三心 เล่ห์ร้ายบรรณาการ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 62,141 Views

  • 426 Comments

  • 2,714 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    710

    Overall
    62,141

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 1 : ข้อตกลง (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10877
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 695 ครั้ง
    6 ธ.ค. 61


ตอนที่ 1

ข้อตกลง (2)




ไม่นานนักข่าวเรื่องการส่งตัวองค์หญิงบรรณาการของเยว่อ๋องก็มีประกาศออกมา ในปีนี้แคว้นเยว่จะเชื่อมสัมพันธไมตรีกับสองแคว้น


กงจู่สอง เจียวเมิ่งจะได้แต่งงานกับเว่ยอ๋อง


ส่วนกงจู่สาม อวี่เสวียนหรือก็คือนาง จะได้แต่งกับกงจื่อหวังชูจากแคว้นหลู่


แม้ราชโอการนั้นยังไม่ชัดเจนในเรื่องกำหนดการและหลายๆ อย่าง แต่เพียงแค่ความคืบหน้าก็เพียงพอที่จะทำให้อวี่เสวียนพบว่าทุกอย่างที่เขาพูดเป็นเรื่องจริง


นางกับเขาจะได้แต่งงานกัน...


ในยามนั้นอวี่เสวียนกำลังนั่งจิบชาพลางเขียนบทกลอนที่ตำหนัก ข้างกายมีแมวอ้วนที่นอนบิดขี้เกียจไปมาบนพื้น ดวงตาของนางเหม่อลอยมองก้อนเมฆบนฟ้ากว้าง ส่วนในหัวก็มีเพียงแค่คำพูดของกงจื่อหวังชูผู้เป็นที่รักวนเวียนไปมา


เขาทำให้นางเกิดความรู้สึกอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน...


เยว่อ๋องมีรับสั่ง กงจู่อวี่เสวียนจะได้แต่งกับรัชทายาทแห่งหลู่อ๋อง


นางกำลังจะได้แต่งงานกับเขา...


น้องอวี่เสวียน ข้ารักเจ้า และข้าสัญญาว่าเจ้าจะเป็นชายาที่ข้ารักหมดหัวใจ เมื่อเราสองได้แต่งงานกัน ไม่ว่าเจ้าต้องการสิ่งใด ข้าล้วนสามารถหามาให้ได้ทั้งสิ้น 


และเขารักนาง...


มันเป็นเรื่องจริงหรือนี่ นางเอ่ยถามกับตนเองอย่างแผ่วเบา ก่อนจะลอบอมยิ้มกับตัวเองเล็กน้อยแต่พองาม


ตั้งแต่อยู่ในวังนี้มา อวี่เสวียนไม่เคยได้พบเจอกับบุรุษใดที่อ่อนโยนเช่นเขา คำพูดหวานมากมายที่เขาเคยพร่ำบอกล้วนแล้วแต่ยังคงอยู่ในใจ


เขาบอกว่านางน่ารัก


เขาบอกว่านางอ่อนหวาน


หรือแม้กระทั่ง... เขาบอกว่ารักนาง


เขาทำให้นางเกิดความรู้สึกมากมายภายในอก ไม่แน่ใจนักว่าสิ่งนี้เป็นความรักอย่างที่ใครกล่าวถึงกันหรือไม่ แต่ในตอนที่กำลังคิดอยู่นั่นเอง ก็พลันมีสาวใช้คนสนิทวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาหาด้วยสีหน้าตื่นตกใจ


เหตุใดจึงทำสีหน้าตระหนกเช่นนั้นกันชิงเถา นางเอ่ยถามทันที


กงจู่เพคะ คือว่า... ชิงเถาพยายามสูดลมหายใจของตัวเองอย่างเหนื่อยหอบ เพราะเมื่อครู่วิ่งมาเสียนาน พอตั้งตัวได้นางก็เร่งกล่าวข่าวที่ได้รับรู้มาทันที เยว่อ๋องเพิ่งประกาศว่าจะส่งตัวกงจู่อวี่เสวียนไปยังแคว้นหลู่ เพื่อแต่งงานกับรัชทายาทแห่งแคว้นหลู่เพคะ


ข้าจะได้แต่งงานกับกงจื่อหวังชู?”


