TIN | ธีร์อิน [สำนักพิมพ์ 2U] , E-Book

ตอนที่ 17 : TIN : 15/2 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 80,419
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7,962 ครั้ง
    20 เม.ย. 62

TIN 15

ธีร์ไม่ชอบ  PART 2








สนับสนุนน้องอิน น้องสิบ fan page     12 ชั่วโมงที่แล้ว

          ต้อนรับวันเสาร์สดใสด้วยสตอรี่ยามเช้าของน้องสิบกันนะคะทุกคน ใครไม่เขินแอดเขิน อะไรก็ไม่รู้ แค่นั่งข้างกันต้องหวานออกสื่อขนาดนี้เลยเหรอ

          *ภาพหน้าจอที่เป็นสตอรี่ในอินสตาแกรมของสิบ ที่เป็นรูปคู่กับอิน*

          ถูกใจ 18k  ความคิดเห็น 7k 

 

 

          XX  Handsome & Cute boy   1 ชั่วโมงที่แล้ว

          ประเด็นเด็ดนะคะ หลังจากห่างหายกันไปนาน ใครยังจำน้องมัธยมกรุบกริบที่สนิทกับน้องอินเดือนคณะของเรากันได้บ้าง คือวันนี้ทางกองประกวดออกกิจกรรมต่างจังหวัด แต่ทางวงในแจ้งมาว่า เจอะเจอกับน้องที่นี่ แถมยังมานั่งทานอาหารเย็นร่วมกันไปอีก ซึ่งเป็นเรื่องที่ไม่น่าเกิดขึ้นได้เพราะน้องอยู่ม.6  แต่พอแอดได้เห็นภาพนี้ก็พอจะเข้าใจ ทราบชื่อโดยทั่วกันแล้วว่า ชื่อน้องธีร์ หล่อตั้งแต่ชื่อยันหน้า ไม่รู้จะอิจฉาใครก่อนดีระหว่างน้องอินกับน้องธีร์ แต่นั่นแหละคะ วงในเช่นเคยบอกว่าอยากเดินเรือคู่นี้ แต่ต้องยังเด็กเกินไปไม่อยากเสี่ยง 

          *ภาพตอนที่ธีร์เอาผ้าเช็ดตัวคลุมหัวอินแล้วพาเดินเข้าในโรงแรม

          ถูกใจ 208k  ความคิดเห็น 86k

 

         

          [อ่านจบยังมึง] เสียงเกวจากข้ามจังหวัดดังขึ้นมาหลังจากเงียบไปนาน สาเหตุมาจากใช้สมาธิในการอ่านข้อความยาวๆที่อีกคนถ่ายภาพหน้าจอส่งมาให้เมื่อสักครู่ ก่อนจะกดโทรมาหากันนี่เอง

          จบแล้ว

          [มึงนี่มันอินของประชาชนจริงๆ]

          เว่อร์ไอ้เกว

          [ไม่เว่อร์อะ นี่ยังแคปมาไม่หมดนะ มึงกับตากล้อง มึงกับแพรว มึงกับเจ๊ออยก็มี] 

          ... ไม่รู้หรอกครับว่ามันเยอะขนาดนั้น แต่ถึงจะเยอะแค่ไหนก็ไม่เคยมีปัญหาอะไรตามมาถึงตัว ออกจะดูน่ารักเสียด้วยซ้ำ

          [ถ้าในอนาคตมึงมีแฟนนี่แฟนมึงคงหวงชิบหายอะ]

            ผมรู้สึกไม่เห็นด้วยกับที่เกวว่า ถ้ามีแฟนจริงๆแฟนผมน่าจะต้องเข้าใจสิ คนอื่นๆก็คือคนรู้จักและเพื่อนร่วมงานทั้งนั้น มันไม่มีอะไรให้หวงเลยสักนิด    

          [เห้ยแค่นี้ก่อนนะ ไอ้ติณชวนเกมส์]

          เค เจอกันวันจันทร์

          [ไม่หยุดพักหรือไง]

          มันไม่เหนื่อยขนาดนั้น

          [เค บายมึง] ว่าแล้วเพื่อนตัวบางก็วางสายไป เป็นเวลาเดียวกับที่เจ้าของห้องตัวสูงเดินหัวเปียกโชกออกมาจากห้องน้ำ ในชุดพร้อมนอนสีน้ำเงินลายทาง

