เหนือคุณเท่ากับแฟน (Yaoi) END

ตอนที่ 7 : [6] คนรักดื่มดวงไม่ดีเท่าไหร่หรอก (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 30,075
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,156 ครั้ง
    11 ก.ค. 62



[6] คนรักดื่มดวงไม่ดีเท่าไหร่หรอก

ผมเดินออกมาจากห้องพักอาจารย์ พอประตูปิดลงกับกรอบ ตัวเองก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

“ถอนหายใจอะไรขนาดนั้น ปอดจะหลุดออกมาแล้ว” ไอ้สหัสที่ยืนเล่นมือถือรออยู่ด้านหน้ากะพริบตาถาม

“อาจารย์อยากให้กูเป็นตัวแทนไปออกบูธก่อนสอบมิดเทอม”

“ออกบูธ?”

“เออ เกี่ยวกับโพรดักซ์สินค้าเนี่ยแหละ ไม่รู้ว่าหาคนอื่นไม่...” พูดได้แค่นั้นก็หยุดปาก บุ้ยหน้าให้มันเดินออกไปจากเขตห้องพักอาจารย์ก่อนแล้วถึงจะค่อยว่าต่อ “ไม่รู้ว่าหาคนอื่นไม่ได้รึไง ไลน์มาเรียกแต่เช้า พอเข้าไปก็โยนงานโครมมาให้”

“หยึยย” คนฟังทำเสียงพิลึก ฟังดูก็รู้ว่ามันกำลังเวทนาดวงผมอยู่

ใช่ อาจารย์แม่งไลน์มาหาผมโคตรเช้า ตั้งแต่ประตูมหาลัยยังไม่เปิดโน่น ปกติแล้วผมจะมาก่อนเวลาเรียนคาบแรกราวๆ สามสิบนาทีทุกวัน กินข้าวบ้างนั่งเล่นมือถือบ้างตรงที่นั่งประจำหน้าตึกไปเรื่อย แต่วันนี้จำต้องมาที่นี่ก่อน พอไอ้สหัสรู้มันก็ขอตามมาด้วยเพราะมีงานเก่าจะส่งพอดี สบโอกาสฝากผม

...นอกจากถูกบ่นแทนไอ้สหัสแล้วยังโดนโยนงานมาให้ทำอีกต่างหาก

“มึงว่าอย่างกูดูเป็นคนมีความรับผิดชอบขนาดนั้นเลย?” บ่นจบไปแล้วก็อดจะถามไม่ได้

“ไม่เท่าไหร่นะ”

“...” ผมกลอกตา ว่าอะไรไม่ได้เพราะเสือกถามมันเอง

จริงๆ แล้วเรื่องออกบูธอะไรพวกนี้มันก็นับว่ามีข้อดีอยู่เหมือนกัน งานที่จัด นอกจากตัวแทนมหาวิทยาลัยแล้วยังมีบริษัทเล็กใหญ่มาร่วมอีกเยอะแยะ ถ้าเกิดว่าผลงานที่ดีไซน์ออกไปเข้าตาบริษัทเหล่านั้น มีสิทธิ์ที่เจ้าของฝีมือจะได้รับการทาบทาม จบปุ๊บมีงานทำปั๊บ แต่ผมยังไม่รีบ อย่างที่บอกว่าที่บ้านมีธุรกิจ แล้วก็อยากคิดอะไรๆ ให้ถี่ถ้วนด้วย

อีกอย่าง... วันออกบูธมันใกล้ๆ กับวันสอบมิดเทอมพอดี ถึงปกติแล้วมิดเทอมสำหรับผมจะไม่ต่างอะไรกับวันเรียนปกติก็เถอะ เอกผมคะแนนสอบกลางภาคไปอยู่ที่พวกรายงานกับชิ้นงานซะส่วนมาก ต้องไฟนอลนู่นถึงจะตีเป็นเปอร์เซ็นต์สามสิบเปอร์เซ็นต์ ยังดีหน่อยที่ว่าอย่างน้อยเกรดวิชานี้ก็ชัดๆ แล้วว่าได้บีขึ้นไป

“ไอ้พลยังนั่งอยู่หน้าตึกมั้ย?” ลงลิฟต์มาผมก็ถาม

“อืม อยู่กับพวกไอ้ตั๊ก”

“มึงไลน์ถามมันหน่อยดิ๊ ไอ้เชี่ยคุณมันอยู่มั้ย”

ไอ้สหัสก้มอยู่กับจอมือถือพักหนึ่งก็ว่า “ไอ้พลพิมพ์มาว่า อยู่ มันก็มาทุกวันแหละ จะถามทำไม”

เสียงจิ๊จ๊ะดังจากปากผมทันที

“มึงบอกไอ้พลทีว่ากูวานดูมันให้หน่อย ถ้ามันเจอไอ้เพชรรีบโทรหากูเลย”

“อ้าว มึงไม่ไปเฝ้าเองเหรอวันนี้”

“กูหิว”

...แล้วกูก็ไม่อยากเห็นหน้ามันในวันที่เพิ่งถูกสั่งงานด้วย

“ไปแคนทีนเหรอ? กูไปด้วยๆ”

ผมกับไอ้สหัสเดินเลี้ยวไปทางโรงอาหาร มีเวลาเหลืออีกราวๆ เกือบยี่สิบนาที กินข้าวทันอยู่ถ้าหากรีบๆ ยัด แต่ผมไม่อยากรีบ เลยเดินไปซื้อแค่กาแฟเย็นกับแซนวิชมารองท้องไว้ก่อน

“เฮ้ย มึงจะซื้อมั้ยเนี่ยของกิน มัวแต่เล่นมือถืออยู่ได้” ผมใช้ศอกกระแทกไอ้คนที่เดินก้มหน้าก้มตาอยู่ข้างๆ

“ซื้อๆ”

“ก็รีบไปซื้อ เดี๋ยวก็แดกไม่ทัน”

มันพยักหน้า แต่มือยังมัวรัวพิมพ์ “ไอ้พลบอกว่า ไอ้คุณถามว่ามึงไปไหน ไม่มีคนให้เล่นด้วย มันเหงา”

ผมริมฝีปากกระตุกโดยพลัน ไอ้เชี่ยนี่ไม่เจอหน้ายังกวนตีนกูได้อีกนะ

“พิมพ์ตอบมันไป”

“ว่า?”

“ว่าพ่อมึงอ่ะ”

“กูอัดเสียงส่งเลย” มันหัวเราะร่า เล่นมือถือบ้าบออีกแป๊บก็หันไปตั้งใจเลือกว่าจะซื้ออะไร

ถ้าไม่ใช่ช่วงสิบโมงสิบเอ็ดโมงโรงอาหารก็คนเต็มตลอดนั่นแหละ เสียงดังจอแจน่าหนวกหูอยู่บ้าง แต่อยู่มาสามปีก็ชินไปแล้ว พวกเรานั่งตรงโต๊ะยาวหกที่นั่งติดกับกระจก

ผมแทะแซนวิชแป๊บเดียวก็หมด ระหว่างรอเพื่อนแดก มันก็แดกไปพูดไป

“ช่วงนี้มึงสนิทกับไอ้คุณดีเนอะ”

ขนผมลุกวูบ “ตามึงบอดเหรอ มองยังไงกูสนิทกับมัน”

“กูเห็นมึงเถียงกับมันเล่นทุกเช้า เป็นงี้เรื่อยๆ เดี๋ยวก็สนิทกันมากขึ้นกว่าเดิมเองนั่นแหละ”

“ไอ้การที่กูเถียงกับมันทุกเช้าคือกูสนิทกับมัน?”

