอ้คุณทันที ฉวยโอกาสจังหวะนั้นเหยียบลงไปบนหลังเท้ามันด้วยทีท่าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทีหนึ่ง ได้ยินเสียงสูดปากตามหลังมาเบาๆ

พอเดินไปทางประตู พวกปีสองก็พากันถอยกรูดหลีกทางให้

“ห้องน้ำชั้นอื่นมีไม่เข้า อย่าให้กูรู้นะว่าพวกมึงโดดเรียน” ผมพูดแค่นั้นก่อนจะก้าวเท้ายาวๆ ไวๆ ลงบันไดไปยังชั้นห้องเรียนคาบแรกของตัวเองทันที ไม่รอให้ไอ้คุณตามมาหรือเอ่ยอะไรให้ขัดเคืองหูอีก

ตลอดเวลาหน้าก็ยุ่งเหยิง และคิดว่าแม่งต้องยุ่งไปทั้งวันแน่ๆ

ไอ้คุณมันเป็นบ้าอะไรไปแล้ววะ


==================== 100%

พี่คุณจะค่อยๆ ยอมให้ทีละสเต็ป 555 ใครรอเหนือคุณ นับถ้อยหลังรอ...

รอมาอัพอะ 555555


น่าจะเป็นศุกร์เสาร์หน้านะคะ TT


แฮชแท็ก #เหนือคุณเท่ากับแฟน

วาฬกลิ้ง

FB > https://www.facebook.com/rosewankling/

TW > https://twitter.com/rose_wankling

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.719K ครั้ง

6,615 ความคิดเห็น

  1. #6596 Jady_PC (@nny_pcy) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 23:58
    จีบก็บอกว่าจีบ บอกตรงๆไปเลย
    #6596
    0
  2. #6553 The paradizy (@phattarasuchanat) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 17:29
    ข้ามขั้นสุดๆ55555ต้องจีบก่อนค่อยได้ว้อยยยย
    #6553
    0
  3. #6496 polar Co., Ltd. (@ohuii) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 18:03

    ตามเค้าไม่ทันแล้วเสือน้อย

    #6496
    0
  4. #6178 alittletigerp (@firstlylifu) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 18:27
    เพื่อนอะสมควรรู้สักทีว่าควรไม่ควรทำอะไร รำคานนนนน แต่งงทำไมอยู่ๆโป้ก็ดูเอ๋อๆขึ้น
    #6178
    0
  5. #6017 heykiki (@kmxiioxe_) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 17:54
    เอ็นดูโป้ 555555555555 ชอบนิสัยแบบนี้อะเอาจริง ๆ ไม่สนใจใครทั้งนั้น ไม่ใช่เรื่องของตัวเอง ไม่แคร์
    #6017
    0
  6. #5866 Lucky-Puppy (@poopo555) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 13:55
    เสร็จโจร
    #5866
    0
  7. #4768 Cryingforcake (@cnnn) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 19:30
    น้องโป้55555
    #4768
    0
  8. #4439 หม่ามี้เลม่อน (@raindemon) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 01:45
    โป้คนที่เราคิดว่าแมนกากจากเรื่องนู่น มาเรื่องนี้คือเผ็ดแสบ
    #4439
    0
  9. #4438 soul_hyukjae (@soul_hyukjae) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 01:39
    คุณก็แบบ..
    #4438
    0
  10. #4092 DJPK55 (@DJPK55) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 23:04
    ยอมเล่นแบบนี้
    #4092
    0
  11. #4087 Strawberrybunny (@strawberrybunny) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 21:37
    ชอบโป้อ่ะ ดูยากดี 55555555 เเบบเด็ดเเต่ไม่เเคร์อ่ะ เหมือนใช้ชีวิตในป่าผชไม่สน ผญไม่หาเเต่หล่อไง55555555555555
    #4087
    0
  12. #3727 tangthaiparichat (@tangthaiparichat) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 11:41
    พี่คุณคือจะจีบพี่โป้ช่ะมะ ดูออก
    #3727
    0
  13. #3519 katekate (@fairykate27) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 07:34
    พี่คุณ จะเริ่มจีบเมียจริงจัง แล้วใช่ม๊ายยย
    #3519
    0
  14. #3175 M1WMIRACLE (@MiwMiracle) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 09:54
    พี่คุณเริ่มตามตื๊อโป้แล้วววว น่าร้ากกกก
    #3175
    0
  15. #2706 B O W II E Z (@bowiieez) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 10:08
    ตื้อหนักขนาดนี้ แอบคิดอะไรกับพี่โป้อ่ะป่าววว
    #2706
    0
  16. #1998 Kttjj (@kyungfern) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 22:52
    ตามตื๊ออะไรขนาดนี้อาะคุณณ
    #1998
    0
  17. #1381 gigaa (@gigaa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 11:07
    รอๆ รอดูวิธีการจีบของคุณ
    #1381
    0
  18. #1192 unloveable_m (@unloveable_m) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 22:11
    กวนโมโหจริงๆอ่ะ เราอยู่ฝั่งโป้อ่ะ
    #1192
    0
  19. #1189 คนใจจะวาย (@opor-opor2011) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 20:24
    เหนื่อยหน่อยนะพี่คุณ
    #1189
    0
  20. #1156 M.U.P (@kaireaw) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 17:15
    โอ้ยยจะปราบน้องโป้ก็จะเหนื่อยหน่อยๆ
    #1156
    0
  21. #1136 Manao' MM (@lemonpln-nlp) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 08:38
    โอ๊ยน่ออ 555 ทำไมพี่คุณน่าสงสาร
    #1136
    0
  22. #1123 priyatida_tt (@priyatida_tt) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 23:56

    555555เสือน้อยขี้ดุ
    #1123
    0
  23. #1039 แป๊ะยิ้มคิมมม (@uraiioa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 01:20
    ทีมโป้จ้าาา
    #1039
    0
  24. #933 Keyon (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 15:16

    คุณนี่ชอบโป้จริงๆใช่ป่ะ งงจริง ชอบตอนไหนยังไงน้า เพราะนี่ทีมโป้จ้า ถึงแม้โป้จะซื้อจริงๆ คิดอะไรเกินเบอร์ไปหน่อย แต่คุณก็น่ารำคาญจริงๆอ่ะ 555555555 กวนทีนเก่ง

    #933
    0
  25. #932 aum sk (@aum-2009) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 15:08
    เอ็นดู-ต้าวเสือน้อยยยย
    #932
    0