TIN | ธีร์อิน [สำนักพิมพ์ 2U] , E-Book

ตอนที่ 12 : TIN : 11 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 81,198
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6,201 ครั้ง
    6 เม.ย. 62

TIN 11

คันหัวใจยิบๆ

             









          เป็นอะไร’ 

          พี่นอนไม่หลับ ขอโทษนะ ทำธีร์ตื่นเลย’  ผมบอกออกไปเพราะตัวเองเอาแต่นอนพลิกซ้ายพลิกขวา เดี๋ยวก็ตะแคง เดี๋ยวก็นอนหงาย เมื่อกี้ก็พึ่งนอนคว่ำไป มันไม่มีความง่วงเลยสักนิดเดียว เวลาตอนนี้ก็ผ่านไปชั่วโมงนิดๆแล้วหลังจากปิดไฟกันเมื่อกี้

          เบียด?เสียงสูงๆท้ายประโยคทำให้เขาใจว่าเป็นคำถาม ถ้าเป็นที่สว่างคงเห็นหน้าหล่อเอียงคอมาแล้ว

          เปล่าครับๆ’  เตียงธีร์กว้างชนิดที่ว่ามีผมอีกคนมาขนาบอีกข้างยังไม่เต็มเลยครับ กว้างมากๆ กว้าง.. กว้างเกินไปต่างหาก

          ‘ยังไง

          ‘มันกว้างเกินน่ะครับ พี่รู้สึกแปลกๆ’  ผมบอกไปตรงๆ เพราะมันกว้างเกินไปจริงๆ เตียงที่หอบรรจุตัวผมกับหมอนข้างสีขาวกลมไว้สำหรับกอดได้หนึ่งอันก็เต็ม อบอุ่นและสบายใจไม่มีผีมาวุ่นวายแน่นอน แต่เตียงนี้ผู้ชายตัวใหญ่สองคนนอนด้วยกันยังรู้สึกถึงที่ว่าง แบบนี้แหละที่เรียกว่าแปลกที่จริงๆ  ธีร์มีหมอนข้างไหมครับ’ 

          เอาทำอะไร

          ‘เอ่อ..จะน่าอายหรือเปล่าถ้าบอกว่าอยากเอาไว้กอด มันน่าจะให้พี่หลับสบายขึ้น

          ‘จะกอดเหรอ

          ‘ก็ใช่ครับ ตอบกลับไปและตามด้วยขำเบาๆให้ไม่ดูน่าอายไปมากกว่านี้ แต่อีกคนกลับเงียบ เงียบซะผมคิดว่าธีร์แอบคิดว่าผมโตจนเข้ามหาลัยแล้วยังทำตัวเหมือนเด็กอยู่หรือเปล่า เลยบอกต่อเพื่อแก้ต่างไป แต่ไม่เป็นไรครับ ไม่เป็น---

          ‘ไม่มีหมอนข้าง

          ‘ไม่เป็นไรครับ’  พูดย้ำพร้อมกับรอยยิ้มในความมืดโดยที่อีกคนไม่รู้ อย่างน้อยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะก็คงกลบความผิดหวังของผมลงไปบ้าง ผมไม่ได้ติดหมอนข้าง อยู่ที่หอก็ไม่ได้จะต้องกอดทุกคืน แค่ว่าเตียงนี้มันกว้างเหลือเกิน ผมรู้สึกหนาวและระแวงอย่างบอกไม่ถูกก็เท่านั้น

          มีธีร์

          ‘เอ่อ..คือยังไงครับ

          กอดได้

          ไม่เป็นไรครับ’  ผมตอบกลับไปและเป็นประโยคสุดท้ายที่ดังในราตรีนี้ จัดการนอนตะแคงหันหลังให้อีกคน แอบดึงผ้าผมมาบีบเป็นก้อนในอกให้รู้สึกเหมือนอะไรให้มาแนบอิงบ้าง

          ซึ่งมันก็ไม่ได้อยู่ดี

          ขยับตัวลุกขึ้นจากหมอน ลอบมองใบหน้าหล่อที่กระทบแสงไฟสาดส่องจากนอกห้อง จมูกโด่งนั่นต้องแสงจนเกินเหงา นี่เป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้ที่ผมได้เห็นคนอื่นยาวหลับสนิท ยกเว้นพ่อไว้คนหนึ่งนะครับ ส่วนคนอื่นๆตั้งแต่สมัยเรียนประถมยันมหาลัย ถ้าต้องนอนด้วยกันผมชิงหลับก่อนเพื่อนๆตลอด และถึงหลับทีหลัง ผมก็ไม่เคยมีความคิดที่จะมานั่งพิจารณาแบบนี้หรอกครับ

