三心 เล่ห์ร้ายบรรณาการ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 62,141 Views

  • 426 Comments

  • 2,714 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    710

    Overall
    62,141

ตอนที่ 12 : ตอนที่ 6 : เดินทาง (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16992
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 724 ครั้ง
    12 ธ.ค. 61


ตอนที่ 6

เดินทาง (2)




อวี่เสวียนครุ่นคิดเรื่องของการปรนนิบัติเว่ยอ๋องในคืนนี้จนหัวแทบจะระเบิด นางไม่รู้ว่าควรเริ่มต้นอย่างไร หรือทำสีหน้าเช่นไรให้เขาพึงพอใจ อีกทั้งสายตาของเขายามเหลือบมองนางก็ไม่ได้ช่วยให้รู้สึกดีขึ้นเลยสักนิด


ดวงตาคู่นั้นราวกับนักล่าที่กำลังจะกินเหยื่อ...


แต่หลังจากทานอาหารเสร็จ เขาก็ยังไม่เริ่มต้นสิ่งใด ส่วนนางก็ได้แต่นั่งนิ่งจิบชา เพื่อคอยฟังคำสั่งจากเขา ทว่าเว่ยอ๋องก็ยังคงนั่งดื่มสุราราวกับไม่มีสิ้นสุด ส่วนเบื้องหน้าคือแผนที่การเดินทางที่เขากำลังศึกษามัน 


เจ้ารู้สึกดีขึ้นหรือไม่น้อยอวี่เสวียน เขาเอ่ยถามหลังจากเห็นนางมีสีหน้าดีขึ้น ซึ่งอวี่เสวียนก็ตอบรับเขาไปตามตรง


รสชาติเผ็ดร้อนของซาเหรินช่วยทำให้คลายอาการมึนหัวมากนักเพคะ


เช่นนั้นก็ดี 


เว่ยอ๋องเพคะ วันรุ่งขึ้นพวกเราต้องเดินทางกันแต่เช้า หากท่านไม่รีบพักผ่อนจะดีหรือเพคะ อวี่เสวียนเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง ในขณะที่ดวงตาก็ลอบมองแผนที่การเดินทางบนโต๊ะเบื้องหน้าเขาด้วยความอยากรู้ ซึ่งไม่รู้ว่านางทำไม่เนียนเกินไปหรือไม่ เขาจึงหลุดหัวเราะออกมาอย่างแผ่วเบากับท่าทางอยากรู้ของอวี่เสวียน 


ช่างดีเสียจริงที่วันนี้ในกระโจมของข้ามีเจ้า การได้ทำงานไปด้วย และมองสีหน้าราวกับสายลับช่างสอดแนมของเจ้านั้นน่าอภิรมย์ยิ่งนัก เขากล่าวแล้วก็รินสุราใส่จอกให้นางราวกับเห็นเป็นสหายที่จะมาดื่มร่วมกันไปในทันที


หม่อมฉันไม่กล้าเพคะ


ข้าหาได้ว่าเจ้า ข้ากำลังชมเจ้าอยู่ต่างหากน้องอวี่เสวียน การเป็นคนช่างสังเกตนั้นดีแล้ว เจ้ามองได้ตามสบายว่าข้ากำลังทำสิ่งใด ยังไงเสียยามนี้เราสองก็ยืนอยู่บนเรือเดียวกันแล้ว


หม่อมฉันเข้าใจแล้วเพคะ อวี่เสวียนตอบเพียงเท่านั้น


จากการคาดการณ์แบบเงียบๆ ของนาง พอเห็นท่านแม่ทัพเดินเข้ามาปรึกษาเรื่องการเดินทางกับเว่ยอ๋องอยู่เป็นระยะ นางก็พอรู้แล้วว่าการเดินทางในครั้งนี้มีปัญหาแน่ ซึ่งก็ไม่น่าแปลกใจนัก ในเมื่อเว่ยอ๋องเป็นอ๋องที่แสนร้ายกาจ ศัตรูรอบตัวเขามีมากกว่านิ้วมือจะนับได้ และความจริงอวี่เสวียนก็ไม่คิดว่าการเดินทางครั้งนี้จะราบรื่นตลอดการเดินทางอยู่แล้ว


