คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[BL] Tale of the Darkness

ตอนที่ 13 : 11th Tale : เผลอไผล [Final]


     อัพเดท 9 ก.พ. 62
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: แฟนตาซี, แวมไพร์, การต่อสู้, BL
ผู้แต่ง : Xeiji / Wu Qi ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Xeiji / Wu Qi
My.iD: https://my.dek-d.com/Seiji_Ed
< Review/Vote > Rating : 95% [ 13 mem(s) ]
This month views : 53 Overall : 40,285
1,061 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 1798 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[BL] Tale of the Darkness ตอนที่ 13 : 11th Tale : เผลอไผล [Final] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2655 , โพส : 22 , Rating : 4% / 27 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


11th Tale : เผลอไผล

 

กรี๊ดดด!!!” เสียงหวีดร้องด้วยความตระหนกดังขึ้นจนเรียกให้คนบนถนนรวมถึงชายหนุ่มผมบลอนด์ต้องหันขวับไปมอง ชายคนหนึ่งรูปร่างผอมแห้งใส่หมวกแก็ป และสวมแว่นตาดำกำลังวิ่งตรงมาทางเขาอย่างรวดเร็วโดยในมือมีกระเป๋า         สีน้ำตาลใบเล็ก ข้างหลังเขานั้นมีหญิงสาวร่างบางคนหนึ่งชี้นิ้วมาที่ชายร่างผอม ใบหน้างดงามซีดเผือดอย่างเห็นได้ชัด

แบบนี้ไม่ ต้องบอกก็รู้ว่าไอ้หมอนี่มันโจรวิ่งราวชัด ๆ !

ทำไมไปที่ไหน ๆ ถึงเจอแต่เรื่องอย่างนี้น้า...

เซดดริกถอนหายใจเบา ๆ อย่างระอาใจก่อนจะถอยหลังไปหนึ่งก้าว และรอเมื่อโจรวิ่งราวเข้ามาใกล้จนถึงระยะพอเหมาะ ขายาวในกางเกงยีนส์ก็ยื่นออกไปทำให้คนที่วิ่งมาโดยไม่ทันสะดุดเข้าเต็ม ๆ และลงไปกองกับพื้นอย่างน่าขัน

ชายร่างผอมลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว และหันไปมองผู้ที่ขัดขวางเขาด้วยความโกรธจัด แก!!” เขาสบถลั่นก่อนจะคว้ามีดพับที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงออกมา และชี้ไปที่ร่างสูงที่ยืนยิ้มอย่างไม่ทุกข์ร้อน กล้านักเรอะ!!”

เซดดริกเลิกคิ้วพร้อมกับเอียงคอเล็กน้อย เพราะไม่เข้าใจสิ่งที่อีกฝ่ายพูด แล้วดวงตาสีฟ้าก็เบิกกว้างด้วยความตกใจ เพราะประกายของมีคมแวบเข้าดวงตาพร้อมกับมีดที่เสือกเข้ามาอย่างรวดเร็ว

เฮ้ย!”

คมมีดพุ่งเข้าทำร้ายเขาเรื่อย ๆ พร้อมด้วยใบหน้าถมึงทึงของเจ้าของอาวุธ และยิ่งบูดบึ้งโกรธขึ้งเข้าไปใหญ่เมื่ออีกฝ่ายหลบได้ทุกครั้ง!! ไม่ว่ามีดจะไปทางใด      คู่ต่อสู้ก็หลบได้หมดจนคนร้ายเริ่มมีสีหน้าไม่สู้ดีนัก และแล้วก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อเห็นหมัดลุ่น ๆ พุ่งเข้ามาที่ใบหน้าอย่างรวดเร็ว

พลั่ก!!

กำปั้นปะทะแก้มซ้ายเต็มแรงไม่มียั้งจนใบหน้าซูบตอบของคนถูกชก        หันไปตามแรงปะทะจนคอแทบหักก่อนที่ร่างผอม ๆ จะเซไปข้างหลัง และลงไปกองกับพื้นอย่างหมดท่า กระเป๋าใบน้อยในมือก็หลุดจากการครอบครอง และหล่นลงพื้นอย่างง่ายดาย

ดวงตาสีฟ้าหรี่มองร่างบนพื้นด้วยความเฉยชา ใจจริงเขาอยากจะตามไปซัดอีกสักเปรี้ยงสองเปรี้ยงให้ไปนอนเป็นผักในโรงพยาบาลสักคืนสองคืนโทษฐานวิ่งราวแบบนี้ แต่คิดไปคิดมามันก็เสียเวลาเปล่า ๆ เซดดริกถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะก้มลงเก็บกระเป๋าที่บังเอิญหล่นมาอยู่ที่ปลายเท้าเขาพอดี

กรี๊ดดด!!!” แต่แล้วเสียงหวีดร้องก็ดังขึ้นอีกครั้ง ทำให้ชายหนุ่มยืดตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว และเห็นว่าชายที่ควรจะนอนสลบไสลบนพื้นเมื่อครู่กลับลุกขึ้น และจับหญิงสาววัยทำงานคนหนึ่งเป็นตัวประกันพร้อมมีดที่จ่ออยู่ที่ลำคอระหงของผู้เคราะห์ร้าย ใบหน้าของเธอคนนั้นซีดเผือดด้วยความตกใจขณะดวงตาที่เริ่มปริ่มด้วยหยาดน้ำใสเมื่อเห็นของมีคมจ่ออยู่ที่ลำคอของเธอ

อย่าเข้ามานะเว้ย!” เสียงห้าวตะโกนก้องพร้อมกับชี้อาวุธในมือมาที่ชายผมบลอนด์ และผู้คนที่ยืนมุงรอบ ๆ การกระทำเยี่ยงสุนัขจนตรอกทำให้ใบหน้าของเขานั้นตึงเครียดจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน

ฝูงชนเริ่มขึ้นเริ่มถอยห่าง และยืนล้อมเป็นวงกลมโรมาเนียมุงโดยไร้ซึ่งเสียงใด ๆ เพราะต่างก็มองหน้ากันด้วยความหวาดหวั่น ลูกเล็กเด็กแดงก็ถูกพาตัวออกไปนอกวงล้อมอย่างรวดเร็ว

ทุกคนดูหวาดกลัว และวิตกกังวลอย่างเห็นได้ชัด แต่มีเพียงชายอีกคนที่อยู่กลางวงล้อมที่ไม่มีท่าทีตระหนกแต่อย่างใด อาจจะเครียดบ้างแต่ก็ไม่ถึงกับคิดหาทางออกไม่ได้

เซดดริกกระพริบตาปริบ ๆ อย่างงงงวยเล็กน้อย เพราะอยู่ดี ๆ ก็มาอยู่กลางวงโดยไม่รู้ตัว ถอยไปห่าง ๆ เลยนะแกถ้าไม่อยากให้นังนี่ตาย!!” ภาษาที่ฟังไม่ออกถูกเปล่งออกมาอีกครั้ง

แต่มีหรือที่เขาจะใส่ใจ?

แค่เห็นมือถือมีดที่สั่นระริก และใบหน้าซีดเผือดยิ่งกว่าของหญิงสาวที่จับเป็นตัวประกันแล้ว...ก็ยิ่งมั่นใจว่า ไอ้โจรนี่มันโจรกระจอก ใจเสาะ และไม่กล้าทำอะไรบ้าระห่ำหรอก ชายหนุ่มค่อย ๆ ชูมือขึ้นสองข้างคล้ายยอมจำนน

โจรวิ่งราวที่กำลังตระหนกตื่นกลัวทุกครั้งเมื่อเห็นการเคลื่อนไหวที่แปลกไป ดังนั้นเมื่อเห็นอีกฝ่ายเปลี่ยนท่าทีกะทันหันก็ทำให้เขาระแวงสงสัย อย่าขยับ!”

เซดดริกเลิกคิ้วขึ้นอีกครั้ง ขอโทษที ไม่เข้าใจเฟ้ย!