          แต่ธีร์น่ามอง

          บอกไม่ถูกว่าทำไมถึงน่ามอง แต่พอเห็นหน้าคมคาย น่ากลัวสำหรับใครคนอื่น แต่สำหรับผมกลับรู้สึกเอ็นดู ธีร์เหมือนเด็กด้วยนิสัยของเขาล้วนๆ ผมสัมผัสได้ว่าลึกๆว่าธีร์จะเหมือนเด็กมากกว่านี้ถ้าเรารู้จักกันมากขึ้น

          หาว...’  นานแค่ไหนที่นั่งมองหน้าคนหลับอยู่เฉยๆ ความง่วงก็ครอบงำผมด้วย นาฬิกาดิจิตัลแสดงตัวเลข 01.42 บ่งบอกว่าผมควรจะนอนได้แล้ว ถึงจะไม่มีเรียนแต่ก็มีเข้าซ้อมดาวเดือนตอน 9 โมงเช้า เพราะฉะนั้นเวลานี้ก็เหมาะสมแล้วผมจะถอยตัวลงไปกลับหมอนดังเดิม

          ต่างตรงที่คราวนี้พื้นระหว่างผมกับธีร์ลดลงจนแขนของผมสามารถข้ามผ่านลำตัวรุ่นน้องบนเตียงเดียวกันได้สบายๆ

          ฝันดีครับ  บอกไปแบบที่ยังไงคนลมหายใจสม่ำเสมอนี่ก็คงไม่รับรู้ แต่ก็คิดว่าบอกไปดีกว่าอย่างน้อยก็อาศัยนอนด้วยกัน

          ‘อืม ฝันดีอิน

 

          !!!

 

          “พี่อินเป็นไรเปล่าครับ 

 

          พอรับรู้ว่าอีกคนไม่ได้หลับอย่างที่คิดผมก็จะอยากจะถอยมือออกมาจากลำตัว แต่อีกคนไวกว่า คว้าเอาไปให้วางเช่นเดิม จนผมสงบสติตัวเองได้และปล่อยไปมันตามที่ธีร์ต้องการ จนในที่สุดผมก็หลับแล้วไม่รู้ตัวว่าเป็นยังไงต่อ

          ถึงแบบนั้น พอนึกได้มันก็รู้อายไม่น้อย

          ไม่สิ

          อายมากๆ

          อายจนคิดว่าถ้าเมื่อเช้าธีร์พูดเรื่องนี้ขึ้นมาผมคงหนีออกจากบ้านมาแล้ว ไม่กงไม่กินมันแล้วมื้อเช้าแสนอร่อยของอาธันนั่นน่ะ

         

          “พี่อินครับ!”  เสียงที่ดังขึ้นกว่าเดิมและแรงบีบที่ข้อมือผมทำให้ผมได้สติ มองรอบข้างเป็นอันดับแรกก็เห็นว่าผมยังยืนอยู่ในหอประชุมฝึกซ้อมเหมือนเดิม กลางหอประชุมที่เมื่อกี้เดินเอาน้ำมาให้สิบตามที่อีกคนขอ แต่ทว่าได้ยินรุ่นปีสี่พูดถึงอะไรสักอย่างเกี่ยวกับกอด หัวผมก็นึกถึงเรื่องนั้นขึ้นมาแบบอัตโนมัติ ทั้งๆที่ตั้งแต่เช้าก็พยายามไม่รื้อฟื้นขึ้นมาให้อายตัวเองแล้วแท้ๆ

          หืม ว่าไง ได้สติก็ขานรับ พลางดึงมือกลับจากการกอบกุม อีกคนขมวดคิ้วมองเหมือนผมผิดปกติ

          ขอโทษที่จับมือครับสิบเอ่ยขึ้นมา ผมเลยยิ้มส่งไปเพื่อสมทบกับคำพูดต่อมา

          ไม่เป็นไรครับ

          “เอ่อ..แต่พี่อินหน้าแดง   ตกใจนิดหน่อยที่เขาพูด เผลอยกมือแตะหน้าตัวเองตามสัญชาตญาณ แววตาคนตรงหน้าบ่งบอกว่ารู้สึกดีกับสิ่งที่ตัวเองกำลังคิด ผมได้แต่ยิ้มแห้งไปให้เพราะไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ามีอะไรให้หน้าแดง จะใช้การจับมือแบบถือวิสาสะของสิบแน่เหรอ

          ร้อนมั๊งครับ

          อ่อ…เขาลากเสียง ใบหน้าติดยิ้มไม่หยุดจนผมรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย นึกว่าเขินผม

