三心 เล่ห์ร้ายบรรณาการ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 62,191 Views

  • 426 Comments

  • 2,713 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    760

    Overall
    62,191

ตอนที่ 6 : ตอนที่ 3 : จบเรื่องวุ่นวายอย่างแรก (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10183
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 624 ครั้ง
    3 ธ.ค. 61


ตอนที่ 3

จบเรื่องวุ่นวายอย่างแรก



          อวี่เสวียนไม่เคยรู้สึกอึดอัดมากเท่านี้มาก่อน


ขนาดยามที่นางนั่งอยู่ตรงหน้าบิดาผู้ที่เป็นถึงผู้ปกครองแคว้นเยว่ นางยังกล้าพูดกล้ายิ้ม แต่พอมานั่งอยู่เบื้องหน้าเสด็จย่าอย่างไทเฮาที่ขึ้นชื่อเรื่องความเหี้ยม อีกทั้งตั้งแต่นางจำความได้ ไทเฮาก็ไม่เคยเหลือบแลนางเลยสักครา ความคุ้นเคยระหว่างกันก็ยิ่งมีน้อย ความประหม่าในการเจออีกฝ่ายจึงสูง 


ส่วนอีกหนึ่งสตรีที่นั่งอยู่ถัดจากไทเฮาก็คือฮองเฮา อวี่เสวียนยิ่งไม่เคยมีโอกาสได้ใกล้ชิดกับพระนางยิ่งกว่าเสด็จย่าเสียอีก ถึงแม้ฮองเฮาจะรับนางเป็นบุตรบุญธรรมตั้งแต่อวี่เสวียนสูญเสียมารดาไป ทว่ามารดาผู้นี้ก็ไม่ได้เหลือบแลนางเช่นกัน


อวี่เสวียนไม่รู้ว่าควรทำตัวเช่นไรในสถานการณ์ที่มีดวงตาเฉียบคมถึงสองคู่จดจ้องมองมา 


สตรีทั้งสองเบื้องหน้าคล้ายต้องการหาจุดบกพร่องในตัวนางอย่างจับผิด สุดท้ายอวี่เสวียนจึงยิ้มตามที่เคยร่ำเรียนมาจากพี่เลี้ยงในวัยเด็กที่สอนหน้าที่การเป็นสตรี ก่อนจะเอ่ยตามมารยาทที่สมควรทำ 


หม่อมฉันถวายบังคมไทเฮา อวี่เสวียนกล่าวทำความเคารพผู้มีศักดิ์สูงกว่าตรงหน้า ก่อนจะหันไปทำความเคารพสตรีอีกคนที่นั่งอยู่ไม่ห่าง 


เมื่อเสร็จสิ้นการทักทายอย่างเป็นทางการที่แสดงความนอบน้อมของอวี่เสวียน สายตาของสองสตรีสูงศักดิ์ที่มองมายังนางก็ผ่อนความเคร่งเครียดลงบ้าง 


จากนั้นไทเฮาก็เป็นผู้เริ่มต้นการเจรจาครั้งนี้


กงจู่สาม อวี่เสวียนคือเจ้าหรอกหรือ


เพคะ


ดวงตาสีดำขลับของหญิงชรามองปราดมายังอวี่เสวียน หัวคิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยถามออกมา เหตุใดเยว่อ๋องจึงเลือกเจ้าไปทำหน้าที่องค์หญิงบรรณาการให้กับแคว้นเว่ยกัน ในเมื่อข้าหาได้คุ้นเคยเจ้าถึงขนาดจะจำเจ้าได้


หม่อมฉันไม่อาจทราบเหตุผลที่แท้จริงของเยว่อ๋อง ทว่าหม่อมฉันพร้อมทำหน้าที่และเชื่อในวิสัยทัศน์การตัดสินครั้งนี้เพคะ


เมื่อได้ยินคำตอบของอวี่เสวียน ไทเฮาก็พยักหน้ารับ 


พระนางเห็นแววฉลาดตอบคำถามอย่างเป็นกลางของเด็กสาวเบื้องหน้าอยู่ไม่น้อย สุดท้ายจึงเลิกกังขาในสิ่งที่ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้อีก ราชโองการส่งตัวออกมาชัดเจนแล้ว หากพระนางคิดเปลี่ยนแปลงตอนนี้ เห็นทีคงถูกตั้งโทษข้อหาการกังขาในความเห็นของเยว่อ๋องแทนได้รับในสิ่งที่ต้องการเป็นแน่


