เหนือคุณเท่ากับแฟน (Yaoi) END

ตอนที่ 10 : [9] เฟซ ไลน์ เบอร์ เอามา (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 36,587
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,853 ครั้ง
    20 ก.ค. 62


[9] เฟซ ไลน์ เบอร์ เอามา

ตอนเช้า วันนี้ผมตื่นขึ้นมาด้วยอารมณ์สดชื่นแจ่มใสเป็นพิเศษ ไม่ได้หมายความว่าเมื่อคืนนอนเต็มอิ่มอะไร แต่แค่พอคิดว่าพรุ่งนี้เป็นวันเสาร์และมะรืนเป็นวันอาทิตย์ โลกก็เหมือนสว่างสดใส กะว่าตอนเย็นหลังเลิกเรียนถ้าอารมณ์ดีจะโทรชวนพวกไอ้เชสไอ้น็อตพากันซื้อเครื่องดื่มมาผสมดื่มกันเองที่ห้องสักสี่ห้าชั่วโมง

ผมฮัมเพลงตามจังหวะที่ได้ยินอยู่ในหูฟังทั้งสองข้างขณะก้าวเดิน แต่พอมาถึงหน้าตึกก็ขยับไปหลบหลังเสา เยี่ยมหน้าไปเมียงๆ มองๆ ว่าตรงโต๊ะประจำมีควายเผือกเออะหน้านั่งร่วมอยู่ด้วยมั้ย แต่พอไม่เห็นอย่างที่ไอ้สหัสไลน์มาบอกเมื่อยี่สิบนาทีก่อนจริงๆ ผมก็พยักหน้าอย่างพอใจ

“ยิ้มอะไรหืม”

“...!” ผมสะดุ้งโหยง จู่ๆ เสียงทุ้มพร้อมลมหายใจร้อนๆ ก็มารินรดอยู่ข้างแก้ม

หมุนตัวหลังชนเสา พอหันไปเห็นว่าเป็นใบหน้าหล่อๆ ของไอ้คุณที่ยืนยิ้มอยู่สีหน้าก็พิกลทันควัน

ทำไมมันตายยากอย่างนี้

เจอมันแล้ววันนี้กูจะดวงซวยอีกรึเปล่าวะ...

“มองหากูอยู่เหรอ”

หน้าผมเปลี่ยน “ใครมองหามึงไม่ทราบ”

“ก็มึงนี่ไง”

“มึงนี่ดูจะไร้การไร้งานทำนะ ว่างนักเหรอถึงแวะมาที่นี่ทุกวัน ชาวบ้านเขาเบื่อหน้ามึงจะแย่”

“ก็ให้เขาเบื่อไป กูไม่ได้มาหาชาวบ้านนี่ กูมาหามึง”

“กูไม่อนุญาตให้มึงมาหา”

“อ้อ ไม่เป็นไร กูจะมา”

“หน้าด้าน”

มันหัวเราะ “ถ้ามึงไม่ยอมรับแอดแล้วก็ปลดบล็อคเบอร์ กูก็จะหน้าด้านให้มึงเห็นแบบนี้เรื่อยๆ นั่นแหละ”

ได้ยินคำพูดของมันประสาทก็จะแดก

วันที่ไอ้คุณเอาบัญชีทุกบัญชีมาระรานผมทางโซเชียล และเช้าวันต่อมาที่โดนมันดักเจอในห้องน้ำ นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมามันก็แวะมาที่ตึกศิลปกรรมประหนึ่งว่าตัวเองซิ่วมาเรียนคณะนี้แล้ว ผมใช้ชีวิตยากขึ้นไปอีก ต้องมาคอยหลบคอยสังเกตว่ามันอยู่ที่ไหน ความสงบสุขที่เพิ่งได้มาอยู่กับตัวเองไม่ถึงอาทิตย์ก็ปลิวหายไป

“กูจะถามมึงดีๆ นะ” ผมหรี่ตามองคนที่ยืนห่างไปไม่ถึงก้าว ดึงหูฟังออก “มึงจะเอาเฟซไลน์เบอร์กูไปทำไม”

“ก่อนหน้านี้กูมาหามึงที่หน้าตึกตั้งหลายวันแต่ไม่เจอ ถึงได้ต้องใช้ทางนี้ติดต่อนี่ไง”

“แล้วมึงจะติดต่อกูทำไม”

“ถามแปลกๆ ถ้าไม่ติดต่อ เราจะคุยกันได้ยังไง”

“มึงนั่นแหละแปลก ทำไมกูต้องคุยกับมึงไม่ทราบ”

“คุยกันจะได้สนิทกันไวขึ้นไม่ใช่เหรอ”

ขนผมลุกอีกแล้ว “หะ แล้วทำไมกูต้องสนิทกับมึงด้วย”

ไอ้คุณเลิกคิ้ว “มึงนี่ถามไม่หยุดเลยนะ ถ้าอยากให้ตอบคำถามก็ทำอย่างที่บอกก่อนสิ”

“ไม่”

“งั้นกูก็จะหน้าด้านแบบนี้แหละ ป่ะ วันนี้ไม่ต้องหนีขึ้นข้างบนแล้วนะ”

มันก้มหน้าลงมายิ้มใกล้ๆ ใช้จังหวะช่วงที่ผมไม่ทันได้ตั้งตัววาดแขนตัวเองมาโอบไหล่เอาไว้ ออกแรงดันให้เดินออกจากใต้ตึกตรงไปทางโต๊ะนั่งประจำด้านหน้า

โดนมันทำเหมือนเป็นเพื่อนกันผมก็ขนลุกวูบขึ้นมาอีกหน เพราะฉะนั้นถึงเบ้หน้ารีบสะบัดออกอย่างว่องไว แต่มันก็เอื้อมมารั้งเอาไว้อีกรอบ คราวนี้แขนแม่งที่กดไว้แข็งอย่างกับคีมเหล็ก เดินมาจนถึงโต๊ะนั่นแหละมันถึงยอมปล่อยเอง

“ไอ้คุณ ...อา ไอ้โป้ด้วย”

