TIN | ธีร์อิน [สำนักพิมพ์ 2U] , E-Book

ตอนที่ 8 : TIN : 08 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 76,103
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6,134 ครั้ง
    3 เม.ย. 62


TIN 08
กอด 










          ใช้เวลาหนึ่งอาทิตย์เต็มๆ ในการฟื้นฟูความจำเรื่องการเป็นคทากร โดยมีอุปกรณ์ช่วยเหลือเป็น PVC ขนาดพอเหมาะที่ได้มาร์คเดือนวิศวะปีเดียวกันช่วยหามาให้ โดยในระหว่างนั้น ธีร์ก็ถามผมตลอดทุกคืนที่โทรหากันว่าพร้อมหรือยัง ผมไม่เข้าใจทำไมเขาถึงเร่งเร้าแปลกๆ พอเค้นไปเค้นมาก็ทราบว่า สือื่นๆ 5 จาก 6 สี ซ้อมจนเดินรอบโรงเรียนกันแล้ว

พอรู้แบบนั้นเย็นวันจันทร์แสนจะสดใสวันนี้ผมเลยมาที่โรงเรียนในฐานะครูฝึกดรัมเมเยอร์ให้ธีร์วันแรก 

          พี่อินปะ.

          หือ? หันไปตามเสียงเรียกที่คุ้นหู  อิงค์!” เรียกชื่อคนคุ้นเคย ขยับเดินเร็วๆเข้าหาอีกคนที่วิ่งเข้ามา

          ผมโคตรคิดถึงพี่เลย  รอยยิ้มกว้างส่งมาพร้อมกับร่างโปร่งที่แสนคุ้นเคย “..ขอ..กอดนะครับว่าจบร่างทั้งร่างก็ใกล้ชิดกับผมจนแทบจะรวมกัน อิงค์เตี้ยกว่าพอสมควรทำให้หน้าของเขาอยู่ที่ไหล่ แอบสัมผัสถึงความเปียกชื้นอุ่นๆอีกด้วย

          พี่ก็คิดถึงเรา

คิดถึงมากด้วย

อิงค์หมือนน้องชายแท้ๆของผม

ผมเอ็นดูเขามากๆ เนื่องจากวันแรกที่เรารู้จักกันคือวันปฐมนิเทศและปรับพื้นฐานนักเรียน ม.4 ซึ่งในวันนั้นมีเด็กคนหนึ่งที่ขาดกิจกรรม จนผมและเพื่อนที่เป็นพี่ใหญ่สุดม.ปลาย รับหน้าที่ตามตัวและหาเหตุผลที่ไม่มา ผมจึงไปถึงบ้านของเขาที่เพื่อนจากโรงเรียนม.ต้นเดียวกันบอก ซึ่งพอไปถึงจริงๆบ้านที่ว่านั่นคือสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าที่กำลังถูกรื้อฐาน สอบถามในละแวกนั้นก็ทราบที่นี่ถูกปิดตัวเพราะขาดงบทำให้ต้องรีบหาบ้านให้กับเด็กทุกคน ซึ่งเขาก็ไม่รู้กันว่าอิงค์ไปอยู่กับใคร แต่เคยเห็นอิงค์เดินออกมาจากซอกตึกแถวนั้น พวกผมจึงไปตามไปทันที

พบเป็นอิฐก่อเก่าๆคล้ายกับก่อสร้างไม่เสร็จสมบูรณ์ที่ 2 ฝั่ง ที่มีการนำกระดาษลังมาบังด้านบนทำหน้าที่คล้ายหลังคา และเจออีกคนกำลังนั่งพับเหรียญโปรยทานอยู่ภายใน ผมจัดการซักถามทุกอย่างที่สงสัยและก็ชิงร้องไห้ก่อนตั้งแต่เขายังเล่าไม่จบ อิงค์บอกว่าตอนที่สถานเลี้ยงเด็กจะปิดตัว เขาถูกอุปการะโดนชายหญิงคู่หนึ่ง ซึ่งตอนนั้นแม่ครูใหญ่เสร็จเห็นว่าจวนจะไม่มีที่อยู่เต็มทีจึงรีบส่งอิงค์ไปทั้งๆที่ยังทำเอกสารไม่เสร็จ และเมื่อสถานเลี้ยงปิดตัวเอกสารรับรองก็ยังไม่เรียบร้อย ซึ่งมันจะไม่มีปัญหาเลยถ้าครอบครัวนั้นกำลังจะมีลูกแท้ๆและบอกกับลูกบุญธรรมวัย15ปีว่าไม่ต้องการแล้ว

