ข้านี่แหละจวิ้นอ๋อง (BL)

ตอนที่ 36 : ทหารหนีทัพ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,347
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 197 ครั้ง
    6 ธ.ค. 59



        


       หลังจวิ้นอ๋องถูกพาตัวไปวันที่สาม ฐานที่มั่นที่หก ทัพใหญ่ของไห่เยี่ยนถูกล้อมแล้ว



        แม้มีคำสั่งจากราชสำนักว่าให้เจรจา แต่ไม่ได้ห้ามยกพลเข้าประชิด ดังนั้นไพร่พลหกหมื่นของทัพเทียนจิ้นจึงตั้งกระบวนรี้พลล้อมรอบห่างออกไปสิบลี้ชวนให้ย่นระย่อ ระยะห่างเหลือเพียงเดินเท้าไม่ถึงสองชั่วยาม ในภาวะประจัญหน้าเช่นนี้ทหารของไห่เยี่ยนจึงวางเวรยามเคร่งครัด ให้คนเฝ้าดูอยู่บนหอสังเกตุการณ์มิได้ขาด



          ธงใหญ่ของทัพเทียนจิ้นสะบัดปลิวภายใต้แสงอาทิตย์ แม่ทัพใหญ่สวมหมวกเกราะคาดผ้าคลุมไหล่สีแดงเข้มมีกระบี่อาญาสิทธิ์ห้อยเอวเดินตรวจตราไพร่พลอย่างขยันขันแข็ง เสียงลั่นกลองศึกกระหน่ำทุกเช้าเย็น กระตุ้นให้ผู้คนคึกคักฮึกเหิมดูราวกับพร้อมกระโจนขย้ำทัพไห่เยี่ยนได้ทุกเวลา ถ้อยคำแต่งฑูตเจรจา ห้ามโจมตีที่ได้รับเหล่าแม่ทัพล้วนมิอาจเปิดปากให้ทหารราบคิดว่าเทียนจิ้นขลาดเขลาดั่งมุสิก



          องค์รัชทายาทยังเดินทางมาไม่ถึง หากแต่ให้คนถือหนังสือมาแจ้งว่าจะอยู่ตรวจตราทัพหน้าไม่พักอยู่เมืองถานเฟิ่ง ฐานที่มั่นที่หนึ่งจะกลายเป็นที่รับเสด็จแล้ว จำต้องจัดเตรียมความพร้อมหลายอย่าง แม่ทัพหลินจึงออกมาอยู่แนวหน้าทัพเพื่อดูแลให้กำลังใจไพร่พล คำกล่าวฟังดูสมเหตุผลแต่คนต่างทราบว่าเป็นข้ออ้างประการหนึ่งเท่านั้น เหล่าแม่ทัพเรืองนามทั้งหลายต่างทราบดีว่าท่านแม่ทัพผู้ร้อนใจดั่งไฟลนมิอาจอยู่นิ่งรอเฝ้ารัชทายาทได้



          ความขัดแย้งของผู้อื่นไม่มีใครคิดยื่นปากหาเรื่องใส่ตัว ดังนั้นที่เงียบได้จึงเงียบเสีย ทัพใหญ่มีรองแม่ทัพเว่ยควบคุมดูแล ทัพหน้ามีแม่ทัพใหญ่มาปลุกขวัญกำลังใจไพร่พลมีอันใดไม่ดี เนื่องจากทัพหน้าไม่มีความคิดบุกเพียงล้อมไว้ ดังนั้นจึงกางกระโจมทำที่พักรวมทั้งที่ประชุม แม้ส่วนใหญ่เมื่ออยู่ในสภาวะเช่นนี้จะไม่มีเรื่องราวใดมากนัก กระนั้นทุกคืนเหล่าแม่ทัพก็ยังต้องเข้าไปพูดคุยปรึกษากันครู่หนึ่ง



          หลินจวินเจ๋อกลับมาถึงกระโจมของตนเองแล้วหลังตรวจแถวไพร่พลเรียบร้อย ใบหน้าคมคายยังไร้รอยยิ้มเฉกที่เคยเป็น ร่างแกร่งของแม่ทัพหนุ่มกวาดสายตามองไปรอบกระโจม ยังไม่ทรุดตัวนั่งก็สะดุดเข้ากับจดหมายชิ้นเล็กดูไร้เรื่องราวอันหนึ่งที่ถูกสอดไว้กับจดหมายแจ้งข่าวจากกองทัพ พลันดวงตาคมก็สว่างวาบ มือหนาคว้าเอามันมาคลี่อ่านอย่างร้อนใจ กวาดสายตามองเพียงครั้งสีหน้าก็เครียดคล้ำดั่งหมึกดำ



        ‘พิษกำเริบ'



