TIN | ธีร์อิน [สำนักพิมพ์ 2U] , E-Book

ตอนที่ 14 : TIN : 13 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 70,810
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6,225 ครั้ง
    11 เม.ย. 62

TIN 13

เซอร์ไพรส์







          การเดินทาง 2 ชั่วโมงนิดๆสิ้นสุดลงเมื่อรถบัสสองคันจอดเทียบในซองจอดหลังโรงแรมที่ซึ่งทางกองประกวดได้ติดต่อจองเอาไว้ ระหว่างเดินทางผมเผลอหลับไปบ้างเล็กน้อย แต่ก็มีโทรศัพท์บนตักสั่นปลุกเมื่อมีข้อความจากคนในอีกจังหวัดส่งมา

          ลงจากรถมาเก็บกระเป๋าไว้ที่ห้องประชุมที่จัดเอาไว้ เนื่องจากห้องพักบางห้องยังทำความสะอาดไม่เรียบร้อย จึงมีกำหนดที่แจ้งจากเจ๊ออยว่าจะให้เข้าที่พักพร้อมกันทีเดียว ตอนประมาณบ่าย 3 โมง เพื่อให้น้องๆปี 1 และปี 2 ได้เปลี่ยนเสื้อผ้าสำหรับทำกิจกรรมฐานริมทะเล โดยมีปี 3 และปี 4 ควบคุมเกมส์แต่ละเกมส์

          “ตกลงมึงนอนกับไอ้สิบเหรออิน”  โซ่ถามระหว่างที่กำลังเดินไปวางกระเป๋ากันที่มุมหนึ่ง ผมหันไปพยักหน้าให้มันพลางวางสัมภาระใบเล็กบนกระเป๋าลากใบใหญ่ของคนอื่น “ระวังนะมึง กูว่าแม่งจะต้องล่วงเกินมึง

          “ดูหนังเยอะไปไอ้โซ่” ผมบอกขำๆกับท่าทีจริงจังของมัน

          “ไม่แน่นะเว้ย  มึงสตอรี่มันดิ ตื่นเต้นกับการนอนกับมึงฉิบหาย

          “ยังไง” ขมวดคิ้วใส่พลางหยิบโทรศัพท์ตัวเองขึ้นมาเช็ค เท่าที่รู้มีแค่อันที่ถ่ายคู่กันไม่ใช่เหรอ

 

          ‘เก็บไว้นอนตอนนอนด้วยกันคืนนี้มั่งก็ได้ครับ

 

          ตัวอักษรสีขาวที่มุมๆของภาพผมที่กำลังหลับตาพิงหัวไปกับเบาะหนังสีขาวครีม เอียงหัวไปทางไหล่อีกคนจนคล้ายกับว่ากำลังนอนพิงไหล่กัน ผมไม่แน่ใจว่าผมได้พิงไปไหม แต่ในภาพก็ชัดเจนพอสมควร บริเวณแก้มในภาพติดชื่อไอจีผมเป็นการแท็กชื่ออีกด้วย

 

          “ไงละมึง หวานละมุน

          “...”  ผมเงียบลอบมองหน้าคนพูดสลับกับภาพเดิมในจอ

          “กูว่ามันแม่งชอบมึง ชอบแบบชอบไม่ไหวแล้ว นึกออกปะ” โซ่บอก ความคิดที่พยายามละเลยมาตลอดถูกยกขึ้นมา อันที่จริงผมก็รู้สึกแบบนั้น แต่พยายามไม่คิดอะไรเพราะเดี๋ยวจะมั่นใจในตัวเองเสียจนเกินไป แต่เมื่อผ่านไปทุกอย่างมันก็ดูชัดเจนมาก ทั้งจากปากคนรอบข้างและการกระทำของเขา แต่ด้วยความทีเราต้องทำงานร่วมกันและสิบก็เป็นน้องที่ดีคนหนึ่ง ถ้าหากผมแสดงออกไปชัดเจนว่าความรู้สึกที่มีให้ไม่เท่ากับที่อีกคนมอบมา เราจะยังมองหน้ากันติดเหรอ