          “คือพี่.-----

          น้องสิบมาเขียนประวัติให้พี่ทีลูก  อยากขอบคุณพี่ผู้หญิงที่เอ่ยเรียกรุ่นน้องตรงนี้ไป ไม่งั้นผมคงพูดประโยคแปลกๆออกไปแล้ว ด้วยสาเหตุที่คิดไม่ออกว่าจะตอบกลับเขาไปยังไง

          ในเมื่อผมไม่ได้เขินสิบ

          ผมเขินที่กอดธีร์ไปเมื่อคืนต่างหาก

           

          “เห้ยอิน พอสิบออกไป ภีมก็เดินเข้ามาตรงหน้า ผมเลิกคิ้วเชิงถามว่ามีอะไร มึงรู้ยังว่าไปชะอำเหลือแค่ 2 วันละนะ

          “ได้ไงวะ”  ในความคิดผม 2 วันถือว่าดีมากๆ เพราะปกติมันเป็น 4 วัน โดยที่กิจกรรมน้อยกว่าเวลาเยอะมาก ชนิดที่ว่าปล่อยว่างกันบ่อยจนสามารถไปเที่ยวกันเองได้เลย แล้วยิ่งเป็นพวกปีอื่นๆ ยิ่งไม่มีอะไรทำไปใหญ่ หลักๆก็แค่ทำเล่นเกมส์ริมทะเลด้วยกันเพื่อกระชับความสัมพันธ์และถ่ายรูปลงเพจก็เท่านั้น

          ที่พักมั๊ง เห็นว่าจองแล้วพวกเจ๊ออยจ่ายช้า ห้องหลุดหมด

          อ่อ. ดีแล้ว ผมบอกยิ้มๆ ไอ้ภีมยิ้มกลับ มันก็คงรู้สึกไม่ต่างกับผม

          “ตอนแรกกูจะนอนกับมึงละ ไอ้โซ่ไอ้มาร์คนอนด้วยกัน แต่เดี๋ยวคงต้องหาใหม่ มันพูดต่อ คิ้วผู้ฟังอย่างผมขยับเข้าหากันอย่างงงๆ 

          หาใหม่ทำไม

          ก็มึงลงชื่อกับไอ้สิบไว้แล้วนี่” 

          “เดี๋ยว ตอนไหนที่ไปลงชื่อว่าจะนอนด้วยกัน ผมยังไม่เคยคุยกับใครเรื่องนี้เลยนะ คิดไว้ว่าจะตกลงกับไอ้สามคนนี้เพราะยังไงก็แบ่งกันลงตัว ไม่ต้องไปนอนร่วมกับเดือนคนอื่นที่ไม่สนิท  กูยังไม่ได้ลง

          “เอ้า ก็ใบรายชื่อที่เจ๊ออยน่ะ คู่มึงคู่แรกเลยมั๊ง

          เหรอ..”

          “เอ่อดิ ไปดูปะละ

          ไม่เป็นไรๆผมบอกปัด ในหัวกำลังคิดว่าสิบต้องเป็นคนมัดมือชกลงชื่อไปแหงๆ และคิดต่อว่าจะทำยังไง ปล่อยไปหรือไปแก้ชื่อเพื่อย้ายมานอนกับคนที่เลือกเอง แต่ว่ายังไงก็เหลือแค่คืนวันเสาร์คืนเดียวแล้ว คงไม่เป็นอะไรหรอก อีกอย่างถ้าผมไปแก้ก็เท่ากับไม่อยากนอนกับเขา อาจจะผิดใจกันเปล่าๆ   “กูยังไงก็ได้อยู่แล้ว

          จ้า สมแล้วกับตำแหน่งอินร้อยเรือ อินของประชาชน  ไอ้ภีมพูดเสียงสูงท่าทางกวนหน้าเท้าสุดๆ เห็นแล้วนึกเพื่อนสนิทคณะเดียวกัน ตั้งแต่เช้ามายังไม่เจอกันเลย

          ทำตัวเป็นไอ้เกวเลยกูขอ 

          นินทา  พอนึกถึงก็มาหาเลยเหรอเนี่ย สุดยอดเกินไปแล้วเพื่อนผม

          ว่าแต่..