         ประโยคสั้นฉับไว้มีอักษรเพียงสี่ตัวไม่ระบุตัวตนด้วยซ้ำ หากหลินจวินเจ๋ออ่านแล้วกำหมัดแน่น ดวงใจร้อนรนเมื่อนึกถึงคนที่ถูกจับไป คนของตนสู้อุตส่าห์แฝงกายเข้าไปได้แล้วทั้งสามารถหาทางส่งข่าวออกมาได้ในที่สุด แต่สถานการณ์กลับยิ่งไม่เป็นใจ ฮูหยินล้มป่วย แล้วคนทางนี้เล่าทำอะไรได้ คร่ำเคร่งกลัดกลุ้มวนเวียนอยู่ค่อนวันก็ทราบดีแก่ใจว่ามิอาจลงมือได้ทัังนั้น



          คิดยกทัพไปด้วยใจฮึกเหิมบดขยี้ศัตรู แต่ไม่มีคำสั่งจากราชสำนัก แม่ทัพนามใดจะขอข้องเกี่ยว นี่เท่ากับขัดคำสั่งองค์เหนือหัว ผิดกฏกองทัพอย่างร้ายแรงมีโทษถึงขั้นประหารเก้าชั่วโคตร ดังนั้นจึงทำได้เพียงเคลื่อนพล ยกกำลังคนมาประชิด มองดูธงไห่เยี่ยนสะบัดอยู่บนยอดฐานที่มั่นอย่างเร่าร้อนทุรนทุราย คนอยู่ห่างไปไม่ไกลกลับเอื้อมคว้าไว้ไม่ได้ นี่ควรเรียกตนเองว่าแม่ทัพใหญ่หรือตัวไร้ประโยชน์กันแน่



           “ท่านแม่ทัพ มีข่าวแจ้งมาจากทัพใหญ่แม้ไม่อยากสนใจยังตัองระงับอารมณ์พลุ้งพล่าน หลินจวินเจ๋อสอดกระดาษลงในอกเสื้อบอกให้ทหารผู้นั้นเข้ามา สารในมือรับมาแล้วถูกแกะอ่านยิ่งเพิ่มความเคร่งเครียดขึ้นมาอีกหลายส่วน



           “ไปตามแม่ทัพโม่ กล่าวว่าข้าขอเชิญที่กระโจม



          “ขอรับ



           เงาร่างนั้นลับตาไป ผ้าบังกระโจมปิดลงอีกครั้งทำให้สีหน้าเครียดคล้ำยิ่งปรากฏ หลินจวินเจ๋อคลำดูเศษกระดาษในอกเสื้อ สลับกับเพ่งมองสารแจ้งข่าวลายมือรองแม่ทัพเว่ย



           ‘รัชทายาทแจ้งว่าจะมาถึงในอีกสามวัน ท่านแม่ทัพโปรดเตรียมตัวกลับค่ายทัพใหญ่



          หลินจวินเจ๋อกร่นเสียงสถบออกมาในลำคอ โทสะครอบงำจนดวงตาแดงฉาน ผู้ใดต้องการอยู่นิ่ง ทำได้เพียงขู่คำรามเช่นนี้ ทุกคืนที่นอนหลับตา ตนคิดแต่อยากถือดาบเข้าประจัญหน้าชิงตัวคนคืนแต่ทำได้เพียงอดทนกลืนเลือดไว้ในอก หลินจวินเจ๋อทราบดีว่าทำไม่ได้ บนศีรษะของตนยังมีดาบของราชสำนักพาดลงมา ในมือยังมีชีวิตทหารอีกนับแสน จึงไม่อาจทำอันใดได้ตามใจตน แต่กระทั่งคนข้างหมอนยังปกป้องไม่ได้ นี่ไม่ใช่น่าสมเพชหรอกหรือ เทพสงครามที่ปกป้องภรรยาตัวเองไม่ได้ จะยังเรียกเทพสงครามอีกได้อย่างไร ตอนนี้มันเป็นเพียงสุนัขตาขาวตัวหนึ่งเท่านั้น!



           “ท่านแม่ทัพ



           ผ้าบังกระโจมถูกเปิดออก โม่เยี่ยนเฉวียนปรากฏตัวว่องไวพลางประสานมือทำความเคารพเป็นผลให้ผู้เป็นแม่ทัพใหญ่จำต้องเก็บโทสะของตนไว้ กระนั้นก็ยังแผ่กลิ่นอายดุร้ายออกมา แม่ทัพโม่มองท่าทีคร่ำเคร่งกับสีหน้าไม่สู้ดีของผู้บังคับบัญชาก็ทราบแล้วว่าเป็นเรื่องไม่ดีนัก ใบหน้าจึงก้มลงต่ำ



           “แม่ทัพโม่ ฑูตที่เราแต่งตั้งไปเจรจากับไห่เยี่ยนกลับมาแล้วหรือยัง?”