การสานสัมพันธไมตรีกับแคว้นเว่ยสำคัญมาก เจ้าเองก็รู้ดีใช่หรือไม่


หม่อมฉันทราบดีเพคะ


ดี ในเมื่อรู้ เจ้าก็ควรตั้งใจทำหน้าที่ของตน ห้ามผิดพลาดจนส่งผลเสียแก่บ้านเมืองเข้าใจหรือไม่


เพคะ


แต่ช่างเถิด... เรื่องหน้าที่นั้นเจ้าคงตระหนักได้แล้ว แต่ตอนนี้มีเรื่องที่สำคัญกว่าการตระหนักในหน้าที่ของเจ้า เมื่ออีกสามวันเว่ยอ๋องจะมารับตัวเจ้าด้วยพระองค์เองไทเฮาเอ่ยแล้วก็ทำหน้าเคร่งเครียด สิ่งนี้ไม่เคยเกิดขึ้นกับแคว้นอื่นมาก่อน การคาดเดาการกระทำของเว่ยอ๋องนั้นเป็นเรื่องยาก ดังนั้นเพื่อความปลอดภัย งานเลี้ยงที่จะจัดต้อนรับเว่ยอ๋องต้องยิ่งใหญ่สมฐานะ และไร้ซึ่งข้อผิดพลาด


อวี่เสวียนรับฟังถ้อยคำของหญิงชราสูงศักดิ์อย่างตั้งใจ นางเองก็ตระหนักรู้ดีถึงหน้าที่แสนยิ่งใหญ่ของตนเอง 


ในงานเลี้ยงต้อนรับครั้งนี้เจ้าจำเป็นต้องสร้างความประทับใจให้แก่เว่ยอ๋องให้มากที่สุด 


และคำสั่งปนคำแนะนำนั้นของไทเฮาก็ทำให้อวี่เสวียนเริ่มเครียด


นาง...


จะสามารถสร้างความประทับใจให้กับเว่ยอ๋องได้หรือ?


พอได้นึกถึงความรักครั้งก่อนที่ประสบพบเจอมา อวี่เสวียนก็ท้อแท้คล้ายค้นพบว่าสตรีที่แสนน่าเบื่อเช่นนางคงไม่สามารถสร้างความประทับใจให้ผู้ใดได้หรอก


คราวนี้ผู้เป็นฮองเฮาที่นั่งเงียบมานานขยับตัวเล็กน้อย นางคงสามารถสังเกตสีหน้าและคาดเดาความรู้สึกของอวี่เสวียนออก สุดท้ายจึงเอ่ยขึ้น เสด็จแม่เพคะ เรื่องนี้หม่อมฉันจะรับผิดชอบดูแลเอง


ดี ไทเฮาตอบรับเพียงเท่านั้น


ผู้เป็นฮองเฮาเมื่อได้รับการตอบรับจากไทเฮาแล้ว แล้วก็มองไปยังบุตรีบุญธรรมที่ไม่เคยได้ใกล้ชิด ก่อนจะเอ่ยว่า ข้าจะช่วยเจ้าเตรียมตัวสำหรับเรื่องงานเลี้ยงนี้ เจ้าอย่ากังวลให้มาก ถือเสียว่าข้าทำหน้าที่มารดาให้กับเจ้าเป็นครั้งสุดท้าย


ขอบพระทัยเพคะมารดา



***


 

การเจรจาเมื่อครู่จบลงอย่างไร อวี่เสวียนลืมไปเสียหมดแล้ว เพราะในยามนี้หัวของนางมีแต่เรื่องที่ต้องทำเบื้องหน้าเท่านั้น


นางกำลังถูกฝึกฝนอย่างเข้มงวดสำหรับการแสดงในงานเลี้ยงต้อนรับเว่ยอ๋อง ฮองเฮาตั้งใจที่จะฝึกฝนนางด้วยพระองค์เอง จึงพามาในตำหนักที่แสนโอ่อ่าของพระนาง และจับให้ลองเล่นเครื่องดนตรีมากมาย จนสุดท้ายก็มาหยุดอยู่ที่พิณผา เพราะดูพอใจในฝีมือการเล่นเครื่องดนตรีนี้มากที่สุด