เขาพูดว่าอย่าขยับ’ ” เสียงหวานดังขึ้นมาจากวงล้อมของฝูงชน ชายหนุ่มหันขวับไปทางต้นเสียงอย่างรวดเร็วเมื่อได้ยินภาษาที่คุ้นเคย แล้วเขาก็เห็นหญิงสาวร่างบางระหงที่รู้สึกคุ้นตาเล็กน้อยยืนอยู่แถวหน้าสุดของกลุ่มคน

ผู้หญิงคนนั้นนี่?” ชายหนุ่มพึมพำแผ่วเบา เขาจำได้ เธอคนนั้นคือ หญิงสาวเจ้าของกระเป๋าที่อยู่ในมือของเขา เขาพยักหน้ารับเป็นเชิงขอบคุณก่อนจะหันกลับไปทางโจรวิ่งราวอีกครั้ง

เซดดริกไม่เอ่ยตอบอะไร มีเพียงรอยยิ้มจาง ๆ บนใบหน้าคมคายที่ทำให้คนร้ายรู้สึกเสียวสันหลังวาบ

ร่างสูงค่อย ๆ เดินเข้าใกล้อีกฝ่ายทีละก้าว ทีละก้าว...จนเข้าไปใกล้ในระยะเกือบสองร้อยเมตรในขณะที่ฝ่ายคนร้ายเริ่มถอยหลังเป็นจังหวะเดียวกันพร้อมกับแกว่งมีดในมือไปมาบ้าง หรือเอาจ่อลำคอของตัวประกันบ้าง

ย...อย่าเข้ามาสิฟะ!” แต่ด้วยความตื่นกลัว ทำให้คมมีดบาดผิวขาวที่ลำคอของหญิงสาวผู้เคราะห์เป็นบาดแผลจาง ๆ ที่พอจะเรียกเลือดได้เล็กน้อย

กรี๊ดดด!!!” เธอกรีดร้องอีกครั้งด้วยความตกใจก่อนที่ดวงตาจะเบิกกว้างเมื่อเห็นประกายของคมมีดลอยขึ้นสูงราวกับว่าต้องการจะฟันคอเธอให้ขาดสะบั้น

ชั่ววินาทีนั้นคือ เวลาที่ชายหนุ่มเฝ้ารอ เขาเขวี้ยงกระเป๋าสีน้ำตาลออกไปอย่างรวดเร็ว อาวุธจำเป็นลอยแหวกผ่านอากาศไปโดนมือที่ถือมีดไว้ได้อย่างพอดิบพอดี และทำให้มีดในมือร่วงลงพื้นดังเคร้ง ไม่รู้กระเป๋าใบนั้นใส่อะไรมาบ้างแต่ที่แน่ ๆ เขาว่าเขาได้ยินเสียงบางอย่างดังกร๊อบ...

โอ๊ย!!!”

คุณครับวิ่งเร็ว!!” เซดดริกตะโกนลั่นพร้อมกับวิ่งเข้าไปหาหญิงสาวที่น่าจะหมดสติไปแล้ว เขาจึงต้องเขย่าตัวเธอเบา ๆ เป็นการเรียกสติ ตั้งสติก่อนสิครับ!แต่ก็ไม่ได้ผล เธอยังคงไม่รู้สึกตัว

ระวัง!!”

คำเตือนจากหญิงสาวอีกคนเรียกให้ชายหนุ่มมองอ้อมหลังของตัวประกันสาวอย่างรวดเร็ว แล้วดวงตาสีฟ้าก็เบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อเห็นร่างที่ควรจะสิ้นฤทธิ์ไปแล้วกลับคว้ามีดที่หล่นจากพื้นก่อนจะเงื้ออาวุธในมือขึ้นสูง พร้อมจ้วงฟันทุกอย่างที่ขวางหน้า

แก!

แล้วคมมีดก็แหวกผ่านอากาศลงมาอย่างรวดเร็ว...

ไม่ทันแล้ว!!

ไวเท่าความคิด มือแกร่งก็ฉุดแขนเรียวเข้ามาใกล้ก่อนที่เขาจะพลิกตัวเองไปยืนแทนที่หญิงสาวอย่างรวดเร็ว

มีดคมกรีดผ่านต้นแขนเป็นทางยาวพร้อมกับความเจ็บปวดที่จู่โจมโดยไม่ทันได้ตั้งตัว แต่กลิ่นคาวเลือดเล็กน้อยที่แตะจมูกช่วยทำให้เขาไม่หยุดชะงัก

พลั่ก!!

เซดดริกหันกลับไปสวนหมัดขวาที่ปลายคางของโจรวิ่งราวอย่างไม่ปราณีจนใบหน้าของอีกฝ่ายแหงนไปข้างหลังก่อนที่ร่างทั้งร่างจะลงไปกองกับพื้นโดยที่สติสัมปชัญญะหลุดออกจากร่างเสียก่อนที่แผ่นหลังจะแนบพื้นถนนเสียอีก!

ทันทีที่ร่างของโจรวิ่งราวแน่นิ่ง บรรยากาศรอบกายเขาก็พลันเงียบตามไปด้วยไม่เว้นแม้แต่โรมาเนียมุงราวกับว่าทุกคนกำลังตกตะลึงกับเหตุการณ์เมื่อครู่ จนกระทั่งเสียงเป่านกหวีดของตำรวจท้องที่ใกล้เข้ามาทำให้หลาย ๆ คนเริ่มรู้สึกตัว เสียงกระซิบกระซาบจากเบาจนแทบไม่ได้ยินกลายเป็นเสียงเหมือนฝูงผึ้งกำลังสร้างรังอย่างไรอย่างนั้น

แต่ก็มีหนึ่งในนั้นกลุ่มชนนั้นที่ยืนนิ่งราวกับต้องมนต์ นัยน์ตาคู่สวยไหววูบจนคล้ายกับล่องลอย...

เซดดริกหรี่ตามองร่างบนพื้นอย่างเฉยชาก่อนจะเดินไปเก็บกระเป๋าต้นเหตุ แล้วก็ต้องเบ้หน้าเล็กน้อยเมื่อรู้สึกถึงความเจ็บแปลบที่ต้นแขน ดวงตาตวัดไปมองบาดแผลแวบหนึ่งก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อยอย่างไม่สบอารมณ์นัก เพราะแผลก็ลึกเอาการอยู่

ช่างเถอะ เดี๋ยวค่อยไปทำแผล เขารำพึงในใจขณะเดินไปหาหญิงสาวผมทองเจ้าของกระเป๋าเจ้ากรรม แต่ไม่ทันได้คืนให้เจ้าของ ชายวัยฉกรรจ์ในเครื่องแบบของเจ้าหน้าที่สามคนก็พุ่งตรงเข้ามาหาทันทีพร้อมกับพ่นภาษาโรมาเนียใส่เป็นชุด

เอ่อ...อ่า....พอจะเปิดปากพูดสักหน่อย... อีกฝ่ายก็ไม่ให้โอกาสนั้นเลย แต่อย่างน้อยก็พออ่านสีหน้าได้ว่า ไม่ได้กำลังต่อว่าเขาอยู่

แต่อย่างน้อยก็ให้พูดกันหน่อยสิฟะ!!

จนในที่สุดก็ทนไม่ไหว ขอโทษครับ ผมไม่เข้าใจ” เซดดริกพูดออกมาอย่างเหลืออดก่อนจะหยิบบัตรประจำตัวประชาชนออกมาให้ดู แต่พอนึกขึ้นมาอีกทีว่าเวลาแบบนี้ต้องให้พาสปอร์ตดูรึเปล่านะ?

ก็ภาวนาอย่าให้ตำรวจสามนายนี้นึกขึ้นได้ก็แล้วกัน...

