เหนือคุณเท่ากับแฟน (Yaoi) END

ตอนที่ 20 : [18] นามสกุลในอนาคตต้องจำให้ดี (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 50,014
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5,785 ครั้ง
    14 ก.ย. 62


[18] นามสกุลในอนาคตต้องจำให้ดี

มหาลัยผมไม่ได้เป็นมหาลัยจัดกิจกรรมเยอะ แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีเลย ไอ้กิจกรรมเปิดโลกทัศน์การศึกษานี่ไม่ใช่แค่ให้เด็กมหาลัยเข้าร่วมหรือออกบูธแล้วจะได้ชั่วโมงกิจกรรม แต่ยังเปิดให้พวกเด็กๆ มอปลายจากสองสถาบันมาเข้าชมด้วย ไม่ถึงกับเป็นกิจกรรมใหญ่โตอะไร แต่มอก็ยังอุตส่าห์หยุดครึ่งวันบ่ายให้

ผมทำ (ถูกบังคับ) กิจกรรมทำนองนี้ให้อาจารย์มาเยอะแล้ว ทั้งออกบูธตามห้าง เป็นตัวแทนตอนปีสองสร้างผลิตภัณฑ์ส่งประกวด รวมทั้งเป็นเฮ้ดว้าก ได้ชั่วโมงกิจกรรมเลยแม่งอย่างเยอะ เยอะจนล้น ไม่ต้องทำอะไรให้เหนื่อยอีก

ส่วนไอ้สหัสแม้จะช่วยโมงไม่ล้นแบบผม แต่ก็ครบเรียบร้อย เหลือแค่ไอ้พล ไอ้นี่น้อยแทบไม่มีจนต้องเสนอหน้าไปช่วยคณะรัฐศาสตร์ เห็นมันบ่นในไลน์กรุ๊ปตั้งแต่ต้นอาทิตย์แล้วว่าไม่รู้เรื่องเลย

และไอ้คุณ... มันเป็นเดือนมหาลัย ถูกเรียกตัวไปช่วยก็มีให้เห็นอยู่บ่อยๆ เมื่อเช้าผมมามอพร้อมมัน ผมมาเรียนช่วงเช้า แต่มันแวะไปเตรียมตัวกับพวกไอ้อาร์ตที่หลังหอประชุมโน่น

สิบเอ็ดโมงกว่า คาบเรียนก็เลิก ผม ไอ้สหัสแล้วก็ไอ้ตั๊กแวะมากินข้าวตรงแคนทีนคณะบริหารซึ่งใกล้กับหอประชุมมากที่สุด กินเสร็จตกลงกันไว้แล้วว่าจะลองไปเดินเล่นดู

“เด็กๆ โรงเรียนเอกชนแม่งโคตรน่ารักเลยอ่ะ คนนั้นๆ”

ทีแรกผมไม่ได้สนใจอะไรมาก แต่พอไอ้สหัสพูดสายตาก็กวาดมองตามมันไป เห็นเด็กผู้หญิงหน้าหมวยๆ ผูกผมหางม้าเดินชี้ไม้ชี้มือดูอาหารแต่ละร้านก็พยักหน้า “เออ น่ารักดี”

“มึงว่าน้องเขามีแฟนยัง”

“ดูเรียบร้อย น่าจะยัง”

“ลองจีบป่ะ”

ผมเลิกคิ้ว “กูเหรอ”

“กูสิวะ มึงมีผัวแล้วนะ... โอ๊ย!

ผมยืดกายไปตบหัวมันจนสั่นคลอนไปที “รีบแดก”

ไม่กี่นาทีต่อมาไอ้สหัสกับไอ้ตั๊กก็ควักบัตรนักศึกษามาให้กรรมการนักเรียนหน้าหอประชุมสแกนลงในระบบ ส่วนผมชั่วโมงกิจกรรมเยอะอยู่แล้ว ไม่ต้องเสียเวลาหยิบ

แอร์เย็นเฉียบในหอประชุมช่วยไล่ไอร้อนบนร่างกาย แม้คนจะเยอะ แต่ก็ไม่เยอะถึงขั้นเดินเบียดเสียดน่าอึดอัด เข้ามาปุ๊บผมก็ปรายตามองไปทางเวทีก่อนโดยไม่รู้ตัว มองหาว่าไอ้คุณยืนอยู่บนนั้นรึเปล่า แต่ก็ไม่เห็น

อาจจะอยู่หลังเวที...

ไอ้สหัสลากพวกผมไปที่บูธรัฐศาสตร์ พอเจอไอ้พลที่ยืนคุยอยู่กับน้องๆ มอปลายด้วยท่าทีเก้ๆ กังๆ มันก็แอบถ่ายรูปหัวเราะคิกคัก ทำเป็นคนมาหาความรู้เดินเข้าไปสอบถาม

“พี่ครับๆ ผมอยากถามอ่ะครับ รัฐศาสตร์เรียนยากไหมครับ ผมสนใจมากกกกกก”

“ไม่ยากนะน้อง ถ้ามีความตั้ง...” ปากมันหุบลงเมื่อหันมาจะตอบคำถามไอ้สหัสแล้วเห็นหน้าพวกเรา “ไอ้พวกเหี้ย ถ้าจะมากวนตีนกูก็ไปไกลๆ เลยไป ขวางหน้าบูธ”

ผมยิ้มมุมปาก “กวนอะไร ก็อยากรู้รายละเอียดไง เลยมาถาม”

“ทำไม เปลี่ยนใจอยากจบมาแล้วไปเป็นท่านทูตเหรอ”

“ก็น่าสนใจนะ”

“อยู่บ้านให้ผัวเลี้ยง ...เดี๋ยวเหอะ” ท้ายประโยคมันทำตาดุแล้วเอี้ยวตัวหลบฝ่ามือผมได้ทันท่วงที