เป็นเช่นนั้นเพคะ 


เมื่อได้ยินข่าวนี้จากปากของชิงเถา ทุกอย่างก็ชัดเจนว่าเรื่องที่รับรู้มาเป็นความจริงแท้แล้ว อวี่เสวียนก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา แก้มสองข้างแดงก่ำอย่างห้ามไม่ทัน ทำเอาสาวใช้คนสนิทอย่างชิงเถาต้องขมวดคิ้วมุ่นด้วยสังเกตเห็นท่าทีที่แสนประหลาดนั้น


กงจู่ไม่ตกใจหรือเพคะ


ข้ารู้มาแล้วน่ะนางตอบแล้วก็ต้องรีบซ่อนอมยิ้มของตัวเองเอาไว้ ทว่าถึงอย่างนั้นชิงเถาที่เป็นสาวใช้คนสนิทของอวี่เสวียนก็มองเห็นอาการที่แปลกประหลาดนั้นออก


องค์หญิงกำลังมีความรัก...หรือ?


ชิงเถาเห็นแบบนั้นแล้วก็ได้แต่ยิ้มตาม เพราะตราบใดที่องค์หญิงมีความสุข นางก็ย่อมมีความสุขตามไปด้วยเช่นกัน


กงจู่ดีใจต่อข่าวนี้ใช่หรือไม่เพคะ


ข้าไม่รู้อวี่เสวียนตอบกลับไปเพียงแค่นั้น แต่ไม่นานนักนางก็เผลอหลุดหัวเราะออกมา ท่าทางและการกระทำทุกอย่างของนางนั้นแสดงออกมาชัดเจน


ว่านางยินดีต่อข่าวนี้ที่สุด 




***


 

          หลังจากรู้ข่าวดี อวี่เสวียนก็รู้สึกเบื่อหน่ายการจิบชาเล่นในตำหนักที่แสนราบเรียบในทันที นางจึงตัดสินใจออกไปเดินเล่นในสวนกับเสี่ยวหม่าว เจ้าแมวอ้วนกลมแม้ยังไม่ยอมตื่น แต่ก็ยอมนอนในอ้อมกอดของอวี่เสวียนแต่โดยดี 


ในวันนี้อวี่เสวียนเลือกไปเดินเล่นที่สระน้ำใหญ่ในวังหลวง เพื่อชมกลีบดอกเหมยริมน้ำในฤดูใบไม้ผลิที่กำลังเบ่งบานให้สราญใจ ชิงเถาร่วมเดินทางไปด้วยในมือจึงถือร่มคันหนึ่ง เพื่อใช้บังแสงแดดในยามเซินของฤดูใบไม้ผลิให้กับองค์หญิง 


อากาศช่วงนี้เริ่มอบอุ่นแล้ว ทุกอย่างช่างดูสดใสยิ่งนัก นางเอ่ยกับชิงเถาอย่างยิ้มแย้มแจ่มใสพลางมองไปรอบตัวด้วยความสุข นางไม่รู้ว่าสาเหตุที่ทุกอย่างรายรอบตัวนางดูสดใสเช่นนี้เป็นเพราะมันงดงามอย่างแท้จริง


หรือเป็นเพราะใครบางคนทำให้โลกของนางดูงดงามขึ้น?


สายตาของนางมองไปยังท้องฟ้าที่ทอแสงแดดอ่อนสีส้ม มือบางเคลื่อนมาป้องดวงตา ก่อนที่จะแหงนมองดวงอาทิตย์ที่เริ่มคล้อยต่ำให้ชัดกว่าเดิม 


อากาศในยามนี้อบอุ่นมากเพคะองค์หญิง ชิงเถาเอ่ยกับผู้เป็นเจ้านายของตนเอง


ว่าแต่... ข้าจะถูกส่งตัวไปยังแคว้นหลู่ในวันไหนหรือ เจ้ารู้หรือไม่


ชิงเถาโคลงศีรษะเล็กน้อยอย่างไม่แน่ใจ เรื่องวันเวลานั้นหม่อมฉันยังไม่ทราบเพคะกงจู่ คาดว่าอาจต้องรอให้เยว่อ๋องประกาศราชโองการออกมาอีกครา เพื่อเตรียมจัดเกณฑ์พลสำหรับการติดตามพระองค์ไปยังแคว้นหลู่