“ไอ้โป้ คนจะเรียนรู้กันแล้วก็เริ่มสนิทกันไม่ใช่ว่าจะต้องพูดคุยกันดีๆ หรือมีไลฟ์สไตล์ตรงกันนี่หว่า เถียงกันพอหอมปากหอมคอก็พัฒนาความสัมพันธ์ได้เหมือนกันนะ” มันพูดจาเป็นการเป็นงานแล้วงับลูกชิ้นนึ่งอีกลูก “ถ้าไม่บอกว่าไอ้คุณมีคนคุยๆ อยู่แล้ว แล้วก็มึงเป็นชายแท้ กูคิดว่าแบบนี้แหละลูกหัวปีท้ายปีแน่นอน”

“...”

ตอนนี้นอกจากขนกูลุกแล้ว ขนกูยังจะร่วงด้วย ไอ้เวร “พอเหอะ กูจะอ้วก มึงก็รู้ว่ากูยอมนั่งร่วมโต๊ะกับมันเพราะอะไร”

พวกเพื่อนๆ ผมตอนนี้รู้กันหมดแล้วว่าผมกำลังพยายามกันไอ้เชี่ยคุณให้ออกห่างจากไอ้เพชรณภูมิอยู่ จากความปากมากของไอ้ปริ๊นเซสเมื่อวันก่อนนั่นแหละ

พวกนี้งรุมถามกันใหญ่ว่าไอ้คุณมาชอบไอ้เพชรได้ยังไง ส่วนผมก็ไม่รู้จะตอบแบบไหน ไม่ได้เล่าเรื่องตารางสิบช่องที่ลงโทษให้ไปจีบไอ้กาจ แล้วไม่ได้บอกเหตุผลด้วยว่าทำไมต้องขวางไอ้คุณ พวกมันเดากันไปเองว่าผมหวงรุ่นน้อง เพราะผมสนิทและเอ็นดูไอ้เพชรมากกว่าปีหนึ่งคนไหน สนิทจนไอ้พลยังบอกเลยว่าให้มาแลกหลานรหัสกับมัน

ก็ไอ้เพชรมันน่ารัก ถ้าไม่ใช่ไอ้กาจก็ให้น้องมันได้คบกับคนที่มันชอบเถอะ อย่าเอาไอ้เชี่ยคุณเลย

“อ่าฮะ วันก่อนมึงบอกว่าไอ้คุณสนใจเพชร แต่สังเกตมาสามสี่วัน กูก็ไม่เห็นมันจะมีท่าทีงั้นเลยนะ”

“แล้วมันจะต้องมีท่าทียังไง ทำตัวเหมือนเสี่ยพุงพลุ้ยโรคจิตวิ่งสตอล์กเกอร์หาไอ้เพชรตั้งแต่ชั้นหนึ่งไปถึงชั้นห้าเหรอวะ” ผมเบ้ปาก “เดือนมหาลัยแบบมันไม่กล้าทำหรอก มันต้องฟอร์ม”

“ไม่ใช่เว้ย กูหมายถึงอยากเจอไอ้เพชรมันก็น่าจะไปถามตารางเรียนมาจากปีหนึ่งคนอื่นแล้วค่อยดักรอให้ตรงเวลา แต่นี่เวลาที่มันมาตรงกับเวลาก่อนเข้าเรียนคาบแรกพวกเรามากกว่า มันอาจจะมานั่งคุยกับไอ้ตั๊กไอ้อาร์ตอย่างที่ว่าจริงๆ ก็ได้”

“...”

พอไอ้สหัสมันพูดขึ้นมาแบบนี้ คิดตามมันแล้วก็อดจะพยักหน้าไม่ได้ ...เออ ก็จริง

ไอ้คุณถึงจะน่าหมั่นไส้แต่ผมก็ยอมรับว่ามันไม่ใช่คนโง่

“ไม่รู้” คิดไม่ออกผมก็ตอบปัด “แต่มันพูดเหมือนชอบไอ้เพชร ยังไงกันไว้ก็ดีกว่าแก้”

“ชอบไม่ชอบก็ช่างเถอะ ที่จริงกูว่าไอ้คุณมันก็ไม่ได้แย่นา ถ้ามันจะคบกับไอ้น้องเพชร...”

“...” ตาผมตวัดมองหน้าคนพูดทันที

“เอ่อ แต่ไม่คบดีกว่า ไอ้เพชรมันชอบเพื่อนมึงนี่นะ” ไอ้สหัสยกมือยอมแพ้ จากนั้นไม่ได้พูดอะไรเรื่องนี้อีก กินของที่ซื้อมาจนหมดมันก็เรอออกมา ดังทุเรศซะจนโต๊ะข้างๆ หันมามอง “เออๆๆ แล้วที่ดื่มวันเกิดไอ้อาร์ตคืนศุกร์โน้นจะไปป่ะ”

“ไป กูบอกมันไปแล้ว”

“มึงมีเลี้ยงสายรหัสพร้อมไอ้พลด้วยนี่ ไม่ใช่ดื่มใกล้ๆ กันสองวันแล้วเปลี่ยนใจไม่ไปของไอ้อาร์ตนะ”

“กูบอกว่าไปก็ไปดิ”

“แหล่มเป็ด เอาให้กระจายหัวราน้ำเดินไม่ไหวอ้วกแตกอ้วกแตนไปเลยโว้ย”

“ดื่มให้มันเป็นคนหน่อยเหอะสัด”

มันขำก๊าก ทีแรกหน้าบานเบอะอารมณ์ดี แต่ต่อมาก็ขมวดคิ้ว “เอิ่ม... ไอ้โป้ กูไม่ได้อยากจะพูดชื่อมันให้มึงหงุดหงิดหรอกนะ แต่พวกไอ้คุณไปด้วยแน่ๆ อ่ะ มึงซีไหมเนี่ย”

“ซี กูซีไปจนถึงแซดเลย แต่กูอยากไปเพราะเห็นว่าเป็นวันเกิดมัน อีกอย่างมันรับปากกูแล้วว่าแยกโต๊ะ”

“อืม แบบนั้นก็ดี เราก็ดื่มของเราไป ยังไงกูนั่งกับมึงอยู่แล้ว”

มันชูนิ้วโป้งให้ ผมไม่ได้พูดอะไรมาก นอกจากชวนขึ้นห้องเรียน

 

แกร่ก

ผมทิ้งปากกาลงกับกระดานไม้ เหยียดแขนชูขึ้นสูงเพื่อบิดขี้เกียจไล่ความปวดเมื่อย พ่นลมหายใจยาวๆ หนักๆ มองโครงร่างรูปแบบชิ้นงานที่ถูกร่างลวกๆ ด้วยดินสอตรงหน้า จากนั้นจับมันพลิกไปพลิกมาเพื่อสังเกตภาพรวม

แบบนี้น่าจะได้มั้ง แล้วไว้เพิ่มรายละเอียดไปอีกหน่อย...

