เหนือคุณเท่ากับแฟน (Yaoi) END

ตอนที่ 6 : [5] แผนการแล้ว เดือดร้อนแล้วด้วย (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 30,028
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,589 ครั้ง
    8 ก.ค. 62



[5] แผนการแล้ว เดือดร้อนแล้วด้วย

อาจจะเพราะด่ากับไอ้คุณมาที่ร้านข้าวไปเมื่อวันนั้น พอไอ้เชสเล่าเรื่องไอ้กาจกับเด็กคิรินให้ฟังทีไรผมก็ยิ่งไม่สบอารมณ์ อดคิดแบบจริงจังขึ้นมาไม่ได้ว่ามันจะมีสักทางมั้ยที่ทำให้ไอ้กาจเลิกยุ่งกับปีหนึ่งคนนั้น รู้ว่าตัวเองเริ่มจะละลาบละล้วงเรื่องเพื่อนมากเกินไปหน่อยแล้ว แต่เพื่อนแม่งบื้อ... ปล่อยให้บื้อต่อไปแบบนี้ก็รู้สึกค้างคาใจจริงๆ

เห็นไอ้กาจดูสนใจฝ่ายนั้น เวลาเห็นรูปหรือรู้เรื่องที่คิรินไปกับคนอื่น สีหน้าเรียบนิ่งไม่บ่งบอกอารมณ์ แว้บหนึ่งผมก็คิดว่ามันไม่ได้ใส่ใจขนาดนั้น แต่การที่มันยังคุยอยู่ก็ทำให้คิดว่ามันสนใจ

“อีโป้ น้องเพชรมาหาจ้า”

เสียงแปร๋นๆ ของไอ้ปริ๊นเซสทำให้ผมดึงสติที่ลอยไปแล้วกลับเข้าร่าง หันไปมองมันแล้วก็พยักหน้า วางกระดานวาดเขียนของตัวเองลงกับโต๊ะ

“บอกให้มันเข้ามาเลย”

ไม่นานนักร่างเล็กๆ สูงตามมาตรฐานชายไทยของปีหนึ่งก็เดินถือแฟ้มใสเข้ามา หน้ามันมุ่ย พอเห็นผมก็ยิ่งมุ่ย

“ไม่มีใครบอกเหรอครับว่าเจอหน้ารุ่นพี่อย่าทำหน้าอุบาทว์แบบนี้”

“พี่ดิหน้าอุบาทว์”

เห็นหน้ามันงอขนาดนั้นผมก็ยกมือไปดีดหน้าผากกลมนั่นอย่างหมั่นไส้ “เดี๋ยวมึงจะโดน”

“โดนตลอดอ่ะผม”

“อย่าโอดมาก กูรำคาญ มาทำไม”

“มาส่งตารางช่องสามสี่ไงครับ”

คำพูดนั่นทำให้ผมเลิกคิ้ว บุ้ยหน้าให้นั่งลงตรงเก้าอี้ตัวข้างๆ ขณะรับแฟ้มมาจากมือน้องมัน พอหยิบกระดาษตารางสีขาวออกมาก็ไล่สายตาไปยังตารางช่องสามสี่ที่ว่านั่นทันที

ตารางที่ไอ้เพชรณภูมิมันว่าก็คือบทลงโทษที่ผมให้มันทำหลังมันจากกล้าหาญชาญชัยโดดเชียร์สามวันติดต่อกัน

ผมอ่านสิ่งที่มันเขียน ปากก็แกล้งว่า “เมื่อวานกูเห็นแล้วนะ”

“หือ? เห็นอะไรครับ”

“คลิปในเพจมอไง ที่มึงปั่นจักรยานให้ไอ้กาจซ้อน”

ฟังคำพูดผมหน้าน้องมันก็เหมือนถูกจับกรอกยาขมทันควัน บ่นงึมงำๆ อย่างกับท่องคาถาสะกดจิตตัวเองไม่ให้พุ่งมากระโดดเขย่าคอผม ท่าทางตลกแกมน่าเอ็นดูทำให้ผมหัวเราะอารมณ์ดี หมุนหน้ากลับมาอ่านสิ่งที่มันเขียนมาส่งต่อ จากนั้นส่ายหน้า ไม่อยากขำต่อให้น้องมันยิ่งเคือง เลยวาดดอกไม้ลงในช่องสุดท้ายเพื่อยืนยันว่าตรวจแล้วให้

“เห็นมึงออกแรงปั่นจักรยานขนาดนั้น วันนี้กูให้มึงสองดอกเลย”

“วาดลวกงี้อย่าวาดเลยครับ น่าเกลียดเปล่าๆ”

พอดีดหน้าผากมันอีกครั้งมันก็ร้องโอ๊ย

เห็นสีหน้าเจ็บแต่ทำอะไรไม่ได้ของไอ้เพชรมุมปากตัวเองก็ยิ่งยกขึ้นสูง แต่พอมองใบหน้าน่ารักของรุ่นน้องไปนานๆ ผมก็อดจะพ่นลมหายใจออกมายาวๆ ไม่ได้

ยิ่งได้รู้จักหลานรหัสไอ้พล ผมก็ยิ่งรู้สึกว่าเพชรนี่เป็นเด็กที่โอเคมากจริงๆ

ถ้า...ไอ้กาจมันเปลี่ยนใจมาชอบเพชรได้ก็คงดี

“มองหน้าผมแล้วถอนหายใจนี่หมายความว่าไงครับ หาเรื่องเหรอ”

“คิดไรเรื่องเปื่อย”

“...” น้องมันหรี่ตาเหมือนไม่เชื่อ

ผมไม่พูดอะไร เก็บกระดาษลงในแฟ้มตามเดิมก่อนยื่นคืน “อ่ะ เอาไปทำต่อ”