ในโรงอาหารกูเพิ่งจะตบหัวไอ้สหัสไป ไอ้นี่ก็มาผัวๆ เมียๆ ให้ระคายหูอีกแล้ว

“แล้วมึงจะได้เลิกกี่โมงเนี่ย”

“ห้าโมงเย็นมั้ง ถ้าต้องช่วยเคลียร์ด้วยก็อาจจะหกโมง”

“เฮ้ย ไม่ดึกมากนี่หว่า งั้น...” ไอ้สหัสยิ้มกริ่ม “คืนนี้ไปดื่มกันมั้ย วันศุกร์พอดีเลยด้วย”

“ก็ได้นะ ไปที่ไหนล่ะ”

“ที่เดิม ว่าไง ไอ้โป้อ่ะ ไปด้วยกันมั้ย ชวนไอ้คุณไปด้วยก็ได้”

ผมที่เดินดูกระดาษให้ความรู้ซึ่งแปะอยู่รอบบูธหันมาเลิกคิ้ว ตัวเองไม่ได้ไปดื่มกับพวกมันนานแล้ว ไม่ต้องเสียเวลาคิดก็พยักหน้าทันที ตั้งแต่ก่อนปิดเทอมที่ตั้งใจว่าจะไปกับพวกมันแล้วบังเอิญมีปัญหากับไอ้คุณ ตั้งแต่นั้นมาก็ไม่ได้ไปอีกเลย

เจอหน้าแม่งแต่กับไอ้คุณ แถมผมกับมันก็ไม่ได้ออกไปดื่มด้วยกันสองคนด้วย ...สองคน พิลึกจะตายห่า

“งั้นเดี๋ยวรอไอ้คุณเลิกแล้วค่อยถาม จะได้ถามพวกไอ้ดริวด้วย ไอ้อาร์ตอีก มันจะไปมั้ยวะ วันนี้ขึ้นเวทีคงเหนื่อยน่าดู”

“ถ้ามันไม่ไปก็ไม่เห็นเป็นไร เมื่อก่อนไม่ใช่ว่าก็แดกกันอยู่แค่นี้รึไง”

“กูกลัวว่าถ้ามันไม่ไปแล้วมันจะไม่ให้มึงไปเนี่ยดิ”

“ตลก ถ้ากูจะไปคือไป ต้องขอคนอื่นเพื่อ?”

“เออๆ...”

เห็นท่าทีเออออพยักหน้าเห็นด้วยไปงั้นๆ ผมก็จิ๊ปาก “เดี๋ยวกูคุยกับมันเอง พวกมึงไลน์มาบอกเวลาก็พอ”

ยืนคุยกันอยู่ข้างบูธรัฐศาสตร์ได้ครู่หนึ่ง ไอ้สหัสกับไอ้ตั๊กบอกว่าจะไปเดินเล่นดูบูธอื่นต่อ ผมเลยขอแยกกับพวกมันออกมา เดินทอดน่องวนเวียนดูบูธนั้นแวะบูธนี้ สุดท้ายเท้าก็พาเดินไปหยุดอยู่ตรงเวที

ผมว่าส่วนนี้นี่แหละคึกคักที่สุดแล้ว มีน้องๆ ผู้หญิงยืนออส่งเสียงกรี๊ดกร๊าดยกมือขึ้นมาถ่ายภาพถ่ายวิดีโอกันเต็มไปหมด คนที่รับหน้าที่เป็นพิธีกรคือไอ้อาร์ตกับพี่มิน ดาวนิเทศปีสี่ พี่มินแม่งโคตรสวย ใส่ชุดนักศึกษาอยู่ แต่มาดและความโปรของเด็กนิเทศเหมือนสวมชุดราตรียืนประกาศงานรางวัลออสการ์

ตอนนี้กิจกรรมบนเวทีเหมือนว่าจะให้ดาวเดือนแต่ละคณะที่เข้าร่วมบางคนมาเล่นเกมคู่กับผู้ชม เสียงโห่ร้องดังมากกว่าเดิมเมื่อพวกดาวเดือนมหาลัยก้าวออกมา

สีหน้าผมเปลี่ยนเล็กน้อยเมื่อเห็นร่างสูงคุ้นเคยของไอ้คุณบนนั้น

ผมไม่เคยมาดูมันทำกิจกรรมอะไรแบบนี้มาก่อนเลย

หน้าตาหล่อๆ ตอนนี้ประดับรอยยิ้มอ่อนโยน ดูบุคลิกเหมือนผู้ชายใจดี เรียกสายตาและเสียงจากล่างเวทีได้หลายเดซิเบล เห็นแล้วผมก็เบ้ปากอย่างอดไม่อยู่ สร้างภาพเก่งจริงนะไอ้นี่ ต่อหน้าผมมันใช่ผู้ชายอ่อนโยนแบบนี้ซะที่ไหน ยิ้มแต่วาจากวนตีน แถมแม่งมือไม้ยังรุ่มร่าม โรคจิตเอาชื่อกูไปใช้ในห้องน้ำด้วยเถอะ

ผมยืนกอดอกกลอกตามอง กระทั่ง...

“...”

“...”

คนบนเวทีหันมาสบตาด้วย...

เปลือกตากะพริบค้าง ผมนิ่งไปหลายวิฯ ต่อมาถึงขยับปากเม้มเบาๆ เพราะวูบหนึ่งดันวางสีหน้าไม่ถูก

ตัวเองยืนหลบอยู่หลังสุด ด้านหน้ามีสาวๆ ออกกันอยู่เต็ม ไม่น่าจะสังเกตเห็น แต่ไอ้คุณแค่กวาดตามองลงมาก็รู้ว่าผมยืนอยู่ด้วย ริมฝีปากขยับยิ้มลุ่มลึกมากกว่าเดิม

เสียงกรี๊ดก็ดังทะลุเพดาน หลายๆ คนมองตามสายตามันมาทางผม เห็นสาวๆ จ้องมา ถึงผมจะไม่ใส่ใจอะไรมาก แต่ทุกสายตาพร้อมเพรียงอย่างนี้ก็อดจะขมวดคิ้วปรายตามองไม่ได้ เท่านั้นพวกเธอถึงหลบสายตาวูบ

“ใครอ่ะ...”