          ไม่เช็ดผมนะครับเอ่ยทักไปเมื่อเห็นแบบนั้น เจ้าตัวทำนิ่งเหมือนไม่ได้ยินแต่เดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวอีกฝืนมา

          ให้อินเช็ดว่าแล้วก็หย่อนตัวลงบนพื้นห้องที่หน้าขาของผม แผ่นหลังเบียดเข้ามาจนต้องขยับขาออกจากกัน ให้อีกคนเข้าแทรกตรงกลางได้ หัวธีร์อยู่ในระดับที่พอดีมากๆ ชนิดที่ว่าไม่ต้องก้มลงไปผมก็ขยี้เส้นผมสีดำสนิทนั่นได้

          หลังจากวันนั้นเช็ดผมทุกวันไหมครับ

          เช็ด ตอบสั้นก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นมา ไม่ทุกวัน

          ดื้อครับ

          ไม่ดื้อ

          เถียงครับ

          ไม่ใช่ ตอบกลับทันควันจนหลุดยิ้มออกมา ใครจะคิดว่าเด็กผู้ชายตัวใหญ่โตจะน่ารักน่าเอ็นดูได้ขนาดนี้ละครับ

          เชื่อก็ได้ครับ กลั้วหัวเราะจนคนข้างล่างหรี่ตามองแบบไม่พอใจ ครู่หนึ่งธีร์ก็หันกลับไป แต่ผมนั้นยังจับจ้องกลุ่มเส้นผมนั้นด้วยปากอมยิ้มไม่หาย

          ง่วง น้องเปรยขึ้นเบาๆคล้ายกับพึมพำตัวเอง เส้นผมเบื้องหน้าเอียงลงเรื่อยๆจนสัมผัสกับต้นขาผมที่มีกางเกงวอร์มสวมสบายกั้นอยู่ ถ้าไม่มีคงจั๊กจี้กว่านี้

          นอนเลยก็ได้นะครับ ผมบอกพร้อมช้อนหัวให้ตั้งตรงเหมือนเดิม กลัวว่าถ้าธีร์เผลอหลับทั้งท่าทางนั้นขึ้นมา ผมคงจะทำอะไรไม่ถูกนอกจากนั่งอยู่เหมือนเดิมยันเช้า

          อืมนอน ธีร์ทำตามอย่างว่าง่าย ลุกขึ้นไปพร้อมผ้าเช็ดตัว โยนมันไปที่ราว ผมเกือบจะดุให้ไปผึ่งดีๆแล้ว ถ้ามันไม่ได้คลี่เองอัตโนมัติ  จากนั้นคนสูงกว่าก็ทิ้งตัวลงบนเตียง แอบแปลกใจตรงที่เขานอนเสียชิดริม คงเว้นที่ไว้ให้หมอนอีกใบที่จะเอาไว้กอดก็เป็นได้

          เดี๋ยวพี่ปิดไฟให้นะครับ

          อืม  ยิ้มให้ทีหนึ่ง ก่อนจะเดินปิดสวิตซ์ความสว่างในห้องทั้งหมด ให้เหลือแค่ตรงหัวเตียง ฝันดีนะครับ ทิ้งท้าย พลางหมุนเตรียมเดินออกทางประตู 

 

          พรึบ!  ยังไม่ทันวางเท้าที่จะวางก้าวแรกลงสัมผัสพื้นเต็มฝ่าเท้า แรงกอดรัดทางด้านหลังก็ทำเอาชะงักค้าง ยิ่งยามที่ท่อนแขนสองข้างโอบรัดแน่นกว่าเดิม ตัวผมยิ่งเหมือนถูกแช่แข็ง

          ไปไหน

          กลับห้องครับ

          ไม่ ธีร์ตอบ พร้อมกับจับผมหันไปทางเขาและสวมกอดเข้ามาใหม่โดยที่หน้ายังอยู่ในระดับหน้าท้องเช่นเดิม นอนกับธีร์  น้องอ้อนกันอีกแล้ว

          พี่ต้องนอนกับสิบครับ ลงชื่อไว้แล้ว

          นอนกับธีร์ คนอ่อนกว่าย้ำคำเดิม

          ถ้านอนกับธีร์ สิบก็ต้องคนเดียวสิครับ  ผมกลัวจะมีปัญหาตามมาด้วยแหละครับ สิบอาจจะขุ่นเคืองใจกับเหตุผลที่ผมไม่นอนกับเขา จนทำให้เรื่องงานหรือเรื่องอื่นๆเสียไปด้วย

          ธีร์ก็นอนเดียว

 

          อ่า..

