TIN | ธีร์อิน [สำนักพิมพ์ 2U] , E-Book

ตอนที่ 6 : TIN : 06 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 79,236
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6,323 ครั้ง
    3 เม.ย. 62

TIN : 06

พี่ว่าเราน่าจะคุยกันนะ








          10 : ขอน้ำหน่อยครับพี่อิน

          ผมอ่านข้อความจากแอปพลิเคชันไลน์ก่อนจะเก็บมันใส่กระเป๋าโดยที่ไม่ได้ตอบกลับ คว้ากระบอกน้ำประจำตัวของเดือนวิศวะมาถือเตรียมลุกโซฟาหลังสุดของหอประชุมเพื่อไปด้านหน้าเวที

          ไปไหนไอ้อิน

          “เอาน้ำให้น้อง

          “โอโห ไม่เดินมาเองวะคนที่ถามผมอยู่ชื่อ โซ่ ครับ อยู่ปีสองนิเทศ เป็นรองเดือนมหาลัย

          “เออ ถ้าเป็นน้องกู อย่าหวังเลย  ภีมสมทบ เดือนประจำคณะวิทยาศาสตร์ ได้ตำแหน่งขวัญใจมหาชนไปเมื่อปีที่แล้ว นู่น เดือนวิศวะมาแล้ว อบรมน้องมึงด้วย

          “อะไรวะ คนพึ่งเดินเข้ามาทำหน้างงไม่เข้าใจ

          ไม่มีไรหรอก เป็นหน้าพี่เลี้ยงปะวะผมบอกปัดก้าวออกจากวงสนทนา แต่ก็ได้ยินแว่วๆว่าโซ่กับภีมบ่นสิบให้กับมาร์ค รุ่นคณะเดียวของสิบ

          วันนี้เป็นวันที่นัดซ้อมกิจกรรมดาวเดือนเหมือนเดิม โดนที่ปีสองก็ได้รับหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงและต้องเข้าร่วมการซ้อมเหมือนเดิม แต่ทว่าแทบไม่มีหน้าที่อะไรนอกจากเอาข้าวกล่องให้น้องตอนพัก กับเอาน้ำให้ตอนที่น้องต้องการ ไม่ใช่เบ๊นะครับ เขาเรียกว่าพี่เลี้ยง ตอนปีที่ผมประกวดก็มีอะไรแบบนี้เหมือนกัน ซึ่งรุ่นพี่ดูแลผมดีมากๆ ทำให้ผมก็พยายามดูแลสิบกับกริ๊งให้ดีที่สุด ได้รับแบบไหนก็พยายามให้ไปแบบนั้นครับ

          ร้อนไหม เดี๋ยวพัดให้ ผมถาม ส่งกระบอกน้ำสีใส่บรรจุน้ำแดงไปให้ นึกว่าเขาจะรับไปแต่ไม่ใช่ ก้มหน้าดูดหลอดจากมือผมเลย           

          โอ้ย! เกรงใจคนไม่มีผัวด้วย เสียงข้างล่างโหวกเหวกทุกครั้งที่ผมทำหน้าที่พี่เลี้ยง บางทีก็ยิ้มปกติให้ไป บางทีก็ได้แต่ยิ้มแหยๆถ้ามันเสียงดังเกินจะทน 

          “ไม่ร้อนครับ ขอบคุณนะครับพี่อิน

          “ไม่เป็นไร  บอกยิ้มๆ เดินลงจากเวทีมาเพื่อกลับไปที่เดิม แต่ก็บังเอิญไปเห็นใบหน้าคุ้นเคยของเพื่อนสนิทกำลังยืนกวักมืออยู่ตรงประตู

 

          มีอะไรอีกแล้ว

          หัวผมกำลังคิดไปไกลเพราะกลัวเหตุการณ์จะซ้ำกับเมื่อวานที่มันมาเรียกแบบนี้แล้ว ผลสรุปคือธีร์ไม่สบาย ไม่ไปโรงเรียน แต่วันนี้เขาไปเพราะเมื่อเช้าที่โทรไปธีร์บอกว่ากำลังทานอาหารเช้า โดยมีคุณเบลล์ที่ขอกลับจากทำงานมาก่อนรับรองว่าเป็นความจริง 

          นึกแล้วก็อดยิ้มออกมาไม่ได้

 

 

 

          กินข้าวหรือยังครับ

          [กำลัง]

          ‘อร่อยไหม

          [ไม่]