“แฟนพี่เขานี่ ไม่ได้ฟอลโลว์ไอจีพี่คุณเหรอ”

“ตกลงพี่คุณมีแฟนแล้วเหรอ? แฟนโคตรหล่ออ่า ตาเซ็กซี่สุด เสียดายของ”

“เนอะ ถึงจะดูดุๆ แต่ก็หล่อ ทำไมผู้ชายหล่อๆ สองคนต้องขึ้นเตียงกันเองด้วย”

ยังไม่ได้เป็นเว้ย!

เชี่ยเถอะ หน้าผมยิ่งพิลึกมากกว่าเดิม หันกลับไปบนเวทีก็เห็นไอ้คุณยังคงส่งยิ้มมาให้ มองแล้วไม่รู้ทำไมแม่งทั้งคันใจแล้วก็ขนลุกแปลกๆ สุดท้ายเลยเลือกจะถลึงตาใส่ก่อนหมุนตัวออกจากตรงนั้น

ไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหนมันจะเสร็จธุระ แต่หมดอารมณ์จะยืนแถวเวทีแล้ว ผมตัดสินใจเดินไปทางบูธวิศวะ ด้านหน้ามีคนมามุงสอบถามข้อมูลอยู่บ้าง ซึ่งไอ้คนที่ฉีกยิ้มกว้างรับหน้าเด็กๆ พวกนั้นอย่างกระตือรือร้นก็ไอ้เชสนั่นแหละ เมื่อวันก่อนจำได้ว่าพวกมันบอกไว้ในไลน์กรุ๊ปว่าไม่ได้เข้าร่วม ทำไมมายืนพูดเป็นต่อยหอยได้ก็ไม่รู้ ไม่เห็นไอ้น็อตไอ้เหรียญ แต่ด้านในนอกจากคนทำหน้าที่ดูแลบูธคนอื่นๆ แล้ว ยังมีไอ้กาจกับไอ้เพชรนั่งกันอยู่ด้วย

ผมสาวเท้าเข้าไปใกล้ทันที พยักหน้าให้ไอ้เชสแล้วเดินเอามือไปตะปบหัวกลมๆ ของร่างเล็ก

“ไม่อยู่บูธสินกำ มาทำอะไรบูธวิศวะ”

ไอ้เพชรณภูมิสะดุ้งหน่อยๆ แต่ยังไม่ทันอ้าปากตอบไอ้กาจที่นั่งใกล้ๆ ก็เอื้อมมือมาปัดมือผมออกจากหัวแฟนตัวเองซะก่อน สบสายตามัน ผมก็ส่ายหน้าขำๆ

ไอ้ขี้หวง นี่กูคนที่ทำให้พวกมึงได้มานั่งอี๋อ๋อกันแบบนี้นะ

“พี่ปีโป้”

“เรียกให้ถูก เดี๋ยวมึงจะโดน”

“ผมจะเรียกงี้ ไม่ชอบเหรอครับ น่ากินออก”

เด็กนี่แม่งกวนตีน

“ตั้งแต่มีไอ้กาจดูแลนี่ความกวนตีนใส่พวกกูนี่เพิ่มเลเวลไม่หยุดเลยนะ”

“เกี่ยวอะไรกับไอ้พี่กาจ”

“จะปกป้องแฟน?” ผมเลิกคิ้วถาม ไอ้เพชรเลยทำหน้าเอ๋อไปชั่วขณะ

“อย่าอิจฉาสิ พี่ก็น่าจะมีคนปกป้องอยู่แล้วนะ”

คราวนี้เป็นผมที่ชะงัก โดนเด็กกวนก็เลยหันไปทางแฟนมันเพื่อสื่อว่าทำไมไม่รู้จักตักเตือน แต่กลับเห็นไอ้กาจทำหน้าไม่ใส่ใจ เหมือนจะบอกว่าให้น้องมันกวนตีนใส่หน่อยจะเป็นไรไป โคตรน่าหมั่นไส้ ผมเลยยกนิ้วขึ้นทำท่าจะดีดหน้าผากขู่

ไม่ได้จะทำจริงหรอก กลัวสามีมันแม่งลุกขึ้นมาต่อย

“อย่านะเว้ยพี่ขนมเยลลี่รวมรสผลไม้”

“กูจะดีดมึงให้สมองไหลก็เพราะแบบนี้แหละ”

ไอ้เพชรหัวเราะ เอนกายถอยหลังหนี ตากลมๆ ของมันมองมาที่มือผมอย่างระแวดระวัง แต่ชั่วครู่หนึ่งจู่ๆ ประกายตาแปลกใจก็ผุดขึ้นมาแทนที่

น้องมันใช้ตากลมๆ จ้องเขม็งมาที่แหวนวงเดียวบนนิ้วผม ไม่รู้ว่าเห็นตัวอักษรที่สลักบนนั้นรึยัง

“...”