คิดนั่งคิดนี่กับตัวเอง เสียงท้องร้องดังลั่นก็ทำลายสมาธิ ไม่รู้เพราะปล่อยให้ท้องว่างนานเกินไปมั้ย เสียงแม่งเลยเสียดแทงหูดังดีเป็นพิเศษ หันมองนาฬิกามือถือก็เห็นว่าจะสามทุ่มแล้ว เลยตัดสินใจว่าพักหาอะไรกินก่อนดีกว่า

ตลอดอาทิตย์ที่ผ่านมานี้ผมมัวแต่จัดการเรื่องออกบูธที่อาจารย์กรุณามอบหมายให้ เพราะจารย์แกเน้นแล้วเน้นอีกว่าสำคัญ เลยแทบไม่มีเวลาให้เรื่องอื่นเลย ดีหน่อยที่มันเป็นงานใหญ่ อาจารย์วิชาอื่นๆ เลยเข้าใจความยุ่งของผมได้ในระดับหนึ่ง

ส่วนเรื่องเฝ้าไม่ให้ไอ้คุณเจอไอ้เพชรณภูมิ อาจเพราะวันก่อนที่ไอ้สหัสมันว่าไอ้คุณอาจจะแค่มาหาพวกไอ้อาร์ตจริงๆ ทำให้ผมฉุกคิดขึ้นมาได้ เลยไม่ได้อีกเลย ทำแค่ฝากไอ้พลให้คอยดูให้ก็เท่านั้น

เหนื่อยแม่ง... อยากไปเที่ยว อยากดื่ม อยากแดกชาบูหม้อใหญ่ๆ แต่ก็ต้องอดทนไว้ก่อน กะว่าจะปลดปล่อยอีกทีวันเลี้ยงสายรหัสแล้วก็วันเกิดไอ้อาร์ตมันทีเดียวเลย

“อืมม...”

ผมลุกขึ้น นั่งค้างท่าเดิมนานๆ แม่งโคตรปวดหลัง

มือหยิบกระเป๋าสตางค์และโทรศัพท์เดินออกจากห้องตัวเองไปหยุดที่ห้องข้างๆ เคาะแล้วว่า

“ไอ้น็อต อยู่มั้ย”

“เปิดเลย กูไม่ได้ล็อค” เสียงมันลอดออกมาเบาๆ

หมุนลูกบิดประตู ผลักเข้าไปก็เห็นเพื่อนแม่งนอนโชว์ซิกซ์แพคเอกเขนกอยู่บนเตียง

“ไปหาไรแดก”

“แดกอะไรป่านนี้”

“กูทำงานอยู่ นี่กะจะพักสักสองชั่วโมง”

“แถวนี้ร้านข้าวปิดหมดแล้ว จะแดกก็ต้องเซเว่นโน่น”

“งั้นไปตลาดนัดรถไฟ รึห้วยขวางก็ได้ ลุกๆ” ผมเดินเข้าไปใช้หัวเข่าดันกระแทกสะโพกมันเบาๆ ให้ลุกขึ้นจากเตียง

ไอ้น็อตมันหันมาถอนหายใจใส่นิดหน่อย สุดท้ายก็ยอมหยิบเสื้อยืดมาสวม

เห็นมันไปด้วยผมก็เลยไม่เอากุญแจไอ้เซ็กเธาว์ออกมา แต่อาศัยบุญบารมีพวกที่มีรถยนต์ขับไปยังที่หมาย รอเพื่อนจอดรถดับเครื่องให้เรียบร้อยแล้วก็เดินเข้าไปที่ตลาดพร้อมกัน

“ดื่มมั้ย?”

“ไม่ดื่ม เดินดูตรงนี้แป๊บ เดี๋ยวไปแดกโจ๊ก” ผมว่าขณะตากวาดมองของกินสองฝั่ง “รึอยากกินไรว่ามา มึงจะกินป่ะ?”

“กูเดินผ่านของกินหลายร้านขนาดนี้แล้วคิดว่าไม่กินได้เหรอ”

ฟังมันพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉยแบบนั้นผมก็ขำ

“เออ แดกเป็นเพื่อนกูไง กำลังกายค่อยออกก็ได้ มึงไม่อ้วนหรอก” ผมวาดแขนไปโอบไหล่เพื่อน แต่เพราะมันสูงกว่า ถูกทำแบบนี้กลายเป็นเทน้ำหนักไปที่มัน แน่นอนว่าถูกมันผลักออกแทบจะทันที

เพราะหมั่นไส้ ผมเลยเบ้ปากแล้วขยับแขนไปทำแบบเดิม

“อย่ามาทำตัวหยิ่งเลียนแบบไอ้กาจ...”

เสียงออกมาแค่นั้นก่อนที่คำพูดที่เหลือจะถูกอุดค้างอยู่ในลำคอ เพราะตอนที่ละสายตาออกจากเพื่อนตัวเองหันไปมองทาง ตาก็ปะทะเข้ากับร่างสูงของใครบางคนเข้าพอดี

กลุ่มคนที่เดินสวนมาในซอยแคบๆ ของตลาดนัดรถไฟคือคนจากคณะนิเทศ แต่สองคนที่คุ้นตา... ไอ้คุณกับคิริน

เท้าผมหยุดอยู่กับที่ ไอ้น็อตเองก็พลอยหยุดไปด้วย ผู้คนที่เดินตามหลังเรามาพากันเบี่ยงอ้อมไปหมด

“...”

“...”

ผมจ้องไปที่ใบหน้าหล่อๆ ของไอ้คุณ จากนั้นเลยไปยังเด็กมันที่ยืนอยู่ข้างๆ

มันยังคุยอยู่กับเด็กนี่...?

ผมอันไลค์เพจไอ้เปปไปแล้วเลยไม่รู้ความเคลื่อนไหว และไม่อยากรู้ด้วย แต่เห็นพวกมันมาด้วยกันแล้วริมฝีปากก็อดจะขยับเป็นรอยยิ้มบางอย่าง

ไอ้คุณเองก็มองมาทางผม แต่หนนี้ริมฝีปากมันไม่ได้ยิ้ม พอจ้องสบตามานิ่งๆ ครู่หนึ่งมันก็ไล่ไปทางไอ้น็อต จ้องนิ่งนานเป็นที่เพื่อนผม เด็กมันเองก็เหมือนจะจำพวกผมได้ รู้ด้วยว่าไอ้น็อตเป็นเพื่อนไอ้กาจถึงได้ส่งยิ้มหวานเจี๊ยบพลางยกมือไหว้ นับว่ายังฉลาดอยู่บ้างที่ไม่เดินเข้ามาทักแบบโจ่งแจ้ง

ผมยักไหล่ รั้งแขนไอ้น็อตให้เดินต่อ เกิดอยู่นานๆ แล้วเด็กนั่นมาสนใจไอ้น็อตด้วยอีกคนผมคงโดนไอ้เชสบ่นหูฉีก

เดินมาได้สามสี่ก้าว พอชำเลืองหันไปมองก็เห็นว่าทั้งคู่หายไปในฝูงชนแล้ว

“เหอะ”

“เหอะอะไร”

“เหอะสองคนนั้นไง มึงก็เห็นใช่มั้ย เมื่อกี้”

ไอ้น็อตมันพยักหน้า “เออ แล้ว?”

“แล้วไงล่ะ ก็นี่ไง ความกวนส้นตีนของไอ้คุณ”

“กูก็ไม่เห็นว่ามันจะทำอะไร”

“เพราะมึงไม่โดนมันกวนตีนแบบกูไง”

เพื่อนผมขยับมือมาตีหัวผม ออกแนวผลักเบาๆ ให้ขยับตัว “อย่าเพิ่งพูดตรงนี้ เดิน”

ผมกับไอ้น็อตเดินมาจนถึงร้านโจ๊ก สั่งหม้อใหญ่ๆ มาแบ่งกันกิน ระหว่างนั้นหน้าผมยังเซ็งเพราะเรื่องไอ้คุณกับเด็กคิรินนั่นอยู่ กินไปหลายคำก็อดจะพูดขึ้นมาอีกหนไม่ได้

“ไอ้กาจรู้ยังว่าวันนี้พวกมันมาเดตกัน”

“เดตอะไร กูก็เห็นมากันหลายคน มีพวกปีสองด้วยนี่ เลี้ยงสายรหัส?”