          นี่จะบ่าย 2 แล้ว

          จะเรียนอยู่แล้ว มึงมาทำไม  ผมถาม

          เรียนไรละ จารย์ยกคลาสเมื่อกี้ กูโมโหมาก

          “ไมวะ ภีมถามต่อ

          มาบอกตอนกูถึงมหาลัยแล้วเนี่ย จะบอกทำไม ไม่รอให้หมดเวลาก่อนละวะ มันบ่นต่ออีกสามสี่ประโยค จนไอ้ภีมถูกพี่ปี 4 เรียกไปคุยเรื่องการแสดงของรุ่นน้อง ก็เลยเหลือแค่ผมกับไอ้เกวที่พากันย้ายตัวเองมานั่งบนโซฟาตัวนุ่มตัวเดิมที่ธีร์เคยนอน

          ไม่กลับบ้านละ

          ไม่มีใครมารับ

          “ไปส่งไหม

          “ไม่เอาอะ มันว่าพร้อมขยับถอยลงไปกับโซฟา

          เหงาอะดิ”  ผมแกล้งแซว เกวมันชอบขี้เหงาเวลาอยู่บ้านคนเดียว ด้วยเหตุนั้นมันเลยไม่อยู่หอใกล้มหาลัย เลือกที่จะนั่งรถที่บ้านไปกลับแทน

          “เออ เหงามาก บ้านเงียบชิบหาย ถ้าเป็นพระพุทธเจ้าก็ตรัสรู้ได้แล้ว

          เว่อร์ไป

          “กูเบื่อๆด้วยแหละ  มันว่าขึ้นมา สิ่งที่ผมรู้สึกยิ่งชัดเจนกว่าเดิม

          มีอะไรในใจหรือเปล่าครับคุณเกวลิน คนที่ไถตัวจนแทบนอนปรายตาขึ้นมาหน้ายุ่งๆ ผมเลยเลิกคิ้วเป็นคำถาม

          เหมือนจะอกหัก ว่าแล้วมันสาธยายแบบละเอียดยิบ ตั้งแต่การทักไปจีบสาวคนหนึ่งแล้วเธอเหมือนจะดีกับมัน แต่สุดท้ายเธอก็บอกว่าเธอชอบผู้ชายอยู่คนหนึ่ง แต่เธอก็บอกว่าเธอยังอยากคุยกับมัน เพื่อนผมก็เลยรู้สึกเหมือนจะอกหักแบบนั้น 

          หาไรกินห้างไหมละ ชวนพวกแฝดด้วย จะได้ไม่เหงา ผมเสนอ

          เอาดิ 

          ได้งั้น..”  หน้าของใครบางคนลอยแวบเข้ามาให้นึกถึง วันนี้ผมว่างผมควรจะไปสอนดรัมเมเยอร์เขาดีไหม แทนที่จะไปเที่ยวเล่นกับเพื่อนเพราะมันเหลือเวลาอีก 3 อาทิตย์เอง แต่ถ้าไม่ไปก็คงรู้สึกผิดเกว หรือว่าผมจะชวนเขาไปด้วยกันเลย จะได้ตัดปัญหา ถือว่าให้ธีร์พักผ่อนหลังจากซ้อมกันไปแล้ว 1 วัน

          ตัดสินใจได้ก็ให้เกวโทรถามพวกฝาแฝด ซึ่งได้ความว่า วันนี้สะดวกและอยากไปมาก แต่ติดประชุมสีตอนเลิกเรียน แต่คาดว่าไม่เกิน 4 โมงครึ่ง ถึงจะเกินพวกเขาก็จะขอกลับอยู่ดี ซึ่งถ้าคุยกับผม ผมจะห้ามไปแล้ว แต่พอกับไอ้เกว รายนั้นก็สนับสนุน แถมยังบอกอีกว่า คนจริงเขากลับกันตั้งแต่บ่ายสามแล้วอีกด้วย

          สุดยอดเลยเพื่อนผม

          พอกิจกรรมดาวเดือนเริ่มไม่มีอะไรให้ทำเพราะเริ่มแยกซ้อมกับแบบคณะใครคณะมัน ผมก็ขอตัวกลับก่อนซึ่งก็ไม่มีปัญหา ออกรถมุ่งสู่โรงเรียนมัธยมในเวลาเลิกเรียนราวกับจะไปรับลูกหลาน โดยมีตุ๊กตาหน้ารถในเบาะข้างๆเป็นไอ้เกวที่นั่งหงอยไปแล้ว

          พวกมันประชุมที่ไหนวะ

          ไม่รู้อะ คงจะเป็นยิมมั๊ง  ผมตอบแบบอาศัยประสบการณ์ตัวเอง ตอนผมอยู่ม.6 ก็นัดประชุมที่โรงยิมตลอด เพราะมันกว้างขวางพอที่จะเรียกรวมทั้ง ม.6 และ ม.5 ได้ แบบไม่มีใครอึดอัด 

          ไปรอในนั้นได้ปะ

          “ทำไม

          “คนเยอะดี มันเปรยไม่เต็มเสียง ผมลอบยิ้มกับความเด็กของมัน ถ้าผมไม่ได้เป็นเพื่อนกับมัน ผมคงเอ็นดูมันเหมือนที่เอ็นดูธีร์ไปแล้ว

          ธีร์.. ธีร์อีกแล้ว

          ขนาดไม่เจอหน้ายังพูดถึงบ่อยขนาดนี้เลยเชียวนะ

 

         

 

 

          เห้ย!”   ด้วยความที่เป็นลูกผู้อำนวยการ และพึ่งจบไปแค่สองปี ไม่แปลกเลยที่จะยังคงมีรุ่นน้องที่ยังจำหน้ากันได้ และเอ่ยทักกันทุกครั้งที่มีโอกาส พี่อิน!” 