ผมเม้มปาก รีบดึงมือกลับมาล้วงกระเป๋าทันควัน “เอ่อ แล้วนี่พวกมึงมาทำอะไร ไหนบอกในไลน์ว่าไม่มา”

“แมวจ้อยมันมาเอาชั่วโมงกิจกรรม” ไอ้กาจตอบ

“อ้อ ไอ้น็อตไอ้เหรียญล่ะ”

“พวกมันมีงาน ที่บูธไอ้เชสกับไอ้ไม้ดูแล”

ผมพยักหน้า ลากเก้าอี้พลาสติกอีกตัวมานั่งลงข้างๆ แล้วนั่งคุยเล่นกับสองคนนี้อยู่ครู่หนึ่ง สิบห้ายี่สิบนาทีต่อมาทั้งคู่ก็ขอตัวกลับก่อน ไอ้เพชรณภูมิมันดูง่วงๆ เดาได้เลยว่าเพราะเมื่อคืนคงแอบแฟนเล่นเกมถึงดึก

เห็นคู่นี้ดูแลกันดีแบบนี้แล้วก็ปลื้มใจ ยิ้มมุมปากมองตามหลัง

“ไอ้พวกนั้นไปแล้วเหรอ” เก้าอี้ที่ไอ้กาจนั่งก่อนหน้านี้ก็ถูกไอ้เชสที่เพิ่งแลกหน้าที่กับรุ่นน้อคนอื่นนั่งแหมะลงมาแทน

“เออ เพชรว่าง่วง”

“ไรว้า เหงาเลยกู” มันหน้าเซ็ง จากนั้นก็เริ่มจะตาเคลิ้มกุมมือพร่ำพรรณา “เฮ้อ แต่น้องๆ แม่งน่ารักสาด กระชุ่มกระชวย มึงเห็นคนเมื่อกี้ป่ะ โบว์สีน้ำเงินเข้มอ่ะ ไม่รู้ว่าน้องเขามีค่าเทอมรึยัง”

“จะริเป็นเสี่ยรึไง”

“ถ้ารวยก็จะเป็นอยู่หรอกค้าบท่าน”

ผมขำในลำคอ “แล้วไหนตอนแรกบอกกูว่าไม่มาร่วม”

“กูชั่วโมงกิจกรรมขาดอ่ะดิ แล้วมึงอ่ะ มีเฝ้าบูธเหมือนกันเหรอ”

“เปล่า เดินเล่น ชั่วโมงกิจกรรมกูเลยไปเป็นสิบละ”

เท่านั้นมันก็ทำปากจู๋เหมือนจะงอน “หึ ไอ้คนชั่วโมงกิจกรรมเต็ม ไอ้ชั่วโมงล้น ไอ้ชั่วโมงบินสูง”

“งอแง ไม่ใช่ว่ามึงเอาแต่เล่นเกมไปเที่ยวรึไง เกรดเทอมที่แล้วเป็นไง ไหนเอามาดูซิ” ผมยิ้มมุมปาก พุ่งมือฉกไปที่มือถือซึ่งนอนนิ่งอยู่ในกระเป๋ากางเกงไอ้เชส

เพราะผมรู้รหัสมัน มันก็รู้รหัสผม ไอ้เชสเบิกตาโพลง รีบยกมือมาขวางไว้ทันที

“เฮ้ย อย่าๆๆ ไอ้เพื่อนชั่ว”

“เอามือออกดิ”

ไอ้เชสมันหุ่นพอๆ กับผม ถ้าเป็นไอ้น็อตผมคงถูกผลักทีเดียวกระเด็นตกเก้าอี้ไปแล้วก็ได้ แต่พอเป็นไอ้เชสที่ไม่ค่อยได้ออกกำลังกาย วันๆ เอาแต่ติดเกมผมเลยพัวพันอีรุงตุงนังกับมันอยู่ได้เป็นนาที จนเห็นคนที่เดินผ่านไปผ่านมาที่นอกบูธมองเข้ามาเหมือนเห็นเด็กปัญญาอ่อนสองคนเล่นกันนั่นแหละถึงยอมหยุดมือ

เห็นหน้าเหม็นบูดสุดๆ ของเพื่อนผมก็หัวเราะอยู่นาน กระทั่งเสียงไอ้ไม้น้องรหัสไอ้เชสดังขึ้นมา

“พี่โป้ เดือนมาหา”

“หืม?”

ผมกับไอ้เชสหันไปทางหน้าบูธพร้อมกันทันที

หน้าบูธที่เคยว่างๆ ตอนนี้เริ่มมีสาวๆ มายืนออตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ...ออกันอยู่หลังไอ้คุณนั่นแหละ

มันคงเสร็จกิจกรรมบนเวทีแล้ว ตาคู่คมมองลอดเข้ามา พอเห็นผมก็เดินมาหยุดอยู่ข้างๆ เก้าอี้ ปากยิ้ม แต่ตาดุ

“ไม่รับสาย”

“โทษที กูไม่ทันได้ดู มัวแต่คุยกับไอ้เชส”

“ช่วยเพื่อนดูบูธ?”

“เปล่า แวะมานั่งคุยเล่นเฉยๆ” ผมตอบ “ก็ต้องรอมึงไม่ใช่รึไง”

ไอ้คุณยิ้มทันที ขยับมือจะยกขึ้นมาวางบนหัวผม แต่ผมรีบเบี่ยงตัวหลบทัน ต้องหันไปทำหน้ายุ่งให้มันดูด้วยว่าตอนนี้ไม่ได้อยู่กันแค่สองคน แต่มันแม่งไม่สนใจ “เดี๋ยวนี้หัดไม่ดื้อรอกูเป็นด้วย?”

“ไม่รอมึงก็จะให้กูรออยู่ดี”

“คนเก่ง” ตาคนพูดเป็นประกายวิบวับ “แล้วจะไปรึยัง หิวมั้ย”

“อะแฮ่มๆ” ผมยังไม่ทันตอบ ไอ้เชสที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็กำหมัดแนบปาก แสร้งไอแห้งๆ ขึ้นมา

มันหันมามองผม จากนั้นชำเลืองสายตาไปทางไอ้คุณ


===================== 50%


“จะไม่... แนะนำกันหน่อยรึไง”

“แนะนำ?”

