กานดาอุ่นรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 73,812 Views

  • 84 Comments

  • 612 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    6,787

    Overall
    73,812

ตอนที่ 11 : อุ่นรัก 4/2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4145
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 176 ครั้ง
    18 ม.ค. 62






     กฤตขับรถมาจอดตรงที่จอดรถของผู้บริหาร ทั้งๆที่เธอบอกว่าให้จอดส่งให้เธอลงก่อนจะถึงบริษัท แต่คนหน้ามึนอย่างเขาก็หาได้ทำตามคำขอของเธอไม่ แถมยังมียิ้มระรื่นอย่างอารมณ์ดีอีก มันน่านัก!

"เป็นอะไร ทำไมเหมือนน้องระแวงเลย" เขาถามเมื่อเห็นเธอหันซ้ายแลขวา ท่าทางหวาดระแวงสุดๆ

"ก็ถ้าพนักงานคนอื่นเห็นเข้า จะว่ายังไงล่ะคะ" เธอเป็นเลขาของเขาก็จริง แต่มันไม่ใช่เหตุผลที่จะมาด้วยกันสักหน่อย 

"กลัวอะไรไม่เข้าเรื่องเลยครับน้อง" ว่าจบคนหน้ามึนก็จับมือเธอแล้วลากเธอเข้าบริษัทไปโดยไม่แคร์สายตาของใครทั้งสิ้น 

     พนักงานที่เข้ามาทำงานกันแล้ว และเห็นภาพที่เขากำลังจูงมือเธอเข้ามา บางคนมองแล้วหันไปซุบซิบอะไรสักอย่างกับเพื่อนข้างๆ บางคนก็ยิ้มให้ตามมารยาทของการเห็นผู้บริหาร และบางคนก็ไม่ได้ให้ความสนใจกับท่าทางของเขาและเธอสักเท่าไหร่ ซึ่งแน่นอนเธออยากให้ทุกคนเป็นแบบกลุ่มหลังมากกว่า 

     คนหน้ามึนจูงมือเธอมาถึงโตะประจำตำแหน่งของเธอซึ่งวางอยู่หน้าห้องของเขานั่นเอง ก่อนที่จะปล่อยมือเธอ พร้อมกับรอยยิ้มที่ยังไม่เลือนหายไปจากใบหน้าเขาเลยตั้งแต่เจอกันเมื่อเช้า

"เห็นไหมคะ คนอื่นเขามองกันใหญ่เลย เล่นอะไรของคุณกันคะคุณกฤต" เธอว่าขึ้นทันทีที่เขาปล่อยมือเธอให้เป็นอิสระ

"พี่ไม่ได้ทำอะไรเลยครับ แค่เดินจับมือน้องเข้ามาเท่านั้นเอง"

"นี่เวลางานค่ะ" เธอถอนหายใจ ก่อนบอกเขาถึงเรื่องที่ตกลงกันไว้ก่อนหน้านี้ว่าเวลางานจะไม่เรียกกันแบบนี้ แต่แทนที่เขาจะเปลี่ยน ปล่าวเลย 

"ยังไม่เริ่มงานครับ"เขาตอบกลับมาหน้าตาเฉย โอ้ย!!!นี่เขาเป็นคนแบบไหนกัน 

"คุณกฤตคะ เชิญคุณทำงานเถอะค่ะ วันนี้มีประชุมตอนสิบโมงนะคะ" เธอต้องหลับตาข่มอารมณ์ตัวเองเพื่อไม่ให้เผลอไปขึ้นเสียงใส่เจ้านายหน้ามึนเข้า ก่อนที่จะแจ้งตารางงานให้เขารู้เพื่อให้เขาเริ่มงานสักที

"ครับ ผมจะทำตามเดี๋ยวนี้แหละครับคุณเลขา" เขาว่าพร้อมกับขยิบตาข้างเดียวอย่างที่ถ้าสาวๆในออฟฟิสที่แอบปลื้มเขาอยู่มาเห็นคงได้ละลายเป็นแน่ แต่ไม่ใช่สำหรับเธอ เพราะเธอมองว่าเขาจงใจกวนเธอมากกว่า หึ!

     กานดานั่งทำงานของตัวเองจนกระทั่งถึงเวลาที่ต้องเข้าประชุม เธอเลยเดินไปเคาะประตูห้องทำงานของเขาเพื่อแจ้งว่าได้เวลาเข้าประชุมแล้ว 

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

"คุณกฤตคะ ได้เวลาประชุมแล้วค่ะ"

"ครับ" เขาเงยหน้าจากเอกสารมาตอบเธอ ด้วยท่าทีเป็นการเป็นงาน ต่างจากคนหน้ามึนเมื่อเช้าอย่างสิ้นเชิง และนั่นทำให้เธอค่อยสบายใจขึ้นมาหน่อย 

     กฤตเดินไปยังห้องประชุมโดยที่มีเลขาอย่างเธอเดินตามไปไม่ห่าง การประชุมวันนี้กินเวลาเกือบสองชั่วโมง ประชุมเสร็จก็เที่ยงพอดี 

"ไปกินข้าวกันครับน้อง"

"คะ?" เอาอีกแล้ว เรียกแบบนี้อีกแล้ว นี่เขาเป็นการเป็นงานได้กี่ชั่วโมงกันเนี่ย

"ตอนนี้พักเที่ยง พี่ถือว่านอกเวลางาน เรียกได้" เขาแย้งเหมือนกับว่าอ่านความคิดเธอได้อย่างไรอย่างนั้น 

     ในที่สุดเธอก็ต้องกินข้าวเที่ยงกับเขาจนได้ ถึงจะอยากปฏิเสธแค่ไหนก็ตาม จะเพราะอะไรล่ะ ก็เพราะเขามันคนเอาแต่ใจไง ถึงเธอจะปฏิเสธยังไง เขาก็ลากเธอออกมาจนได้อยู่ดีนั่นแหละ นี่เธอเองก็ชักสงสัยแล้วเหมือนกันว่า สมองเขากลับหรืออย่างไร เพราะตั้งแต่เกิดเรื่องที่เธอไม่ค่อยอยากจะนึกถึงเท่าไหร่คราวนั้น เขาก็ดูเปลี่ยนไป เธอก็ไม่อยากจะคิดเข้าข้างตัวเองหรอกนะ ว่าเขากำลังจีบหรือว่าเขาชอบเธออยู่น่ะ ผู้หญิงไม่ควรคิดเข้าข้างตัวเองหรือปล่าว หรือว่าคิดได้กันนะ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 176 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #80 MiLo (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 02:01

    เนื้อเรื่องน่ารักดีค่ะ อ่านเพลินเลย ขอบคุณไรท์นะคะ

    #80
    1