ไอ้อาร์ตและไอ้สหัสมองหน้าผมกับไอ้คุณสลับกันไปมา

ผมไม่ได้ตอบอะไร พอไอ้คุณขยับไปนั่งลงแล้วถึงได้ยกมือขึ้นปัดตรงไหล่ตัวเองให้รู้ว่าโคตรจะรังเกียจ มันเห็น แต่ไม่ได้พูดอะไรนอกจากยกมุมปาก ที่จริงอยากจะหมุนตัวเดินขึ้นอาคารเพราะไม่อยากนั่งร่วมโต๊ะกับมัน แต่พอเห็นว่าเพื่อนจ้องมองมาผมก็ต้องกัดฟัน

มันทำชิลด์ๆ ได้ กูก็ทำได้วะ

เลือกจะขยับอ้อมไปนั่งอีกด้าน ให้ห่างจากเชี่ยคุณมากที่สุด หันไปอีกทางก็บังเอิญสบตากับไอ้สหัสเข้าพอดี มันมองจ้องมาแบบงงๆ ผมก็ขึงตาใส่ไปทีจนมันกะพริบตาปริบๆ

ยังจะมีหน้ามางง ไหนไลน์บอกกูว่าไอ้คุณมันไม่อยู่ที่ตึกสินกำไง

แต่ยังดี พอนั่งลงแล้วไอ้คุณไม่พูดจากวนตีนหรือบอกให้ผมรับแอดไร้สาระของมันอีก ต้องขอบคุณไอ้อาร์ตที่หันไปชวนคุยไม่หยุดปาก ผ่านไปสักพักหนึ่ง มันก็ลุกขึ้นแล้วหันมาทางผม

“เลิกกี่โมง”

“เสือก”

“ไอ้โป้เลิกกี่โมงวันนี้” มันหันไปถามไอ้อาร์ตแทน

“สี่โมงสิบห้า”

ไอ้เชี่ยนี่ก็เสล่อตอบไปอีก!

คนฟังพยักหน้ารับอย่างพอใจ มันหันมาทางผมอีกครั้ง ส่งยิ้มให้ แต่ยิ้มมุมปากเหมือนจะขำและสื่อว่ามันยังรังควานผมได้อีกหลายวิธีก็ดูกวนชวนอยากให้ลุกไปข่วนหน้าให้แหก

“อย่าหนีกลับหอก่อนล่ะ เดี๋ยวกูมารับไปกินข้าว”

“ใครจะแดกกับมึง”

หน้าผมเหวอไปช่วงจังหวะหนึ่ง กว่าจะรู้ตัวและตะโกนชูนิ้วกลางงามๆ ยกให้มันก็เดินห่างออกไปแล้ว

มองตามหลังร่างสูง เห็นมันเลี้ยวกลับไปทางตึกนิเทศแล้วก็กระแทกก้นนั่งลงบนเก้าอี้ตามเดิม เห็นสายตาเพื่อนร่วมโต๊ะอีกสองคนผมก็ว่าอย่างอดไม่ได้

“มึงไปบอกมันทำไมไอ้อาร์ต”

“อ้าว” มันทำหน้างง “ก็กูเห็นพวกมึงเดินกอดคอกันมาก็นึกว่าญาติดีกันแล้ว”

“ญาติดีบ้านมึง นั่นญาติดีเหรอ” หน้าผมตอนเอ่ยพูดโคตรดูไม่ได้ เบนเป้าไปที่ไอ้สหัส “แล้วมึง ไอ้ที่ไลน์มาบอกกูว่าวันนี้มันไม่มาตึกสินกำนี่คือยังไง?”

ไอ้สหัสยิ้มแหย “ก็... ตอนแรกมันมา แล้วก็ลุกไปกูเลยนึกว่ามันกลับตึกนิเทศไปแล้ว”

“...”

“มันดู... อยากเป็นเพื่อนกับมึงนะ”

“...หะ”

“ก็ตั้งแต่ตอนที่มึงกลับมาเรียนหลังจากป่วยมันก็ถามหาตลอด ไม่ดิ จริงๆ ตั้งแต่หลังจากพวกมึงแข่งโหวตกันไป ตลอดทั้งเทอมหลังจากนั้นมันก็ถามอยู่บ่อยๆ นั่นแหละ มันดูสนใจมึงอยู่ชัดๆ”

เทอมที่ผ่านมามันถามถึง?

“ขอเฟซขอไลน์มึงจากกูกับไอ้พลไปด้วย แต่กูไม่ได้ให้นะเว้ย”

“เออ กูรู้”

พวกมันไม่ได้ให้ ...แต่คนอื่นอ่ะให้

ไอ้คุณมันคนรู้จักเยอะ การจะหาเบอร์หาไอดีไลน์ผมจากคนอื่นไม่ยากเกินความสามารถมันหรอก

“ไม่ต้องทำหน้าแบบนั้นก็ได้ไอ้โป้” ไอ้อาร์ตยกมือมาตบบ่าผม เหมือนตั้งใจจะปลอบ “ไอ้คุณเห็นมันดูเฟรนด์ลี่อย่างนั้น แต่คนที่มันอยากสนิทด้วยถึงขั้นมาหาทุกวันแบบนี้มึงคนแรกเลยนะเว้ย ไปทำอะไรให้มันอยากสนิทด้วยได้เนี่ย”

“...” คำพูดเพื่อนทำเอาผมชะงัก

ไม่รู้ทำไม ภาพในคืนนั้นกลับผุดขึ้นมาในสมอง ผ่านไปก็พักหนึ่งแล้ว แต่ความรู้สึกและสถานการณ์บางช่วงที่เกิดขึ้นยังวนอยู่ในสมองผมไม่ยอมหายไป

ปากเม้มแน่น

“แต่ไอ้คุณมันก็นิสัยดี ยังไงก็สนิทกันไว้เหอะ”

“ไม่มีทาง”

ผมตอบโดยไม่ต้องเสียเวลาคิด

 

เพราะประโยคของไอ้คุณที่ว่าตอนเย็นจะมารับไปกินข้าว พออาจารย์ปล่อยปุ๊บผมก็พุ่งออกมาจากห้องเรียนทันที ลงบันไดแล้วอ้อมไปหลังตึกเพื่อเอาไอ้เซ็กเธาว์ออกจากที่จอด ไอ้สหัสไลน์มาบอกด้วยว่าเจอไอ้คุณอยู่ตรงข้างตึกนิเทศ มันจะมาดักผมตามที่พูดจริงรึไม่จริงก็ไม่รู้แหละ แต่จากหลายวันที่เห็นหน้ามันก็ทำผมขนพองสยองเกล้ามากพอแล้ว