           “กลับมาแล้วแต่…..” แม่ทัพหนุ่มส่ายหน้าช้าๆ บอกว่าอีกฝ่ายมิยอมแปรเปลี่ยนข้อเสนอ ยังคงมีแต่ข้อเรียกร้องอันควรมีโทสะเช่นเดิมอย่างน่าปวดหัวนัก ดึงดันเสียจนโม่เยี่ยนเฉวียนคิดแล้วว่าที่แท้ไห่เยี่ยนต้องการคืนตัวจวิ้นอ๋องมาจริงหรือไม่



           “สายลับที่เราส่งไปชิงตัวจวิ้นอ๋องก็ถูกกำจัดแล้ว และแม่ทัพเว่ยแจ้งข้าว่าอีกสามวันรัชทายาทจะมาถึง…”



.          “เช่นนั้น…”สีหน้าคนฟังกระจ่างวาบคล้ายมีแสงแห่งความหวัง



          หลินจวินเจ๋อมีหรือจะมิทราบว่าอีกฝ่ายคิดสิ่งใด สีหน้าชิงชังรังเกียจปรากฏชั่วแล่นเมื่อนึกถึงรัชทายาทผู้นั้น ก่อนจะกล่าวเราต้องได้ตัวจวิ้นอ๋องก่อนสามวันข้างหน้า



           “แต่รัชทายาท..”



          “จวิ้นอ๋องจะถูกปล่อยตัวโดยสัญญาสงบศึกไม่ได้เด็ดขาด



           หลินจวินเจ๋อกล่าวเสียงเคร่ง แววตาจริงจัง ในฐานะผู้ที่ใช้ชีวิตคลุกคลีกันมาพอสมควร มีหรือจะไม่ทราบว่าอีกฝ่ายเป็นคนเยี่ยงไร จวิ้นอ๋องเคร่งเครียดจริงจังกับศึกนี้มากนัก มีหรือจะยอมให้ตนเองกลายเป็นเครื่องมือของไห่เยี่ยน ซ้ำหากรัชทายาทมาช่วยเจรจาตกลงได้ยังถือเป็นบุญคุณ ต้องตกอยู่ภายใต้เงื้อมมือของคนผู้นั้น แล้วหวงไท่หยางหรือเคยมีเจตนาดีกับภรรยาของตน



          “แต่ท่านแม่ทัพ หากบุ่มบ่ามผลีผลาม ทั้งความปลอดภัยของจวิ้นอ๋อง และโทษที่ตามมา..” ผู้ฟังกล่าวช้าๆ กลัวว่าแม่ทัพใหญ่จะขโมยไก่มิได้แล้วยังต้องเสียข้าวสารอีกกำมือ



           “เป็นท่าน จะยอมพลีตนถูกประณามว่าเป็นต้นเหตุให้เทียนจิ้นแพ้สงครามหรือ?”



            โม่เยี่ยนเฉวียนส่ายหน้า คำพูดของแม่ทัพใหญ่ทำให้จนด้วยจะกล่าวคำ คิดดูหากเป็นตนเองถูกจับบ้างคงฆ่าตัวตายไปแล้ว ลูกผู้ชายคนหนึ่งไหนเลยอยากมีชื่อจารึกในฐานะตัวการทำชาติแพ้พ่าย   โม่เยี่ยนเฉวียนจ้องหน้าอีกฝ่าย แล้วท่านจะทำอย่างไร คำถามนี้ไม่เพียงผุดขึ้นในหัวเท่านั้น ยังปรากฏบนใบหน้าชัดเจน



           “แม่ทัพโม่ ข้ามีเรื่องจะสั่งการ…”



           หลินจวินเจ๋อ แม่ทัพใหญ่ผู้ถูกกล่าวขานว่าเป็นเทพสงครามของเทียนจิ้นเอ่ยขึ้นช้าๆ ดวงตาคู่นั้นดุดันไม่แพ้คำสั่งที่กล่าวออกมา จนทำให้ผู้มองตัวสั่นในบัดดล..