          “สวัสดีครับ สวัสดีครับ เอ่ยทักทุกคนที่ทิ้งการประชุมเข้ามา รู้สึกผิดกับรุ่นน้องที่กำลังใช้โทรเข่งพูดอยู่ไม่น้อยที่ทำให้เพื่อนในสีทิ้งความสนใจมาแบบนี้  เห็นพวกแฝดกันไหม

          “ไปดูธีร์ซ้อมค่ะพี่  ขมวดคิ้วครู่หนึ่งเมื่อได้ยินที่น้องแสนน่ารักตรงหน้า พูดถึงธีร์ซ้อมก็คงจะเป็นดรัมเมเยอร์สีแน่นอน แล้วซ้อมยังไงกับใครละ ในเมื่อผมเป็นคนสอนให้ และผมยังยืนอยู่นี่..

          สงสัยจะซ้อมเอง..

 

 

         

          สงสัยจะคิดผิด

          ไม่สิ คิดผิดจริงๆ

          ธีร์ไม่ได้ซ้อมเอง

          ที่สนามบอลฟากติดถนนกำลังมีร่างสูงในชุดสีฟ้าตัวเดิม ข้างกันมีเด็กนักเรียนมัธยมมัดผมหางม้ากำลังยืนปรบมือให้ด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ห่างไปนิดหน่อยที่อัฒจันทร์มี 2 คน หน้าตาอย่างกับคนคนเดียวกันกำลังยกโทรศัพท์มาทางสองคนตรงสนามด้วย

          มึงหยุดทำไม กูร้อน  เสียงไอ้เกวที่อยู่เยื้องๆเอ่ยขึ้นมา ผมหันมองมันเล็กน้อยแต่ยังไม่ทันตอบก็มีอีกคนทักขึ้นมาก่อน

          ทางนี้พี่อิน!”  ไม่ตุลย์ก็ติณตะโกนเรียก ดึงความสนใจของคนแถวนั้นมาหมดไม่เว้นแม้แต่นักบอลในสนาม ผมยิ้มให้ในระยะไกลพลางเดินเข้าไปพร้อมกับเกว รอไอ้ธีร์ซ้อมอีกนิดได้ปะพี่ กำลังน่ารักเลย

          น่ารักพ่องน่ะ คนที่ปักชื่อว่าตุลย์ยกมือโบกหัวอีกคนด้วยสีหน้ายิ้มขำกันทั้งคู่ ทอดสายตามองคนในสนามที่ละความสนใจจากกัน ธีร์หันมองผมคล้ายจะเดินเข้ามา แต่เด็กผู้หญิงคนนั้นแตะเข้าที่ข้อศอกแกร่งนั่นเขาก็หันกลับไปสนใจงานตรงหน้าเหมือนเดิม

          ยุบยิบในใจแปลกๆ

          นั่นใครวะไอ้แฝด  เกวเอ่ยถามขึ้นในสิ่งที่ผมก็สงสัยอยู่เช่นกัน

          น้ำตาลห้อง 12 อะพี่

          อ่อ..”   เกวมันพยักหน้ารับที่แฝดตอบ แต่หันมาสบตาผมที่นั่งข้างๆด้วยรอยยิ้มแปลกๆ แล้วทำไมมาซ้อมให้ไอ้ธีร์วะ

          วันนี้ประชุมสีไง แล้วพวกก็ถามไอ้ธีร์ว่าถึงไหนแล้ว มันบอกพึ่งเริ่มเมื่อวาน ประธานมันบอกจะไม่ทันมั๊ง น้ำตาลที่เป็นดรัมปีที่แล้วเลยเสนอมาช่วย 

          อ่อ..  เพื่อนผมก็ลากเสียงรับและหันมาหาผมอีกครั้ง ไอ้อินมันสอนให้อยู่นี่ ผมเคยบอกเกวไปแล้วเรื่องนี้ ตั้งแต่คืนวันที่ไปร้านไอศกรีมที่เขาขอให้ผมช่วยเลย 

          ไอ้ธีร์มันก็บอกนะว่ามีคนสอนแล้ว แต่น้ำตาลกลัวไม่ทันเลยอยากให้ซ้อม  ติณตอบต่อ แสดงว่าเขาคงรู้แล้วว่าผมเป็นคนฝึกให้ธีร์