          จริงด้วย

          ลืมไปเลยว่าธีร์จะต้องนอนคนเดียว

          ทำไมถึงลืมก็ไม่รู้

 

 

          อาจเพราะผมอยู่ในห้องนี้ด้วยกัน จนเผลอคิดว่ามีอีกคนอยู่กับธีร์ก็เป็นได้

 

          อิน..  เจ้าของอ้อมแขนสัมผัสได้ว่าผมจมกับความคิดถึงได้เอ่ยเรียกขึ้นมา มองหน้าที่กระทบแสงสลัวๆด้วยความคิด ที่ว่าจะแก้ปัญหานี้อย่างไรดี

คิดไปคิดมาก็เหลือหนทางเดียว

          แปบหนึ่งนะครับ ว่าแล้วก็ล้วงโทรศัพท์ในกระเป๋าขึ้นมา กดติดต่อหาอีกคนที่คาดว่าเวลานี้คงอยู่ในห้องพักเพราะเวลากิจกรรมสิ้นสุดไปเกือบครึ่งชั่วโมง

          [ครับพี่อิน]

          สิบอยู่ห้องแล้วใช่ไหมครับ เกริ่นนำก่อนที่จะเข้าเรื่อง

          [ครับ] สิบขานรับสั้นๆ ผมเตรียมจะพูดต่อ เขาก็ชิงเอ่ยมาก่อน [ไม่ใช่ว่าพี่อินโทรมาเพื่อบอกว่า ผมจะต้องนอนคนเดียวนะครับ]

          เอ่อ.. ไม่ใช่ครับ ชะงักไปกับคำพูดนั้น แต่ก็เพียงนิดเดียว พี่จะขอพาธีร์ไปนอนด้วยได้ไหมครับ ไม่อยากให้นอนคนเดียว  วิธีแก้ที่จะไม่ให้ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งต้องนอนคนเดียวก็มีแค่วิธีนี้ แต่จะให้สิบลงมานอนที่ห้องธีร์ ซึ่งมีเตียงเดี่ยวอยู่เพียงหนึ่งเดียวก็คงไม่ไหว คงต้องอาศัยห้องสิบที่เจ๊ออยบอกไว้ว่าใหญ่สำหรับคู่รัก

          [อ่อ..] อีกคนลากเสียงคล้ายกับกำลังใช้ความคิด ผมเหลือบมองอีกคนที่ยังคงกอดเอวอยู่พลางลูบหัวอีกคนไปด้วย เมื่อเขาสบตาขึ้นมา [บนเตียงน่าจะพอแค่ผมกับพี่อินนะครับ ถ้าน้องพี่จะมานอนด้วยก็คงต้องนอนพื้น]

 

          นอนพื้น...

         

          ครับ งั้นเดี๋ยวยังไงพี่ขึ้นไป ขอวางสายใช้ความคิดก่อน จะปล่อยให้ธีร์นอนพื้นได้ยังไง ผมไม่รู้ว่าธีร์ติดสบายไหม แต่ยังไงก็ไม่อยากให้เขาต้องนอนบนพื้นจริงๆ

          นอนพื้นได้ เหมือนเขาจะได้ยินเสียงจากปลายสายถึงได้เอ่ยบอกมาแบบนี้ แต่ใจผมก็ไม่อยากให้เป็นแบบนั้นอยู่ดี 

          ไม่ดีมั้งครับ ผมบอกตามที่คิด การที่ธีร์ต้องนอนพื้นไม่ใช่เรื่องที่ผมเห็นด้วย “ถ้าธีร์นอนบนเตียงกับสิบ แล้วเดี๋ยวพี่---

          ไม่เอา  ตอบกลับทันควัน แสดงออกชัดเจนว่าไม่เห็นด้วย

          แต่ว่า---”

          แค่นอนกับอิน

          “…”