ออกมาจากเขตตึกเรียนได้โดยไม่โดนใครดักไว้จิตใจผมก็ปลอดโปร่งมากขึ้น ขับตรงไปที่ตึกกลาง เพราะต้องไปเอาชีทและหนังสือเรียนเก่าจากพี่โกลด์ก่อน พี่รหัสผมมันอยู่ปีสี่แล้ว ไม่ค่อยเจอหน้าบ่อยเท่าเมื่อก่อน พอมันเห็นหน้าผมก็จะลากถูลู่ถูกังไปเที่ยวด้วยกันให้ได้ แต่ผมนัดไอ้เชสไว้แล้ว เลยรีบปฏิเสธ

คุยกับพี่มันอยู่ราวสิบนาทีก็ขอตัว ผมจอดมอเตอร์ไซค์ไว้ตรงหน้าตึก เดี๋ยวจะถูกยามมาไล่เอาซะก่อน

ขึ้นคร่อมเบาะ บิดกุญแจสตาร์ท แต่ยังไม่ทันออกตัวรถผมกลับสั่นโคลง

“เฮ้ย!?”

...มีใครบางคนขึ้นมานั่งซ้อนด้านหลัง แขนหนาทั้งสองข้างกอดเอวผมไว้แน่น

“ไอ้...”

แม่งเอ๊ย

ผมเลือกคำมาใช้สบถไม่ถูก พอเอี้ยวหน้าหันไปก็เห็นรอยยิ้มและหน้าหล่อๆ ของไอ้คุณ

“มึงเป็นวิญญาณเหรอ ตามอาฆาตอะไรกูนักหนา”

กลิ่นน้ำหอมผู้ชายจางๆ ลอยเข้ามา มันยื่นคางผ่านไหล่ผมมาใกล้ๆ ...มันแม่งรู้ได้ยังไงวะว่าผมอยู่ที่นี่

“ว่าไปถึงนั่น กูบอกแล้วนี่ว่าให้รอ แอบออกมาก่อนอีกแล้ว”

“กูไม่ได้ตอบรับว่าจะรอมึง ลงไป”

ผมพยายามดึงแขนมันออกจากเอวตัวเอง แต่มันเกาะแน่นแม่งเป็นลูกลิง พอผมยืนขึ้นเกร็งตัวไม่อยากอยู่ใกล้ มันก็กวนตีนโดยการขยับเข้ามาใกล้อีกจนเป้ามันแนบสนิทไปกับเอวผม

“ป่ะ กินข้าว”

“กูบอกแล้วว่ากูไม่แดกกับมึง อย่าให้ต้องพูดซ้ำๆ ได้มั้ย”

“กูก็ไม่อยากพูดซ้ำๆ เหมือนกัน แต่มึงดื้อเอง”

“ดื้อพ่องเถอะ”

เพราะต้องประคองรถเอาไว้ด้วย เลยมีแค่มือเดียวเท่านั้นที่จะใช้ได้ เหมือนถูกผูกติดอยู่กับทั้งรถและทั้งไอ้คุณ ท่าทางประหลาดของผมกับมันตอนนี้ทำให้นักศึกษาคนอื่นที่อยู่รอบๆ มองกันเป็นตาเดียว

ยื้อยุดอยู่บนมอไซค์เป็นนาที สุดท้ายผมก็พ่นลมหายใจผ่านปากอย่างแรง ตัดสินใจทิ้งความรู้สึกที่คิดว่าถ้ายอมมันก็เท่ากับตัวเองแพ้เอาไว้ก่อน ...ก่อนที่จะประสาทตาย

“มึงจะเอาไง”

“ไม่ใช่กูพูดไปหลายรอบแล้วเหรอ รับแอดเฟซไลน์กู แล้วก็ไปกินข้าว”

“...ก็ได้” เชื่อเถอะว่าผมกล้ำกลืนฝืนทนตอบเป็นอย่างมาก “แดกๆ ให้แม่งจบๆ”

“อือฮึ เด็กดี”

ผมยืนคุมแฮนด์รถอยู่ แต่พอไอ้คนข้างหลังไม่ขยับสักทีก็เสียงห้วนขึ้นมาอีกรอบ “ลงไปดิวะ กูตอบตกลงแล้วไง”

“ตกลงแล้วก็ออกรถ เสือน้อยอยากกินอะไร”

“มึงก็ไปขึ้นรถมึงดิ มาซ้อนกูทำไม ค่อยไปเจอกันที่ร้านโน่น”

“ไม่ล่ะ กูไปกับมึงเนี่ยแหละ อยากกินอะไรก็ขับไปเลย มื้อแรกของเรากูให้มึงเลือก”

“...”

ตัวผมแข็งทื่อ เพราะมันเกาะเอวผมเอาไว้ ลอยหน้าลอยตาพูดอยู่ใกล้ๆ ลมหายใจกระทบโดนกลุ่มผมของผมจนวินาทีหนึ่งไอ้สมองไม่รักดีเสือกคิดฟุ้งซ่าน และก่อนที่มันจะฟุ้งซ่านไปไกล ผมก็ขยับก้นนั่งลงไปบนเบาะตามเดิม “น่ารำคาญฉิบหาย ขยับถอยออกไปหน่อย กูขับไม่สะดวกไม่เห็นเหรอ”

คราวนี้มันยอมทำตามคำบอกอย่างว่าง่าย ขยับถอยห่างไปเล็กน้อย คลายแขนออกแต่ยังพาดอยู่บนหน้าขาผม

เพราะรู้แล้วว่าบอกให้มันถอยไปนั่งสุดปลายเบาะไปก็ไร้ประโยชน์ ดีไม่ดีจะยิ่งกลายเป็นตัวติดกันนานขึ้นซะเปล่าๆ เริ่มเซ็งผมถึงเลือกบิดเครื่องขับออกไปทั้งๆ อย่างนั้น

เพราะยังอยู่ในเขตสถานศึกษา ลูกระนาดเยอะจนอยากจะเร่งสักร้อยสี่สิบก็ทำไม่ได้ ห้านาทีผ่านไปเพิ่งจะขับถึงประตูใหญ่ด้านหน้า และเหมือนว่าผมจะดวงซวยไม่พอ เพราะพอเลี้ยวออกมาจากมอแล้วสายตาก็ดันไปป๊ะเข้ากับไอ้สหัสและไอ้ตั๊กซึ่งยืนกันอยู่ตรงป้ายรถเมล์ใกล้ๆ พอดี พวกมันเบิกตากว้างแทบถลนมองผม เลยไปทางคนที่นั่งซ้อนซะชิดอยู่ด้านหลัง

