กานดาอุ่นรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 75,078 Views

  • 86 Comments

  • 596 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    8,053

    Overall
    75,078

ตอนที่ 8 : อุ่นรัก 3/2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4907
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 206 ครั้ง
    15 ม.ค. 62






     กฤตและครอบครัวกลับออกมาจากบ้านของกานดาในช่วงบ่าย จากเมื่อเช้าที่ว่าอารมย์ดีมากแล้ว ตอนนี้ยิ่งเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ นั่นคงเพราะการเจรจาสู่ขอที่ผ่านไปด้วยดี เป็นการการันตีในอีกขั้นว่ายังไงหญิงสาวคงหนีเขาไม่พ้นแน่ๆ แล้วแบบนี้จะไม่ให้เขาอารมย์ดีได้ยังไง รวมถึงว่าที่พ่อตาก็ดูจะคลายความโกรธลงจากวันแรกจนแทบไม่เหลือให้เห็นแล้วด้วย

"แด๊ดดี้ขา" เสียงเรียกของลูกสาว เรียกให้คนที่กำลังนั่งยิ้มกริ่มอยู่ภายในสวนหน้าบ้านหลุดจากภวังค์ 

"ว่าไงคะคนเก่งของแด๊ดดี้"

"มาย่ากับน้องพิงค์อยากกินเค้กค่ะ แด๊ดดี้พาไปนะคะ" เด็กหญิงมาหยาว่าพร้อมกับเอียงคอน้อยๆอย่างน่ารัก แล้วมีหรือที่คนเป็นพ่อที่หลงลูกสาวอย่างเขาก็ต้านทานไหว

"ได้ค่ะ แต่มาย่าต้องไม่กินเยอะเกินไปนะคะ สัญญากับแด๊ดดี้ได้ไหมคะ" ถึงเขาจะหลงลูกขนาดไหน เขาก็ไม่ลืมที่จะใส่ใจสุขภาพของลูกหรอกนะ 

"เย้ๆๆ! แด๊ดดี้ใจดีที่สุดเลยค่ะ....แด๊ดดี้ขา มาย่าชวนมัมมี๊ไปด้วยได้ไหมคะ"

"ได้ค่ะ แต่มาย่าต้องถามมัมมี๊ของหนูก่อนนะคะ ว่ามัมมี๊เขาว่างหรือปล่าว"

"โอเค ค่า...." เด็กน้อยรับคำพร้อมกับยิ้มแก้มปริ ก่อนที่เขาจะหยิบมือถือออกมาโทรหากานดา เพื่อให้ลูกสาวตัวน้อยได้คุยด้วยตัวเอง ช่วงนี้ดูเหมือนว่าลูกสาวของเขาจะอะไรๆก็มัมมี๊ตลอด เขาเคยคิดว่าทั้งเขา และทั้งพ่อกับแม่ของเขาให้ความรักกับมาหยาอย่างเต็มที่ ให้ไม่เคยขาด และเด็กน้อยก็ไม่เคยถามหาแม่เลยสักครั้ง แต่นึกไม่ถึงว่าพอได้มีแม่ลูกสาวของเขาจะติดหนักขนาดนี้ 

ตรืด!! ตรืด!!

'สวัสดีค่ะ' รอสายเพียงไม่นาน เสียงจากปลายสายก็ดังขึ้น

"มัมมี๊ขา มาย่าอยากกินเค้กค่ะ มัมมี๊ไปกับมาย่านะคะ" และทันทีที่ได้ยินเสียง สาวน้อยมาหยาก็รีบกรอกเสียงใสๆของตัวเองลงไปทันทีเช่นกัน

'เอ่อ....'

"นะคะมัมมี๊ มาย่าอยากกินเค้กกับมัมมี๊ม๊ากมากค่ะ" เด็กน้อยออดอ้อนอีกครั้ง เมื่อปลายสายเหมือนจะลังเล และมันได้ผลดีเสียด้วย ไม่เสียแรงที่เป็นลูกเขาเลยจริงๆ มาหยาน้อย