“สายรหัสฝาหม้อแตกอ่ะดิ น้องรหัสไอ้คุณมันเป็นทอม ในกลุ่มนั้นไม่มีทอมสักคน”

ไอ้น็อตเลิกคิ้ว “เกลียดเขาแต่เสือกรู้ดีอีกนะ”

“เคยเห็นในเฟซไอ้พลตอนเช็คอินร้านเหล้ากับพวกนิเทศหรอกเว้ย” ผมเบ้ปาก กลับเข้าเรื่อง “น่าจะถ่ายรูปให้ไอ้กาจดู”

“จุ้นจ้านอีกแล้วนะมึงเนี่ย”

“กูก็แค่อยากให้มันดู สะสมไปเรื่อยๆ เผื่อจะตาสว่าง”

“ไม่ต้องให้มันดูแล้ว ช่วงนี้มึงยังเห็นมันไปไหนมาไหนกับคิรินอีกรึไง”

“จะไปรู้เหรอ ช่วงนี้กูติดงานไม่ได้ตามข่าว”

ไอ้น็อตมันถอนหายใจ “ไม่ได้ไป มันอยู่แต่กับรุ่นน้องมึง”

“อ้อ”

สีหน้าผมดีขึ้นมาหน่อยหนึ่ง จริงๆ ไอ้เชสมันก็มารายงานความเป็นไปอยู่เนืองๆ นะ ช่วงนี้ตารางสิบช่องของไอ้เพชรผมเป็นคนบอกน้องมันเองด้วยว่าค่อยมาส่งเพราะตัวเองติดงาน

“ตอนนี้มัน... เคลียร์กับคิรินแล้ว” ตอนพูดประโยคนี้ไอ้น็อตมันนิ่งไปนิดหนึ่ง เหมือนลังเลว่าควรพูดดีไหม เพราะนิสัยมันคือไม่ก้าวก่ายเรื่องเพื่อน ผมเลยพอจะเดาได้ว่ามันอาจจะอยากให้ผมเข้าใจเองหรือไอ้กาจเป็นฝ่ายบอกกับปาก

แต่ตอนนี้ประเด็นมันไม่ได้อยู่ตรงนั้น เพราะพอผมได้ยินคำเพื่อนก็หันขวับไปจ้องทันที

“จริงดิวะ!?”

“กูจะโกหกมึงทำไม”

ผมยังมองหน้าไอ้น็อตแบบเหลือเชื่ออยู่นิดหน่อย เหมือนจะมองหาเรื่องโกหกจากนัยน์ตามัน และเพราะรู้ดีว่าไอ้น็อตมันเป็นพวกเชื่อถือได้ ปากถึงค่อยๆ ขยับเป็นรอยยิ้มกว้างแทบถึงหู หัวเราะเบาๆ ออกมาอย่างอดไม่อยู่

“ฮ่าๆๆ”

ถ้าสองคนนั้นชอบกันจริงๆ ต่อไปนี้เรื่องไอ้คุณก็ไม่เป็นอุปสรรค์แล้ว...

 

ผมหยุดเรียนก่อนวันออกบูธหนึ่งวันและวันจัดแสดงอีกหนึ่งวัน เพราะเป็นกิจกรรมของคณะ ไม่เข้าเรียนแต่ไม่นับว่าขาด นอกจากผมแล้วยังมีปีสองอีกราวๆ ห้าหกคน งานจัดแสดงที่ลานชั้นหนึ่งของห้างใหญ่ พวกเราแบกของหลายอย่างไปจัดบูธตั้งแต่คืนวันอังคาร พอพุธเช้าก็ต้องมาประจำบูธตั้งแต่ห้างยังไม่เปิด

งานจบ ผมแม่งก็แทบจะกลายพันธุ์เป็นผีดิบ ความทนไม่ไหวอยากพัก บวกกับขี้เกียจหน่อยๆ เลยเลือกจะหยุดวันพฤหัสกับศุกร์อีกสองวันไปด้วยซะเลย รวมเสาร์อาทิตย์ก็ได้นอนอืดเต็มอิ่ม มีแรงพอมาสอบมิดเทอมได้

เอกผมสอบแค่สองวันเท่านั้น แต่เพราะแต่ละคณะเวลาสอบไม่ตรงกัน มหาลัยเลยให้เวลาอาทิตย์หนึ่งเต็มๆ เป็นอาทิตย์ของการสอบไปเลย สอบเสร็จนู่นแหละถึงจะได้เวลาปลดปล่อยสักที ผมมีเลี้ยงสายรหัส จากนั้นต่อด้วยวันเกิดไอ้อาร์ต

“ตกลงวันนี้ดื่มอีกมั้ยไอ้โป้”

เพราะเมื่อวานไปเลี้ยงสายรหัสมา ไอ้พลมันเลยถามเพราะนึกว่าผมไม่อยากออกข้างนอกติดๆ กัน

“ไปดิ กูเหนื่อยมาหลายอาทิตย์แล้ว จะนัดดื่มกูติดกันเจ็ดวันกูก็ไป”


======================= 50%


มันขำ “แล้วไปไง จะไปเองหรือแท็กซี่ หรือจะให้กูไปรับหน้าหอ”

“มึงมารับละกัน เดี๋ยวกูกลับไปอาบน้ำนอนสักสองสามชั่วโมง ออกจากบ้านแล้วก็โทรมาหากู”

นัดแนะกับเพื่อนเรียบร้อยก็เก็บข้าวของเตรียมกลับหอ ผลักประตูห้องออกมาก็เจอไอ้อาร์ตพอดี มันสาวเท้าเข้ามาใกล้แล้วถามคำถามเดียวกับไอ้พลเป๊ะ มันเองก็ดูจะอารมณ์ดีใช่ย่อยที่เห็นผมตกลงไปแบบว่าง่าย ตบบ่าหนักๆ บอกจะรอ

เพราะรู้ว่าถ้าดื่มคืนวันศุกร์แบบนี้แล้วตีสองผับปิดอาจได้ไปต่อบ้านใครสักคนยันเช้า ผมเลยรีบอาบน้ำนอนเอาแรง

แต่กลายเป็นนอนยาว... ไม่ได้ตั้งนาฬิกาปลุกเอาไว้เพราะกะจะให้ไอ้พลโทรมาทีเดียว ได้นอนแม่งเกือบสี่ชั่วโมง นอนมากไปก็ยิ่งง่วง ตอนเดินลงมาล่างหอเพื่อนเลยหน้ายุ่งทัก

“ไหนบอกกลับมานอน ไมหน้าง่วงงั้น”

“นอนเนี่ยแหละหน้าเลยง่วง”

“มึงกินข้าวมาแล้วนะ?”