ที่เหี้ยสุดคือแขนไอ้คุณที่กอดหลวมๆ อยู่รอบเอว ...สลัดผักเอ๊ย

สวมหมวกกันน็อคอยู่ ผมใช้วิธีทำเป็นมองไม่เห็นแล้วขับตรงต่อไป สุดท้ายจอดสุ่มๆ ที่ร้านข้าวสักร้านแถวหน้ามอ ไม่อยากตัวติดกับมันนานไปมากกว่านี้

มันเป็นร้านอาหารตามสั่งติดแอร์ เวลาเลิกเรียนเย็นๆ แบบนี้คนค่อนข้างเยอะ แต่โต๊ะสองคนหาไม่ยาก ผมสั่งอาหารตรงเคาน์เตอร์ด้านหน้าให้ตัวเองแล้วก็ไม่สนใจไอ้คุณอีก มองเห็นว่ามันที่สั่งเสร็จเดินตามหลังมามีหลายคนส่งเสียงทัก สาวๆ โต๊ะนั้นโต๊ะนี้โบกมือร้องเรียกพี่คุณคะ พี่คุณขาไม่ขาดปาก

มันหย่อนก้นนั่ง ผมก็เบ้ปาก

“ทำหน้าน่าเกลียดทำไมหืม? หิวเหรอ”

“มึงสิน่าเกลียด”

มันขำอีกแล้ว ไม่รู้อารมณ์ดีเชี่ยไร แต่บอกแล้ว มันอารมณ์ดีเท่ากับผมอารมณ์ไม่ดี “เฟซมึงชื่ออะไร”

“...?” คิ้วเข้มของมันเลิกขึ้นอย่างแปลกใจ

“จะได้จบๆ กูรำคาญ”

“ถ้ารำคาญก็น่าจะเป็นเด็กดีตั้งแต่แรก” มันพูดยิ้มๆ ยังคงความกวนตีนได้เสมอต้นเสมอปลาย บอกชื่อเฟซที่มาจากชื่อจริงนามสกุลจริงตัวเองซึ่งผมไม่คิดอยากจะจำให้เสิร์ชหาก่อนปลดบล็อค

เพราะว่าตัวเองปฏิเสธตอนที่มันแอดมา ผมเลยต้องเป็นฝ่ายเข้าไปแอดเอง พอกดขอเป็นเพื่อนเสร็จ ไม่รู้อะไรดลใจให้เลื่อนลงไปด้านล่าง ไล่อ่านสเตตัสของมัน

แค่สเตตัสแรกก็ทำผมแทบกระอักเลือด

 

Kittikun Piampaiboon 24 นาที

มีใครเห็นลิโป้บ้าง

 

Gigi meamodnoi พี่โป้สินกำปีสามน่ะเหรอคะ

Tanatip Drew ไปดักรอแต่ไม่เจอเขาก็มาถามหางี้เลยเหรอ 5555

บาส’ส อยากเปลี่ยนชื่อเฟซ เอาเรื่องว่ะ

นครินทร์ สุบินเดชา ผมเห็นขับมอไซค์ออกจากตึกศิลปกรรมเมื่อกี้นี้เองพี่

กุ้งแก้ว เขียว ตอนนี้อยู่ที่ตึกกลางค่ะพี่คุณ หนูเห็น

 

“...”

นี่มันหากูเจอด้วยวิธีนี้เองเหรอวะ


==================== 50%


แล้วไอ้คนที่ตอบมันว่าผมอยู่ที่ไหน ออกจากตึกศิลปกรรมเมื่อไหร่ก็ไม่ใช่คนที่ผมรู้จักเลยด้วย เห็นว่ามีสายคอยรายงานมันอยู่ทั่วมหาวิทยาลัยหน้าตัวเองก็บูดเบี้ยวขึ้นมาทันควัน

นึกอยากจะด่าแม่งเหมือนเมื่อก่อน แต่พยายามจะลองปรับเปลี่ยนตัวเองใหม่ก่อนจะซวยมากกว่านี้ถึงได้ไม่ใส่ใจ กดออกจากเฟซบุ๊ค ปลดล็อคไลน์และเบอร์ให้แม่งด้วย

“พอใจยัง”

ไอ้คุณมองจอที่ผมหันไปให้ดู “เมมไว้ด้วย”

ผมกลอกตา แต่รอบนี้จัดการเมมอย่างว่าง่ายเพราะคิดว่าถ้ามีสายเข้าจะได้รู้ว่าเป็นใคร และเลือกได้ว่าจะรับหรือปล่อยทิ้งไว้ ดังนั้นในรายชื่อผมเลยมีชื่อ ไอ้เหี้ยคุณเพิ่มมาอีกคน

“เมมแล้ว จบเรื่องได้แล้วนะไอ้สัด”

“เก่งมาก แล้วอย่าแอบไปบล็อคกูลับหลังล่ะ”

“เออ มึงก็อย่ามารังควานกูอีกก็แล้วกัน”

มันยิ้ม ไม่ได้ตอบอะไร

นาทีนั้นพนักงานถือจานข้าวสองจานมาเสิร์ฟให้พอดี เสียพลังไปกับการหัวเสียโต้เถียงกับไอ้คุณ พอผัดกะเพราปลากระพงทอดของผมถูกวางลงตรงหน้า กลิ่นก็ทำเอาน้ำหลายไหลท้องร้องขึ้นมาทันที ผมไม่สนใจไอ้เหี้ยคุณอีก หยิบช้อนส้อมมาจัดการตักข้าวเข้าปาก ก้มหน้าก้มตากินไม่เงยมองอะไรตรงหน้าให้เสียสุขภาพสายตา

เกือบหมดจาน โทรศัพท์ผมที่วางอยู่ใกล้มือก็สั่น พอหันไปมองก็ตาโต

Chesire Cat : ไอ้โป้

Chesire Cat : ไอ้เพื่อนชาติชั่ว

ฉิบหาย ผมลืมพวกไอ้เชสไปเลย

Lubu (lipo) : เฮ้ย

Lubu (lipo) : ขอโทษ กูติดธุระกะทันหัน

Chesire Cat : โอ้โห ลืมนัดน่าเสียใจไม่เท่าเพื่อนโกหกเลยอ่ะ

Chesire Cat : (ส่งรูปภาพ)

เชี่ย...

