กานดาอุ่นรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 74,943 Views

  • 86 Comments

  • 605 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    7,918

    Overall
    74,943

ตอนที่ 5 : อุ่นรัก 2/2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5391
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 217 ครั้ง
    11 ม.ค. 62






     "มีคนมารอไอด้าอยู่ข้างล่าง..."

"หืม! ไอด้าเนี่ยนะ " กานดาว่าพร้อมกับชี้มือเข้าหาตัวเองพลางขมวดคิ้วสงสัย หลักจากได้ยินคำบอกของเพื่อน ใครอยากเจอเธอกัน แล้วรู้ได้ยังไงว่าเธอไม่ทำงาน แล้วหนีมาอยู่ที่นี่ 

"เอ้า!งงอยู่นั่นแหละ ไอด้าเข้าใจที่พลอยบอกหล่าวเนี่ย.....คุณกานดาคะ มีคนมารอพบค่ะ" ปิตาภรณ์กล่าวย้ำพร้อมกับมองหน้าเธออีกครั้ง สงสัยเธอจะทำหน้างงมากไปหน่อย เพื่อนเลยต้องบอกอีกรอบ  

"เข้าใจแล้ว แต่ไอด้าก็แค่งง ว่าใครมารอ แล้วเขารู้ได้ไงว่าไอด้าอยู่ที่นี่" กานดาบอกเพื่อนทั้งสองด้วยสีหน้าที่ยังไม่คลายความสงสัย

"มัวแต่มานั่งสงสัย แล้วจะรู้ไหมล่ะ ลงไปดูเลยว่าใคร มาดี หรือว่ามาร้าย"

"พลอยกับหวานลงไปเป็นเพื่อนไอด้าหน่อยสิ นะ..."

"เฮ้ย!นี่ใช่ยัยไอด้าเพื่อนเราแน่เหรอหวาน หรือว่าคนอื่นปลอมตัวมา ไอด้าตัวจริงเคยกลัวใครที่ไหน" 

"ฮือ!...ก็คนมันคิดมากนิ มีเรื่องให้คิดอยู่ด้วย"

"พอจะมีสามีแล้วเครียดว่างั้น ไงล่ะ อยากรับดอกไม้ดีนัก"  ปิตาภรณ์ยังมิวายแกล้งเย้าเธอ จนเธอต้องส่งค้อนวงเล็กไปให้เพื่อเป็นการตอบแทนเพื่อนรัก

"หวานว่าเราลงไปกันเถอะ" เป็นณัฐอรที่กล่าวขึ้น ก่อนหันมาพูดกับเธอ"ไม่ต้องกังวลนะไอด้า อาจไม่มีอะไรก็ได้ พลอยกับหวานจะอยู่เป็นเพื่อนไอด้าเอง โอเคไหม"

"อื้ม!" กานดาว่าพร้อมกับพยักหน้ารับ จากนั้นทั้งสามสาวก็เดินลงมาจากชั้นสองของร้าน ตรงมายังบริเวณด้านในร้านที่มีลูกค้านั่งอยู่นั่นเอง 

     กานดาเดินก้าวเข้ามายังส่วนของลูกค้า และตามมาด้วยสองเพื่อนรักที่อยู่ทางด้านหลังของเธอ แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้ถามพนักงานว่าใครมารอเธอ ร่างเล็กพร้อมกับเสียงใสๆก็ดังขึ้น พร้อมกับแรงปะทะที่ถึงจะไม่แรงแต่คนที่ไม่ทันตั้งตัวก็เซไปเล็กน้อย

"มัมมี๊ขา...."สาวน้อยมาหยา วิ่งเข้ามากอดเธอเต็มรัก เธอมองสาวน้อยด้วยสายตาเอ็นดู ก่อนจะย่อตัวนั่งยองๆคุยกับสาวน้อยในชุดสีชมพู

"น้องมาย่ามาได้ยังไงคะ" อาจด้วยความเอ๋อของเธอที่มีตั้งแต่เกิดเรื่องคืนนั้น ทำให้เธอไม่เอะใจกับสรรพนามที่เด็กน้อยเรียกเธอสักนิด

"มาย่ามากับแด๊ดดี้ค่ะ" สาวน้อยตอบพลางส่งยิ้มหวานอย่างน่ารัก อ่อ!ใช่สินะต้องมากับแด๊ดดี้อยู่แล้วสิ จะมาเองได้ยังไง แต่เดี๋ยวนะ แด๊ดดี้เหรอ แด๊ดดี้ของมาย่าก็ต้องเป็นคุณคริสนะสิ แต่ก่อนที่เธอจะได้ประมวนผลอะไร เสียงเล็กๆก็ดังขึ้นอีกครั้ง"มัมมี๊ขา มาย่าไม่สบายค่ะ มาย่าไม่ไปโรงเรียน มาย่าไม่อยากไปหาคุณหมอ แต่มาย่าอยากมาหามัมมี๊ มาย่าไม่อยากให้แด๊ดดี้พาไปหาคุณหมอ แต่มาย่าอยากให้มัมมี๊พาไปมากกว่าค่ะ" 

"ได้สิคะ งั้นมะ....มาย่าเรียกว่าอะไรนะคะ" 

"มัมมี๊ครับ มาย่าเรียกคุณว่ามัมมี๊" เสียงทุ้มที่ดังขึ้นเหนือศรีษะ ทำให้คนที่ตกใจอยู่แล้วยิ่งสติหลุดไปกันใหญ่ ก่อนที่เขาจะหันไปทักทายเพื่อนรักของเธอทั้งสองคน "สวัสดีครับคุณพลอย คุณหวาน"

"สวัสดีค่ะคุณคริส"/"สวัสดีค่ะคุณคริส"เพื่อนของเธอกล่าวออกมาพร้อมกัน พร้อมกับยกมือไหว้เขา เพราะเขาอายุมากกว่า ด้วยท่าทางอึ้งๆไม่แพ้เธอ แถมยังทำหน้าเหมือนมีคำถาม แต่กานดาอยากบอกเพื่อนเหลือเกินว่า อย่าถามเลย เพราะเธอเองก็งงเหมือนกัน

"มัมมี๊ขา มัมมี๊" 

"ขะ คะ" เสียงจากเด็กน้อยเรียกสติเธอให้กลับคืนมาอีกครั้ง แต่มันช่างเป็นการมีสติ ที่เธอไม่อยากมีที่สุด เมื่อพบว่าเขายืนยิ้มอยู่ตรงหน้้า

"มัมมี๊ไม่สบายใช่ไหมคะ แด๊ดดี้บอกว่า  มัมมี๊ก็ไม่ไปทำงานด้วย แสดงว่าไม่สบายเหมือนมาย่า เราไปหาหมอพร้อมกันนะคะมัมมี๊" เสียงเด็กน้อยดังขึ้นอีกครั้ง ที่มาพร้อมกับแรงดึงเบาๆ เป็นเชิงว่าให้ไปด้วยกัน และเธอก็ดันใจง่ายเดินตามเด็กน้อยไปด้วย โดยที่มีพ่อของสาวน้อยเดินตามมาติดๆ

    





     






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 217 ครั้ง

0 ความคิดเห็น