          มันก็ตกลงเหรอ

          เหอะ พวกผมบังคับ ไม่ใช่อยากให้เพื่อนเป็นเร็วๆนะ น้ำตาลน่ารักดี  ตุลย์เปรยยิ้มๆหันมองไปข้างหน้าอย่างเคลิ้มๆ อันที่จริงผมก็เห็นด้วยกับคำชมนั้น น้องผู้หญิงน่ารักจริงๆ ผิวขาวสว่างจ้า ในชุดกระโปรงสีกรมท่า รูปร่างดูผอมบางตัวเล็กนิดเดียว คงจะเป็นที่หมายปองของคนในโรงเรียนเยอะทีเดียว     

          “ใช่พี่ แต่เหมือนจะเสร็จไอ้ธีร์ละ  หันมองหน้าด้านของของติณโดยอัตโนมัติเมื่อเขาพูดแบบนั้นออกมา หมายถึงยังไงผมอยากเข้าใจมากกว่านี้

          “ยังไงนะ”  ขอบคุณเกวที่อยากรู้เหมือนกัน

          โหพี่ดูหน้าน้ำตาลนะ เขินขนาดนั้น  ไม่บอกเปล่า ยกมือชี้ไปที่นักเรียนหญิงชายที่สนามนั่นด้วย ซึ่งผมก็มองตามอย่างห้ามไม่ได้  “ถ้าผมหล่อเท่าไอ้ธีร์นะ จีบไปแล้ว 

          แล้วไอ้ธีร์มันชอบปะ 

         

          กึก..

          ย้ายมองไอ้เกวลินทันทีที่มันถามออกไป จู่ๆผมก็รู้สึกตั้งความหวังกับคำตอบของอ่อนกว่าขึ้นมา จนไม่ได้สังเกตรอยยิ้มมุมปากของเพื่อนสนิทที่ดูมีเลศนัยตลอดเวลาที่พูด

          ชอบไรละพี่ ตุลย์บอก

          มันคุยกับน้ำตาลหรือยังถามก่อน อื้ออ่าอยู่ในคอนั่นแหละ  ติณสมทบ

          เหรอ  คราวนี้ไม่ใช่เกวแต่เป็นผมเองที่ถาม

          จริงๆต้องถามว่ามันคุยกับใครมั่งดีกว่า เป่าสากยังดังกว่าอะ  ผมขำกับสิ่งทีตุลย์เปรียบ ไม่รู้ทำจู่ๆก็รู้สึกสบายใจขึ้นแบบนี้ สบายใจจนเกือบลืมไปแล้วว่าเมื่อกี้ยังคันหัวใจยิบๆอยู่เลย

          ไอ้อินนี่ไง เกวเปรยขึ้นมา ผมมองมันนิ่งไม่ได้แสดงท่าทีอะไร เพียงแต่ขยับตัวล้มลงบนท่อนขาของมันเท่านั้น ประสานมือไว้บนหน้าท้องแบบสบายๆ

          พอไม่เหลือความรู้สึกแปลกประหลาดในใจ บรรยากาศยามเย็นก็เข้าแทรกแทนให้เกิดความผ่อนคลาย ที่ตรงนี้เคยเป็นมุมโปรดนี่สุดในโรงเรียนของผม เพราะมันร่มเย็นไปด้วยกิ่งก้านของต้นมะม่วงที่บดบังแสงแดด ไม่มีสิ่งปลูกสร้างใดๆขวางกั้นสายลมฤดูหนาวเอาไว้ทำให้มันสัมผัสอย่างเย็นสบาย ซึ่งเด็กนักเรียนก็มักจะชอบตรงนี้กันหมด อันเนื่องมาจากความสบายแบบไม่ต้องมีแอร์ มันเลยกลายเป็นสถานที่ที่จะต้องแย่งชิงกันด้วยความไว ถ้าวันไหนว่างๆแล้วอยากจะนั่งก็ต้องรีบมาจอง

          กูรู้นะ เกวก้มหน้าพูดเบาๆให้ได้ยินกันสองคน .

          “รู้อะไร

          หน้าระรื่นเชียวนะมึง

          อากาศมันดี

          เหอะ ตอนแรกหน้ามึงหงิก รู้ตัวปะ  มันถามขึ้นมา ผมนิ่งคิดตามไปก่อนจะปิดตาลงเลือกที่จะไม่ตอบ ไม่รู้ตัวด้วยว่าหน้าหงิกไหม อาจจะแค่ขุ่นเคืองในใจเฉยๆก็ได้

          ว๊าย ธีร์!”

          เห้ยไอ้ธีร์!”  