          “ถ้ามึงไม่ได้อะไรกับมันก็บอกๆมันไปเลย มีคนรอเสียบอยู่ละ

          “หืม ใคร” ผมหันไปถาม

          “ไม่รู้ดิ”  ไอ้โซ่ตอบด้วยรอยยิ้มมีเลศนัย “ไอ้มาร์ครู้เปล่าวะ!”  มันหันไปตะโกนถามใครอีกคนที่ไกลออกไปทางมุมห้อง คนทางนั้นไม่ได้ตอบแต่ชูนิ้วกลางเรียวๆมาให้ เรียกเสียงขำดังลั่นของไอ้โซ่ ในขณะผมไม่เห็นจะเข้าใจ

          “อะไรวะโซ่”  ภีมถาม มันก็คงงงไม่ต่างกับผม

          “ไม่รู้ มึงลองถามไอ้มาร์ค

          “แดกตีนกูสักคำเถอะไอ้เหี้ยโซ่!”  ว่าแล้วไอ้คนที่ไกลออกไปก็พุ่งเข้ามาแล้วคว้าคอร่างคนมีสุขออกไปแบบไม่สนใจสีหน้าตกใจของร่างในใต้วงแขนเลย ทิ้งๆไว้แค่ผมกับภีมที่ได้แต่มองภาพนั้นแบบไม่มีอะไรที่เข้าใจเลยนอกจากเดาว่าต่อจากนั้นโซ่จะโดนอะไรบ้าง 

 

 

         

 



 

          เวลาล่วงเลยมาถึงเวลา 15.00 นาฬิกา คณะอาจารย์ที่มาด้วยปล่อยนักศึกษาผู้เข้าประกวดออกมาจากห้องประชุม ซึ่งจัดเตรียมไว้หรูหราออกมาหลังจากแจ้งวัตถุประสงค์ กล่าวเตือน ให้คำแนะนำต่างๆอันเป็นประโยชน์เรียบร้อย พวกเราทุกคนจึงไปรวมกันที่ห้องประชุมเล็กที่เก็บกระเป๋า นั่งแยกชั้นปีตามที่ปี 4 ประกาศบอก ให้อารมณ์เหมือนตอนสมัยเรียนที่มาเข้าค่ายอย่างไรอย่างนั้น ต่างตรงแค่ไม่มีความวุ่นวายใดๆเพราะทุกอย่างเตรียมเอาไว้พร้อมหมดแล้ว

          พวกจึงมีหน้าที่แค่นั่งรอให้ถึงคิวที่เจ๊ออยประกาศเรียกชื่อ และลุกไปพร้อมคู่ตัวเองเพื่อไปเอากุญแจและเซ็นซ์เป็นหลักฐานการครอบครอง ผมนั่งอยู่เกือบหลังสุดเพื่อให้ใกล้กับกระเป๋าตัวเองจะได้หยิบสะดวกๆ แอบเห็นสิบอยู่หน้าสุดก็คิดว่าเขาคงจะรับหน้าที่ออกไปกุญแจเอง

          “ห้อง 1112 อิทธิภัทร ปี 2 กับ... หืม?”  เจ๊ทำหน้าตกใจกับข้อมูลในมือ ก่อนจะเงยหน้ากวาดสายตาจนมาหยุดที่หน้าผมและยิ้มกว้างออกมาด้วยสายตาล้อเลียน “อิทธิภัทร ปี 2 กับสิรวิทย์ ปี 1 นะคะ” เหมือนกับว่าทุกคนในนี้รู้จักชื่อจริงผมกันหมด หันมองกันเป็นตาเดียวจนได้แต่ส่งยิ้มแห้งๆไปให้เนื่องจากไม่รู้จะแสดงอาการยังไงออกไป

          “ไปก่อนนะ” ทิ้งความสนใจจากใครคนอื่น มาบอกเพื่อนสามคนที่มองผมอยู่ก่อน คว้ากระเป๋าแล้วเดินไปยังประตูหน้าที่มีอีกคนยืนรออยู่ด้วยพร้อมกับรอยยิ้มบนหน้า

 

          สิบยิ้มสวย

          จนกลัวว่าวันหนึ่ง ผมเป็นคนทำลายรอยยิ้มนั้นจะรู้สึกแย่ขนาดไหน

          กลัวจนบางทีก็คิดว่า คงไม่กล้าทำแบบนั้น

 

 

 

          Rrrrr..