ผมเลิกคิ้ว ต่อมาก็ค่อยๆ ขยับเข้าหากันแบบงงๆ

ยังต้องแนะนำอีกเหรอวะ? ไอ้เชสรู้จักไอ้คุณอยู่แล้ว รู้ตั้งแต่ช่วงที่มีเรื่องคิรินโน่น ส่วนไอ้คุณเองก็ต้องรู้จักไอ้เชสที่เป็นเพื่อนไอ้กาจกับผมแน่นอน ไม่จำเป็นต้องแนะนำบ้าบออะไรเลยด้วยซ้ำ

เจอหน้ากันมีอยู่ แต่แค่ไม่เคยคุยกันจะๆ แบบนี้มาก่อนก็เท่านั้น

ผมยักไหล่ สุดท้ายว่าง่ายๆ “ไอ้คุณ นี่ไอ้เชส เพื่อนกูเอง ไอ้เชส นี่ไอ้คุณ”

“แค่เนี้ย?”

“แล้วต้องแค่ไหนวะ ไอ้คุณ เดือนมหาลัย อยู่คณะนิเทศ ชื่อจริงกิตติคุณ...” ท้ายประโยคผมนิ่งไปนิดหนึ่งเพราะนึกชื่อเต็มๆ มันไม่ออก “กิตติคุณอะไรสักอย่างนี่แหละ”

“...” ไอ้เชสนิ่งไปนิดหนึ่ง สุดท้ายแม่งก็เสือกหัวเราะก๊าก มันหยุด หันมามองหน้าผม จากนั้นหันไปมองหน้าไอ้คุณแล้วหัวเราะออกมาแบบไม่เกรงใจอีกรอบ “ฮ่าๆๆ ไอ้โป้ มึงนี่แม่งใจร้ายจัง”

ที่ไหนล่ะ ผมเป็นคนไม่จำนามสกุลคนอื่นแบบนี้มาตั้งแต่สมัยประถมแล้ว ของไอ้เหรียญผมยังมึนๆ เลย ยิ่งไอ้คุณไม่ได้อยู่เอกเดียวกันให้ได้ยินชื่อทั้งนามสกุลด้วยยิ่งแล้วใหญ่ ที่เห็นก็มีแค่ในเฟซบุ๊ค แต่พอเป็นภาษาอังกฤษผมไม่ได้สนใจจะอ่านหรอก ยิ่งช่วงนี้อยู่ในช่วงลดละเลิกติดมือถือแล้วด้วย

ผมขยับลุกขึ้น หันไปถาม “มึงนามสกุลอะไรนะ”

“...” คนถูกถามหรี่ตา แต่ต่อมาก็ทำให้ผมสะดุ้งด้วยการวาดแขนมาโอบเอวผมรั้งเข้าไปใกล้ ก้มหน้าลงมาที่ข้างหู เอ่ยกระซิบเบาๆ “ลืมนามสกุลตัวเองในอนาคตได้ยังไงหือ”

มันอ้าปากใช้ฟันงับหูผมเบาๆ ความร้อนชื้นของลิ้นที่สัมผัสโดนทำให้ผมขนลุก มือรีบดันหน้ามันออกไปอย่างแรง

“ทำเชี่ยอะไรของมึงเนี่ย!

“มันเขี้ยว”

“เขี้ยวหน้ามึงอ่ะ”

“ปากร้ายอีกแล้ว”

ผมขึงตาจ้องเขม็งไปทางไอ้คนข้างๆ แต่พอหันกลับไปทางไอ้เชสที่ยังนั่งอยู่ก็เห็นมันหน้าเหวอ

หน้าเหวอๆ ที่เหมือนจะตะลึงกับการทำอะไรเปิดเผยของไอ้คุณทำให้ผมรู้สึกอับอายขึ้นมาบ้างแล้ว สูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ ใช้จังหวะที่ไอ้เชสยังอึ้งพูดรวดเดียวจบ “ไอ้เชส กูไปละ ไว้ค่อยเจอกัน”

ไม่รอให้มันตอบก็คว้าข้อมือไอ้คุณเดินดุ่มๆ แหวกสาวๆ ตรงหน้าบูธออกมานอกหอประชุมทันที พ้นออกมาไกลพอประมาณก็ปล่อยมือไอ้เดือนนี่ทิ้ง ยังไม่ทันจะก้าวเท้าต่อ ไอ้คุณก็ใช้มือข้างเดิมจับข้อมือผมไว้

“ไปไหน”

ผมบิดข้อมือ “ก็จะแดกข้าวไม่ใช่ไง?”

“กูจอดรถไว้ทางนี้”

สัด...

ผมทำหน้ายุ่งใส่มัน แต่ก็ไม่ได้เอ่ยอะไร ขึ้นมาบนเลกซัสคันเดิมของไอ้คนข้างๆ ถึงได้พูด

“คืนนี้พวกไอ้พลชวนดื่ม มึงจะไปมั้ย?”

“คืนนี้เหรอ?”

“เออ ถ้าไม่อยากไปมึงก็ไม่ต้องไป เดี๋ยวกูไปเอง”

“มึงจะไปคนเดียวได้ไง”

“คนเดียวอะไร พวกไอ้พลก็อยู่ ถ้ามึงเหนื่อยก็ไปนอนพักเหอะ”

แต่ไอ้คุณกลับส่ายศีรษะ มันเปลี่ยนเกียร์ถอยรถพลาง “ถ้ามึงอยากไป กูก็จะไปเป็นเพื่อน กูไม่ไว้ใจ”

ผมขมวดคิ้วแน่น “ไม่ไว้ใจเชี่ยไร มึงคิดว่ากูเป็นคนแบบนั้นเหรอ”

“ไม่ใช่ไว้ใจมึง ไม่ไว้ใจคนอื่นต่างหาก”

“...”