+++++++



           ปลายพู่กันสะบัดอย่างอ่อนช้อย ลากเป็นเส้นสีดำบนกระดาษเซวียนซือสีขาว ต้นไม้ ต้นหญ้า สายน้ำรินไหลกระทบโขดหินถูกรังสรรค์ออกมาอย่างงดงามยามฝ่ามือตวัดลากผ่าน เจ้าของมืองามที่กำลังจดจ่อวาดภาพชะงักเล็กน้อยเมื่อแว่วเสียงกลองศึกเป็นจังหวะ ริมฝีปากยกขึ้นน้อยๆเป็นรอยยิ้มอ่อนหวาน ขณะแต้มจุดลงไปยังผืนกระดาษให้ดูคล้ายดวงดาวดาษดา



           “ภาพวาดงดงามนัก สมแล้วที่เป็นฝีมือจวิ้นอ๋อง



         เสียงทักทายดังขึ้นขณะผ้าบังกระโจมถูกเปิดออก เรียกให้ดวงตาคู่งามดั่งดวงดาราหันไปมอง ข้าจ้องร่างขององค์ชายเจ็ดแห่งไห่เยี่ยนในชุดเกราะเบื้องหน้าแล้วเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แต่ก็ปล่อยให้อีกฝ่ายหยิบกระดาษวาดภาพไปตรวจสอบ



         “ข้าขอภาพนี้ได้หรือไม่?”



         “ไม่ได้ข้ารีบตอบทันที



         ฉู่เหวินผู้กำลังนำกระดาษวาดภาพชูขึ้นตรวจตราดูพลันชะงัก ร่างในชุดเกราะแผ่กระแสเย็นเยียบกำจายออกมาพลางหมุนกายมาจ้องด้วยดวงตาสีฟ้าเรืองรอง ทำไม



          “ข้าจะมอบให้ลู่ซุน มิใช่ท่านกล่าวทันควันโดยไม่นำพาความเคร่งเครียดในน้ำเสียง ข้าสบตาองค์ชายเบื้องหน้าอย่างไม่รู้ไม่ชี้ กระดิกพู่กันเล่นอย่างค่อนไปทางยียวนกวนอารมณ์ ประหนึ่งจะถามว่าท่านคิดแย่งรูปภาพใบหนึ่งกับศิษย์น้องของตนหรืออย่างไร



             “ดูเจ้าจะชอบลู่ซุนมากแววตาทอความระแวงจางลงเล็กน้อย ข้าเองก็ยิ้มรับ



             “วันหนึ่งได้คุยกับเขามากกว่าใคร จะไม่ชอบได้อย่างไร



            และลู่ซุนก็ดูปลอดภัยมากที่สุดแล้ว นึกคำตอบเพิ่มเติมไปด้วยขณะสบตาสีฟ้าเบื้องหน้า นับแต่ได้ลู่ซุนมาคอยดูแลข้าก็สนิทสนมกับเด็กน้อยผู้นั้นอย่างเปิดเผยและไม่มีผู้ใดเห็นว่ามันเป็นเรื่องผิดแผก ลู่ซุนพูดไม่ได้ดังนั้นจึงมิอาจเผยความลับ หนุ่มน้อยลูกศิษย์เทพโอสถเพิ่งมาถึงดังนั้นจึงแทบไม่รู้ความเป็นไปภายในฐานทัพ ไม่ต่างกับจวิ้นอ๋องที่เหมือนคนตาบอดถูกกักตัวไว้แต่ในกระโจม ในภาวะที่ทัพเทียนจิ้นส่งกำลังทหารมารุกประชิด ฉู่เหวินคร่ำเคร่งดูแลกำลังพลไม่ได้เข้ามาพูดคุยวุ่นวายมากนัก ข้าที่มีเพียงลู่ซุนคอยดูแลจะสนิทกับเขาผิดแปลกที่ใด



             “ทั้งที่ลู่ซุนพูดไม่ได้น่ะหรือ?” คำถามนี้ต้องการอะไรข้ายิ้มมองดวงตาเรืองรองหลังหน้ากากเงินเบืัองหน้า



            “คนเรามีวิธีการสื่อสารหลากหลาย ลู่ซุนพูดไม่ได้ เขายังพยักหน้าส่ายหัวเป็นข้ากล่าวพลางแบมือออก ขอรูปวาดคืน ข้ายังวาดไม่เสร็จ ท่านอย่าได้แย่งชิงข้าวของศิษย์น้องของตนชียว



           “หากข้าเอ่ยปากขอ อาซิ่นจะวาดภาพให้ข้าสักภาพได้หรือไม่?” คงกลัวว่าเพียงถามปากเปล่าข้าจะตัดสินใจยาก องค์ชายเจ็ดผู้นี้จึงถอดหน้ากากออกและยืนกอดอกมองมาด้วยรอยยิ้ม ข้าเองก็ยิ้มแย้มเช่นกัน จ้องมองใบหน้าคล้ายเหมือนหวังอี้เสี่ยซึ่งมีหยาดเหงื่อประปรายบนใบหน้า สบตาเขาท่ามกลางเสียงสถบสาปแช่งบรรพบุรุษเจ้าคนน่าตายนี่ภายในหัวของตัวเอง



          ฉู่เหวิน เจ้าคนหน้าหนา!