รูปที่ไอ้เชสส่งมาเล่นเอาเกือบหายใจผิดจังหวะ

Lubu (lipo) : เนี่ยแหละธุระกู

“โป้”

“...” ผมไม่ตอบ มือยังพิมพ์อยู่

“กินข้าวให้หมดก่อน อย่าเพิ่งเล่น”

“ยุ่ง”

เหลือบตาไปมองก่อนว่าสั้นๆ

ทีแรกผมกินไวนำมันจนจะหมดจานก่อนอยู่แล้ว แต่พอไอ้เชสไลน์มาก็ตั้งช้อนค้างไว้อย่างนั้น ไอ้คุณมันไม่ได้ว่าอะไรหรอก แต่เหมือนมันกินหมดไปนานแล้วผมก็ยังไม่กินต่อ ถึงได้บ่น

“กินก่อน หรือไม่ถ้าอยากคุยก็คุยกับกูนี่”

“หะ” ผมทำหน้าพิลึก

เพราะตอบไลน์ไอ้เชสอยู่ ผมเลยไม่ได้สนใจมัน แต่พอได้ยินมันพูดแบบนั้นก็ไม่อยากจะนั่งอยู่ด้วยนานๆ พิมพ์บอกไอ้เชสว่าเดี๋ยวจะรีบไปหาแล้ววางมือถือกินข้าวต่อให้เสร็จ

เห็นสีหน้าเหมือนพอใจของไอ้เชี่ยคุณแล้วก็ได้แต่เบ้ปาก กูจะรีบแดกแล้วไสหัวไม่หายใจใกล้มึงเว้ย

ภาพที่ไอ้เชสส่งมาเมื่อกี้เป็นภาพตอนที่ผมกับไอ้คุณยื้อยุดกันอยู่บนมอเตอร์ไซค์หน้าตึกกลาง ไม่ได้แปลกใจว่ามันไปเอามาจากไหน เพราะไอ้คุณมันเป็นคนดัง ไปไหนมาไหนก็มีคนถ่ายรูปมันไปกรี๊ดกร๊าดกันบ่อยๆ ในโลกโซเชียลอยู่แล้ว อย่างตอนนี้ที่แดกข้าวกับมัน สาวๆ โต๊ะอื่นก็ต้องยกมือถือมาเก็บภาพไว้บ้างแล้วนั่นแหละ

ผมไม่ได้ใส่ใจ แค่เคืองเล็กๆ ที่เพื่อนแม่งดันมาเห็นมากกว่า

ก็มันกับผมไม่ถูกกัน จู่ๆ มาแดกข้าวด้วยกัน มันใช่เหรอวะ?

“จะไปไหน” พอเห็นผมรวบช้อนลุกขึ้นยืนมันก็ถาม

“แดกเสร็จแล้วก็กลับดิ”

“รีบไปไหน พรุ่งนี้วันเสาร์”

“กูนัดเพื่อนไว้ ถ้าไม่เป็นเพราะมึงก็ไม่ต้องเสียเวลาแบบนี้หรอก”

“เพื่อน? พวกไอ้กาจน่ะเหรอ”

ผมยิ้มเย้ย “ไอ้กาจไปกับไอ้เพชรณภูมิ”

ไอ้คุณเสือกขำ “อ๋อ เหรอ”

“หึ”

“ทำหน้าแบบนั้นทำไมหือ มาให้บีบปากสักทีซิ”

ผมหุบยิ้มทันที ปัดมือมันที่ยกขึ้นมาใกล้ “บีบหน้ามึงอ่ะ”

ไอ้คุณท่าทางแม่งจะอารมณ์ดีกว่าเดิม มันไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก ขยับลุกขึ้นยืนขณะล้วงเอากระเป๋าสตางค์ออกมา

เดินมาถึงเคาน์เตอร์หน้าร้าน ผมก็สาวเท้าจะตรงไปยังจุดที่จอดรถตัวเองทันที แต่ถูกมันรวบข้อมือไว้แน่นเหมือนจะให้รอ ขณะที่พูดกับพนักงานและจ่ายเงินค่าอาหาร

ผมสะบัดอย่างรวดเร็วและรุนแรงแล้ว แต่ไม่ออก กลายเป็นต้องรอกระทั่งมันจัดการเรียบร้อยแล้วเดินออกมาจากร้านพร้อมกันนั่นแหละ ถึงเลิกโดนรังควาน

“ถ้ากูทักไปก็ตอบด้วยล่ะ”

“...”

ผมไม่พูดอะไร ถอนหายใจใส่หน้ามันทิ้งท้ายแล้วเดินไปเสียบกุญแจไอ้เซ็กเธาว์ทันที

แน่นอนว่าคำตอบในใจผมคือ ไม่มีทาง ที่ผมยอมออกมาแดกข้าวกับมันทั้งที่โคตรจะพิลึกนี่มากเกินไปแล้ว คิดไว้แต่แรกแล้วว่ารับแอดมันไป แต่ก็เท่านั้นแหละ ถ้ามันทักมาก็ไม่เสียเวลาตอบหรอก

คิดมาถึงนี่ ตอนที่จอดรอไฟแดงผมก็ขมวดคิ้ว รู้สึกว่าไอ้คุณมันยิ่งอยู่ยิ่งเพี้ยน ใจมันต้องการอะไรจนตอนนี้ก็ยังเดาไม่ออก จะบอกว่ามันชอบผมน่ะไม่มีทางแน่ๆ ส่วนชอบไอ้เพชรณภูมิจริงๆ รึเปล่าก็ยังไม่มั่นใจ มันไม่ได้กระตือรือร้นพยายามติดต่ออะไรกับไอ้เพชร หรือว่ามันแข่งความอดทนกับผมจริงๆ? ไม่ก็ไปเล่นเกมกับใครมาแล้วถูกสั่งลงโทษให้มาตีสนิทกับผม ...ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ เพราะขนาดผมเองยังให้ตารางสิบช่องไอ้เพชรณภูมิไปทำเลย

เอาเหอะ บางทีถ้าได้เฟซได้ไลน์สมใจแล้วคงเลิกรังควานไปเองนั่นแหละ

ดวงกู... แม่งอย่าเพิ่งซวยขึ้นมาอีกก็แล้วกัน

 

