三心 เล่ห์ร้ายบรรณาการ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 62,271 Views

  • 427 Comments

  • 2,708 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    840

    Overall
    62,271

ตอนที่ 3 : ตอนที่ 2 : ตาสว่าง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10476
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 707 ครั้ง
    2 ธ.ค. 61


ตอนที่  2

ตาสว่าง



อวี่เสวียนนั่งอยู่เพียงลำพังในตำหนักของตนเอง นางเอาตัวเองออกมาจากสถานการณ์ที่น่าอึดอัดนั้นแล้วถึงหนึ่งวัน แต่สิ่งที่เกิดในยามนั้นยังทำให้รู้สึกราวกับเพิ่งเกิดเมื่อไม่กี่ชั่วยาม


ตอนที่กงจื่อหวังชูและพี่สาวต่างมารดาหันมาเห็นนาง พวกเขาทั้งสองต่างตกใจด้วยไม่คิดว่าจะมีใครมาพบเข้า เพราะเรื่องบัดสีเลยเถิดเช่นนั้นย่อมถือว่าผิดกฎแห่งวังหลวง หากโดนจับได้ย่อมต้องถูกไต่สวนและลงโทษอย่างรุนแรง 


อวี่เสวียนไม่อยากเอาตัวเองไปยุ่งกับเรื่องผิดร้ายแรงแบบนั้น แถมในตอนนั้นมันก็รู้สึกเจ็บปวดไปทั้งใจจนไม่อยากจะทำสิ่งใดนอกจากกลับตำหนัก จึงพยายามรวบรวมสติของตน ก่อนที่จะลุกขึ้นแล้วเดินจากไปราวกับไม่ใส่ใจต่อสิ่งที่เห็น


นางไม่ได้กล่าวอะไรกับพวกเขา เพราะบางครั้งความเงียบก็คือคำต่อว่าที่ลึกซึ้งและชัดเจนที่สุดแล้ว


เวลานี้อวี่เสวียนจึงนั่งอยู่เพียงลำพัง เพื่อครุ่นคิดถึงหลายสิ่งหลายอย่างที่เกิดขึ้นกับตนเอง ในหัวของนางมีภาพที่แสนบาดตาบาดใจวนเวียนไปมา ทั้งที่นางเองก็อยากจะลืมเรื่องทุกอย่างออกไป แต่เขาดันเป็นรักแรกของนาง ทั้งหวานซึ้ง ตราตรึง และเจ็บปวด ดังนั้นการเลิกคิดถึงเรื่องของเขานั้นมันก็แสนยากเย็นเป็นธรรมดา


ยิ่งอยากลืม... ก็มีแต่ยิ่งหวนนึกถึง 


“น้องอวี่เสวียน เจ้าช่างแสนดีต่อข้าเหลือเกิน”


“น้องอวี่เสวียน เจ้าช่างสง่างามยิ่งนัก”


“น้องอวี่เสวียน ข้ารักเจ้า”


คำพูดมากมายของเขาหวนกลับมาไม่หยุด คล้ายต้องการตอกย้ำความโง่เขลาของนางที่หลงเชื่อสิ่งพวกนั้น กว่าจะตาสว่างก็พาตัวเองมาเจ็บปวดถึงเพียงนี้ และนั่นทำให้อวี่เสวียนเกิดความรู้สึกหงุดหงิดปะปนไปกับอารมณ์เศร้าหมอง จนต้องหลับตาลงเพื่อตั้งสติใหม่อีกครั้ง 


นาง...


จะปล่อยให้ตัวเองเป็นเช่นนี้ไม่ได้ นี่ไม่ใช่ตัวตนของนางเลยสักนิดเดียว


และความทรงจำเลวร้ายเหล่านั้นได้สอนให้นางเข้มแข็งขึ้นมาเองอย่างไม่รู้ตัว 


กงจู่เพคะ ยังเจ็บบาดแผลอยู่หรือไม่เจ้าคะ สาวรับใช้คนสนิทเอ่ยถาม เมื่อถึงเวลาที่ท่านหมอสั่งให้ดูอาการบาดเจ็บขององค์หญิง ชิงเถาถามไถ่ตามหน้าที่และความห่วงใย เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้คือสิ่งใด นางย่อมสามารถรับรู้ถึงความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นได้


หนึ่งวันที่ผ่านมา องค์หญิงเก็บตัวเงียบไม่คิดเจรจากับใคร กงจื่อหวังชูผู้นั้นมาขอพบก็ไม่คิดจะออกไปต้อนรับขับสู้ อาหารก็เสวยไปได้ไม่ถึงครึ่ง ทั้งยังเอาแต่นั่งเงียบครุ่นคิดกับตนเองอยู่เพียงผู้เดียว


หากเป็นแบบนี้ต่อไป องค์หญิงอาจจะป่วยไข้ได้...