          ‘จริงเหรอ

          [อืม]

          ‘ฝีมือพี่

          [ได้ไง] เสียงถามอย่างเหลือเชื่อของเขาทำผมหลุดยิ้มระหว่างกินข้าวกับไอ้เกวที่ใต้หอ พอดีวันนี้มีเรียนเช้าน่ะครับ เลยตื่นมาทันเด็กนักเรียนไปโรงเรียน

          ทำไว้เมื่อวานตอนเย็นน่ะครับ  อาหารเช้าของธีร์ก็คือข้าวต้มกุ้งหม้อเดิมที่ผมทำให้เขาครับ แค่ว่าจัดการเก็บให้ดีและฝากพี่ขิม คนที่มาต้อนรับผมคนนั้นให้เธอช่วยอุ่นให้คุณธีร์ของเธอด้วย บอกไม่อร่อยแบบนี้หมดกำลังใจเลยครับ

          [ไม่ใช่]

          ‘..ผมเงียบ เพื่อรอฟังว่าน้องจะพูดอะไร

          [ไม่รู้รส]

          ‘…’

          [เลยไม่อร่อย]

          ‘จริงเหรอครับ

          [จริง]

          ‘ถ้างั้นต้องกินให้หมดนะครับ เผื่อจะรู้รสคำสุดท้ายผมแกล้งบอกไปเพราะอยากให้ธีร์ได้กินเยอะๆ ก่อนที่อีกฝ่ายจะเงียบไปแต่ก็ไม่ได้ตัดสายทิ้ง จนมีเสียงพูดต่อมา

          [หมดแล้วครับคุณอิน ผมรับประกัน]  เสียงคุณเบลล์  

          เก่งมากครับธีร์

          [อืม]

          ‘ต่อไปต้องกินยา

          [เรียบร้อยแล้วครับคุณอิน]  ธีร์คงกลัวผมไม่เชื่อจริงๆถึงให้คุณเบลล์คอยบอกตลอด ตั้งแต่ตอนที่เขาเช็ดตัวโดยฝีมือคุณเบลล์ ไล่มาถึงแต่งตัว กินข้าว แล้วนี่ก็กินยาแล้ว ไม่แสดงอาการดื้อเลยวันนี้

          ดีมากเด็กดี

          [อะ.อือ..  .แค่นี้]   

          ‘หือ?..น้ำเสียงธีร์แปลกๆ มันตะกุกตะกักเหมือนไม่รู้จะพูดอะไร

          [จะเข้าแถว วางก่อน]

          ติ๊ด!  



          จะเข้าแถว ?

          เดี๋ยวนี้โรงเรียนมัธยมเคารธธงชาติ ตอน 7โมง 10 นาทีแล้วเหรอ?

          แล้ว.. ธีร์เข้าแถวบนโต๊ะกินข้าวหรือไง

 

          คุณเบลล์ : คุณอินว่าอะไรคุณหนูหรือเปล่าครับ

          พอวางสายจากธีร์ ไลน์จากคุณเบลล์ก็เข้าต่อเลย  ผมกดอ่านทันทีโดยมีไอ้เกวจับจ้องมาตลอดตั้งแต่กดโทรออกไปหาธีร์

          อิดทิพัด : เปล่านะครับ

          คุณเบลล์ : คุณหนูหน้าแดงเหมือนโกรธ

          คุณเบลล์ : ผมก็เลยนึกว่าโดนคุณอินว่า ขอโทษนะครับ

 

          หน้าแดง?

          เพราะอะไร..


          เขิน (?)

          เขินเพราะชมว่าเด็กดีงั้นเหรอ (?)

 

 

 

 

 

          มึงจะเดินยิ้มมาทำไมกูขนลุก  เสียงไอ้เกวทำให้ผมได้สติหุบยิ้มลงแบบไม่เหลือร่องรอย เมื่อเช้าก็ยิ้มซะน้ำลายลงข้าว นี่มึงก็เดินยิ้มมาอีก หาหมอไหมมึง

          “เวอร์ไป กูไม่ได้ขนาดนั้น ผมบอก รู้ตัวว่ายิ้มจริงๆ แต่ไม่ได้ขนาดน้ำลายไหลลงข้าวแบบที่มันว่า แล้วมีอะไร”    