ดับเครื่องตรงที่จอดริมฟุตปาธผมก็ผลักประตูกระจกร้านเข้าไป

พวกไอ้เชสมันนั่งกินอาหารทะเลเล็กๆ กันอยู่ ตอนเดินมาถึงโต๊ะก็เห็นว่าซัดกันไปเกือบจะเรียบร้อยแล้ว ผมขยับไปนั่งลงตรงที่ว่างข้างไอ้น็อต โบกมือปฏิเสธพี่พนักงานที่นำเมนูมายื่นให้

“มาทำไมฮะ จริงๆ ไม่ต้องมาหาพวกกูแล้วก็ได้นะ”

ไอ้เชสแม่งเริ่มทันที สายตาที่มันใช้มองมามีทั้งแววล้อเลียนปนกับงอนแต่ไม่จริงจัง

“นัดแล้วไม่มาเดี๋ยวมึงก็งอแง”

“กูเว้นให้รอบนี้ สั่งข้าวป่ะ อ้อ ลืมไป มึงกินมาแล้ว น่าจะอิ่มแล้วด้วย”

“ไอ้สัด ให้กูอ้วกใส่หน้ามึงมั้ย จะได้ท้องว่าง”

“จะดีเหรออ ไม่เสียดายเหรอออ”

ผมกลอกตาใส่มัน รู้อยู่แล้วว่าเชี่ยนี่แม่งชอบปากหมาแซวคนอื่นเขาไปทั่ว แต่ปกติแล้วมันจะไม่มาแซวอะไรผมนัก มันชอบแซวพวกไอ้กาจไอ้น็อตที่บุคลิกนิ่งๆ เพราะหวังอยากให้เพื่อนอายรึหัวเสียมากกว่า

“ทำไมไปกินข้าวด้วยกันได้ ไหนบอกไม่ชอบขี้หน้า?” แม้แต่ไอ้น็อตที่นั่งอยู่ข้างๆ ยังถาม

“ก็ไม่ชอบขี้หน้านั่นแหละ กูโดนมันกวนตีนอยู่นี่ไง”

“กวนตีนอีท่าไหนดินเนอร์กัน”

“ดินเนอร์บ้านมึงไอ้เชส ไม่มาเป็นกู ไม่รู้ความปวดประสาทของกูหรอก” ผมดึงแก้วน้ำเพื่อนมาดื่ม เท้าศอกซ้ายเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ เล่าให้ฟังคร่าวๆ

เล่าไปแล้วไอ้พวกนี้ก็ทำสีหน้ากันไปคนละแบบ ยกเว้นไอ้น็อตที่แค่เลิกคิ้วขวาขึ้น

“มันอาจจะอยากเป็นเพื่อนกับมึงจริงๆ ก็ได้นะ” ไอ้เหรียญออกความเห็น

“เนอะ ก็ไม่แน่”

ผมส่ายหน้า “ถุย กูไม่อยากเป็น ถ้ามันหลอกใช้กูเรื่องไอ้เพชรณภูมิจะทำไง”

“โห” ไอ้เชสลากเสียง “ละค๊รละคร”

“ไอ้น้องเพชรอยู่กับไอ้กาจ ไม่มีคนกล้าหรอก” ไอ้เหรียญว่าซื่อๆ

“ใครจะรู้ ดูอย่างเด็กคิรินนั่นไง”

พูดแล้วผมก็นึกย้อนไปถึงใบหน้าของเด็กคนนั้น แต่มันเริ่มลางเลือนนึกไม่ออกแล้ว

ตั้งแต่ไอ้พวกเพื่อนบอกว่าไอ้กาจไปเคลียร์กับเด็กคนนั้นแล้ว ผมก็ไม่ได้ข่าวอะไรอีกเลย เหมือนว่าไอ้กาจจะไม่ได้ยุ่งแล้วจริงๆ ก็รู้ว่าถ้ามันชอบใครก็มั่นคงกับคนนั่นแหละ ส่วนไอ้คุณ...

ไม่แน่ใจ ไม่เห็นมันยุ่งกับเด็กคิรินแล้วนะ แต่ควงรึคุยกับใครอยู่ตอนนี้ก็ไม่รู้เหมือนกัน อ้อ ไม่ได้อยากรู้ด้วย

“แต่ถ้าเพชรมันไม่ยุ่ง ก็เท่านั้น”

ผมเบิ่งตา ปรบมือแปะหนึ่ง “มึงพูดได้ดี ไอ้น็อต”

“งั้นถ้าไอ้คุณคนนั้นอยากเป็นเพื่อนกับมึงจริงๆ ก็เป็นดิ จะได้ไม่ต้องมานั่งอารมณ์เสีย เพื่อนเยอะแยะดีออก”

“...”

ไอ้เหรียญ มึงไม่เข้าใจ...

กูจะเป็นเพื่อนกับผู้ชายที่เคยมีอะไรกันได้ยังไงวะ กูไม่กระทืบมันคาตีนก็บุญแล้ว

“ช่างเหอะ ไม่ต้องพูดเรื่องไอ้...”

“พี่โป้!

กำลังโบกมือปัดๆ ให้พวกมันเปลี่ยนหัวข้อสนทนา เสียงเรียกชื่อผมพร้อมฝ่ามือที่ตะปบลงมาตรงไหล่ทั้งสองข้างจากด้านหลังก็ทำเอาผมสะดุ้ง

“แพร?”

“ดูทำหน้า ตกใจขนาดนั้นเลยเหรอ ขี้ตกใจเหมือนเดิมเลยนะ”

“มาทำงี้ใครๆ ก็ตกใจทั้งนั้นแหละ”

ผู้หญิงที่ยืนยิ้มกว้างอยู่ด้านหลังหัวเราะอย่างไม่เก็บมาด มองเห็นหน้าที่ไม่ได้เห็นมาพักหนึ่งแล้วสีหน้าผมก็อ่อนลง ทรงผมยาวดัดลอนปลายที่ล้อมกรอบใบหน้ารูปไข่ ผิวสีแทนที่เมื่อก่อนผมเคยแกล้งเอามาเทียบกับผิวของตัวเองให้โดนฝ่ามือทุบใส่ เมื่อก่อนเป็นยังไงตอนนี้ก็ยังเหมือนเดิม ...แฟนเก่าของผมเอง

“สายตาไรเนี่ย ขนลุกอ่ะ”

“เด็กต๊อง”