อวี่เสวียนหันไปเห็นสีหน้าของชิงเถาแล้วก็อดถอนหายใจออกมาไม่ได้ เฮ้อ... ข้านี่ใช้ไม่ได้เหลือเกิน ทำให้เจ้าต้องกังวล จนกินไม่ได้นอนไม่หลับตามไปเสียแล้ว


กงจู่คงลืมเรื่องที่เกิดขึ้นหมดสิ้นใช่ไหมเพคะ 


น่าเสียดาย... ข้าบังเอิญจำได้ดี


แล้วกงจู่...!”


ข้าไม่เป็นอันใด อวี่เสวียนเอ่ยแล้วก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ ข้าอาจโง่เขลาไปสำหรับเรื่องพวกนี้ ถึงได้หลงเชื่อและมอบหัวใจให้เขาผู้นั้น จนสุดท้ายก็มาเจ็บปวดไปเองเช่นนี้ แต่นี่มันคือครั้งแรกของข้า เจ้าก็อย่าถือสาข้าเลยนะชิงเถา ปล่อยให้ข้าได้ลองเรียนรู้แล้วสักวันข้าคงเข้มแข็งขึ้นเอง


 ชิงเถาส่ายหน้า กงจู่หม่อมฉันไม่กล้าตำหนิท่านหรอกเพคะ


ข้าเป็นถึงกงจู่แห่งแคว้นเยว่ แล้วจะมีสิ่งใดสำคัญไปกว่าหน้าที่เล่า แต่มองในอีกมุมหนึ่ง เรื่องเมื่อวานก็เป็นบทเรียนให้ข้ารู้จักควบคุมตัวเองให้มากกว่านี้ มันก็ไม่ถือว่าแย่นักหรอก


กงจู่... ชิงเถามององค์หญิงของตนเองนิ่งด้วยความสงสาร 


นางติดตามรับใช้อวี่เสวียนมานาน จึงรู้ดีว่าองค์หญิงเป็นคนที่หยิ่งทระนงในศักดิ์ศรีมากนัก บางครั้งเจ็บปวดแต่ก็มักไม่แสดงออกมา ทั้งยังชอบเก็บความรู้สึกที่แท้จริงเอาไว้ในใจเพียงผู้เดียว แล้วก็มักตัดพ้อตนเองให้ผู้อื่นฟังคล้ายมองเป็นเรื่องตลก เพื่อทำให้ตนเองลืมความเจ็บปวดเสมอ 


กงจู่อวี่เสวียนมักเป็นเช่นนั้นเสมอ ตอนนี้เองก็เช่นกัน...


แต่นิสัยเช่นนี้ก็ไม่ถือว่าแปลกประหลาดนัก เมื่อในวัยเด็กกงจู่อวี่เสวียนเติบโตมาอย่างเดียวดายในวังวิปลาสที่เต็มไปด้วยการแก่งแย่งนี้ และนางเชื่อว่าองค์หญิงอวี่เสวียนจะผ่านเรื่องเจ็บปวดนี้ไปได้อย่างรวดเร็ว


สาวรับใช้คิดไปมากมายจนหน้านิ่วคิ้วขมวด อวี่เสวียนเห็นเช่นนั้นก็นึกขันออกมา


ชิงเถาข้าไม่เป็นไร


ชิงเถาได้สติกลับมาจึงส่งยิ้มแห้ง ก่อนจะเอ่ยถามตามความเป็นห่วง กงจู่มิได้รู้สึกเจ็บป่วยที่ใดจริงๆ นะเพคะ หม่อมฉันเป็นห่วงเหลือเกิน


ข้าสบายดีอย่างถึงที่สุดเลยล่ะชิงเถา 


ในตอนนั้นเองที่มีเสียงของสาวใช้ผู้หนึ่งก้าวเข้ามาในห้อง สีหน้าของสาวรับใช้ผู้นั้นดูแตกตื่นและกังวล ทว่าเมื่อเห็นกงจู่ของตนเองสามารถยิ้มได้บ้างแล้วก็ถอนหายใจโล่งอกโดยพลัน แม้ว่าสีหน้าจะยังคงแฝงความเคร่งเครียดขึ้นมาส่วนหนึ่ง


กงจู่เพคะ


ว่าอย่างไร


คือว่า... กงจู่ 


สาวใช้นางนั้นเอ่ยแล้วก็ทำทีครุ่นคิดอยู่นานแสนนาน จนรุ่นพี่สาวอย่างชิงเถาทนไม่ไหวจึงต้องกล่าวดุออกมา ชิงอวี้มีสิ่งใดก็เร่งพูดมา 


สาวใช้ตัวน้อยตระหนกไปพักหนึ่ง ก่อนจะเร่งเอ่ยออกมา เรียนกงจู่อวี่เสวียน ยามนี้กงจู่เจียวเมิ่งมาที่ตำหนักนี้เพื่อดูอาการเจ็บป่วยของท่านเพคะ


เจียวเมิ่งหรือ?” อวี่เสวียนไม่คาดคิดเลยว่า คนที่มาหานางเพื่อดูอาการข้อเท้าแพลงจะเป็นพี่สาวต่างมารดาที่แอบไปพลอดรักกับกงจื่อหวังชูผู้นั้นเสียได้ 


หวังว่าอีกฝ่ายคงมาดี... 