          “ว่าจะขอยืมรถ

          “...”  ผมไม่ได้เอ่ยอะไร รอมันอธิบาย

          ไปรับไอ้แฝด เล่นเกมส์แพ้เลยต้องเลี้ยงขนมปังชีสหน้ามอไม่ใช่ครั้งแรกที่เกวต้องทำแบบนี้ มันกับแฝดของเล่นออนไลน์ด้วยกันและทุกครั้งจะต้องมีพนัน เบาสุดก็คงจะเป็นเลี้ยงขนม หนักมากๆเท่าที่ผมรู้ก็คือเดินถอดเสื้อในโรงเรียน

          แต่กูไปกินด้วยไม่ได้นะ

          “ไม่ได้จะชวนอยู่แล้ว”  เอ้า หน้าแตกยับเลยอิน  เงินอาทิตย์นี้กูเหลือ 200 กะว่าจะชนะไอ้แฝดห่านั่นแล้วเอาตังค์สักหน่อย เสือกแพ้ซะได้ มันว่าหน้ายุ่งๆ เรื่องเกมส์เรื่องใหญ่

          ไม่เป็นไร เอาของกูก่อนไหมละ

          “เกรงใจ แต่สักร้อยก็ดี”  ผมขำนิดหน่อยกับมัน ส่งกุญแจรถพร้อมธนบัตรสีแดงส่งไป เดี๋ยวของแม่มาคืน บอกว่าอินลูกรักต้องการเงิน

          “อย่าเชียว

          “เออๆ ไปละนะ ว่าแล้วมันก็เดินออกไป  ผมถึงได้มองเวลาว่านี่ล่วงเลยมาถึงเวลาเลิกเรียนของโรงเรียนมัธยม  

          ยังไม่ได้โทรไปถามอาการธีร์เลยแฮะ

 

 

 

 

 

          ถึงจะคิดได้ว่ายังไม่ได้ติดต่อแต่ก็ไม่ได้ทำ พอไอ้เกวไปผมก็หัวหมุนอีกครั้งเพราะเจ๊ออยอยากให้น้องๆ ซ้อมการแสดงแบบมีอุปกรณ์แต่อุปกรณ์ก็ยังไม่เสร็จสักอย่าง เลยต้องหาไม้บ้างกระดาษลังบ้างมาให้น้องถือติ๊งต่างว่าเป็นของจริงไปก่อน  

          ปีนี้ยิ่งใหญ่เหมือนกันนะ โซ่เปรย ผมเห็นด้วย ตอนปีที่แล้วที่ผมได้ตำแหน่งไม่มีการแสดงรวม มีแค่ให้แสดงแยกของแต่ละคนเท่านั้น แล้วเรื่องชะอำอะ มึงไปกันหมดปะ เพื่อนที่รู้จักตอนประกวดถามต่อ ชะอำที่เขาว่าคือเราไปทำกิจกรรมที่นั่น มีพวกปลูกป่าและก็เดินสวยๆหล่อๆริมชาดหายเพื่อเอาภาพดีๆมาโปรโมท แต่ถึงอย่างนั้นก็ต้องการปีสองไปเป็นพี่เลี้ยงให้

          ไป ผมตอบ

          ไอ้อินไปกูไป

          งั้นกูไป

          อะ ก็ไปให้หมดนี่แหละ โอเคไหมปริม โซ่หันถามดาวคณะมัน ได้คำตอบเป็นการพยักหน้ารับ

         

          10 : ผมคอแห้งจังเลยครับพี่อิน

          10 : ขอเป็นน้ำเปล่านะครับ

          10 : กินน้ำแดงแล้วกลัวอ้วนตัวกลมๆ

          อ่านข้อความจากไลน์ยิ้มๆ ก่อนจะหยิบขวดน้ำเปล่าแช่เย็นในกระติก จัดการเปิดฝาแล้วเสียบหลอดลงไปให้แบบพร้อมดื่ม และก็เหมือนเดิมคือเขาก้มลงมาดูดจากมือผม เรียกเสียงกรี๊ดให้หันไปมอง 

          แต่ต่างไปตรงที่สายตาผมไปสะดุดกับบางคนที่ประตูหอประชุม ที่ไม่ใช่ไอ้เกว


          ธีร์

          ไม่ผิดแน่นอน ร่างสูงโปร่งในชุดนักเรียนกางเกงสีน้ำเงินกำลังยืนมองมาทางผม แต่มันก็ไกลเกินกว่าจะเห็นว่าสีหน้าของธีร์เป็นอย่างไร แต่สิ่งที่สนใจมากกว่าคือมาที่นี่ทำไม