          ก็พอ





          ด้วยความแน่วแน่นั้นเราสองคนจึงพากันจากห้อง 1112 ธีร์ถือหมอน ผมถือผ้าห่มออกมา เผื่อไม่เพียงพอ ตรงไปยังลิฟต์เพื่อพาสู่ชั้น 4 ของห้องพักใหม่ ระหว่างทางก็มีคนรู้จักทักทายสอบถามบ้างเล็กน้อย แต่ที่น่าตกใจเห็นจะเป็นหญิงคนหนึ่งซึ่งมีตำแหน่งจัดการของโรงแรม คนที่คอยประสานงานกับเจ๊ออยตั้งแต่เช้า

          คุณธีร์สวัสดีค่ะ  มีอะไรหรือเปล่าคะเนี่ย  

                     

          คุณธีร์?

          ไม่มีคนข้างกายตอบสั้นๆ ก้าวไวกว่าเดิมเป็นการตัดบทสนทนา ผมจึงส่งยิ้มให้เธอไปเล็กน้อยและรีบเดินตามไปจนมาถึงธีร์ที่หยุดหน้าห้องพักห้องหนึ่ง

 

          ยังไม่รู้เลยนี่หน่าว่าห้องใหม่เลขอะไร

 

          [พี่อินว่าไงครับรอสายครู่หนึ่ง อีกคนก็กรอกเสียงส่งมา  

          ห้องพักเลขอะไรครับ พี่อยู่ชั้น 4 แล้ว

          [ตกลงน้องพี่มานอนด้วยใช่ไหมครับ]

          “ใช่ครับ

          [โอเคครับ ห้อง 1432 นะ]

                   

          หืม? ความบังเอิญเกิดขึ้นเมื่อประตูที่ผมกับธีร์หยุดอยู่นั้นมีตัวเลขตามที่สิบว่าพอดี

 

          พี่อยู่หน้าห้องแล้วครับ

          [สักครู่นะครับ]  

 

          แกร๊ก! ตัดสายไปไม่ถึงนาทีประตูห้องก็เปิดออก คนข้างในอยู่ในชุดเสื้อกล้ามแขนสั้น ช่องตรงแขนกว้างมากจนเห็นอะไรต่อมิอะไร สวมกางเกงขาสั้นๆพร้อมนอน ยืนยิ้มเป็นมิตรมาให้

          ช่วยถือไหมครับพี่ สิบถาม ทำท่าจะชิงผ้าห่มในมือไป ผมส่ายหน้าเพราะอันนี้มันคือของธีร์ ทั้งสองคนไม่รู้จักกัน เดี๋ยวจะตะขิดตะขวงใจธีร์เปล่าๆ ที่มีคนแปลกหน้ามายุ่มย่าม

         

          แค่พามานอนห้องเดียวกัน ผมก็ว่าน้องต้องรู้สึกแปลกๆบ้างแล้ว

 

          เดี๋ยวก่อนนอนสอนวิธีพูดกับกล้องให้ผมหน่อยสิครับ ผมเครียดแย่แล้ว  สิบบอกระหว่างที่เราสองคนเข้ามาในห้อง ผมหันไปพยักหน้าตกลง ก่อนจะมอบความสนใจให้กับเรื่องของธีร์ทั้งหมด

          โชคดีมากที่มีโซฟาตัวหนึ่งอยู่ในห้อง มันหันหน้าออกสำหรับให้แขกนั่งชมวิวผ่านกระจกใสด้านหน้านั่น แต่ด้วยขนาดตัวธีร์ยังไงขาของเขาจะต้องเลยออกมาแน่ๆ แต่ว่ามันน่าจะดีกว่านอนพื้นอยู่แล้ว

          ธีร์นอนโซฟาไหมครับ 

          อ่าจริงด้วย ลืมไปเลยครับว่ามีโซฟา สิบส่งเสียงขึ้นมาจากบนเตียง

          ได้”  ถึงธีร์จะบอกว่าได้ แต่พอเขาล้มตัวลงนอนมันก็ดูไม่ได้อยู่ดี ขาทั้งสองข้างเกินออกมา ศีรษะก็หักขึ้นเพราะความสูงของพนักวางแขน ถึงจะมีหมอนรองอีกใบมันก็ชวนให้ปวดคออยู่ดี