ไอ้เพชรเป็นเด็กปีหนึ่งตัวเล็กๆ ไม่ได้สวยหวานเหมือนคิรินแต่หน้าตาน่ารักมีเสน่ห์ในตัวเอง นิสัยแม้จะกวนๆ อืม...กวนตีนไปบ้าง แต่ก็ซนๆ ตามแบบฉบับของมัน ทีแรกที่ยังไม่เคยคุยกัน ผมนึกว่าเป็นเด็กไม่มีความรับผิดชอบจากการที่มันโดดเชียร์ แต่พอเริ่มสนิทก็รู้สึกว่า มันก็เป็นแค่เด็กดื้อคนหนึ่งก็เท่านั้น

แต่สำหรับผมแล้ว เพชรเหมาะกับไอ้กาจมากกว่าเด็กคิรินนั่นเป็นร้อยเท่า ยิ่งเห็นสองคนนี้อยู่ด้วยกัน คุยกัน และค่อยๆ พัฒนาไปในทางที่ดีขึ้นผมก็รู้สึกว่าอาจจะคิดไม่ผิดที่ทำแบบนี้ขึ้นมา

มันเป็นแผนของไอ้เชส

โอเค อีกส่วนก็กูร่วมมือกับมันด้วยนั่นแหละ

มันเริ่มมาจากเมื่อหลายอาทิตย์ก่อนที่พวกเราไปดื่มด้วยกัน ตอนนั้นเรื่องไอ้กาจกับเด็กคิรินของมันยังคงเป็นประเด็นร้อนฉ่าในกลุ่มไม่หาย เห็นมันยังยุ่งกับเด็กนั่นผมก็ถอนหายใจ ขัดใจจนไม่รู้จะว่ายังไง ยิ่งนึกภาพว่าเพื่อนตัวเองมีท่าทีสนใจจะแย่งเด็กกับไอ้คุณผมก็อยากยอมเจ็บดึงหัวไอ้กาจมาโขกกับหัวตัวเองซะหลายๆ รอบ

กระทั่งคืนนั้นบังเอิญเจอน้องปีหนึ่งตัวสร้างปัญหาอีกคนให้ผมในร้านนั้นเข้าพอดี หรี่ตาฝ่าความมืดสลัวจับสังเกตผมก็จำได้ดีว่ามันคือไอ้เด็กขี้แตกจอมโกหกที่โดดเชียร์หายหัวไปสามวันแล้ว

ทีแรกผมไม่ได้สนใจอะไรมากนักนอกจากความคิดแค่ว่าอยากเดินไปตบหัวมันสักที กระทั่งไอ้เชสดึงแขนผมไว้แล้วก้มลงมากระซิบด้วยสีหน้าท่าทางเจ้าเล่ห์ มึงดู ไอ้กาจมองน้องเพชรคณะมึงตาไม่กะพริบ

ผมหันไปมองไอ้กาจ ไม่กะพริบตรงไหน ก็ปกติ

มโนเก่งจริงๆ เพื่อนกู

กูคิดอะไรดีๆ ได้ละ มึงบอกใช่มั้ยว่าน้องเพชรโดดเชียร์สามวันแล้ว ยังหาเรื่องทำโทษไม่ได้ พอผมพยักหน้าทั้งที่ยังงงๆ มันก็ปรบมือเสียงดังหนึ่งแปะ มึงช่วยคิดบทลงโทษให้น้องเพชรไปจีบไอ้กาจทีดิ

...

รุ่นน้องคณะมึงน่ารักขนาดนี้ ก่อนหน้าเราก็คุยกันอยู่นี่ว่าถ้ามีคนดีๆ ไอ้กาจมันอาจจะเลิกสนใจคิรินก็ได้ นี่ไง! โอกาสมาแล้ว มึงเป็นเฮ้ดว้ากด้วย ยิ่งง่ายเลย ไม่ต้องให้ไอ้กาจให้น้องเพชรรู้

วินาทีแรกผมมองหน้ามันเหมือนเห็นคนเพี้ยน รู้สึกว่าวิธีที่มันบอกดูจะอ้อมโลกไปไกลมาก เอาจริงๆ คือผมมองว่าวิธีนี้มันดูไม่น่าจะทำให้ไอ้กาจหันไปสนใจคนอื่นได้เลย มันนิสัยเป็นยังไงผมก็พอจะรู้อยู่ แต่พอไอ้เชสมันบอกว่าก็ไม่ได้อยากจะให้สนใจกันถึงขนาดต้องคบเป็นแฟน แต่แค่ทำให้จุดสนใจของไอ้กาจเปลี่ยนเป็นน้องเพชรก็พอแล้ว

พอนึกถึงหน้าไอ้คุณและคำของมัน ผมก็บ้าจี้...

ให้ไอ้ปริ๊นเซสทำตารางภารกิจขึ้นมาเพื่อให้เพชรมันเข้าหาไอ้กาจตามตารางจนครบสิบช่อง แต่ให้ข้ออ้างกับน้องมันว่าเป็นการทำโทษที่โดดเชียร์ แน่นอนว่าหลังจากนั้นผมก็เคยมานั่งคิดอยู่หลายรอบว่าทำอย่างนี้มันจะดีจริงๆ เหรอ ถึงจะรู้ว่ามันเป็นอะไรไม่ควรทำ แต่เพราะเดินหน้าไปแล้ว ไอ้กาจเองก็รู้จักเพชรแล้ว ถึงแรกๆ ทั้งคู่จะดูเข้ากันไม่ได้อยู่บ้าง แต่ตอนนี้ก็ค่อยๆ ดีขึ้น คุยกันมากกว่าเดิม ผมเลยพยายามมองในแง่ดีว่ามันอาจไม่เป็นไร

เอาเหอะ สุดท้ายแล้วค่อยขอโทษก็แล้วกัน...