          ทำไมไม่กลับบ้านไปพัก


          “เดี๋ยวพี่มานะ ผมคว้ามือเดือนมาจับขวดน้ำไว้เองและรีบสาวเท้าออกมา แต่ก็ไม่ทันนักเรียนมัธยม พอผมพ้นประตูออกไปก็ไม่เห็นเขาแล้ว          

          โทรศัพท์ถูกใช้ติดต่อหาคนที่คาดว่าจะเป็นต้นเหตุของการมาที่นี่ของธีร์ สัญญาณรอสายเพียงครู่เดียวก็ได้ยินเสียงทุ้มพูดมา

          [อินมีไร]

          “มึงพาธีร์มาเหรอ

          [เออ มันอยากมา]

          “ยังไง  ถามออกไปเพราะไม่เข้าใจ

          [ต้องเล่าแบบละเอียดเลยปะ]

          “เอาทั้งหมดที่เกิดขึ้น

          [เออ] มันกระแทกเสียงตอบก่อนจะได้ยินเสียงคลุกคลัก เดาว่ามันคงเดินออกจากบริเวณเสียงดังนั่น [มันเดินอยู่กับพวกแฝด กูตะโกนทัก พวกมันสามคนเดินเข้ามา กูคุยกับไอ้แฝดเรื่องที่จะมากิน แล้วเห็นรถมึงแต่ไม่มีมึง มันก็พูดสั้นๆว่า อิน กูก็พอเดาได้ว่าคงถามถึง เลยตอบคูลๆแบบมันว่า ไม่มา

          ใครจะคิดว่ามันจะเล่าละเอียดขนาดนี้ละครับ

          [มันก็พยักหน้ารับแบบนิ่งๆ กูก็เลยถามไปว่า ไปหาไหม มันก็ตอบอืม แล้วก็ชิงขึ้นรถก่อนกูก่อนไอ้แฝดด้วย]

          น้องไม่สบาย มึงน่าจะให้กลับไปพัก

          [กูจะไปรู้เหรอ มันอยากมาก็เลยพามา]

          “แล้วน้องบอกกับที่บ้านยัง

          [กูจะรู้ได้ไง]      

          “ในรถอะ น้องโทรศัพท์เปล่า ผมถามเสียงขุ่นๆ ไอ้เกวจะซื่ออะไรขนาดนั้นกันนะครับ

          [ไม่โทรนะ นั่งเฉยๆ]

          “โอเค

          [อิน กูว่าจะไม่พูดแล้วนะ แต่ขอหน่อยเถอะ]  รูปประโยคเหมือนจะซีเรียสแต่น้ำเสียงมันกลั้วหัวเราะสุดๆ

          “ทำไม

          [ขนลุกอะ มึงเรียกไอ้ธีร์ที่ตัวใหญ่อย่างกับทีเร็กซ์ว่าน้องเหรอวะ] ผมชะงักปากที่จะกำลังจะสวนมันกลับ ไม่รู้ตัวเลยที่แทนธีร์ว่าน้อง

          “ก็ธีร์เป็นน้องจริงๆแต่ก็ไม่ได้มีอะไรผิด เพราะเขาก็เป็นน้องผมจริงๆ ถึงจะใหญ่แบบที่ไอ้เกวว่าก็ตามแต่

          [เออ ไม่คุยละนะ ไอ้แฝดจะแย่งกินหมดละ]

          “เค

          [เดี๋ยวกูเอารถเข้าไปคืน มึงจะเลิกกี่โมง]

          “ประมาณ 6 กว่ามั๊ง

          [ได้]

          ติ๊ด

 

          พอวางสายจากเกว ผมก็ใช้งานโทรศัพท์ต่อโดนกดหาปลายสายอย่างคุณเบลล์ต่อในทันที

          [สวัสดีครับคุณอิน]

          “คุณเบลล์ครับ ธีร์..