          คนผู้นี้คงรู้แล้วว่าข้ามีจุดอ่อนเรื่องหน้าตาที่คล้ายหวังอี้เสี่ยจึงหยิบมาโจมตีอย่างน่าไม่อาย คนประเภทน่าฆ่าทิ้งเช่นนี้ทำเอาต้องยกเอาคำว่าภาพพจน์มาข่มสติอย่างรุนแรงมิให้หลุดคำสถบด่าให้คนงามแปดเปื้อน คิดว่าเหล่าจือจะพ่ายแพ้กับมุกเดิมๆซ้ำๆรึไง ยิ่งเจ้านำใบหน้านี้มาใช้มากเท่าไหร่ ข้ายิ่งตระหนักว่าเจ้าไม่ใช่เขามากขึ้นเท่านั้น!



           “อยากได้รูปอะไร ท่านจงเอ่ยปากมาข้าข่มความไม่พอใจแล้วยิ้มหวานยะเยือกให้อีกฝีายพลางรับกระดาษที่ตนยังวาดรูปไม่เสร็จมาแต้มพู่กันกวาดลายเมฆลงไป



          “กลอนฉบับหนึ่งได้หรือไม่?”



          “โปรดอย่าถามได้หรือไม่ ข้าที่อยู่ในกำมือขององค์ชายมีหรือจะกล้าขัด



          ข้ากล่าวขณะที่ลู่ซุนเดินเข้ามาพร้อมถ้วยชาสองใบในมือ ข้ามองลูกศิษย์น้อยของท่านเทพโอสถผู้ดูเหมือนจะทำหน้าที่เด็กรับใช้อีกตำแหน่งแล้วยิ้มให้เขาอย่างเอ็นดู จรดพู่กันลงลายมือชื่อหวงเทียนหยางแล้วเสร็จก็ประจวบเหมาะกับฉู่เหวินสวมหน้ากากอีกครั้งพอดี



         ช้าเหลือบมองคนที่ไม่ทราบจะถอดแล้วใส่อีกเพื่ออันใดเบื้องหน้า รับรู้ว่าองค์ชายเจ็ดยังไม่ก้าวออกจากเงื้อมเงาของ'ความอัปลักษณ์'ที่แผ่ปกคลุมแต่ก็ไม่กล่าวมากความ เพียงกวักมือเรียกลู่ซุนแล้วยื่นกระดาษรูปภาพแผ่นนั้นให้



       ลู่ซุนเอื้อมมือรับด้วยท่าทียินดีอย่างยิ่ง เห็นลูกกวางน้อยอิ่มอกอิ่มใจจนดวงตาเป็นประกายมีหรือข้าจะไม่ยินดี จึงยกมือลูบศีรษะอีกฝ่ายด้วยความเอ็นดู



        จะไม่ให้ข้าเอ็นดูเขาได้อย่างไร จะไม่ให้ลู่ซุนชื่นชอบรูปวาดนี้ได้อย่างไร ในเมื่อสิ่งที่ข้าวาดนั้นคือ'แผนที่



        มองเผินๆมันไม่แตกต่างจากรูปวาดปรกติ มองเช่นไร มันก็เป็นเพียงวิวทิวทัศน์ธรรมดา แน่นอนว่าหากไม่ลองนำมันมาทาบกับแผนที่ฐานที่มั่นที่หกย่อมไม่ทราบว่ามันคือแผนที่บอกจุดที่ตั้งของกระโจมนี้และ'ทางลับ'สายหนึ่ง ข้าไม่แน่ใจว่าทัพไห่เยี่ยนมีแผนที่ฐานที่มั่นนี้หรือไม่ แต่ก่อนถูกลักพาตัวมาข้านั่งมองแผนที่ฐานที่มั่นที่หกอยู่นาน และมันเป็นแผนที่ซึ่งพิเศษกว่าฉบับอื่นเพราะมีรายละเอียดบอก'ทางลับ'ซึ่งไม่ใส่ไว้ในแผนที่ปรกติและชนชั้นแม่ทัพเท่านั้นจึงมีสิทธิรู้



        ข้าคิดว่าซุนลู่หยุนผู้นั้นไม่ทราบ เพราะหากทราบ ทางลับในฐานที่มั่นที่ห้าย่อมถูกปิด แสดงว่ามันยังคงมีอยู่ เส้นทางลับที่ขุดเชื่อมไว้ถึงหน้าประตูรั้วค่าย ข้าคนเดียวเสาะหามันไม่ได้ หนีออกไปไม่รอด แต่หากสามารถส่งข่าวให้คนของเทียนจิ้นช่วยเหลือยังถือว่ามีทาง ดังนั้นเมื่อลู่ซุนปรากฏกายออกมา ทุกอย่างย่อมประจวบเหมาะ