หลับตาได้ไม่ถึงนาที เสียงร้องอย่างตกใจก็ดังทำลายบรรยากาศ ผมคงจะไม่สนใจขนาดนี้ถ้าต้นเหตุของเสียงเหล่านั้นไม่ได้มาจากคนที่ผมรู้จัก 

          เกิดอะไรขึ้นครับ ตกใจตามคนรอบข้าง สาวท้าวออกจากอัฒจันทร์มาไวๆจนมาหยุดตรงหน้านักเรียนหญิงชายคู่นั้น โดยมีคนหนึ่งยืนค้อมตัวก้มหัวอยู่ ข้างตัวเป็นคทาอันใหม่เงาวับที่ถูกทิ้งอยู่บนพื้น

          คทากระแทกหัวธีร์ค่ะพี่  เธอบอกอย่างร้อนรน ผมก้มตามให้ได้ระดับเดียวกันด้วยใจที่หวาดหวั่น ภาวนาในใจว่าอย่าเป็นอะไรมาก ใครๆก็รู้ว่าหัวคทามันแข็งแค่ไหน ผมเองก็เคยโดนกระแทกปาก เลือดออกเยอะพอสมควร แต่กับธีร์อย่ามีเลือดออกมาเลย ผมขอร้อง

          ธีร์เป็นไงบ้างครับ ถามออกไป มือแตะเข้าที่หน้าผากพร้อมกับลงแรงดันเบาๆ หมายให้อีกคนเงยหน้าขึ้นเพื่อดูร่องรอย เจ็บไหมครับ.. เสียงมันแผ่วลงเพราะตกใจกับหน้าผากที่นูนขึ้นมาเป็นกลมๆ ชัดเจนมาก ว่าคงกระแทกอย่างแรง อดไม่ได้ที่จะแตะนิ้วลงไปที่อาการบาดเจ็บนั่น โดยไม่ลืมที่จะระมัดระวังไม่ให้มือหนักเกินไป

          เจ็บ ธีร์ตอบเบากว่าผมมาก แววตาที่สะท้อนออกมาให้ความรู้สึกเหมือนเด็กตัวเล็กๆที่กำลังเจ็บตัว แล้วต้องการให้ผู้ใหญ่สนใจอย่างไรอย่างนั้น

          ผิดกันที่ขนาดตัวอย่างเดียวเลย

 

          “ไปห้องพยาบาลไหมครับ

          ไป

          โอเค ผมตอบตกลงกับธีร์ เงยหน้าขึ้นมองข้างหน้าก็เห็นน้ำตาลที่ส่งสายตามาอยู่แล้ว น้องครับ วันนี้พอแค่นี้ก่อนนะครับ เดี๋ยวพี่พาธีร์ไปห้องพยาบาลก่อน

          อะ..อ่อ.. ค่ะ

          “ขอบคุณที่ช่วยสอนให้ธีร์วันนี้นะครับ

          ม่ะ..ไม่เป็นไรค่ะ  เธอดูเหมือนจะยังไม่เข้าใจ แต่ผมก็ไม่ได้อธิบาย ธีร์และอาการเจ็บสำคัญกว่าอยู่แล้ว

          ติณตุลย์ พี่ฝากเก็บคทาแล้วก็เอากระเป๋านักเรียนธีรไปไว้ที่รถด้วยนะ

          “ได้ครับ/ครับ!”   2 คนขานรับพร้อมกันอย่างขันแข็ง อารมณ์ดีได้ทุกสถานการณ์จริงๆ

          มึงไปสตาร์ทรถรอก็ได้ เดี๋ยวเสร็จแล้วจะรีบมา

          โอเคครับพี่อิน ไอ้เกวพูดยิ้มๆ ราวกับไอ้คนที่นั่งหงอยในรถเมื่อกี้ไม่มีอยู่จริง  ดูแลน้องดีๆนะครับ หัวโนหมดหล่อแล้ว




-----------------------------------

มาต่อแล้วครับผมม ตอนนี้ยาวมากๆ ยาวกว่าตอนอื่นๆเลยด้วย

แต่ก็ไม่อยากตัดเป็น /1 /2 น่ะครับ เพราะเดี๋ยวจะสั้นเกินไป เลยขออัดยาวๆเลยละกัน แฮะๆ


เป็นไงบ้างครับตอนนี้

ขอตั้งชื่อตอนว่า บทนำสู่ความหึงหวง นะครับ /โดนคนอ่านต่อย





ตื่นเช้ามาเห็นอันนี้แล้วดีใจมากเลยครับ 

ดีใจแบบว่าตื่นตาสว่างเลย ไม่ได้เว่อร์นะ ดีใจมากจริงๆครับ ฮือออ


ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะครับ ขอบคุณทุกคอมเม้นทุกกำลังใจด้วย 