          นอนได้จริงเหรอครับ

          ได้

          งั้นนอนเลยนะครับ บอกด้วยรอยยิ้ม  แผ่ผ้าห่มลงบนร่างอีกคนคล้ายกับกำลังทอดแห ซึ่งผ้าห่มก็ไม่พอดีเช่นกัน ดึงให้ปิดปลายเท้า หน้าอกกว้างก็โผล่ออกมา พอดึงให้ถึงคอเท้าก็ไม่ได้รับเนื้อผ้า

          “อิน

          ครับ หยุดมือที่กำลังดึงผ้าห่มให้ถึงอก มองหน้าอีกคนที่เอ่ยเรียกงงๆ เป็นการถามกลับ

          พอแล้ว  คงหมายถึงให้ผมหยุดจัดนู่นจัดนี่ให้เขา

          พี่กลัวธีร์นอนไม่สบาย

          นอนได้ เขาตอบแบบนั้นด้วยเสียงเรียบนิ่งปกติ ก่อนจะหันหน้าหนีหายไปทางพนักพิง ร่างสูงงอตัวจนหายไปใต้ผ้านวมสีขาว ยิ่งมองยิ่งรู้สึกอยากจะพาอีกคนลงไปนอนห้องข้างล่าง ไม่สบายใจเลยสักนิดที่จะต้องเห็นธีร์นอนคุดคู้แบบนี้ 

          ฝันดีนะครับ  ไม่รู้เขารับไปหรือยัง แต่ก็อยากจะบอกก่อนจะเดินห่างออกมา หย่อนตัวลงบนเตียงที่มีอีกคนนอนกดโทรศัพท์อยู่ พลันคิดไปว่ามันก็ไม่ได้เล็กอย่างที่คิด แต่ถ้านอนสามคนก็คงจะเบียดจริงๆอย่างที่สิบว่านั่นแหละ

         

 

ผ่านไปจนเที่ยงคืน 20 นาที คำถามที่ต้องการคำแนะนำของสิบหมดลง เราเลยชวนกันนอน เขารับอาสาเดินไปปิดไฟในห้อง

ส่วนผมก็ไม่ได้นอนรอเฉยๆ ลุกไปที่โซฟาตัวเดิมเพื่อดูว่าเด็กอีกคนเป็นอย่างไรบ้าง พบเห็นเม็ดเหงื่อเล็กๆผุดรอบกรอบหน้าหล่อ คิดไว้แล้วว่าการนอนเบียดตัวเองในที่แคบแบบนี้ต้องร้อนสำหรับเขา  

          “อืม..”  เสียงครางดังขึ้นเบาๆเมื่อดึงผ้าห่มให้ลงมาถึงหน้าท้อง เกือบจะทำธีร์ตื่นแล้วเพราะดึงแรงเกิน แต่โชคดีที่เขาแค่ก็ขยับพลิกตัวเท่านั้น

          ‘พรุ่งนี้เด็กดื้อจะปวดคอไหมเนี่ยคิดในใจพลางระบายยิ้มและลูบเส้นผมที่ปรกหน้าอีกคนไปด้วย หลับแบบนี้แล้วเหมือนรังสีความดื้อมันหายไปด้วยเลย กลายเป็นผู้ชายหล่อมากคนหนึ่ง

          ให้ผมปิดไฟเลยไหมครับพี่อิน สิบถามทำให้ผมผละออกมา ไฟในห้องเหลืออยู่ดวงเดียวที่หัวเตียง อีกคนก็คงจะรอผมอยู่ถึงไม่ได้ปิด

          หืม.?  รอยแยกกลางเตียงทำให้ผมชะงักตัว เตียงกว้างนี่คิดว่าเป็นหนึ่งเดียวจริงๆคือเตียงเดี่ยว 2 อันรวมกัน ดูเหมือนอีกคนก็พึ่งจะรู้เช่นกัน  มันเป็นเตียงคู่นี่ครับ ผมบอก

          อ..อ่อ. จริงด้วยครับ

          งั้น.. ลากเสียงพร้อมกับเหลือบมองอีกคนที่หลังโซฟาเพื่อเรียกกำลังใจให้แน่วแน่ในสิ่งที่จะทำ พี่ขอแยกเตียงนะครับ