แล้วเจ้าจะไปกับข้าใช่หรือไม่ชิงเถา


หม่อมฉันจงรักภักดีต่อกงจู่อวี่เสวียนเพียงผู้เดียว หากไม่เดินทางร่วมกับกงจู่ เห็นทีการอยู่ต่อที่นี่ก็คงไม่มีความหมายใดแล้ว 


เจ้าเองก็พูดเกินไป แต่เพราะเหตุนี้แหละข้าถึงชอบเจ้าชิงเถา อวี่เสวียนเอ่ยแล้วก็ยิ้มอย่างงดงามให้กับสาวใช้คนสนิท จากนั้นนางก็หาที่นั่งแถวริมสระน้ำ เพื่อชมแสงแดดในยามเซินที่กำลังส่องประกายแสงกล้าเป็นสีทองกระจ่างใสเหนือผิวน้ำทอแสงระยับจับตา 


นางมองทุกอย่างเบื้องหน้า ก่อนจะนึกไปถึงอนาคตของตัวเอง


สิ่งที่นางคุ้นเคยมาทั้งชีวิตเหล่านี้กำลังจะหายไป... 


นางกำลังจะต้องเดินทางไปยังต่างแดนที่แสนไกล และต้องทำหน้าที่ของการเป็นกงจู่แห่งเยว่อ๋อง เพื่อรักษาความมั่นคงให้แก่บ้านเมืองนี้ด้วยการสานสัมพันธ์สองแคว้น


แต่ทุกอย่างมันไม่สำคัญเท่ากับนางจะได้ไปอยู่กับคนที่ตนเองรัก...


เพียงแค่คิดถึงการแต่งงานในอนาคตอันใกล้ ตัวนางเองแม้จะรู้สึกกลัวกับการเปลี่ยนแปลง ทว่าพอได้นึกถึงใบหน้าของกงจื่อหวังชู ผู้มีฐานะเป็นถึงรัชทายาทแห่งหลู่อ๋องแล้ว นางก็คลายกังวลไปจนหมดสิ้น


เขาสัญญาแล้วว่าจะรักนาง 


เพียงแค่นั้นคงเพียงพอแล้ว...


ในตอนที่กำลังคิดอยู่นั่นเอง เจ้าเสี่ยวหม่าวที่นอนหลับมาแสนนานก็คล้ายรับรู้ถึงอะไรบางอย่าง มันผงกหัวขึ้นมองตรง หูทั้งสองข้างตั้งชัน ดวงตาเบิกโตแล้วมองไปยังทิศทางที่ไม่ไกลนัก จากนั้นร่างเล็กปราดเปรียวที่แม้จะอ้วนไปนิดก็วิ่งไปยังสิ่งที่ตนเองมองอยู่ในทันที


เสี่ยวหม่าวเจ้าจะไปที่ใด!” อวี่เสวียนเอ่ยด้วยความตกใจ ก่อนจะลุกพรวดวิ่งตามแมวของตนเอง แม้แต่ชิงเถายังห้ามไม่ทัน จึงต้องวิ่งตามไปอีกคน


กงจู่ระวังนะเพคะ


อวี่เสวียนวิ่งตามแมวอ้วนไปติดๆ จนกระทั่งมันหยุดวิ่ง และนางก็มาถึงตัวของมันพอดี สองมือจึงรีบคว้าร่างนั้นเอาไว้แน่น ก่อนจะกล่าวดุสัตว์ตัวน้อย จับได้สักที เจ้าอย่าซุกซนได้หรือไม่


เมี้ยว เจ้าแมวครางตอบ แต่ดวงตากลับมองไปยังทิศทางหนึ่ง ท่าทางของมันชัดเจนว่าไม่ได้สนใจเจ้านายหญิง แต่สนใจอย่างอื่นมากกว่า


อวี่เสวียนขมวดคิ้ว ก่อนจะมองตามสายตาของมัน เพราะอยากรู้ว่ามีอะไรที่ทำให้เจ้าเสี่ยวหม่าวที่แสนเกียจคร้านยอมวิ่งถึงขนาดนี้ 


นอกจากนางที่มันชอบมาคลอเคลียแล้ว ก็เห็นทีจะไม่มีอะไรที่มันอยากเข้าไปใกล้ ยกเว้นก็แต่กงจื่อหวังชูที่ชอบมาเล่นกับมัน


เมื่อคิดได้เช่นนั้น ดวงตาก็พลันเห็นเข้ากับสิ่งที่เจ้าเสี่ยวหม่าวสนใจ และสิ่งที่เห็นก็ทำให้นางตกใจจนเกือบปล่อยเจ้าแมวอ้วนหลุดจากอ้อมกอด 


ภาพของหญิงชายสองคนที่กำลังกอดกันแน่น...