ฮองเฮาวางแผนสำหรับการแสดงอย่างดี และอวี่เสวียนก็ได้รับฟังทุกแผนการ 


พระนางบอกว่าในงานนี้จะให้อวี่เสวียนเล่นพิณผาเพียงผู้เดียว ดังนั้นหากใครจำนางไม่ได้ก็ถือว่าฝีมือการเล่นพิณผาของนางใช้ไม่ได้เอง ส่วนนางในผู้อื่นที่ต้องมาเล่นดนตรีตามธรรมเนียมจะได้ทำอย่างอื่น 


นิ้วมือเรียวดีดลงบนสายดนตรีอย่างพลิ้วไหวตามท่วงทำนองของเพลง


สตรีวัยกลางคนจิบชาพลางมองการเล่นดนตรีเบื้องหน้า ดวงหน้าของพระนางนั้นแม้จะมีริ้วรอยแห่งวัยที่ล่วงเลยไปตามอายุ ทว่าความงดงามก็ยังคงน่าชื่นชม ทั้งความสามารถนั้นก็เปี่ยมล้น โดยเฉพาะเรื่องของการสร้างความประทับใจ ไม่นานนักพระนางก็ร้องบอกอย่างแผ่วเบา


หยุด... เจ้าทำได้ดีแล้วในเรื่องนี้ ครานี้ก็เหลือเรื่องอื่น


เรื่องอื่นหรือเพคะ


ลุกขึ้น


อวี่เสวียนยืนขึ้นตามคำสั่งของผู้ที่มีศักดิ์สูงกว่า ดวงตาทั้งสองข้างมองตรงไปยังอีกฝ่าย เพื่อฟังว่าพระนางจะสั่งให้นางทำสิ่งใดต่อไป


เอาล่ะ... คราวนี้ลองทำหน้าเอียงอายให้ข้าดู


หน้าเอียงอาย...


อวี่เสวียนยิ้มออกมาเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็ต้องทำไปตามคำสั่งอยู่ดี 


นางไม่คิดเลยว่าการเป็นองค์หญิงบรรณาการจำเป็นต้องเรียนรู้หนักหนาสาหัสถึงเพียงนี้ เมื่อก่อนนางเองก็เป็นเพียงแค่กงจู่ที่ถูกหลงลืม มารดาก็เสียไปเสียนาน การศึกษาในหน้าที่บางอย่างอาจขาดไปบ้าง แต่ที่พอทำได้ก็เพราะแสวงหาโอกาสด้วยตนเองทั้งสิ้น 


ดังนั้นพอตอนนี้นางได้รับหน้าที่แสนยิ่งใหญ่นี้มา แถมยังพ่วงมาด้วยความกดดันจากทุกคนที่คาดหวังในตัวนาง ทุกอย่างมันก็ดูยากขึ้น โดยเฉพาะเมื่อนางต้องเรียนรู้ทุกอย่างภายในเวลาสามวัน


ตลอดเวลาฝึกฝนหลากหลายสิ่งหลังจากนั้น อวี่เสวียนก็ได้แต่หวังว่าเว่ยอ๋องผู้นั้นจะเห็นแก่ความพยายามของนาง


และหวังว่าเขาจะไม่ได้ร้ายกาจอย่างที่ใครพูดกัน...



***

 

เมื่อถึงยามซวีนางถึงได้กลับไปยังตำหนักของตนเอง หลังจากจบการฝึกวันแรกที่แสนหนักหน่วงแบบไม่ได้ตั้งตัว อวี่เสวียนก็ต้องเตรียมตัวสำหรับวันพรุ่งนี้แล้ว


พรุ่งนี้เจ้ามารายงานตัวที่ตำหนักของข้าในยามเฉิน ข้ายังมีอีกหลายสิ่งที่ต้องสอนเจ้า เพื่อทดแทนในหลายสิ่งที่ข้าละเลยเจ้าไป


ขอบพระทัยเพคะฮองเฮา


ช่างเถิด... ฮองเฮาเอ่ยแล้วก็ปัดมือไปมาคล้ายไม่อยากพูดสิ่งได้มากไปกว่านี้ ก่อนจะปิดท้ายด้วยการถอนหายใจและเอ่ยว่า ข้าก็แค่ต้องทำทุกอย่างก็เพื่อรักษาหน้าของตนเองด้วยเช่นกัน