          ทำไมครับ.. ใบหน้าที่ยังพอมีแสงกระทบทำให้เห็นว่าอีกคนดูไม่เข้าใจและไม่พอใจมากๆ

          พี่ไม่อยากให้ธีร์อึดอัดน่ะครับ กลัวจะปวดตัว

          แล้ว. แล้วพี่อินจะนอนเบียดกับเขาเหรอ

          เดี๋ยวพี่นอนพื้นได้ครับ  ตอนแรกธีร์บอกว่าจะไม่นอนเตียง เหตุผลก็คงจะเพราะต้องใกล้ชิดกับคนที่ไม่รู้จัก แต่ถ้ามันสามารถแยกให้ห่างกันได้แบบนี้ ทุกอย่างก็ลงตัวแล้วในความคิดผม

          งั้นพี่อินนอนเตียงเดียวกับผมไหมครับ

          ไม่ดีกว่าครับ สิบจะโดนพี่เบียดนะครับ บอกยิ้มๆพลางขยับลงไปจัดการเลิกผ้าปูที่นอนชั้นบนสุดออก ขยับลากตัวทีเป็นที่ว่างสำหรับผมออกมาจนเป็นระยะที่พอสมควร สิบยังคงจับจ้องผมอยู่ตลอดด้วยสายตาที่เข้าใจได้ง่าย มันแสดงออกชัดเจนว่าเขากำลังไม่พอใจ

 

          แต่เรื่องนี้ยอมให้พอใจ มันก็คงจะเกินเลยไปไกล

 

          ธีร์ครับ พอจัดแจงที่นอนใหม่เรียบร้อยก็ถึงเวลาย้ายเด็กตัวโตไปยังที่ที่สบายกว่าแล้ว ย่อตัวลงเขย่าตัวอีกคนเบาๆให้รู้สึก ซึ่งธีร์ก็ไม่ตอบสนองที่ผมปลุก แถมยังรั้งมือเข้าไปแล้วซุกหน้าลงมาอีก

          อืม...

          “ธีร์  ผมเรียกย้ำ ขยับมือไปด้วยเพื่อให้เป็นสิ่งกวนการนอน อย่างน้อยเขาก็คงจะต้องตื่นบ้างแหละถ้ามีอะไรมาสัมผัสแปลกๆบนหน้า พี่อุ้มไม่ไหวนะครับธีร์

          อะไร.. เสียงยานครางตอบกลับ ขยับตะแคงตัวซุกมือผมมากกว่าเดิมเหมือนจะหลบการสนทนา ส่ายหน้ายิ้มๆออกมากับความน่ารักของก้อนใหญ่โตตรงหน้า

          ย้ายที่นอนครับ นอนตรงนี้ไม่สบาย

          ย้ายไปไหน แถมทั้งๆที่ยังไม่ได้เงยหน้าออกมา แต่จากน้ำเสียงก็เดาได้ว่าเขาน่าจะได้หลุดจากภวังค์มาแล้ว

          เตียงครับ

          เตียงอินเหรอ.. ตาแป๋วหันออกจากฝ่ามือมามอง เห็นแบบนี้แล้วก็รู้สึกผิดเล็กๆที่มาปลุกเขาจนตื่นเต็มตาแบบนี้

          ก็..ใช่ครับ  บอกไม่เต็มเสียงเท่าไรเพราะผมตั้งใจจะยกให้เขานอนคนเดียว แต่ถ้าไม่ตอบก็คงไม่ลุก

          “ย้าย น้องลุกขึ้นเต็มความสูง แขนทั้งสองโอบหมอนและผ้าห่มเอาไว้ เดินนำออกมาและทิ้งตัวลงบนเตียงว่างเต็มแรง คล้ายกับรอคอยความนุ่มสบายนี้มาเนิ่นนาน  อินนอน  ธีร์บอก ขยับตัวชิดริมฝั่งทางสิบ พร้อมวางหมอนอีกใบข้างๆใบแรกที่อยู่บนเตียง

          ไม่ดีกว่าครับ เดี๋ยวจะเบียด

          ไม่เบียด

          แน่เหรอครับ

          แน่”   เสียงขานรับให้ความรู้สึกว่ามั่นใจกับความคิด แถมยังมีการตบมือลงปุๆบนเตียงอีกด้วย