          [ทราบแล้วครับ คุณหนูโทรมาเมื่อกี้]        

          “อ่อ..  พอรู้ว่าธีร์จัดการบอกแล้วผมก็สบายใจ ลาคุณเบลล์นิดหน่อยก่อนจะตัดสายไป ผมจำครั้งที่แล้วที่คุณเบลล์โทรมาหลายสายได้ขึ้นใจ เข้าใจว่าเขาต้องเป็นห่วงมากๆ พอมาครั้งนี้ก็เลยไม่ลืมที่จะติดต่อไปก่อน


          คราวนี้ก็ถึงเวลาติดต่อหาคนที่สำคัญที่สุดแล้ว


          “ธีร์อยู่ไหนครับ  รับไวมากๆ ยังไม่ทันจบสัญญาณแรกผมก็ได้โอกาสพูดไปเลย

          [ไม่รู้]

          “เอ้า แล้วเดินไปไหน 

          [ไม่รู้]

          “ธีร์ เป็นอะไรไปครับ เห็นท่าไม่ดีผมเลยเลือกที่จะถามออกไป ปกติธีร์ไม่น่าจะดื้อถึงตอบผมเสียงกระชากขนาดนี้นะ อยู่ไหนครับเดี๋ยวพี่ไปหา

          [ไม่ต้อง]

          “เดี๋ยวพี่ไปหาครับ บอกมาว่าอยู่แถวไหน”

          [มาทำไม]

          “ก็พี่----

          [ไม่อยากกินน้ำ]

          ติ๊ด

         

          อะไรกันละเนี่ย

          มือสอดโทรศัพท์ใส่กระเป๋าแบบไม่ได้สนใจ ผมกำลังมีเสียงธีร์ที่พูดประโยคเมื่อกี้ก้องอยู่ในหัว ไม่อยากกินน้ำ’  หมายถึงอะไร  ผมจะไปหาเขาคือแค่ต้องเอาน้ำไปให้เหรอ

          ไม่เห็นเข้าใจ




               แต่ถึงไม่เข้าใจแต่ผมก็เดินหาอีกฝ่าย และก็พยายามไม่นึกคำตอบแล้ว เดี๋ยวเจอกันค่อยถามดีกว่า


          ธีร์!”  และแล้วโชคเข้าข้างให้ผมไม่ได้ต้องเดินร้อนในมหาลัยนานไปมากกว่า แผ่นหลังในชุดนักเรียนโดดเด่น กำลังก้าวนำอยู่ข้างหน้าผมประมาณ 100 เมตรได้ ขอบคุณคุณพ่อมากๆที่มอบส่วนสูง 185 เซนติเมตรและขายาวๆนี่มาให้  เดินกึ่งวิ่งแปบเดียวผมก็รั้งไหล่กว้างให้หยุดเดินได้แล้ว  “จะไปไหนครับ

          “ไม่รู้ ตอบกลับแบบไม่ได้หันมาคุย ผมเลยเดินไปข้างหน้าเขาแทน แต่ทว่าใบหน้าหล่อกลับเบือนหนีไปทางอีกทาง คล้ายๆกับว่าไม่อยากจะคุยซะอย่างนั้น 

 

          ผมทำอะไรผิดไปหรือเปล่า

 

          เห้อ.. งั้นไปที่หอประชุมกับพี่ดีกว่า เดินแบบนี้มันร้อน ธีร์ยังไม่หายดีนะ

          “เหรอ  เสียงถามกลับบวกกับสีหน้าไม่สนใจใดๆของเขายิ่งทำผมร้อนรุ่มในอก มันต้องมีอะไรแน่ๆ แค่ว่าเด็กดื้อคนนี้เลือกที่จะไม่พูดกับผม และแสดงท่าทีต่อต้านออกมาแทน

          ครับ.. ตัวยังอุ่น----อะ”  ตกใจที่สุดคงจะเป็นการที่ผมจะวัดไข้แบบที่ทำเมื่อวาน แต่วันนี้เจ้าของหน้าผากเนียนเอี้ยวตัวหลบ ผมเลยได้แตะกับอากาศแทน

          พี่ไม่ได้ความอดทนเยอะนะธีร์

          ไป ผมบอกสั้นๆคว้าข้อมือแกร่งมาไว้ สายตาคมตวัดมองเหมือนไม่อยากให้ทำ แต่ผมไม่สนใจสักนิด แถมยังบีบมือลงไปเน้นๆด้วยว่าผมจะจับ และจะไม่ปล่อยด้วย


          ปกติผมเดินไปในมหาลัยวิทยาลัยก็มักมีจะสายตาของคนรอบข้าง และการพูดถึงแบบกระซิบกระซาบให้ได้ยินตลอด แต่วันนี้การกระทำเหล่านั้นมันดูชัดเจนไปหน่อย เสียงคุยดังมากจนผมจับประเด็นได้ว่า พวกเขากำลังสงสัยในตัวของเด็กนักเรียนทีผมกำลังจูงมืออยู่

          ในที่สุดก็มีคนกล้า

          สวัสดียามเย็นค่ะน้องอิน

          สวัสดีครับ ผมขานรับยิ้มๆให้กับรุ่นพี่ที่ไม่ได้รู้จักและไม่คุ้น เธอมองหน้าผมยิ้มๆ เคลือนสายตาไปที่คนข้างหลังแล้วก็ยิ้มกว้างกว่าเดิม

          เอ่อ..