ผมจำได้ว่าหลังจากวันนั้นผมจูงมือเด็กคนนี้ออกมาโดยที่ร้องไห้กันทั้งคู่ เดินผ่านครูทั้งตึกอำนวยการไปหาห้องพ่อตัวเอง และขอให้ท่านช่วยน้องคนนี้ทีเถอะ 

เป็นยังไงบ้างครับ

          ดีครับ ดีมากๆ คุณพ่อยังใจดีเหมือนเดิม ตอบแบบไม่ได้เงยหน้าขึ้นมา มันเลยอู้อี้อยู่ในอก

          แล้วตัวอิงค์ละ สบายดีไหม

          ดี..ฮึก..แต่เหงา

          ทำไมครับ

          คิดถึงพี่..อิน

          โถ่.. ผมยิ้มโดยที่อีกคนไม่เห็น แต่บางอย่างดำๆแถวหางตาทำผมหุบยิ้มลงนิดหนึ่ง เมื่อมันชัดขึ้นจนเห็นสีหน้าอีกคนที่มองมา

          ธีร์ ทักออกไปและขยับตัวเอาอิงค์ออกมา

          ผมคิดถึงฮึก...พี่โคตรๆเลย  เด็กขี้แยตรงหน้าปล่อยน้ำตาอาบน้ำ ยกมือน้อยๆปาดไปมาอย่างน่าเอ็นดู

          เชื่อแล้วว่าคิดถึงจริงๆ

          อย่าร้องๆ คิดถึงพี่แล้วร้องได้คือยังไง

          ผมไม่เจอหน้าพี่เลยนะ ได้แค่ได้ยินเสียงจากโทรศัพท์..ฮึก..ไอ้แฝดเอง

          ครับ.. อย่าร้องนะ เดี๋ยวปวดหัว ผมกับอิงค์เจอกันล่าสุดตอนช่วงแรกๆของการเข้ามหาลัย แต่พอหลังจากนั้นก็ห่างมากๆ ไม่ใช่เพราะว่าผมมีเรียนหนัก แต่เพราะตัวเขาเองที่ทำงานหนัก ผมถามจากแฝดในเรื่องอิงค์ก็รู้มาว่าเจ้าตัวกำลังทำงานพาร์ทไทม์หลายที่ เลยไม่มีเวลาว่างพอจะทำอย่างอื่นแม้แต่การร่วมค่ายของโรงเรียนในวันเสาร์-อาทิตย์ ทำให้เหลือเพียงการคุยผ่านโทรศัพท์ ซึ่งอิงค์ก็ไม่มีเป็นของตัวเอง เลยจะต้องผ่านจากติณตุลย์ แม้แฝดจะไม่ได้ว่าอะไร แต่เพื่อนต่างห้องก็ไม่กล้ารบกวนกันมาก เขาทั้งคู่ไม่ได้สนิทกันมากจะให้รบกวนกันเป็นชั่วโมงๆ อิงค์ก็เกรงใจตลอด

 

 

 

          อ่า ผมต้องไปแล้ว ปลอบกันไปสักพักเขาก็เอ่ยขึ้นมาเสียงรีบๆ กระฉับกระเป๋าขึ้นแนบอกด้วยสีหน้าตื่นๆ

          ไปไหนครับ

          ผมทำงานร้านชาตรงข้ามโรงเรียนน่ะครับ เข้างานสี่โมงเย็นนิ้วเรียวชี้ไปยังร้านชานมไข่มุกอีกฝากของถนน ร้านโปรดพี่ไง