     กฤตขับรถพาลูกสาวทีตอนนี้เปลี่ยนชุดจากกระโปรงฟูฟ่องเมื่อเช้า เป็นกางเกงขาสั้นกับเสื้อแขนสั้นใส่สบายแต่ยังคงความเป็นสีชมพูสุดโปรดไว้เช่นเดิม พร้อมกับตุ๊กตาตัวโปรดอย่างน้องพิงค์ที่เจ้าตัวเรียกมารับกานดาที่บ้านของเธอ หญิงสาวเองก็เปลี่ยนจากชุดเดรสเมื่อเช้าแล้วเช่นกัน ตอนนี้เธอสวมเสื้อยืดกางเกงยีนส์สบายๆที่เขาไม่ค่อยได้เห็นบ่อยนัก ไม่นานทั้งสามก็มาถึงร้านเค้ก และจะเป็นร้านไหนไปไม่ได้ นอกจากร้านของเพื่อนของกานดาอย่างปิตาภรณ์และณัฐอรนั่นเอง

"สวัสดีค่ะพี่ไอด้า....สวัสดีค่ะ" พนักงานของร้านยกมือไหว้ทักทายเธออย่างคุ้นเคย ก่อนที่จะทักทายเขาเช่นกัน ด้วยท่าทางที่จำได้ว่าเขาคือคนที่เคยมารอพบกานดาเมื่อครั้งก่อน

"สวัสดีจ่ะ...ที่เดิมนะ" เธอพูดกับพนักงานคนนั้นอย่างสนิทสนมเช่นกัน

"ที่เดิมเลยค่ะ"

     เมื่อมานั่งประจำที่แล้ว กานดาก็จูงมือลูกสาวตัวน้อยของเขาไปเลือกเค้กกันสองคนกระหนุงกระหนิงทันที ปล่อยให้เขาหัวเน่าอยู่คนเดียวอีกแล้ว ยังดีที่มีสองเพื่อนรักของเธอเข้ามาทักทาย

"สวัสดีค่ะคุณคริส"/"สวัสดีค่ะคุณคริส"

"สวัสดีครับคุณพลอย คุณหวาน"

"คุณคริสตามสบายนะคะ อยากได้อะไรสั่งได้เลยค่ะ เดี๋ยวหวานจัดการให้"

"ผมขออเมริกาโน่ร้อนที่นึงครับ ส่วนของหวานก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของสองสาวเขาดีกว่าครับ ผมไม่ถนัดของหวานสักเท่าไหร่" 

"แค่สายตาที่คุณคริสมองเพื่อนของพลอยก็หวานกว่าขนมในร้านแล้วมั้งคะ" นี่เขาแสดงออกชัดขนาดนั้นเลยเหรอ ทำไมเขาเป็นคนแบบนี้กันนะ ไม่เก็บอาการเลยไอ้คริส  

"ครับ"

"เอ่อ!..คุณคริสคะ พลอยไม่ต้อมถามใช่ไหมคะว่าคุณรู้สึกยังไงกับเพื่อนของพลอย" ปิตาภรณ์เพื่อนของกานดาถามเขาด้วยท่าทางที่ดูจริงจัง แต่ก็ยังมีรอยยิ้มแต้มอยู่บนใบหน้า

"ครับ ผมรักเพื่อนของคุณพลอยกับคุณหวาน" เขาตอบกลับไปอย่างจริงจังมั่นคงเช่นกัน เพื่อเสริมความมั่นใจให้กับเพื่อนของเธอ 

"ถ้าคุณคริสจะไม่ทำให้เพื่อนของเราสองคนเสียใจ พลอยกับหวานยินดีเชียร์คุณเต็มที่นะคะ" 

"ขอบคุณนะครับ แต่ว่า...เรื่องนี้เขายังไม่รู้เลยครับ ถ้าผมบอกไปตอนนี้เขาต้องไม่เชื่อแน่ๆ"

"จีบเช้าจีบเย็น เดี๋ยวก็รู้เองค่ะ เรื่องแบบนี้คุณคริสต้องพิสูจน์ให้ไอด้าเขาเห็นด้วยตัวเองค่ะ สู้ๆนะคะพลอยกับหวานเอาใจช่วย" นั่นสินะ เขาต้องพิสูจน์ให้เธอเห็น ว่าเขาไม่ได้แค่แสดงความรับผิดชอบกับเรื่องที่เกิดขึ้น แต่มันมากกว่านั้น....รอรับได้เลยนะครับมัมมี๊ของมาย่า.....






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 206 ครั้ง

0 ความคิดเห็น