          การหยุดเดินของผมทำให้คนข้างๆชะงักตัวตาม ล้วงโทรศัพท์ขึ้นมาชูให้เขาเห็นเล็กน้อย จากนั้นก็กดรับสายจากตุลย์

          ฮัลโหลต----

          [พี่อินรู้จักพี่สิบด้วยเหรอ!] เสียงดังของอีกคนทำเอาเผลอเหลือบมองหน้าคนที่เขาพูดถึงมาเลย จะตื่นเต้นทำขนาดนั้นกัน

          อืม.. ทำไมเหรอ

          [พี่เขาเป็นนายแบบไงพี่! เล่มล่าสุดโคตรเท่ พี่เคยเห็นปะ]

          เอ่อ..ไม่เคยนะ ผมตอบไปพลางกดมือยิกๆที่ปุ่มเบาเสียง กลัวมันจะดังจนคนข้างตัวได้ยินน่ะสิครับ

          [โหพี่  แต่อิจฉาอะ จำได้เลยว่าผมเคยขอลายเซ็นซ์ตอนที่พี่เขาเป็นพรีเซนเตอร์ให้ที่เรียนพิเศษอะ โคตรไอดอลผมเลย]  ตุลย์ร่ายยาวในประวัติของสิบที่ผมไม่เคยรู้มาก่อน อีกคนเหมือนจะสงสัยถึงสาเหตุของการเหลือบมองติดๆการหลายทีของผม ถึงได้เอียงหน้าเดินเข้ามาเชิงถามว่ามีอะไรหรือเปล่า

          อ่อ.. รู้ได้ไงว่าพี่รู้จัก ถามสิ่งที่สงสัยที่สุดไปเลี่ยงการพูดชื่อให้เจ้าตัวรับรู้

          [เห็นในไอจีพี่เขาไง ผมแคปไปถามพี่ในกลุ่มพี่ก็ไม่ตอบ]

          เอ้า..  ผมปิดเสียงไว้ โทษที  พีไม่เห็น

          [เอ้า]  ตุลย์ส่งเสียงโทนเดียวกับผมเมื่อกี้ [ผมเห็นคนอ่านเป็น 3 ก็นึกว่าเป็นไอ้ติณ พี่ แล้วก็พี่เกวซะอีก]

          เปล่าๆ พี่ยังไม่ได้อ่านเลย

          [อะ งั้นคงเป็นไอ้ธีร์]

 

          ธีร์..

 

          [ผมนึกว่าพี่ก็เลยถามรัวไปละ]

          อ่อ งั้นเดี๋ยวพี่อ่านแปบ

          [โอเคพี่]  ตุลย์บอก ผมเลยถือโอกาสลาและกดวางสาย พยักหน้าให้อีกคนออกเดินต่อแบบไม่ได้อธิบายอะไรต่อ ระหว่างทางก็เปิดแอปพลิเคชั่นไลน์ไปด้วย

         

          tuL :  ส่งรูปภาพถึงคุณ

          tuL :   ส่งรูปภาพถึงคุณ

          tuL :  พี่อินรู้จักพี่สิบด้วยเหรอ

          tuL :  สุดยอดอะพี่

          tuL :   อิจฉาโว้ยยยย

          tuL :  ผมนะชอบมาตั้งแต่เขาอยู่ม.6 ละพี่

          tuL :   หล่อแบบไอดอลผม

          TIN : ถูก

          tuL :   พี่นอนกับพี่สิบด้วยเหรอ

          tuL :   สุดยอดอะพี่

          tuL :  สุดยอดจริงๆ

 

          ข้อความปรากฏคนอ่าน 4 คน เท่ากับว่าสมาชิกทุกคนในห้องแชทนี้ได้เห็นข้อความกันหมดแล้ว แปลกใจนิดหน่อยตรงที่ธีร์กดเข้ามาอ่านด้วย ทั้งๆที่เขาให้ผมสอนปิดเสียงด้วยตัวเอง แต่ก็คงไม่มีอะไรน่าฉงน เขาอาจจะเห็นตัวเลขสีแดงเยอะเกินไป เลยกดเข้ามาดูก็เท่านั้น

 

 






          กิจกรรมฐานเกมส์กลางแจ้งตอนเวลาบ่ายสาม บ่ายสีไม่ใช่สิ่งที่น่าพิศวาสนักสำหรับมนุษย์โลกอย่างชาวเรา ทำให้ระหว่างเล่นก็ได้ยินเสียงโหวกเหวกระบายความหัวร้อนจากสภาพอากาศนี้ ได้ยินทีไรก็ได้แต่ขำเพราะในใจผมก็อยากจะตะโกนไปแบบนั้นเหมือนกัน แต่ทำได้แค่ยืนยิ้มๆให้กล้อง ต่างกับพราว ซึ่งเป็นดาวมหาลัยปีเดียวกัน แต่เธอกลับระบายความในใจออกมาได้แบบไม่สนใจใคร