“โป้... พี่ปีโป้”

มือเล็กที่โบกไปมาอยู่ตรงหน้าทำให้ผมสะดุ้งเบาๆ “ทำหน้าเอ๋อทำไม หมดหล่อหมดแล้ว ดีนะน้ำลายไม่ไหล”

“เปล่า แค่คิดอะไรนิดหน่อย”

ไอ้เพชรทำหน้างงเหมือนว่าทำไมคราวนี้ผมไม่ด่ามันกลับ แต่ก่อนจะปล่อยให้มันถามอะไรอีกผมก็ลุกขึ้น “มีเรียนมั้ย กูหิวน้ำ ลงไปโรงอาหารเป็นเพื่อนกูซิ เดี๋ยวเลี้ยงแก้วหนึ่ง”

“ไม่ดีมั้ง เดี๋ยวคนอื่นเห็นว่าผมสนิทกับเฮ้ดว้ากเป็นพิเศษงี้”

“สนิทอะไร คนอื่นเขารู้ว่ามึงโดดเชียร์ มาเป็นลูกน้องช่วยถือน้ำซื้อน้ำให้กูก็ถูกแล้ว”

“...” เพชร

 

ผมตรากตรำทำหน้าที่เฮ้ดว้ากอยู่นานเป็นเดือนสองเดือน ในที่สุดกิจกรรมวันสุดท้ายก็เวียนมาถึงจนได้ ไม่มีใครรู้หรอกว่าหลังมาดยืนตัวตรงไหล่ผายมือไขว้หลังเหมือนท่านอ๋องในวังหลวงของผมนี่ในใจกำลังกระโดดโลดเต้นชกลมชกอากาศด้วยความดีใจขนาดไหน เพราะฉะนั้นพอถึงวันนี้ที่เป็นกิจกรรมวันสุดท้ายผมก็ทุ่มเทให้มันเต็มที่

จากนี้ก็ให้กูพักผ่อนเถอะ...

“สรุปแล้วหลังจากผูกสายสิญจน์ก็ให้เล่นเกมกันสักหน่อยเนอะ จัดเป็นพิเศษให้พวกพี่ว้ากไปเลยจ้า” ไอ้ปริ๊นเซสว่าอย่างกระดี๊กระด๊า “สรุปเอาเป็นเกมล่าของนะ เดี๋ยวให้แต่ละเอกส่งตัวแทนมา จับฉลากในปี๊บ ในนั้นเขียนอะไรก็ให้น้องๆ วิ่งออกไปหามา เอกไหนช้าสุดหรือหาของมาไม่ได้ก็ลงโทษให้ทำความสะอาด”

“สรุปคือมึงไม่อยากเคลียร์ห้องเชียร์ว่างั้น” ใครสักคนพูด

“กูยังไม่ได้พูดย่ะ!

ผมปล่อยให้พวกนั้นจัดการกันไป ไม่ได้เรื่องมากอะไรมากนัก เดินไปนั่งตรงเก้าอี้ด้านหลัง หยิบมือถือออกมาเล่น มองเห็นข้อความไลน์ที่ไอ้เชสส่งมาตั้งแต่กลางวัน

Chesire Cat : หลายวันนี้ไอ้น้องเพชรพยายามดีมาก

Chesire Cat : กูอยากให้มึงเห็นมาก ถึงไอ้กาจมันยังยุ่งกับคิริน แต่มันก็มีทีท่าสนใจเพชรอยู่นะเว้ย

ก็... เรื่องไอ้กาจเหมือนเดิม

ก่อนหน้านี้ผมเซ็ง แต่เดี๋ยวนี้ผมขำ ดูไปดูมาเหมือนผมเป็นพ่อแล้วไอ้เชสเป็นแม่ไอ้กาจไปแล้วเนี่ย

Lubu (lipo) : ตอนแรกกูก็ว่าแผนมึงปัญญาอ่อนนะ

Lubu (lipo) : ทำไปทำมาอาจจะดีก็ได้

Chesire Cat : ใช่มะ แค่ระวังไม่ให้ไอ้กาจต่อยพอ 5555555

Chesire Cat : ไม่ดิ ไอ้น้องเพชรน่ารักขนาดนั้น กูว่าเดี๋ยวไอ้กาจต้องชอบแน่ๆ

ไอ้เชสตอบกลับมาอย่างไว ผมมองตัวอักษรของเพื่อนแล้วส่งแค่สติกเกอร์กลับไป

...ช่วยกันภาวนาไว้เถอะไอ้เชส

“ไอ้โป้ น้องรวมแล้ว”

“เออๆ” ผมเก็บมือถือลงเป๋า เดินไปประจำที่ก่อนสูดลมหายใจว้าก

วันนี้เปลี่ยนจากตะโกนขู่มาเป็นตะโกนให้ซึ้ง ตะโกนให้พวกน้องๆ มันเข้าใจหัวอกผมกับพวกรุ่นพี่คนอื่น มองเห็นสีหน้าปีหนึ่งที่บางคนก็น้ำตาคลอ บางคนก็มองผมในแง่ดีขึ้นมาแล้วได้แต่ขอโทษพวกมันอยู่ในใจ ...จริงๆ แล้วประโยคพวกนี้กูคัดกรองและให้คนอื่นช่วยคิดถ้อยคำสละสลวยมา พวกมึงไม่ต้องซาบซึ้งกันขนาดนั้น

ต่อมา กิจกรรมถัดไปก็คือให้เหล่ารุ่นพี่ผูกสายสิญจน์ ผมไม่ได้ลงไปร่วมผูกด้วย แต่แอบแยกไปกวักมือเรียกให้ปีสองเอาน้ำผึ้งผสมมะนาวมาให้กระดกด่วนๆ หูก็ได้ยินไอ้ปริ๊นเซสตะโกนผ่านโทรโข่ง

“เกมนี้อันดับแรกคือวิ่งไปที่จุดสกอตเทปสีแดงที่มีพี่ว้ากยืนคอยอยู่นะคะ ให้พวกพี่ว้ากเขาได้บันเทิงเสร็จก็วิ่งไปหยิบฉลากในปี๊บ ฉลากในนั้นจะเขียนของที่ให้ออกไปล่ามา แน่นอนว่าต้องล่าภายในเวลาที่กำหนดค่ะ!”