“เรียบร้อยละ”

“เค ไอ้สหัสไลน์มาบอกว่าถึงแล้ว ไปเหอะ”

ผมพยักหน้า ก้าวขึ้นรถ คุยกับไอ้พลไปๆ มาๆ ก็หายง่วง มาถึงที่ร้านซึ่งไอ้อาร์ตจองไว้ตาก็สว่างปิ๊ง

ตาผมจับจ้องตึกตรงหน้านิ่ง เท้าหยุดยืนอยู่หน้าผับห้าชั้นระดับหรู เพิ่งเคยมาที่นี่เป็นครั้งแรก รู้ว่าบ้านไอ้อาร์ตค่อนข้างมีฐานะ เลยไม่แปลกใจเท่าไหร่ที่มันสามารถพาเพื่อนๆ มาฉลองวันเกิดที่แบบนี้ได้ ผ่านการ์ดหน้าประตูเข้ามาก็มองเห็นฟลอร์ยกระดับสูงตรงกลาง มีเสาสแตนเลสตั้งยึดไว้สำหรับทำโชว์ เสียงเพลงจังหวะเมามันดังลั่น

เงยหน้าก็เห็นว่าชั้นสองและชั้นสามถูกแบ่งเป็นโซนๆ ไว้ เพดานเปิดโล่งให้มองลงมาด้านล่างได้ จากป้ายหน้าร้านก่อนเข้าก็รู้ว่าชั้นสี่ถูกสร้างเป็นคาราโอเกะ ส่วนชั้นห้าคือห้องสูทเช่ารายชั่วโมงสำหรับพักผ่อน

ไอ้อาร์ตมันจองโซนหนึ่งตรงชั้นสามเอาไว้ มีประมาณห้าหกโต๊ะ หนึ่งในนั้นคือโต๊ะยาวตัวใหญ่ที่ตั้งอยู่ตรงกลาง

“เฮ้ย ขอบใจนะเว้ยที่มา”

ผมตบบ่ามัน จากนั้นล้วงไปในกระเป๋ากางเกงยีนส์หยิบไฟแช็คโยนให้ “สุขสันต์วันเกิด”

“เชี่ย ไม่คิดว่ามึงจะให้ของขวัญกูด้วย”

“กูเห็นที่ห้างตอนไปออกบูธ คิดว่าเหมาะกับมึง”

คนรับไปตาวาว พลิกซ้ายพลิกขวา เห็นสีหน้าถูกใจของมันแล้วผมก็แอบยิ้ม พูดอีก “มีความสุขมากๆ”

“สัด ได้ยินคำแบบนี้จากมึงแล้วจั๊กจี้หูว่ะ แต่ก็ขอบใจ มาๆๆ กูเตรียมโต๊ะไว้ให้พวกมึงแล้ว ไอ้สหัสก็รออยู่”

ไอ้อาร์ตวาดแขนมาโอบรอบคอผมกับไอ้พลไว้คนละข้าง ดันให้ก้าวเท้าตาม

โต๊ะที่ไอ้อาร์ตจัดไว้ให้เป็นโต๊ะที่ติดกับระเบียง วิวกำลังดีมองลงไปก็เห็นฟลอร์ด้านล่างชัดแจ๋ว และที่สำคัญคือ... ห่างกับโต๊ะยาวตัวใหญ่ทางด้านโน้นด้วย

ตรงนั้นกำลังครึกครื้น ไม่ใช่ว่าผมชอบความเงียบสงบ แต่เพราะ...

ไอ้คุณนั่งอยู่ตรงนั้น

ไอ้อาร์ตเองก็รู้ความเป็นไประหว่างผมกับไอ้คุณดี มันถึงได้เลือกที่นั่งไกลๆ กันให้ไว้ก่อน

ตอนเดินขึ้นมา เพราะความหล่อหน้าตาดีของแม่ง ผมมองเห็นมันตั้งแต่ไกลๆ แล้ว ก็ยังมีคนมะรุมมะตุ้มอยู่เหมือนเดิม ใบหน้ามีรอยยิ้มอารมณ์ดีแปะติดตลอดเวลา

มองไปแล้วได้แต่ยักไหล่เบ้ปาก เจอมันล่าสุดที่ตลาดนัดรถไฟพร้อมไอ้น็อตสี่ห้าวันก่อนก็ไม่ได้เจอมันอีกเลย นับว่าเป็นบุญกูมาก อย่างที่บอกว่างานผมยุ่ง ไม่ใช่แค่ไม่เจอมัน ขนาดไอ้พวกเพื่อนเองก็เจอกันแค่ในคาบเรียนเท่านั้น

“ถ้าพวกมึงเบื่อจะแวะไปนั่งกับไอ้อาร์ตก็ได้นะ กูดื่มได้”

ไอ้พลที่นั่งฝั่งตรงข้ามส่ายหน้า “เฮ้ย เบื่ออะไร ปกติพวกเราแม่งก็อย่างนี้กันอยู่แล้ว มึงไม่ต้องทำมาซีเรียส ไอ้อาร์ตมันเพื่อนเยอะ เพื่อนมันบางคนกูก็ไม่รู้จัก เดี๋ยวมันก็แวะมาชนตรงนี้เองแหละ”

“คนดีใช่ย่อยนี่”

“ถ้ายังเห็นว่าพวกกูคนดีก็ออกมาเป็นเพื่อนบ่อยๆ อย่าไปแต่กับพวกวิศวะ กูเหงา”

“กูก็ชวนพวกมึงหลายรอบละว่าให้ไปด้วยกัน”

“ไม่เอา พวกไอ้กาจไอ้น็อตมันหล่อ กูไปอยู่ด้วยก็แย่สิวะ” ไอ้สหัสรีบว่า “เมื่อก่อนตอนมึงไม่แต่งตัวไว้ผมยาว ออกมาดื่มแบบนี้กูยังพอมีสาวมองอยู่หรอก แต่ตอนนี้สาวมองแต่มึงก็ว่าแย่ละ ไปกับพวกนั้นแม่งยิ่งเหี่ยวเข้าไปใหญ่”

“ตกลงมึงดื่มหรือจะมาเต๊าะสาว”

“ดื่ม แต่เต๊าะบ้างพอเป็นกระสัยเว้ย” มันทำหน้างอน แต่มือยื่นแก้วให้ผม “จะว่าไปมึงก็น่าจะหาแฟนใหม่ได้แล้วนะ ทำไมตั้งแต่หล่อนี่ไม่ยอมจีบคนไหนจริงๆ จังๆ เลยวะ”

“ก็กูยังไม่เจอคนที่ชอบ”

“หรือจริงๆ มึงยังไม่ลืมน้องแพร?” ไอ้พลเลิกคิ้วถาม

ผมกลอกตา “ปากกูบอกอยู่ว่ายังไม่เจอคนที่ชอบ มึงก็โยงไปนู่น”

พูดถึงแฟนเก่าผมก็ยกแก้วขึ้นจิบ ไม่ได้นึกถึงอะไรจริงจังหรอก ใบหน้าเธอลอยเข้ามาแว้บเดียวก็หายไป

ผมดื่มอีกจิบ พอวางแก้วลงกับโต๊ะเพื่อนก็ขยับมาดึงไปรินเพิ่มให้

เพราะนับว่าวันนี้เป็นวันปลดปล่อยอีกวันของตัวเอง เลยดื่มได้แบบไม่ซีเรียส ไม่ต้องมากังวล การสนทนาเปลี่ยนหัวข้อไปเรื่อยๆ ดื่มไปคุยไปอยู่พักใหญ่ๆ ผมก็ชักจะเริ่มมึนๆ ขึ้นมานิดหน่อย

“เฮ้ย พวกมึง มาแล้วๆ ชนๆ”

เสียงตะโกนอารมณ์ดีของเจ้าของวันเกิดดังขึ้น

เห็นมันว่างมาโต๊ะนี้สักทีผมก็ขยับปากยิ้ม หันไปทางมันจะชูแก้วชน แต่พอเห็นคนที่เดินมากับมันด้วยปากก็ยิ้มค้าง

“...”