          ถ้าเบียดอย่าบ่นนะครับ

          ไม่เคยบ่น  ตัดสินใจหย่อนตัวลงบนเตียงช้าๆ อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองคนเตียงตรงข้าม ก็เห็นสิบกำลังมองมาพอดี ผมอ่านสายตาของเขาไม่ออกเนื่องด้วยทางนั้นปิดไฟลงไปด้วย ถ้าให้เดาผมคิดว่าเขาคงรู้สึกไม่ดีเป็นอย่างมาก เหตุจากที่เมื่อครู่ผมบอกว่ากลัวจะเบียดถ้านอนกับเขา

 

          แต่ตอนนี้ผมหย่อนตัวลงนอนกับธีร์ไปแล้ว

 

          อิน

          ครับ”  หลุดจากความคิดเมื่อครู่มาสนใจน้องธีร์คนที่กำลังนอนตะแคงมองหน้ากันอยู่

          หนาว 

          ผ้าห่มครับ สาวกองผ้าที่อยู่แถวปลายเท้าขึ้นมาจนบังหน้าธีร์ไปแล้ว แต่เหมือนมันจะไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการ เขาขยับยกตัวทับมันไว้จนเราใกล้กันมากขึ้น

          ห่มแล้วร้อน

          “แล้ว..

          กอดได้ไหม  คำถามนี้ทำเอาชะงักตัวมองหน้าอีกคนแบบนิ่งงันไปเลย ภาพในคืนที่ผมวาดแขนกอดธีร์แล่นเข้ามาในหัวทันที ไม่ได้? เอียงคอถามอีกครั้งตามสไตล์ แล้วแบบนี้ใครจะกล้าปฏิเสธลง

ได้ครับ ตอบรับพลางกดปิดไฟหัวเตียงจนในห้องมืดสนิท ระหว่างนั้นก็จะสัมผัสถึงแรงรั้งจากธีร์ ตามด้วยหัวและเส้นผมหอมที่ซุกเข้ามาที่อก ไม่รู้ว่าธีร์นอนยังไงถึงทำให้เขาอยู่ระดับอกผมได้ แต่ด้วยท่าทางนี้ผมจึงสามารถวางคางบนหัวอีกคนได้สบายๆ

          ฝันดี ธีร์บอก

          “ครับ   มั่นใจว่าคืนนี้ผมคงจะฝันดี ความไม่สบายใจเรื่องธีร์หายไปเนื่องจากเขากำลังนอนกอดผมอยู่ตอนนี้ กลิ่นหอมสบายจมูกจากกลุ่มเส้นผมก็ช่วยทำให้ผ่อนคลายและเลิกคิดในเรื่องของสิบ

          โดยรวมแล้วถ้าคืนนี้ฝันดี ก็คงมาจากธีร์ทั้งสิ้น

 

 

 

 



------------------------------------------------

อาจจะแปลกๆที่มาเวลานี้ แต่อยากลงน่ะครับ อยากให้ทุกคนได้อ่านแล้ว -3-

สงสารพี่สิบเลยนะครับ แต่ถ้าพี่ธีร์ต้องนอนพื้นจริงๆสองก็สงสารพี่ธีร์มากกว่า แฮร่555555  


มาเจอกันในแท็ก #ธีร์อย่าดื้อ ได้นะครับ สองส่องทุกวัน5555

ฝากติดตามตอนถัดไปด้วยนะค้าบบบ 


รักนะครับคนอ่านทุกคนเลย ทั้งคนเก่าคนใหม่ รักหมด 

ขอบคุณสำหรับคอมเม้นและกำลังใจด้วยนะครับ 

ฟีลกู๊ด แบบเวรี่กู๊ดเลย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7.962K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15,027 ความคิดเห็น