“ไม่เท่าพี่หรอก” แพรหันไปทางคนอื่น ยกมือไหว้ “หวัดดีค่ะ ไม่เจอกันนานเลย พี่น็อตยังหล่อเหมือนเดิมเลย”

ไอ้น็อตพยักหน้า ส่วนไอ้เชสนี่เสนอหน้า “หวัดดีครับน้องแพร มากินกับใคร เพื่อนเหรอ”

“ค่ะ นี่อิ่มแล้ว กำลังจะกลับ บังเอิญเห็นหน้าคุ้นๆ เลยเข้ามาทัก”

ผมฟังๆ แล้วก็เบ้ปาก “กับพวกมันล่ะพูดจาเพราะเชียวนะ”

“พี่จะให้แพรพูดเพราะกับพี่ด้วยเหรอ พี่โป้คะ”

ขนผมลุก “ไม่ต้อง”

“ฮ่าๆๆ นี่แพรเพิ่งได้คุยกับพี่จะๆ ตอนตัดผมแล้ว” ทำหน้าตาสอดรู้สอดเห็นแล้วเอื้อมมือมาจับปลายผมหน้าของผม “อย่างหล่อ โคตรเท่เลยอ่ะ”

“งั้นกลับมาป่ะ”

“ไม่อ่ะ” เด็กนี่แม่งตอบกลับมาอย่างไว

ผมรู้อยู่แล้วว่าจะต้องตอบแบบนี้ เลยแกล้งขึงตาใส่

แฟนเก่าผมคนนี้ไม่ใช่คนที่คบกับคนอื่นเพราะหน้าตา ไม่งั้นช่วงปีสองที่ผมยังอยู่ในสภาพซกมกเธอจะยอมคบด้วยเหรอ ที่เลิกกันไม่ใช่เพราะเบื่อหรือเรารับนิสัยกันและกันไม่ได้ แต่เป็นเพราะอยู่ด้วยกันไปนานๆ แล้วผมกับแพรไม่เหมือนแฟน แต่เหมือนพี่น้องมากกว่า ...สังเกตได้จากบทสนทนาที่โต้เถียงกันอยู่นี่ไง

แพรหัวเราะก๊ากไม่สมหญิง คุยกันอีกสองสามประโยคเพื่อนเธอซึ่งจ่ายเงินเสร็จเรียบร้อยแล้วก็ตะโกนเรียก ตามองตามร่างเล็กที่เดินออกไปนอกร้าน

“น้องเขามีแฟนใหม่ไปยัง” ไอ้เชสถามขึ้นมาด้วยท่าทีกระเหี้ยนกระหือรือสอดรู้

“กูไม่ได้คุยด้วยนานแล้ว เหมือนจะเพิ่งเลิกกันไปมั้ง”

“กำลังว่างอ่ะดิ ไม่ลองไปคุยกันอีกรอบอ้ะ”

ผมส่ายหน้า พูดขำๆ “แพรมันไม่เอากู มึงไม่เห็นเหรอ”

อีกอย่าง... ผมเองตอนนี้ก็ไม่ได้คิดอะไรลึกซึ้งแบบนั้นกับแพรแล้วด้วย แต่ยอมรับว่า ในบรรดาแฟนทั้งหมด ผมชอบแพรและรู้สึกว่าตอนที่คบกับเธอรู้สึกสบายใจมากที่สุด ถึงเราจะคบกันได้แค่ราวๆ สามสี่เดือนก็เถอะ

“อย่างที่น้องแพรบอก ตอนนี้มึงหล่อน่าหมั่นไส้แล้ว...”

“น่าหมั่นไส้ไม่ต้องใส่มาก็ได้มั้ง”

“ฟังกูพูดให้จบก่อนสิวะ” มันทำท่าจะยกมือขู่จะตีเหมือนเป็นคุณแม่ “แฮะแฮ่ม หาแฟนใหม่มั้ยลูกโป้”

“มึงพูดเหมือนแฟนหาง่ายเหมือนยุง”

“หาไม่ง่าย แต่ก็ไม่ยาก ลองนัดคุยกับสาวๆ ต่างมอดูป่ะ ไปเป็นกลุ่มไรงี้”

“มึงจะไปด้วย กูรู้!” ไอ้เหรียญโพล่ง ยกนิ้วชี้หน้า

“ไอ้สัด อย่าเสือกฉลาด”

“...”

ผมมองไอ้เชสที่ยกมือตีนิ้วเพื่อน ไม่รู้จะหัวเราะหรือจะทำหน้าเบื่อใส่มันดี ไม่ได้ตอบอะไรกลับไปจนมันตื๊อต่ออีกสองสามประโยคก็เบื่อ เปลี่ยนไปพูดเรื่องอื่นตามประสามันต่อ

ผมไม่เคยหาแฟน ที่ได้คบกับใครสักคนก่อนหน้านี้เพราะถ้าดวงมันจะให้มี มันถึงมีของมันเองนั่นแหละ