ไอ้อาร์ตมันไม่ได้มาคนเดียว เสือกกอดคอเอาไอ้คุณติดสอยห้อยตามมาด้วย อาจเพราะชนกับหลายคนเลยเริ่มจะเมา เดินไม่ตรงทางเกาะเทน้ำหนักไปให้ร่างสูงข้างๆ

ทุกคนชนแก้ว ผมเองเห็นแก่เพื่อนเลยยกชนๆ ไป

ชนเสร็จก็หันกลับมาจิบอึกหนึ่ง ไม่ไปสนใจอีก จากเหตุการณ์ที่ได้เจอกันที่ตลาดผมมองว่าให้มันเป็นแบบนั้นก็ดี ไอ้คุณเองก็ไม่ได้พูดกวนตีนอะไร คงเพราะวันนี้มีเพื่อนให้คุยเล่นเยอะแยะ มันไม่จำเป็นต้องมาพูดกับผม

“ไอ้คุณ มาๆ ชน”

ได้ยินเสียงไอ้สหัสไอ้พลทักทายยกชน ผมก็ยังคงไม่สนใจ มือหนึ่งถือแก้ว อีกมือไถมือถือ กระทั่ง...

กริ๊ง

“...!?”

เสียงแก้วกระทบกันดังขึ้น พร้อมๆ แรงสั่นสะเทือนเบาๆ

ผมชะงักไป จู่ๆ ใครบางคนก็เดินมาซ้อนหลังเก้าอี้ที่นั่ง โน้มกายยืดแขนข้ามไหล่มาชนกับแก้วของผม

ไอ้คุณ...

“...”

มันทิ้งไอ้อาร์ตให้นั่งพิงอยู่ตรงหัวโต๊ะ มายืนจ้องหน้าผมนิ่ง สบตามันในสถานที่ที่มีแค่แสงไฟสลัวๆ แล้วก็ขมวดคิ้ว เพราะคิดว่ามันจะต้องเอ่ยปากกวนตีนอะไรอีกแน่ เลยล้างหูรอ เตรียมสวนกลับเต็มร้อย

แต่มันกลับทำสิ่งตรงข้ามกับที่ใจผมคิดด้วยการ...

เดินกลับไปเลย

“หะ” ผมหลุดอุทานเสียงเบาในลำคอ หน้าเหลอหลาขึ้นมาชั่วขณะหนึ่ง มองตามหลังไอ้คุณกับไอ้อาร์ตที่เดินห่างออกไปแล้วอย่างงงๆ

“เป็นไรไอ้โป้ มองตามไอ้คุณตาไม่กะพริบเลย”

“รู้สึกว่ามันหล่อใช่ป่ะ เหมือนกู เพราะกูคิดอยู่ตั้งแต่มันเดินเข้ามาชนแก้ว เจิดจ้าสว่างไสวยิ่งนัก อิจฉา”

ผมหันกลับมากระแทกขาใส่ไอ้สหัส “หล่อพ่อง อย่ามาชมมันต่อหน้ากู”

“โอ๊ย ไอ้คนอันธพาล”

ผมถลึงตา ปากไม่ได้พูดอะไรต่อ ยกขอบแก้วขึ้นแตะก่อนกลืนน้ำเมาในนั้นลงคอ แสดงให้เพื่อนรู้ว่าไม่อยากพูดถึงเรื่องไอ้คุณให้หมองใจ แต่ตากลับแอบชำเลืองมองไปยังทิศทางที่มันอยู่ เห็นมันยกแก้วชนคนอื่นแล้วยกขึ้นดื่มซ้ำๆ อยู่แบบนั้น ยิ้มแย้มมีไมตรีจิต ต่างจากตอนที่มาชนแก้วกับผมเองแล้วทำหน้านิ่งไปคนละทาง

อะไรของมัน เมาเหรอวะถึงได้เพี้ยน ผมกับมันก็ใช่ว่าจะญาติดีกันพอให้ชนแก้วซะที่ไหน

ช่างแม่งเหอะ

ตั้งใจจะปลดปล่อยเต็มที่ แก้วแล้วแก้วเล่าจนสุดท้ายตัวเองก็ทรงตัวนั่งดีๆ ไม่อยู่ เอนไปพิงไอ้สหัสเอาไว้ครึ่งหนึ่ง

“ไหวมั้ยเนี่ย ซัดเอาๆ อ่ะวันนี้”

“ทำงานมาทั้งอาทิตย์นี่นะ ให้มันดื่มๆ ไปเหอะ มึงยังรู้สึกตัวมั้ยไอ้โป้”

ผมหันไปมองไอ้พล จากนั้นพยักหน้า “ยังอยู่”

บอกแล้วว่าผมคอแข็งประมาณหนึ่ง ที่ดื่มไปก็ไม่ใช่แบบเพียวๆ ด้วย เพราะงั้นตอนนี้เลยแค่มึนๆ ตาพร่าๆ เท่านั้น อาจจะพูดจาหรือควบคุมร่างกายไม่ได้ดั่งใจอยู่บ้าง แต่ก็รู้สึกตัวตลอดเวลา

พอไอ้พลบอกว่าผมทำงานมาทั้งอาทิตย์ ไอ้สหัสก็รินเอาๆ ผมก็บ้าจี้ดื่มเอาๆ ซะด้วย สุดท้ายมือไม้อ่อนวางแก้วลงกับโต๊ะ อีกมือหนึ่งยกขึ้นเบรก “พอแล้ว กู... อยากพักหน่อย”

“หืม? จะกลับเลยเหรอ”

“เปล่า ไม่ต้อง” เสียงผมอ้อแอ้หน่อยๆ “พวกมึงยังดื่มไม่เท่าไหร่เลย นั่งไปเหอะ กูแค่อยากเอนหลัง...”

“อ้อ งั้นแป๊บ เดี๋ยวกูมา” ไอ้พลพูดอะไรสักอย่างแต่ผมจับใจความไม่ค่อยได้ เห็นรางๆ แค่ว่ามันลุกขึ้นเดินออกไป

ผมไม่อยากดื่มต่อแล้ว รู้ว่าตัวเองเบลอ ไม่ถึงกับเมาอ้วกแตกอ้วกแตนหรือภาพตัดแบบตอนดื่มเพียวแข่งกับไอ้คุณ แต่ก็อยากจะพักให้อาการดีขึ้นสักหน่อย

ไม่นานนักไอ้พลก็กลับมา มันดึงตัวผมขึ้น ขยับให้แขนพาดบ่าเป็นการช่วยพยุง “ป่ะ”

“ไป...ไหน”

“ไอ้อาร์ตมันจองห้องไว้สามชั่วโมงด้านบน มึงไปนอนพักก่อน เดี๋ยวกูไปส่ง”

ได้ยินแบบนั้นผมก็พยักหน้าทันที “ขอบใจ”

แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เพราะรู้ว่าพวกมันอยากดื่มอยากคุยกันต่อ จะให้มันไปส่งผมกลับหอเลยก็รู้สึกว่าตัวเองแม่งรบกวนเพื่อนมากเกินไป อีกอย่างผมแค่อยากนอนให้หายมึนสักชั่วโมงก็เท่านั้น