          จริงด้วย ไม่ได้กินนานเลยแฮะ

          แล้วเดี๋ยวพี่อยู่นานไหมครับ อ่อ! ผมลืมถามเลยว่าพี่มาทำอะไร

          พี่มาช่วยสอนดรัมให้ธีร์ ตอบพลางพยักหน้าไปทางร่างสูงในชุดแปลกตาที่เงียบมาตลอด แม้ไม่ได้คุยด้วยก็ใช่ว่าผมไม่ได้สนใจ ยิ่งเห็นสายตานิ่งผิดปกติยิ่งทำให้เหลือบมองอยู่บ่อยๆ ไม่ต้องซื้อมาให้พี่นะ เดี๋ยวพี่ไปซื้อเอง ผมดักทาง ซึ่งอิงค์ก็มีความคิดนั้นจริงๆ ถึงได้ทำหน้าเสียดายออกมา

          อ่อ..งั้นผมไปก่อนนะครับ  ว่าแล้วก็เดินออกมา ผมยกมือโบกด้วยรอยยิ้ม นั่นทำให้คนที่คิดถึงพุ่งกลับมากอดเหมือนเดิม

อิงค์..พี่จะร้องตามแล้วนะ

          ผมคิดถึงพี่นี่  ฟังไม่ค่อยรู้เรื่องเหมือนเดิม เสียงสะอื้นดังต่อเป็นพักๆเขาก็ผละออกมาเอง อยากคุยกับพี่นานๆจัง

          ...  ผมไม่ได้เอ่ยอะไรเพราะตอบไม่ได้ ผมอยากคุยกับอิงค์เหมือนกัน แต่ผมก็มีเหตุผลที่มาวันนี้ ซึ่งไม่ใช่มาทักทายคนสนิท แต่มาเพราะอีกคนข้างหลังต่างหาก

          ผมรีบไปก่อนนะพี่อิน

          อ่าครับ

          พี่ห้ามยิ้มนะ

          ทำไมครับ ผมถามงงๆ ยังไงก็ระบายยิ้มไปนิดๆแล้ว

          ผมเห็นแล้วคิดถึง

          โอเคๆ ไม่ยิ้มแล้ว 

          งั้นผมไปจริงๆแล้ว ว่าแล้วร่างโปร่งก็วิ่งหายไปกับประตูสนามกีฬากลางแจ้ง

เหลือเพียงผมกับธีร์ในพื้นที่เดิม เรามองหน้ากันนิ่งๆราวกับว่าจะเล่นเกมส์จ้องตา ซึ่งแน่นอน ผมแพ้ เลยเบนสายตาไปหยุดทีเสื้อผ้าของธีร์ตอนนี้แทน

ผมกับธีร์ใส่เสื้อผ้าไซซ์เดียวกันเลยแฮะ

          ที่ธีร์ใส่อยู่เป็นชุดซ้อมสำหรับพวกเดินขบวน เป็นความบังเอิญมากๆที่ธีร์อยู่สีฟ้าเหมือนผมตอนมัธยม ทำให้เขาต้องใส่เสื้อซ้อมคทากรตัวเดียวกัน  เสื้อคอปกสีฟ้าอ่อนกับกางเกงขาสั้นเลยเข่าขึ้นมาสีขาว ที่ผมจำได้เพราะขอบเสื้อมีรอยเปื้อนแดงๆ สาเหตุมาจากผมควงคทาแล้วมันฟาดปาก และเลือดออก ตกใจแบบไม่รู้จะทำอย่างไร เลยเผลอดึงชายเสื้อสีอ่อนขึ้นมาเช็ด

          ซึ่งสาเหตุที่ต้องมีชุดซ้อมก็ง่ายๆเลยครับ เพื่อถ่ายรูป จะมีนักเรียนชมรมโสตฯ ที่จะคอยเก็บภาพบรรยากาศการซ้อมในทุกๆวันเพื่อลงเพจโรงเรียน และเอาไว้ให้แต่ละคณะสีทำรายงานสรุปกิจกรรม ส่งบนโต๊ะผู้อำนวยการภายใน 2 อาทิตย์หลังจบงานกีฬา 

          กอด เสียงที่ดังขึ้นทำให้ต้องไล่สายตากลับขึ้นมายังหน้าผู้พูดอีกครั้งแบบไม่เข้าใจเท่าไร แววตาสะท้อนในเชิงผ่อนคลายแต่ก็ยังสัมผัสได้ถึงความจริงจัง

          ครับ?