นายตำรวจร่างใหญ่สุดชะงักเล็กน้อยเมื่อเห็นบัตรประจำตัวของชายตรงหน้า เขาพยักหน้ารับสองสามครั้งก่อนจะกระแอมเล็กน้อยแก้เก้อที่เมื่อครู่ปล่อยไก่ไปเสียตัวเบ้อเร่อ

ก่อนอื่นเลย ขอบคุณมากครับที่ช่วยจับโจรวิ่งราวคนนี้ น่าอายจริง ๆ ที่พลเมืองของที่นี่ทำให้นักท่องเที่ยวอย่างคุณเดือดร้อน คราวนี้พูดด้วยภาษาอังกฤษด้วยน้ำเสียงที่ขึงขังในขณะที่นายตำรวจอีกสองคนใส่กุญแจมือ และพยุงร่างที่ไร้สติของโจรวิ่งราวขึ้นมา

หนุ่มนักท่องเที่ยวโบกมือปฏิเสธ ไม่เป็นไรครับ ไม่ว่าที่ไหน ๆ ก็มีเรื่องแบบนี้ทั้งนั้นเขาเอ่ย และขยับยิ้มบาง ๆ พอเป็นพิธี หลังจากนั้นเจ้าหน้าที่ทั้งสามก็กึ่งลากกึ่งพยุงร่างของคนทำผิดไปยังรถตำรวจที่จอดอยู่ไม่ไกลนัก

เซดดริกลอบถอนหายใจเบา ๆ หมดเรื่องสักที ว่าแล้ว เขาก็เดินไปหาหญิงสาวที่ตั้งใจจะไปหาเมื่อครู่ก่อนจะยื่นกระเป๋าคืนให้เธอ กระเป๋าของคุณสินะครับ?” เขาถามพร้อมกับขยับยิ้มตามนิสัยทำเอาสาวเจ้าที่เหม่อลอยสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ

อ๊ะ...เอ่อค่ะ ขอบ...คุณมากค่ะมือเรียวบางก็รับกระเป๋ามาก่อนที่เธอจะยืนนิ่งไปอีกครั้ง

เซดดริกจึงอดมองด้วยความเป็นห่วงไม่ได้ แต่อย่างน้อยก็ทำให้เขาพอมีเวลาได้สำรวจหญิงสาวร่างบางตรงหน้า...

เรือนผมยาวเป็นลอนสวยสีทองเรี่ยแผ่นหลัง ร่างบางระหงสวมชุดเดรสสีดำสั้นรัดรูปแต่พองาม แต่ก็พอทำให้เห็นรูปร่างอรชรอ้อนแอ้นราวกับนางแบบชื่อดัง แม้เธอจะไม่ได้เงยหน้ามองเขา แต่เขาก็จำได้ว่าหญิงสาวคนนี้งดงามเพียงใด ทั้งดวงตาสีอำพัน และริมฝีปากอิ่มเอิบ...

เป็นนางแบบ หรือดารารึเปล่านะ?

คุณคะ...เสียงหวานเอ่ยเรียกแผ่วเบา ทำเอาชายหนุ่มสะดุ้งเล็กน้อยพร้อมกับที่ใบหน้างามเงยขึ้น และแต้มด้วยรอยยิ้มต่างจากใบหน้าเหม่อลอยเมื่อครู่ ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ

ยินดีครับเซดดริกตอบรับ พลางนึกโล่งอกที่สาวเจ้าไม่ได้เป็นอะไรมาก คุณไม่เป็นอะไรนะครับ?”

หญิงสาวส่ายหน้าเล็กน้อย ไม่ค่ะ แต่ว่า....แล้วดวงตาสีอำพันก็จับจ้องไปที่ต้นแขนขวาของอีกฝ่าย “...คุณบาดเจ็บนี่คะ

ร่างสูงกว่าเลิกคิ้วก่อนจะก้มมองบาดแผลของตน อ๋อ ไม่เป็นไรครับนิดหน่อยเองเขาตอบด้วยท่าทีสบาย ๆ แม้จะรู้ตัวว่าแผลนั่นน่ะไม่นิดหน่อยเลย

ให้ฉันพาไปโรงพยาบาลไหมคะ?” อีกฝ่ายว่า อย่างน้อยฉันก็เป็นต้นเหตุทำให้คุณบาดเจ็บ

เซดดริกจึงได้แต่ถอนหายใจ และก้มลงมองแผลอีกครั้ง ทำให้ไม่ทันได้สังเกตเห็นแววตาสีอำพันที่เปลี่ยนไปเป็นแข็งกร้าว และหิวกระหาย ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวก็...

หมับ!

ทั้งสองคนถึงกับสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจเมื่อเห็นมือหนาของใครคนหนึ่งพุ่งเข้ามาจับข้อมือขาวของหญิงสาวที่กำลังยื่นไปแตะบาดแผลที่ต้นแขนขวาของคนบาดเจ็บ ดวงตาทั้งสองคู่ตวัดมองไปอย่างรวดเร็ว

ร่างสูงของชายหนุ่มเรือนผมยาวสีดำรวบไว้ยืนอยู่ตรงนั้น ใบหน้าคมคายถมึงทึง และราบเรียบยิ่งกว่าครั้งใด แต่ตรงข้ามกับดวงตาสีดำที่ประกายความโกรธเกรี้ยว แม้จะยืนนิ่งไม่ขยับ แต่เหมือนว่าสรรพสิ่งรอบข้างค่อย ๆ สั่นสะเทือนตามแรงโทสะที่ใกล้จะปะทุ

เซดดริกกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคออย่างยากลำบาก เขาไม่เคยเห็น  ครอสโกรธ และน่ากลัวขนาดนี้มาก่อน แต่...เพราะอะไรกันล่ะ?

ตรงข้ามกับหญิงสาวอีกคนที่แม้ว่าข้อมือของเธอจะโดนบีบด้วยแรงของบุรุษผมดำผู้มาเยือน แต่ใบหน้างดงามก็กลับมีรอยยิ้มผุดขึ้นมา ไม่ใช่ความดีใจ แต่หากเป็นความจงเกลียดจงชังถึงที่สุด!

.           ดวงตาสีดำ และสีอำพันจ้องกันไม่กะพริบปานจะกินเลือดกินเนื้อ จนเริ่มแผ่รังสีอำมหิตออกไปรอบข้าง ทำให้หลายคนต้องรีบถอยห่างด้วยความหวาดกลัว     บางคนถึงกับเข่าอ่อนลุกไม่ขึ้นเลยทีเดียว ชายหนุ่มผมบลอนด์กวาดสายตามองรอบตัวด้วยความกังวลใจ

จะจ้องตาหรือจะฆ่าจะแกงกัน ก็ไม่ต้องกลางเมืองก็ได้นะ!

เมื่อเห็นว่าสถานการณ์ชักไปกันใหญ่ เขาก็ต้องเป็นจบสงครามประสาทด้วยตัวเอง แม้มันจะทำให้เขากลายเป็นที่สนใจของคนหมู่มากก็ตามที เฮ้! จะจ้องตากันไปถึงไหน!

ครอสปล่อยข้อมือของหญิงสาวเมื่อได้ยินเสียงเรียกของชายหนุ่มอีกคน แต่ก็ยังไม่วายจ้องตาอีกฝ่ายอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ส่วนร่างบางก็นวดข้อมือขาวเบา ๆ และจ้องตอบกลับเช่นกัน กระแสไฟฟ้าที่มองไม่เห็นแล่นเปรี๊ยะ ๆ ระหว่างคนทั้งสอง

คนหนึ่งนิ่งสงบแต่แฝงไว้ด้วยความโกรธเกรี้ยว อีกคนก็ระบายยิ้มจาง ๆ แต่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง

ไม่นึกเลยนะคะว่าจะได้พบกันที่นี่...แบบนี้

แล้วคนที่ใบหน้าแต้มด้วยรอยยิ้มก็เป็นฝ่ายทำลายความเงียบ เสียงหวาน แต่หากเคลือบด้วยยาพิษแห่งความเคียดแค้น แต่มีหรือที่อีกฝ่ายจะไม่รับรู้

แวมไพร์หนุ่มไม่ตอบอะไรนอกจากหรี่ดวงตาลงอย่างพิจารณา แววตา        สีเลือดที่ซ่อนอยู่หลังม่านสีดำยังคงคุกรุ่นไม่หาย แต่เขารู้ดีว่าไม่มีประโยชน์อะไร    หากต้องมาปะทะคารมกันแบบนี้ และที่สำคัญคือ เซดดริกก็อยู่ที่นี่

ไม่ดีแน่ถ้ายังปล่อยให้เขาอยู่ต่อหน้าผู้หญิงคนนี้ต่อไป...