       ข้าไม่ทราบว่าลู่ซุนใช้แผนการณ์ใดจึงสามารถแทรกซึมเข้ามาในฐานะศิษย์คนใหม่ของเทพโอสถ แต่ไม่ว่าอย่างไรมันก็เป็นประโยชน์อย่างยิ่ง ข้าไม่อาจส่งข้อความไปได้เนื่องจากถูกตรวจสอบจับตา แต่กับลู่ซุนย่อมไม่ใช่ เด็กน้อยผู้นี้เพราะเป็นใบ้ซ้ำมีท่าทีใสบริสุทธิ์ เป็นศิษย์เทพโอสถและศิษย์น้องขององค์ชาย ผู้คนจึงไม่มีจิตคิดระแวงอันใด เขาสนิทกับข้าได้ไม่เป็นไร ข้าเรียกตัวเขามาพูดคุยก็ไม่แปลก การติดต่อสื่อสารผ่านอักษรที่เขียนบนก้นถ้วยยาหรือฐานจอกชาไม่จำเป็นต้องใช้คำพูด



         แต่ข้าเองก็ไม่คิดวางใจเขาโดยง่าย ดังนั้นจึงมอบรูปวาดให้เขาโดยไม่กล่าวว่ามันคืออะไร หากเขาเป็นหมากของเทียนจิ้น นำภาพไปให้หลินจวินเจ๋อ ก็ขึ้นอยู่กับเวลาแล้วว่าคนผู้นั้นจะคิดออกเมื่อใด แต่หากลู่ซุนเป็นหมากของไห่เยี่ยน มันก็เป็นแค่ภาพวาดภาพหนึ่ง



         หรุบตาซ่อนความคิด ตอนนี้ยังเช้ากว่าภาพจะถูกส่งไปคงอีกนานกระมัง ข้าทำใจนิ่งรอหากก็คล้ายจะมองเห็นประกายตาแผดเผาด้วยความริษยาของคนผู้หนึ่งอยู่ด้านหลังจึงจับพู่กัน มองแววตาสีฟ้าของบุรุษที่ริษยาเด็กน้อยผู้หนึ่งเบื้องหน้าแล้วยิ้มละไม



       “อยากได้กลอนเช่นไร?”



        สมองทารกนี่ ข้าจะเขียนด่าเจ้าซะให้เข็ด!



++++++++



         หน้ากระโจมใหญ่ของแม่ทัพเทียนจิ้นยังจุดคบเพลิงสว่างจ้า ยามดึกของทุกวันเป็นปรกติที่แม่ทัพที่คุมทหารในทัพหน้าจะเข้ามารายงานตัวต่อแม่ทัพใหญ่และพูดคุยปรึกษา แม้วันนี้จะน่าแปลกใจที่ดวงจันทร์ลอยไปครึ่งฟ้าแล้วยังไม่ถูกเรียกพบ ก็ยังมีคนไม่ถอดเกราะ นั่งในกระโจมรอคอยคำส่งเรียกตัว



         ดูคล้ายมีคนอดทนรอไม่ได้ขึ้นมาจึงตัดสินใจขอพบแม่ทัพ แต่แล้วไม่นานก็บังเกิดเสียงพูดคุยเอะอะ เสียงนี้ก้องไปในยามดึกที่ผู้คนเริ่มหลับไหล เรียกเอาสายตาของผู้คนมารวมกันที่กระโจมของแม่ทัพใหญ่อย่างรวดเร็ว



         “มีอันใดเกิดขึ้น?” อดีตแม่ทัพเช่อจงผู้ถูกลดยศเป็นนายกอง มาทัพหน้าเพื่อทำความชอบลบล้างความผิดเดินมาสอบถาม ที่หน้ากระโจมมีแม่ทัพหลายท่านที่คุ้นเคยกันดียืนอยู่



        “ข้าเองก็ไม่ทราบ แต่วันนี้ท่านแม่ทัพคล้าย…” แม้ยศศักดิ์มิเท่าเทียมแต่มิตรภาพยังคงอยู่ แม่ทัพจ้าวกล่าวตอบแล้วนิ่งไป คล้ายอันใด คล้ายจะเคร่งเครียดคลุ้มคลั่งด้วยเรื่องจวิ้นอ๋อง คล้ายอึดอัดจนมิอาจทนอยู่ทัพใหญ่ คล้ายถูกกดดันจนมีสภาพเช่นนี้..