“ไอ้ดริวก็เคยบอกไม่ใช่เหรอว่ากูขี้หึง” ริมฝีปากหยักยกยิ้ม

ผมเบี่ยงหน้ากลับมามองตรงไปยังถนน ปรายตามองคนข้างๆ ชั่ววินาทีหนึ่ง ไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก

 

สองทุ่มสี่สิบ ผมกับไอ้คุณถึงออกจากหอ ความจริงพวกไอ้พลมันนัดตั้งแต่สองทุ่มแล้ว ต้องจองโต๊ะกันเต็มและสั่งเครื่องดื่มเอาไว้ล่วงหน้า แต่ผมบอกให้พวกมันนั่งกันไปก่อนเลย ให้ไอ้คุณมันนอนพักผ่อนของมันไป เพราะเดี๋ยวต้องตื่นมาซื้อข้าว อาบน้ำแต่งตัวให้พร้อมอีก เวลาพักจะน้อยเกินไป สามทุ่มเป๊ะๆ ถึงได้มาถึงที่หมาย

โต๊ะที่เพื่อนจองเป็นโต๊ะใหญ่ ไม่ใช่มีแค่พวกมันกับไอ้อาร์ต เพราะยังมีไอ้บาสและวัฒน์เพื่อนคณะเดียวกับไอ้คุณด้วย เครื่องดื่มมึนเมาหลายชนิดวางเรียงราย เห็นพวกผมมาถึงมันก็ขยับเว้นที่นั่งให้

“ไอ้ดริวบอกว่าจะมาตอนสี่ทุ่ม”

“ตกลงมันจะมา?” ไอ้คุณถามขณะรับแก้วจากเพื่อน

“เออ เห็นว่าก่อนหน้าเหมือนไอ้วัฒน์ชวนไปแดกชาบู มีไอ้ทิมกับไอ้คิวด้วย มันบอกกูว่าชวนพวกนั้นมาละ แต่ไอ้ทิมมันไม่มา พวกนั้นเลยไปดื่มกันที่ห้อง”

หูผมได้ยิน แม้จะไม่ได้หันไปสนใจ ริมฝีปากอดจะเบ้ลงไม่ได้ ชำเลืองสายตาไปมองไอ้คุณก็เห็นว่ามันไม่ได้แสดงสีหน้าอะไรเป็นพิเศษ แค่ผงกศีรษะรับแล้วยกแก้วขึ้นจรดริมฝีปากเงียบๆ

มันไม่ได้เล่าให้ฟัง แต่ผมก็พอจะเดาได้อยู่ว่าไอ้คุณกับไอ้ทิมยังมีปัญหากันอยู่ ด้วยนิสัยไอ้คนข้างตัวผม มันก็อาจจะเคลียร์ไปแล้ว แต่คนที่มึนตึงน่าจะเป็นไอ้เชี่ยทิมนั่นมากกว่า

คิดแบบนั้นแล้วก็อดจะพ่นลมหายใจไม่ได้

“ถอนหายใจทำไมเสือน้อย”

ผมใช้มือหมุนแก้วเหล้าที่วางอยู่บนโต๊ะเพลินๆ “มึงยังทะเลาะกับไอ้ทิม?”

“ก็...มั้ง”

“มันไม่คุยกับมึงเลยสิท่า เด็กอนุบาลเอ๊ย”

ไอ้คุณขำออกมานิดหน่อย “ปล่อยมันไปเถอะ”

“มึงโกรธมันรึเปล่า?”

“ตอนแรกยอมรับว่าใช่ แต่ตอนนี้ไม่อยากสนใจอะไรมาก”

ผมฟังแล้วเงียบไปนิดหนึ่ง “อ้อ”

รับคำแล้วก็ไม่ได้พูดอะไรอีก จมอยู่กับความคิดตัวเอง ตามองไอน้ำที่เกาะอยู่รอบแก้ว เห็นมันรวมตัวกันเป็นหยดใหญ่แล้วค่อยๆ ไหลเป็นสายตามแรงโน้มถ่วง กระทั่งหลุดจากภวังค์ รู้สึกเหมือนถูกจ้อง เหลือบสายตาไปด้านข้างก็เห็นร่างสูงของไอ้เดือนมหาลัยมองนิ่งมา สีหน้ามันที่แต้มด้วยรอยยิ้มจางๆ ดูน่าอบอุ่นประหลาด

ผมกะพริบตาสองสามครั้ง “อะไรของมึง”

“เป็นห่วงเรื่องกูกับไอ้ทิมเหรอ?”

“...” ผมตอบไม่ถูก

พูดถึงชื่อไอ้ทิมแล้วน่าหงุดหงิดจะตายห่า หาเรื่องคนอื่น สมน้ำหน้าแม่งแล้วด้วย แต่พอไอ้คุณมีปัญหาเพราะเรื่องของผมแบบนี้มันก็อธิบายเป็นความรู้สึกค่อนข้างลำบาก

ไอ้คุณเหมือนจะเห็นสีหน้ายุ่งเหยิงของผม มันถึงได้เอื้อมมือมาคลึงใบหูผมเบาๆ แล้วเอ่ยเสียงเบาเหมือนกระซิบ

“กูรู้อยู่แล้วว่ามึงเป็นคนใจดี”

“...”

“เพราะงี้ไงกูถึงชอบมึง”

“...”

สีหน้าและสายตาของร่างสูงข้างๆ ทำให้ผมเหมือนถูกชักจูง...