อวี่เสวียนเข้าใจในความคิดของอีกฝ่ายอย่างดี


พระนางมีฐานะเป็นมารดาบุญธรรมของนาง หากนางไม่สามารถทำหน้าที่ได้ดี ข้อครหาอาจไม่ตกเพียงแค่นาง แต่เรื่องการบกพร่องในหน้าที่มารดาก็อาจตกไปยังฮองเฮาเช่นกัน


หม่อมฉันจะพยายามเพคะมารดา


ดีแล้ว เจ้าห้ามทำให้ข้าขายหน้าเด็ดขาด


หลังจากนั้นอวี่เสวียนก็เดินกลับตำหนักพร้อมกับชิงเถาที่มานั่งรอจนขาเป็นตะคริว แถมยังเดินกะโผลกกะเผลกจนน่าขัน


เจ้านี่เหลือเกินชิงเถา


ขออภัยเพคะกงจู่ หม่อมฉันเกร็งเกินไป


ไม่แปลกหรอก ที่ผ่านมาพวกเราอยู่กันอย่างถูกหลงลืม มิเคยได้อยู่ในสถานการณ์เช่นนี้มาก่อน แต่นี่ถือว่าเป็นเพียงการเริ่มต้นแรก เพราะหลังจากนี้พวกเราคงไม่ใช่คนที่ถูกลืมอีกแล้ว เจ้าคงต้องทำตัวให้คุ้นชิน


                หม่อมฉันจะไม่ให้เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นอีก


          อวี่เสวียนพยักหน้ารับ ก่อนจะเร่งเดินกลับไปยังตำหนักของตนเอง เพราะในยามซวีท้องฟ้ามืดมัวจนมองทางแทบไม่เห็น ดวงไฟที่จุดข้างทางเดินไม่สามารถสร้างความสว่างได้มากพอ หากนางเผลอเดินหกล้มเพราะสะดุดหินสักก้อนอีก ข้อเท้าที่ยังไม่หายดีอาจกำเริบหนักขึ้นมาอีกก็ได้ 


          และในตอนที่นางกำลังเร่งฝีเท้าไปยังตำหนักของตนเอง จนถึงหน้าตำหนักที่นางคุ้นเคยดี ก็พลันมีร่างสูงโปร่งของคนผู้หนึ่งมายืนขวางหน้า 


อวี่เสวียนและชิงเถาสะดุ้งตกใจ เพราะไม่คิดว่าจะมีผู้ในมาขวางหน้าแบบไม่ให้ซุ่มเสียง แต่ชิงเถาก็มีปฏิกิริยาโต้ตอบที่รวดเร็ว


          กงจื่อหวังชู หม่อมฉันถวายบังคมเพคะ 


แม้กงจื่อหวังชูจะเป็นคนของแคว้นอื่น แต่ด้วยฐานะที่สูงส่งกว่า ชิงเถาก็ต้องแสดงความเคารพไม่ต่างจากเจ้านายของแคว้นตน


ทางด้านอวี่เสวียนที่ได้ยินชื่อนั้นก็เงยหน้ามองคนที่สูงกว่าทันที


          กงจื่อหวังชู...


          ท่านมาที่นี่ทำไม


          ข้าต้องการพบเจ้า เพื่อคุยเรื่องทุกอย่างที่เจ้าทำลงไป


          แต่ในเวลานี้ไม่เหมาะสมเพคะ หากมีคนมาพบเห็นเข้า ท่านและข้าอาจถูกไต่สวนถึงความ... ยังไม่ทันที่อวี่เสวียนจะกล่าวจบ อีกฝ่ายก็คล้ายกับไม่สนใจว่านางจะกล่าวสิ่งใด สองแขนแกร่งดึงรั้งสตรีที่เขาหมายปองเข้าไปกอดอย่างรวดเร็ว


          ปล่อยข้านะเพคะ!”