ในยุคสมัยที่เกิดสงครามตลอดเวลาเช่นนี้ การเดินทางผ่านป่าข้ามภูเขาเป็นช่วงเวลาที่ศัตรูมักเลือกมาลอบสังหาร เพราะเหตุนั้นเว่ยอ๋องจึงแทบไม่เดินทางออกนอกแคว้น ยกเว้นตอนจัดกระบวนทัพเต็มรูปแบบ เพื่อไปปราบแคว้นอื่น 


ดังนั้นการที่เว่ยอ๋องเดินทางมาต่างแคว้นที่ไกลแสนไกล เพียงเพื่อรับตัวพระชายาด้วยพระองค์เองแบบนี้ นอกจากจะเป็นครั้งแรกที่ทำให้ทุกคนสนใจแล้ว ก็ถือว่าเป็นช่วงเวลาที่เหมาะสมกับการลอบสังหารเขามากที่สุดเช่นกัน 


หากทำลายเว่ยอ๋องได้ แผ่นดินครึ่งหนึ่งก็จะได้รับอิสระภาพจากการกดขี่ของแคว้นเว่ยทันที


ยามนี้นางจึงได้แต่หวังว่าทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี... 


อวี่เสวียนไม่ใคร่อยากจะรีบตายในตอนนี้เลยสักนิดเดียว ทั้งชีวิตที่ผ่านมาได้ฟังเรื่องราวของศึกสงครามมามาก แต่ไม่เคยได้ประสบด้วยตนเองสักครั้ง และเพียงแค่คิดว่าตนเองสุ่มเสี่ยงต่อการโดนโจมตีก็รู้สึกหวาดกลัวจับใจ แต่พอมองหน้าของเขาที่หาได้มีแวววิตก ก็พอจะคลายกังวลลงได้ เมื่อนางเห็นเค้าลางว่าเว่ยอ๋องถือไพ่เหนือศัตรูมากนัก


บางที...


การที่เขามาที่นี่ก็เป็นไปได้สูงว่า เขาวางแผนล่อศัตรูมาจัดการมากกว่ามาเพื่อเป็นเป้าให้โดนศัตรูโจมตี


วันพรุ่งนี้เราต้องเดินทางกันแต่เช้า แต่ดูเหมือนเส้นทางของพวกเราจะไม่ราบรื่น คืนนี้ข้าอาจต้องเตรียมแผนการลอบโจมตีศัตรูเสียดึกดื่น ดังนั้นหน้าที่แรกของเจ้าก็คงเป็นการดื่มสุราเป็นเพื่อนข้า ได้หรือไม่


หม่อมฉันไม่อาจปฏิเสธท่าน แต่หม่อมฉันไม่เก่งเรื่องการดื่มนะเพคะ อาจทำให้ท่านไม่พอใจได้


เว่ยอ๋องได้ยินแบบนั้น ใบหน้าที่เคยนิ่งเฉยไร้อารมณ์ก็แปรเปลี่ยนไป ในแววตาเริ่มส่อเค้าความเอ็นดูในว่าที่ชายาที่พูดน้อยของตนเอง


น้องอวี่เสวียน เหตุใดเจ้าจึงเป็นห่วงความรู้สึกของข้าเช่นนี้กัน


ก็...


ช่างเถิด เอาเป็นว่าข้าจะสอนเจ้าดื่มเอง ข้าสนุกกับการมีเพื่อนให้พูดคุยเสมอ


และแล้วคืนนั้นก็กลายเป็นว่านางได้เปลี่ยนจากสถานะชายาเป็นสตรีน้อยไร้เดียงสาที่ต้องยอมให้เขากลั่นแกล้งเล่นระหว่างการทำงาน 


เริ่มต้นเขาชวนให้นางลองดื่มสุราสองจอก เพื่อลิ้มรสสุราที่แตกต่างกัน แล้วตอบเขาให้ได้ว่ารสชาติของสุราทั้งสองมันต่างกันอย่างไร 


อวี่เสวียนรู้สึกว่ามันเป็นเรื่องไร้สาระ แต่นางก็ไม่ปฏิเสธที่จะทำ ยิ่งเมื่อเห็นว่าเขาสนุกกับการมองสีหน้าของนางยามดื่มสุราแล้ว นางก็คล้ายอยากจะตอบสนองความพอใจของเขาให้ได้


นางเป็นพวกไม่ชอบยอมแพ้ง่ายๆ อยู่แล้ว 


ทว่า...