ทั้งที่ถ้อยคำแม่งน่าขนลุก แต่ไม่รู้ทำไมพอฟังแล้วกลับรู้สึกไปอีกทาง มองตาคู่คมๆ ตรงหน้าไปนานๆ ผมก็เริ่มรู้สึกว่าหน้าตัวเองชักจะเริ่มวูบวาบ ...ไอ้คุณเป็นคนเดียวที่ชมผมว่าใจดี ฟังทีไรก็ไม่ชินหูทุกที

อาศัยความมืดในผับ ผมไม่ได้ตอบอะไรก็หันกลับมาสนใจแก้วแอลกอฮอล์ตรงหน้าตามเดิม

สี่ทุ่ม ไอ้ดริวก็มาถึง มันวิ่งหอบลิ้นห้อยมาแต่ไกล มีมันมาร่วมบรรยากาศบนโต๊ะที่เฮฮาอยู่แล้วก็ยิ่งเฮฮามากกว่าเดิม ไอ้สหัสที่เริ่มเมาแม่งเอาตะเกียบคีบถั่วมาเคาะแก้วป๊องเป๊งๆ แซวผู้หญิงโต๊ะนั้นบ้างโต๊ะนี้บ้าง ต้องโดนพนักงานมาตักเตือนหน้าดุนั่นแหละถึงได้สงบปากลงได้บ้าง ผมรู้อยู่แล้วว่าพวกมันเป็นงี้ เลยไม่ได้ขายขี้หน้ามากนัก

หน้ากูไม่มีอะไรให้ขายอยู่แล้ว แต่ไอ้คุณกับไอ้อาร์ตที่หล่อๆ นั่งดื่มมาดคุณชายไม่ได้เรื้อนอะไรนั่นแหละ มารวมกลุ่มอยู่กับพวกเชี่ยนี่แล้วดูจะเสียคะแนนจากสาวๆ เอาซะเปล่าๆ

นั่งกินไปคุยกันไปจนถึงราวๆ ห้าทุ่มครึ่ง ผมไม่เมา ไม่แม้แต่มึน เพราะไม่ได้ตั้งใจจะเมาเลยแค่จิบๆ แต่จิบไปจิบมามันก็ต้องรู้สึกปวดท้องอยากเข้าห้องน้ำขึ้นมาบ้าง

“เดี๋ยวกูมา”

“ไปไหน? ไปตามไอ้คุณเหรอ” ไอ้บาสถามงงๆ เป็นเพราะไอ้คุณมันไปเอายาแก้ปวดหัวในรถตัวเองให้ไอ้สหัสที่ฟุบกับโต๊ะท่าทางทรมานไปเรียบร้อยแล้ว

“ไปส้วมแป๊บ ฝากบอกมันด้วยละกันถ้ากลับมาไม่เจอกู”

“ให้ช่วยพยุงมั้ย?”

“ไม่ต้อง กูไม่ได้เมา”

ผมโบกมือ ลุกขึ้นเดินออกมาจากโต๊ะ

ผับนี้เป็นเจ้าประจำของไอ้พล มาก็หลายรอบแล้ว ห้องน้ำอยู่ตรงไหน ให้ปิดตาบอกแค่ทิศเดินยังไปถูกเลย ผมเข้าไปเตรียมทำธุระ กะจะรีบทำรีบกลับโต๊ะ แต่วันศุกร์คนเยอะๆ แบบนี้ส้วมเล็กแม่งดันเต็ม มีเสียงอาเจียนโอ้กอ้ากดังออกมาเป็นระยะ ต้องยืนกอดอกรออยู่ครู่หนึ่งถึงได้เข้า

ล้างมือเรียบร้อยก็เปิดประตูกลับออกมา แต่จังหวะที่หมุนตัวเตรียมเดินออกจากซอยเล็กๆ ดันมีร่างใครบางคนที่วิ่งสวนหัวมุมเลี้ยวพุ่งเข้ามากระแทกเข้าซะก่อน

ตุ้บ!

เพราะฝ่ายนั้นวิ่งมาซะเต็มฝีเท้า ชนกับผมก็หงายหลังก้นกระแทกพื้น ส่วนผมเซไปอีกด้านสองก้าว

“โอ๊ย...”

คิ้วผมขยับทันควัน เตรียมจะหันไปตำหนิเล็กน้อยกับความซุ่มซ่ามรีบร้อนของอีกฝ่าย แต่พอหันไปเห็นว่าคนที่ล้มกองอยู่กับพื้นเป็นผู้หญิงร่างบางในชุดแซกสีดำหน้าก็ย่ำแย่ ต้องลดความไม่พอใจแล้วนั่งยองถามอาการ

“เป็นอะไรรึเปล่า?”

เธอไม่ตอบ เอาแต่ก้มหน้า ผมเลยมองเห็นแค่กลุ่มผมย้อมสีน้ำตาลทอง “ลุกไหวมั้ย เมาเหรอ?”

“มะ...ไม่เป็นไรค่ะ” เธอว่า เสียงที่ได้ยินค่อนข้างแหบเครือ

“ส่งมือมา อย่านั่งค้างบนพื้นอย่างนั้น”

“ไม่...ไม่เป็นไรจริงๆ ค่ะ หนูผิดเองที่วิ่งมาชนพี่”

ผู้หญิงคนนี้ไม่ได้จับมือที่ผมยื่นส่งให้ แต่พอเจ้าตัวเงยหน้าขึ้นมา ใบหน้าที่ได้เห็นก็ทำให้ผมผงะด้วยความตกใจ “เฮ้ย เจ็บมากเลยเหรอ”

เชี่ยเถอะ แม่งร้องไห้ตาแดงก่ำ

“เอ่อ...นี่ ไม่ใช่...”

เธอลนลานปฏิเสธ ยกมือขึ้นปาดน้ำตาจนผมหน้าเครียด “ลุกก่อน ไปล้าง...”