ครอสผละจากดวงตาสีอำพัน และหันหลังกลับ ฉันมารับนายเสียงเรียบ แต่เด็ดขาดเอ่ยขึ้นจากริมฝีปากบางที่ปิดเงียบมานานก่อนที่ร่างสูงจะเดินนำไปโดยไม่หันหลังมามองว่าคนที่เขาพูดด้วยนั้นตามมาหรือไม่

ส่วนคนที่ว่านั้น...ก็กะพริบตาปริบ ๆ ด้วยความงงงวย และเริ่มรู้สึกตัวเมื่อร่างสูงในอาภรณ์สีดำเริ่มห่างออกไปเรื่อย ๆ "ต้องขอโทษแทนเขาด้วยจริง ๆ ครับเซดดริกพูดพร้อมกับยกมือลูบผมตัวเองเล็กน้อยเพราะชักเริ่มทำตัวไม่ถูก

หญิงสาวส่ายหน้าเบา ๆ ไม่เป็นไรค่ะ คุณ...

เซดดริก!! เสียงเฉียบขาดดังขึ้นจนทำเอาเจ้าของสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคนเรียกพร้อมจะอาละวาดได้ทุกเมื่อหากเขาไม่ตามไปสักที

ไหงวันนี้อารมณ์แปรปรวน....

เอ้อ...ไปก่อนนะครับว่าแล้วเขาก็กึ่งวิ่งกึ่งเดินตามคนข้างหน้าไปอย่างรวดเร็ว ทำให้เขาไม่ทันได้เห็นใบหน้างดงามที่บัดนี้ไม่หลงเหลือรอยยิ้มใด ๆ นอกจากริ้วแห่งความเกลียดชัง และเคียดแค้น

ไม่ต่างจากร่างอีกร่างในมุมมืดของเงาตึกใกล้ ๆ นั้น ใบหน้าคมคายที่     เค้าโครงละม้ายคล้ายคลึงกับหญิงสาวค่อย ๆ มีรอยยิ้มผุดขึ้นช้า ๆ

มีของดีนี่ ครอส ดี ดีแฟนธ่อม...

###

 

ประตูห้องนั่งเล่นเปิดออกอย่างรวดเร็วก่อนที่ชายหนุ่มสองคนจะเดินเข้ามา คนหนึ่งเดินอย่างมั่นคง ส่วนอีกคนทำท่าพะอืดพะอมเพราะต้องเดินทางด้วยการหายตัวที่ยังไม่ชิน ร่างสูงผมบลอนด์ถอยหลังไปหาโซฟาก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงก่อนจะได้ลงไปกองกับพื้นด้วยสภาพที่ไม่น่าดูนัก มือยกขึ้นกุมศีรษะที่หมุนติ้ว

ทำไมมันแย่กว่าตอนไปกับเอเกิลล่ะเนี่ย?

เซดดริกสะบัดหัวเล็กน้อยเพื่อไล่ความมึนตึงก่อนที่เสียงห้าวห้วนสั้นจากอีกฝ่ายจะดังขึ้น

เกิดอะไรขึ้น?”

คนถูกถามเงยหน้าขึ้นพร้อมกับเลิกคิ้วเล็กน้อย ผู้หญิงคนนั้นโดนวิ่งราวน่ะครับ ผมก็เลยไปช่วยเขาตอบ แล้วก็เลยเลยเถิดไป เอ่อ นิดนึง...แล้วก็ต่อท้ายด้วยเสียงแผ่วเบาเมื่อเหลือบไปเห็นแผลของตนที่ตอนนี้มีเลือดไหลออกมาเรื่อย ๆ จนชุ่มแขนเสื้อ

ครอสกระตุกยิ้มอย่างนึกขัน หึ ผู้หญิงคนนั้นน่ะเหรอ?”

น่าขัน

ทำไมเหรอครับ?”

อีกฝ่ายไม่ตอบอะไรก่อนจะเดินไปที่โต๊ะกระจกข้างห้องน้ำ และก้มตัวลงเปิดตู้ไม้ข้างล่าง ไม่นานนักก็มีกล่องเครื่องมือปฐมพยาบาลเบื้องต้น และผ้าสะอาดผืนหนึ่งอยู่ในมือของเขา แล้วร่างสูงก็เดินเข้ามาใกล้ และนั่งลงข้าง ๆ คนบาดเจ็บที่ทำหน้างงงวย นายไม่ควรทำให้ตัวเองเลือดออกบ่อยเขาว่าขณะวางกล่องสีขาว และผ้าลงบนผ้าปูที่นอน

เซดดริกเลิกคิ้วเล็กน้อย ทำไมล่ะครับ?”

ชายหนุ่มผมดำไม่ตอบอะไรเช่นเดิมนอกจากจะเอื้อมมือไปแตะที่แขนเสื้อของอีกฝ่ายเพื่อจะฉีกผ้าที่เหลือออก เพราะเวลาทำแผลจะสะดวกขึ้น แต่อีกฝ่ายก็ยกแขนหลบ เอ่อ...ไม่เป็นไรครับ ผมทำเองเขาพูดรัวเร็วด้วยความตกใจ เพราะนึกไม่ถึงว่าจู่ ๆ จะมาทำแผลให้แบบนี้

ดวงตาคมตวัดขึ้นมอง อย่าดื้อ คิดว่าจะทำเองได้หรือไงเสียงเรียบแต่กลับเด็ดขาดเหมือนเป็นคำสั่ง แต่ไม่รู้ทำไม คนบาดเจ็บกลับรู้สึกได้ถึงความเป็นห่วงที่เจือมาในน้ำเสียง และนั่นก็ทำให้เขาไม่กล้าขัด และวางแขนไว้ที่ตำแหน่งเดิมอย่างว่าง่าย

ครอสจัดการฉีกแขนเสื้อส่วนที่เหลือออก ทำให้เห็นบาดแผลฉกรรจ์ที่ต้นแขน และเลือดสีสดที่ไหลไม่หยุด ดวงตาสีแดงไหววูบเล็กน้อยเมื่อเห็น แต่ก็พยายามไม่ใส่ใจเพื่อไม่ให้ผิดสังเกต

แผลลึกขนาดนี้แล้วยังทำท่าเป็นปกติอยู่ได้ เขาหยิบผ้าขึ้นมา และกดลงบนปากแผลทำเอาอีกฝ่ายอดเบ้หน้าด้วยความเจ็บไม่ได้ ครอสใช้มือหนึ่งกดผ้าไว้ ส่วนอีกมือหนึ่งก็หยิบผ้าอีกผืนเช็ดคราบเลือดบนแขนที่ไหลเปรอะไปทั่วแขน เซดดริกกะพริบตาปริบ ๆ ด้วยความแปลกใจ

สัมผัสนั้นแผ่วเบา และอ่อนโยน...

...ช่างต่างจากภาพลักษณ์ภายนอกที่แข็งกระด้าง...

จะว่าไป...ไม่มีใครทำแผลให้เขาแบบนี้นานเท่าไหร่แล้วนะ?