          กูร้อนโว้ย! อยากจะตาย ร้อนอะไรขนาดนี้ รอบที่เท่าไรแล้วไม่รู้ที่ผมได้ยิน ขำไรอิน

          ตลกพราว

          ก็กูร้อน

          ไม่ใส่หมวกละ

          เจ๊ไม่ให้ใส่ เธอบอกด้วยเสียงกระชาก จะไปทาครีมกันแดดเนี่ย จะไปได้ไหม

          น่าจะได้แหละนะ ผมบอกพลางมองรอบข้างไปด้วย ไม่มีรุ่นพี่ให้ถามขออนุญาตแถวนี้ซะด้วย แต่ถ้าหายไปแบบมีเหตุผลคงไม่เป็นอะไรหรอก เดี๋ยวไปเป็นเพื่อน พยักหน้ารับจากนั้นเราทั้งคู่ก็ลุกจากร่มไม้ริมชายทะเลเข้าไปในโรงแรม

          รอกูแปบ     

          อืม ผมกดหน้ารับคำกับเธอ ทิ้งตัวพิงพนังปูนเอาไว้เนื่องจากรู้สึกเพลียที่ต้องตื่นเช้าและยังทำกิจกรรมตากแดดอีกต่างหาก แต่บางที่หางตาก็ทำให้ผมเงยหน้าขึ้นมองอย่างสนใจ

          ผู้หญิงในชุดสูทสีกรมท่าแสนสุภาพออกมาจากห้องพัก หลังเธอเดินออกไปเพียงครู่เดียว ก็มีชายร่างเล็ก 2 คน ยกเตียงที่ไร้ฟูกหัวคนท้ายคน จากนั้นก็หญิงสาวในชุดแบบเดียวกับพนักงานที่หน้าล็อบบี้ถือหมอนและผ้าห่มเดินตามออกมาไล่ๆกัน

        

         เดี๋ยวนะ..

         ห้องพราว 1119 ตรงข้ามกันก็ 1118 ไล่ทางขวาของ 1118 ก็ 1116 ถัดไป 1114 จากนั้นก็ 1112 ห้องพักของผมกับสิบ

         ห้องที่พวกเขาขนของออกไปกันเมื่อกี้

 

         เดี๋ยวมานะพราว  ผมตะโกนออกไปแบบไม่ได้สนว่าคนข้างในจะได้ยินหรือเปล่า ก้าวขาไวๆมาที่หน้าห้อง โชคดีมากที่ประตูยังไม่ได้ล็อคผมจึงสามารถหมุนและผลักเข้าไปเห็นสภาพภายในห้องได้อย่างชัดเจน ทั้งเตียงเดี่ยว 1 เตียงที่ถูกเลื่อนมาไว้ตรงกลาง โคมและฟอร์นิเจอร์ต่างๆถูกจัดอย่างเป็นระเบียบไม่เหลือเค้าเดิมที่เห็นเมื่อ 2 ชั่วโมงก่อน และที่สำคัญที่สุดคือกระเป๋าสัมภาระทั้งผมและสิบหายไปแล้ว

         หือ? หลุดเสียงจากปากเมื่อไม่ใช่ที่คิด กระเป๋าลากใบกำลังดีของสิบหายไปก็จริง แต่กระเป๋าเป้สะพายหลังของผมยังอยู่ในห้อง เพียงแต่มันถูกย้ายไปอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้ง ที่ตรงเก้าอี้มีกระเป๋าหนังสือดำเรียบหรูวางอยู่ใกล้ๆ

 

         ของใคร?  

        

         พรึบ!