ผมนั่งมองอยู่อีกทาง แต่พอตาเห็นว่าเอกออกแบบส่งไอ้เพชรณภูมิมาก็ยิ้มกริ่ม

ทีแรกว่าจะไม่เล่น แต่ตอนนี้เดินลงไปหยุดยืนรออยู่ข้างปี๊บที่ไอ้เพชรมันต้องวิ่งมาจับ เคาะให้เกิดเสียงแล้วส่งยิ้มเป็นต่อ เห็นหน้ามุ่ยๆ ของมันแล้วก็ขำ

ลงมือละเลงแป้งมัดผม เยาะเย้ยแกล้งให้น้องมันหน้ายิ่งบูดจนพอใจแล้วก็ปล่อยให้น้องมันล้วงมือหยิบกระดาษ ไม่รู้หรอกว่ามันได้อะไร แต่เห็นจากสีหน้าแล้วก็ดูจะน่าหนักใจอยู่

แต่ปะแป้งก็ปะไปแล้ว ผมเลยไม่ได้สนใจอีก กิจกรรมนี้พวกไอ้ปริ๊นเซส์กับเพื่อนกะเทยมันคิด เลยไม่ได้ไปยุ่งมาก พอเรียบร้อยก็แยกไปอีกทาง นั่งเล่นมือถือจิบน้ำผึ้งผสมมะนาวต่อ ได้ยินเสียงหัวเราะเสียงพูดคุยสนุกสนานดังมาเป็นระยะ กระทั่งมาสะดุ้งเบาๆ ตอนที่จู่ๆ ห้องเชียร์ก็มีเสียงกรี๊ดถล่มทลายดังก้อง

ผมเงยหน้าขึ้นจากจอมือถือทันที ชะโงกหัวไปมองและแล้วตัวเองก็...

พรวด

พ่นน้ำผึ้งมะนาวออกมาเป็นสาย

“กรี๊ดดด พี่คุณๆๆ”

“มีคนพาพี่คุณมา ทำไมพาพี่เขามาได้อ้ะ โอ๊ยย”

ไอ้เพชรณภูมิมันพาไอ้คุณกลับมา

พ่องเถอะ!

เห็นสาวๆ ในห้องเชียร์ต่างมองไปที่เดือนปีสามด้วยสายตาหิวกระหายหลงใหลผมก็แทบอยากวาร์ปไปถีบไอ้คุณให้กระเด็นออกไปจากตึกคณะตัวเอง

ตามองเห็นไอ้เชี่ยคุณส่งยิ้มให้ไอ้เพชรณภูมิด้วยท่าทีเป็นมิตรผมก็กระแทกแก้วลงกับโต๊ะเสียงดัง ลุกขึ้นก้าวเท้าไวๆ เดินไปทางนั้นทันที ไอ้คุณมันมองเห็นผมตั้งแต่ไกลแล้ว หลังจากสบตาเข้าด้วยกันมันก็ทำเป็นส่งยิ้มให้ แต่ทั้งสีหน้าและแววตากลับตรงข้าม เพราะมันแฝงแววขบขันและท้าทายเล็กๆ เอาไว้

“ไอ้เพชร” ผมยืนซ้อนหลังน้อง “มึงทำบ้าอะไรเนี่ย ไปเอาไอ้คุณมาทำไม!?”

ก็คนหล่อไงครับ เนี่ย ผมได้ฉลากมา”

“คนหล่อ?”

คนหล่อเนี่ยนะ?

เชี่ยเถอะ ดวงมันเป็นยังไงกันวะเนี่ย ตอนที่เพชรมันพูดว่าคนหล่อผมเห็นไอ้เหี้ยคุณมันแอบขำด้วย ท่าทีของมันทำให้ผมอยากจะดีดหน้าผากไอ้เด็กนี่สักหลายๆ ทีแล้วเค้นคอถามว่า

ไอ้เชี่ยนี่มันหล่อเหรอ หา!? มันหล่อตรงไหน

“ไอ้ซื่อบื้อ คนหล่อมันหมดโลกแล้วรึไงมึงถึงไปเอามันมาเนี่ย ไอ้กาจก็มี ทำไมไม่ไปพามา”

“พี่โป้ คณะไอ้พี่กาจอยู่ห่างจากคณะเราอย่างกะเชียงใหม่กับบันนังสตา พี่จะให้ผมไปพาตัวมาไงเล่า”

“แล้วคนอื่นไม่มีรึไง ไอ้อ๊อฟเดือนรัฐศาสตร์ข้างๆ นี่ก็ได้”

“อย่าหงุดหงิดดิ น้องพากูมาเพราะได้ฉลากคนหล่อก็ถูกแล้วไง จะโวยวายใส่น้องเขาทำไมเนี่ย” ไอ้คุณมันว่าขึ้นมาขำๆ ผมมองเห็นมันขยับไปใกล้เพชรมากขึ้นเหมือนจะบอกทางอ้อมว่าถ้าผมโมโหทำโทษเพชรมันจะช่วยเอง

เสือกซะไม่มีเลยมึง

“ไม่ต้องยุ่ง”

มองท่าทีไอ้คุณแล้วผมรู้สึกใจวูบวาบด้วยความหวั่นๆ ขึ้นมา เพราะไอ้กาจเป็นคนดัง ทำอะไรคุยกับใครทุกคนก็ได้รู้ความเคลื่อนไหวเหมือนมันเป็นดารา เรื่องที่ไอ้เพชรจีบเพื่อนผมเองก็ว่อนไปทั่วมอ เพจไอ้เปปเองก็ไม่พลาดลงรูปลงข่าว แปลว่าไอ้คุณเองก็ต้องรู้ไม่ต่างกัน เห็นสายตาและทีท่าของมันผมก็เดินไปขวางอยู่ข้างหน้าเพชร

“มึงมาทางไหนก็กลับไปทางนั้นเลยไป คณะกูไม่ต้อนรับมึง”

“เฮ้ย” ไอ้เพชรที่ยืนอยู่ด้านหลังร้องขึ้นมา มันเอื้อมมือมาจับแขนผมไว้แล้วชะโงกหน้าออกมา แต่ผมกดหัวมันให้ถอยกลับไปยืนหลบหลังตัวเองตามเดิม “เดี๋ยวดิพี่โป้ ฉลากผม...”