        สบตากันเงียบๆแล้วลอบถอนใจครู่หนึ่ง ในฐานะสหายที่กรำศึกมาด้วยกันมีหรือจะไม่ทราบความนัย เห็นแม่ทัพใหญ่ของตนถูกบีบเช่นนี้ผู้ใดจะมิอึดอัดขัดข้องแทน หมากตานี้ของราชสำนักบีบคั้นผู้คนมากเกินไปจริงๆ



         “แม่ทัพทั้งหลาย เชิญเข้ามาปรึกษากัน



         ก่อนจะได้กล่าวคำใดอีกแม่ทัพผู้หนึ่งก็ปรากฏกายพลางเอ่ยปากเชิญชวน เห็นดังนั้นจึงต่างพยักหน้า เดินเข้าไปด้านในเงียบๆด้วยมิทราบว่าเกิดสิ่งใด



         โม่เยี่ยนเฉวียนยืนกอดอกอยู่ข้างโต๊ะหนังสือรออยู่ภายในห้องก่อนแล้วพร้อมแม่ทัพอีกหลายคน ต่างฝ่ายต่างมีสีหน้าเครียดขึ้งอย่างยิ่ง แม่ทัพจื้อซึ่งเดินเข้ามาทราบถึงบรรยากาศผิดแผกนี้ก็ชะงักเท้าทันควัน



       “แล้ว..ท่านแม่ทัพเล่า?”



       กวาดตามองไปรอบๆ  เห็นเตียงนอน โต๊ะเขียนหนังสือ หมวกพร้อมชุดเกราะและผ้าคลุมกระทั่งกระบี่อาญาสิทธิ์ของแม่ทัพใหญ่แต่กลับไม่เห็นตัวคนจึงเอ่ยถาม ความผิดปกตินี้บันดาลให้สีหน้าคนแปรเปลี่ยนเช่นกันจึงต่างเงียบกริบ



      “เมื่อข้ามาถึงก็ไม่พบแล้ว



       วาจาของโม่เยี่ยนเฉวียนนำพาผู้คนตัวแข็งทื่อ แม่ทัพใหญ่หายไปจากกองทัพ เป็นตายร้ายดีไม่ปรากฏ นี่เท่ากับทหารหนีทัพ ซ้ำทหารผู้นั้นยังมียศเป็นแม่ทัพใหญ่อีกด้วย!



         แม่ทัพนายกองหลายนายต่างมีสีหน้ากังวลทันที เรื่องการหายตัวไปของแม่ทัพเช่นนี้มิใช่แค่หายแต่หมายถึงผู้นำทัพไม่อยู่ แม่ทัพโม่มองสีหน้าพลุ้งพล่านของผู้คนรอบกายต่างก็อึดอัดเหลือประมาณแต่ไร้ทางเลี่ยงใดจึงสืบเท้าก้าวออกมาด้านหน้าก้าวหนึ่งแล้วกระแอมไอ



         “ทุกท่าน ข้ามีเรื่องจะกล่าว ก่อนหายตัวไปท่านแม่ทัพได้ปรึกษาไว้กับข้าเช่นนี้….”

       +++++++

พบเจอทหารหนีทัพ1 ea ทั่นแม่ทัพใหญ่บอกจะไม่ทน! 555

//ควบม้าตามเมียให้ไว--

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 197 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