พลัน ใบหน้าก็รู้สึกร้อนวูบขึ้นมาอย่างประหลาดโดยไม่ทันได้ตั้งตัวทำเอาเจ้าตัวต้องเบือนหน้าหลบไปอีกทางพร้อมกับก้อนเนื้อในอกซ้ายที่เริ่มเต้นเป็นจังหวะกลองระรัว ไม่เข้าใจตัวเองว่าเกิดอะไรขึ้น

แต่เพราะว่าหันหน้าไปอีกทาง ทำให้เขาไม่ได้เห็นว่าอีกฝ่ายก็เงยหน้าขึ้นมองเขาเช่นกัน

ดวงตาสีแดงสังเกตเห็นรอยสีแดงจาง ๆ ที่ลามมาถึงใบหูจนทำให้เขาอดกระตุกยิ้มบาง ๆ ไม่ได้ ครอสชะงักไปเล็กน้อยก่อนที่ใบหน้าจะกลับมาเรียบเฉยเช่นเดิม หลัง ๆ มานี้เขาเผลอยิ้มโดยไม่รู้ตัวบ่อยเกินไปแล้ว

...ความมืดเมื่ออยู่ใกล้แสงสว่าง แทนที่จะกลืนกิน กลับไปฝ่ายโดนส่องแสงจนสีดำเริ่มซีดจาง...

เมื่อจัดการทำความสะอาดบริเวณรอบ ๆ แล้วร่างสูงก็โยนผ้าลงบนพื้นอย่างไม่ใยดีก่อนที่มันจะหายวับไปทันที ทำเอาอีกคนที่เหลือบมาเห็นพอดีชะงักไปเล็กน้อย

โห สะดวกดีเนอะเซดดริกพูดพลางหัวเราะแห้ง ๆ เขาสูดลมหายใจเข้าสองสามทีเบา ๆ เพื่อสงบจิตสงบใจ และพยายามบังคับให้ในอกที่เต้นระรัวกลับมาเป็นเช่นเดิม แล้วจึงค่อย ๆ หันกลับไปมองบาดแผลของตน

แต่แล้วก็ต้องเบ้หน้าเมื่อเห็นว่า ยังคงมีเลือดไหลออกมาไม่หยุดจนผ้าอีกผืนเริ่มเปียกชุ่ม และเลอะมือของอีกฝ่าย กลิ่นเหล็กคาวโชยขึ้นมาทำให้อดย่นจมูกไม่ได้ เลือดไหลไม่หยุดเลยแฮะ... ราวกับมีบางอย่างฉุดให้คิด เซดดริกชะงักกึกเมื่อสำเหนียกได้ถึงความจริงบางอย่างที่ลืมไปแล้ว

ดวงตาสีฟ้าลอบมองคนตรงข้ามที่ง่วนอยู่กับการหาอะไรบางอย่างในกล่องพยาบาล แต่ดูก็รู้ว่าแสร้งทำชัด ๆ!

เยี่ยม...ลืมไปซะสนิทเลยว่าหมอนี่มันแวมไพร์!!

ผมว่า...ผมเห็นผ้าขนหนูผืนเล็กในห้องน้ำนะ เดี๋ยวผมไปหยิบมาใช้ห้ามเลือดเองครับชายหนุ่มพูดรัว และลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว

แต่เขาก็เซลงไปนั่งที่เดิม เพราะแรงฉุดจากคนที่นั่งอยู่ และไม่ทันได้อุทานด้วยความตกใจ ทั้งร่างเขาก็สะดุ้งเฮือกเมื่อรู้สึกถึงสัมผัสบางอย่างที่ต้นแขนขวาบริเวณปากแผล

สัมผัสเหมือนครั้งก่อนที่เคยรู้สึกที่ต้นคอ เพียงแค่ไม่เจ็บก็เท่านั้น

เซดดริกหันกลับไปอย่างรวดเร็ว แล้วดวงตาสีฟ้าก็เบิกกว้างด้วยความ      ตกตะลึงเมื่อเห็นใบหน้าคมคายของอีกฝ่ายก้มอยู่เหนือบาดแผลของตน เสี้ยวหนึ่งของใบหน้ายกเว้นจมูกโด่งเป็นสันแทบแนบชิดกับผิวกาย

แต่ริมฝีปากบางนั่น...กำลังดูดเลือดของเขาอยู่!!

เซดดริกตะลึงนิ่งค้างทำอะไรไม่ถูก ความรู้สึกแปลกประหลาดแล่นวาบทั่วทั้งร่าง ทั้ง ๆ ที่จะผลักออกก็ได้ ทั้ง ๆ ที่จะยกแขนหลบก็ได้ แต่ทำไม...

แต่ทำไมถึงยังปล่อยให้อีกฝ่ายดูดเลือดไปเรื่อย ๆ เช่นนี้?

แวมไพร์หนุ่มปรือเปลือกตาขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นดวงตาสีแดงที่ไหววูบอย่างพอใจในรสชาติที่นุ่มนวลอยู่ในปาก กลิ่นหอมยิ่งกว่าน้ำปรุงของอิสตรีใด ๆ ลอยเตะจมูกให้มัวเมา และเผลอไผล

รสสัมผัสชั้นเลิศกล่อมสติให้ตกอยู่ในห้วงภวังค์จนยากจะถอนตัว แต่ก็ยังมีสติพอจะรู้สึกว่าแขนข้างนั้นนั้นขยับเล็กน้อย ทำให้รู้ว่าเขาดูดเลือดมานานพอแล้ว

ครอสถอนริมฝีปากออกก่อนจะค่อย ๆ เลียรอบ ๆ บาดแผลที่เปื้อนเลือดเล็กน้อยอย่างเชื่องช้า...

ใครจะรู้เล่าว่าเขาต้องทรมานมากแค่ไหนกับการต้องอดทนสัญชาตญาณภายในตัวไม่ให้ออกอาละวาด? ดีแค่ไหนแล้วที่เขาไม่ดูดเลือดทันทีที่เห็นบาดแผลนั่นเต็มตา

แต่อีกฝ่ายไม่อาจล่วงรู้ความพยายามนั่นได้ เซดดริกสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจเมื่อรู้สึกถึงบางอย่างที่ชื้นแฉะกำลังเวียนวนรอบบาดแผล ความร้อนผ่าวร้อนวาบขึ้นที่ใบหน้าอีกครั้ง ครานี้ร้อนยิ่งกว่าครั้งไหนจะแทบจะรู้สึกไอร้อนที่ลอยออกจากศีรษะ แต่เขาก็ทำได้แต่เม้มริมฝีปากแน่น เพราะพูดอะไรไม่ออก

หัวสมองว่างเปล่า และตื้อไปหมด แต่ที่แน่ ๆ คือ...

...รู้สึกแปลก ๆ ...

เลือดหยุดแล้วเสียงห้าวเอ่ยขึ้นทำเอาเซดดริกสะดุ้งเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ขยับอะไร พลางก้มมองอีกฝ่ายที่ใช้สำลีชุบแอลกอฮอลล์และเช็ดรอบ ๆ แผล จากนั้นก็พึมพำอะไรบางอย่างเบา ๆ ในลำคอ ความรู้สึกเย็นวาบแผ่ซ่านไปทั่วทั้งแขนจนแทบไร้ความรู้สึก เมื่อก้มลงมองแผลอีกครั้ง ก็พบว่าปากแผลปิดเกือบสนิทแล้ว ดวงตา    สีฟ้ากะพริบปริบ ๆ ด้วยความสนเท่ห์

ทำไมไม่ใช้วิธีตั้งแต่แรกล่ะเซดดริกพึมพำเบา ๆ ก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นอีกฝ่ายหยิบผ้าพันแผลขึ้นมา

แผลยังไม่ปิดสนิทดี ขยับมาก ๆ เลือดก็จะออกอีกแวมไพร์หนุ่มตอบโดยที่ยังไม่ได้ถูกถามขณะค่อย ๆ พันแถบผ้าสีขาวรอบแขนขวาของคนบาดเจ็บ

เซดดริกพยักหน้ารับเบา ๆ เป็นเชิงเข้าใจก่อนจะฉุกคิดอะไรขึ้นมาได้ แล้วทำไมถึงมีกล่องปฐมพยาบาลด้วยล่ะครับ?” เขาถาม ในเมื่อคุณก็มีเวทมนต์รักษาบาดแผลอยู่แล้ว