          “น้องชายครับผมชิงตอบให้ก่อน เธอดูตกใจนิดหน่อยแต่ก็ยังยิ้มเหมือนเดิม

          น้องแท้เหรอคะ

          ไม่ใช่ครับ  บอกไปพลางมองคนข้างหลัง ก็เห็นว่าอีกฝ่ายมองอยู่ก่อนแล้ว แต่พอได้สบตาครู่เดียวก็เบือนทิ้ง ถ้าเป็นน้องแท้ๆ  ผมไม่ปล่อยให้ดื้อแบบนี้หรอกครับ

          ยังไงนะคะ..?

          “ขอตัวก่อนนะครับพี่ สวัสดีครับ กล่าวลาและขยับเดินออกมาทันทีแบบไม่สนสายตาสงสัยของคนรอบข้างที่ตั้งใจแอบฟัง สนใจอย่างเดียวคือเจ้าของข้อมือที่ตอนนี้รู้สึกเหมือนจะยอมเดินตามง่ายกว่าเดิมแล้ว

 

 

 

 

 

          พี่ว่าเราน่าจะคุยกันนะ ปล่อยมือลงเมื่อเข้ามาในร่มตรงชายคาของหอประชุมที่กำลังดำเนินกิจกรรมดาวเดือนข้างใน ธีร์ทำหน้านิ่งไม่สนใจจนผมต้องพูดต่อ พี่ไม่รู้ว่าธีร์เป็นไร แต่พี่คิดว่าเกี่ยวกับพี่แน่ๆ”        

          “…”  เบือนหน้าหนี เท่ากับ จริง

          พี่ก็เลยอยากให้ธีร์บอกว่าพี่ทำอะไรผิด พี่จะได้อธิบาย

          “...

          “ธีร์จะโกรธพี่ทั้งๆที่ไม่ได้ฟังอะไรจากพี่เลยเหรอครับ เสียงผมมันนิ่งเองไม่ได้แกล้ง คงเพราะอารมณ์ร้อนข้างในทำให้ผมเข้าโหมดจริงจังกับเขาแบบนี้  ธีร์ใจร้ายเหมือนกันนะ       

          แฟน? 

          หืม? ผมส่งเสียงครางออกหลังจากได้รับคำถามแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย ทำเอาผมงงไม่ใช่น้อย

          ป้อนน้ำ

         

          ป้อนน้ำ?

          แฟน?

 

          สิบ?

          “ไม่รู้ เขาตอบกลับเสียงขุ่นๆ

          คนนั้นเป็นน้องที่พี่ต้องดูแลครับ

          “แฟน?

          หน้าที่ของพี่เลี้ยงน่ะครับ

          “แฟน?  คำเดิมๆเปล่งออกมาอีกรอบ

          ไม่ใช่ครับ  ผมบอกออกไปแม้จะไม่เข้าใจสาเหตุทำไมถึงถามก็ตามที แต่เขาดูเหมือนอยากได้คำตอบมันมากๆ มันมากจริงๆ  พี่ถามบ้าง

          “อืม  ธีร์ขานรับท่าทางปกติ จนสัมผัสได้เลยว่าบรรยากาศต่อต้านหายไปแล้ว

          “โกรธอะไรพี่ครับ

          “ไม่

          “พี่คงเชื่อนะครับ”  เดินหนี ไม่ให้แตะตัว ไหนจะสายตาขุ่นเคืองนั่นอีก ไม่โกรธเลยมั๊งน้องดื้อ

          ไม่ได้โกรธอิน

          “แล้วโกรธใคร

          “มัน

          “ใคร

          “....”  หน้าหล่อยุ่งเหยิงแบบไม่อยากจะตอบ

          ใครครับ แต่ผมไม่ปล่อยง่ายๆ ผมอยากรู้ว่าเขาจะโกรธใครได้ แล้วทำไมโกรธคนนั้นถึงมาลงกับผมแบบนี้

          สิบ

          “น้องสิบ?