  1. #15027 Sudlue0901 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 มกราคม 2564 / 01:08
    ตี1แล้วยังหยุดอ่านไม่ได้ ;-;
    #15,027
    0
  2. #14998 rattanalak44 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2563 / 09:45
    ท่านอนคือแฟนมาก😆😆
    #14,998
    0
  3. #14961 กระต่ายบนดวงจันทร์. (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2563 / 11:56
    สิบได้รับบทนายอิจฉาค่ะ555
    #14,961
    0
  4. #14906 KatCher (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2563 / 16:05
    เกือบแล้วพี่อิน เกือบได้นอนเตียงเดียวกับกับอิน้องสิบแล้ว!!!!
    #14,906
    0
  5. #14893 melozung (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 08:23
    ไม่ใช่คือไม่ใช่อ่ะนะ
    #14,893
    0
  6. #14864 60011010612 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 17:27
    นี่เขินอะ เขินมาก
    #14,864
    0
  7. #14852 Kmmbs may (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 11:46
    สิบเอ้ยย ให้เค้านอนด้านล่างก็ดีแล้ว ดันให้พามาด้วย ช้อกหนักแล้วมั้งฮื่ออออ
    #14,852
    0
  8. #14825 0853923409 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 21:21
    สิบไม่ช้อกตายหรอน่ะ5555555
    #14,825
    0
  9. #14803 Kanokwan Wetprasit (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 18:42
    สงสารสิบน่ะ มาก่อน ชอบก่อน จีบก่อน เจ็บมากอ่ะเห็นคนที่ชอบกอดอีกคนตอนนอน
    #14,803
    1
  10. #14800 BlazE_W (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 13:48
    อินลูก

    หนูอยากเก็บไว้ทั้งสองคนหรอ??

    หนูควรรู้จักปฏิเสธนะจร่ะ
    #14,800
    0
  11. #14742 Saguramio (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 16:03
    ก๊ากกกกก นกค่ะสิบ นก!!!
    #14,742
    0
  12. #14679 PandaPuffycheeks (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 12:19
    งู้ยยยยยยย ซุกอก. แงงงงงววว
    #14,679
    0
  13. #14650 jhopeeeeeeeee (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 16:13
    แอบสงสารสิบแต่ก็เชียร์ธีร์55555555555
    #14,650
    0
  14. #14629 yangrun (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 01:47
    สิบเกินไปมากอ่ะคือรู้ทันนะ สงสารธีร์เบยน้องอยากนอนกับพี่ขนาดนั้น ใจชั้นมันเหลวเป็นน้ำ
    #14,629
    0
  15. #14622 Kkkkk (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 02:10

    อินลูก หนูพูดได้เกรงใจเกินไปจะลำบาก สอบก็เกินดูไม่ออกหรืออะไร

    #14,622
    0
  16. #14426 CallistoJpt (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 มกราคม 2563 / 15:04
    แอบอยากให้พี่อินเคลียร์กับสิบไปตรงๆเลย ว่ารู้สึกยังไง แบบนี้พี่อินจะอึกอัดอะ แต่อย่างว่าพี่อินก็มีเหตุผลของพี่อินอยู่นี่เนอะ ลุ้นต่อไป
    #14,426
    0
  17. #14398 Lalilulelo (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 มกราคม 2563 / 08:48
    สงสารสิบมาก 55555 เจอก่อน จีบก่อน คนไม่ใช่เลยนก เศร้าเลย อยากสิบมีคู่
    #14,398
    0
  18. #14386 Sssaiparnnn (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 มกราคม 2563 / 13:24
    ว้าย คนไม่ใช่อ่ะเนอะ แย่จัง
    #14,386
    0
  19. #14322 hongsa1401 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2562 / 19:24
    กอดได้มั้ย -ต้าวบ้าาา
    #14,322
    0
  20. #14313 AHOUMN (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2562 / 08:38
    เด็กธีร์นี่มันร้ายจริงๆ. สิบเธอไปหาคนใหม่เถอะเธอแพ้แล้วล่ะ
    #14,313
    0
  21. #14283 YYOODZZ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 18:32
    สงสารสิบก็จริงนะ แต่เราเชียร์คู่ธีร์อินมากกว่าอ่ะแงงงงง
    #14,283
    0
  22. #14261 premmiii (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 15:26
    สงสารสิบนะนี่ ;^;
    #14,261
    0
  23. #14055 Spices_smile (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 21:23
    คือไม่ต้องเเข่งก็รู้ว่าใครจะชนะ
    #14,055
    0
  24. #14016 MMBB37 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 16:57
    กอดดดดดดด
    #14,016
    0
  25. #13955 Jhoooope (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 19:08
    พี่ธีร์ประคบประหงมเหมือนลูก
    #13,955
    0