อวี่เสวียนก้าวเดินเข้าใกล้สิ่งที่เห็นอย่างไม่รู้ตัว ก่อนจะแอบมองอยู่หลังต้นเหมยสีแดงที่กำลังผลิดอกเบ่งบาน ดวงตากลมมองภาพความรักของสองหญิงชายเบื้องหน้าอย่างไม่นึกเชื่อสายตา เมื่อฝ่ายชายคือกงจื่อหวังชูที่เพิ่งบอกว่ารักนาง ส่วนอีกคนคือกงจู่เจียวเมิ่งผู้เป็นพี่สาวต่างมารดาของนางเอง


สองคนนั้นกำลังมองตากันหวานฉ่ำ ก่อนที่ฝ่ายหญิงจะตีหน้าเศร้า เสียงหวานของนางผู้นั้นดังเข้าหูของอวี่เสวียนอย่างชัดเจน 


กงจื่อหวังชู... ข้าไม่เข้าใจ ในเมื่อเราสองต่างรักกันมากขนาดนี้ เหตุใดเยว่อ๋องจึงคิดพรากท่านไปจากข้า ด้วยการส่งข้าไปแต่งกับเว่ยอ๋องที่แสนป่าเถื่อนผู้นั้น แล้วให้น้องสาวผู้โง่งมของข้าได้แต่งงานกับท่าน


อย่าได้ตัดพ้อเช่นนั้นน้องเจียวเมิ่ง เขากล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนแบบที่อวี่เสวียนจำได้แม่นยำว่าเขาเองก็ใช้น้ำเสียงเช่นนั้นกับนาง


แต่ข้าเสียใจเหลือเกินกงจื่อ เหตุใดวาสนาของเราทั้งสองจึงไม่อาจบรรจบกันได้ 


เขามองนางด้วยสายตาที่แสนหวงแหนรักใคร สองมือลูบไล้แก้มนวลอย่างแผ่วเบา เจียวเมิ่ง... แม้เราสองจะไม่ได้แต่งงานกัน แต่ความรักที่เรามีให้กันนั้นคือความจริงที่ไม่อาจปฏิเสธได้


กงจื่อ... ข้ารักท่าน ข้ารักท่านอย่างมากจนไม่อยากเสียท่านไป เช่นนี้แล้วข้าควรจะทำอย่างไรต่อไปดี


ข้าเองก็รักเจ้า รักเจ้าเหลือเกินเจียวเมิ่ง แต่ข้าเองก็คงทำสิ่งใดไม่ได้มากกว่านี้ ข้ารักเจ้าแต่เพียงผู้เดียวเจ้าเองก็รู้ดี แต่ข้าไม่อาจขัดคำสั่งเบื้องบนและหน้าที่ของตน


แต่... 


เจียวเมิ่ง... ข้าคงต้องแต่งงานกับอวี่เสวียนอย่างเลี่ยงไม่ได้


อวี่เสวียนมองภาพนั้น สองหูได้ยินคำพูดพวกนั้นชัดเจน จนมือน้อยเผลอกำแน่นโดยไม่รู้ตัว เขารักเพียงแค่เจียวเมิ่ง และต้องแต่งงานกับนางเพียงเพื่อหน้าที่... 


แล้วคำพูดหวานมากมายที่เขาบอกกับนางคืออันใดกัน?


นางไม่นึกชิงชังที่เขารักสตรีอื่นนอกจากนางมากเท่ากับการที่เขาเข้ามาหลอกนางเสียนานหลายปี เขาหลอกล่อให้นางหลงเชื่อว่าเขาแสนดีด้วยคำพูดหวานฉ่ำ หลอกจนนางเผลอมอบหัวใจให้เขาไป และในยามนี้มันจึงได้แสนเจ็บปวดนักที่ต้องมาเห็นมาได้ยินสิ่งเหล่านี้


จนสุดท้ายนางก็กลายเป็นแค่คนโง่งมผู้หนึ่งที่ไม่รู้เรื่องอันใดเลย...