          อิน!” เสียงธีร์ทำผมที่กำลังลอบขบคิดเรื่องสิบสะดุ้งออกมา

          อะไรครับ

          เปล่า

          โกหกนะครับ ผมบอกอย่างรู้ทัน ท่าทางไม่อยู่สุขนั่นชัดเจนจะตาย

          “เรียกมันน้อง? คนถามเอียงคอ ท่าทางน่าเอ็นดูทำให้ผมหลุดยกมือไปขยี้หัวเขา แบบไม่สนหน้ายุ่งๆอีกฝ่ายเลย

          “ครับ ก็สิบเป็นรุ่นน้อง

          ธีร์ละ  

          เป็นเด็กดื้อ 

 

 

 

 

 

          รับอะไรเพิ่มไหมคะน้องน้องอิน เดี๋ยวเจ๊จะจัดให้เลย ขอเพียงน้องเอ่ยออกมา เจ๊จะใช้คนไปขนมาให้หมดเลย  ตั้งแต่พาธีร์เดินเข้ามาในหอประชุม ผมขำรอบที่เท่าไรแล้วก็ไม่รู้ ครั้งแรกน่าจะเป็นตั้งแต่ที่เจ๊ออยกระโดดจากเวที

          ครับ กระโดดลงจริงๆ

          พอลงมาได้ เจ๊แกก็เข้าประชิดตัวธีร์ทันที กล่าวสนทนาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ผิดกับอีกคนที่บู้บี้ไม่รับแขก จนผมต้องกันเจ๊ให้ห่างเมื่อเห็นธีร์ท่าจะไม่ไหว แต่บางทีก็ปล่อยไป เพราะหน้าธีร์ตลกดี

          พลอย มึงไปเบิกขนมจากอีปีสามสิ เอาให้น้องน้องอิน

          “ไม่ต้องก็ได้ครับเจ๊ เดี๋ยวผมจะพาน้องออกไปหาอะไรกินตอนเลิกพอดี ผมบอกปฏิเสธไปพร้อมกับยกเหตุผลให้น่าเชื่อถือ แม้จะลืมคิดไปหน่อยว่ายังไม่ได้ชวน แต่ยังไงธีร์มาแล้ว กินข้าวด้วยกันก่อนกลับคงไม่เป็นอะไรหรอก

          ไปกินไหนจ๊ะ เจ๊ไปด้วยได้ไหม

          “ได้สิครับ  ลอบขำเมื่อเห็นใบหน้าของคนบนโซฟาตัวยาวมุมห้อง กำลังชักสีหน้าเมื่อผมตกลงจนยกมือขยี้บนกลุ่มเส้นผมสีดำเผื่อจะคลายอารมณ์ไม่ดีอีกคนได้บ้าง

          “พี่อินไปไหนมาครับ สิบหาแทบแย่ ผู้มาใหม่ในวงสนทนาเรียกความสนใจไปทันที โดยเฉพาะจากธีร์ที่จับจ้องหน้าของเดือนวิศวะไม่วางตา จนผมต้องเดินไปขวางหน้าเอาไว้อย่างเนียนๆ

 

          ไม่รู้ว่าทำไมถึงทำแบบนั้น

          แต่ไม่อยากให้ธีร์มองใครด้วยสายตาแข็งกร้าวเช่นนี้เลยจริงๆ

          มันน่ากลัว

 

          หาน้องอินทำไมเหรอน้องสิบ เสียงรุ่นพี่ข้างหลังตะโกนมาแบบกลั้วหัวเราะ คิดถึงหรือไงจ๊ะ

          “ครับ คิดถึงมากเลย ตัวแทนจากลานเกียร์บอกยิ้มๆ คล้ายจะเล่นกับคำแซวของรุ่นพี่คนนั้น

 

แต่เจ้าของฝ่ามือที่กำลังขยุ้มเสื้อนักศึกษาผมข้างหลัง...เหมือนจะไม่เล่นด้วยเลยสักนิด...