“มึงเงียบไอ้เด็กจุ้น ไปทางโน้นไป เดี๋ยวฉลากมึงกูจัดการเอง”

ไอ้เพชรมันมัวแต่รีๆ รอๆ มองไอ้คุณด้วยสีหน้าจืดเจื่อน ถึงผมจะขวางบังน้องมันเอาไว้แล้วแต่ตัวเองก็ไม่ได้สูงใหญ่ขนาดนั้น ไม่ใช่กำแพงที่จะขวางให้ไอ้เพชรมันปลอดภัยจากไอ้เชี่ยนี่ได้โดยสมบูรณ์

เพราะงั้นไอ้คุณมันเลยมองผ่านไหล่ผมไปทางคนด้านหลัง ยิ้มกว้างส่งสายตาปลอบประโลม

“ไม่เป็นไรครับน้องเพชร ไว้เดี๋ยว...”

“มึงรอพรมแดงเหรอไอ้เพชร” ผมรีบสวนขึ้นมาอีกครั้ง น้ำเสียงและสีหน้าตัวเองจริงจังขึ้นมากกว่าเดิม และเพราะความจริงจังนี้นั่นแหละ สุดท้ายไอ้เพชรณภูมิถึงได้ยอมถอยหลังหลบฉากออกไป

มองร่างเล็กของน้องมันที่มีไอ้ปริ๊นเซสดูแลแล้ว ผมก็หันกลับมา

“คนนอกกรุณาไสหัวกลับไปทางเดิมด้วย”

“หวงเป็นแม่เสือเชียวนะ”

“เผื่อมึงไม่รู้ เพชรมันเป็นแฟนเพื่อนกู”

“นอกจากขี้โมโหแล้วเดี๋ยวนี้ยังหัดโกหกด้วย” มันมองหน้าผมยิ้มๆ เหมือนจะหน่ายใจก็ไม่ใช่ ขำขันก็ไม่เชิง “คิดว่ากูไม่รู้เหรอว่าน้องเพชรตามจีบไอ้กาจอยู่”

“ตามจีบแล้วไง เดี๋ยวก็ชอบกันไปเองนั่นแหละ”

“แน่ใจ?”

“...”

“เพื่อนมึงชอบคิรินไม่ใช่เหรอ? ถ้า...”

“ไม่ต้อง!” ผมรีบโพล่งแทรกขึ้นไปทันที ไม่อยากฟังมันพล่ามต่ออีกแม้แต่ประโยคเดียว “มึงอยู่กับเด็กคิรินของมึงไปเถอะ ไม่ต้องมายุ่งกับน้องกู”

ผมมองมัน นิ่งไม่หลบสายตา ท่าทีผมหนักแน่นมากกว่าทุกที ตอนเอ่ยพูดประโยคสุดท้ายก่อนจะหมุนตัวห่างออกมาก็หนักแน่นชัดเจนทุกคำ “ถ้ากูเห็นว่ามึงยุ่งกับไอ้เพชร มึงกับกูได้มีเรื่องกันจริงๆ แน่”

ไอ้เพชรณภูมิมันเป็นเด็กดี ถูกผมทำให้ลำบากใจด้วยการลงโทษให้มันไปจีบไอ้กาจก็ว่าแย่แล้ว นี่ยังมีไอ้คุณ...

เห็นท่าทีของมันที่มีต่อไอ้เพชรเมื่อกี้นี้แล้วผมก็รู้สึกหวั่นใจขึ้นมา กลัวว่าแผนของตัวเองกับไอ้เชสที่อุตส่าห์ลงทุนลงแรงทำไปครั้งนี้จะมีอุปสรรค์ตัวใหญ่มาขวาง

 

ตั้งแต่วันนั้น สิ่งที่ผมหวั่นใจก็เป็นความจริงจนได้

เดี๋ยวนี้ไอ้คุณมันมาที่ตึกคณะศิลปกรรมแทบทุกเช้า พอมาถึงมอจะต้องเห็นมันนั่งปั้นจิ้มปั้นเจ่ออยู่กับไอ้ตั๊กไอ้อาร์ตเป็นประจำ ถามว่ามาทำไมก็ไม่ยอมตอบอะไรนอกจากยิ้มหาตีน แต่ผมรู้ดีว่าเจตนามันคืออะไร

มันเริ่มสนใจเพชร...

ชื่อเสียงของไอ้คุณที่ผมได้ยินมาคือมันจะไม่จีบใครก่อน แค่ตอบรับคนที่เข้าหามันก็เท่านั้น ซึ่งนี่แหละที่ทำให้ผมหนักใจ เพราะเพชรไม่ได้จีบมัน แต่มันกลับเป็นฝ่ายสนใจและมาหาเองถึงตึกแบบนี้ นั่นก็แปลว่ามันอาจจะจริงจังกับไอ้เพชรขึ้นมาจริงๆ ก็ได้ ถ้าเกิดปล่อยให้เป็นอย่างนี้ต่อไปแล้วสักวันเพชรมีโอกาสได้คุยกับมันเป็นเรื่องเป็นราวกว่านี้ขึ้นมา...