หม่อมฉันไม่รู้สึกถึงความแตกต่างเลยเพคะ


ลิ้นรับสัมผัสของเจ้าคงไม่ดีแล้วกระมังน้องอวี่เสวียน รสชาติทั้งสองแตกต่างกันมากนัก เหตุใดจึงแยกไม่ออกกันเล่า เขาเอ่ยต่อว่าออกมาอย่างตรงไปตรงมา ก่อนจะรินสุราให้นางลองดื่มใหม่ครั้งแล้วครั้งเล่า 


อวี่เสวียนเริ่มชินกับความเถรตรงของเขาจึงไม่ได้ตอบโต้อันใด อีกทั้งสุราก็คล้ายจะเริ่มทำพิษเล็กน้อยแล้วด้วย จึงหมดสิ้นความคิดที่จะพูดสิ่งใด


กลิ่นฉุนที่ระเหยเข้าจมูก และรสชาติขมเข้มทำให้รู้สึกร้อนลำคอ ทำเอาภาพที่เห็นเบื้องหน้าเริ่มมึนเบลอแปลกๆ จนคล้ายกับมองเห็นพื้นที่เหยียบไม่เท่ากันไปเสียแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นนางก็ยังคงพยายามประคองสติเอาไว้ให้มั่น 


จากนั้นมือก็ยกจอกสุราขึ้นมาดื่ม ก่อนจะตอบคำถามของเขาไป แต่ไม่ว่าจะตอบเช่นไรก็ล้วนเป็นคำตอบที่ผิดทั้งสิ้น ราวกับเขาจงใจกลั่นแกล้งไม่ให้นางตอบคำถามให้ถูก


มือของเขารินสุรามาให้อีก จนกว่าเจ้าจะตอบข้าได้ เห็นทีสุราคงหมดไปอีกหลายจอก


หม่อมฉัน... อวี่เสวียนเริ่มมึนจนสมองคิดสิ่งใดไม่ทัน


น้องอวี่เสวียน เจ้ายอมแพ้แล้วหรือ


การถามว่านางยอมแพ้หรือไม่ นั่นไม่ใช่สิ่งที่นางยอมรับได้ และนั่นเป็นคำพูดที่จี้ความรู้สึก จนสมองต้องรีบสั่งการโต้ตอบเขาไปทันที


ไม่เพคะ


เช่นนั้นก็ลองชิมใหม่จนกว่าจะตอบคำถามของข้าได้ถูกต้อง เขาเอ่ยแล้วก็ยิ้มกริ่ม ก่อนจะยื่นจอกสุราทั้งสองมาเบื้องหน้านาง


อวี่เสวียนเห็นเขากระตือรือร้นที่จะกลั่นแกล้งนางเช่นนั้นก็ได้แต่นึกส่ายหน้าในใจ 


ยามปกติเขานิ่งขรึม แต่พอได้ทำเรื่องร้ายกาจแล้ว ใบหน้านิ่งเฉยนั่นจะประดับด้วยรอยยิ้มชั่วร้ายทันที นางจึงเริ่มเข้าใจแล้วว่าการจะปรนนิบัติให้เขาพึงพอใจได้ต้องทำอย่างไร


อย่างแรก... 