          กอด คำเดิมพร้อมกับท่าทางที่เปลี่ยนไป จากกอดอกกลายเป็นกางแขนออกมาสองข้าง

          ให้ผมกอด?

          กอดทำไมครับ

          ไม่ได้? น้องถามกลับ เอียงหัวนิดหน่อยแบบที่ว่าขัดกับภาพลักษณ์

          ไม่ใช่ครับ ผมส่ายหน้ายิ้มๆพร้อมขยับเข้าไปใกล้ พี่แค่งงว่ากอดทำไม

          คนนั้นกอด  คนนั้นของธีร์คงหมายถึงอิงค์

          ใช่ครับ ไม่ได้เจอกันนาน เลยกอดให้หายคิดถึง

          ต้องกอดบ้าง ธีร์พูด อ้าแขนกว้างมาเดิมเหมือนเร่งเร้าให้ผมเข้าไปสักที คิดถึง คำสั้นๆหลุดออกมาจากปาก ผมก็ขยับเข้าหาร่างสูงเกิน 185 เซนติเมตรทันที ธีร์กระชับแขนจนผมแนบไปกับชุดนักเรียนสีขาว กลิ่นหอมอ่อนๆบริเวณซอกคอลอยเข้าจมูกพอดีเพราะส่วนสูงผมพอๆกับธีร์ เพียงแค่กอดกันก็สัมผัสได้ถึงกล้ามเนื้อภายใต้ชุดนักเรียนที่มันดูแน่นไปทุกส่วน

          พอยังครับ

          อีกนิด

          ไม่ได้เจอกันอาทิตย์เดียวเองนะครับ ที่กอดกับอิงค์เพราะไม่ได้เจอกันเกือบสองปีเต็ม ทว่ากับธีร์ล่าสุดคืออาทิตย์ก่อน ยังกินไอศกรีมอยู่ด้วยกัน ซึ่งปกติผมก็ควรพูดออกไปเสียงปกติ แต่มันไม่เหลือเค้าเดิม มันแผ่วเบาจนดูอ้อมแอ้ม ซึ่งผมก็ไม่รู้เหตุผลที่แท้จริง หรืออาจเป็นเพราะแค่นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้มีความรู้สึกว่าตัวเองตัวใหญ่ไม่เท่าคนที่กอดด้วย มันเลยรู้สึกใจเต้นแรงแปลกๆ

          อืม

 

 

          พอหรือยังครับ  ถามขึ้นมาอีกรอบหลังจากผมอยู่ในอ้อมอกธีร์มาสักพักหนึ่งแล้ว สนามกีฬาที่คนบางตาเมื่อครู่ ตอนนี้จำนวนคนเพิ่มจนนับไม่ถ้วน  ไม่ว่าจะเป็นนักกีฬาหลากหลายรายการ กลุ่มน้องขึ้นอัฒจันทร์ เด็กม.6 ที่มีหน้าที่ควบคุม โค้ชส่วนตัวของแต่ละคณะสี บ่งบอกว่าตรงนี้มันสาธารณะ ไม่เหมาะที่จะมายืนกอดกันแบบนี้ คนมองเยอะแล้วนะ

          แต่.. เขาเหมือนจะปฎิเสธ ผมเลยผงกหัวขึ้นสบตา ปั้นสีหน้าขอร้องอย่างจริงใจออกไป พอก็ได้

          งั้นก็ปล่อยพี่สิครับ ธีร์ปากบอกว่าพอ แต่การกระทำนิ่งในท่าทางเดิม

          คนนั้น..กอดนาน

          เหรอครับ

          เกือบ 5 นาที

          ธีร์จับเวลาด้วยเหรอ   

          เดา ผมขำกับคำพูดที่ไม่น่าจะหลุดมาจากร่างสูงคนนี้  มันขัดกันจนเหมือนเด็กที่โตเพียงร่างกาย แต่นิสัยยังน่าฟัดเหมือนเดิม

          ฟัดนี่หมายถึงแบบที่เล่นกับเด็กเล็กนะครับ

 

          ไม่ใช่ฟัดอีกแบบ...