13,785 ความคิดเห็น

  1. #13425 ploybrf2 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 20:04
    ไรท์โหดร้ายตัดจบแบบละครไทยได้เช่นไร
    #13,425
    0
  2. #12866 มูตี้ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 12:20
    ^______^
    #12,866
    0
  3. #12848 แม่เอง (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 22:34
    ถ้าสามียังไม่กลับมา เจ้จะย้ายไปอยู่ฝั่งองค์ชายแล้วนะะะะะ
    #12,848
    0
  4. #12791 baekhyunhyun2544 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 18:33
    ท่านแม่ทัพพักนี้ถึงไม่ค่อยจะมีบทจนข้าน้อยลืมไปว่าเป็นพระเอก แต่ตอนนี้ท่านแม่ทัพกระตือรือร้นจะตามฮูหยินกลับมา ข้าน้อยจึงพึ่งตระหนักได้ว่าองค์ชายมันตัวร้ายนี่หว่า?? 555555555 ข้าน้อยขออภัย..
    #12,791
    0
  5. #12219 manabi kaminaga (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 14:02
    ไรท์จำผิดคนรึเปล่า แม่ทัพเช่อจงตายแล้วแล้วคนที่ถูกปลดคือแม่ทักเหลียงอ่ะเปล่า?
    #12,219
    1
    • #12219-1 YT CH(จากตอนที่ 36)
      17 เมษายน 2560 / 20:16
      แม่ทัพเหลียงคือคนที่ตายไม่ใช่เหรอ
      #12219-1
  6. #8980 MatteMe (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 22:51
    ใครๆ เป็นต้องหลงรักจวิ้นอ๋องกันหมด เฮ้อ เกิดเป็นคนรูปงามแถมมีอาซิ่นเจ้าเสน่ห์อยู่ในร่างอีก ท่านแม่ทัพนี่ก็ดูในร้อนมากกกกกกกก  แต่ก็เข้าใจนาง เมียหายนี่นา>////<
    #8,980
    0
  7. #7789 ✚ADAM (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 23:35
    แน่ะ อะไรคือความริษยาคะ ไม่เอาๆเขาแต่งงานแล้ววว
    #7,789
    0
  8. #7651 katekate (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 09:40
    คัยอยู่ใกล้ ก้อหลงนายเอกกันหมดดด ฮิ้วววว นางแซ่บ นางเริศ นางฉลาดด นางเจ้าเล่ห์ เลิฟนาง
    #7,651
    0
  9. #7404 Shenoraq (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 21:26
    องค์ชายเจ็ดน่ารักจังเลยค่ะ เทใจให้รัวๆ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    #7,404
    0
  10. #7088 TOEY_KCR (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 21:29
    โถ่ ท่านเเม่ทัพตามไปช่วยภรรยาส่ะเเล้ว แล้วรูปใครจะเห็นหล่ะนั้น นายเอกฉลาดมากก คิดได้ไงเรื่องวาดรูปเป็นเเผนที่ เริดง่ะ
    #7,088
    0
  11. #6322 Sarun Yok (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 18:47
    ท่านแม่ทัพรีบเร็ว องค์ชายเจ็ดเร่งทำคะเเนนใหญ่แล้ว
    #6,322
    0
  12. #6253 Mongmong (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 20:45
    อยากให้ลู่ชุนเป็นคนของทั่นเเม่ทัพ
    #6,253
    0
  13. #5603 Think_out (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 19:53
    แผนที่จะถึงแม่ทัพมั้ยยย
    #5,603
    0
  14. #5457 fairy (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 19:45
    ท่านแม่ทัพโคตรโหดดดด
    #5,457
    0
  15. #5199 KTsung (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 16:12
    ว้าวๆๆๆ หนีไปตามเมียแว้ว ท่านแม่ทัพสู้ๆ ลู่ซุนสู้ๆ อาซิ่นสู้ๆ 
    #5,199
    0
  16. #5185 chanchan123 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 12:29
    ท่านแท่ทัพจะรู้ตัวบ้างมั้ยว่ารักอาซื้อไปแล้วขนาดนั่งรอเฉย ๆ ไม่ได้ หนีทัพซะงั้น 555
    #5,185
    0
  17. #4349 TiwticAmp_90 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2559 / 23:56
    จะโดนโทษหนักอะไรมั้ยนะ?
    #4,349
    0
  18. #4312 แกงส้ม (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2559 / 17:41
    ช่วยให้ได้นะ
    #4,312
    0
  19. #3739 25230914 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 11:31
    สนุกมากกก...ขอบคุณค่ะ
    #3,739
    0
  20. #3632 Sasiprapha Suphagij (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 22:47
    ไม่รุ้ไรท์เห็นข่าวรึยัง ช่วงนี้มีแอพอ่านนิยาย ที่โหลดนิยายเก็บไว้ได้ ที่ดันพวงนิยายของเด็กดี ธัญวลัย ฯล ทำให้นิยายหลายๆเรื่องระงับและปิดตอนเพื่อเป็นการป้องกันและโดนไปแล้วเพียบเลย เศร้ามาก ไรท์ระวังด้วยนะคะ
    #3,632
    0
  21. #3629 Maithip Meeklai (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 22:12
    โอ้วมายกอชชช ตามอ่านรวดเดียวจย้า บ้าจริงทำไมสนุกงี้ รอนะคะะะ
    #3,629
    0
  22. #3626 Kkung (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 21:31
    ท่านแม่ทัพออกไปตามเมียแล้ววว! ตามกลับมาให้ได้นะ

    ถ้าได้ยินชายเจ็ดเรียกอาซิ่น ถังน้ำส้มไหลท่วมแน่นอน

    #3,626
    0
  23. #3623 เพลิงเจ้าหญิงซาตาน (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 20:54
    เบืัอง>>เบื้อง
    ช้าเหลือบมอง>>ข้า
    ทััง>>ทั้ง

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 6 ธันวาคม 2559 / 21:00
    #3,623
    0
  24. #3619 nuttyooy (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 19:58
    เมื่อไหร่จะเจอกันนน รอๆๆๆ
    #3,619
    0
  25. #3618 ploylybbs (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 19:53
    ท่านแม่ทัพไปตามภริยาแล้วค่าาา
    #3,618
    0