ตอนนี้ปวดหัวเรื่องอื่นก็มากพอแล้ว


======================= 100%

♡♡♡♡♡ หัวใจรัวๆ


แฮชแท็ก #เหนือคุณเท่ากับแฟน

วาฬกลิ้ง

FB > https://www.facebook.com/rosewankling/

TW > https://twitter.com/rose_wankling


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.853K ครั้ง

6,615 ความคิดเห็น

  1. #6554 The paradizy (@phattarasuchanat) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 18:35
    รุกอี๊กกกกกกก ดุเหลือเกิ้ลพ่อออ
    #6554
    0
  2. #6181 alittletigerp (@firstlylifu) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 19:36
    โป้เรียนรู้แล้ววววว ไม่ร้อนแล้วว กราบบบบ น้ำตาจะไหลจ่ะ แต่ปกติถ้าไม่อยากยุ่งจริงๆน่าจะต้องเมินมากกว่า ตอนนี้ดูไม่ร้อนแบบยอมอะ ไม่ได้ไม่ร้อนแบบไม่สนใจเมินเฉย งงๆตรงที่หลังจากเหตุการณ์นั้นจริงๆน่าจะต้องไม่ชอบยิ่งกว่าเดิมนะ แบบไม่อยากยุ่ง ไม่อยากอยู่ใกล้เลยแบบจริงจัง แต่อันนี้ทำไมดูยอมๆกว่าก่อนหน้านี้อีก
    #6181
    0
  3. #6019 heykiki (@kmxiioxe_) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 18:22
    วอแวว่ะคุณ โป้ไม่ชอบอะเห็นมั้ยยยยยยยยยย แต่ก็คงได้แต่ทำแบบนี้เพราะโป้ไม่สนใจจริง 55555555555 เอาจริงแอบชอบเชสกับโป้ น่าร้ากกก
    #6019
    0
  4. #4441 soul_hyukjae (@soul_hyukjae) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 01:54
    ถ้าฉันเป็นน้อง ฉันก็ปวดหัว
    #4441
    0
  5. #4440 หม่ามี้เลม่อน (@raindemon) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 01:46
    ชิลด์ นี่เขียนผิดเปล่าอ่่า
    #4440
    0
  6. #4426 cherrymen2833 (@cherrymen2833) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 22:23
    คืออ่านในฝั่งโป้ละเรารำคาญคุณจังเลยยย
    #4426
    0
  7. #3728 tangthaiparichat (@tangthaiparichat) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 11:52
    ไม่ต้องไปหาหรอกพี่โป้มีคนจีบอนู่นิ จะไปหาใหม่ทามมายยย
    #3728
    0
  8. #3303 primtnp23 (@primtnp23) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 08:07
    เอ็นดูพี่โป้
    #3303
    0
  9. #3176 M1WMIRACLE (@MiwMiracle) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 10:27
    พี่คุณรุกหนักมาก สู้ๆ ค่าาาา
    #3176
    0
  10. #2902 B O W II E Z (@bowiieez) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 09:18
    พี่โป้ใจอ่อนสักนิดเส่
    #2902
    0
  11. #1807 Kimmbb (@benz39374) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 10:27
    เห็นหลายคนเหมือนรำคานคุณ แต่เราว่าถ้าคุณไม่ทำแบบนี้คงไม่ได้สานสัมพันธ์กะโป้อะ55555ดุเหลือเกิน
    #1807
    1
    • #1807-1 Megalodox (@bewtylove575) (จากตอนที่ 10)
      5 ตุลาคม 2562 / 00:34
      คิดเหมือนกันเฉยเลยค่ะ555555 นี่เอาตามตรงอย่ามองแค่มุมโป้ดีกว่า ตอนอ่านเราไม่ได้รำคาญอะไรนะ แต่หมั่นไส้จนอยากเสยอิพี่คุณเลยมากกว่า55555555555
      #1807-1
  12. #1374 doublendoubleo (@nnjtmmq) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 13:44
    ขู่่ฟ่อๆเลยยย 55555555555 คุณสู้นะต้องตื้อ
    #1374
    0
  13. #1350 dang24 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 09:46

    ชอบน้องโป้ หัวร้อนเร็วดี

    #1350
    0
  14. #1194 Love Novel @ love writer (@maleeACC) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 08:32

    พี่คุณฮอตปรอทแตก ลูกสมุนเพียบ ไว้จำตามองน้องโป้โดยเฉพาะ

    น้องโป้ กินเสร็จชิ่ง ชักดาบ หนียังไงก็ไม่พ้น น่ารักน่าบีบปากจัง : )


    #1194
    0
  15. #1193 unloveable_m (@unloveable_m) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 22:27
    แง่งๆมากอ่ะนะ เรารู้สึกว่าคุณชอบจี้ปมอ่ะ มั่ยชอบๆๆ
    #1193
    0
  16. #1191 thesnow_ (@thesnow_) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 21:52
    เวลาเหนือคุณคุยกับพี่โป้ทีไรแล้วรู้สึกพี่โป้ตัวเล็กนิดนึง แบบ น่ารักกกก น้องงงงงง เด็กดีงี้ เสื้อน้อย แบบ ตะเล้กกกกกก อยากหอมหัว แต่พออยู่กับเพื่อนก็คือ ห้าวจ๊าดดดดดดดด 55555555
    #1191
    0
  17. #1190 คนใจจะวาย (@opor-opor2011) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 20:45
    เอ็นดูอิพี่
    #1190
    0
  18. #1179 Blue Whale... (@maleeACC) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 12:07

    พี่คุณเอ็นดูโป้อ่ะ เอะอะก็จะบีบปากเรื่อยอ่ะ

    น้องแพร จะมีอะไรให้โป้รู้สึกอีกไหมนะ

    คิดถึงโป้แล้วอ่ะ วนเวียนมาอ่านอีก...คิดถึงมาก

    ไรท์มาต่อเร็วๆนะ คิดถึงมากกกกกกก...

    #1179
    0
  19. #1178 Nanutluckyfour (@nutnaree04121994) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 07:59
    เรื่องต่อไปนี่ขอพี่เชสเลยค่ะไรท์ 5555555555555 งอแงวนเวียนมากกกก ให้พี่เขามีคู่เถอะค่ะ ตลกกกก
    #1178
    0
  20. #1174 เจ้าหมีขาว (@rockypim) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 16:23
    อ่านรวดเดียวมาถึงตอนนี้เลย ตลกมากค่ะ5555555 ขำในความพี่โป้ หัวร้อนง่ายเหลือเกินคนนี้
    #1174
    0
  21. #1152 Blue Whale... (@maleeACC) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 15:44

    เดาว่ากาจกับเพชร ต้องตอบแทนโป้บ้าง

    ตาราง30ช่องเลยเป็นไง..

    #1152
    0
  22. #1146 lacuxan (@lacuxan) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 13:14
    หึ หึ เหมือนเพื่อนน็อตจะรู้? ว่าแต่นัดคุยกับสาวๆ คนดังของ ม. จะยอมหรอคะ?
    #1146
    0
  23. #1143 Blue Whale... (@maleeACC) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 11:39

    โป้. คนน่ารักๆๆๆๆ. ห้ามมองหาแฟนนะ

    พี่คุณเตรียมพร้อม. ..แผนเด็ดพิชิตใจhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-01.png

    #1143
    0
  24. #1142 Ruruka Buta (@mheeboo) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 11:20
    มีความสงสัยพี่น็อตคิดไรกะพี่คุณรึป่าวนะ รู้สึกตะหงิดๆ กับพฤติกรรมพี่น็อต // น้องแพรน่ารักอะ สดใส จะใช่อีกตัวละครที่จะเป็นคะตะไลต์ให้พี่คุณหึงพี่โป้รึป่าวนะ หุหุ
    #1142
    0
  25. #1140 ข้าน้อย (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 10:38

    อ่านสนุกทุกเรื่อง

    #1140
    0