ท่ามกลางแสงแดดสีทองที่ทอประกาย บุรุษและสตรีสองคนนั้นกอดกันแน่น อวี่เสวียนมองภาพเบื้องหน้านิ่ง ในใจไม่อยากยอมรับสิ่งนั้นเลยสักนิดว่าทุกอย่างที่นางเคยรับรู้ล้วนเป็นเรื่องหลอกลวง


 ข้าเองก็รักเจ้า รักเจ้าเหลือเกินเจียวเมิ่ง


แล้วสิ่งที่เขาเคยบอกกับนางคืออันใดกัน คำพูดว่าที่ ‘น้องอวี่เสวียน ข้ารักเจ้านะ ข้าสัญญาว่าเจ้าจะเป็นชายาที่ข้ารักหมดหัวใจเมื่อเราสองได้แต่งงานกัน’ มันคืออันใดกัน


เขากำลังเล่นละครใดอยู่กันแน่?


คำพูดหวานมากมายที่เขาพูดกับนาง ท่าทางรักใคร่อ่อนโยนที่เคยมีให้ ทุกอย่างล้วนเป็นเรื่องโกหกที่เขาสร้างขึ้นมาเพื่อหลอกล่อนางเท่านั้นหรือ 


แต่ถ้าเป็นเช่นนั้นแล้วเขามีเหตุผลใดให้ต้องทำ


แสดงว่าที่ผ่านมา... นางคงคิดไปเองใช่หรือไม่ที่นึกว่าเขานั้นรักนางอย่างที่พูดอย่างแท้จริง


อวี่เสวียนหลับตาลงอย่างเหนื่อยล้าต่อทุกสิ่งที่ประดังประเดเข้ามาในอก นางไม่อยากรับรู้ต่อสิ่งที่ได้ ไม่อยากรับรู้สิ่งใดอีก แต่คำพูดมากมายที่เขาเคยพูดก็วนเวียนไปมาในหัวคล้ายกำลังซ้ำเติมความโง่เขลาของนางที่หลงเชื่อเขา


เขาบอกว่านางงดงาม


เขาบอกว่านางอ่อนหวาน


หรือแม้กระทั่ง... เขาบอกว่ารักนาง


ทุกอย่างล้วนเป็นคำพูดที่ไร้ซึ่งความจริงใจทั้งสิ้น!


เมื่อคิดเช่นนั้น ร่างของนางก็พลันก้าวถอยหลังคล้ายอยากก้าวออกไปจากสถานที่แห่งนี้ ทว่าเท้าเจ้ากรรมที่คล้ายหมดแรงเพราะหัวใจถูกทำลายก็สะดุดหินก้อนหนึ่งจนล้มลง ร่างบางที่กำลังอ่อนแรงเซล้มลงบนพื้น 


และตอนนั้นเองที่สองหญิงชายนั้นหันมาเห็นอวี่เสวียนเข้าพอดี


*****

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 695 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #207 nmreality (@nmreality) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 16:49
    โอ้โห หวังว่าอ๋องคนนี้จะไม่ใช่พระเอกนะ หลายใจอ่ะ ไม่ชอบบบบบ
    #207
    0
  2. #194 Myomu (@kaewjai-mylove) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 19:10
    น่าติดตามมากกก
    #194
    0
  3. #45 นักอ่านสมัครเล่น (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 00:06

    ชอบดำเนินเรื่องเร็ว แต่ไม่ขาดห้วน ขอบคุณ

    #45
    0
  4. #29 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 20:13
    ไอ่เลววววววววว
    #29
    1
    • #29-1 นักอ่านสมัครเล่น (จากตอนที่ 2)
      4 ธันวาคม 2561 / 00:05
      +++ l i k e
      #29-1
  5. #3 061272 (@061272) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 19:45
    เรื่องนี้มีแบบไฟล์ขายไหมค่ะ
    #3
    2
    • #3-1 แมวจอมโวยวาย (@Sasira1997) (จากตอนที่ 2)
      1 ธันวาคม 2561 / 20:06
      ในอนาคตจะมีเปิดขายแบบอีบุ๊คส์จ้า แต่ตอนนี้ยังแต่งไม่เสร็จฮะ ToT
      #3-1
    • #3-2 Nao Ng Sverige (@NaoNgSverige) (จากตอนที่ 2)
      2 ธันวาคม 2561 / 00:36
      รอebook ค่ะ
      #3-2
  6. #2 Yunha (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 19:42

    รรอติดตามนะคะ

    #2
    0