แม่งเถอะ

“เมื่อไหร่มึงจะไสหัวกลับตึกตัวเองไปสักที”

เช้าวันที่เท่าไหร่แล้วไม่รู้ที่ผมมานั่งร่วมโต๊ะกับไอ้คุณเหมือนจู่ๆ ก็เสือกสนิทกันขึ้นมา เหตุการณ์นี้ทำเอาไอ้พลกับไอ้สหัสงงเป็นไก่ตาแตก แน่นอนว่าผมไม่ได้บอกเหตุผลให้ใครฟังนอกจากมานั่งจับตามองมันจนกว่าจะถึงเวลาเริ่มคาบเรียน

“ไล่กูทุกเช้าไม่เบื่อบ้างรึไง” มันว่า วางถุงขนมที่ซื้อมาลงบนโต๊ะ

“กูไม่เบื่อ ถ้ามึงเบื่อก็ไม่ต้องมา เพราะกูจะไล่จนกว่ามึงจะเลิกมาที่นี่”

“มึงนี่ตลกดีนะ”

“มึงก็ปัญญาอ่อนดีเหมือนกัน”

มันหัวเราะอารมณ์ดีเหมือนถูกชื่นชม

เข้าใจผมใช่มั้ย ไอ้คุณมันไม่ได้พูดจาหยาบคายหรือด่าผมก็จริง แต่ท่าทีของมันแบบนี้นี่แหละที่ยียวนโคตร

ผมเคยคาดคั้นให้มันยอมรับความจริงจากปากหลายรอบแล้วว่ามาทำไม แต่มันอ้างว่ามานั่งเล่นบ้าง มาคุยกับพวกไอ้อาร์ตบ้าง เป็นการโกหกที่ห่วยแตกมาก ถ้ามาเพราะแค่นั้นจริงๆ มันก็มาตั้งนานแล้วไหม ไม่ใช่เพิ่งจะมาเอาตอนนี้

“โป้” มันเรียก ตามองที่มือผม

“ไร”

“หิวเหรอ”

“ยุ่งอะไรด้วย”

“ก็ไม่ได้อยากจะยุ่งนะ แต่ขนมนั่นกูไม่ได้ซื้อมาให้มึง”

ปากผมที่กำลังอ้าเตรียมงับขนมชะงัก เพราะลืมตัวเผลอคิดอะไรเรื่อยเปื่อยไปเมื่อกี้ มือมันก็ไปก่อนสมองหยิบขนมที่ไอ้คุณซื้อมาฉีกซอง เห็นสีหน้ายิ้มๆ และสายตาที่มองมาหน้าผมก็ร้อนวูบ รีบโยนขนมไปอีกทาง

“ใครอยากแดกของมึง เอาไปไกลๆ เลยไป”

“ไม่ต้องงอน ถ้าหิวมากเดี๋ยวแบ่งให้ก็ได้”

“งอนกับผีเหอะ กูบอกแล้วไม่ใช่เหรอ ของมึงใครจะ...” พูดยังไม่ทันจบประโยค สมองส่วนหนึ่งก็ส่งเสียงแจ้งเตือนบางอย่างมา ตาผมมองบรรดาขนมตรงหน้าจากนั้นแสยะยิ้ม “ก็ดี เอามา กูกำลังหิว”

ไอ้คุณทำหน้างง แต่ผมไม่สนใจ เอื้อมมือไปกวาดแขนลากเอาขนมทุกอย่างของมันมากองไว้ที่ตัวเอง

ที่จงใจแบกขนมเยอะแยะมานี่ก็พอจะเดาออกว่ามันกะจะให้ไอ้เพชร ตอนนี้มันยังไม่เจอกันก็จริง แต่ก็ใช่ว่าจะฝากไปให้ไม่ได้ รวบไว้ในมือไม่ใช่อยากแดกของมัน มีปัญญาซื้อเอง แต่ถ้าขวางมันไม่ให้ไอ้เพชรได้ก็ขวางไว้ก่อน ผมคิดไตร่ตรองในหัว ตามองขนมตรงหน้าอีกครั้ง เห็นว่ามีของที่ตัวเองชอบปนอยู่ด้วยสองสามอย่างก็แยกออกมา

...อันอื่นค่อยเอาไปให้พวกไอ้เชสไอ้เหรียญ

“...”

พอเงยหน้าก็เห็นมันจ้องนิ่งมา ผมยักไหล่ถามด้วยท่าทีกวนๆ

“อะไร มึงบอกว่าให้กูเองนี่”

“ใช่ กูบอก” เสียงมันเหมือนปะปนความขำขันไว้ด้วย “แต่ไม่ได้บอกว่าจะให้ทั้งหมดนี่”

“มึงเอามาก็ตั้งไว้เฉยๆ ตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว เดี๋ยวกูอาสากินให้เอง” ผมว่าอย่างหน้าด้านๆ ย้ายขนมไปวางไว้ที่ว่างข้างตัวเองเพื่อไม่ให้มันฉวยหยิบคืนไปได้

“ที่ตั้งไว้เฉยๆ เพราะกูยังไม่เจอคนที่จะให้ต่างหาก”

คำพูดนั่นทำให้ผมชะงัก หันไปมองหน้ามันทันควัน “คนที่มึงจะให้?”

“...”

“ใคร?”

ไอ้คุณเลิกคิ้วนิดๆ ปากยังยิ้ม “ถามทำไม”

“กูถาม ไม่ใช่ให้มึงมาย้อนถามกูกลับ”

“กูถามเพราะถ้ามึงตอบกูจะตอบให้ต่างหาก”

“แต่ก่อนจะถามกลับก็ต้องตอบก่อนถึงจะได้ถาม”

“บางคำถามก็ต้ตองมีคำถามถึงจะได้คำตอบไม่ใช่เหรอ”

“พอ!” ผมยกมือว่าเสียงห้วน “มึงแค่ตอบมาว่าเอามาให้ไอ้เพชรก็จบแล้ว ถามๆ ตอบๆ ห่าอะไรอยู่ได้”

พอผมโวย มันก็หัวเราะ

หัวเราะบ้านมึงอ่ะ

ผมไม่ขำด้วย ตาจ้องมันเขม็ง ย้ำอีกรอบอย่างมั่นใจ “มึงเอามาให้ไอ้เพชร”

“มึงรู้ได้ไงว่ากูเอามาให้น้องเพชร”