คงต้องปล่อยให้เขากลั่นแกล้ง


อวี่เสวียนคิดแล้วก็ยกสุราขึ้นมาดื่ม คราวนี้คล้ายกับร่างกายได้รับของมึนเมามากเกินไป ทันทีที่ได้กลิ่นฉุนของสุรา และรสชาติขมภายในปาก ภาพเบื้องหน้าของนางก็คล้ายบิดเบี้ยวไปทันที จนมือบางต้องเคลื่อนมากุมศีรษะของตัวเอง


อวี่เสวียนเจ้าคงต้องพ่ายแพ้แก่ข้าแล้วเขากล่าวแล้วก็เคลื่อนใบหน้ามาใกล้ เพื่อกระซิบบางอย่าง คนแพ้ต้องโดนทำโทษรู้หรือไม่


กฏนี้มีด้วยหรือเพคะ


ก่อนเริ่มต้น มันไม่มีกฎใดเลยมิใช่หรือ เหตุใดยามนี้จึงมีบทลงโทษให้กับผู้พ่ายแพ้เสียได้?


กฎข้อแรกของความจริงบนโลกใบนี้ โดยฉพาะในโลกที่ข้าเป็นใหญ่ ผู้ที่อ่อนแอมักจะโดนกลั่นแกล้งเสมอ โดยเฉพาะสตรีน้อยที่แสนใสซื่อเช่นเจ้า เขากล่าวแล้วก็ดึงรั้งร่างของนางไปกอดแน่น 


ความอบอุ่นจากร่างกายของเขาทำให้อวี่เสวียนมึนเบลอไปชั่วขณะ


เจ้าอาจต้องใช้เวลาอีกมากกว่าจะตามข้าทันน้องอวี่เสวียน เมื่ออยู่กับข้าไปนานแสนนานเจ้าจะรู้เองว่าเจ้าไม่มีทางเอาชนะข้าได้ ในเมื่อข้าเป็นคนสร้างกฏทุกอย่างเพื่อจะเอาชนะเจ้า เขากล่าวคำพูดชั่วร้ายแล้วเรียวนิ้วก็ไล้ใบหน้าของนางอย่างแผ่วเบา 


เจ้าช่างน่าเอ็นดูยิ่งนัก


เช่นนั้นก็โปรดอย่าลงโทษหม่อมฉันเลยเพคะ อวี่เสวียนกล่าวขอร้องเขา ดวงตาราวนักล่าที่แสนกระหายของเขาทำให้ใจของนางเต้นระส่ำ 


เขาจะทำอันใดกับนางกัน...


ดวงตาดำขลับของนางจ้องมองใบหน้าของเขาที่อยู่ใกล้มาก จนสัมผัสลมหายใจอุ่นของเขาได้อย่างชัดเจน


เขายกยิ้มเล็กน้อย น่าเสียดายนัก ความน่าเอ็นดูของเจ้าไม่ทำให้ข้าอยากปล่อยไป ตรงกันข้ามข้าอยากจะลงโทษเจ้าสำหรับการพ่ายแพ้คืนนี้ยิ่งนัก


สิ้นคำนั้น ใบหน้าของเขาก็โน้มเข้ามาใกล้มากขึ้น 


ไม่ทันได้ตั้งตัว สัมผัสจากริมฝีปากของเขาก็แนบชิดสนิทกับริมฝีปากของอวี่เสวียน สุราในปากของเขาเคลื่อนเข้ามาในลำคอของนางอย่างถือวิสาสะแบบที่ต้องการจะรุกรานนางให้ยอมรับความพ่ายแพ้ และแทนที่นางจะตกใจกับสิ่งที่เกิดเพราะความไม่คุ้นชิน ร่างกายกลับมีปฏิกิริยาตอบสนองต่อสิ่งที่โดนกระทำอย่างรวดเร็ว


ความร้อนรุ่มในร่างกายเพราะฤทธิ์สุรา และความอบอุ่นจากกายกำยำของเขา ทำให้นางเกิดความต้องการเขามากขึ้นเสียอย่างนั้น


สองมือของอวี่เสวียนทำท่าจะคว้าร่างของเขามากอด เพื่อบ่งบอกให้เขารู้ว่านางต้องการเขา


แต่...