          






----------------------------------------------

มาแล้วครับตอนที่ 6 

 ไม่รู้จะพูดอะไรนอกจากขอบคุณครับ 

ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้น ทุกกำลังใจ และก็ทุกยอดกดเฟบด้วยนะครับ

มันดีต่อใจมากจริงๆเลยครับ 


ในตอนนี้เช็คคำผิดไปหนึ่งรอบแล้วนะครับ แต่ไม่แน่ว่าจะตกหล่นตรงไหนหรือไม่

ถ้าพบยังไงบอกผมทีนะครับ 


ขอบคุณครับ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6.323K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15,027 ความคิดเห็น

  1. #15022 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2563 / 12:14
    อะไรๆน้องธีร์เป็นอะไร มีแอบหวงด้วย
    #15,022
    0
  2. #14987 rattanalak44 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2563 / 12:15
    มีคนแอบหวงแหละพี่อิน😁
    #14,987
    0
  3. #14956 กระต่ายบนดวงจันทร์. (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2563 / 17:20
    น้องหึงนะคะพี่อิน
    #14,956
    0
  4. #14943 P.A.M (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2563 / 21:20
    อ่าวเด็กดื้อหวงพี่อินสะแล้วววว แต่แบบน้องสิบลูกพี่อินเขา(กำลังจะ)มีเจ้าแล้ว หนูมาหาแม่ดีกว่าลูก มาๆๆๆ
    #14,943
    0
  5. #14931 mareeone (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 18:41
    หวงอินสุดๆ
    #14,931
    0
  6. #14922 Butrsaya (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 03:29
    คุณไรท์คะ นี่คืออ่านรอบที่เท่าไหร่ไม่รู้อต่ชอบมากค่ะ หัวใจจะวาย ❤️
    #14,922
    0
  7. #14902 KatCher (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2563 / 10:05
    คือแบบเอ็นดูน้องธีร์ พูดไม่เป็นประโยตแต่พูดเป็น คำ ๆ แทน//// น้องสิบนี่วอนหาเรื่องนะคะ จัดเลยค่ะน้องธีร์
    #14,902
    0
  8. #14892 Suntree2123 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 22:56
    น้องธีร์กร้าวใจพี่มากเรยค่ะ!!!!
    #14,892
    0
  9. #14876 punpikk (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 00:39
    เอาล่ะ!!! น้องเค้าออกอาการไท่ไหว
    #14,876
    0
  10. #14871 258011 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 17:23
    ขี้หวงอ่ะเด่กก
    #14,871
    0
  11. #14848 Kmmbs may (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 08:55
    แงงง น้องหวงงงง ;-;
    #14,848
    0
  12. #14838 rnhaha (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 15:10
    หวงพี่เค้าาาา;__;
    #14,838
    0
  13. #14830 padsasuwan14 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 23:22
    อ่านแล้วคิดถึงอี้ป๋อกับเซียวจ้านเลย เมะเด็กหน้านิ่ง ไม่ค่อยยิ้ม ไม่ค่อยพูดแต่จ้านเกอคือข้อยกเว้น
    #14,830
    1
    • #14830-1 258011(จากตอนที่ 6)
      26 กรกฎาคม 2563 / 17:22
      เหมือนกันเลยเตง
      #14830-1
  14. #14829 -m a w. (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 07:19
    แน๊ ธีร์หึงพี่อินอะดิ//เขินนนนน
    #14,829
    0
  15. #14809 faiza2547 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 22:10

    น้องเขิลลล...พี่อิน
    #14,809
    0
  16. #14768 0967901800 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 02:48
    น้องหึงพี่แรงมาก ใครก็ได้ฝากเตะสิบออกไปดี
    #14,768
    0
  17. #14757 luksamon5732 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 18:39
    หึงบอกแบบนี้ค่ะ
    #14,757
    0
  18. #14735 blueeyes111 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 13:13
    เอาแล้ว น้องหึงแล้วว
    #14,735
    0
  19. #14713 bang-SP28 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 23:43
    ดื้อแล้วก็หึงเก่ง
    #14,713
    0
  20. #14707 IiIingg (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 23:10
    ดื้อแล้วยังขี้หวงอีก อ่ยยยย
    #14,707
    0
  21. #14639 jhopeeeeeeeee (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 11:55
    ไอเด่กหวงงงง
    #14,639
    0
  22. #14591 Aonan Woraporn (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มีนาคม 2563 / 17:43
    ของเขาแรงนะคะ
    #14,591
    0
  23. #14577 BO:NX (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มีนาคม 2563 / 13:56
    ธีร์หวงตลกอะ เป็นเด็กมาก เด็กดื้อ5555555555
    #14,577
    0
  24. #14525 PeachPearlm (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:28
    เด็กขี้หวง
    #14,525
    0
  25. #14446 filmnaruepron (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:18
    ธีร์บอก กูกำหมัดแล้วนะ จะต่อยแล้วนะ 555+
    #14,446
    0