ไอ้พลพยุงผมขึ้นมาถึงด้านบน ไอ้อาร์ตมันจองห้องไว้อยู่ก่อนแล้ว จองไว้ตั้งสองห้อง เหมือนจะให้เพื่อนๆ ที่อุตส่าห์มางานมันวันนี้ใช้ ใครอยากอาบน้ำนอนพักสักแป๊บก็ขึ้นมา เห็นมันเจ้าพ่อบุญทุ่มแบบนี้ผมก็หัวเราะเบาๆ

“อะไรวะ ขำอะไร”

“เปล่า”

ไอ้พลทำหน้าพิลึกมอง “ค่อยยังชั่วมึงก็กลับลงไปด้านล่างนะ รึไม่ก็เดี๋ยวกูโทรมาเรียก”

“อือ เดี๋ยวกูลงไปเอง ขอบใจมึงมาก”

ผมโบกมือปัดๆ ให้มัน ขยับไปพิงหัวเตียงเอาไว้ในท่ากึ่งนั่งกึ่งนอน พิงหัวไปตามผนังขณะหลับตานิ่ง ได้ยินเสียงประตูปิดงับก็รู้ว่าเพื่อนออกไปแล้ว นั่งค้างอยู่ท่านั้นราวๆ ห้านาทีผมก็สะบัดศีรษะช้าๆ จริงๆ อยากนอน แต่เพราะเพิ่งดื่มมาเลยไม่อยากให้เอนหลังแล้วเตียงหมุน เลยเลือกจะนั่งกวาดสายตามองนั่นมองนี่ไปเรื่อยก่อน

ห้องนี้เสียงเครื่องปรับอากาศค่อนข้างดัง คลอกับเสียงเพลงโรแมนซ์ไร้เสียงร้องที่เปิดไว้

เตียงหลังนี้เป็นแบบควีนไซซ์ ตรงข้ามคือทีวีจอแบนติดผนัง เหมือนว่าจะมีเครื่องเล่นเสียบยูเอสบีตั้งอยู่ด้วย ผมมองหารีโมท เห็นลิ้นชักข้างๆ ก็ขยับมือไปดึงเปิด แต่แล้วก็เกือบอ้วกพุ่งเอาน้ำเมาที่ดื่มไปก่อนหน้านี้ออกมาจนหมด

“อะไรเนี่ย”

เสียงผมงึมงำอยู่ในลำคอ คิ้วขมวดเข้าหากันแน่น

ตาพร่าแค่เล็กน้อย เลยเห็นชัดเจนเลยว่าในลิ้นชักชั้นแรกมีบรรดาของเล่นผู้ใหญ่วางเรียงรายอยู่ เอิ่ม... ยังดีที่ไม่ใช่ของประเภทสอดใส่ แต่เป็นของเล่นสำหรับนวดหรือเล้าโลมภายนอก ผมเพิ่งจะเห็นของจริงครั้งแรกนอกจากในเอวี

นอกจากเซ็กส์ทอยแล้วยังมีเจลหล่อลื่นและถุงยางซองสีเงินในตะกร้าหลายไซซ์ให้เลือกอีกต่างหาก

ตกลงห้องนี้มันให้เช่าในเชิงไหนกันแน่ ผิดกฎหมายสินะ

“หึ...”

ตอนแรกตกใจ แต่ตอนนี้ขำ หยิบนิปเปิล ปั๊มข้างหนึ่งออกมาถือพลิกไปพลิกมา มองดูครู่หนึ่งก็โยนกลับลงไปที่เดิม

พอคิดว่าคนเช่าก่อนหน้าแม่งต้องเคยเอาไอ้เครื่องปั๊มหัวนมนี่มาเล่นก็รู้สึกกระดากขึ้นมา หน้าที่ร้อนจากฤทธิ์แอลกอฮอล์อยู่แล้วก็เหมือนจะร้อนขึ้นกว่าเดิม รีบดันมือปิดไอ้ลิ้นชักนั่นซะ จากนั้นเปิดชั้นล่าง รื้อหารีโมทที่ต้องการต่อ

ข่าวหรือรายการอะไรก็ได้ เอามากลบเสียงเพลงกับเสียแอร์หนวกหูนี่หน่อย

นิ้วทาบกดปุ่ม ไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้ใครดูอะไรไป แต่แค่เปิดปุ๊บ เสียงก็ดังลั่น

อ๊า! แรงๆ อ๊าาา แรงๆ เลย ตรงนั้นแหละ ใช่ ลึกๆ ให้ยับไปเลย

“เชี่ย!

ผมเบิ่งตาแทบถลน

ภาพเคลื่อนไหวที่ปรากฏบนจอเหมือนเป็นศีรษะเมดูซ่าที่สาปให้แข็งเป็นหิน

สัดเถอะ...

สิ่งที่ฉายอยู่เป็นหนังผู้ใหญ่ที่ทางผับโหลดใส่ยูเอสบีไว้ ไม่ใช่หนังชนชาติไทย แต่เสียงครางอ๊าๆ โอ้วๆ ด้วยระดับดังขนาดนี้ถ้าลอดออกไปข้างนอกคนที่เดินผ่านไปผ่านมาก็เดาได้ทันทีเลยว่ามันเป็นหนังอะไร แถม...

แม่งเป็นผู้ชายสองคน

หนังเกย์... ทำไมในผับปกติที่ไม่ใช่บาร์เกย์ถึงมีเกย์เอวีวะ?

หน้าผมย่ำแย่ รู้สึกเหมือนคราวนี้แหละไอ้ที่ดื่มไปจะตีพุ่งออกมาจริงๆ มือที่ถือรีโมทอยู่อ่อนแรง ลนลานจะกดปิด แต่พอยิ่งลนก็ยิ่งทำอะไรได้ชักช้ามากกว่าเดิม

“โป้”

“ครับ!” ปากผมเอ่ยขานรับออกไปก่อนสมอง ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าใครเรียก กายเด้งนั่งหลังตรงไม่เหลือมาดคนเมา

“จะดูก็เบาๆ หน่อย เปิดดังแบบนี้ทะลุออกไปข้างนอกหมดแล้ว” กระทั่งเสียงทุ้มนุ่มที่เอ่ยประโยคต่อมาดังขึ้นนั่นแหละ กล้ามเนื้อทุกส่วนของผมก็เหมือนเป็นอัมพาต พอหันไปทางต้นเสียงช้าๆ จากที่หน้าร้อนหน้าแดงก่อนหน้านี้ก็กลายเป็นไม่มีเลือดไปหล่อเลี้ยงแม้สักหยด

ร่างสูงก้าวออกมาจากห้องน้ำในสภาพผ้าขนหนูผืนเดียวพันท่อนล่าง ใบหน้าหล่อๆ จ้องมาทางผม ไม่แสดงอารมณ์อะไรมาก มุมปากข้างหนึ่งยกขึ้นเหมือนจะยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้ม

ไอ้เชี่ยคุณอีกแล้ว!