 

ในห้องบรรทมของอวี่เสวียนยามนี้มีสตรีงามผู้หนึ่งนั่งทำหน้าเคร่งเครียดอยู่ริมเตียง แน่นอนว่าสตรีผู้นั้นย่อมไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นเจียวเมิ่งพี่สาวต่างมารดาของอวี่เสวียน


อวี่เสวียน เจ้าคงรู้หมดแล้ว


เรื่องอันใดหรือ


ก็เรื่อง... เจียวเมิ่งพยายามลดเสียงลงต่ำ ก่อนจะกล่าวตอบออกมา เรื่องที่ข้ามีความรักกับกงจื่อหวังชู และตอนนี้เขาเป็นคู่หมั้นของเจ้า


เรื่องนั้นข้าก็พอเห็นมาบ้าง


อวี่เสวียน คราวนี้เจียวเมิ่งเริ่มน้ำตาคลอ นางหันมามองผู้เป็นน้องสาวก่อนจะเอ่ยต่อ เจ้าเข้าใจหรือไม่ว่าข้ามีความรัก เขาบอกว่าข้างดงาม เขาบอกว่าข้าแสนดี เขาบอกว่ารักข้าเหลือเกิน แล้วเช่นนั้นข้าจะทนได้อย่างไรหากเขาต้องไปแต่งงานกับเจ้า


อวี่เสวียนมองพี่สาวต่างมารดาของนาง ก่อนจะคล้ายมองเห็นภาพสะท้อนของตัวเอง หากนางยังหลงจนกลายเป็นคนโง่งมให้กงจื่อหวังชูหลอกปั่นหัวต่อไป ก็คงมีท่าทีไม่ต่างจากพี่สาวตรงหน้าเป็นแน่ 


ดีเหลือเกินที่นางเลือกจะยอมรับความจริง แล้วถอยกลับมาตั้งสติเช่นนี้ 


แล้วท่านต้องการอย่างไรเล่าพี่หญิง อวี่เสวียนเอ่ยถาม แม้นางจะไม่ใคร่สนิทสนมกับพี่สาวผู้นี้มากนัก แต่ก็ให้ความนับถือในฐานะที่เป็นพี่ใหญ่มาโดยตลอด ดังนั้นการที่เลือกจะปฏิบัติตนแข็งกร้าว หรือเมินเฉยไม่ใส่ใจอีกฝ่ายย่อมไม่ถูกต้อง


เจียวเมิ่งจับมือน้องสาวของตนเองแน่น ก่อนจะกล่าวขอร้องออกมา 


อวี่เสวียน... ข้ารักเขา และเขารักข้ามากเหลือเกิน ดังนั้นเจ้าอย่าพรากความรักของข้าไปเลยนะ


*****

ขอบคุณสำหรับการติดตามมากเลยนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 707 ครั้ง

8 ความคิดเห็น

  1. #370 ana julia (@anajulianovela) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 09:26
    ไปบอกพ่อว่าขอสลับกันมั้ย สิ้นเรื่องสิ้นราว
    #370
    0
  2. #208 nmreality (@nmreality) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 16:51
    ทำไมคนพี่ดูไม่มีศักดิ์ศรีเลยเนี่ย จริงๆแล้วถ้ามั่นใจว่าตัวเองกับผู้ชายรักกัน ก็ต้องคิดหาทางกันเอาเองดิ ทำไมต้องมาเดือดร้อนน้องตัวเองด้วยฟะ / อิน
    #208
    0
  3. #166 Nonpassion (@passion_final) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 19:17
    ให้นางไป เเล้วไปหาคนดีกว่านั้นเถอะ
    #166
    0
  4. #46 นักอ่านสมัครเล่น (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 00:12

    ชอบ ความเงียบคือคำต่อว่าที่ลึกซึ้งและชัดเจนที่สุด ขอบคุณ

    #46
    0
  5. #30 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 20:18
    สมองไม่มีเหรอยะ อยู่ๆจะมาขอคู่หมั้นเขาคิดว่ามันยกให้กันได้ง่ายๆเหรอ เก่งจริงไปขอกับพ่อสิ
    #30
    1
    • #30-1 นักอ่านสมัครเล่น (จากตอนที่ 3)
      4 ธันวาคม 2561 / 00:14
      แต่จริงๆก็น่าจะยกให้นะ ผู้แบบนี้ไม่น่าแย่ง ยอมเจ็บครั้งเดียวจบ
      #30-1
  6. #7 elle_rmutk (@elle_rmutk) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 17:27
    ยกให้นางไปเลยจ้า
    #7
    0
  7. #6 Yunha (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 13:17

    ยยกให้ไปเลยจ้าผู้ชายคนนี้โกหกทุกคนหรือเปล่ากินเรียบทั้งพี่ทั้งน้อง

    #6
    0
  8. #5 Nao Ng Sverige (@NaoNgSverige) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 12:58

    ขอบคุณค่ะ
    #5
    0