         เห้ย!”  ท่อนแขนที่ไม่รู้ว่ามาจากไหนและใครเป็นเจ้าของล็อคเข้าที่คอจากทางด้านหลังแบบไม่ทันตั้งตัว รู้สึกเหมือนร่างกายกำลังถูกยกลอยจากพื้น ก่อนจะที่ล้มลงบนคว่ำหน้าลงบนเตียง โดยมีร่างกายของคนข้างหลังทาบทับเอาไว้ ช่วยด้วย!.ช่วย----

         อิน   

         ปล่อยผ---ชะงักการขยับตัวต้านทุกอย่างเมื่อได้ยินอีกคนเอ่ยชื่อขึ้นมาด้วยน้ำเสียงอันราบเรียบของเขา ไม่ใช่ว่าเงียบเพื่อจะรอฟัง แต่เพราะน้ำเสียงนั้นมันคุ้นหูเอาเสียมากๆ ไหนจะกลิ่นหอมอ่อนๆของครีมอาบน้ำอ่อนละมุนจากท่อนแขนตรงลำคอที่ลอยแตะจมูกนี่อีก

 

         มันก็ทำให้ในหัวปรากฏใบหน้าของใครบางคนที่ไม่น่าจะอยู่ที่นี่

 

         เซอร์ไพรส์  เฉลยใบหน้าของชายนิรนามโดยการที่อีกคนเอี้ยวตัวมาตรงหน้าผมที่นอนคว่ำบนเตียง ปากบางขยับพูดมาสั้นๆด้วยคำพูดน่าปกติควรจะเป็นน้ำเสียงตื่นเต้นดีใจ แต่กลับเรียบนิ่งำไร้การแสดงอารมณ์ตามแบบฉบับของ..

         ธีร์!!”  เจ้าของชื่อไม่ได้ขานตอบ ใบหน้านิ่งเฉยแบบไม่สนใจอาการตกใจของผมสักนิด เพียงแค่เลิกคิ้วเป็นการถามว่าอะไร อดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นมาจับใบหน้าที่ลอยตรงหน้าเพื่อเช็คว่านี่เป็นเรื่องจริง ไม่ใช่ว่าผมเพลียเกินจนเห็นหน้าโจรในห้องเป็นหน้าคนที่นึกถึง

         เจ็บ เอ่ยเบาๆ  ผมรู้สึกแหละว่าตัวเองวางมือแรงเกินไปจนน่าจะเรียกว่าตบ แต่มันห้ามไม่ได้เพราะกำลังตกใจและไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง

         ธีร์!” 

         เรียก 2 ครั้งแล้ว

         พี่ตกใจ ผมบอกออกไปพลางขยับจะลุกขึ้นนั่ง แต่ไม่เป็นผลเมื่อคนข้างหลังทิ้งตัวลงมาอีกครั้ง ปลายคางมนวางลงมาที่หัวไหล่  ธีร์ พี่หนัก

         เหนื่อย

         เหนื่อยอะไรครับ ถามกลับแต่ไม่มีการตอบใดๆกลับมา คุยกันก่อนไหมครับ พี่งงจะแย่แล้ว  ถึงเขาจะเงียบแต่ด้วยความสงสัยก็เลยถามต่อ พลางขยับตัวเล็กน้อยให้อีกคนรู้สึกตัว แต่ก็ไม่ได้คำตอบและธีร์ก็ไม่ได้ลุกออกไปเหมือนเดิม ธีร์

         อืม เสียงในคอของอีกคนทำให้ผมเตรียมพูดต่อ

         “!!”  แต่การกระทำของอีกคนทำให้คำพูดเหล่านั้นถูกกลืนหายไปพร้อมกับน้ำลายที่ลอบกลืนลงไปเมื่อสักครู่ หลังจากที่หัวของอีกคนย้ายจากไหล่ซ้ายมาอีกฝั่ง ใบหน้าหล่อขยับยุกยิกครู่หนึ่ง ระยะห่างระหว่างกันลดลงไปมาก จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆชนกับผิวบริเวณซอกคอ ตามด้วยจมูกโด่งที่แตะเข้ามา และค้างอยู่แบบนั้น..

         ธะ..ธีร์.. การกระทำที่ไม่เคยได้รับจากคนอื่นมันแปลกใหม่สำหรับก้อนเท่ากำปั้นในอกของผม ถึงได้ตอบสนองมาโดยการเต้นเร็วแรง สูบฉีดแรงกว่าเดิมจนสัมผัสได้ถึงความเหนื่อยของมันผ่านทางอาการร้อนวูบวาบทั่วใบหน้า

 

         หรือว่าผมกำลังจะตาย

         ถ้าเป็นอะไรไป รบกวนแจ้งที่พ่อผมนะครับ 

 

         บอกท่านว่า.. เด็กที่แอบยิ้มโดยผมไม่มีโอกาสได้เห็นนี้ คนที่กำลังทับอยู่บนตัวนี่แหละครับ