เพิ่งมีตอนที่ท่านเซดดริกมาอยู่ที่นี่แหละขอรับเสียงแหบห้าวที่คุ้นหูดังขึ้นที่ประตูห้อง เรียกให้อีกคนผมบลอนด์หันขวับไปมองทันที แล้วก็เห็นว่าพ่อบ้านชราเดินเข้ามาหาพร้อมกับถาดสีเงินที่มีเหยือกน้ำเย็น ๆ และขนมอีกหนึ่งจาน "นายท่านอาจจะอยากเป็นคนทำแผลให้ท่านเซดดริกเองก็ได้นะขอรับ"

"เอเกิล" ผู้เป็นนายเรียกเสียงห้วนแม้จะไม่หันไปมองคนพูด แต่จากหางตาเขาก็เห็นได้ชัดว่าคนแซวนั้นกำลังขยับยิ้มบาง ๆ ที่มุมปากราวกับกำลังล้อเลียน

หา?” ชายหนุ่มผมบลอนด์อุทานเบา ๆ พร้อมกับเอียงคอเล็กน้อยก่อนจะหันไปมองเจ้าของคฤหาสน์ที่ตอนนี้พันแผลให้เขาเสร็จเรียบร้อยแล้ว แต่อีกฝ่ายก็ไม่ได้หันมามองเขาแต่อย่างใด

เสร็จแล้วก็ออกไปก่อนครอสเอ่ยเรียบ ๆ แต่ไม่ได้ให้ความรู้สึกถึงการออกคำสั่งแต่อย่างใด ส่วนเอเกิลก็วางถาดเงินลงบนโต๊ะตัวเล็กข้างเตียงก่อนจะโน้มตัวลงเล็กน้อย

ขอรับ เดี๋ยวกระผมจะให้ลูน่าเตรียมอาหารเย็นเลยนะขอรับเขาพูดอย่างนอบน้อม แต่ริมฝีปากก็ยังขยับยิ้มล้อเลียนอยู่เช่นเดิม 

ผู้เป็นเจ้านายแม้จะไม่สบอารมณ์นัก แต่ก็พยักหน้ารับก่อนที่พ่อบ้านชราจะออกจากห้องไป เหลือไว้เพียงชายหนุ่มสองคนในห้องเช่นเดิม น่าแปลกที่บรรยากาศในห้องไมอึดอัดเหมือนเช่นเคย อาจเป็นเพราะว่าระเบิดลูกหนึ่งที่ชายชราได้ทิ้งเอาไว้ก็เป็นได้...

ถ้านายเข้าไปในเมืองแล้วเจอผู้หญิงคนนั้นอีก อย่าไปยุ่งกับเธอแล้วอยู่ ๆ แวมไพร์หนุ่มก็เอ่ยขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

เห? ทำไมล่ะครับ?”

ครอสเงียบไปชั่วครู่ก่อนจะลุกขึ้น และเดินไปที่หน้าต่าง ดวงตาสีแดงหรี่ลงเล็กน้อยเมื่อเห็นท้องฟ้าภายนอกมืดครึ้ม และเป็นสีเข้มกว่าปกติราวกับว่ากำลังบอกเหตุบางอย่าง ผู้หญิงคนนั้นคือ เดอแคลร์

เดอแคลร์....

ตระกูลที่เคยเป็นปฏิปักษ์กับตระกูลดีแฟนธ่อม...

แล้ว...ทำไมเหรอครับ?” เซดดริกยังคงถามต่อด้วยความใสซื่อ ถึงจะเคยเป็นปฏิปักษ์กัน แต่คนตรงหน้าก็เป็นฝ่ายบอกเขาเองว่า เรื่องราวมันก็ผ่านมานานมากแล้วจนข้อบาดหมางเลือนหายไปตามกาลเวลา เพราะฉะนั้นหากได้มาพบกันอีกก็คงไม่เป็นอะไร

เพราะตอนนี้พวกเราต้องระวังตัวมากกว่าเดิม พวกนั้นรู้แล้วว่านายอยู่กับฉันครอสตอบโดยที่ยังหันหลังให้อยู่ มือข้างซ้ายล้วงกระเป๋ากางเกง ส่วนมือขวาก็ยกขึ้นเล็กน้อยขณะดวงตาสีแดงจ้องมองพลางนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเมือง

แบบนี้ไม่ดีแน่ เจ้าพวกนั้น...

แล้ว? ผมนึกว่าพวกคุณไม่มีข้อบาดหมางอะไรกันแล้วเสียอีก

แวมไพร์หนุ่มหัวเราะในลำคอเบา ๆ ก่อนจะหันหน้ามาเผชิญหน้าอีกฝ่าย หึ มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกวูบหนึ่งที่แสงอันน้อยจากหน้าต่างเบื้องหลังร่างสูงสว่างขึ้นเล็กน้อยพร้อมกับสายลมที่โบกพัดกะทันหัน ทำให้ใบหน้าคมคายที่ย้อนแสงซ่อนอยู่ในความมืด ดวงตาสีแดงประกายวาบกว่าคราใด รอยยิ้มเหี้ยมก็ผุดขึ้นบนใบหน้า    พร้อมกับเขี้ยวเล็กสีขาวที่มุมปาก

ราวกับปิศาจร้ายในตัวที่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นอีกครั้ง

แม้แต่มนุษย์ยังมีความแค้นไม่จบไม่สิ้น แล้วจะมีหรือที่ปิศาจอย่างพวกเราจะลืมสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อหลายพันปีก่อนได้?” เสียงห้าวเอ่ยเรียบแต่กลับก้องกังวานไปทั่วห้องจนบรรยากาศสั่นไหว

เซดดริกกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอด้วยความรู้สึกตื่นกลัวเล็กน้อยก่อนจะเอ่ย แต่...แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ผมก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าเกี่ยวอะไรกับผม

ดวงตาคมหรี่ลงเล็กน้อยอย่างชั่งใจ เขาควรจะบอกความจริงไปเลยดีไหม? เรื่องที่ค้างคาทั้งหลายจะได้จบไปเสียที และเจ้าตัวจะได้ไม่ต้องมาคอยถามอยู่เรื่อย ๆ

แต่เพราะอะไร...เขาถึงไม่กล้าบอก?

.           กลัวว่าหากอีกฝ่ายรู้ จะทำให้เขาไม่อาจมีบทสนทนาระหว่างกันได้อีก...

เพราะนายกับฉันมีพันธะสัญญาต่อกันครอสเริ่ม น้ำเสียงที่ใช้เริ่มเย็นเยียบขึ้นเรื่อย ๆ แล้วนายคิดเหรอว่าศัตรูจะปล่อยให้คนที่เกี่ยวข้องกับฉันมีชีวิตอยู่อย่างสงบ?”

เซดดริกเริ่มรู้สึกได้ถึงเหงื่อเย็น ๆ ที่ไหลอาบแก้ม ไม่ใช่เพราะเรื่องที่อีกฝ่ายเพิ่งเอ่ยมา แต่หากเป็นเพราะน้ำเสียงที่ใช้ต่างหาก มันทำให้เขารู้ว่าไม่ควรเอ่ยชื่อตระกูลนั้นออกมาเป็นครั้งที่สอง ไม่เช่นนั้นคนตรงหน้าคงได้กลายเป็นน้ำแข็งขั้วโลกเป็นแน่

ชายหนุ่มชะงักเมื่อนึกถึงคำพูดของหมอดูสาวชราที่พบในเมือง

 

... “เจ้ามีอย่างที่แปลกออกไป ใช่...พิเศษกว่าใครจนทำให้ตัวเจ้านั้นถูกดึงไปพัวพันกับความขัดแย้งโดยที่ไม่รู้ตัว” ...

 

ถ้าคำพูดของหมอดูเป็นความจริงแล้วล่ะก็ แสดงว่าอีกฝ่ายต้องมีบางอย่างที่ไม่ได้บอกเขาอยู่เป็นแน่ บางอย่างที่เขาเชื่อว่าเป็นเรื่องเดียวกับที่ตั้งใจจะบอกกับเขาตั้งแต่วันแรกที่เขามาอยู่ที่นี่

แต่ดูเหมือนว่าแวมไพร์หนุ่มตัดสินใจจะไม่บอก...