อวี่เสวียนพยายามดิ้นให้หลุดจากอ้อมกอดนั้นให้เร็วที่สุด ทว่ามันก็ช้าไปเมื่อในยามนั้นเองที่คล้ายกับสวรรค์กลั่นแกล้ง สตรีผู้หนึ่งเดินออกมาจากตำหนักของอวี่เสวียน เพราะได้ยินเสียงของนางร้องดังลั่นขึ้นมา


และสตรีผู้นั้นก็คือพี่หญิงเจียวเมิ่ง...


เจียวเมิ่งมายังตำหนักของอวี่เสวียนด้วยหมายจะขอบใจต่อทุกสิ่งที่น้องสาวต่างมารดาทำให้ แต่เมื่อออกมาแล้วเห็นภาพของว่าที่สามีของตนกำลังกอดอวี่เสวียน ดวงตาทั้งสองข้างก็พลันเบิกกว้าง มือทั้งสองข้างกำแน่นก่อนที่จะหุนหันเดินตรงมายังเบื้องหน้าของทั้งสองคนแบบไม่เกรงกลัว


นี่มันเรื่องอันใดกันอวี่เสวียน


ข้า!... อวี่เสวียนพยายามจะรีบเอ่ยแถลงไขต่อสิ่งที่เกิดขึ้น แต่ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะไม่ได้คิดอยากฟังความจริงใด เพราะหลงเชื่อสิ่งที่เห็นไปตามอารมณ์ของตนเองเรียบร้อยแล้ว


จากนั้นมือเรียวของเจียวเมิ่งก็ฟาดลงไปยังแก้มที่แสนบอบบางของอวี่เสวียนอย่างรุนแรง


เจ้ามันร้ายกาจอวี่เสวียน!”


อวี่เสวียนอ้าปากค้างต่อสิ่งที่เกิดขึ้น สุดท้ายด้วยความขุ่นเคืองใจต่อทุกสิ่งที่เกิด นางจึงมองไปยังต้นเหตุของเรื่องทุกอย่าง 


ชายหนุ่มหน้าไม่อายที่เข้ามากอดนางผู้นั้น


ในยามนี้แทนที่เขาจะรู้สึกผิดต่อการกระทำ เขากลับลอบยิ้มคล้ายไม่แปลกใจที่ทุกอย่างเกิดขึ้นแบบนี้ มันทำให้อวี่เสวียนฉุกคิดได้ว่าเขาคงวางแผนมาดีแล้วเป็นแน่ เพราะในดวงตาของเขามีแววบางอย่างที่คล้ายต้องการเตือนนางว่า นี่คือการสั่งสอนคนที่ไม่ยอมเชื่อฟังเขา


อวี่เสวียนเห็นแบบนั้นก็กัดฟันแน่น


กงจื่อหวังชู...


ท่านมันร้ายกาจนักที่กล้าทำเรื่องเช่นนี้ได้ลง! 


****

ขอบคุณสำหรับการติดตามมากเลยนะคะ 

ช่วงนี้คึกมาก เพราะกำลังใจจากทุกคนเลย จะพยายามมาลงบ่อยๆ นะคะ

ปล.ถ้ามีข้อผิดพลาดใด ขออภัยล่วงหน้า และจะตามแก้ไขทีหลังนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 624 ครั้ง

23 ความคิดเห็น

  1. #373 ana julia (@anajulianovela) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 09:45
    อย่าลืมกรวดน้ำคว่ำขันนะเพคะกงจู่ ดีจริงๆที่หลุดพ้นไปได้
    #373
    0
  2. #211 nmreality (@nmreality) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 16:56
    ัต้องซ้อมทำหน้าเอียงอายด้วยยย แหม จริตก็ต้องฝึกกันอ่ะโน๊ะ 555
    #211
    0
  3. #193 ManowKuki (@ManowKuki) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 18:14
    -ที่แท้ทรู!
    #193
    0
  4. #177 IIaom (@iiaomjompoan) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 21:46
    เลว ข้าจะฟ้องท่านอ๋อง
    #177
    0
  5. #154 sevenroses (@sevenroses) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 03:43