ในยามนั้นเองที่เขาอุ้มร่างนางขึ้น แล้วพาไปนอนบนฟูกนุ่ม สองมือของเขาห่มผ้าให้นางด้วยความใส่ใจ ก่อนจะผละออกห่างโดยพลัน 


แม้ว่าในสายตาคู่นั้นของเขาจะชัดเจนมากว่า เขารู้ความต้องการของนางดีก็ตาม


ทว่าเขาไม่คิดจะตอบสนอง...


เจ้าเป็นผู้พ่ายแพ้ และนี่คือบทลงโทษ เขาพูดเพียงแค่นั้น เพื่อไขความสงสัยให้กับนาง


อวี่เสวียนมองใบหน้าชั่วร้ายของเขายามกลั่นแกล้งนาง แล้วก็ได้แต่กัดฟันแน่น เพราะไม่อาจทำสิ่งใดได้ นอกจากมองแผ่นหลังของเขายามเดินจากไปนั่งที่โต๊ะ เพื่อดูแผนที่และพูดคุยหารือกับแม่ทัพที่เพิ่งเข้ามาในกระโจมเมื่อครู่


เขาช่างเป็นบุรุษที่คาดเดายากนัก...


เขาปล่อยให้นางเกิดความต้องการไปเพียงผู้เดียว จากนั้นก็จบทุกอย่างลงเสียดื้อๆ เพื่อปล่อยให้นางทรมานต่อสิ่งที่เกิดไปเอง 


นี่คงเป็นการลงโทษของเขา


ช่างร้ายกาจเสียจริง


*****

 

ณ แคว้นเยว่


ในยามซวีที่ดวงจันทราลอยเด่นชัดอยู่บนฟ้า ตรงริมระเบียงของห้องหนึ่งในจวนขุนนางหยวน บัดนี้มีชายหนุ่มผู้หนึ่งกำลังนั่งดื่มสุราเพียงลำพังเสียจนมึนเมา 


ดวงตาของเขาได้แต่มองขึ้นไปบนฟ้าที่แสนว่างเปล่าเหมือนหัวใจของเขาในยามนี้ 


ความจริงแล้ว... 


เขารักอวี่เสวียนมาโดนตลอด 


แต่ที่ต้องไปมีสัมพันธ์กับเจียวเมิ่ง ก็เพราะต้องทำหน้าที่ของตนในอนาคต เว่ยอ๋องร้ายกาจเพียงใดเขาก็รู้ดี การที่จะเอาชนะคนผู้นั้นได้ย่อมต้องใช้หลายแผนการ แม้แต่การลอบสร้างสัมพันธ์กับว่าที่ชายาในอนาคตของเว่ยอ๋อง เพื่อไว้ใช้ประโยชน์ในอนาคต 


ทว่าคนผู้นั้นก็ตามแผนเขาทัน 


จนสุดท้ายจึงกลายเป็นเขาที่เสียอวี่เสวียนไป


อวี่เสวียนนางไม่เชื่อใจเขาอีกต่อไป จนเขาเองก็ไม่รู้จะทำอย่างไรเพื่อให้ได้ใจของนางกลับคืนมา เขาทำทุกอย่างพลาด จนทำให้นางต้องบาดเจ็บทั้งทางกายและใจอย่างไม่น่าให้อภัย


ในวันนั้นเขาไม่คิดว่าเจียวเมิ่งจะทำร้ายอวี่เสวียนด้วยซ้ำ แต่พอเห็นว่าเรื่องมันเกิดขึ้นขั้นนั้นก็นึกดีใจคิดว่านางคงจะเกรงกลัว แล้วยอมเชื่อฟังสิ่งที่เขาจะบอก


แต่กลับกลายเป็นว่านางต่อต้านมากกว่าเดิม ทั้งยังไม่คิดเกรงกลัวเลยสักนิด 


นางไม่ใช่สตรีโง่งมที่เขาจะหลอกให้มารักได้อย่างง่ายดายอีกต่อไป ยิ่งเขาพยายามจะเอานางมาเป็นของเขามากเท่าไร่ นางก็ยิ่งตีตัวออกห่างไปแสนไกลมากเท่านั้น


มือของกงจื่อหวังชูกำแน่นโดยพลัน ภาพใบหน้าของอวี่เสวียนทำให้เขาไม่อาจยอมรับได้กับการที่สูญเสียนางไป


อวี่เสวียน...