 

          งั้นเราก็ประมาณ  10 นาทีแล้วครับ

          พึ่ง 2 ขำอีกรอบกับการเดาแบบมั่วซั่วของธีร์ สองนาทีนี่ไม่ใช่เลยสักนิด มันนานกว่านั้นเยอะเลยครับ

          ถ้าธีร์ไม่ปล่อยวันนี้คงไม่ได้ซ้อมกัน ผมบอก

          พรุ่งนี้

          แล้ววันนี้จะให้พี่มาแค่มากอดเหรอครับ ถามต่อก่อนจะเงียบลงสังเกตการณ์ ธีร์ขยับคลายมือข้างหลังออกและขยับถอยไกลออกไปเล็กน้อย

          ผมเป็นอิสระ แต่รู้สึกโหวงในอกแปลกๆ

          สีหน้าไม่พอใจของธีร์ปรากฏให้เห็นครู่เดียว ก็แปรเป็นเรียบนิ่งแบบปกติ

          เริ่มกันเลยดีกว่า

 

 

 

 

 

 

          ท้องฟ้าสีสดใสเปลี่ยนเป็นสีส้มแดงเกือบดำตั้งแต่ห้าโมงเย็น เป็นปกติของฤดูหนาวในประเทศ นักเรียนหญิงชาย ดูบางตาลงอย่างเห็นได้ชัด เหลือเพียงมัธยมปีสุดท้าย 2-3 กลุ่ม กำลังยืนชุมนุมกันเหมือนกำลังคุยงานกันอยู่เท่านั้น

          ร่างสูงที่ปรากฏแบบไกลลิบหลังจากวิ่งเอาของไปเก็บ เขามองผมอยู่ก็เลยคลี่ยิ้มส่งไป

          เดี๋ยวกลับเลยไหมครับ

          อินละ

          อ่อ.. ผมลากเสียงพลันนึกถึงแพลนที่จะทำก่อนกลับเข้าหอ พี่ว่าจะไปหาอิงค์ก่อน แล้วไปหาอะไรกินที่ศูนย์อาหารหน้าโรงเรียนครับ ในแพลนไม่มีไปหาพ่อทั้งๆที่อยู่โรงเรียน ก็เพราะว่าท่านไปประชุมที่จังหวัดตากเป็นเวลาสี่วัน ไม่อย่างนั้นผมคงเข้าโรงเรียนไปหาผู้อำนวยการแล้ว

          ไปด้วย

          เอางั้นเหรอครับ

          อืม

          งั้นโทรบอกคุณเบลล์ก่อนนะครับ ผมบอกคนเป็นเด็กเพื่อไม่ให้ที่บ้านเป็นห่วง ให้โทรหาอาธัน เขาคงไม่โทรเป็นแน่ เพราะเคยบอกไป และธีร์ตอบกลับมาว่า คุณอาคงไม่ว่างรับ

          ... ไม่ขานรับแต่ทำตาม โทรศัพท์รุ่นใหญ่ล่าสุดราคาครึ่งแสนถูกหยิบแล้วยกแนบหู ผมแตะที่ข้อมือเบาๆเป็นการบอกให้เดินไปคุยไปจะได้ไม่เสียเวลา แต่ใครจะคิดว่าธีร์จะตีความว่าผมจะจับมือ ถึงได้สอดนิ้วเข้ามาตามช่องว่างแล้วบีบเบาๆ  เบลล์..อืม..อืม..ใช่..อะ  ไม่ได้ยินสักนิดว่าคุยอะไรกัน มัวแต่ก้มมองอวัยวะที่สัมผัสกันอยู่นี่

          รู้สึกแปลกๆ

          แปลกจนไม่รู้สึกตัว รู้อีกทีก็เมื่อโทรศัพท์เครื่องนั้นถูกยื่นมาให้ เลยใช้มือซ้ายรับมาแบบไม่ถนัดนั้นเอาขึ้นแนบหู