เซดดริกก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากต้องรอวันที่เขาจะได้รู้ความจริง แต่หากวันใดที่เขาทนกับการปิดบังต่อไปไม่ไหวแล้วล่ะก็ วันนั้นแหละที่เขาต้องเค้นความลับออกมาให้ได้!

ก๊อก ก๊อก...

อาหารเย็นพร้อมแล้วขอรับนายท่าน ท่านเซดดริกเสียงเคาะประตูตามด้วยเสียงแหบห้าวของพ่อบ้านประจำคฤหาสน์ดังขึ้นขัดห้วงบรรยากาศที่เงียบงัน เรียกให้แต่ละคนหลุดจากห้วงแห่งความคิด คนหนึ่งที่ยืนอยู่ก็เดินนำลิ่วไป ส่วนอีกคนก็ถอนหายใจยาว

แต่อย่างน้อย...การอยู่ที่นี่ก็ไม่ได้ไม่มีความสุขอะไรนะ


To be continued...


กำลังจะเปิด Pre-Order นะคะ อย่าลืมติดตามกันนะคะ :)



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[BL] Tale of the Darkness ตอนที่ 13 : 11th Tale : เผลอไผล [Final] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2655 , โพส : 22 , Rating : 4% / 27 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 22 : ความคิดเห็นที่ 826
ทำแผล แอบฟินไปนิดนึง
PS.  \" This world would be a much better place if we all believe that men are brothers under the skin. โลกเราจะดีกว่านี้มาก ถ้าพวกเราทุกคนคิดว่าทุกคนเป็นพี่น้องกัน ภายใต้คุณสมบัติพื้นฐานเดียวกัน \"
Name : Fronztear < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Fronztear [ IP : 118.172.154.216 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 กรกฎาคม 2557 / 21:05
# 21 : ความคิดเห็นที่ 791
อ่านรวดมาหลายตอน ขอเม้นเป็นกำลังใจซะหน่อย 55555
ภาษาสุดยอดจริงๆ ถึงได้หลงไหลอ่านยาวขนาดนี้ อ่านแล้วได้กลิ่นอายของคำว่า อืม... โรมาเนีย งั้นเหรอ? ไม่รู้สิ ไม่ใล่ประเทศที่สนใจในกลิ่นอาย แต่ได้ฟีลของคำว่า ยุโรป .. แหะๆ ถึงจะบอกว่ายาโอย แต่เป็นยาโอยที่ละมุน นุ่ม หนัก . ไม่ใช่แบบทั่วๆไป ตัวนายเอกไม่ได้บอบบางจัดจนแทบหลุดจากคำว่าเพศชาย เก่งมากก็จริง แต่สามารถเขียนออกมาให้มีความรู้สึกว่า เซดไม่เว่อ ! ซึ่ง มันเจ๋งนะ
ตัวพระเอกเองก็ไม่เบา อย่างในเรื่องของความรู้สึกที่มีต่อเซด อ้ะะะ นี่พูดถึงความลงตัวนะ คือครอสแบบ เริ่มจากสนใจ เป็นใส่ใจ มันค่อยเป็นค่อยไป ไรงี้ ไม่รวบรัดตัดบทดี 

อืมม เรื่องติ มันตัองมีแน่ๆ แต่คิดไม่ออกแหะ ' ') รู้สึกเหมือนมีข้อผิดพลาด แต่ว่าโดนส่วนอื่นๆที่น่าหลงไหลกว่าดูดจนมองข้าม (_ _);;

สุดท้ายแล้วขอบอกว่า สู้ๆนะคะ นออ่านตอนต่อ ๆ ๆ ๆ ๆ ไป ถ้าจบแล้วมีหนังสือจะเยี่ยมมากก
PS.  PARADiCHLOBENZENE
Name : P a я m ' m < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ P a я m ' m [ IP : 27.55.4.131 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 กรกฎาคม 2557 / 18:32
# 20 : ความคิดเห็นที่ 658
รู้สึกมันซับซ้อนนิดหน่อยแต่สนุกดีค้า
PS.  รัก D18 6927 10069 0027 8059 G27 69F XS BF แค่นั้นละที่อยากบอก
Name : Angelprimo < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Angelprimo [ IP : 110.49.250.151 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤศจิกายน 2555 / 16:03
# 19 : ความคิดเห็นที่ 627
ความรักจงบังเกิด ความรักจงบังเกิด (ร่ายมนต์(ที่ไม่รู้ว่าใช่รึป่าว)ให้ครอสคุงกับเซดคุงรักกันเร็วๆ)
PS.  คยูมินน่ารักที่สุด
Name : เนอเวย์ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เนอเวย์ [ IP : 171.4.188.247 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ตุลาคม 2555 / 22:25
# 18 : ความคิดเห็นที่ 494
 เเอบเขินเบาๆ-///-
PS.  My love[Heechul] My kiss[Siwon] My heart[Kyuhyun]...and my 4ver[Super Junior13]-
Name : HanChul Forever < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ HanChul Forever [ IP : 58.9.185.230 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 มิถุนายน 2555 / 09:10
# 17 : ความคิดเห็นที่ 440
 อ่านแล้วอยากกรี้ดด
PS.  รัตติกาลนำพา ความมืดเงียบงัน ลมหนาวพัดพา...''รัตติกาลลมหนาว''
Name : รัตติกาลลมหนาว < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ รัตติกาลลมหนาว [ IP : 125.26.16.166 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 เมษายน 2555 / 21:37
# 16 : ความคิดเห็นที่ 439
 อ่านแล้วอยากกรี้ดด
PS.  รัตติกาลนำพา ความมืดเงียบงัน ลมหนาวพัดพา...''รัตติกาลลมหนาว''
Name : รัตติกาลลมหนาว < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ รัตติกาลลมหนาว [ IP : 125.26.16.166 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 เมษายน 2555 / 21:36
# 15 : ความคิดเห็นที่ 438
 อ่านแล้วอยากกรี้ดด
PS.  รัตติกาลนำพา ความมืดเงียบงัน ลมหนาวพัดพา...''รัตติกาลลมหนาว''
Name : รัตติกาลลมหนาว < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ รัตติกาลลมหนาว [ IP : 125.26.16.166 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 เมษายน 2555 / 21:36
# 14 : ความคิดเห็นที่ 416
 เริ่มหวั่นไหวกันไปมา 5555

เซดริกน่ารัก 
Name : Doll_lucky < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Doll_lucky [ IP : 182.53.208.62 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 เมษายน 2555 / 18:12
# 13 : ความคิดเห็นที่ 369
 อ่อนโยนจริงจัง  โอยยย หลงรักครอสแล้วนะเนี่ย
เซดรู้ตัวเถอะ ไม่งั้นเราจะเข้าไปแย่งแล้วนะ 55555
Name : กริฟฟินไร้เงา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ กริฟฟินไร้เงา [ IP : 125.25.98.137 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 มีนาคม 2555 / 23:27
# 12 : ความคิดเห็นที่ 265
ชอบอ่ะ
คู่นี้น่ารักมากเลย>
Name : S___P [ IP : 125.26.7.94 ]

วันที่: 1 พฤศจิกายน 2554 / 15:44
# 11 : ความคิดเห็นที่ 217
ข้าพเจ้าก็รอมานานแต่เพิ่งได้อ่านเพราะไปภาระกิจเพิ่งได้กลับมา
รักท่านครอสกะเซดดริกจังเลย ..
ไงก็อยากให้เป็นคู่ชีวิตกันนะ...
Name : Yร้าย [ IP : 125.26.176.88 ]

วันที่: 19 ตุลาคม 2554 / 20:46
# 10 : ความคิดเห็นที่ 207
เย้ เซดดริกน่ารัก
Name : r-coon [ IP : 101.108.198.106 ]