ถึงแม้เจ้าจะไม่ต้องการข้าอีกต่อไป 


แต่ยามที่ข้าต้องการสิ่งใดก็ไม่เคยคิดปล่อยให้หลุดมือ และสักวันเจ้าจะต้องกลับมาเป็นของจ้า 


ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม


*****

สำหรับเมื่อวานสาเหตุที่หลายคนอ่านตอนใหม่ไม่ได้เป็นเพราะไรต์ลงแล้วก็ลบตอนทิ้งไปกลางทางนะคะ ขออภัยจริงๆ ค่ะ

คือพอดีเมื่อวานอารมณ์มันดาวน์ขั้นสุด เศร้ามากจนหมดแรง พอลงตอนใหม่แล้วรู้สึกไม่พร้อม เพราะกลัวว่าถ้าเกิดลงตอนใหม่แล้วจะโดนด่า (คือไรต์เป็นโรคหลอนกับนิยายแนวจีนมาก แบบ... ปกติไรต์แต่งแนวอื่นนะ คนอ่านหลักหมื่นแต่ก็ไม่เห็นเคยโดนด่า ไม่เคยมีปัญหากับนิยายแนวอื่นเลย แต่เวลาแต่งนิยายแนวจีนทีไร บางทีแฟนคลับไม่ถึงพันก็จะเริ่มมีคนหัวร้อนเข้ามาละ แล้วไรต์ก็จะโดนด่าแรงๆ เพราะเขาอินกับเนื้อเรื่องหรืออะไรก็ไม่ทราบ ซึ่งการด่าในที่นี้ไรต์หมายถึงการด่าด้วยคำหยาบคายและไม่ให้เกียรติกันนะคะ อย่างเช่นอยู่ๆ ก็มาด่าไรต์ว่า 'คนแต่งเรื่องแบบนี้ได้มันเลวใช่ไหม' ยังคงจำคอมเมนต์นี้ได้ดี เพราะเป็นสาเหตุที่ทำให้ลบนิยายเรื่องนึงทิ้งไปเลย 555 ปล.คอมเมนต์ไม่ดีในที่นี้ไม่ได้หมายถึงการติชมผลงานทั่วไปนะคะ เพราะคอมเมนต์แบบนี้ไรต์รับฟังเสมอ และตอนนี้ทุกอย่างยังปกติดี ไรต์ยังไม่เจอคอมเมนต์ดาเมจแรง จึงยังคงแต่งนิยายเรื่องนี้ต่อไป แต่อาจมีหลอนบ้างกลัวบ้าง 555)

เมื่อวานสภาพจิตใจไม่ไหว มันกลัว เลยต้องลบไปก่อน แต่วันนี้อารมณ์ดีแล้วค่ะ 5555

แล้วเจอกันค่าาา

ปล.ขอโทษที่มาช้านะค้าา พอดีติดอ่านหนังสือสอบ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 724 ครั้ง

46 ความคิดเห็น

  1. #378 ana julia (@anajulianovela) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 13:42
    แหม พ่อคุณพ่อแบ๊ดบอย
    #378
    0
  2. #339 กกกกก (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 20:09

    สู้ต่อไป กำลังใจมาแล้ว

    #339
    0
  3. #301 warn1701 (@warn1701) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 16:31
    เป็นกำลังใจคร้าไรท์
    #301
    0
  4. #270 thanatcha_50 (@thanatcha_50) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 23:02

    ต่อเถอะค่ะกำลังฟินนนนนน
    #270
    0
  5. #269 tany28 (@tany28) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 01:44
    ไรท์จะมาต่อมั้ยคะ
    #269
    2
  6. #268 pinya1 (@pinya1) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 15:45