“ไม่ต้องพูดจาวกไปวนมา ไอ้ที่มึงมาตึกคณะกูบ่อยๆ ก็ยอมรับได้แล้วว่ามึงจงใจมาหาน้องกู”

“กูยังไม่ได้บอกสักคำเลยว่าจะมาหา”

“แล้วมึงคิดว่ากูโง่เหรอ”

มันยิ้มกว้างกว่าเดิม “พูดเองนะ”

แม่งแทบจะหยิบถุงขนมไปตบหน้าหล่อๆ นี่ให้กระจาย เจอหน้ามันทีไรผมชอบของขึ้นบ่อยๆ จนรู้สึกว่าสักวันลมปราณตัวเองจะแตกซ่านกระอักเลือดเข้าซะก่อน เพราะฉะนั้นเลยพยายามตั้งสมาธิควบคุมอารมณ์ ครั้งนี้ผมเลยคิดว่าจะพูดให้มันตัดใจจากเรื่องไอ้เพชรดีๆ

“กูบอกมึงไปตั้งแต่วันนั้นแล้วว่าไอ้เพชรกับไอ้กาจกำลังคุยๆ กันอยู่ ไอ้ที่มึงทำอยู่นี่ไม่มีประโยชน์หรอก เพชรชอบไอ้กาจ ไม่ได้ชอบมึง” ตอนพูดประโยคนี้สีหน้าผมแทบปิดความสะใจไว้ไม่มิด

ในมอถ้าพูดถึงไอ้คุณก็มีแต่คนกรี๊ดคนชื่นชมมัน ไม่หน้าตาก็การวางตัว แม้จะเป็นผู้ชายแต่คนที่ไม่ชอบมัน ถ้าไม่รวมผมแล้วก็น้อยแทบจะหาไม่ได้ พูดแบบนี้คิดว่ามันเองก็คงจะรู้สึกเสียหน้าอยู่บ้าง

“กูก็ไม่ได้อยากจะให้น้องเพชรมาชอบอยู่แล้ว”

“...”

“เรื่องชอบไม่ชอบ เพิ่งเจอกันคุยกันแค่ครั้งเดียวจะให้รู้สึกอย่างนั้นเลยมันก็เป็นไปไม่ได้ไม่ใช่เหรอ” อีกฝ่ายว่ายิ้มๆ “เอาไว้ให้คุยกันมากกว่านี้ดีกว่า ตอนนั้นค่อยถามน้องเพชรใหม่ว่าชอบหรือไม่ชอบ”

คิ้วผมกระตุก ฟังแล้วเหมือนว่ามันจะไม่ยอมแพ้เรื่องนี้ ทั้งๆ ที่ผมก็อธิบายเหตุผลแบบดีๆ กับแม่งไปแล้วด้วย

ตาขยับไปมองหน้าหล่อๆ กวนส้นของมันอีกครั้ง พยายามมองสังเกตให้ลึกลงไปถึงข้างใน หาพิรุธจากในนั้น

ทีแรกผมเองก็มีคำถามอยู่ในหัวว่าไอ้คุณมันสนใจเพชรจริงๆ รึเปล่า ทั้งที่เคยเจอกันแค่ครั้งนั้นครั้งเดียว หรือว่าเจตนาทั้งหมดมันทำเพื่อกวนตีนไอ้กาจเพราะพวกมันพัวพันอยู่กับเด็กคิรินกันทั้งคู่ แต่ว่าก่อนหน้าที่ไอ้เพชรมันไปพาคนหล่อตามฉลากมาก็ไม่รู้ว่าเกิดเหตุการณ์แบบไหนขึ้น

ผู้ชาย... โดยเฉพาะกลุ่มที่มีแต่คนเข้าหาจนกลายเป็นพวกหลงตัวเอง ถ้าจู่ๆ มีใครสักคนไม่ชอบไม่หลงรักขึ้นมา จะเกิดความรู้สึกสนใจรึอยากเอาชนะก็ไม่แปลก เพราะงั้นถ้ามันจะสนใจไอ้เพชรณภูมิจริงๆ ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ แต่ว่า...

“มึงชอบน้องกูไม่ได้”

“ทำเหมือเป็นพ่อแม่น้องเขาเลยนะมึงเนี่ย” มันขยับมือขวาที่ตั้งเท้าคางอยู่ตั้งแต่แรกออก พาดศอกไปกับโต๊ะ ใช้นัยน์ตาจับจ้องผม “ถ้าชอบเพชรไม่ได้ กูควรชอบใคร? มึง?”

“...”

“ดีมั้ย?”

แม่งเถอะ ผมกำลังพูดอย่างจริงจัง แต่ไอ้คนตรงหน้านี่ก็เอาแต่กวนตีนพูดจาล้อเล่นโยงไปนั่นมานี่ให้หัวเสียอยู่ได้

“ก็ว่าไป” มันหัวเราะขึ้นมาอีกครั้งพอเห็นผมถลึงตา “กูก็พูดไปอย่างนั้นแหละ”

“คราวหลังไม่พูดจะดี...”

“ไอ้คุณ!