         เขาฆ่า  โดยที่ผู้ตายอย่างผมไม่ได้ขัดขืน   




-----------------------------------------------------

ไหนใครเชียร์ให้พี่ธีร์ตามมาครับ พี่เขาจัดให้แล้วนะครับ 

จัดหนักจนพี่อินตายคาห้องพักไปเลย 55555 

หวังว่าทุกคนจะชอบนะครับผม :) 


ขอบคุณมากนะครับผม ที่คอมเม้นและก็ให้กำลังใจกันเยอะมากๆ

 ขอบคุณที่ติดแท็กแล้วแนะนำนิยายของสองไปด้วย 

น่ารักมากๆเลย / กอด 

เดี๋ยวตอนนี้มาเจอกับพี่อินพี่ธีร์กันต่อนะครับ 

ฝากติดตามด้วยนะค้าบบ


#ธีร์อย่าดื้อ 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6.225K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15,027 ความคิดเห็น

  1. #14995 rattanalak44 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2563 / 19:41
    เด็กขี้หวง สิบจะทำหน้ายังงัยนะที่โดนย้ายห้อง😆😆😆
    อ่านแล้วมันคันยุบยิบในใจ
    #14,995
    0
  2. #14958 กระต่ายบนดวงจันทร์. (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2563 / 07:58
    ฉันหวงฉันมาทวงของฉันคืนงื้อออน่ารักนังสิบถอยไปนะ555
    #14,958
    0
  3. #14881 Choo_only (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2563 / 00:57
    แลงมากเรยนั
    #14,881
    0
  4. #14851 Kmmbs may (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 11:11

    กรี้ดดดดน้องงงง ธีร์เธอมันร้ายยยยย
    #14,851
    0
  5. #14835 pm_mp2 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 22:54
    แลงงไปหมดด ใจหนอใจ
    #มาร์คสิบ ต้องใช่!!!!
    #14,835
    0
  6. #14821 Ying_Chor (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 22:54
    สุดยอดค่ะลูกน้องธีร์ ปรบมือรัวๆๆๆๆ 👏👏👏
    #14,821
    0
  7. #14782 Ttawanp55 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 15:27
    น้องงง55555
    #14,782
    0
  8. #14773 0967901800 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 06:28
    เด็กมันร้าย5555
    #14,773
    0
  9. #14718 bang-SP28 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 00:36
    น้องมาเร็วมาก
    #14,718
    0
  10. #14678 PandaPuffycheeks (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 10:50
    ระระแรงมาก
    #14,678
    0
  11. #14647 jhopeeeeeeeee (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 15:39
    ร้ายมาก5555555
    #14,647
    0
  12. #14540 yowawa (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:28
    มาร์คชอบสิบ?...แต่เราชอบน้องธีร์
    #14,540
    0
  13. #14528 PeachPearlm (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:59
    เริ่ดมากน้อง
    #14,528
    0
  14. #14449 Theday.B (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 02:26
    อิเด็กเริ่ดนะ
    #14,449
    0
  15. #14448 Gumyyyyyy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:36
    เยื่อมมากธีร์
    #14,448
    0
  16. #14423 CallistoJpt (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 มกราคม 2563 / 13:30
    น้องธีร์คนวร๊ายยยยยยยย
    #14,423
    0
  17. #14405 eannysrr (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 00:43

    หึงจนต้องตามมาคุม

    #14,405
    0
  18. #14258 premmiii (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 14:54
    ;^; ใจบาง
    #14,258
    0
  19. #14052 Spices_smile (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 21:05
    น้องมันร้าย
    #14,052
    0
  20. #14012 MMBB37 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 08:28
    หืมมมมมมตามมาถึงนี่เลยหรา
    #14,012
    0
  21. #13952 Jhoooope (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 17:11
    เกิดอาการหวงขั้นรุนแรง
    #13,952
    0
  22. #13942 Nuthathai Por (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 11:51
    ธีร์หวงพี่เค้าหนักมากอ่ะลูก
    #13,942
    0
  23. #13918 Nattgaporn_ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 13:03
    มีใครหวงได้มากกว่านี้มั้ยคะ
    #13,918
    0
  24. #13875 chalillxx_ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 13:51

    อุแงงงงงง้ เจ้าน้อนร้ายมากๆเลยค้าฟ

    #13,875
    0
  25. #13765 tangthaiparichat (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 04:10
    คือหวงโครตๆอ่ะ ดูออก
    #13,765
    0