“เสือน้อย”

จังหวะที่กำลังจะพยุงร่างบางของอีกฝ่ายขึ้นมา เสียงทุ้มคุ้นเคยก็ดังขึ้นจากทางด้านหลัง ผมชะงักไปนิดหน่อย เอี้ยวศีรษะกลับไปมองก็เห็นไอ้คุณที่ออกไปเอาของบนรถเดินตรงมาหยุดอยู่ใกล้ๆ

 “ไอ้บาสบอกมึงมาห้องน้ำ กูเห็นว่านานแล้วยังไม่กลับไปที่โต๊ะสักที” มันพูดด้วยท่าทางเป็นห่วง แต่พอสายตากวาดมองเห็นสถานการณ์ตรงหน้า คิ้วเข้มก็เลิกขึ้น “มีอะไร?”

หน้าผมยังเคร่งเครียดอยู่ “กูออกมาจากห้องน้ำแล้วดัน...”

“พี่คุณ”

หูได้ยินเสียงผู้หญิงที่นั่งอยู่ใกล้ๆ เอ่ยออกมากลางคัน ตอนพูดผมมองหน้าคู่สนทนาอยู่ เพราะฉะนั้นถึงได้เห็นการเปลี่ยนแปลงของคนที่ยืนห่างออกไปชัดเจน

ไอ้คุณเบิกตาขึ้น จากนั้นเอ่ยออกมาเสียงเบา

“ลูกตาล...?”


==================== 100%

เห็นมีคนบอกว่าช่วงนี้จะสวีตกันเกินไป 5555


แฮชแท็ก #เหนือคุณเท่ากับแฟน

วาฬกลิ้ง

FB > https://www.facebook.com/rosewankling/

TW > https://twitter.com/rose_wankling


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5.785K ครั้ง

6,628 ความคิดเห็น

  1. #6583 HaeMay (@HaeMay) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 22:34
    ลูกตาลกลับมา.......ทำไม
    #6583
    0
  2. #6569 The paradizy (@phattarasuchanat) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 03:23
    แรงมากกกกก
    #6569
    0
  3. #6182 heykiki (@kmxiioxe_) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 19:45
    ม่ายยยยยยยยยยยยย หยุดเดี๋ยวนี้ หยุดทันที
    #6182
    0
  4. #4532 osshun. (@darkjock) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 19:26
    ตั้งใจวิ่งมาชนคุณแน่เลย แต่ชนผิดคนหรือเปล่า?
    #4532
    0
  5. #4491 Chompoo_mg (@Chompoo_mg) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 23:45
    ทิ้งระเบิดเฉย!!!!
    #4491
    0
  6. #4466 ButterMilk5 (@04082908) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 20:48
    เอ้าาาาาาาาาา
    #4466
    0
  7. #4464 tmpat2 (@tmpat) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 19:39
    มะมะมะไม่สวีตแล้ววว!!!
    #4464
    0
  8. #4458 คุณยายหัวใจYoai (@maleeACC) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 12:35

    คิดถึงไรท์แล้ว กลับมาต่อไวๆนะค่ะ

    #4458
    0
  9. #4456 Strawberrybunny (@strawberrybunny) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 03:17
    อห ชิบหาย
    #4456
    0
  10. #4451 chaaimmeme (@chaaimmeme) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 20:02
    อะไรยังไงพี่คุณ
    #4451
    0
  11. #4450 lovelove25 (@lovelove25) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 16:02
    อ้าว!!!!! คุณเอาแล้วๆๆ
    #4450
    0
  12. #4446 Tiwbyun (@ratchaneethogwo) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 11:35
    เอาแล้ววววววว
    #4446
    0
  13. #4445 MINEMYMEI (@MINEMYMEI) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 11:02
    โถ่วววววววว
    #4445
    0
  14. #4443 catch me (@nujira) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 09:55
    กลิ่นดราม่ามาแต่ไกลเลยจร้าาาาา
    #4443
    0
  15. #4432 hh_9094 (@9094_hh) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 00:36
    อะไรยังไง มาทำไมลูกตาล!
    #4432
    0
  16. #4431 `อาย (@eyespattariya) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 00:01
    หนูได้กลิ่นดราม่า!!
    #4431
    0
  17. #4430 tantanium31 (@tantanium31) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 23:29
    ได้แต่อุทานว่า เชี่ยยยยยยย!
    #4430
    0
  18. #4427 Raweepisuit (@Raweepisuit) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 22:35
    มีแววจะม่ามั้ยเนี่ย55555
    #4427
    0
  19. #4424 doublendoubleo (@nnjtmmq) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 22:08
    ลิโป้​แอแง
    #4424
    0
  20. #4423 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 22:05
    อืม..งานจะเข้ามั๊ย
    #4423
    0
  21. #4413 LISIATANAFIA (@LISIATANAFIA) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 17:21
    ว่าแล้วต้องเป็นคุณลูกตาล(กัดฟันพูด)
    #4413
    0
  22. #4411 likpaa (@0867532562) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 15:38
    การที่โป้กับคุณยังไม่ขึ้นสถานะกันมันเสี่ยงอยู่เหมือนกัน ถึงแม้พวกเค้าจะสวีทมากกว่าคู่รักบางคู่ก็เถอะ เเต่เวลาทะเลาะกันมันชอบมีคำถามหลุดออกมาจากปากประมาณว่า -ไม่ได้เป็นอะไรกับกู อะไรอย่างนี้อะ ฮือออ พี่โป้รีบตอบรับพี่คุณเร็ววว รู้ใจตัวเองสักที
    #4411
    0
  23. วันที่ 15 กันยายน 2562 / 12:16
    เอาแล้วววววววววว
    #4406
    0
  24. #4405 ZiRbuT (@panyaporn123) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 12:09
    เดี๋ยวก็งอนอีกหรอก ชัดเจนๆๆนะ
    #4405
    0
  25. #4404 รีรีข้าวสาร- (@ponnapa123-) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 11:25
    แงวววววว
    #4404
    0