เสียงตะโกนเรียกไอ้คุณดังมาจากทางเดินซึ่งทอดมาจากตึกข้างๆ หันไปมองก็เห็นว่าเป็นไอ้หัวแดงเพื่อนของมันโบกมือแล้วก้าวไวๆ ตรงเข้ามาหา

มันพยักหน้าให้ผมและคนอื่นๆ ที่นั่งล้อมรอบโต๊ะ จากนั้นหันไปพูดกับเพื่อนตัวเอง “เดี๋ยวนี้ต้องให้มาตามตลอดเลยนะมึงเนี่ย อะไรกับตึกสินกำนัก ไปๆ ให้ไวเลย”

ไอ้คุณรับคำสั้นๆ จากนั้นขยับตัวลุกขึ้น

การกระทำที่ผมอุตส่าห์รอตั้งนานทำให้สีหน้าตัวเองเริ่มจะดีขึ้นมาหน่อย เห็นมันจะไสหัวกลับไปได้สักทีก็ยิ้มมุมปาก

“ไว้พรุ่งนี้เจอกัน”

“ใครจะเจอมึง” ไม่รู้มันพูดกับใครแหละ แต่ผมแม่งสวนเพื่อความสะใจออกไปทันที

กระทั่งไอ้คุณหมุนตัวเดินห่างออกไปพร้อมเพื่อน ก็รู้สึกว่าบรรยากาศเซ็งๆ กลับมาเป็นปลอดโปร่งโล่งสบายทันควัน ได้ยินเสียงพวกมันพูดคุยกันลอยมาแว่วๆ แต่ไม่ได้สนใจฟังหรือหันไปมอง

“แล้วขนมที่พวกกูฝากมึงซื้อมาล่ะ”

“ให้เสือกินไปแล้ว”

“เสือ? หะ เดี๋ยวนี้หัดเล่นมุกซะด้วย ลืมก็บอกมาดีๆ สิฟะ”


======================= 100%


แฮชแท็ก #เหนือคุณเท่ากับแฟน

วาฬกลิ้ง

FB > https://www.facebook.com/rosewankling/

TW > https://twitter.com/rose_wankling

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.589K ครั้ง

6,625 ความคิดเห็น

  1. #6625 CM46 (@CM46) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 21:33
    น้องงง555555555555
    #6625
    0
  2. #6600 galepn (@galepn) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 19:28
    พระเอกสักทีเถอะ5555555
    #6600
    0
  3. #6579 ืNaidnoing (@POLLY_little) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 19:59
    พี่โป้น่าเอ็นดูง่ะ
    #6579
    0
  4. #6551 The paradizy (@phattarasuchanat) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 16:07
    พี่โป้หมึดหมัดทุกคอนเลยเว้ยยยย
    #6551
    0
  5. #6499 รักไรท์ทุคน (@pichayapa-sk) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 18:42
    แงงน้องต้องใจเยงๆ
    #6499
    0
  6. #6173 alittletigerp (@firstlylifu) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 17:47
    คนเราน่าจะเรียนรู้ได้บ้างนะว่าควรทำอะไรยังไงอะ เป็นปี โป้เรียนรู้บ้างจะได้มั้ยยยยย ร้อนตามตลอดเลย
    #6173
    0
  7. #6011 heykiki (@kmxiioxe_) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 16:05
    โป้เอ้ยยยยย กังวลแทนเพื่อนจนคิดมากไปหมด 5555555555555555
    #6011
    0
  8. #5862 Lucky-Puppy (@poopo555) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 12:00
    ลูกแม่โดนหลอกกกกก
    #5862
    0
  9. #4767 Cryingforcake (@cnnn) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 17:05
    เพื่อนฝากซื้อ5555555
    #4767
    0
  10. #4462 Chompoo_mg (@Chompoo_mg) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 17:30
    แฝงง แมมมมม่
    #4462
    0
  11. #4098 tantanium31 (@tantanium31) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 00:17
    เสือออออออออออออ
    #4098
    0
  12. #4086 DJPK55 (@DJPK55) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 21:27
    แอบชอบโดยไม่รู้ตัวแล้วละมั้งง
    #4086
    0
  13. #4069 JulietMulfoy (@kuntidas22) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 16:53
    หงุดหงิดแทนโป้ทุกตอนเลย555
    #4069
    2
    • #4069-1 KuravamiHoshi (@KuravamiHoshi) (จากตอนที่ 6)
      10 กันยายน 2562 / 17:07
      +1ค่ะ เป็นเราๆก็หัวร้อน5555+
      #4069-1
  14. #3910 Mint S (@siri-ch36) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 19:19
    คุณคือชัดว่าชอบโป้55555
    #3910
    0
  15. #3722 tangthaiparichat (@tangthaiparichat) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 11:07
    ดูออกว่าชอบค่ะ
    #3722
    0
  16. #3534 Nuna (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 15:22

    5555 ชอบอ่ะขนมให้-ินหมดแล้ว เสือน้อยซะด้วย

    #3534
    0
  17. #3518 katekate (@fairykate27) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 06:30
    มาหาเค้าทุกวัน เอ๊ะยังไง
    #3518
    0
  18. #3281 primtnp23 (@primtnp23) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 22:49
    ชอบโป้อะดิ
    #3281
    0
  19. #3172 eyeyes123 (@lueyelu2017) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 23:41
    แน้ะๆๆแย่ให้เขาโมโหน่ะสิ ชอบก้บอกไปจีบเเบบนี้ก้น่ารักอีกแบบบ
    #3172
    0
  20. #3164 M1WMIRACLE (@MiwMiracle) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 09:42
    เขินนนนน คุณชอบโป้ใช่ไหมมมม
    #3164
    0
  21. #3147 dwarf-planet (@dwarf-planet) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 16:15
    แอบหงุดหงิดคุณอ่ะ โป้ไม่ต้องสนใจจ กันน้องเพชรไว้ก็พอออออ อย่าไปยุ่งกับเขาาาา
    #3147
    0
  22. #2215 aiffie18 (@aiffie18) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 23:21
    เอ๊ะๆยังไงน้าาาาา
    #2215
    0
  23. #2034 เดี๋ยวแม่ตีเลย (@wormabook) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 01:51
    โป้ก็คือหิวแต่ไม่รู้ตัวนั่นเองงงง55555
    #2034
    0
  24. #1822 TigKie_18 (@TigKie_18) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 13:20
    จากที่เกลียดๆคุณ​ เจอประโยคให้-ินไปแล้ว​ คือใจละลายเลย​ เขินไปหมดดดดดงื้อออออ
    #1822
    0
  25. #1371 doublendoubleo (@nnjtmmq) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 12:10
    แงงงง้ มานั่งเฝ้าลป.ใช่มั้ย เขินวุ้ยยยยย
    #1371
    0