วันที่: 6 ตุลาคม 2554 / 22:51
# 9 : ความคิดเห็นที่ 203
เย้ๆ มาแล้ว
สนุกมากค่ะ อ่านไปเขิลไป555
รอตอนต่อไปจ้า :)
Name : Taonoi [ IP : 1.47.224.97 ]

วันที่: 6 ตุลาคม 2554 / 15:59
# 8 : ความคิดเห็นที่ 195
ไรต์เข้าใจด้วยเเฮะ 55555

ดีเเล้วนะคะ ปรับเเล้วรู้สึกโอเคขึ้นเยอะเลย

อ่านเเล้วไม่ขัดๆกันนะคะ^^

สู้ๆน้า เป็นกำลังใจให้ 

PS.  My life, It's not yours. F--k!
Name : Qbec. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Qbec. [ IP : 49.49.194.14 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 ตุลาคม 2554 / 14:40
# 7 : ความคิดเห็นที่ 192
>////< เขินแทนเซดริกเลยง่า
ปริศนาที่ยังไม่คลี่คลาย เซดริกเป็นอะไรน้าา

PS.  >>> ...หวัดดีทุกโค้นน ยินดีที่ได้รู้จักน๊ะ... <<<
Name : ★NA-M✞FA-R★ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ★NA-M✞FA-R★ [ IP : 223.207.213.217 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 ตุลาคม 2554 / 09:24
# 6 : ความคิดเห็นที่ 191
ตอบคอมเม้นท์ที่ 189 ::: Qbec.

เซเข้าใจที่คุณเตยพูดค่ะ ^^
ขอบคุณมากๆเลยนะคะสำหรับคำแนะนำ ><
เซได้ลองปรับๆแล้วล่ะค่ะ

ลองดูนะคะ :)
PS.  + + .What we gain is what we do.++
Name : Seiji < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Seiji [ IP : 110.169.166.197 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 ตุลาคม 2554 / 00:54
# 5 : ความคิดเห็นที่ 190
ไม่ใช่แค่ไม่ได้ไม่มีความสุข
แต่ต้องเป็น
จะมีความสุขมากๆ
ต่างหากค่ะ
 
Name : mingmingzz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ mingmingzz [ IP : 171.98.6.73 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 ตุลาคม 2554 / 17:49
# 4 : ความคิดเห็นที่ 189
โอ้ว!!! My Lord

นิยายสนุกมาก ภาษาสวยมาก ชอบ

เเละนี้เป็นความคิดส่วนตัวนะ

คือมีอยู่ตอนนึงที่ไปสู้กับคนร้าย เเล้วคนร้ายพยายามเเทงมีดใส่เซดริก รู้สึกมันเเปลกๆ ตรงความคิดของคนร้ายน่ะค่ะ

คมมีดพุ่งเข้ามาทำร้ายเขาเรื่อยๆ เขาอันเเรกเข้าใจว่าคือเซดริก

เเต่เขาอันที่สองกับคำว่าคู่ค่อสู้นี่สิที่ทำให้สับสนอยุ่นานว่านี่เซดริกหรือคนร้าย 

ไม่ว่ามีดจะไปทางใด คู่ต่อสู้ก็หลบได้หมดจนเขาเริ่มใจเสีย

คือคำว่าคู่ต่อสู้เนี้ยน่าจะใช้เป็นตัวเเทนของคนร้าย เเล้วคำว่าเขาเนี้ยน่าจะใช้เเทนตัวเซดริกมากกว่านะคะ

อ่านตอนเเรกโคตรงงเลย ที่อ่านรอบเเรกตกใจมาก อ้าวเอ้ย! เซดริกสู้คนร้ายไม่ได้เหรอ คนร้ายหลบได้เหรอ เเล้วเซดริกเอามีดมาจากไหน งงมาก เเล้วก็พยายามอ่านให้มันปะติดปะต่อกัน คือจะบอกว่าอยากให้เจาะจงหน่อยว่าตอนนั้นน่ะเป็นความคิดของคนร้ายนะ ไม่ใช่ความคิดของเซดริก อะไรประมาณนั้น

คือเตยอ่านเเล้วมันงงๆน่ะ คนอื่นอ่านอาจจะเข้าใจก็ได้ เเล้วเเต่ล่ะกัน เพราะนี่เป็นเเค่ความคิดเห็นเฉยๆ
(หมายเหตุ: อ่านสามสี่รอบกว่าจะเข้าใจ)

อ่ะมีอีกๆ คือตอนที่เซดริกบอกว่า

''เลิกเล่นเหอะ!'' เสียงทุ้มที่เอ่ยด้วยภาษาที่เขาไม่เข้าใจเรียกสติของเขาให้กลับมา เเล้วก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อเห็นหมัดลุ่นๆ พุ่งเข้ามาที่ใบหน้าอย่างรวดเร็ว 

ไอ่ตรงเขากับของเขาน่ะ มันเขาไหน คือตรงภาษาที่ไม่เข้าใจอ่ะ เซดริกเองก็ไม่เข้าใจภาษาของคนร้ายเหมือนกันนะ ไม่ใช่คนร้ายไม่เข้าใจเซดริกฝ่ายเดียว คือไม่เข้าใจทั้งคู่ มันเลยไม่เจาะจง

อ่านตอนเเรกตกใจมาก เเทบกรี๊ด! เฮ้ย เซดริกโดนต่อย เเล้วก็มาเข้าใจเเจ่มเเจ้งตรงบรรทัดถัดมาว่าเซดริกมิได้โดนต่อยเเต่อย่างใด ตรงกันข้ามยังเป็นฝ่ายต่อยคนร้ายซะจนหน้าเเหกอีก

ถ้าไม่เข้าใจว่าเตยพยายามจะบอกว่ามันเเปลกๆขัดๆตรงไหนก็......เอ่อ= = คือเตยเองพิมพ์ไปพิมพ์มายังงงๆตัวเองเลย
คือถ้าไม่เข้าใจเดี๋ยวจะมาบอกใหม่ล่ะกันนะคะ^^

PS.  My life, It's not yours. F--k!
Name : Qbec. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Qbec. [ IP : 223.205.23.97 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 ตุลาคม 2554 / 00:48
# 3 : ความคิดเห็นที่ 176
มาแล้วววววว (กรีดร้อง)

รอตอนต่อไป ><

ปล.ตอนนี้ทำเอาแทบสลบ โฮกกกกก


PS.  The person who risks nothing does nothing, has nothing, is nothing. So am i
Name : `RUSSIAN✝ROULETTE < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ `RUSSIAN✝ROULETTE [ IP : 124.122.59.59 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 ตุลาคม 2554 / 01:11
# 2 : ความคิดเห็นที่ 175
เพิ่งมาอ่าน

ฮ่ะๆ  ติดใจมากๆเลยครับ

แนวนี้หายากมาก(แฟนตาซี+Yaoi)

ส่วนมากอ่านมาหมดแล้ว

แต่ชอบเรื่องนี้  เพราะเนื้อเรื่องดำเนินไปได้ลื่นไหลดี

ชอบวิธีการเขียนมากเลยละครับ

พร็อตเรื่องก็โดนใจสุดๆ

เป็นกำลังใจให้นะครับ

จะว่าไปตอนนี้เล่นบรรยายจนแทบเสียเลือดตามตัวละครไปเลยนะเนี่ย 555+



PS.  หวังว่าวันนี้คงเป็นวันที่ดีสำหรับคุณ^^!!
Name : !!★PaP#aNtOm★!! < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ !!★PaP#aNtOm★!! [ IP : 223.207.197.239 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 ตุลาคม 2554 / 00:21
# 1 : ความคิดเห็นที่ 174
เหอะ   รอตั้งนานแนะ   = =

ชอบอ่ะ   ไปเลียเลือด   เลียเยอะๆสิ   เค้าจะช่วยจิ้น   ฮ่าๆๆๆๆ
PS.  ผึ้งจดหมายตัวน้อย
Name : arthen < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ arthen [ IP : 125.27.24.84 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 ตุลาคม 2554 / 00:07
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android