ฝากติดตามและหวังว่าจะชอบกันนะค้าบบ 

#ธีร์อย่าดื้อ



**เจอคำผิดบอกได้นะครับ ขอบคุณมากๆเลยครับ**

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6.201K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15,026 ความคิดเห็น

  1. #14993 rattanalak44 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2563 / 17:25

    คือดี😁😁
    #14,993
    0
  2. #14979 paepicky (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2563 / 23:11
    น้องหัวโนนน ฮือ เป่าฟู่นะคะ
    #14,979
    0
  3. #14849 Kmmbs may (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 10:47
    อ่ยยยยย น้องงงง
    #14,849
    0
  4. #14798 heyyyo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 20:54
    น้องหัวโนฮืออออ มาเป่าๆน้า
    #14,798
    0
  5. #14645 jhopeeeeeeeee (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 15:16
    น้องหัวโน ฮืออออออ
    #14,645
    0
  6. #14613 laiisebsiw (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 มีนาคม 2563 / 17:48
    แปบนะงงตัวเองสรุปใครรุกใครรับว่ะงง555
    #14,613
    1
    • #14613-1 nichapa49(จากตอนที่ 12)
      18 เมษายน 2563 / 18:51
      จิงงง คือตอนแรกเราไม่ได้สังเกตว่าเขาเขียนไว้แล้วว่า ธีร์อิน เราเลยอ่านเปนอินธีร์มาตร่อด งองมาก
      #14613-1
  7. #14421 CallistoJpt (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 มกราคม 2563 / 12:28
    ถ้าน้องธีร์รู้ว่าพี่อินไปชะอำแล้วพักกับใครได้หึงหนักแน่ๆเลย นี่ก็เหมือนจะมีคนหนึ่งอัตราจนเจ็บตัวแล้วค่ะ
    #14,421
    0
  8. #14256 premmiii (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 14:45
    โนแค่ไหนก็หล่อคับ 5555555555
    #14,256
    0
  9. #14254 YYOODZZ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 14:16
    อินแอบหวงอ่ะ ไหนใครชอบย้ำว่าเป็นพี่น้องง55555
    น่ารักกกก
    #14,254
    0
  10. #14229 97line (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 23:13
    ธีระหึงหวง ป่ะเนี่ย
    #14,229
    0
  11. #14051 Spices_smile (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 16:59
    น้ำตาลคะ เเหม
    #14,051
    0
  12. #14010 MMBB37 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 07:43
    พี่รู้นะน้องธีร์
    #14,010
    0
  13. #13950 Jhoooope (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 16:56
    พี่ธีร์แอบหึงอ่ะ
    #13,950
    0
  14. #13940 Nuthathai Por (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 10:51

    เห็นพี่เค้านอนหนุนตักกันเหรอเลยไม่มีสมาธิเนี่ย

    #13,940
    0
  15. #13908 DeMoN-On-EaRtH (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 18:20
    สิบกับน้ำตาลไปไกลๆเลยจ้า คนเขาจะรักกัน!!!
    #13,908
    0
  16. #13866 BananaMilk9 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 16:43

    พรี่อินออร่าแม่จับมั่กเลอะเคอะ โฮฮฮ
    #13,866
    0
  17. #13845 Natcha454 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 06:17
    อยากเป็นน้ำตาลเผาไหม ทำยัยน้องเจ็บ งื้อๆ
    #13,845
    0
  18. #13763 tangthaiparichat (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 03:57
    หัวโนเลย
    #13,763
    0
  19. #13706 pcy921 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 19:26
    น้องน้ำตาลตัวกระตุ้น
    #13,706
    0
  20. #13687 Lonicera (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 00:37
    พี่เค้าก็หวงนะคะ รู้ตัวยังอะว่าหวงอ่ะ
    #13,687
    0
  21. #13609 ojay2 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 10:50
    อินเริ่มรู้สึกยังงง
    #13,609
    0
  22. #13540 IninNutCham (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 22:52
    คันยุบยิบ คันยุบยิบ 55555
    #13,540
    0
  23. #13484 pommys (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 11:08
    พี่อินหวงธีร์ชิมิ ส่วนธีร์ก็หวงพี่อิน
    #13,484
    0
  24. #13331 pparelypigg (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 08:14
    ไม่ตั้งใจก็เหม่อเพราะพี่อินนอนตักพี่เกวอ่ะแต่ดูแล้วตั้งใจมากกว่าๆๆๆ555555
    #13,331
    0
  25. #13216 JiratchayaLokhma (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 19:04
    ิน้องสิบหนูเดินถอยหลังไปเลยลูก55555
    #13,216
    0