          [คุณอินใช่ไหมครับ]

          ครับ

          [คุณอินเป็นอะไรหรือเปล่าครับ ทำไมเสียงสั่นๆ]  เหรอ.. ไม่รู้ตัวเลยจริงๆ

          อ่อ ไม่เป็นอะไรครับ  ปั้นเสียงให้นิ่งพร้อมกับสบตากับอีกคน

 

          ธีร์จะมองอะไรนักหนา

 

          [ครับ คือผมอยากรบกวนให้มาส่งคุณหนูหน่อยได้ไหมครับ พอดีตอนนี้ผมยังประชุมอยู่กับคุณธันอยู่เลย เกรงว่ากว่าจะเสร็จก็อาจจะถึงสี่ทุ่ม ไม่อยากให้คุณหนูต้องนั่งรอคนเดียว]

          อ่อ..ได้ครับ  อันที่จริงผมจะแกล้งพูดว่าเดี๋ยวนั่งรอเป็นเพื่อน แต่ปากมันขยับไม่ออกเมื่อถูกจับจ้องทั้งๆที่จับมืออยู่แบบนี้    

          [ขอบคุณมากนะครับคุณอิน]

          ไม่เป็นไรครับ

          [งั้นผมขอตัวนะครับ ต้องประชุมต่อแล้ว]

          อ่อ.. ครับ สวัสดีครับ

          ว่าไง อีกคนถามเมื่อผมส่งโทรศัพท์กลับไป

          คุณเบลล์มารับไม่ได้ครับ เลยฝากพี่ส่งธีร์

          ไปส่ง..  คนอ่อนกว่าทำหน้าคิด งั้นไปเลย

          เอ้า   ร้องเบาๆเมื่อจู่ๆเขาก็ล่มแผนผมแล้ว

          กินที่บ้าน

          ธีร์...  กินข้าวที่บ้านมันก็หมายความว่า เขาคงจะต้องทำหน้าอ้อนๆให้ผมทำอาหารอีกแน่ๆ ซึ่งผมก็พูดตลอดแล้วว่าทำไม่เป็น ข้าวต้มวันนั้นก็จำวิธีทำไม่ได้แล้ว พี่ทำอาหารไม่เป็นนะครับ

          ไม่ต้องทำ

          หือ?  แปลกไป ปกติธีร์ต้องอ้อนผมไม่ใช่เหรอ แต่นี่ทำไมยอมง่ายๆแบบนี้..

          โกรธอะไรผมหรือเปล่า

          ก่อนที่หัวผมจะคิดไปไกล อีกคนก็พูดขยายออกมา

          ธีร์ทำ

          อะไรนะครับพอจะเข้าใจ แต่ต้องการให้มันชัดๆ

          ธีร์จะทำให้กิน

 


-------------------------------------------------------------------------

ขอโทษที่มาช้านะครับ พอดีวันนี้ติดภารกิจนิดหน่อย

ทุกคนอย่าว่าอิงค์นะครับ อิงค์น่าสงสาร พี่อินดูแลอิิงค์แบบน้อง แต่กับธีร์ดูแลแบบเด็กดื้อ

ตอนนี้พี่อินโอนแอ็ทแท็คหนักพอสมควร เป็นกำลังใจพี่อินด้วยนะครับ555


ตอนนี้ทวนคำผิดไปรอบหนึ่งนะครับ ไม่แน่ใจว่าครอบคลุมไหมเพราะตาลายจัดๆเลยครับ


ขอบคุณทุกคอมเม้น ทุกยอดไลค์ยอดกำลังใจด้วยนะครับ 

ขอบคุณมากๆเลย

ขอบคุณมากที่สุดคงจะเป็นการที่นิยาย TIN ติดอันดับ 18 ในท็อป 100 นิยายวายครับ มีความสุขมากๆเลยจริงๆ 

ขอบคุณทุกคนจริงๆนะครับบ กำลังใจล้นหลามเลยแหละ 555


ไว้เดี๋ยวมาต่อตอนหน้านะครับ

มาดูพี่ธีร์ทำอาหารกันน  :) 