    เกลียดผู้ชายเห็นแก่ตัวแบบนี้ที่สุดเลย

    #154
    0
  6. #153 oachaporn (@oachaporn) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 03:20
    หวังซู่นี่เลวจริงๆ
    #153
    0
  7. #55 poosurat (@poosurat) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 18:25
    ชอบมากๆค่ะมาต่อไวๆนะคะ
    #55
    0
  8. #54 srisupanuch (@srisupanuch) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 16:04
    นี้คือสาระหรือ วังหลังต่อให้เป็นองค์ชายในราชวงค์ก็ไม่สามารถจะเดินไปมาได้หรอกนะ ไม่ต้องพูดถึงผู้ชายอื่น เขาถึงบอกว่าฮ่องเต้คือชายหนึ่งเดียวของวังหลัง นอกนั้นต้องเป็นขันที
    #54
    3
    • #54-2 นักอ่านสมัครเล่น (จากตอนที่ 6)
      4 ธันวาคม 2561 / 23:58
      อ่านนิยายตามพล็อตของแมวจอมโวยวาย มั่นมาก สู้ๆ ขอบคุณ
      #54-2
    • #54-3 นักอ่านสมัครเล่น (จากตอนที่ 6)
      5 ธันวาคม 2561 / 00:01
      แต่เข้าใจคุณsrisupanuchอ่านแล้วอิน เอนเอียงเอาใจช่วยนางเอก ขอให้ไรท์อัพนิยายให้อ่านต่อไป

      ขอให้รีดทุกท่านให้โอกาสติดตามนิยายของไรท์ต่อไป ขอบคุณ
      #54-3
  9. #53 verno (@lieto) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 14:32
    เอาอีกงจื่อนี่ไปทิ้ง เลวจิง
    #53
    0
  10. #52 kanoknat81 (@kanoknat81) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 13:02
    ดีแล้วที่มันไม่ได้เป็นพระเอก เลวมาก

    เว่ยอ๋องจะแฝงตัวมาก่อนกำหนดมั้ย จะได้จัดการ-นี่กาอนเลย
    #52
    0
  11. #51 kulyasalin2 (@kulyasalin2) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 04:41
    เอาคืนเลย รังแกกันแบบนี้
    #51
    0
  12. #50 Nao Ng Sverige (@NaoNgSverige) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 01:24

    อยากใด้ebookค่ะ
    #50
    0
  13. #49 นักอ่านสมัครเล่น (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 00:45

    555 ทำหน้าเอียงอายจะสามารถสร้างความประทับใจ! ขอบคุณ

    #49
    0
  14. #44 คนที่รอมานาน (@puccaaa) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 23:57
    ชั่วอ่ะ ต้องเอาคืนให้หนัก
    #44
    0
  15. #43 nikename2 (@Nikename) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 23:32
    ตบแม่งเลย เอาคืนให้หนักอย่าได้ยอม
    #43
    0
  16. #42 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 23:03
    ไอ่ชั่ววววว ส่วนยัยพี่สาวนิสัยแบบนี้สมควรแล้วที่ชีวิตจะจมปลักกับสิ่งชั่วๆไปตลอดชีวิต
    #42
    0
  17. #41 จทน. (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 22:55

    เป็นกำลังใจจ้า

    #41
    0
  18. #39 พราว (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 22:17

    เอาใจช่วยนางองค์หญิงอวี่เสวียน เอาคืนอิกงจื่อหน้าด้านนี่ที โอ้ยหัวร้อน

    #39
    0
  19. #38 Thanaphonoil (@Thanaphonoil) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 22:08
    รอค่ะสู้ๆค่ะไรท์
    #38
    1
  20. #37 Furuno (@27355) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 22:07

    อยากตบกงจื่ออะ เลวมากกกกกก

    โอ๊ยยยยยย

    คือแบบ เกลียดค่ะ

    ว่าแต่พระเอกเราค่าตัวแพงเหลือเกิน

    ยังไม่ออกมาซักที

    หวังว่าหลังจากนี้ พี่สาวนางเอกคงไม่คิดทำร้ายนางหรอกนะ

    แบบประมาณอะไรๆก็โทษนางเอกอะ

    #37
    0
  21. #36 LukiMemory (@LukiMemory) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 22:05
    รอนะคะ
    #36
    0
  22. #35 Saengharuthai (@Saengharuthai) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 22:05
    เลวมากจริงๆ
    #35
    0
  23. #34 benjama1 (@benjama1) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 22:04

    พ่อพระเอกค่าตัวแพงมาเร็วๆมากลบฝั่งจื่อหวังซูทีหน้าด้านเจ้าแผนการมาก ผช อะไร
    #34
    0