    รออยู่นะจะ
    #268
    0
  7. #265 boyflower (@boyflower) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 01:45
    รอออออ
    #265
    0
  8. #264 fon71 (@fon71) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 22:36

    รออ่านอยู่นะค่ะ
    #264
    0
  9. #263 sakawthip2537 (@sakawthip2537) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 08:53
    รอนะค่ะไรท์สู้ๆๆๆ
    #263
    0
  10. #262 All-Patree (@All-Patree) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 01:25

    สู้ๆนะคะไรท์
    #262
    0
  11. #261 Supatra_ja (@Supatra_ja) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 20:04
    ได้กันก็สมควรแล้ว ผีเน่ากับโลงผุ
    #261
    0
  12. #260 Puiiz110239 (@Puiiz110239) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 18:59
    สู้ๆค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #260
    0
  13. #257 memolunla (@memolunla) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 20:52
    ไรท์ไม่ควรเอาคอมเม้นท์ของคนเพียงคนเดียวมาใส่ใจ
    และทำร้ายความหวังของรีดอีกหลายร้อยคนที่ติดตามรออ่านนิยาย
    #257
    0
  14. #256 PongIndy (@PongIndy) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 14:01

    เป็นกำลังใจให้นะ...สู้ๆๆ
    #256
    0
  15. #254 Hwoung (@Hwoung) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 15:16
    สู้ๆ แนวเรื่องกำลังดีเลย สนุกมาก
    #254
    0
  16. #252 dplay (@dplay) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 10:11

    ไไม่ต้องไปสนใจหรอก ปากหมู- งั้นคนที่แต่งในอาชญากรรมเปนหลักของเรื่อง แนวดาร์กๆงั้น ตบกัน ตีกันฆ่ากันงี้ ก้อถือว่าเลวเหมือนกันหมดอ่ะสิ แสดงว่าคนที่โพสโลกสวยน่าดู ในโลกนิยายคนโพสแบบนี้ ไม่มีจุดยืนที่มั่นคงหรอกค่ะ

    #252
    0
  17. #248 waruko002 (@waruko002) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 19:00

    เอาละสิ ศึกชิงนาง อยากอ่านเร็วๆ

    #248
    0
  18. วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 15:59
    อ่านแล้วปล่อยผ่านไป เป็นห่วงสุขภาพใจ
    #247
    0
  19. #246 Thooppae (@Thooppae) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 14:11

    ชอบมากค่ะเดินเรื่องได้น่าสนใจมากค่ะ
    #246
    0
  20. #245 Juneya (@matthaya) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 12:29

    สู้ๆค่ะ

    รออ่านอยู่นะคะ
    #245
    0
  21. #244 nmreality (@nmreality) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 12:16
    สู้ต่อไปนะ เราคงห้ามให้คนมาคอมเม้นท์แย่ๆไม่ได้ แต่เราจะเป็นกำลังใจให้และเม้นท์ให้ทุกตอนนะคะ

    ไรท์เตอร์ต้องมั่นใจในตัวเองอีกนิดนะคะ ไรท์เขียนดีจริงๆค่ะ และจะติดตาสทุกๆตอน :)

    ปล. เว่ยอ๋องนิสัยขี้แกล้งนะเนี่ย "5555""
    #244
    0
  22. #243 Bem'Bem (@bem1111) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 10:59
    สู้ๆนะคะ นิยายสนุกมาก
    #243
    0
  23. #242 bonjai (@bonjai) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 09:51
    เรื่องน่าติดตามค่ะ
    #242
    0
  24. #240 รอยพิมพ์ (@my-love-princess) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 07:44
    พักผ่อนจิตใจให้ผ่อนคลายเป็นเรื่องที่ทำถูกแล้วค่ะ ถ้าสบายใจแล้วอย่าลืมตอนต่อไปนะคะ 55 รอติดตามผลงานอยู่ค่ะ
    #240
    0
  25. #239 Bum534185 (@Bum534185) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 05:38

    สู้​ๆนะคะยิ่งเขาแินหมายถึงเนาแตางดีเนอะไรท์อย่าคิดมากค่ะ
    #239
    0