======================= 100%

ใครบอกพี่คุณหึงพี่โป้ จ้องพี่น็อตอาจจะชอบพี่น็อตก็ได้ 555555


ช่วงกลางเดือนถึงเดือนสิงหานี้ เราอาจจะไม่ว่างนะคะ เดี๋ยวช่วงนี้จะลงถี่ๆ ไปก่อน ถ้าไม่ว่างคือหายตัว TT (มีกำหนดกลับบ้านค่ะ) หรืออาจจะหาเวลามาลงได้อาทิตย์ละตอน อาจเป็นช่วงสุดสัปดาห์

* เนื่องจากต้นฉบับจบแล้ว เราเลยทำการรีไรท์ส่วนหนึ่ง อาจจะมีการตัดฉากส่วนเกินในตอนต้นออกเพราะหน้าโควต้าที่กำหนดไว้ดันมากเกินไป และรีไรท์ให้ทุกส่วนทั้งเรื่องสมูทเข้าด้วยกัน โดยเฉพาะช่วงเวลาจากเรื่องนี้กับสิบช่อง แต่คนที่อ่านไปแล้วไม่มีปัญหานะคะ หลังๆ ไม่ได้แก้ไขมาก เพราะการดำเนินเรื่องเริ่มอยู่ตัวแล้ว ไม่จำเป็นต้องย้อนกลับไปอ่านใหม่ค่ะ


แฮชแท็ก #เหนือคุณเท่ากับแฟน

วาฬกลิ้ง

FB > https://www.facebook.com/rosewankling/

TW > https://twitter.com/rose_wankling

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.156K ครั้ง

6,615 ความคิดเห็น

  1. #6176 alittletigerp (@firstlylifu) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 17:59
    ทำไมให้มาอยู่ห้องเดียวกัน
    #6176
    0
  2. #6015 heykiki (@kmxiioxe_) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 16:24
    หึงก็บอกว่าหึง แต่ยังไม่หายรำคาญนะที่ทำน้องหงุดหงิดอะ
    #6015
    0
  3. #6004 kwa_rkh (@kwa_rkh) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 14:39
    เป็นพี่น้องกันรึเปล่าชื่อค.ควายเหมือนกันเลย
    #6004
    0
  4. #5864 Lucky-Puppy (@poopo555) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 13:09
    Jackpot มากลูกแม่
    #5864
    0
  5. #4435 soul_hyukjae (@soul_hyukjae) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 00:50
    โอ้ยยยยยย ดวงแกนี่นะ ปีโป้
    #4435
    0
  6. #4088 DJPK55 (@DJPK55) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 21:56
    โป้น่ารักกกก
    #4088
    0
  7. #3925 Mint S (@siri-ch36) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 19:36
    โป้โคตรน่ารักก
    #3925
    0
  8. #3725 tangthaiparichat (@tangthaiparichat) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 11:19
    เอ็นดูตอนตอบว่า ครับ!
    #3725
    0
  9. #3173 M1WMIRACLE (@MiwMiracle) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 08:42
    เอ็นดูโป้มากกกก คุณหึงโป้ใช่ไหมมมมม
    #3173
    0
  10. #2825 namfon1717@dek-d.com (@nam_nam1717) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 16:49
    คืออ่านมารวดเดียวแล้วอยากรู้ว่าทำไมโป้ที่ไม่อะไรกับเรื่องเพศมีเพื่อนหลากหลายถึงขั้นเชียร์ให้รุ่นน้องจีบผู้ชายถึงได้จะอ้วกทุกครั้งที่มีเกี่ยวกับเรื่องเพศเดียวกันจะบอก จะบอกว่าเพราะเครมมาแต่ต้นว่าเป็นชายแท้เลยเป็นแบบนี้ก็เลยรู้สึกเศร้าหน่อยๆค่ะที่นายเอกของเรารู้สึกรุนแรงเหลือเกิน😂😂
    #2825
    2
    • #2825-1 วาฬกลิ้ง (@Shachi) (จากตอนที่ 7)
      24 สิงหาคม 2562 / 17:21
      เราว่าเชียร์ให้รุ่นน้องจีบ แล้วก็มีเพื่อนหลากหลายมันไม่เท่ากับได้เห็นภาพการมีเพศสัมพันธ์กันจะๆ ตานะคะ
      จีวีนี่ซูมอินลงลึกถึงเบื้องล่างด้วย 55555
      #2825-1
  11. #1979 Kttjj (@kyungfern) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 16:26
    คุณหึงโป้เปล่าน้าาา สงสารโป้5555555555
    #1979
    0
  12. #1372 doublendoubleo (@nnjtmmq) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 12:47
    ตอนพูดครับคือเอ็นดูมากกกกก
    #1372
    0
  13. #1351 mytty (@lotty429miew) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 10:00

    ที่ตลาดรถไฟคืออาการหึงเเน่ๆ

    #1351
    0
  14. #1170 BaBiBuDuB (@poppywnp) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 12:09
    โอ้ยยยยยยยย
    #1170
    0
  15. #1154 M.U.P (@kaireaw) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 16:17
    โอ้ยเดี๋ยวนะ มีพูดตอบครับด้วย5555
    #1154
    0
  16. #845 เฟยเฟิ่ง (@markbam55) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 21:23
    มีความเรียกชื่อ มีความพูดครับ โป้พูดครับละรู้สึกเป็นสุภาพบุรุษขึ้น55555
    #845
    0
  17. #777 Pawan_PK1 (@Pavarnnoy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 22:55
    อยากอ่านฉากคัทของพวกเค้าอ่ะ ไอน้าาาา คิดภาพไม่เลยอ่ะ แต่ลองคิดแล้วต้องแซ่บแน่ๆ?5555 เปล่าหื่นนะไม่เล๊ยยยย
    #777
    0
  18. #720 trnqvil (@trnqvil) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 16:51
    รู้สึกว่าในหัวโป้ มีแต่คุณทุกลมหายใจเข้าออก ตรอดเวลาาาาา
    #720
    0
  19. #711 คนใจจะวาย (@opor-opor2011) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 10:10
    ฉันลุ้นแล้วนะคะ
    #711
    0
  20. #616 6002bluefaith (@6002bluefaith) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 13:26
    ตอนแรกคิดว่าพิคุณจะตามขึ้นมา ที่ไหนได้ มารอก่อนแล้วจ้าาาา งุ้ยๆๆๆๆๆ รอดูฉากอลังการของคู่นี้
    #616
    0
  21. #615 fridayisblue (@km-sungkyu) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 09:53
    พี่โป้ใสอะไรขนาดนั้นอ่ะ เอ็นดู้ววว อิพี่คุณมีรังสีความร้ายเหมือนนับสิบออกมานิดๆ *อุดปากกรี๊ด*
    #615
    0
  22. วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 09:16
    ฉันเอ็นดูพี่โป้พูดครับ ฟีลเตอร์จาก-ลายเป็นแมว 5555 แต่ก่อนอื่นพี่คุณ!!! อยู่ในห้องด้วย ฉันสัมผัสได้ถึงความไม่ปลอดภัย อรุ่มมมมม
    #614
    0
  23. #613 Ruruka Buta (@mheeboo) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 08:35
    แหล่วๆๆๆ

    คิดดีต่อไม่ได้เลยยยยย ใกล้ถึงจุดเริ่มต้นของความรักทั้งคู่แล้ว งุ้ยๆๆ

    // ชอบความพี่คุณพูดเพราะ "ครับ" โอ๊ยยย ใจบางไปหมดเลยจ้าแม่ แค่คำเดียวทำไมแอทแทคแรงขนาดนี้
    #613
    0
  24. #612 สล๊อตโลรี่ (@paer2277) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 08:04
    ความพูด ครับ อ่ะ พี่โป้ พ่อเสือน้อยยยยย
    #612
    0
  25. #611 √169=? (@twins01) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 06:43
    เค้าอยู่ห้องเดียยววกัน
    #611
    0