#ธีร์อย่าดื้อ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6.134K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15,026 ความคิดเห็น

  1. #15024 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2563 / 12:46
    อ่านแล้วสงสารอิงค์จังเลยอ่ะ

    ธีร์จะเอาเป็นของตัวเองหมดเลยใช่มั๊ย555
    #15,024
    0
  2. #14989 rattanalak44 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2563 / 16:25
    เมื่อไหร่ธีร์จะพูดเข้าใจ😆😆
    #14,989
    0
  3. #14957 กระต่ายบนดวงจันทร์. (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2563 / 17:57
    น่ารักทั้งพี่ทั้งน้อง
    #14,957
    0
  4. #14924 Baekberry12 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กันยายน 2563 / 23:40
    อยากรู้ว่าน้องอิงค์อยู่ใครอ่าา
    #14,924
    0
  5. #14866 KamyuiChonticha (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 07:56
    น้องซึนเก่ง
    #14,866
    0
  6. #14854 binary_cd (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2563 / 15:01
    น้องอิงค์ลูก น่าเอ็นดูจังเลย
    #14,854
    0
  7. #14770 0967901800 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 03:44
    โอ้ยยเด็ดหวงของ
    #14,770
    0
  8. #14736 blueeyes111 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 14:04
    เด็กขี้หวง
    #14,736
    0
  9. #14714 bang-SP28 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 23:56
    ไอ่เด็กจะเข้าครัว รอดใช่มั้ยคะ55555
    #14,714
    0
  10. #14641 jhopeeeeeeeee (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 12:09
    เอ็นดูน้องธีร์มากกกๆ5555
    #14,641
    0
  11. #14417 CallistoJpt (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 23:40
    น้องธีร์เจ้าเด็กขี้หวงเอ๊ย คนอื่นได้ธีร์ต้องได้ด้วย 55555555555
    #14,417
    0
  12. #14311 Gukka (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 13:19
    เจ้าเด็กขี้หวงงง
    #14,311
    0
  13. #14244 premmiii (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 12:38
    กรี๊หาปนๆยสหจๆสปาฟยกยสดย
    #14,244
    0
  14. #14142 97line (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2562 / 17:54
    ธีร์อยากอยู่กับพี่อินนานๆ คนน้องนี่พูดน้อยจริงๆ
    #14,142
    0
  15. #14048 Spices_smile (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 07:49
    โคตรน่ารักกกกก
    #14,048
    0
  16. #14007 MMBB37 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 15:49
    โอ้ยยยน้องทำฉันเขิน
    #14,007
    0
  17. #13937 Jhoooope (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 22:41
    โหววววววเจ้าเด่กมันน่ารักกกด
    #13,937
    0
  18. #13928 Nuthathai Por (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 20:35

    ขี้อิจฉาเหมือนกันนะธีร์

    #13,928
    0
  19. #13886 Earn0624 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 22:09
    เขินนะแก แงงง
    #13,886
    0
  20. #13855 BananaMilk9 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 12:24

    ขี้อจฉายังไม่พอยังขึ้ยอ้อนอีก โฮ้ยยย -น้อวงงงง
    #13,855
    0
  21. #13759 tangthaiparichat (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 03:29
    มมีความขอกอด10นาที
    #13,759
    0
  22. #13702 pcy921 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 17:55
    เนี่ยๆๆๆๆๆ เด่กมันเปนอย่างนี้ เขินนนนน
    #13,702
    0
  23. #13684 Lonicera (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 23:40
    ดีใจมากจริงๆที่กดเข้ามาอ่านเรื่องนี้ตามแอพแนะนำ ชอบมากกกก ชอบมูเดแอนด์โทนของเรื่องจังเลยค่ะ เรื่อยๆ และน่ารัก เอ็นดูธีร์มากเลย
    #13,684
    0
  24. #13604 ojay2 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 15:38
    น้องงงงจะทำให้
    #13,604
    0
  25. #13535 IninNutCham (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 21:31
    น้องงงงงงงงงงงง
    #13,535
    0